top of page

Αποτελέσματα αναζήτησης
Νευρολόγος Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd

Search Results

Βρέθηκαν 73 αποτελέσματα με κενή αναζήτηση

  • Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός | Νευρολόγος | Νευρολόγος για Ημικρανία, Επιληψία, Σκλήρυνση κατά Πλάκας, Alzheimer, Parkinson, Νευραλγία τριδύμου, Τρόμο, Άνοια | Νευρολόγος | Αθήνα

    Νευρολόγος | Επιληπτολόγος | Στέργιος - Στυλιανός Γκατζώνης | Αθήνα | Καθηγητής Νευρολογίας | Επιληπτιολόγος | Νευρολόγος για Ημικρανίες | Νευρολόγος για Επιληψία | Νευρολόγος για Πάρκινσον | Νευρολόγος για Αλτσχάιμερ | Νευρολόγος Αθήνα | nevrologos | Ειδικός στην θεραπεία της επιληψίας | καλός νευρολόγος | botox για ημικρανία | νευρολόγος για Σκλήρυνση κατά Πλάκας | Καλυτεροι νευρολογοι αθηνα, καθηγητες νευρολογοι αθηνα, καλός νευρολόγος Επιληπτολόγος Αθήνα Κλινική Εμπειρία Έγκυρη Διάγνωση Στοχευμένη Αντιμετώπιση Ανθρώπινη Προσέγγιση Η υγεία του νευρικού συστήματος είναι καθοριστική για την ποιότητα της καθημερινότητας και το προσδόκιμο ζωής του ανθρώπου. Με εμπειρία δεκαετιών, παραμένω στην πρώτη γραμμή των Νευρολογικών εξελίξεων προσφέροντας Ποιοτική φροντίδα και Εξατομικευμένη θεραπεία σε κάθε ασθενή. ΙΑΤΡΕΙΟ ΚΕΦΑΛΑΛΓΙΑΣ Λεπτομερής Διερεύνηση, Νέα Βιολογικά Φάρμακα, BOTOX-DYSPORT ΙΑΤΡΕΙΟ ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ Μικροχειρουργικές Επεμβάσεις Εκτομής της Επιληπτικής Εστίας ΙΑΤΡΕΙΟ ΕΚΦΥΛΙΣΤΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ Νέες Φαρμακευτικές Αγωγές & Επεμβατικές Θεραπείες ΙΑΤΡΕΙΟ ΒΑΔΙΣΗΣ & ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ Μελέτη Διαταραχών Βάδισης και Συμπτωμάτων Αστάθειας ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΚΑΙ ΝΟΣΗΜΑΤΩΝ Σας καλωσορίζω στην ιστοσελίδα μου. Περίπου 20–30% του γενικού πληθυσμού παρουσιάζει κάποια νευρολογική διαταραχή (είτε ήπια είτε σοβαρή), ενώ ένα μικρότερο ποσοστό (~5–10%) πάσχει από χρόνιες ή σημαντικά επιβαρυντικές νευρολογικές παθήσεις. Στόχος μου είναι να προσφέρω εξατομικευμένη, αποτελεσματική και ανθρώπινη φροντίδα σε κάθε νευρολογικό ασθενή. Στο ιατρείο μου, κάθε συνάντηση με ασθενή είναι κάτι περισσότερο από μια ιατρική εξέταση. Είναι μια σχέση κατανόησης, εμπιστοσύνης και συμπαράστασης. Στέργιος - Στυλιανός Γκατζώνης MD, Phd Νευρολόγος Καθηγητής Νευρολογίας & Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών Νοσημάτων, της Ιατρικής Σχολής Αθηνών Α΄ Νευροχειρουργική Κλινική Νοσοκομείου "ο Ευαγγελισμός" Ωνάσειο Νοσοκομείο ΜΕΛΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΕΡΓΟ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΚΛΙΝΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΟ ΕΡΓΟ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟ ΕΡΓΟ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ ΣΕ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΕΡΓΟ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΣΤΟΧΕΥΜΕΝΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ - ΑΜΕΣΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ - FOLLOW UP Εξειδίκευση & Πολυετής Κλινική & Επεμβατική Εμπειρία Ημικρανία Ποια είναι τα χαρακτηριστικά της ημικρανίας Ποιοι παράγοντες που μπορούν να την πυροδοτήσουν Ποια είναι η θεραπευτική αντιμετώπιση της ημικρανίας Διαβάστε αναλυτικά Επιληψία Ποια είναι τα αίτια της επιληψίας Ποιοι είναι οι κύριοι τύποι επιληψίας Ποια είναι η φαρμακευτική και ποια η επεμβατική αντιμετώπιση Διαβάστε αναλυτικά Σκλήρυνση κατά Πλάκας Ποιοι παράγοντες προκαλούν την εμφάνιση της Ποιοι είναι οι τύποι της σκλήρυνσης κατά πλάκας Ποια είναι τα νέα φάρμακα για την αντιμετώπιση της νόσου Διαβάστε αναλυτικά Νόσος Alzheimer Ποια είναι τα προειδοποιητικά σημάδια της νόσου Alzheimer Πως γίνεται η διάγνωση της νόσου Alzheimer Ποια είναι η θεραπεία και η αντιμετώπιση της νόσου Διαβάστε αναλυτικά ΠΡΟΣΩΠΟΠΟΙΗΜΕΝΕΣ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - ΝΕΥΡΟΛΟΓΟΣ Αποτελεσματικές νευρολογικές θεραπείες σε σύνθετα και δύσκολα περιστατικά ΙΑΤΡΕΙΟ ΚΕΦΑΛΑΛΓΙΑΣ ΙΑΤΡΕΙΟ ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ ΙΑΤΡΕΙΟ ΕΓΧΥΣΗΣ BOTOX, DYSPORT ΙΑΤΡΕΙΟ ΒΑΔΙΣΗΣ - ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ & ΚΙΝΗΣΗΣ ΕΚΦΥΛΙΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΑΓΓΕΙΑΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΠΟΝΟΣ ΠΕΡΙΦΕΡΙΚΕΣ ΝΕΥΡΟΠΑΘΕΙΕΣ ΑΥΤΟΑΝΟΣΕΣ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΕΣ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΟΞΙΚΕΣ & ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΕΣ ΝΕΥΡΟΠΑΘΕΙΕΣ ΚΙΝΗΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΕΣ & ΓΕΝΕΤΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΝΩΤΙΑΙΟΣ ΜΥΕΛΟΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΦΛΕΓΜΟΝΩΔΕΙΣ & ΛΟΙΜΩΔΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ Νόσος Alzheimer Νόσος Parkinson Χειρουργική της Νόσου Parkinson Ήπια γνωστική εξασθένηση - MCI Αμυοτροφική Πλευρική Σκλήρυνση - ALS Άνοια με σωμάτια Lewy Μετωποκροταφική άνοια Νόσος του Huntington Ημικρανία Ημιπληγική ημικρανία Botox κατά της ημικρανίας Νέα βιολογικά φάρμακα Αθροιστική κεφαλαλγία Κεφαλαλγία τάσεως Δευτεροπαθείς κεφαλαλγίες Νευραλγία τριδύμου νεύρου Επιληψία - Διερεύνηση - Διάγνωση - Θεραπεία Χειρουργική θεραπεία της Επιληψίας Σύνδρομα Lennox-Gastaut & Dravet Κύηση και Επιληψία -Κίνδυνοι, Επιπλοκές, Αντιμετώπιση Botox για Ημικρανίες Botox για Δυστονίες Botox για Σπαστικότητες Botox για Υπεριδρωσία Botox για Σιελόρροια Botox για Ιδιοπαθή Τρόμο Botox για Παγιδευτικές Νευροπάθειες Botox για Σκλήρυνση κατά Πλάκας Διαταραχές Βάδισης Διαταραχές Ισορροπίας Πλάνο Αποκατάστασης ΒΟΤΟΧ - DYSPORT Διαταραχές Κινητικότητας Διερεύνηση & Διάγνωση Εγκεφαλικό Επεισόδιο Αγγειίτιδα ΚΝΣ Ανευρύσματα Χρόνιος Πόνος Αλλοδυνία Νευροπαθητικός Πόνος Χρόνιος Μετεγχειρητικός, Μετατραυματικός Πόνος Πόνος Μέλους Φάντασμα Διαβητική Νευροπάθεια Σύνδρομο Guillain-Barré Παρανεοπλασματικές Νευροπάθειες Παγιδευτικές Νευροπάθειες Σκλήρυνση κατά Πλάκας ή Πολλαπλή Σκλήρυνση Οπτική Νευρομυελίτιδα Μυασθένεια Gravis Σύνδρομο Guillain-Barré Δυστονίες (Εστιακή, Τμηματική, Πολυεστιακή, Γενικευμένη) Ιδιοπαθής Δυστονία Βλεφαρόσπασμος Ινομυαλγία Προοδευτική Υπερπυρηνική Παράλυση PSP Πάρεση Προσωπικού Νεύρου Αλκοολική Νευροπάθεια Νευροτοξικότητα από βαρέα μέταλλα Διαταραχές του Ύπνου Έλλειψη Βιταμίνης Β12 Νόσος Wilson Μιτοχονδριακές Εγκεφαλοπάθειες Δυσκινησίες και Διαταραχές της Κινητικότητας Αταξία Τρόμος - Τρομώδης Διαταραχή Χορεία Υπερτονία & άλλες διαταραχές του μυϊκού τόνου Μυϊκές Δυστροφίες Νόσος Charcot-Marie-Tooth Μεταβολικά Νευρολογικά Σύνδρομα Τραυματισμοί και Βλάβες Νωτιαίου Μυελού Υδροκέφαλος Όγκοι Εγκεφάλου Χρόνια Τραυματική Εγκεφαλοπάθεια Μηνιγγίτιδα Εγκεφαλίτιδα HIV με νευρολογική συμμετοχή Αναζητήστε Πληροφορίες για κάποιο Νευρολογικό Σύμπτωμα, Πάθηση ή Θεραπεία στην Ιστοσελίδα μας Αναζητήστε ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ Σημείο αναφοράς στην πρόληψη, διάγνωση και θεραπεία των Νευρολογικών παθήσεων Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 Αθήνα 4ος Όροφος Το Ιατρείο απέχει: 350 μέτρα από τον σταθμό του Μετρό Ευαγγελισμός, δηλαδή 6 λεπτά με τα πόδια 270 μέτρα από το πάρκινγκ PolisPark στην οδό Ριζάρη 4, δηλαδή 4 λεπτά με τα πόδια Επικοινωνία Για το ραντεβού σας, καλέστε στα τηλέφωνα του Ιατρείου: 210 729 3431 - 210 724 1956 Προγραμματίστε το ραντεβού σας Ωράριο Ιατρείου Ωράριο Ιατρείου κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Το Ιατρείο ΑΝΑΛΥΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ Παρακολουθήστε σύντομα videos του κ. Καθηγητή, όπου αναλύει σε απλή και κατανοητή γλώσσα τις σύγχρονες θεραπείες αντιμετώπισης των Νευρολογικών παθήσεων Αναπαραγωγή βίντεο Αναπαραγωγή βίντεο 03:44 Οι κεφαλαλγίες στον σύγχρονο άνθρωπο και η αντιμετώπισή τους Αναπαραγωγή βίντεο Αναπαραγωγή βίντεο 02:43 Τι είναι ο χρόνιος πόνος και ποια είναι η θεραπευτική του προσέγγιση Αναπαραγωγή βίντεο Αναπαραγωγή βίντεο 01:45 Ο τρόμος κεφαλής και η θεραπεία με βοτουλινική τοξίνη τύπου Α Αναπαραγωγή βίντεο Αναπαραγωγή βίντεο 04:10 Η τοξίνη Botulinum τύπου Α για τη θεραπεία της σπαστικότητας Αναπαραγωγή βίντεο Αναπαραγωγή βίντεο 00:55 Η Επιληψία και οι σύγχρονες θεραπευτικές προσεγγίσεις Αναπαραγωγή βίντεο Αναπαραγωγή βίντεο 03:10 Τι είναι η Ήπια Γνωστική Εξασθένηση Φόρτωση περισσότερων ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΥΓΕΙΑΣ Πολυεπιστημονική Αντιμετώπιση και Βελτίωση της Λειτουργικής Ικανότητας Διαταραχές Βάδισης, Ισορροπίας και Κινητικότητας Παρακολούθηση και αποκατάσταση των διαταραχών της βάδισης και των συμπτωμάτων αστάθειας λόγω βλαβών του εγκεφάλου, του νωτιαίου μυελού, των νεύρων και των μυών. Διαβάστε αναλυτικά Χρόνιος Πόνος Κεντρικής και Περιφερικής Ευαισθητοποίησης Αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου με εξατομικευμένη διερεύνηση της αιτιοπαθογένειας, αναγνώριση των μηχανισμών και χρήση πολυμορφικών θεραπευτικών στρατηγικών. Διαβάστε αναλυτικά Μυϊκές Δυστροφίες, Μυϊκή Δυστροφία Duchenne, Becker, κ.α. Συνεχής αξιολόγηση της κινητικότητας και της μυϊκής λειτουργίας, συμπτωματικές θεραπείες, παρακολούθηση και πρόληψη επιπλοκών, βελτίωση της στάσης του σώματος. Διαβάστε αναλυτικά Δυσκινησίες και Διαταραχές της Λειτουργικότητας Αντιμετώπιση και ανακούφιση υπερκινητικών διαταραχών όπως χορεία, δυστονία, μυοκλονία, τρόμος, τικ, ακαθησία & υποκινητικών διαταραχών όπως Parkinson, ακινησία, δυσκαμψία. Διαβάστε αναλυτικά ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ, ΑΡΘΡΑ & ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ Η Ενημέρωση, η Πρόληψη και η Έγκαιρη Αντιμετώπιση, Αποτελούν τα Όπλα του Σύγχρονου Ανθρώπου 1 2 3 4 5 Διαβάστε περισσότερα ΣΧΕΣΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ - ΣΧΟΛΙΑ ΑΣΘΕΝΩΝ ΜΟΥ ΑΠΟ GOOGLE Ευχαριστώ όλους τους ασθενείς μου για τα καλά τους λόγια ! σχόλια ασθενών google 5,0

  • Βιβλία | Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd | Νευρολόγος

    Βιβλία | Νευρολόγος Γκατζώνης | ειδικός στην επιληψία | Ιατρός Κεφαλαλγίας και Ημικρανίας | Ιατρός επιληψίας | ΓΚΑΤΖΩΝΗΣ | Νευρολόγος | Ιατρός για την επιληψία | Νευρολόγος για Ημικρανίας, Νευρολόγος Αθήνα | Γκατζώνης Νευρολόγος, νευρολογος, nevrologos, Επιληψία, Ημικρανία, γιατρος για πονοκεφαλο, γιατρος για ημικρανια, Κεφαλαλγία, παρκινσον, αλτσχαιμερ, πονοκέφαλος, Νευρολόγος για Ημικρανία, botox για ημικρανία, botox πονοκεφαλος Βιβλία Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος Η Νευροψυχολογία της Επιληψίας Ένα βιβλίο για την νευροψυχολογία της επιληψίας. Ίσως το μοναδικό μέσα στην τελευταία δεκαετία παγκοσμίως. Νευροψυχολογία είναι η επιστήμη που στοχεύει στο να κατανοήσει πως η δομή και η λειτουργία του εγκεφάλου σχετίζονται με τους μηχανισμούς της ανθρώπινης σκέψης και της συμπεριφοράς. Ασχολούμενος επί 30 και πλέον χρόνια με την επιληψία από την θέση του Πανεπιστημιακού ιατρού και ως υπεύθυνος του μοναδικού Προγράμματος χειρουργικής θεραπείας της επιληψίας σε Δημόσιο Νοσοκομείο επί 20 και πλέον έτη επιχειρούμε, με τον εξαίρετο συνεργάτη μου και υπεύθυνο του τμήματος Νευροψυχολογίας Κο Παναγιώτη Πατρικέλη, μια προσπάθεια να θίξουμε το πολύπλοκο αυτό θέμα σαν ένα παράθυρο για την διερεύνηση του εγκεφάλου. Ένα εξαιρετικό βιβλίο για τις στοιχειώδεις αρχές της Επιληψίας, με παγκόσμια και επιτυχημένη κυκλοφορία, δίδεται και στα Ελληνικά για ένα ευρύ κοινό ειδικών αλλά και μη ειδικών. Ένα σύντομο πόνημα για την σημασία της τέχνης στην ιατρική. Αφορμή (και όχι μόνο) ένας πίνακας του Ρέμπραντ. Η σημασία ενός έργου και τι σηματοδοτεί. Πως η τέχνη επηρεάζει την ιατρική. Π.Πατρικέλη, Σ.Γκατζώνη Εκδόσεις ΒΗΤΑ Αθήνα 2017 La neuropsicologia dell’ Epilepsia Υπό P.Patrikelis, Giulianna Lucci, S.Gatzonis Εκδόσεις Franco Angeli Edizioni 2018 Το βιβλίο μας «Η νευροψυχολογία της Επιληψίας» μετά την επιτυχημένη κυκλοφορία του στην Ελλάδα, αποδόθηκε και στα Ιταλικά αποτελώντας και για ορισμένα Πανεπιστήμια σύγγραμμα αναφοράς. 100 ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΛΗΨΙΑ Α' Επιμέλεια έκδοσης του βιβλίου Εκδόσεις ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ Αθήνα 1988 Πρόκειται για την απόδοση στα Ελληνικά του βιβλίου «Epilepsy, 100 Elementary Principles» W.H.Theodore-R.J.Porter, Saunders 1995. Το πρωτότυπο αποτελείται από 211 μονόστηλες σελίδες. Epilepsy and Movement disorders A.Aλεξούδη, Σ.Γκατζώνη Εκδόσεις ΒΗΤΑ Αθήνα 2021 Οι κινητικές διαταραχές και η επιληψία είναι δύο διαφορετικές ομάδες παθήσεων. Ωστόσο, αυτές οι οντότητες εμφανίζουν συχνά δυσδιάκριτα όρια, κοινά χαρακτηριστικά στην κλινική τους εμφάνιση, μιμούνται η μία την άλλη και είναι συχνά τόσο η δυσκολία στην διαφορική τους διάγνωση, όσο και τα διαγνωστικά λάθη. Ενα σύντομο εγχειρίδιο για ειδικούς που εξετάζει τον κοινό τόπο δύο μεγάλων κατηγοριών νοσημάτων της νευρολογίας, που αφορούν τις Επιληψίες και τις Κινητικές Διαταραχές. Ο θεραπευτής και η τέχνη Σκέψες πάνω σε έναν πίνακα του Ρέμπραντ Εκδόσεις Γαβριηλίδη Αθήνα 2018 Σκοπός του βιβλίου είναι μια ελάχιστη, ατελής και προφανώς εξατομικευμένη προσπάθεια του συγγραφέα να ειδωθεί ένα συγκεκριμένο έργο μέσα από τη ματιά του χρήστη της τέχνης. Εκείνου στον οποίο απευθύνεται η τέχνη. Διαβάστε αναλυτικά Βιογραφικό - Μετεκπαίδευση Κλινικό - Εργαστηριακό Έργο Νοσοκομειακές και Πανεπιστημιακές Θέσεις Διδακτικό Έργο Ερευνητικό έργο Μέλος Επιστημονικών Εταιρειών Οργανωτικό - Διοικητικό Έργο Βραβεία - Διακρίσεις - Υποτροφίες Συμμέτοχη σε Επιστημονικές Συναντήσεις Κοινωνικό Έργο & Δράση Ερευνητικό Συγγραφικό Έργο EUROPE PMC EUROPE PMC ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Τι είναι η υπεριδρωσία Η υπεριδρωσία είναι μια ιατρική κατάσταση κατά την οποία το άτομο ιδρώνει περισσότερο από το φυσιολογικό, πέρα από τις ανάγκες του σώματος για θερμορύθμιση. Δεν σχετίζεται πάντα με ζέστη, άσκηση ή άγχος, γιατί το άτομο μπορεί να ιδρώνει υπερβολικά ακόμη και σε δροσερές και ήρεμες συνθήκες. Πόσοι άνθρωποι πάσχουν από υπεριδρωσία στον γενικό πληθυσμό Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν επίσημες εθνικές στατιστικές μελέτες για την υπεριδρωσία, αλλά βάσει ευρωπαϊκών δεδομένων, εκτιμάται ότι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός πριν από 5 ημέρες διαβάστηκε 2 λεπτά 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας Με αξιοσημείωτη επιτυχία έκλεισε το 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας, που πραγματοποιήθηκε από 20 έως 22 Νοεμβρίου 2025 στην Αράχωβα. Κορυφαίοι ειδικοί από όλο τον κόσμο συζήτησαν και παρουσίασαν κατά την διάρκεια των 3 ημερών του συνεδρίου, σημαντικές πληροφορίες που βοηθούν στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των νευρολογικών παθήσεων. Ο Καθηγητής Νευρολογίας κύριος Γκατζώνης συμμετείχε ως Ομιλητής και ως Προεδρείο στις συζητήσε Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 23 Νοε 2025 διαβάστηκε 1 λεπτά Τι είναι η ινομυαλγία ? Παλιότερα η ινομυαλγία αμφισβητούταν και υποτιμούταν ακόμη και από τους γιατρούς. Όμως η ινομυαλγία είναι μια πραγματική, χρόνια πάθηση που σχετίζεται με τον τρόπο που ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα επεξεργάζονται τα σήματα του πόνου. Παρότι δεν προκαλεί βλάβες στους μυς ή στις αρθρώσεις, είναι όμως πολυσυμπτωματική πάθηση, που επηρεάζει την σωματική και την ψυχική υγεία. Η ινομυαλγία είναι ένα χρόνιο σύνδρομο κεντρικής ευαισθητοποίησης, που ανήκει στις λειτουργικές σωματ Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 9 Νοε 2025 διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

  • Νόσος Alzheimer (Αλτσχάιμερ) | Νευρολόγος Γκατζώνης | Ιατρείο Αλτσχάιμερ | ΓΚΑΤΖΩΝΗΣ | Νευρολόγος | Ιατρός για το Αλτσχάιμερ | Αθήνα

    Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μια χρόνια, αυτοάνοση, φλεγμονώδης, απομυελινωτική νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ) (δηλαδή του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού) | Νευρολόγος ΓκατζώνηςΚαλυτεροι νευρολογοι αθηνα, καθηγητες νευρολογοι αθηνα, νευρολογος καθηγητης πανεπιστημιου αθηνων, νευρολογος καθηγητης πανεπιστημιου αθηνων, κορυφαιος νευρολογος σκληρυνση κατα πλακας, καλυτερος γιατρος για σκληρυνση κατα πλακας Σκλήρυνση κατά Πλάκας ή πολλαπλή σκλήρυνση, συμπτώματα, αντιμετώπιση, θεραπεία Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος, Ειδικός στη Σκλήρυνση κατά Πλάκας Οι νευρώνες (νευρικά κύτταρα) είναι τα βασικά δομικά και λειτουργικά κύτταρα του νευρικού συστήματος. Ο ρόλος τους είναι η μετάδοση των ηλεκτρικών και χημικών σημάτων στο σώμα. Υπάρχουν διάφοροι τύποι νευρώνων (αισθητικοί, κινητικοί, ενδιάμεσοι), αλλά όλοι έχουν κοινά βασικά μέρη. Οι νευρώνες αποτελούνται από: Το σώμα τον νευρικό άξονα και τα κλαδιά (νευραξονικές απολήξεις) Ο νευρικός άξονας μεταδίδει το ηλεκτρικό σήμα (νευρική ώση) από το σώμα προς άλλους νευρώνες, μυς ή αδένες. Περιβάλλεται από ένα μονωτικό περίβλημα πρωτεϊνών και λιπιδίων που ονομάζεται μυελίνη. Οι λειτουργίες της μυελίνης είναι η μόνωση και προστασία του νευρικού άξονα και η επιτάχυνση της αγωγιμότητας των ηλεκτρικών ώσεων. Η μυελίνη παράγεται από τα ειδικά κύτταρα: Ολιγοδενδροκύτταρα στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ). Κύτταρα Schwann στο περιφερικό νευρικό σύστημα (ΠΝΣ). Τι είναι η σκλήρυνση κατά πλάκας Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μια χρόνια, αυτοάνοση, φλεγμονώδης, απομυελινωτική νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ) (δηλαδή του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού). Τι συμβαίνει ακριβώς Το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται λανθασμένα στα ολιγοδενδροκύτταρα, δηλαδή στα κύτταρα που παράγουν τη μυελίνη στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα ΚΝΣ. Δεν στοχοποιεί τα κύτταρα Schwann που είναι υπεύθυνα για την παραγωγή της μυελίνης στο Περιφερικό Νευρικό Σύστημα (ΠΝΣ- το οποίο αποτελείται από τα νεύρα και τα γάγγλια που βρίσκονται εκτός του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού και συνδέει το ΚΝΣ με το υπόλοιπο σώμα). Στην σκλήρυνση κατά πλάκας, ορισμένα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος (Τ-λεμφοκύτταρα (T cells), Β-λεμφοκύτταρα (B cells) και μακροφάγα κύτταρα), επιτίθενται λανθασμένα στα ολιγοδενδροκύτταρα και στη μυελίνη, προκαλώντας την καταστροφή της (απομυελίνωση) . Δηλαδή καταστροφή του μυελινικού περιβλήματος που περιβάλλει τους νευράξονες. Ο νευράξονας παραμένει απροστάτευτος, δυσλειτουργεί και μακροχρόνια ενδέχεται να υποστεί και αυτός βλάβη. Αυτή η εκφύλιση εμφανίζεται σαν ουλοποίηση (σκληρυντικά σημεία, « πλάκες » στον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό). Η απώλεια της μυελίνης διαταράσσει την ηλεκτρική αγωγιμότητα των νευρικών ώσεων. Μπορεί να οδηγήσει σε νευρολογικά συμπτώματα όπως μυϊκή αδυναμία, διαταραχές όρασης, προβλήματα ισορροπίας και μνήμης. Η άμεση βλάβη στους ίδιους τους νευράξονες (νευροαξονική εκφύλιση), οδηγεί σε μη αναστρέψιμες αναπηρίες. Σε ποιες ηλικίες εμφανίζεται η σκλήρυνση κατά πλάκας Βάσει των επιδημιολογικών στοιχείων (Atlas of MS 2020 -Multiple Sclerosis International Federation), πάνω από 2.8 εκατομμύρια άνθρωποι πάσχουν από σκλήρυνση κατά πλάκας παγκοσμίως. Η μέση ηλικία διάγνωσης είναι τα 32 έτη με συχνότερο επιπολασμό στις γυναίκες (αναλογία ~3:1) Η εμφάνιση της νόσου είναι υψηλότερη σε εύκρατα κλίματα (π.χ. Βόρεια Ευρώπη, Καναδάς, Σκανδιναβία) και η έναρξη της σημειώνεται συχνότερα μεταξύ των ηλικιών 20-40 ετών, με αιχμή γύρω στα 30 έτη. Ποιοι είναι οι παράγοντες που προκαλούν την εμφάνιση της σκλήρυνσης κατά πλάκας Η σκλήρυνση κατά πλάκας (ΣΚΠ) είναι μια πολυπαραγοντική, αυτοάνοση νευρολογική νόσος, που η ακριβής αιτιολογία της δεν είναι πλήρως κατανοητή. Ωστόσο, επιστημονικά δεδομένα δείχνουν ότι συνδυασμός γενετικών, περιβαλλοντικών, ανοσολογικών και λοιμωδών παραγόντων συμβάλλουν στην εμφάνισή της. Ας τους δούμε αναλυτικά: 1. Γενετικοί Παράγοντες Η σκλήρυνση κατά πλάκας δεν είναι κληρονομική με την αυστηρή έννοια, αλλά υπάρχει γενετική προδιάθεση. Συγγενείς πρώτου βαθμού έχουν 10-20 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο σε σχέση με το γενικό πληθυσμό. Το γονίδιο HLA-DRB1*15:01, αποτελεί τον ισχυρότερο γενετικό παράγοντα κινδύνου. Άτομα με HLA-DRB1*15:01 έχουν 2-4 φορές αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης σκλήρυνσης κατά πλάκας. 2. Περιβαλλοντικοί Παράγοντες α. Έλλειψη βιταμίνης D. Η βιταμίνη D έχει ανοσορυθμιστική δράση και η ανεπάρκειά της θεωρείται παράγοντας κινδύνου. β. Κάπνισμα. Αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης και επιδείνωσης της σκλήρυνσης κατά πλάκας. γ. Παχυσαρκία (ειδικά στην εφηβεία). Ιδίως σε κορίτσια ενισχύει τον κίνδυνο. 3. Λοιμώδεις Παράγοντες Ιός Epstein-Barr (EBV). Ο πιο ισχυρά συσχετισμένος παράγοντας . Μελέτες δείχνουν ότι σχεδόν όλοι οι ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας έχουν προηγηθεί μόλυνσης με ιό Epstein-Barr. Νέα μελέτη στο Science (2022) έδειξε ότι η μόλυνση με EBV προηγείται της σκλήρυνσης κατά πλάκας σε >95% των περιπτώσεων και αυξάνει τον κίνδυνο κατά 32 φορές. Άλλοι ιοί: ο HHV-6 ανθρώπινος ερπητοϊός τύπου 6 και ο κυτταρομεγαλοϊός (CMV). Ωστόσο ο ρόλος τους δεν είναι καλά τεκμηριωμένος. 4. Ανοσολογικοί Παράγοντες Απορρύθμιση της ανοσολογικής ανοχής λόγω μοριακής μίμησης και γενετικών μεταλλάξεων. 5. Φύλο και Ορμόνες Οι γυναίκες προσβάλλονται 3 φορές συχνότερα, ωστόσο τα οιστρογόνα και η προγεστερόνη φαίνεται να παίζουν προστατευτικό ρόλο, ιδίως κατά την εγκυμοσύνη. Ποιοι είναι οι τύποι της σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι κύριοι τύποι της ΣΚΠ διακρίνονται βάσει της κλινικής πορείας και της εξέλιξης της νόσου. Οι βασικοί τύποι είναι οι εξής: 1. Υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα (Relapsing-Remitting MS - RRMS) Ο πιο συχνός τύπος (~85% των περιπτώσεων στην αρχική διάγνωση). Χαρακτηρίζεται από σαφείς υποτροπές (εξάρσεις) με νέα ή επιδεινούμενα συμπτώματα που διαρκούν μέρες ή εβδομάδες. Μετά τις εξάρσεις, ακολουθεί ύφεση (μερική ή πλήρης ανάρρωση). Δεν υπάρχει σταθερή επιδείνωση μεταξύ των επεισοδίων. 2. Δευτεροπαθής προϊούσα (Secondary Progressive MS - SPMS) Ξεκινά συνήθως ως Υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα και μετά από κάποια χρόνια εξελίσσεται. Ο ασθενής παρουσιάζει σταδιακή επιδείνωση των νευρολογικών συμπτωμάτων, ανεξάρτητα από τις υποτροπές. Οι εξάρσεις μπορεί να συνεχιστούν ή να μειωθούν. 3. Πρωτοπαθής προϊούσα (Primary Progressive MS - PPMS) Περίπου 10-15% των περιπτώσεων. Δεν υπάρχουν εξάρσεις ή υφέσεις, αλλά σταδιακή επιδείνωση από την αρχή της νόσου. Η πρόοδος των συμπτωμάτων είναι συνεχής και αργή, χωρίς σαφείς περιόδους βελτίωσης. 4. Προϊούσα-υποτροπιάζουσα (Progressive-Relapsing MS - PRMS) Ο πιο σπάνιος τύπος. Χαρακτηρίζεται από σταδιακή επιδείνωση από την αρχή, όπως στην Πρωτοπαθή προϊούσα, αλλά με σαφείς εξάρσεις στη διάρκεια. Οι ασθενείς δεν αναρρώνουν πλήρως μεταξύ των εξάρσεων. Ποια είναι τα συμπτώματα της σκλήρυνσης κατά πλάκας Τα συμπτώματα της ΣΚΠ διακρίνονται σε πρωτογενή, δευτερογενή και τριτογενή: 1. Πρωτογενή συμπτώματα Απορρέουν άμεσα από τη νευρολογική βλάβη λόγω της απομυελίνωσης και της νευραξονικής απώλειας: Αισθητικά συμπτώματα: Παραισθησίες (μυρμηκιάσματα, κάψιμο, αίσθημα ηλεκτρικού ρεύματος) Απώλεια αισθητικότητας Σημείο Lhermitte: ηλεκτρικό ρεύμα κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης με κάμψη του αυχένα (βλάβη αυχενικού νωτιαίου μυελού) Κινητικά συμπτώματα: Μυϊκή αδυναμία ή παράλυση (συνήθως ασύμμετρη) Σπαστικότητα (αυξημένος μυϊκός τόνος) Αταξία (διαταραχή συντονισμού) Δυσαρθρία (διαταραχές στην άρθρωση του λόγου) Οπτικά συμπτώματα: Οπτική νευρίτιδα: αιφνίδια, επώδυνη απώλεια όρασης στο ένα μάτι Διπλωπία (διπλή όραση) Νυσταγμός Κοιλιακά και σφιγκτηριακά συμπτώματα: Δυσκολία στην ούρηση (συχνουρία, επιτακτική ανάγκη) Κατακράτηση ή ακράτεια ούρων Δυσκοιλιότητα ή ακράτεια κοπράνων Σεξουαλική δυσλειτουργία Κόπωση: Η εξουθενωτική νευρογενής κόπωση είναι ένα από τα πιο συχνά και πρώιμα συμπτώματα, μη σχετιζόμενο με σωματική προσπάθεια. 2. Δευτερογενή συμπτώματα Επιπλοκές που προκύπτουν από τις λειτουργικές επιπτώσεις των πρωτογενών βλαβών: Λοιμώξεις ουροποιητικού λόγω κατακράτησης Ατροφία μυών από αχρησία Έλκη κατάκλισης σε άτομα με παραπληγία Οστεοπόρωση 3. Τριτογενή συμπτώματα Αφορούν τις ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις της νόσου: Κατάθλιψη (πολύ συχνή) Άγχος Διαταραχές γνωστικής λειτουργίας: προβλήματα μνήμης, συγκέντρωσης, εκτελεστικής λειτουργίας Κοινωνική απόσυρση Πώς η σκλήρυνση κατά πλάκας προκαλεί αναπηρία; Η αναπηρία στη σκλήρυνση κατά πλάκας μετράται συνήθως με την κλίμακα EDSS (Expanded Disability Status Scale), που κυμαίνεται από 0 (χωρίς συμπτώματα) έως 10 (θάνατος από ΣΚΠ). Παραδείγματα: EDSS 3–4: Ελαφρά έως μέτρια δυσκολία στη βάδιση. EDSS 6: Απαιτείται βοήθημα (μπαστούνι). EDSS 7–9: Σοβαρή αναπηρία, περιορισμένη κινητικότητα, ανάγκη φροντίδας. Το 60–70% των ασθενών με Υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα μεταπίπτουν σε Δευτεροπαθή προϊούσα μέσα σε 15–20 χρόνια χωρίς θεραπεία. Πάνω από 50% των ασθενών θα χρειαστούν κάποιο βοήθημα βάδισης μέσα σε 15–25 χρόνια από τη διάγνωση, αν δεν λάβουν τροποποιητική θεραπεία. Οι νεότερες θεραπείες έχουν βελτιώσει σημαντικά την πρόγνωση και την εξέλιξη της αναπηρίας. Τι είναι οι ώσεις της σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι ώσεις (ή υποτροπές / εξάρσεις) της σκλήρυνσης κατά πλάκας αποτελούν οξείες επεισοδιακές επιδεινώσεις των νευρολογικών συμπτωμάτων, που αντανακλούν ενεργή φλεγμονή και απομυελίνωση στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (ΚΝΣ). Πρόκειται για κλινικά γεγονότα που χαρακτηρίζουν κυρίως τη Υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα μορφή της νόσου. Τι είναι ακριβώς μια ώση; Μια ώση ορίζεται ως: Νέα ή επιδεινούμενα νευρολογικά συμπτώματα Που διαρκούν τουλάχιστον 24 ώρες Χωρίς πυρετό ή λοίμωξη που θα μπορούσε να τα εξηγήσει Να έχουν παρέλθει τουλάχιστον 30 ημέρες από προηγούμενη ώση Οι ώσεις διαρκούν από λίγες ημέρες έως αρκετές εβδομάδες. Τα συμπτώματα μπορεί να είναι ήπια ή έντονα, και συνήθως ανακάμπτουν μερικώς ή πλήρως. Ωστόσο μπορεί να χρειαστούν εβδομάδες ή μήνες για πλήρη αποκατάσταση, ή να μείνει μόνιμο έλλειμμα. Τι είναι το φαινόμενο Uhthoff Το φαινόμενο Uhthoff είναι ένα παροδικό φαινόμενο που παρατηρείται σε άτομα με σκλήρυνση κατά πλάκας (ΣΚΠ) και άλλες απομυελινωτικές παθήσεις, κατά το οποίο τα νευρολογικά συμπτώματα επιδεινώνονται προσωρινά με την αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος, λόγω παροδικής διαταραχής της αγωγιμότητας στα απομυελινωμένα νευρικά κύτταρα. Τι συμβαίνει στο φαινόμενο Uhthoff; Η αύξηση της θερμοκρασίας (έστω και κατά 0,5–1°C) επιβραδύνει ή εμποδίζει τη διέλευση των ηλεκτρικών σημάτων μέσα από τις περιοχές που έχουν υποστεί απομυελίνωση. Το αποτέλεσμα είναι η προσωρινή επιδείνωση προϋπαρχόντων συμπτωμάτων, όπως: Θάμπωμα ή απώλεια όρασης (ειδικά σε όσους είχαν οπτική νευρίτιδα) Αδυναμία, δυσκολία στη βάδιση Κόπωση Διαταραχές αισθητικότητας Το φαινόμενο Uhthoff μπορεί να προκληθεί από: Ζεστό καιρό ή υγρασία Ζεστό μπάνιο ή ντους Άσκηση (λόγω αύξησης της ενδοσωματικής θερμοκρασίας) Πυρετό Διάρκεια και αντιστρεψιμότητα: Τα συμπτώματα είναι παροδικά (συνήθως διαρκούν λεπτά έως ώρες). Δεν σηματοδοτούν νέα έξαρση της ΣΚΠ, ούτε προκαλούν μόνιμη βλάβη. Εξαλείφονται με την επιστροφή της θερμοκρασίας στα φυσιολογικά επίπεδα. Τι είναι το σημείο Lhermitte Το σημείο Lhermitte είναι ένα νευρολογικό σύμπτωμα, κατά το οποίο ο ασθενής νιώθει μια ηλεκτρική αίσθηση ή τινάγματα που κατεβαίνουν κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης, συχνά προς τα χέρια ή/και τα πόδια, όταν κάνει κάμψη του αυχένα προς τα εμπρός (δηλαδή όταν "σκύβει το κεφάλι"). Τι προκαλεί το σημείο Lhermitte; Οφείλεται σε ερεθισμό των οπίσθιων στηλών του αυχενικού νωτιαίου μυελού, συνήθως λόγω: Απομυελίνωσης (όπως στη σκλήρυνση κατά πλάκας) Συμπίεσης του αυχενικού νωτιαίου μυελού Έλλειψης βιταμίνης B12 Αυχενικής σπονδυλοπάθειας ή όγκων στην αυχενική μοίρα Το σημείο Lhermitte δεν είναι ειδικό εύρημα για την σκλήρυνση κατά πλάκας, καθώς εμφανίζεται σε αρκετές παθήσεις. Πως γίνεται η διάγνωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας Η διάγνωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας (ΣΚΠ) βασίζεται σε κλινικά, απεικονιστικά και εργαστηριακά κριτήρια, καθώς δεν υπάρχει μοναδική εξέταση που να επιβεβαιώνει τη νόσο. Η διαγνωστική διαδικασία ακολουθεί τις τροποποιημένες διαγνωστικές οδηγίες McDonald, με τις τελευταίες ενημερώσεις του 2017 και νέες συστάσεις που λαμβάνονται υπόψη σήμερα (σε χρήση το 2025). Κλινική εξέταση MRI εγκεφάλου και νωτιαίου μυελού Αιματολογικές εξετάσεις για τον αποκλεισμός άλλων νοσημάτων (π.χ. αυτοάνοσα, λοιμώξεις) Οσφυονωτιαία παρακέντηση – ΕΝΥ (εγκεφαλονωτιαίο υγρό) για την ανίχνευση ολιγοκλωνικών ζωνών IgG (OCBs) Οπτικά προκλητά δυναμικά (VEPs) για διάγνωση οπτικής νευρίτιδας Ανίχνευση Νευροϊνικού πεπτίδιο (NfL) Βιοδείκτης που μετριέται στο αίμα ή στο ΕΝΥ και αντικατοπτρίζει νευροαξονική βλάβη Ποια είναι η θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας Η θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας (ΣΚΠ) είναι πολύπλευρη, στοχεύοντας τόσο στην αντιμετώπιση των οξέων ώσεων, όσο και στην επιβράδυνση της εξέλιξης της νόσου μέσω τροποποιητικών θεραπειών (DMTs). Επίσης πολύ σημαντικός τομέας της θεραπευτικής προσέγγισης είναι η ανακούφιση των συμπτωμάτων και η βελτίωση της ποιότητας ζωής του ασθενούς. Οι νεότερες κατευθυντήριες οδηγίες (2025) για το γενικότερο θεραπευτικό πλάνο, περιλαμβάνουν: Για την Αντιμετώπιση των οξέων ώσεων: Κορτικοστεροειδή (πρώτης γραμμής) Πλασμαφαίρεση Τροποποιητική θεραπεία της νόσου (DMTs) Ιντερφερόνες, Οξική γλατιραμέρη, Τεριφλουνομίδη, Διμεθυλοφουμαρικό, Φινγκολιμόδη, Κλαδριβίνη, κ.α. Μονοκλωνικά αντισώματα. Τα μονοκλωνικά αντισώματα (monoclonal antibodies – mAbs) είναι μια κατηγορία τροποποιητικών θεραπειών (DMTs) που δρουν στοχευμένα στο ανοσοποιητικό σύστημα, κυρίως εναντίον κυτταρικών υποδοχέων ή επιφανειακών μορίων των ανοσοκυττάρων. Τα μονοκλωνικά αντισώματα χρησιμοποιούνται για να αναστείλουν τα Β- ή Τ-λεμφοκύτταρα (που επιτίθενται στη μυελίνη), να μειώσουν τη φλεγμονή και να επιβραδύνουν ή να σταματήσουν την εξέλιξη της νόσου. Τα κυκλοφορούντα μονοκλωνικά αντισώματα στην Ελλάδα, είναι: Natalizumab Ocrelizumab Ofatumumab Alemtuzumab Προς κυκλοφορία στην Ελλάδα (έγκριση & διαπραγμάτευση) βρίσκεται το Ublituximab εγκεκριμένο στην ΕΕ και ΗΠΑ το 2022, αναμένεται θετική έγκριση στην Ελλάδα. Συμπτωματική θεραπεία για τα διάφορα χρόνια συμπτώματα που αντιμετωπίζονται ξεχωριστά: Σπαστικότητα (Baclofen, tizanidine, φυσικοθεραπεία) Νευροπαθητικός πόνος (Γκαμπαπεντίνη, pregabalin, τρικυκλικά) Κόπωση (Amantadine, modafinil (σε επιλεγμένα άτομα)) Διαταραχές ουροποιητικού (Αντιχολινεργικά, φυσιοθεραπεία πυελικού εδάφους) Κατάθλιψη/άγχος (SSRIs, Νευροψυχολογική υποστήριξη) Αποκατάσταση και υποστήριξη (Φυσικοθεραπεία, Εργοθεραπεία, Λογοθεραπεία) Πλεονεκτήματα & Προκλήσεις των Μονοκλωνικών Αντισωμάτων Τα μονοκλωνικά αντισώματα δεν είναι όλα ίδια και διαφέρουν στη δομή, τον τρόπο χορήγησης, την ειδικότητα και τους κινδύνους. Προκαλούν βαθιά αλλά στοχευμένη ανοσοκαταστολή, προσφέρουν υψηλή αποτελεσματικότητα (μείωση υποτροπών έως και 90%) και λιγότερες παρενέργειες από τα κλασικά ανοσοκατασταλτικά. Ωστόσο μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο λοιμώξεων όπως την επανενεργοποίηση του ιού JC, που συνήθως βρίσκεται σε λανθάνουσα μορφή στο 70–90% του πληθυσμού, χωρίς συμπτώματα. Παρακολούθηση του ασθενούς & αξιολόγηση της ανταπόκρισης Συνίσταται η προσωποποιημένη παρακολούθηση κάθε 6 μήνες με Κλινική εκτίμηση (EDSS score), αξιολόγηση των αιματολογικών/ανοσολογικών παραμέτρων και MRI. Botox Θεραπεία για τη Σκλήρυνση κατά Πλάκας Διαβάστε αναλυτικά Συμπερασματικά Η γενική στάση της παγκόσμιας νευρολογικής κοινότητας σήμερα απέναντι στη Σκλήρυνση κατά Πλάκας (ΣΚΠ) είναι πολύ πιο αισιόδοξη απ’ ότι ήταν πριν 10 ή 20 χρόνια. Η νόσος δεν θεωρείται πλέον “καταδικαστική” για πολλούς ασθενείς. Σήμερα η διαχείρισή της έχει ριζικά μεταμορφωθεί ανοίγοντας ορίζοντες για πολύ καλύτερη ποιότητα ζωής και, δυνητικά, ίαση. Οι νευρολόγοι μιλούν πλέον για NEDA: No Evidence of Disease Activity — δηλαδή στόχος της θεραπείας είναι να μην υπάρχει καμία υποτροπή, νέα βλάβη σε MRI ή κλινική επιδείνωση. Η ΣΚΠ δεν αντιμετωπίζεται πλέον με φόβο, αλλά με εξατομικευμένη στρατηγική, δυνατά όπλα και ένα συνεχές ρεύμα ελπιδοφόρας έρευνας. Οι πρόσφατες επιστημονικές μελέτες έχουν φέρει σημαντικές προόδους σε δύο βασικούς άξονες θεραπείας: αναστολή της φλεγμονής επαναμυελίνωση/αναγέννηση του νευρικού ιστού 1. Αναστολή φλεγμονής & διακοπή εξέλιξης Βιολογικοί παράγοντες που στοχεύουν τα B‑κύτταρα (π.χ. ocrelizumab), σε συνδυασμό με στοχεύσεις σε B & T κύτταρα, έχουν μειώσει έως 90% τις νέες βλάβες και υποτροπές 2. Η επαναμυελίνωση αποτελεί το επόμενο καταληκτικό βήμα, με πολλά υποσχόμενα πρωτόκολλα (stem cells, μικρά μόρια, συνδυαστική θεραπεία). Η οριστική ίαση δεν είναι ακόμη γεγονός, αλλά η “εκκίνηση της φάσης της ίασης” είναι πλέον εμφανής και αναμένεται μέσα στην επόμενη δεκαετία. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Τι είναι η υπεριδρωσία Η υπεριδρωσία είναι μια ιατρική κατάσταση κατά την οποία το άτομο ιδρώνει περισσότερο από το φυσιολογικό, πέρα από τις ανάγκες του σώματος για θερμορύθμιση. Δεν σχετίζεται πάντα με ζέστη, άσκηση ή άγχος, γιατί το άτομο μπορεί να ιδρώνει υπερβολικά ακόμη και σε δροσερές και ήρεμες συνθήκες. Πόσοι άνθρωποι πάσχουν από υπεριδρωσία στον γενικό πληθυσμό Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν επίσημες εθνικές στατιστικές μελέτες για την υπεριδρωσία, αλλά βάσει ευρωπαϊκών δεδομένων, εκτιμάται ότι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός πριν από 5 ημέρες διαβάστηκε 2 λεπτά 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας Με αξιοσημείωτη επιτυχία έκλεισε το 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας, που πραγματοποιήθηκε από 20 έως 22 Νοεμβρίου 2025 στην Αράχωβα. Κορυφαίοι ειδικοί από όλο τον κόσμο συζήτησαν και παρουσίασαν κατά την διάρκεια των 3 ημερών του συνεδρίου, σημαντικές πληροφορίες που βοηθούν στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των νευρολογικών παθήσεων. Ο Καθηγητής Νευρολογίας κύριος Γκατζώνης συμμετείχε ως Ομιλητής και ως Προεδρείο στις συζητήσε Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 23 Νοε 2025 διαβάστηκε 1 λεπτά Τι είναι η ινομυαλγία ? Παλιότερα η ινομυαλγία αμφισβητούταν και υποτιμούταν ακόμη και από τους γιατρούς. Όμως η ινομυαλγία είναι μια πραγματική, χρόνια πάθηση που σχετίζεται με τον τρόπο που ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα επεξεργάζονται τα σήματα του πόνου. Παρότι δεν προκαλεί βλάβες στους μυς ή στις αρθρώσεις, είναι όμως πολυσυμπτωματική πάθηση, που επηρεάζει την σωματική και την ψυχική υγεία. Η ινομυαλγία είναι ένα χρόνιο σύνδρομο κεντρικής ευαισθητοποίησης, που ανήκει στις λειτουργικές σωματ Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 9 Νοε 2025 διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

  • Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd | Νευρολόγος | Νοσοκομειακές και Πανεπιστημιακές Θέσεις

    Νευρολόγος Γκατζώνης | Καθηγητής Νευρολογίας και Χειρουργικής θερπαπείας Νευρολογικών Νοσημάτων, Ιατρική Σχολή Αθηνών, ΕΚΠΑ, Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» | ειδικός στην επιληψία | Καλυτεροι νευρολογοι αθηνα, καθηγητες νευρολογοι αθηνα, νευρολογος καθηγητης πανεπιστημιου αθηνων, νευρολογος καθηγητης πανεπιστημιου αθηνων, κορυφαιος νευρολογος σκληρυνση κατα πλακας, καλυτερος γιατρος για σκληρυνση κατα πλακας Νοσοκομειακές και Πανεπιστημιακές Θέσεις Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος MAI 1983 - ΟΚΤ 1983: Ιατρός της Νευρολογικής και Ψυχιατρικής Κλινικής του Μαρκομιχελάκειου Θεραπευτηρίου στον Πειραιά. ΙΑΝ 1993 - ΟΚΤ 1996: Άμισθος επιστημονικός συνεργάτης Νευρολογικής Κλινικής ΕΚΠΑ στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο. ΜΑΙ 1995 - ΠΑΡΟΝ: Σύμβουλος Νευρολόγος Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου. ΟΚΤ 1995 - ΠΑΡΟΝ: Σύμβουλος Νευρολόγος του Τμήματος Μεταμοσχεύσεων του Ωνάσειου Κ/Χ Κέντρου. ΟΚΤ 1996 - ΔΕΚ 2004: Έμμισθος επιστημονικός συνεργάτης Νευρολογικής Κλινικής ΕΚΠΑ, Αιγινήτειο Νοσοκομείο. OKT 2003 - ΣΕΠ 2006: Άμισθος επιστημονικός συνεργάτης Ν/Χ κλινικής ΕΚΠΑ. Υπεύθυνος για την οργάνωση και λειτουργία της μονάδας προεγχειρητικού ελέγχου για την επιληψία και μακράς διάρκειας βίντεο-ΗΕΓ παρακολούθησης. ΔΕΚ 2004 - ΑΠΡ 2005: Λέκτορας Νευρολογίας Νευρολογικής Κλινικής ΕΚΠΑ, Αιγινήτειο Νοσοκομείο. ΣΕΠ 2006 - ΙΑΝ 2013: Επίκουρος Καθηγητής Α’ Νευροχειρουργικής Κλινικής ΕΚΠΑ. Από τον Σεπτέμβριο του 2011 σε μόνιμη θέση. ΙΑΝ 2013- ΙΑΝ 2021: Αναπληρωτής Καθηγητής Α’ Ν/Χ Κλινική ΕΚΠΑ ΙΑΝ 2021 – ΠΑΡΟΝ: Καθηγητής Α’ Ν/Χ Κλινική ΕΚΠΑ Διαβάστε αναλυτικά Διδακτικό Έργο Συμμέτοχη σε Μεταπτυχιακά Προγράμματα Βιογραφικό - Μετεκπαίδευση Κλινικό - Εργαστηριακό Έργο Ερευνητικό έργο Βραβεία - Διακρίσεις - Υποτροφίες Μέλος Επιστημονικών Εταιρειών Οργανωτικό - Διοικητικό Έργο Συμμέτοχη σε Επιστημονικές Συναντήσεις Βιβλία Κοινωνικό Έργο & Δράση Ερευνητικό Συγγραφικό Έργο EUROPE PMC EUROPE PMC ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Τι είναι η υπεριδρωσία Η υπεριδρωσία είναι μια ιατρική κατάσταση κατά την οποία το άτομο ιδρώνει περισσότερο από το φυσιολογικό, πέρα από τις ανάγκες του σώματος για θερμορύθμιση. Δεν σχετίζεται πάντα με ζέστη, άσκηση ή άγχος, γιατί το άτομο μπορεί να ιδρώνει υπερβολικά ακόμη και σε δροσερές και ήρεμες συνθήκες. Πόσοι άνθρωποι πάσχουν από υπεριδρωσία στον γενικό πληθυσμό Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν επίσημες εθνικές στατιστικές μελέτες για την υπεριδρωσία, αλλά βάσει ευρωπαϊκών δεδομένων, εκτιμάται ότι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός πριν από 5 ημέρες διαβάστηκε 2 λεπτά 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας Με αξιοσημείωτη επιτυχία έκλεισε το 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας, που πραγματοποιήθηκε από 20 έως 22 Νοεμβρίου 2025 στην Αράχωβα. Κορυφαίοι ειδικοί από όλο τον κόσμο συζήτησαν και παρουσίασαν κατά την διάρκεια των 3 ημερών του συνεδρίου, σημαντικές πληροφορίες που βοηθούν στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των νευρολογικών παθήσεων. Ο Καθηγητής Νευρολογίας κύριος Γκατζώνης συμμετείχε ως Ομιλητής και ως Προεδρείο στις συζητήσε Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 23 Νοε 2025 διαβάστηκε 1 λεπτά Τι είναι η ινομυαλγία ? Παλιότερα η ινομυαλγία αμφισβητούταν και υποτιμούταν ακόμη και από τους γιατρούς. Όμως η ινομυαλγία είναι μια πραγματική, χρόνια πάθηση που σχετίζεται με τον τρόπο που ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα επεξεργάζονται τα σήματα του πόνου. Παρότι δεν προκαλεί βλάβες στους μυς ή στις αρθρώσεις, είναι όμως πολυσυμπτωματική πάθηση, που επηρεάζει την σωματική και την ψυχική υγεία. Η ινομυαλγία είναι ένα χρόνιο σύνδρομο κεντρικής ευαισθητοποίησης, που ανήκει στις λειτουργικές σωματ Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 9 Νοε 2025 διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

  • Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd | Νευρολόγος | Διδακτικό έργο

    Μεταπτυχιακή Εκπαίδευση και Μετεκπαιδευτικά προγράμματα, ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΣΕ ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΕΣ ΔΙΑΤΡΙΒΕΣ | Νευρολόγος Γκατζώνης | Καλυτεροι νευρολογοι αθηνα, καθηγητες νευρολογοι αθηνα, νευρολογος καθηγητης πανεπιστημιου αθηνων, νευρολογος καθηγητης πανεπιστημιου αθηνων, κορυφαιος νευρολογος σκληρυνση κατα πλακας, καλυτερος γιατρος για σκληρυνση κατα πλακας Διδακτικό Έργο Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος Εκπρόσωπος του Κλάδου Επιληψίας της Ελληνικής Νευρολογικής Εταιρείας ΔΙΔΑΚΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ: Σ. Γκατζώνης, Δ.Σακάς. “ΚΩΜΑ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ”. Σε «Εισαγωγή στη Νευροχειρουργική» υπό Δαμιανού Ε. Σακά, εκδόσεις ΠΑΡΙΣΙΑΝΟΥ, Αθήνα 2003, σελ 161-174. Διδακτορική Διατριβή: ΣΗΜΑΣΙΑ ΚΑΙ ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΣ ΤΗΣ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΗΣ ΠΟΛΥΩΡΗΣ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΣ ΗΛΕΚΤΡΟΕΓΚΕΦΑΛΟΓΡΑΦΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΑΣ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΩΝ ΨΕΥΔΟΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ (ΨΕΥΔΟΚΡΙΣΕΩΝ)”. Νευρολογική Κλινική Πανεπιστημίου Αθηνών, Βαθμός: Άριστα - Χρον.1995 ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΑ ΚΑΙ ΜΗ ΜΑΘΗΜΑΤΑ: Υπεύθυνος ομάδος για την κλινική άσκηση στην Νευρολογία των φοιτητών του 5ου έτους της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο, για τα ακαδημαϊκά έτη 1992-1993, 1993-1994, 1994-1995, 1995-1996, 1996-1997, 1997-1998, 1998-1999, 1999-2000, 2001-2002, 2002-2003, 2003-2004. Διάρκεια ενασχόλησης: καθημερινά, περίπου 2 εβδομάδες μηνιαίως για το σύνολο του διδακτικού έτους (Χ8 μήνες). Θεωρητικά μαθήματα από αμφιθεάτρου στους φοιτητές 5ου έτους της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο. Συμμετοχή καθημερινά στην εκπαίδευση των φοιτητών στο Εργαστήριο Ηλεκτροεγκεφαλογραφίας του Αιγινήτειου Νοσοκομείου από το 1993 έως 2004. Συμμετοχή καθημερινά στην εκπαίδευση τεχνικών ηλεκτροεγκεφαλογραφίας στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο από το 1993 έως 2004. Ενεργός συμμετοχή στην εκπαίδευση, θεωρητική και πρακτική, των φοιτητών του Πανεπιστημίου Αθηνών στα πλαίσια του μαθήματος της Νευροχειρουργικής από το 2006. Μεταπτυχιακή Εκπαίδευση και Μετεκπαιδευτικά προγράμματα: ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΣΕ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ: Θεωρητικά μαθήματα από αμφιθεάτρου και συμμετοχή στην εκπαίδευση των ειδικευόμενων της Νευρολογικής Κλινικής του Αιγινήτειου Νοσοκομείου από το 1993 ως 2004. Συμμετοχή καθημερινά στην ειδική εκπαίδευση των ειδικευομένων στο Εργαστήριο Ηλεκτροεγκεφαλογραφίας της Νευρολογικής Κλινικής του Αιγινήτειου Νοσοκομείου από το 1993 έως 2004. Συμμετοχή καθημερινά στην εκπαίδευση των ειδικευομένων της Νευροχειρουργικής Κλινικής από το 2006 έως σήμερα. Συμμετοχή στην εκπαίδευση φοιτητών ΤΕΙ που ασκούνται στο Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός». Εκπαίδευση ειδικευoμένων νευρολόγων άλλων κλινικών στην Μονάδα Χειρουργικής της Επιληψίας του Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός». Οι ειδικευόμενοι τοποθετούνται μετά από αίτημα των διευθυντών τους και εκπαιδεύονται για διάστημα 3 μηνών. Διαλέξεις στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα εξειδικευομένων και ειδικευμένων της Κλινικής Εντατικής Θεραπείας του Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός». Από 3ετίας οργάνωση και διεκπεραίωση κλινικών σεμιναρίων ανά εξάμηνο, με συμμετοχή επισκεπτών νευρολόγων ιατρών από όλη την Ελλάδα, με θέμα την εκπαίδευσή τους στην αντιμετώπιση και διεκπεραίωση ασθενών με επιληψία και κυρίως της χειρουργικής θεραπείας της σε πραγματικές συνθήκες (μέσα στους χώρους του Νοσοκομείου). Οργάνωση διήμερου σεμιναρίου με θέμα «Αντιμετώπιση ασθενών με Επιληψία» στην Θεσσαλονίκη 5-7 Δεκεμβρίου 2017. Εκπαιδευτικές διαλέξεις και συμμετοχή σε εκπαιδευτικά σεμινάρια ως εκπαιδευτής όπως αναγράφονται αναλυτικά στο οικείο κεφάλαιο περί ομιλιών σε συνέδρια εκπαιδευτικές ημερίδες και σεμινάρια. (Ομιλητής στα Ετήσια Σεμινάρια Συνεχιζόμενης Ιατρικής Εκπαίδευσης του Γ.Ν.Α. «Ευαγγελισμός», της Α΄ Νευρολογικής Κλινικής ΕΚΠΑ, της Πανεπιστημιακής Κλινικής Εντατικής Θεραπείας ΕΚΠΑ, του Πανελληνίου Ιατρικού Συνεδρίου, της Νευρολογικής Εταιρείας, του Πανελληνίου Επιστημονικού Συλλόγου κατά της Επιληψίας). Η Μονάδα της Χειρουργικής Επιληψίας του Νοσοκομείου Ευαγγελισμός παρέμενε επί μία 20ετία η μόνη Ακαδημαϊκή μονάδα στην Ελλάδα και η μόνη που πληρούσε τις απαραίτητες προϋποθέσεις για να θεωρείται κέντρο χειρουργικής της επιληψίας. Ως τέτοια είχε αναλάβει όλο το βάρος και την ευθύνη της εκπαίδευσης που σχετίζεται με τη χειρουργική της επιληψίας σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες. ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ: Ετήσια μαθήματα στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα «Κλινική Φαρμακολογία» της Φαρμακευτικής Σχολής από το 2014 συνεχώς. Μάθημα στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα «Κλινική Νευροφυσιολογία» της Β’ Νευρολογικής Κλινικής ΕΚΠΑ. Μαθήματα από το 2017 στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών "Διαταραχές της Αναπνοής στον Ύπνο - Εργαστηριακή και Κλινική Ιατρική του Ύπνου" της Α΄ Κλινικής Εντατικής Θεραπείας και του Κέντρο Ύπνου του Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός». Μαθήματα στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών “Εφαρμοσμένη Νευροανατομία» της Α’ Ν/Χ Κλινικής ΕΚΠΑ έως και το 2018. ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΣΕ ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΕΣ ΔΙΑΤΡΙΒΕΣ: 17 ΔΙΑΤΡΙΒΕΣ ΩΣ ΕΠΙΒΛΕΠΩΝ 15 ΕΠΙΠΛΕΟΝ Δ. ΔΙΑΤΡΙΒΕΣ Ως ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΤΡΙΜΕΛΟΥΣ 22 ΕΠΙΠΛΕΟΝ Ως ΜΕΛΟΣ Της ΕΠΤΑΜΕΛΟΥΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ Διαβάστε αναλυτικά Βιογραφικό - Μετεκπαίδευση Κλινικό - Εργαστηριακό Έργο Νοσοκομειακές και Πανεπιστημιακές Θέσεις Ερευνητικό έργο Βραβεία - Διακρίσεις - Υποτροφίες Μέλος Επιστημονικών Εταιρειών Οργανωτικό - Διοικητικό Έργο Συμμέτοχη σε Επιστημονικές Συναντήσεις Βιβλία Κοινωνικό Έργο & Δράση Ερευνητικό Συγγραφικό Έργο EUROPE PMC EUROPE PMC ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Τι είναι η υπεριδρωσία Η υπεριδρωσία είναι μια ιατρική κατάσταση κατά την οποία το άτομο ιδρώνει περισσότερο από το φυσιολογικό, πέρα από τις ανάγκες του σώματος για θερμορύθμιση. Δεν σχετίζεται πάντα με ζέστη, άσκηση ή άγχος, γιατί το άτομο μπορεί να ιδρώνει υπερβολικά ακόμη και σε δροσερές και ήρεμες συνθήκες. Πόσοι άνθρωποι πάσχουν από υπεριδρωσία στον γενικό πληθυσμό Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν επίσημες εθνικές στατιστικές μελέτες για την υπεριδρωσία, αλλά βάσει ευρωπαϊκών δεδομένων, εκτιμάται ότι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός πριν από 5 ημέρες διαβάστηκε 2 λεπτά 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας Με αξιοσημείωτη επιτυχία έκλεισε το 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας, που πραγματοποιήθηκε από 20 έως 22 Νοεμβρίου 2025 στην Αράχωβα. Κορυφαίοι ειδικοί από όλο τον κόσμο συζήτησαν και παρουσίασαν κατά την διάρκεια των 3 ημερών του συνεδρίου, σημαντικές πληροφορίες που βοηθούν στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των νευρολογικών παθήσεων. Ο Καθηγητής Νευρολογίας κύριος Γκατζώνης συμμετείχε ως Ομιλητής και ως Προεδρείο στις συζητήσε Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 23 Νοε 2025 διαβάστηκε 1 λεπτά Τι είναι η ινομυαλγία ? Παλιότερα η ινομυαλγία αμφισβητούταν και υποτιμούταν ακόμη και από τους γιατρούς. Όμως η ινομυαλγία είναι μια πραγματική, χρόνια πάθηση που σχετίζεται με τον τρόπο που ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα επεξεργάζονται τα σήματα του πόνου. Παρότι δεν προκαλεί βλάβες στους μυς ή στις αρθρώσεις, είναι όμως πολυσυμπτωματική πάθηση, που επηρεάζει την σωματική και την ψυχική υγεία. Η ινομυαλγία είναι ένα χρόνιο σύνδρομο κεντρικής ευαισθητοποίησης, που ανήκει στις λειτουργικές σωματ Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 9 Νοε 2025 διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων. ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ:

  • Μηνιγγίτιδα, Ιογενής Μηνιγγίτιδα, Οξεία Βακτηριακή Μηνιγγίτιδα | Νευρολόγος | Γκατζώνης | Νευρολόγος Αθήνα | Νευρολόγος

    Η μηνιγγίτιδα είναι νόσος με υψηλό κίνδυνο τόσο για οξείες θανατηφόρες επιπλοκές όσο και για μακροχρόνια νευρολογικά και λειτουργικά ελλείμματα στους επιζώντες | Νευρολόγος Γκατζώνης | Νευρολόγος Αθήνα | NEVROLOGOS | Ημικρανία, γιατρος για πονοκεφαλο, γιατρος για ημικρανια, Κεφαλαλγία, παρκινσον, αλτσχαιμερ, πονοκέφαλος, Νευρολόγος για Ημικρανία, θεραπεία Επιληψίας, καλός νευρολόγος Αθήνα Μηνιγγίτιδα, Ιογενής Μηνιγγίτιδα, Οξεία Βακτηριακή Μηνιγγίτιδα, Τύποι, Συμπτώματα, Διάγνωση, Θεραπεία Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος Οι μήνιγγες είναι τρεις μεμβρανώδεις στιβάδες που περιβάλλουν και προστατεύουν το κεντρικό νευρικό σύστημα (εγκέφαλο και νωτιαίο μυελό). Αναλυτικά: Σκληρά μήνιγγα , η εξωτερική, παχιά και ινώδης μεμβράνη, που παρέχει μηχανική προστασία για τη στήριξη του εγκεφάλου. Αραχνοειδής μήνιγγα , λεπτή, ημιδιαφανής μεμβράνη, που λειτουργεί ως φράγμα ανάμεσα στη σκληρά και τη χοριοειδή μήνιγγα. Χοριοειδής μήνιγγα , η έσω στοιβάδα, που αγκαλιάζει την επιφάνεια του εγκεφάλου ακολουθώντας τις πτυχές και τις αυλακώσεις του. Έχει πολλά αιμοφόρα αγγεία που καταλήγουν βαθιά στον εγκέφαλο. Ο χώρος μεταξύ της αραχνοειδούς και της χοριοειδούς μήνιγγας ονομάζεται υπαραχνοειδές διάστημα , όπου κυκλοφορεί το εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ) που καλύπτει τον εγκέφαλο και έχει καθοριστικό ρόλο, στην: Μηχανική προστασία : απορροφά και κατανέμει τις δυνάμεις πίεσης στον εγκέφαλο. Μεταβολική λειτουργία : συμβάλλει στη ρύθμιση του μικροπεριβάλλοντος των νευρώνων και στη μεταφορά θρεπτικών ουσιών. Αμυντική λειτουργία : δρα ως μέσο απομάκρυνσης άχρηστων προϊόντων και τοξινών. Η μηνιγγίτιδα είναι η φλεγμονή των μηνίγγων, δηλαδή των παραπάνω αναφερομένων προστατευτικών μεμβρανών που περιβάλλουν τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό. Παρά την απλότητα του ορισμού, αποτελεί μια ετερογενή παθολογική οντότητα με ποικίλη αιτιολογία και κλινική εικόνα. Η φλεγμονή των μηνίγγων μπορεί να προκληθεί από διάφορα αίτια: Λοιμώδη (βακτήρια, ιοί, μύκητες, παράσιτα, φυματίωση) Μη λοιμώδη (αυτοάνοσα νοσήματα, φάρμακα, τοξικές αντιδράσεις) Νεοπλασματικά ή παρανεοπλασματικά (διήθηση ή ανοσολογικοί μηχανισμοί σε κακοήθειες) Τι συμβαίνει στην μηνιγγίτιδα Η μηνιγγίτιδα ξεκινά συνήθως όταν ένας παθογόνος μικροοργανισμός (βακτήριο, ιός, μύκητας ή παράσιτο), ή ένας μη λοιμώδης βλαπτικός παράγοντας (ανοσολογικός, φαρμακευτικός ή νεοπλασματικός) καταφέρει να παρακάμψει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. Ο αιματοεγκεφαλικός φραγμός αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους μηχανισμούς άμυνας του κεντρικού νευρικού συστήματος, καθώς ρυθμίζει επιλεκτικά την είσοδο ουσιών από το αίμα στον εγκέφαλο και το εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Όταν όμως ένα παθογόνο ή ένας βλαπτικός παράγοντας υπερβεί αυτό το φράγμα, εγκαθίσταται στο υπαραχνοειδές διάστημα, όπου κυκλοφορεί το εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ). Το υπαραχνοειδές διάστημα είναι ένας χώρος με περιορισμένες αμυντικές δυνατότητες αφού διαθέτει χαμηλά επίπεδα ανοσοσφαιρινών, περιορισμένη συμπληρωματική δραστηριότητα και μειωμένη φαγοκυτταρική ικανότητα σε σύγκριση με το αίμα. Αυτό καθιστά το περιβάλλον του υπαραχνοειδούς διαστήματος ιδανικό για γρήγορο πολλαπλασιασμό των μικροβίων, εφόσον αυτά έχουν καταφέρει να εγκατασταθούν εκεί. Σε ποιές ηλικίες εκδηλώνεται η μηνιγγίτιδα Η μηνιγγίτιδα μπορεί να εκδηλωθεί σε κάθε ηλικία, αλλά οι νεογνικές και παιδικές ηλικίες είναι οι πιο ευάλωτες, ενώ η εφηβεία παρουσιάζει αύξηση λόγω μηνιγγιτιδόκοκκου (Neisseria meningitidis). Στους ενήλικες και ηλικιωμένους η συχνότητα είναι μικρότερη, αλλά η σοβαρότητα μεγαλύτερη. Ας το δούμε αναλυτικά: 1. Νεογνά (0–28 ημέρες) Συχνότητα: Υψηλή ευαισθησία λόγω αδύναμου ανοσοποιητικού συστήματος. Συχνότερα αίτια: Group B Streptococcus, Escherichia coli, Listeria monocytogenes. 2. Βρέφη και νήπια (1–12 μηνών) Συχνότητα: Ακόμη υψηλή. Συχνότερα αίτια: Streptococcus pneumoniae, Neisseria meningitidis, Haemophilus influenzae type b. 3. Παιδιά (1–18 ετών) Συχνότητα: Πιο συχνή σε εφήβους (ιδιαίτερα στις ηλικίες 15–19 ετών). Συχνότερα αίτια: Neisseria meningitidis (ιδιαίτερα στις εφηβικές ομάδες). 4. Ενήλικες Συχνότητα: Χαμηλότερη από ότι στα παιδιά, αλλά αυξάνεται σε άτομα με μειωμένο ανοσοποιητικό σύστημα ή χρόνια νοσήματα. Συχνότερα αίτια: Streptococcus pneumoniae, Neisseria meningitidis. 5. Ηλικιωμένοι (>65 ετών) Συχνότητα: Λιγότερο συχνή αλλά συνήθως πιο σοβαρή. Συχνότερα αίτια: Streptococcus pneumoniae, Listeria monocytogenes. Ποιοί είναι οι τύποι μηνιγγίτιδας Ιογενής Μηνιγγίτιδα Είναι ο πιο συνηθισμένος τύπος και συνήθως προκαλεί ήπια συμπτώματα. Προκαλείται κυρίως από εντεροϊούς, αλλά και από ιούς του έρπητα, τον ιό της παρωτίτιδας ή και τον HIV κατά την πρωτολοίμωξη. Η προσβολή των μηνίγγων γίνεται είτε μέσω αιματογενούς διασποράς είτε με άμεση επέκταση από γειτονικές περιοχές (π.χ. ρινοφάρυγγα). Η φλεγμονώδης αντίδραση οδηγεί σε λευκοκυττάρωση στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ), κυρίως λεμφοκυτταρική, με ήπια αύξηση της πρωτεΐνης και φυσιολογική ή ελαφρώς μειωμένη γλυκόζη. Η ιογενής μετάδοση είναι συχνά πιο ήπια και δεν οδηγεί σε επιδημίες, σε αντίθεση με τη βακτηριακή μορφή. Βακτηριακή Μηνιγγίτιδα Είναι σοβαρότερη και μπορεί να απειλήσει τη ζωή. Προκαλείται από βακτήρια όπως ο μηνιγγιτιδόκοκκος, ο πνευμονιόκοκκος και ο αιμόφιλος ινφλουέντζας τύπου Β. Οι πιο συχνές μορφές είναι: Οξεία βακτηριακή (η συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων) Χρόνια βακτηριακή (σπανιότερη, π.χ. φυματιώδης ή βρουκελλική μηνιγγίτιδα) Υποξεία ή επιμένουσα μορφή σε ανοσοκατεσταλμένους ή με άτυπα βακτήρια (π.χ. Nocardia) Οξεία Βακτηριακή Μηνιγγίτιδα Αναφέρεται ρητά σε ταχείας έναρξης (<1-2 ημερών), υψηλής φλεγμονώδους αντίδρασης και δυνητικά θανατηφόρα λοίμωξη των μηνίγγων από παθογόνα βακτήρια όπως: Neisseria meningitidis Streptococcus pneumoniae Haemophilus influenzae τύπου b Είναι ο τύπος που προκαλεί επείγον ιατρικό περιστατικό, με υψηλό κίνδυνο για οίδημα εγκεφάλου, σπασμούς, εγκεφαλικό επεισόδιο ή θάνατο. Η βακτηριακή μηνιγγίτιδα μεταδίδεται κυρίως μέσω σταγονιδίων από τον ρινοφάρυγγα μολυσμένων ατόμων. Neisseria meningitidis: η μετάδοση γίνεται με στενή επαφή ή αερογενώς, λόγω του ότι ο φάρυγγας αποτελεί κύριο χώρο αποικισμού. Streptococcus pneumoniae: μεταδίδεται επίσης μέσω αναπνευστικών σταγονιδίων, αλλά συχνά προϋπάρχει ιγμορίτιδα ή πνευμονία ως εστία λοίμωξης. Haemophilus influenzae: λιγότερο συχνά λόγω εκτεταμένου εμβολιασμού, μεταδίδεται κυρίως με άμεση επαφή ή σταγονίδια. Η βακτηριακή μετάδοση απαιτεί στενή ή παρατεταμένη επαφή με φορέα ή ασθενή. Τα βακτήρια πρώτα αποικίζουν τον ανώτερο αναπνευστικό και στη συνέχεια διεισδύουν στην κυκλοφορία, ξεπερνώντας τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό για να προκαλέσουν μηνιγγίτιδα. Φυματιώδης Μηνιγγίτιδα Πρόκειται για μια υποξεία ή χρόνια μορφή μηνιγγίτιδας που προκαλείται από το Μυκοβακτήριο της φυματίωσης (Mycobacterium tuberculosis). Η λοίμωξη μπορεί να είναι αποτέλεσμα αιματογενούς διασποράς από πνευμονική φυματίωση ή από λανθάνουσα λοίμωξη του ΚΝΣ. Η παθοφυσιολογία περιλαμβάνει την εστιακή φλεγμονή κυρίως στη βάση του εγκεφάλου, με δημιουργία κοκκιωμάτων, αρτηρίτιδας και υδροκέφαλου. Το ΕΝΥ εμφανίζει λεμφοκυτταρική υπεροχή, υψηλή πρωτεΐνη, πολύ χαμηλή γλυκόζη και αυξημένη πίεση. Η έναρξη των συμπτωμάτων είναι ύπουλη, με αρχική κακουχία και προοδευτική επιδείνωση της συνείδησης. Μυκητιασική και Παρασιτική Μηνιγγίτιδα Η μυκητιασική μηνιγγίτιδα είναι λιγότερο συχνή και συνήθως επηρεάζει άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα (πχ. ανοσοκατεσταλμένους, AIDS, μεταμοσχευμένοι, χρήση κορτικοστεροειδών ή ανοσοκατασταλτικών). Ο νηματοειδής μύκητας Cryptococcus neoformans είναι το πιο συχνό αίτιο, με είσοδο μέσω του αναπνευστικού και αιματογενή διασπορά στον εγκέφαλο. Η φλεγμονώδης απάντηση είναι συνήθως υποτονική, με ήπια λεμφοκυττάρωση στο ΕΝΥ, αυξημένη πίεση και πρωτεΐνη και συχνά ελαττωμένη γλυκόζη. Η χρονιότητα των συμπτωμάτων και η σταδιακή επιδείνωση είναι χαρακτηριστικές. Η μυκητιασική μηνιγγίτιδα μεταδίδεται από το περιβάλλον και όχι από άνθρωπο σε άνθρωπο. Στην παρασιτική μηνιγγίτιδα το παράσιτο εισέρχεται μέσω της μύτης κατά την επαφή με μολυσμένο νερό (λίμνες, θερμές πηγές), προκαλώντας πρωτοπαθή αμοιβαδική μηνιγγοεγκεφαλίτιδα. Άσηπτη Μηνιγγίτιδα και Οξεία Άσηπτη Μηνιγγίτιδα Είναι η φλεγμονή των μηνίγγων με αρνητικές καλλιέργειες ΕΝΥ για κοινά βακτηριακά παθογόνα. Οι αιτίες είναι συνήθως ιογενούς αιτιολογίας, ή από μη τυπικά βακτήρια που δεν ανιχνεύονται εύκολα (π.χ. Borrelia, Treponema, Mycoplasma), από φάρμακα (π.χ. ΜΣΑΦ, IVIG), από συστηματικά νοσήματα (π.χ. ΣΕΛ, σαρκοείδωση, αγγειίτιδες), από νεοπλάσματα ή από παρανεοπλασματικά σύνδρομα, κ.α. Οξεία Άσηπτη Μηνιγγίτιδα Είναι υποκατηγορία της άσηπτης μηνιγγίτιδας με οξεία έναρξη (<5 ημέρες). Χαρακτηριστικά: Ξαφνική εμφάνιση πυρετού, πονοκέφαλου, ναυτίας. Η πορεία είναι συνήθως καλοήθης, εκτός εάν υποκρύπτεται σοβαρό συστηματικό νόσημα Αυτοάνοση Μηνιγγίτιδα Προκαλείται στο πλαίσιο νοσημάτων όπως η σαρκοείδωση, ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος (ΣΕΛ), ή οι αγγειίτιδες. Φαρμακευτική Μηνιγγίτιδα Οφείλεται σε ανοσολογική αντίδραση σε φάρμακα (π.χ. ΜΣΑΦ, αντιβιοτικά, IVIG, μονοκλωνικά αντισώματα). Νεοπλασματική Μηνιγγίτιδα Προκαλείται από άμεση διήθηση των μηνίγγων από καρκινικά κύτταρα (λευχαιμίες, λεμφώματα, μεταστατικοί όγκοι). Παρανεοπλασματική Μηνιγγίτιδα Εμφανίζεται ως ανοσολογική αντίδραση σε κακοήθεια, χωρίς απαραίτητα άμεση διήθηση των μηνίγγων. Συνήθως συνοδεύεται από άλλες παρανεοπλασματικές εκδηλώσεις του ΚΝΣ. Χρόνια Μηνιγγίτιδα Αναφέρεται σε μηνιγγίτιδα με συμπτώματα διάρκειας άνω των 4 εβδομάδων η εξέλιξή της είναι αργή και τα συμπτώματα μπορεί να είναι πιο ήπια ή ασαφή, γεγονός που δυσκολεύει τη διάγνωση. Περιλαμβάνει λοιμώδη και μη λοιμώδη αίτια. Οι λοιμώδεις παράγοντες περιλαμβάνουν Mycobacterium tuberculosis, Cryptococcus neoformans, Treponema pallidum (νευροσύφιλη) και Borrelia burgdorferi (νόσος Lyme). Μη λοιμώδη αίτια είναι τα νεοπλάσματα (μηνιγγικές μεταστάσεις), οι φλεγμονώδεις νόσοι (π.χ. σαρκοείδωση, αγγειίτιδες του ΚΝΣ), και φαρμακευτικές αντιδράσεις. Η εικόνα του ΕΝΥ και η κλινική πορεία είναι ετερόκλητες, με συχνά διαλείποντα ή μεταβαλλόμενα συμπτώματα. Η έγκαιρη αναγνώριση είναι κρίσιμη για την αποφυγή μόνιμων νευρολογικών βλαβών. Ποιος είναι ο τρόπος μετάδοσης της μηνιγγίτιδας Η μετάδοση της μηνιγγίτιδας είναι στενά συνδεδεμένη με το παθογόνο: Οι βακτηριακές μορφές μεταδίδονται κυρίως αερογενώς ή μέσω σταγονιδίων, και μπορούν να προκαλέσουν επιδημίες. Οι ιογενείς μορφές μεταδίδονται συχνά μέσω κοπροστοματικής οδού ή επαναδραστηριοποιήσεων. Οι μυκητιακές και παρασιτικές μορφές σχετίζονται με περιβαλλοντική έκθεση. Οι μη λοιμώδεις μορφές δεν είναι μεταδοτικές. Πώς φτάνει ένα μικρόβιο να μολύνει τις μήνιγγες; Ένα μικρόβιο δεν προσβάλλει άμεσα τις μήνιγγες από το εξωτερικό περιβάλλον, αλλά βρίσκει τρόπους να "παρακάμψει" τις άμυνες του σώματος και να φτάσει ως εκεί μέσω του αίματος, ή μέσω κοντινών δομών. Ας το εξηγήσουμε από την αρχή, με τη σειρά που συμβαίνει μέσα στο σώμα: 1. Το μικρόβιο μπαίνει στο σώμα Τα βακτήρια ή ιοί πρώτα αποικίζουν περιοχές όπου βρίσκονται φυσιολογικά ή εκτίθενται συχνά στο περιβάλλον: ρινοφάρυγγας, ανώτερο αναπνευστικό, γαστρεντερικός σωλήνας ή δέρμα. Αρχικά, το μικρόβιο πολλαπλασιάζεται τοπικά. Στην περίπτωση των βακτηρίων της μηνιγγίτιδας, η πρώτη αποικία βρίσκεται σχεδόν πάντα στο ρινοφάρυγγα (δηλαδή στο πίσω μέρος της μύτης και του φάρυγγα). 2. Διείσδυση στον οργανισμό Από τη ρινοφαρυγγική περιοχή, το μικρόβιο βρίσκει τρόπους να διαπεράσει τον επιθηλιακό φραγμό και να μπει στο αίμα. Από τη στιγμή που θα βρεθεί στο κυκλοφορικό σύστημα, αρχίζει να διασπείρεται σε ολόκληρο τον οργανισμό. Αυτό το στάδιο είναι κρίσιμο, γιατί μέσω του αίματος μπορεί να φτάσει κοντά στα τριχοειδή αγγεία του εγκεφάλου. Εκεί, συναντά έναν νέο, πανίσχυρο φραγμό, τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. 3. Ο αιματοεγκεφαλικός φραγμός Ο εγκέφαλος είναι τόσο σημαντικό και ευαίσθητο όργανο που διαθέτει μια ειδική προστατευτική δομή: τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. Αυτός αποτελείται από: Σφιχτά ενδοθηλιακά κύτταρα που δεν αφήνουν τίποτα να περάσει ελεύθερα Βασική μεμβράνη και αστροκύτταρα που λειτουργούν ως φίλτρο Ο ρόλος του αιματοεγκεφαλικού φραγμού είναι να επιτρέπει μόνο συγκεκριμένα μόρια (όπως θρεπτικά συστατικά και οξυγόνο) να φτάνουν στον εγκέφαλο και να κρατά έξω βακτήρια, ιούς, φλεγμονώδη κύτταρα και τοξίνες. Όμως, κάποια βακτήρια έχουν εξελιχθεί ειδικά για να ξεπερνούν αυτόν τον φραγμό. 4. Πώς το μικρόβιο "ξεγελά" τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό Ορισμένα παθογόνα διαθέτουν μηχανισμούς που τους επιτρέπουν: Να προσκολληθούν στα ενδοθηλιακά κύτταρα των εγκεφαλικών τριχοειδών Να παραβιάσουν τα στενά σημεία επαφής (tight junctions) Να προκαλέσουν φλεγμονή που "χαλαρώνει" τον φραγμό Ή ακόμα και να χρησιμοποιήσουν τα ίδια τα φαγοκύτταρα του οργανισμού σαν "όχημα" για να περάσουν (ο λεγόμενος Trojan horse mechanism) Μόλις περάσουν αυτό το σημείο, μπαίνουν στον χώρο ανάμεσα στις μήνιγγες – συγκεκριμένα στο υπαραχνοειδές διάστημα. 5. Μόλυνση του υπαραχνοειδούς χώρου – μηνιγγίτιδα Τα μικρόβια εγκαθίστανται στο υπαραχνοειδές διάστημα, όπου κυκλοφορεί το εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ). Αυτό το υγρό δεν έχει ισχυρούς μηχανισμούς άμυνας όπως έχει το αίμα: Έχει χαμηλή συγκέντρωση αντισωμάτων Έχει λίγα λευκά αιμοσφαίρια Δεν έχει συμπλήρωμα (δηλαδή ένα μέρος της ανοσίας που σκοτώνει βακτήρια) Έτσι, τα μικρόβια βρίσκουν ιδανικό περιβάλλον για να πολλαπλασιαστούν χωρίς ιδιαίτερη αντίσταση. Το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδρά καθυστερημένα, αλλά όταν αντιδρά, το κάνει έντονα, δηλαδή στέλνει κύτταρα και φλεγμονώδεις ουσίες, που όμως: Αυξάνουν την ενδοκράνια πίεση Δημιουργούν οίδημα (πρήξιμο) του εγκεφάλου Διαταράσσουν την εγκεφαλική αιματική ροή Διαταράσσουν την κυκλοφορία του ΕΝΥ Προκαλούν τις κλασικές εκδηλώσεις της μηνιγγίτιδας: πυρετό, πονοκέφαλο, αυχενική δυσκαμψία, σπασμούς, υδροκέφαλο, διαταραχή συνείδησης, σπασμούς, εγκεφαλικό επεισόδιο και μόνιμες νευρολογικές βλάβες. Ποια είναι η επιδημιολογία της μηνιγγίτιδας Η επιδημιολογία της μηνιγγίτιδας εξαρτάται από το αίτιο, την ηλικία του πληθυσμού, την γεωγραφική περιοχή και την προσβασιμότητα σε προληπτικά μέτρα (όπως εμβολιασμοί). 1. Βακτηριακή Μηνιγγίτιδα Η βακτηριακή μηνιγγίτιδα αποτελεί την πιο σοβαρή μορφή, με υψηλή θνητότητα αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα. Συχνότητα: Παγκοσμίως, η επίπτωση κυμαίνεται περίπου σε 1–2 περιστατικά ανά 100.000 άτομα/έτος σε ανεπτυγμένες χώρες, αλλά σε περιοχές με περιορισμένη πρόσβαση σε υγειονομική φροντίδα ή σε ενδημικές περιοχές μπορεί να είναι πολύ υψηλότερη. Παράγοντες κινδύνου: βρέφη, παιδιά, ηλικιωμένοι, ανοσοκατεσταλμένοι, στενές κοινότητες (π.χ. στρατώνες, πανεπιστημιακές εστίες). 2. Ιογενής Μηνιγγίτιδα Η πιο συχνή μορφή συνολικά, αλλά με ήπια πορεία και χαμηλή θνητότητα. Συχνότητα: Η επίπτωση εκτιμάται περίπου 10–100 περιστατικά ανά 100.000 άτομα/έτος , κυρίως σε παιδιά και νεαρούς ενήλικες. 3. Μυκητιασική και Παρασιτική Μηνιγγίτιδα Σπάνιες μορφές , συνήθως σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα (HIV/AIDS, μεταμοσχευμένοι, χρόνια χρήση κορτικοστεροειδών). Μορφές όπως η αμοιβαδική μηνιγγοεγκεφαλίτιδα εμφανίζονται σε θερμά νερά και είναι πολύ σπάνιες αλλά με σχεδόν 100% θνητότητα. 4. Μη λοιμώδης Μηνιγγίτιδα Αυτοάνοσες, φαρμακευτικές ή νεοπλασματικές μορφές είναι σχετικά σπάνιες , δεν προκαλούν επιδημίες και η συχνότητά τους εξαρτάται από υποκείμενα νοσήματα και έκθεση σε φάρμακα ή κακοήθεια Ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση μηνιγγίτιδας Η μηνιγγίτιδα είναι πολυπαραγοντική νόσος και ο κίνδυνος εξαρτάται από την αλληλεπίδραση ξενιστή–παθογόνου–περιβάλλοντος. Η πρόληψη περιλαμβάνει εμβολιασμό, αποφυγή συγχρωτισμού σε επιδημίες, έγκαιρη αντιμετώπιση ΩΡΛ λοιμώξεων και ιδιαίτερη προσοχή σε άτομα με ανοσοκαταστολή ή σπληνεκτομή. Οι παράγοντες κινδύνου για μηνιγγίτιδα συνδυάζουν προδιάθεση του ξενιστή, έκθεση σε παθογόνο, ανατομικούς παράγοντες και περιβαλλοντικές συνθήκες. Η αναγνώρισή τους είναι κρίσιμη για πρόληψη, έγκαιρη διάγνωση και προσαρμογή θεραπείας, καθώς οι υψηλού κινδύνου ασθενείς μπορεί να απαιτούν προληπτικά μέτρα όπως εμβολιασμό ή προφυλακτική αντιβιοτική αγωγή. Οι παράγοντες κινδύνου σχετίζονται τόσο με την έκθεση στον λοιμογόνο παράγοντα όσο και με την ατομική προδιάθεση του οργανισμού. Παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση μηνιγγίτιδας: Ηλικία Τα βρέφη και τα μικρά παιδιά έχουν ανώριμο ανοσοποιητικό σύστημα και είναι πιο ευάλωτα. Οι έφηβοι και νεαροί ενήλικες παρουσιάζουν αυξημένη συχνότητα βακτηριακής μηνιγγίτιδας, ιδίως από Neisseria meningitidis, λόγω στενών κοινωνικών επαφών. Οι ηλικιωμένοι έχουν αυξημένο κίνδυνο από Streptococcus pneumoniae λόγω ανοσολογικής γήρανσης. Συνθήκες διαβίωσης και συγχρωτισμός Φοιτητικές εστίες, στρατώνες, κατασκηνώσεις και φυλακές ευνοούν τη μετάδοση μηνιγγιτιδοκοκκικής νόσου λόγω στενής επαφής και σταγονιδίων. Υποκείμενα νοσήματα ή καταστάσεις ανοσοκαταστολής HIV λοίμωξη, καρκίνοι, χρόνια νοσήματα (π.χ. σακχαρώδης διαβήτης). Θεραπεία με κορτικοστεροειδή ή ανοσοκατασταλτικά φάρμακα. Σπληνεκτομή ή λειτουργική ασπληνία αυξάνουν τον κίνδυνο βακτηριακής μηνιγγίτιδας από Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae και Neisseria meningitidis. Έλλειψη εμβολιασμού Η απουσία εμβολιασμού έναντι μηνιγγιτιδοκόκκου, πνευμονιόκοκκου ή Haemophilus influenzae τύπου b αυξάνει σημαντικά την πιθανότητα σοβαρής βακτηριακής μηνιγγίτιδας. Ποια είναι τα κλινικά σημεία και συμπτώματα της μηνιγγίτιδας Η μηνιγγίτιδα εκδηλώνεται με ένα σύνολο συμπτωμάτων και κλινικών σημείων που προκύπτουν από τη φλεγμονή των μηνίγγων και τις επιδράσεις της στον εγκέφαλο, το εγκεφαλονωτιαίο υγρό και την ενδοκράνια πίεση. Η εικόνα ποικίλλει ανάλογα με την αιτιολογία (βακτηριακή, ιογενής, μυκητιασική), την ηλικία και τη γενική κατάσταση του ασθενούς, ωστόσο υπάρχουν ορισμένα χαρακτηριστικά στοιχεία που συγκροτούν την κλασική κλινική εικόνα. Η έναρξη της βακτηριακής μηνιγγίτιδας είναι συνήθως αιφνίδια , με υψηλό πυρετό, ρίγος και έντονη κεφαλαλγία. Η κεφαλαλγία είναι διάχυτη, συνεχής και συχνά ανθεκτική στα κοινά αναλγητικά, ενώ επιδεινώνεται με την κίνηση της κεφαλής λόγω ερεθισμού των μηνίγγων. Συνοδεύεται από ναυτία και εμέτους που δεν σχετίζονται απαραίτητα με τη λήψη τροφής, αλλά με την αυξημένη ενδοκράνια πίεση. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά συμπτώματα είναι η αυχενική δυσκαμψία: ο ασθενής δυσκολεύεται να κάμψει τον αυχένα προς το θώρακα και συχνά υιοθετεί στάση με το κεφάλι σε ελαφρά έκταση για να μειώσει τον πόνο. Αυτό το εύρημα αποτελεί εκδήλωση ερεθισμού των μηνίγγων και ανιχνεύεται με τις κλασικές κλινικές δοκιμασίες Kernig και Brudzinski, οι οποίες αναδεικνύουν τον αντανακλαστικό μυϊκό σπασμό. Η φωτοφοβία και η φωνοφοβία είναι συχνά συμπτώματα και αποδίδονται στην υπερευαισθησία του κεντρικού νευρικού συστήματος. Η διαταραχή του επιπέδου συνείδησης αποτελεί σημαντικό στοιχείο, που κυμαίνεται από απλή σύγχυση και υπνηλία μέχρι λήθαργο ή κώμα, ανάλογα με τη βαρύτητα και την εξέλιξη της νόσου. Σπασμοί μπορεί να εμφανιστούν, ιδίως σε βακτηριακή μηνιγγίτιδα και οφείλονται σε ερεθισμό του εγκεφαλικού φλοιού ή σε επιπλοκές όπως αγγειίτιδα και ισχαιμία. Στα παιδιά και ιδιαίτερα στα βρέφη, η κλινική εικόνα είναι λιγότερο τυπική: εκδηλώνεται με ανορεξία, ευερεθιστότητα, υπόταση ή προπέτεια της πρόσθιας πηγής, γεγονός που απαιτεί υψηλό δείκτη υποψίας. Επιπρόσθετα, σε μηνιγγιτιδοκοκκική λοίμωξη συχνά παρατηρείται χαρακτηριστικό πετεχειώδες ή πορφυρικό εξάνθημα (είναι τύποι δερματικών εξανθημάτων που χαρακτηρίζονται από μικρές, κόκκινες ή μωβ κηλίδες στο δέρμα, οι οποίες οφείλονται σε αιμορραγία κάτω από το δέρμα), το οποίο αποτελεί ένδειξη σηψαιμίας και χρήζει άμεσης αντιμετώπισης. Η παρουσία εστιακών νευρολογικών σημείων, όπως πάρεση κρανιακών νεύρων, ημιπάρεση ή διαταραχές οπτικής οξύτητας, υποδηλώνει επιπλοκές από την ίδια τη φλεγμονώδη διεργασία ή την αύξηση της ενδοκράνιας πίεσης. Συνολικά, η μηνιγγίτιδα χαρακτηρίζεται από τριάδα συμπτωμάτων —πυρετό, κεφαλαλγία και αυχενική δυσκαμψία — στην οποία συχνά προστίθενται διαταραχές συνείδησης, σπασμοί και εξανθήματα, ανάλογα με τον αιτιολογικό παράγοντα και την εξέλιξη. Η έγκαιρη αναγνώριση των σημείων αυτών έχει καθοριστική σημασία, καθώς η νόσος μπορεί να επιδεινωθεί ταχύτατα και να οδηγήσει σε βαριές νευρολογικές βλάβες ή θάνατο εάν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα. Ποια είναι κλινική εικόνα του ασθενούς που νοσεί από μηνιγγίτιδα Η κλινική εικόνα του ασθενούς με μηνιγγίτιδα χαρακτηρίζεται από την οξεία εγκατάσταση γενικών συμπτωμάτων λοίμωξης και ταυτόχρονα από σημεία που υποδηλώνουν φλεγμονή των μηνίγγων και επιβάρυνση του κεντρικού νευρικού συστήματος. Συνήθως, η νόσος ξεκινά με υψηλό πυρετό, ρίγος και έντονη κακουχία. Πολύ γρήγορα εμφανίζεται ισχυρή κεφαλαλγία, διάχυτη και συνεχής, που δεν υποχωρεί με απλά αναλγητικά και επιδεινώνεται με τις κινήσεις του αυχένα. Η ναυτία και οι έμετοι είναι συχνοί και αποδίδονται στην αύξηση της ενδοκράνιας πίεσης. Το πλέον χαρακτηριστικό σημείο είναι η αυχενική δυσκαμψία: ο ασθενής δεν μπορεί να κάμψει το κεφάλι προς το θώρακα λόγω αντανακλαστικού μυϊκού σπασμού από τον ερεθισμό των μηνίγγων. Συχνά παρατηρούνται φωτοφοβία και φωνοφοβία, με έντονη δυσανεξία στο φως και στον θόρυβο. Καθώς εξελίσσεται η φλεγμονή, επέρχονται διαταραχές της συνείδησης, από ήπια σύγχυση έως λήθαργο και κώμα, ανάλογα με τη βαρύτητα και την ταχύτητα εξέλιξης. Σπασμοί μπορεί να εμφανιστούν, ιδιαίτερα στη βακτηριακή μορφή, λόγω ερεθισμού του φλοιού ή ισχαιμικών βλαβών. Σε μηνιγγιτιδοκοκκική λοίμωξη, η κλινική εικόνα μπορεί να περιπλέκεται με πετεχειώδες ή πορφυρικό εξάνθημα, ένδειξη σηψαιμίας και επείγουσα κατάσταση. Στα βρέφη και μικρά παιδιά η εικόνα συχνά δεν είναι τυπική: παρατηρείται άρνηση σίτισης, ευερεθιστότητα, λήθαργος, ανεξήγητο κλάμα ή προπέτεια της πρόσθιας πηγής (διόγκωση της μαλακής περιοχής στο κεφάλι του βρέφους, στο σημείο όπου ενώνονται τα οστά του κρανίου). Στους ηλικιωμένους αντίθετα, η νόσος μπορεί να εμφανιστεί με πιο ήπια συμπτώματα, αλλά με γρήγορη επιδείνωση του επιπέδου συνείδησης. Συνολικά, ο ασθενής με μηνιγγίτιδα εμφανίζει την κλασική τριάδα: πυρετό, κεφαλαλγία και αυχενική δυσκαμψία, στην οποία προστίθενται κατά περίπτωση διαταραχές συνείδησης, σπασμοί και εξανθήματα. Η παρουσία αυτών των εκδηλώσεων, ιδιαίτερα όταν συνυπάρχουν οξέα σημεία λοίμωξης, επιβάλλει άμεση κλινική διερεύνηση και θεραπευτική παρέμβαση, λόγω της ταχείας εξέλιξης και της υψηλής θνητότητας της νόσου. Ποια είναι η εξέλιξη της μηνιγγίτιδας Η εξέλιξη της μηνιγγίτιδας εξαρτάται από τον αιτιολογικό παράγοντα, την ηλικία και την κατάσταση του ανοσοποιητικού συστήματος του ασθενούς, καθώς και από την ταχύτητα διάγνωσης και έναρξης της θεραπείας. Η νόσος μπορεί να ακολουθήσει ταχύτατη και κακοήθη πορεία ή να έχει ηπιότερη, αυτοπεριοριζόμενη μορφή, ιδίως όταν πρόκειται για ιογενή αιτιολογία. Στην βακτηριακή μηνιγγίτιδα, η πορεία είναι συνήθως οξεία και τα συμπτώματα εγκαθίστανται σε διάστημα λίγων ωρών έως ημερών. Ο ασθενής ξεκινά με πυρετό, κεφαλαλγία και δυσκαμψία αυχένα, που γρήγορα συνοδεύονται από ναυτία, εμέτους και φωτοφοβία. Εάν δεν υπάρξει έγκαιρη θεραπευτική παρέμβαση, η φλεγμονή στον υπαραχνοειδή χώρο προκαλεί έντονο εγκεφαλικό οίδημα, αύξηση της ενδοκράνιας πίεσης και διαταραχή της αιματικής κυκλοφορίας του εγκεφάλου. Αυτό οδηγεί σε μεταβολή του επιπέδου συνείδησης, σπασμούς, εστιακά νευρολογικά ελλείμματα ή ακόμη και κώμα. Σε περιπτώσεις σηψαιμικής διασποράς, όπως στη μηνιγγιτιδοκοκκική νόσο, η εξέλιξη μπορεί να είναι κεραυνοβόλος, με εμφάνιση πετεχειώδους εξανθήματος, υπότασης, διαταραχής πηκτικότητας και πολυοργανικής ανεπάρκειας. Η ιογενής μηνιγγίτιδα, αντιθέτως, συνήθως έχει πιο ήπια πορεία. Τα συμπτώματα μοιάζουν με εκείνα της βακτηριακής μορφής αλλά είναι λιγότερο έντονα και συχνά αυτοϊώνται σε λίγες ημέρες έως μία εβδομάδα χωρίς σοβαρές νευρολογικές επιπλοκές. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, ιδίως με ιούς όπως ο έρπης, μπορεί να συνυπάρξει ή να εξελιχθεί σε εγκεφαλίτιδα, με σοβαρότερες συνέπειες. Η μυκητιασική και παρασιτική μηνιγγίτιδα ακολουθεί συνήθως πιο υποξεία ή χρόνια πορεία, με προοδευτική κεφαλαλγία, ήπιο πυρετό και σταδιακή έκπτωση νευρολογικών λειτουργιών. Εκδηλώνεται κυρίως σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς και η εξέλιξη εξαρτάται από την έγκαιρη αναγνώριση και την εντατική θεραπευτική αγωγή. Όσον αφορά την έκβαση, ακόμη και με θεραπεία, η βακτηριακή μηνιγγίτιδα μπορεί να αφήσει σοβαρές νευρολογικές επιπλοκές, όπως απώλεια ακοής, υδροκέφαλο, μαθησιακές δυσκολίες ή μόνιμα εστιακά νευρολογικά ελλείμματα. Χωρίς θεραπεία, η θνητότητα είναι εξαιρετικά υψηλή. Αντίθετα, η ιογενής μορφή έχει κατά κανόνα καλή πρόγνωση. Ένα 10-20% των επιζώντων από μηνιγγιτιδοκοκκική μηνιγγίτιδα θα παραμείνει με σοβαρά νευρολογικά ελλείμματα Τα πιο συχνά είναι: Απώλεια ακοής: αποτελεί τη συχνότερη επιπλοκή, λόγω βλάβης του κοχλιακού νεύρου ή του έσω ωτός από τη φλεγμονώδη διεργασία. Νευρολογικά ελλείμματα: πάρεση κρανιακών νεύρων, ημιπάρεση, διαταραχές ισορροπίας, σπαστικότητα. Διαταραχές γνωστικών λειτουργιών: προβλήματα μνήμης, συγκέντρωσης, μαθησιακές δυσκολίες σε παιδιά, μειωμένη νοητική απόδοση. Σπασμοί και επιληπτικά σύνδρομα: αποτέλεσμα εγκεφαλικών ουλών ή αγγειακών επιπλοκών. Ψυχιατρικές ή συμπεριφορικές διαταραχές: άγχος, κατάθλιψη, συναισθηματική αστάθεια. Ακρωτηριασμοί ή ορθοπεδικές αναπηρίες: σε περιπτώσεις σηψαιμίας με εκτεταμένη ισχαιμία ή γάγγραινα λόγω διάχυτης ενδαγγειακής πήξης. Πως γίνεται η διάγνωση της μηνιγγίτιδας Η διάγνωση της μηνιγγίτιδας είναι ένα επείγον ιατρικό σύμβαμα, καθώς η νόσος μπορεί να εξελιχθεί ραγδαία και η καθυστέρηση στη θεραπεία αυξάνει τη θνητότητα και τη νοσηρότητα. Βασίζεται στη συνδυασμένη εκτίμηση της κλινικής εικόνας, των εργαστηριακών εξετάσεων και των απεικονιστικών μεθόδων όπου απαιτείται. Η έγκαιρη αναγνώριση είναι κρίσιμη, γιατί κάθε ώρα καθυστέρησης στη χορήγηση κατάλληλης θεραπείας αυξάνει τον κίνδυνο θανάτου και μόνιμων νευρολογικών επιπλοκών. Κλινική υποψία Η διάγνωση ξεκινά από την αναγνώριση της χαρακτηριστικής συμπτωματολογίας: υψηλός πυρετός, κεφαλαλγία, αυχενική δυσκαμψία (η κλασική τριάδα), διαταραχές συνείδησης, σπασμοί, φωτοφοβία, φωνοφοβία, σε παιδιά: ευερεθιστότητα, λήθαργος, άρνηση σίτισης, προπέτεια πρόσθιας πηγής, σε μηνιγγιτιδοκοκκική λοίμωξη: πετεχειώδες ή πορφυρικό εξάνθημα. Η παρουσία αυτών των σημείων θεωρείται ιατρικό επείγον και ο ασθενής πρέπει να διερευνηθεί άμεσα. Εργαστηριακός έλεγχος – Οσφυονωτιαία παρακέντηση Η οσφυονωτιαία παρακέντηση με τη λήψη εγκεφαλονωτιαίου υγρού (ΕΝΥ) από τον υπαραχνοειδή χώρο και την ανάλυσή του είναι η καθοριστική εξέταση για τη διάγνωση. Κυτταρολογική εξέταση: πολυμορφοπυρηνική λευκοκυττάρωση στη βακτηριακή μορφή, λεμφοκυττάρωση στην ιογενή. Βιοχημική ανάλυση: χαμηλή γλυκόζη και υψηλή πρωτεΐνη στη βακτηριακή, συνήθως φυσιολογική γλυκόζη και ήπια αύξηση πρωτεΐνης στην ιογενή. Μικροβιολογικές μέθοδοι: χρώση κατά Gram, καλλιέργεια ΕΝΥ, μοριακές τεχνικές (PCR) για ταυτοποίηση του παθογόνου. Απεικονιστικός έλεγχος Η αξονική τομογραφία εγκεφάλου προηγείται της παρακέντησης σε ασθενείς με: εστιακά νευρολογικά ελλείμματα, διαταραχή συνείδησης, σπασμούς, σημεία αυξημένης ενδοκράνιας πίεσης ή ιστορικό ανοσοκαταστολής. Στόχος είναι να αποκλειστεί χωροκατακτητική βλάβη ή σοβαρό οίδημα που θα έκανε την παρακέντηση επικίνδυνη. Συμπληρωματικές εξετάσεις Αιματολογικές: γενική αίματος, δείκτες φλεγμονής (CRP, ταχύτητα καθίζησης, προκαλσιτονίνη). Αιμοκαλλιέργειες: συχνά θετικές και βοηθούν στον εντοπισμό του παθογόνου. Άλλες καλλιέργειες (ρινοφαρυγγικού εκκρίματος, ουροκαλλιέργεια) αν υπάρχει υποψία εστίας. Διαφορική διάγνωση Η διάγνωση πρέπει να διαφοροδιαγνωσθεί από άλλες καταστάσεις που προκαλούν παρόμοια εικόνα, όπως εγκεφαλίτιδα, υποαραχνοειδής αιμορραγία, αποστήματα εγκεφάλου, σήψη με εγκεφαλοπάθεια ή ιογενείς εμπύρετες καταστάσεις με κεφαλαλγία. Ποια είναι η θεραπεία της μηνιγγίτιδας Η θεραπεία της μηνιγγίτιδας απαιτεί άμεση έναρξη εμπειρικής αντιβιοτικής αγωγής, συχνά σε συνδυασμό με κορτικοστεροειδή, εντατική υποστηρικτική φροντίδα και προσαρμογή της αγωγής με βάση τα αποτελέσματα του ΕΝΥ και τις καλλιέργειες. Η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία καθορίζουν την πρόγνωση και μειώνουν τον κίνδυνο θανάτου και μόνιμων επιπλοκών. 1. Επείγουσα αντιμετώπιση και υποστηρικτικά μέτρα Νοσηλεία σε νοσοκομείο: σε μονάδα με δυνατότητα εντατικής παρακολούθησης. Άμεση έναρξη εμπειρικής αντιμικροβιακής αγωγής χωρίς καθυστέρηση για τα αποτελέσματα του ΕΝΥ, εφόσον υπάρχει ισχυρή κλινική υποψία. Υποστηρικτικά μέτρα: ενυδάτωση, οξυγόνωση, ρύθμιση ηλεκτρολυτών, αντιμετώπιση σπασμών, παρακολούθηση ενδοκράνιας πίεσης. 2. Αντιμικροβιακή θεραπεία Η επιλογή εξαρτάται από την ηλικία, την κλινική κατάσταση και τον πιθανό μικροοργανισμό. Το φάσμα των αντιβιώσεων περιλαμβάνει φάρμακα και συνδυασμούς αυτών, όπως αμπικιλλίνη + κεφοταξίμη, αμινογλυκοσίδη, κεφτριαξόνη ή κεφοταξίμη ± βανκομυκίνη, βανκομυκίνη + μεροπενέμη ή κεφταζιδίμη, κ.α. 3. Συμπληρωματική φαρμακευτική αγωγή Κορτικοστεροειδή (δεξαμεθαζόνη): χορηγούνται ταυτόχρονα με την πρώτη δόση αντιβιοτικού, ιδίως σε βακτηριακή μηνιγγίτιδα από πνευμονιόκοκκο, καθώς μειώνουν τον κίνδυνο απώλειας ακοής και άλλων νευρολογικών επιπλοκών. Αντιεπιληπτικά: εάν ο ασθενής παρουσιάζει σπασμούς. Αντιπυρετικά και αναλγητικά: για τον έλεγχο πυρετού και κεφαλαλγίας. 4. Ειδική θεραπεία ανά αιτιολογία Ιογενής μηνιγγίτιδα: συνήθως υποστηρικτική αγωγή. Εξαίρεση αποτελεί ο ερπητικός ιός (HSV), όπου χορηγείται ακυκλοβίρη. Μυκητιασική μηνιγγίτιδα: αντιμετωπίζεται με αντιμυκητιασικά φάρμακα. Φυματιώδης μηνιγγίτιδα: συνδυασμός τεσσάρων αντιφυματικών φαρμάκων (ισονιαζίδη, ριφαμπικίνη, πυραζιναμίδη, εθαμβουτόλη) με κορτικοστεροειδή για πολλούς μήνες. Η θεραπεία της μηνιγγίτιδας εξαρτάται από το αίτιο (βακτηριακό, ιογενές, μυκητιασικό, φυματιώδες, παρασιτικό, φαρμακευτικό ή αυτοάνοσο). Κάθε τύπος απαιτεί διαφορετική προσέγγιση. Ποιες είναι οι επιπλοκές της μηνιγγίτιδας Η μηνιγγίτιδα είναι νόσος με υψηλό κίνδυνο τόσο για οξείες θανατηφόρες επιπλοκές όσο και για μακροχρόνια νευρολογικά και λειτουργικά ελλείμματα στους επιζώντες. Γι’ αυτό θεωρείται πάντα ιατρικό επείγον, όπου η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία μειώνουν σημαντικά τη θνητότητα και τη νοσηρότητα. Οι επιπλοκές της μηνιγγίτιδας είναι πολλές και μπορεί να είναι είτε οξείες, δηλαδή να εμφανιστούν κατά τη διάρκεια της νόσου, είτε μακροχρόνιες, δηλαδή να παραμείνουν στον ασθενή μετά την αποδρομή της λοίμωξης. Η βαρύτητά τους εξαρτάται από τον αιτιολογικό παράγοντα, την ηλικία, την ταχύτητα έναρξης της θεραπείας και την ανταπόκριση του οργανισμού. 1. Οξείες επιπλοκές Αυτές εκδηλώνονται κατά την ενεργό φάση της νόσου και μπορεί να απειλήσουν άμεσα τη ζωή: Σηψαιμία και καταπληξία (shock): ιδίως στη μηνιγγιτιδοκοκκική λοίμωξη, με διάχυτη ενδαγγειακή πήξη, υπόταση και πολυοργανική ανεπάρκεια. Οξύ εγκεφαλικό οίδημα: οδηγεί σε αυξημένη ενδοκράνια πίεση, κίνδυνο εγκεφαλικής κήλης και θάνατο. Υδροκέφαλος: λόγω απόφραξης της ροής του ΕΝΥ από τις φλεγμονώδεις μεμβράνες. Σπασμοί και επιληπτικές κρίσεις: εξαιτίας ερεθισμού του εγκεφαλικού φλοιού. Αγγειακές επιπλοκές: αγγειίτιδα, θρόμβωση ή ισχαιμικά εγκεφαλικά επεισόδια. Εστιακά νευρολογικά ελλείμματα: πάρεση, διαταραχές ομιλίας, οπτικές διαταραχές. Πάρεση κρανιακών νεύρων: συνηθέστερα του VI (απαγωγό) και του VIII (αιθουσαίο-κοχλιακό). Πνευμονικό οίδημα νευρογενούς αιτιολογίας ή καρδιακές αρρυθμίες λόγω δυσλειτουργίας του αυτόνομου νευρικού συστήματος. 2. Χρόνιες / Μακροχρόνιες επιπλοκές Αφορούν κυρίως όσους επέζησαν βακτηριακής μηνιγγίτιδας και εμφανίζονται σε ποσοστό 10–30% ανάλογα με τον παθογόνο μικροοργανισμό: Απώλεια ακοής: η συχνότερη μόνιμη επιπλοκή, λόγω βλάβης του κοχλιακού νεύρου ή του έσω ωτός. Μόνιμες νευρολογικές βλάβες: πάρεση, ημιπληγία, διαταραχές ισορροπίας, σπαστικότητα. Γνωστικές και ψυχολογικές διαταραχές: μαθησιακές δυσκολίες, προβλήματα μνήμης και συγκέντρωσης, μειωμένη νοητική απόδοση, κατάθλιψη ή αγχώδεις διαταραχές. Επιληψία: δευτεροπαθής σε ουλές ή εγκεφαλικά επεισόδια που προκλήθηκαν κατά τη νόσο. Υδροκέφαλος χαμηλής πίεσης ή χρόνιος υδροκέφαλος: με ανάγκη τοποθέτησης βαλβίδας παροχέτευσης. Ακρωτηριασμοί και ορθοπεδικές αναπηρίες: κυρίως σε μηνιγγιτιδοκοκκική σηψαιμία με γάγγραινα. Ενδοκρινικές δυσλειτουργίες: σπανιότερα, λόγω βλάβης υποθαλάμου–υπόφυσης (π.χ. σε φυματιώδη μηνιγγίτιδα). Συμπερασματικά Η μηνιγγίτιδα αποτελεί σημαντικό πρόβλημα δημόσιας υγείας, με υψηλή θνητότητα στις βακτηριακές μορφές και συχνές επιπλοκές. Δεν είναι μια απλή λοίμωξη, δεν είναι ένα “συνάχι” ή ένας πυρετός που θα περάσει με λίγη ξεκούραση. Είναι μια από τις πιο επικίνδυνες λοιμώξεις του νευρικού μας συστήματος, που μπορεί να εξελιχθεί ραγδαία, μέσα σε λίγες ώρες, ακόμη και σε υγιή άτομα. Η ασθένεια αυτή μπορεί να ξεκινήσει ύπουλα, με έναν πονοκέφαλο ή έναν πυρετό, αλλά γρήγορα μπορεί να οδηγήσει σε σπασμούς, κώμα και θάνατο. Ένας νέος άνθρωπος, απολύτως υγιής, μπορεί το πρωί να έχει ένα απλό αίσθημα αδιαθεσίας και το βράδυ να δίνει μάχη για τη ζωή του στην εντατική. Αυτό δεν είναι υπερβολή είναι μία πραγματικότητα που βλέπουμε καθημερινά στα νοσοκομεία. Ακόμη και όσοι επιβιώσουν, δεν βγαίνουν πάντα αλώβητοι: έως και ένας στους πέντε ασθενείς θα παραμείνει με μόνιμα νευρολογικά ελλείμματα, όπως απώλεια ακοής, μαθησιακές δυσκολίες, ή κινητικές αναπηρίες. Το μήνυμα που πρέπει να μείνει σε όλους είναι το εξής: Η μηνιγγίτιδα σκοτώνει αλλά μπορούμε να την προλάβουμε. Ο εμβολιασμός είναι το ισχυρότερο όπλο μας. Μια απλή, ασφαλής ένεση μπορεί να σώσει μια ζωή, μπορεί να σώσει τη δική σας ή του παιδιού σας. Η πρόληψη είναι το κλειδί και η ταχύτητα η σωτηρία. Στη μηνιγγίτιδα, κάθε ώρα μετράει και μερικές φορές, είναι η διαφορά ανάμεσα στη ζωή και στον θάνατο. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Τι είναι η υπεριδρωσία Η υπεριδρωσία είναι μια ιατρική κατάσταση κατά την οποία το άτομο ιδρώνει περισσότερο από το φυσιολογικό, πέρα από τις ανάγκες του σώματος για θερμορύθμιση. Δεν σχετίζεται πάντα με ζέστη, άσκηση ή άγχος, γιατί το άτομο μπορεί να ιδρώνει υπερβολικά ακόμη και σε δροσερές και ήρεμες συνθήκες. Πόσοι άνθρωποι πάσχουν από υπεριδρωσία στον γενικό πληθυσμό Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν επίσημες εθνικές στατιστικές μελέτες για την υπεριδρωσία, αλλά βάσει ευρωπαϊκών δεδομένων, εκτιμάται ότι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός πριν από 5 ημέρες διαβάστηκε 2 λεπτά 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας Με αξιοσημείωτη επιτυχία έκλεισε το 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας, που πραγματοποιήθηκε από 20 έως 22 Νοεμβρίου 2025 στην Αράχωβα. Κορυφαίοι ειδικοί από όλο τον κόσμο συζήτησαν και παρουσίασαν κατά την διάρκεια των 3 ημερών του συνεδρίου, σημαντικές πληροφορίες που βοηθούν στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των νευρολογικών παθήσεων. Ο Καθηγητής Νευρολογίας κύριος Γκατζώνης συμμετείχε ως Ομιλητής και ως Προεδρείο στις συζητήσε Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 23 Νοε 2025 διαβάστηκε 1 λεπτά Τι είναι η ινομυαλγία ? Παλιότερα η ινομυαλγία αμφισβητούταν και υποτιμούταν ακόμη και από τους γιατρούς. Όμως η ινομυαλγία είναι μια πραγματική, χρόνια πάθηση που σχετίζεται με τον τρόπο που ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα επεξεργάζονται τα σήματα του πόνου. Παρότι δεν προκαλεί βλάβες στους μυς ή στις αρθρώσεις, είναι όμως πολυσυμπτωματική πάθηση, που επηρεάζει την σωματική και την ψυχική υγεία. Η ινομυαλγία είναι ένα χρόνιο σύνδρομο κεντρικής ευαισθητοποίησης, που ανήκει στις λειτουργικές σωματ Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 9 Νοε 2025 διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

  • Οργανωτικό - διοικητικό έργο | Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd | Νευρολόγος

    Οργανωτικό - διοικητικό έργο | Νευρολόγος Γκατζώνης | ειδικός στην επιληψία | Ιατρός Κεφαλαλγίας και Ημικρανίας | Ιατρός επιληψίας | Καλυτεροι νευρολογοι αθηνα, καθηγητες νευρολογοι αθηνα, νευρολογος καθηγητης πανεπιστημιου αθηνων, νευρολογος καθηγητης πανεπιστημιου αθηνων, κορυφαιος νευρολογος σκληρυνση κατα πλακας, καλυτερος γιατρος για σκληρυνση κατα πλακας Οργανωτικό - Διοικητικό Έργο Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΟ - ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΕΡΓΟ Στα πλαίσια της λειτουργίας του τμήματος Ηλεκτροεγκεφαλογραφίας της Νευρολογικής κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών ανέλαβα την δημιουργία και οργάνωση του πρώτου εν Ελλάδι εργαστηρίου μακράς διάρκειας video-ηλεκτροεγκεφαλογραφίας ενηλίκων (1992). Πραγματοποιήσαμε τις πρώτες καταγραφές ενηλίκων για προεγχειρητικό έλεγχο στα πλαίσια χειρουργικής θεραπείας της επιληψίας. Συμμετείχα στην οργάνωση και λειτουργία του ειδικού ιατρείου κεφαλαλγίας στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο (1990-1993). Οργάνωσα ειδικό ιατρείο κεφαλαλγίας στον ασφαλιστικό οργανισμό ΔΑΠ-ΔΕΗ. Το ιατρείο λειτούργησε από 1994 έως το 1998. Σχεδίασα, οργάνωσα και έθεσα σε λειτουργία το 2002 την μονάδα μακράς διάρκειας βίντεο-ηλεκτροεγκεφαλογραφικής καταγραφής της Α’ Νευροχειρουρ-γικής κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός όπου οργανώθηκε και διεκπεραιώνεται συστηματικά η μελέτη ανθεκτικών μορφών επιληψίας με σκοπό την χειρουργική θεραπεία της επιληψίας. Είναι η μοναδική στην Ελλάδα σε Δημόσιο Νοσοκομείο. Οργάνωσα και έθεσα σε λειτουργία, ιατρείο νευροαποκατάστασης στο Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» σε συνεργασία με τη φυσίατρο κα Ζωή Δαληβίγκα και το νευροψυχολόγο κ Παναγιώτη Πατρικέλη. Οργάνωσα τη δημιουργία Ηλεκτρονικού Αρχείου για τους ασθενείς με Επιληψία σε συνεργασία με το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Οργάνωσα την πλήρη αναβάθμιση -μέσα στο 2016- της Μονάδας Χειρουργικής Θεραπείας της Επιληψίας με την εξασφάλιση ικανού κονδυλίου για την αντικατάσταση του εξοπλισμού. Οργάνωσα ειδικό εργαστήριο Νευροψυχολογίας με εξειδίκευση στην προσέγγιση ασθενών με Νευρολογικά νοσήματα που πρόκειται να υποβληθούν σε χειρουργική θεραπεία, με συμμετοχή ομάδας νευροψυχολόγων Οργάνωσα υπό την άμεση εποπτεία μου και επιστημονική ευθύνη τις εξής διεπιστημονικές ανεξάρτητες ομάδες στα πλαίσια της Λειτουργικής Νευροχειρουργικής Ομάδα Χειρουργικής Επιληψίας. Ομάδα Χειρουργικής Θεραπείας Κινητικών Διαταραχών. Νευρολόγος:). Ομάδα Χειρουργικής Θεραπείας του Πόνου.. Ομάδα Νευροαποκατάστασης και χειρουργικής θεραπείας της Σπαστικότητας: Oμάδα Εργοθεραπείας για νέους ασθενείς με περιορισμένες ψυχονοητικές δυνατότητες: Οργάνωση Συνεδρίων, Σεμιναρίων και άλλων επιστημονικών και εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων Υπήρξα μέλος της οργανωτικής επιτροπής του πρώτου Πανελληνίου Συνεδρίου για την Έρευνα του Ύπνου. Οργάνωσα εκ μέρους της Νευρολογικής κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών εκπαιδευτική ημερίδα για την Επιληψία. (Αθήνα, 4/4/1998). Συμμετείχα στην οργανωτική επιτροπή του 7th European Conference for EPILEPSY and SOCIETY-2000. (Αθήνα 19-21 Μαΐου 2000). Συμμετείχα στην οργανωτική επιτροπή του 7th Mediterranean Epilepsy Conference. (Αθήνα 22-25 Νοεμβρίου 2001). Συμμετείχα στην οργανωτική επιτροπή του 2ου Συνεδρίου Επεμβατικής και Φαρμακευτικής Νευροτροποποίησης. (Αθήνα, 3-5 Δεκεμβρίου 2009). Συμμετείχα στην οργανωτική επιτροπή του 1ο Πανελλήνιου Συνέδριου Κατ’ Οίκον Νοσηλείας. (Αθήνα 23-25/10/2009). Οργάνωσα την ημερίδα με θέμα «Εφαρμογές της Πυρηνικής Ιατρικής στα Νευρολογικά Νοσήματα». (Αθήνα 24/1/2009). Συμμετείχα στην οργανωτική επιτροπή του 19ου Συνέδριου της Ευρωπαϊκής Εταιρείας για την Στερεοτακτική και Λειτουργική Νευροχειρουργική (Αθήνα 22-25 Σεπτεμβρίου 2010). Οργάνωσα εκπαιδευτική ημερίδα με θέμα «Ανθεκτική Επιληψία» (Αθήνα, 05/11/2011). Οργάνωσα εκπαιδευτική συνάντηση με τίτλο «Επιληψία: μετά την αποτυχία της πρώτης θεραπείας» (Αθήνα 11/10/2011). Οργάνωσα εκπαιδευτική ημερίδα με τίτλο «Νέοι τρόποι στη θεραπεία της Επιληψίας» (Ρέθυμνο 18/2/2012). Οργάνωσα εκπαιδευτική ημερίδα με τίτλο «Επιληψία: μετά την αποτυχία της πρώτης θεραπείας» (Βυτίνα 7/3/2012). Συμμετείχα στην Επιστημονική Επιτροπή του 9ου Πανελληνίου Συνεδρίου Επιληψίας (Αθήνα 17-19/10/2014). Συμμετείχα στην Επιστημονική Επιτροπή του 10ου Πανελληνίου Συνεδρίου Επιληψίας (Αθήνα 8-10/4/2016). Συμμετείχα στην Επιστημονική Επιτροπή του θεματικού Συνεδρίου «Επιληψία». (Θεσσαλονίκη 15-16/2/2017). Συμμετείχα στην Επιστημονική Επιτροπή του 5oυ Συνεδρίου Κλινικής Νευροφυσιολογίας (Πιερία 27-30/9/2016). Είμαι μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής ή της Οργανωτικής Επιτροπής πολλών εκ των Πανελληνίων Συνεδρίων Νευρολογίας, Πανελληνίων Συνεδρίων Επιληψίας, Πανελληνίων Συνεδρίων Κεφαλαλγίας. Ιδιαίτερη τιμή και αναγνώριση για τον υπογράφοντα αλλά και την Νευροχειρουργική κλινική και το ΕΚΠΑ, αποτελεί η εκτενής αναφορά στην οργάνωση και λειτουργία της Μονάδας Χειρουργικής της Επιληψίας σε άρθρο ανασκόπηση των Schijns και συν (2015), για την ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ . Διαβάστε το άρθρο «The start and development of epilepsy surgery in Europe: a historical review» με τις αναφορές στον κ. Καθηγητή, εδώ > Download Διαβάστε αναλυτικά Βιογραφικό - Μετεκπαίδευση Κλινικό - Εργαστηριακό Έργο Νοσοκομειακές και Πανεπιστημιακές Θέσεις Διδακτικό Έργο Ερευνητικό έργο Μέλος Επιστημονικών Εταιρειών Βραβεία - Διακρίσεις - Υποτροφίες Συμμέτοχη σε Επιστημονικές Συναντήσεις Βιβλία Κοινωνικό Έργο & Δράση Ερευνητικό Συγγραφικό Έργο EUROPE PMC EUROPE PMC ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Τι είναι η υπεριδρωσία Η υπεριδρωσία είναι μια ιατρική κατάσταση κατά την οποία το άτομο ιδρώνει περισσότερο από το φυσιολογικό, πέρα από τις ανάγκες του σώματος για θερμορύθμιση. Δεν σχετίζεται πάντα με ζέστη, άσκηση ή άγχος, γιατί το άτομο μπορεί να ιδρώνει υπερβολικά ακόμη και σε δροσερές και ήρεμες συνθήκες. Πόσοι άνθρωποι πάσχουν από υπεριδρωσία στον γενικό πληθυσμό Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν επίσημες εθνικές στατιστικές μελέτες για την υπεριδρωσία, αλλά βάσει ευρωπαϊκών δεδομένων, εκτιμάται ότι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός πριν από 5 ημέρες διαβάστηκε 2 λεπτά 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας Με αξιοσημείωτη επιτυχία έκλεισε το 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας, που πραγματοποιήθηκε από 20 έως 22 Νοεμβρίου 2025 στην Αράχωβα. Κορυφαίοι ειδικοί από όλο τον κόσμο συζήτησαν και παρουσίασαν κατά την διάρκεια των 3 ημερών του συνεδρίου, σημαντικές πληροφορίες που βοηθούν στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των νευρολογικών παθήσεων. Ο Καθηγητής Νευρολογίας κύριος Γκατζώνης συμμετείχε ως Ομιλητής και ως Προεδρείο στις συζητήσε Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 23 Νοε 2025 διαβάστηκε 1 λεπτά Τι είναι η ινομυαλγία ? Παλιότερα η ινομυαλγία αμφισβητούταν και υποτιμούταν ακόμη και από τους γιατρούς. Όμως η ινομυαλγία είναι μια πραγματική, χρόνια πάθηση που σχετίζεται με τον τρόπο που ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα επεξεργάζονται τα σήματα του πόνου. Παρότι δεν προκαλεί βλάβες στους μυς ή στις αρθρώσεις, είναι όμως πολυσυμπτωματική πάθηση, που επηρεάζει την σωματική και την ψυχική υγεία. Η ινομυαλγία είναι ένα χρόνιο σύνδρομο κεντρικής ευαισθητοποίησης, που ανήκει στις λειτουργικές σωματ Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 9 Νοε 2025 διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

  • Νόσος Wilson | Νευρολόγος | Γκατζώνης | Νευρολόγος Αθήνα

    Η νόσος Wilson είναι μία σπάνια κληρονομική γενετική διαταραχή του μεταβολισμού του χαλκού, που μπορεί να έχει σοβαρές ηπατικές και νευρολογικές εκδηλώσεις | Νευρολόγος | Γκατζώνης | Νευρολόγος Αθήνα | NEVROLOGOS | Καλός νευρολόγος | kalos nevrologos | κορυφαίοι νευρολόγοι Νόσος Wilson, Συμπτώματα, Αντιμετώπιση Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος Η νόσος Wilson είναι μία σπάνια κληρονομική γενετική διαταραχή του μεταβολισμού του χαλκού, που μπορεί να έχει σοβαρές ηπατικές και νευρολογικές εκδηλώσεις. Από νευρολογικής σκοπιάς, πρόκειται για μια νόσο όπου η ανώμαλη συσσώρευση χαλκού μέσα στο κεντρικό νευρικό σύστημα, κυρίως στα βασικά γάγγλια, τον θάλαμο, το εγκεφαλικό στέλεχος και σε μικρότερο βαθμό, τον φλοιό, που οδηγεί σε μια προοδευτική, εκφυλιστική διαδικασία αλλοιώνοντας την κανονική λειτουργία των κυττάρων και των νευρωνικών κυκλωμάτων. Η σημασία της νόσου για τη νευρολογία είναι ότι αποτελεί ένα από τα ελάχιστα παραδείγματα μεταβολικής εγκεφαλοπάθειας με σαφή, αναγνωρίσιμο και δυνητικά αναστρέψιμο μηχανισμό, όπου η τοξικότητα του χαλκού διαταράσσει τόσο τη βιοχημική ομοιόσταση όσο και τη μικροδομή των νευρώνων. Η παθολογική αυτή εναπόθεση δεν αφορά μόνο μια παθητική "υπερφόρτωση", αλλά συνδέεται με δυσλειτουργία των μιτοχονδρίων, οξειδωτικό στρες και νευροφλεγμονώδεις διεργασίες, με αποτέλεσμα την αποδιοργάνωση των κυκλωμάτων που ρυθμίζουν την κίνηση, τη συμπεριφορά και την εκτελεστική λειτουργία. Η νόσος Wilson στην νευρολογική βιβλιογραφία δεν περιγράφεται απλά ως ηπατική ή συστηματική διαταραχή με δευτερογενείς εγκεφαλικές επιπτώσεις, αλλά ως πρωτογενής νευρομεταβολική οντότητα, δηλ. μια κατάσταση όπου η χημική ανισορροπία του χαλκού λειτουργεί ως μοχλός μιας εκτεταμένης διαταραχής του κεντρικού νευρικού συστήματος. Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι αυτή η παθολογική διαδικασία αφορά κυρίως δομές "υψηλής μεταβολικής ζήτησης" και "λεπτορυθμιστικού ελέγχου", γεγονός που εξηγεί γιατί η νόσος συνδέεται κλασικά με εκδηλώσεις κινητικού συντονισμού και ψυχονευρολογικών αλλαγών. Η ονομασία της νόσου προέρχεται από τον Βρετανό νευρολόγο Samuel Alexander Kinnier Wilson (1878–1937), ο οποίος το 1912, δημοσίευσε μια μελέτη με τίτλο "Progressive lenticular degeneration", στην οποία περιέγραψε αναλυτικά για πρώτη φορά την ασθένεια που αργότερα πήρε το όνομά του: τη νόσο του Wilson. Ποια είναι η κλινική εικόνα και τα νευρολογικά συμπτώματα της νόσου Wilson Η κλινική εικόνα της νόσου Wilson είναι πολυσύνθετη, γιατί αφορά ταυτόχρονα ηπατική νόσο, νευρολογική δυσλειτουργία και ψυχιατρικές εκδηλώσεις. Από τη σκοπιά της νευρολογίας, η εικόνα είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστική: τα συμπτώματα πηγάζουν από τη συσσώρευση χαλκού στα βασικά γάγγλια, την παρεγκεφαλίδα, το εγκεφαλικό στέλεχος και, σε μικρότερο βαθμό, τον εγκεφαλικό φλοιό. Οι νευρολογικές εκδηλώσεις συνήθως εμφανίζονται στην εφηβεία ή την πρώιμη ενήλικη ζωή, αλλά μπορεί να ξεκινήσουν και νωρίτερα ή αργότερα. Η πορεία είναι προοδευτική και τα συμπτώματα ποικίλλουν: 1. Κινητικά συμπτώματα Δυστονία: ακούσιες μυϊκές συσπάσεις που προκαλούν συστροφές ή ανώμαλες στάσεις (π.χ. αυχενική δυστονία, σπαστικότητα άκρων). Τρόμος: χαρακτηριστικός είναι ο "φτερουγιστός" τρόμος (wing-beating tremor). Πρόκειται για έναν ειδικό τύπο τρόμου άνω άκρων, που παρατηρείται στην πτυχή του αγκώνα όταν τα χέρια υψώνονται πλάγια (απαγωγή) και κάμπτονται στους αγκώνες. Η κίνηση μοιάζει σαν τα χέρια να «φτερουγίζουν» ή να ταλαντεύονται ελαφρά, γι’ αυτό και η ονομασία. Είναι μεταβλητός τρόμος, συνήθως αργός και πλατύς και μπορεί να συνδυάζεται με άλλες κινητικές διαταραχές όπως δυστονία, βραδυκινησία, κλπ. Δυσαρθρία: δυσκολία στην ομιλία, συχνά αρχικό σύμπτωμα. Δυσαφαγία: δυσκολία στην κατάποση. Δυσκινησίες: ακούσιες, ανώμαλες κινήσεις, συχνά ραγδαία επιδεινούμενες. Παρκινσονικά στοιχεία: βραδυκινησία, ακαμψία, τρόμος ηρεμίας. Αταξία: διαταραχή συντονισμού κινήσεων και βάδισης. Σπαστικότητα: αυξημένος μυϊκός τόνος σε προχωρημένες περιπτώσεις. 2. Ψυχιατρικά συμπτώματα Πολύ συχνά προηγούνται των κινητικών και μπορεί να παραπλανήσουν την κλινική διάγνωση: Αλλαγές προσωπικότητας: ευερεθιστότητα, απάθεια, κοινωνική απόσυρση. Κατάθλιψη ή μανιοκατάθλιψη. Ψυχωσικά επεισόδια , σπανιότερα. Γνωστική έκπτωση ή δυσκολίες συγκέντρωσης. 3. Άλλες εκδηλώσεις Διαταραχές οφθαλμοκινητικότητας. Δακτύλιος Kayser–Fleischer: εναπόθεση χαλκού στον κερατοειδή, που παρατηρείται ως πρασινοκαφέ δακτύλιος στην περιφέρεια της ίριδας. Χρωματικές αλλαγές στο δέρμα , εμφανίζεται χλωμάδα ή κιτρίνισμα του δέρματος ή υπερμελάγχρωση, κυρίως σε ασθενείς με προχωρημένη ηπατική νόσο ή κίρρωση. Ξηρότητα, κνησμός ή αγγειοδερματικές αλλοιώσεις λόγω ηπατικής δυσλειτουργίας ή δευτερογενούς θρομβοπενίας. Σπάνια τελαγγειεκτασίες. Ποιά είναι η αιτιοπαθογένεια και οι εκλυτικοί παράγοντες της νόσου Wilson Η νόσος Wilson προκαλείται από μεταλλάξεις στο γονίδιο ATP7B, το οποίο εντοπίζεται στο χρωμόσωμα 13. Το γονίδιο αυτό κωδικοποιεί μια πρωτεΐνη-αντλία μεταφοράς του χαλκού στο ήπαρ, μέσα στα ηπατοκύτταρα και την έκκρισή του στη χολή. Η βλάβη του γονιδίου οδηγεί σε συσσώρευση χαλκού στο ήπαρ , που με τον καιρό διαχέεται σε άλλα όργανα – κυρίως στον εγκέφαλο, τα μάτια και τους νεφρούς. Ο χαλκός είναι νευροτοξικός όταν συσσωρεύεται ανεξέλεγκτα. Στον εγκέφαλο, επηρεάζει κυρίως τα βασικά γάγγλια, που είναι υπεύθυνα για την κίνηση και την εκτελεστική λειτουργία. Η τοξικότητα προκαλεί εκφύλιση των νευρώνων, οξειδωτικό στρες, και νευροφλεγμονή. Ποια είναι η επιδημιολογία της νόσου Wilson Η επιδημιολογία της νόσου Wilson παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, γιατί πρόκειται για μια σπάνια, αλλά παγκοσμίως καταγεγραμμένη, κληρονομική διαταραχή με συγκεκριμένα πρότυπα εμφάνισης. Η παγκόσμια επίπτωση εκτιμάται περίπου σε 1:30.000 έως 1:40.000 άτομα. Δεν υπάρχει σαφής διαφοροποίηση ως προς το φύλο, αφού άνδρες και γυναίκες εμφανίζουν παρόμοια συχνότητα, αν και ορισμένες μελέτες δείχνουν ελαφρώς πιο συχνές ηπατικές μορφές στις γυναίκες και νευρολογικές μορφές στους άνδρες. Ηλικία έναρξης Η νόσος μπορεί να εμφανιστεί από την παιδική ηλικία έως και την ενήλικη ζωή, με συνηθέστερο φάσμα έναρξης μεταξύ 5 και 35 ετών. Στην παιδική ηλικία συχνότερα επικρατούν οι ηπατικές εκδηλώσεις, ενώ σε εφήβους και νεαρούς ενήλικες προβάλλουν οι νευρολογικές εκδηλώσεις. Σε σπάνιες περιπτώσεις η διάγνωση μπορεί να γίνει μετά τα 40–50 έτη, συνήθως με πιο ύπουλη ή άτυπη κλινική εικόνα. Νευρολογικό ενδιαφέρον Από νευρολογικής πλευράς, το σημαντικό είναι ότι περίπου 40–50% των ασθενών θα εκδηλώσουν νευρολογικά ή ψυχιατρικά συμπτώματα ως κύρια ή πρώιμη εκδήλωση. Η αναλογία αυτή φαίνεται υψηλότερη σε πληθυσμούς όπου η νόσος αναγνωρίζεται καθυστερημένα, λόγω ανεπαρκούς προληπτικού ελέγχου. Ποιά είναι η διάγνωση της νόσου Wilson Η διάγνωση της νόσου Wilson είναι σύνθετη και απαιτεί συνδυασμό κλινικών, βιοχημικών, οφθαλμολογικών, γενετικών και απεικονιστικών ευρημάτων, καθώς δεν υπάρχει ένα και μοναδικό τεστ που από μόνο του να είναι απολύτως διαγνωστικό. Βασικά στοιχεία διάγνωσης 1. Κλινική εικόνα Ηπατική: χρόνια ηπατίτιδα, κίρρωση, οξεία ηπατική ανεπάρκεια. Νευρολογική: τρόμος, δυστονία, παρκινσονισμός, δυσαρθρία, αταξία. Ψυχιατρική: μεταβολές προσωπικότητας, κατάθλιψη, ψυχωσικά επεισόδια. Η παρουσία δακτυλίου Kayser–Fleischer (στη σχισμοειδή λυχνία) είναι σχεδόν παθογνωμονικό εύρημα όταν συνυπάρχουν νευρολογικά συμπτώματα. 2. Βιοχημικός έλεγχος Χαμηλή σερουλοπλασμίνη ορού Αυξημένη αποβολή χαλκού στα ούρα 24ώρου Αυξημένος χαλκός στο ήπαρ σε βιοψία 3. Γενετικός έλεγχος Ανίχνευση μεταλλάξεων στο γονίδιο ATP7B επιβεβαιώνει τη διάγνωση. 4. Απεικόνιση εγκεφάλου MRI: Βλάβες στα βασικά γάγγλια (ιδιαίτερα στον φακοειδή πυρήνα). Σημάδια γενικευμένης εγκεφαλικής ατροφίας σε προχωρημένες περιπτώσεις. Ποια είναι η νευρολογική θεραπεία της νόσου Wilson Η νευρολογική θεραπεία της νόσου Wilson δεν είναι ξεχωριστή από τη συνολική θεραπευτική της νόσου, αλλά έχει ειδικές προσεγγίσεις για τα νευρολογικά συμπτώματα και την εγκεφαλική τοξικότητα του χαλκού. Επειδή η νόσος είναι μια νευρομεταβολική διαταραχή, η αντιμετώπιση στοχεύει κυρίως στη μείωση της υπερφόρτωσης χαλκού και στη σταθεροποίηση ή βελτίωση της νευρολογικής λειτουργίας. Βασικές θεραπευτικές αρχές στη νευρολογία της Wilson Απομάκρυνση του χαλκού Αναστολή απορρόφησης χαλκού Νευρολογική αντιμετώπιση συμπτωμάτων Διαιτητική/υποστηρικτική θεραπεία, όπως ο περιορισμός των τροφών πλούσιων σε χαλκό (π.χ. συκώτι, ξηροί καρποί, σοκολάτα, θαλασσινά). Φυσικοθεραπεία για τη βελτίωση κινητικότητας, ισορροπίας, συντονισμού. Ποια είναι η πρόγνωση της νόσου Wilson Η νόσος Wilson είναι θεραπεύσιμη, αλλά η πρόγνωση εξαρτάται από τη στιγμή της διάγνωσης. Η πρώιμη νευρολογική διάγνωση αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες πλήρους ή μερικής ανάκαμψης των κινητικών και εκτελεστικών λειτουργιών. Ωστόσο, προχωρημένες νευρολογικές βλάβες (βαριά δυστονία, προχωρημένος παρκινσονισμός) μπορεί να παραμείνουν μόνιμες, παρά τη σωστή θεραπεία. Συμπερασματικά Η νόσος Wilson είναι μια σπάνια, αλλά αντιμετωπίσιμη κατάσταση. Με έγκαιρη διάγνωση και σωστή θεραπεία μπορούμε να σταματήσουμε την προοδευτική βλάβη του εγκεφάλου, να μειώσουμε ή και να βελτιώσουμε τα κινητικά και ψυχιατρικά συμπτώματα και να διατηρήσουμε ή να επαναφέρουμε την ποιότητα ζωής στον ασθενή. Η πρόγνωση είναι πολύ καλύτερη ειδικά όταν η θεραπεία ξεκινά πριν εγκατασταθούν μόνιμες νευρολογικές βλάβες. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Τι είναι η υπεριδρωσία Η υπεριδρωσία είναι μια ιατρική κατάσταση κατά την οποία το άτομο ιδρώνει περισσότερο από το φυσιολογικό, πέρα από τις ανάγκες του σώματος για θερμορύθμιση. Δεν σχετίζεται πάντα με ζέστη, άσκηση ή άγχος, γιατί το άτομο μπορεί να ιδρώνει υπερβολικά ακόμη και σε δροσερές και ήρεμες συνθήκες. Πόσοι άνθρωποι πάσχουν από υπεριδρωσία στον γενικό πληθυσμό Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν επίσημες εθνικές στατιστικές μελέτες για την υπεριδρωσία, αλλά βάσει ευρωπαϊκών δεδομένων, εκτιμάται ότι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός πριν από 5 ημέρες διαβάστηκε 2 λεπτά 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας Με αξιοσημείωτη επιτυχία έκλεισε το 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας, που πραγματοποιήθηκε από 20 έως 22 Νοεμβρίου 2025 στην Αράχωβα. Κορυφαίοι ειδικοί από όλο τον κόσμο συζήτησαν και παρουσίασαν κατά την διάρκεια των 3 ημερών του συνεδρίου, σημαντικές πληροφορίες που βοηθούν στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των νευρολογικών παθήσεων. Ο Καθηγητής Νευρολογίας κύριος Γκατζώνης συμμετείχε ως Ομιλητής και ως Προεδρείο στις συζητήσε Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 23 Νοε 2025 διαβάστηκε 1 λεπτά Τι είναι η ινομυαλγία ? Παλιότερα η ινομυαλγία αμφισβητούταν και υποτιμούταν ακόμη και από τους γιατρούς. Όμως η ινομυαλγία είναι μια πραγματική, χρόνια πάθηση που σχετίζεται με τον τρόπο που ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα επεξεργάζονται τα σήματα του πόνου. Παρότι δεν προκαλεί βλάβες στους μυς ή στις αρθρώσεις, είναι όμως πολυσυμπτωματική πάθηση, που επηρεάζει την σωματική και την ψυχική υγεία. Η ινομυαλγία είναι ένα χρόνιο σύνδρομο κεντρικής ευαισθητοποίησης, που ανήκει στις λειτουργικές σωματ Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 9 Νοε 2025 διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

  • Αταξία | Αταξία του Φρίντριχ | Νευρολόγος | Γκατζώνης | Νευρολόγος Αθήνα

    Η αταξία είναι η απώλεια του σωστού συντονισμού των κινήσεων. Η αταξία δεν είναι μία μόνο νόσος, αλλά ένα κλινικό σύνδρομο που μπορεί να εμφανίζεται με διάφορους τύπους, ανάλογα με την εντόπιση της βλάβης στο νευρικό σύστημα και την παθογενετική της βάση | Νευρολόγος | Γκατζώνης | Νευρολόγος Αθήνα | NEVROLOGOS | Καλός νευρολόγος | kalos nevrologos | κορυφαίοι νευρολόγοι Αταξία, κατηγορίες και οι τύποι, αντιμετώπιση Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος Η αταξία είναι η απώλεια του σωστού συντονισμού των κινήσεων. Ο άνθρωπος που έχει αταξία μπορεί να περπατά με αστάθεια, να δυσκολεύεται να κάνει ακριβείς κινήσεις με τα χέρια του, να έχει “σπαστή” ή αργή ομιλία, να μην ελέγχει καλά τις κινήσεις των ματιών του ή να δυσκολεύεται στην κατάποση. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι μύες είναι αδύναμοι, αλλά ότι δεν συνεργάζονται σωστά μεταξύ τους, με αποτέλεσμα οι κινήσεις να είναι ασυντόνιστες, χωρίς αρμονία και ακρίβεια. Η αταξία είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια διαταραχή του κινητικού συντονισμού. Χαρακτηρίζεται από: Δυσκολία στο περπάτημα. Το βάδισμα μπορεί να είναι ασταθές και να θυμίζει "μεθυσμένο" βάδισμα. Διαταραχές στον έλεγχο των άκρων. Οι κινήσεις των χεριών και των ποδιών μπορεί να είναι άγαρμπες ή υπερβολικές, με αποτέλεσμα την δυσκολία στην κίνηση και στο να αγγίξει κανείς ένα αντικείμενο με ακρίβεια. Διαταραχές ομιλίας. Η ομιλία μπορεί να είναι αργή, ασυντόνιστη ή σπαστή, φαινόμενο που περιγράφεται ως δυσαρθρία. Διαταραχές οφθαλμικών κινήσεων. Μπορεί να εμφανίζεται δυσκολία στη σταθερή ή στην ταχεία εστίαση και στην ακούσια κίνηση των ματιών (νυσταγμός). Δυσκολία στην κατάποση. Η κίνηση των μυών που συμμετέχουν στην κατάποση μπορεί να είναι ασυντόνιστη, με αποτέλεσμα την δυσκολία της κατάποσης. Η αταξία, με απλά λόγια, είναι η απώλεια της ομαλής συνεργασίας και της χρονικής ακρίβειας των μυών σε εκούσιες κινήσεις, γεγονός που επηρεάζει την καθημερινή λειτουργικότητα και την ικανότητα του ατόμου να κινείται ή να εκφράζεται με ακρίβεια. Ποιές είναι οι κατηγορίες και οι τύποι της αταξίας Η αταξία δεν είναι μία μόνο νόσος, αλλά ένα κλινικό σύνδρομο που μπορεί να εμφανίζεται με διάφορους τύπους, ανάλογα με την εντόπιση της βλάβης στο νευρικό σύστημα και την παθογενετική της βάση. Οι βασικές κατηγορίες και οι αντίστοιχοι τύποι είναι οι εξής: 1. Παρεγκεφαλιδική αταξία Σχετίζεται με δυσλειτουργία της παρεγκεφαλίδας, του οργάνου που ρυθμίζει τον κινητικό συντονισμό και την ισορροπία. Εκδηλώνεται με ασταθές βάδισμα, υπερβολικές κινήσεις των άκρων, δυσκολία στη λεπτή κινητικότητα, διαταραχές ομιλίας (δυσαρθρία) και συχνά νυσταγμό. Παράδειγμα: Παρεγκεφαλιδική αταξία λόγω όγκου, αγγειακής βλάβης ή εκφυλιστικής νόσου. 2. Αισθητική (αισθητηριακή) αταξία Οφείλεται σε βλάβη των οπισθίων δεσμίδων του νωτιαίου μυελού ή των περιφερικών νεύρων που μεταφέρουν πληροφορίες ιδιοδεκτικότητας (θέση σώματος στον χώρο). Ο ασθενής χάνει τον έλεγχο της στάσης και της κίνησης όταν κλείνει τα μάτια, καθώς δεν μπορεί να στηριχθεί στις αισθητηριακές πληροφορίες. Συνοδεύεται από θετικό σημείο Romberg (ένα άτομο δυσκολεύεται να διατηρήσει την ισορροπία του όταν κλείνει τα μάτια του, ενώ είναι όρθιο με τα πόδια ενωμένα). 3. Αιθουσαία αταξία Σχετίζεται με δυσλειτουργία του αιθουσαίου συστήματος (λαβύρινθος, αιθουσαίο νεύρο, πυρήνες στελέχους). Χαρακτηρίζεται από αστάθεια βάδισης, ζάλη, περιστροφικό ίλιγγο, ναυτία και συχνά νυσταγμό. Συνήθως είναι περισσότερο εμφανής όταν ο ασθενής προσπαθεί να σταθεί ή να βαδίσει, λιγότερο όμως στις κινήσεις των άνω άκρων. 4. Κληρονομικές αταξίες Αποτελούν μια ξεχωριστή ομάδα που χαρακτηρίζεται από γενετικά καθορισμένες βλάβες, με χρόνια και προοδευτική πορεία. Αταξία του Φρίντριχ (Friedreich’s ataxia): Η πιο συχνή κληρονομική αταξία. Εμφανίζεται συνήθως στην παιδική ή εφηβική ηλικία, με προοδευτική αταξία βάδισης, αδυναμία κάτω άκρων, δυστονία, δυσαρθρία και συχνά συνοδά καρδιολογικά προβλήματα. Αταξίες τύπου Spinocerebellar (SCA): Είναι μία ομάδα αυτοσωμικών επικρατών κληρονομικών αταξιών που χαρακτηρίζονται από προοδευτική εκφύλιση της παρεγκεφαλίδας και του νωτιαίου μυελού, επηρεάζοντας τον συντονισμό και την κίνηση. Εμφανίζονται με μεγάλη κλινική ποικιλία, που περιλαμβάνει προοδευτική παρεγκεφαλιδική αταξία, διαταραχές οφθαλμικών κινήσεων, πυραμιδικά και εξωπυραμιδικά σημεία. Αταξία με οφθαλμοκινητική απραξία (AOA): Σπάνια κληρονομική μορφή με παρεγκεφαλιδική αταξία και χαρακτηριστικές διαταραχές στις κινήσεις των οφθαλμών. 5. Επίκτητες ή δευτεροπαθείς αταξίες Δεν ανήκουν αυστηρά στις παραπάνω κατηγορίες. Προκύπτουν δευτερογενώς από μεταβολικούς, τοξικούς ή λοιμώδεις παράγοντες που επηρεάζουν το νευρικό σύστημα, εκδηλώνοντας κλινικά εικόνα αταξίας. Ποιά είναι η αιτιοπαθογένεια και οι παράγοντες κινδύνου της αταξίας Η αιτιοπαθογένεια της αταξίας αφορά κάθε μηχανισμό που διαταράσσει τα κυκλώματα του κεντρικού και περιφερικού νευρικού συστήματος, υπεύθυνα για τον κινητικό συντονισμό, την ιδιοδεκτικότητα, την ισορροπία και την ενσωμάτωση αισθητικοκινητικών ερεθισμάτων. Ο πυρήνας της παθοφυσιολογίας σχετίζεται κυρίως με: την παρεγκεφαλίδα (φλοιός, σκώληκας, παρεγκεφαλιδικές έλικες και πυρήνες), τις οδούς σύνδεσης (παρεγκεφαλιδικά σκέλη, σπονδυλοπαρεγκεφαλιδικά και αιθουσοπαρεγκεφαλιδικά μονοπάτια), το αιθουσαίο σύστημα, τα οπίσθια δεμάτια του νωτιαίου μυελού (ιδιοδεκτικότητα), και τη μεταβολική/μοριακή ακεραιότητα των νευρώνων (γενετικές ή εκφυλιστικές αιτίες). Η απώλεια ή η δυσλειτουργία σε οποιοδήποτε από αυτά τα συστήματα οδηγεί σε ασυντόνιστες, μη ομαλές κινήσεις και σε αδυναμία ολοκλήρωσης ακριβών εκούσιων κινήσεων. Κατηγοριοποίηση αιτίων και εκλυτικών παραγόντων 1. Επίκτητες αιτίες Μεταβολικές και διατροφικές διαταραχές: Έλλειψη βιταμίνης Β12, έλλειψη βιταμίνης Ε, έλλειψη θειαμίνης (Wernicke), αλκοολική τοξικότητα. Τοξικοί παράγοντες: Χρόνια χρήση αλκοόλ, δηλητηρίαση από βαρέα μέταλλα (μόλυβδος, υδράργυρος), φάρμακα. Αγγειακές βλάβες: Εγκεφαλικά επεισόδια στην παρεγκεφαλίδα ή στον σπονδυλοπαρεγκεφαλιδικό άξονα. Όγκοι: Πρωτοπαθείς ή μεταστατικοί όγκοι που διηθούν την παρεγκεφαλίδα ή τον οπίσθιο βόθρο. 2. Παθήσεις του θυρεοειδούς Υποθυρεοειδισμός: Μπορεί να προκαλέσει υποτονία, αργές κινήσεις και διαταραχές ισορροπίας λόγω μεταβολικής επιβράδυνσης και συμμετοχής του κεντρικού νευρικού συστήματος. Υπερθυρεοειδισμός: Μπορεί να προκαλέσει τρόμο και δυσσυνέργεια που μιμείται εικόνα αταξίας, μέσω υπερδιέγερσης του νευρικού συστήματος. 3. Σκλήρυνση κατά πλάκας Η απομυελίνωση στις παρεγκεφαλιδικές οδούς και στα παρεγκεφαλιδικά σκέλη προκαλεί διαλείπουσα ή προοδευτική αταξία. Χαρακτηριστικά νευρολογικά ευρήματα: νυσταγμός, δυσαρθρία, τρόμος πρόθεσης (σύμπτωμα Charcot). 4. Αυτοάνοσα νοσήματα Αυτοάνοση παρεγκεφαλιδική εκφύλιση: Σύνδρομο που σχετίζεται με αυτοαντισώματα έναντι νευρωνικών αντιγόνων. Σύνδρομο Sjögren: Μπορεί να προκαλέσει αισθητηριακή αταξία λόγω συμμετοχής των ριζών των αισθητικών νεύρων. Κοιλιοκάκη (gluten ataxia): Αυτοάνοση αντίδραση στη γλουτένη που εκδηλώνεται με παρεγκεφαλιδική εκφύλιση. 5. Λοιμώξεις Ιογενείς: HIV, JC virus (προοδευτική πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια), ιός της ανεμοβλογιάς (επιπλοκή: οξεία παρεγκεφαλιδική αταξία). Βακτηριακές: Νευροσύφιλη, φυματίωση με προσβολή νωτιαίου μυελού. Μεταλοιμώδης αταξία: Συχνά στα παιδιά, μετά από ιογενή λοίμωξη, με παροδική διαταραχή της παρεγκεφαλίδας. 6. Παρανεοπλασματικά σύνδρομα Οφείλονται σε ανοσολογική διασταυρούμενη αντίδραση (αντισώματα έναντι ογκονευρωνικών αντιγόνων). Κλινικά οδηγούν σε ταχεία, προοδευτική παρεγκεφαλιδική αταξία, συχνά με συνοδά συμπτώματα από το νευρικό σύστημα πριν καν διαγνωσθεί ο πρωτοπαθής όγκος. 7. Τραύμα στο κεφάλι Κρανιοεγκεφαλική κάκωση με βλάβη στον οπίσθιο βόθρο ή διάσειση παρεγκεφαλίδας μπορεί να προκαλέσει επίμονη αταξία. Συχνά συνοδεύεται από ζάλη, νυσταγμό, διαταραχές βάδισης και συντονισμού. 8. Εγκεφαλική παράλυση Μη προοδευτική βλάβη στον ανώριμο εγκέφαλο (συχνά υποξία, αιμορραγία ή ισχαιμία στην περιγεννητική περίοδο). Η αταξική μορφή εγκεφαλικής παράλυσης χαρακτηρίζεται από δια βίου δυσχέρεια συντονισμού, ασταθές βάδισμα και διαταραχές ομιλίας. 9. Εκφυλιστικές αιτίες Σποραδική παρεγκεφαλιδική εκφύλιση: χωρίς γενετική βάση, συνδέεται με εκφυλισμό παρεγκεφαλίδας. Σύνδρομα πολλαπλής συστηματικής ατροφίας (MSA-C): Εκφυλιστική διαταραχή με αταξία, παρκινσονισμό και αυτόνομη δυσλειτουργία. Ιδιοπαθείς όψιμες παρεγκεφαλιδικές αταξίες: Σταδιακή εκφύλιση χωρίς σαφή αιτιολογία. 10. Κληρονομικά αίτια α. Αυτοσωμικές επικρατείς αταξίες (AD) Κυρίως οι Spinocerebellar ataxias (SCA1–SCA48), με ποικίλη κλινική εικόνα: αταξία, πυραμιδικά και εξωπυραμιδικά σημεία, οφθαλμοκινητικές διαταραχές, άνοιες. Συνδέονται με γονιδιακές μεταλλάξεις που συχνά περιλαμβάνουν επαναλήψεις τρινουκλεοτιδίων. Προοδευτικές, με έναρξη συνήθως στην ενήλικη ζωή. β. Αυτοσωμικές υπολειπόμενες αταξίες (AR) Αταξία του Φρίντριχ : σχετίζεται με μετάλλαξη στο γονίδιο FXN, χαρακτηρίζεται από νευροεκφυλιστική πορεία με αταξία, απώλεια αισθητικότητας και καρδιολογικές εκδηλώσεις. Αταξία-Τηλεαγγειεκτασία (Ataxia telangiectasia): με συστηματικές εκδηλώσεις (ανοσοανεπάρκεια, ευαισθησία στην ακτινοβολία, τελαγγειεκτασίες).(Η τελαγγειεκτασία είναι μία πάθηση που χαρακτηρίζεται από την διόγκωση των αιμοφόρων αγγείων, τα οποία συχνά θυμίζουν ιστό αράχνης εμφανισιακά, στην επιφάνεια ενός οργάνου. Συγκεκριμένα, οι τελαγγειεκτασίες που έχουν κόκκινο χρώμα επηρεάζουν τα τριχοειδή αγγεία, ενώ όσες επηρεάζουν τις φλέβες έχουν μπλε χρώμα). Αταξία με οφθαλμοκινητική απραξία (AOA): σπάνια μορφή με κινητικές και οφθαλμοκινητικές διαταραχές. Ποιά είναι η επιδημιολογία της αταξίας στον γενικό πληθυσμό Η συχνότητά της στον πληθυσμό ποικίλλει ανάλογα με την αιτιολογία, τη γεωγραφία και τη μορφή (κληρονομική ή σποραδική). Γενική επίπτωση κληρονομικών αταξιών Οι Κληρονομικές αταξίες συνολικά εμφανίζουν συχνότητα περίπου 10 περιπτώσεις ανά 100.000 κατοίκους. Αταξία του Φρίντριχ Η Αταξία του Φρίντριχ αποτελεί την πιο συχνή κληρονομική αταξία (υπολειπόμενη) και αντιπροσωπεύει περίπου το 50% όλων των κληρονομικών αταξιών και έχει συχνότητα 1 έως 5 ανά 100.000 παγκοσμίως , με μεγαλύτερη συγκέντρωση σε πληθυσμούς ευρωπαϊκής καταγωγής. Ο Νικόλαος Φρίντριχ (Nikolaus Friedreich), ήταν Γερμανός παθολόγος, νευρολόγος και καθηγητής ιατρικής του 19ου αιώνα. Το 1863, ο Friedreich περιέγραψε για πρώτη φορά μια κληρονομική αταξία με προοδευτική απώλεια συντονισμού, δυσκαμψία και καρδιοπάθεια, σε νεαρά άτομα. Αναγνώρισε τη σχέση μεταξύ των παρεγκεφαλιδικών και νωτιαίων βλαβών και της κινητικής δυσλειτουργίας. Περιέγραψε τα κλινικά χαρακτηριστικά: δυσκολία βάδισης, ατροφία των μυών, παραμόρφωση των άκρων και καρδιολογικές επιπλοκές. Αν και τότε η γενετική της βάση δεν ήταν γνωστή ο Friedreich τόνισε ότι η νόσος συχνά εμφανίζεται σε οικογένειες, θέτοντας τα θεμέλια για μετέπειτα γενετικές μελέτες. Επιδημιολογία της αταξίας ως προς το φύλο Οι περισσότερες μορφές αταξίας (κληρονομικές και σποραδικές) επηρεάζουν εξίσου άνδρες και γυναίκες, εφόσον πρόκειται για αυτοσωμικές επικρατούσες (AD) ή αυτοσωμικές υπολειπόμενες (AR) διαταραχές. Η κατανομή τους δεν σχετίζεται με το φύλο, καθώς τα υπεύθυνα γονίδια βρίσκονται σε αυτοσωμικά χρωμοσώματα, όχι στα φυλετικά. Επιδημιολογία της αταξίας ως προς την ηλικία Η αταξία μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά οι τύποι και η συχνότητα εξαρτώνται από την ηλικία έναρξης: Παιδική ηλικία Αταξία του Φρίντριχ → συνήθως εμφανίζεται μεταξύ 5–15 ετών. Ορισμένες σπονδυλοπαρεγκεφαλιδικές αταξίες → πρώιμη ή παιδική εκδήλωση. Εφηβική – νεαρή ενήλικη ηλικία Κληρονομικές μορφές που εκδηλώνονται στην εφηβεία ή νεαρή ενήλικη ζωή. Παράδειγμα: οξεία ή υποξεία αταξία λόγω αυτοάνοσων ή μεταβολικών διαταραχών. Μεσήλικες – ηλικιωμένοι Επίκτητες αταξίες: Μετά από εγκεφαλικό ή όγκο. Αλκοολική αταξία ή φαρμακευτική τοξικότητα (π.χ. φάρμακα, χημειοθεραπεία). Αιθουσαία αταξία ή παρεγκεφαλιδικές αγγειακές βλάβες. Ποια είναι τα συμπτώματα της αταξίας Η αταξία εκδηλώνεται με ένα ευρύ φάσμα συμπτωμάτων που αντικατοπτρίζουν την απορρύθμιση του κινητικού συντονισμού, την απώλεια της ισορροπίας και την αδυναμία εκτέλεσης ακριβών εκούσιων κινήσεων. Τα συμπτώματα μπορεί να ποικίλλουν ανάλογα με το είδος της αταξίας (παρεγκεφαλιδική, αισθητική, αιθουσαία, κληρονομική ή επίκτητη), ωστόσο τα βασικά χαρακτηριστικά έχουν κοινό νευρολογικό υπόβαθρο. 1. Διαταραχές βάδισης και στάσης Η πιο χαρακτηριστική εκδήλωση είναι η αστάθεια κατά το βάδισμα. Το βάδισμα είναι συχνά με τα πόδια ανοιχτά για να διατηρηθεί η ισορροπία. Ο ασθενής μπορεί να παρουσιάζει ταλαντώσεις ή να πέφτει προς τη μία πλευρά. Σε σοβαρές περιπτώσεις, η αδυναμία διατήρησης της ισορροπίας καθιστά το άτομο ανίκανο να σταθεί ή να περπατήσει χωρίς υποστήριξη. 2. Διαταραχές των κινήσεων των άκρων Οι εκούσιες κινήσεις γίνονται άγαρμπες, αργές ή υπερβολικές. Η δυσκολία στον έλεγχο της κίνησης εκδηλώνεται με: Δυσμετρία: το άτομο αποτυγχάνει να υπολογίσει σωστά την απόσταση μιας κίνησης, με αποτέλεσμα να υπερβαίνει ή να μην φτάνει στον στόχο (π.χ. όταν προσπαθεί να αγγίξει τη μύτη με το δάχτυλο). Δυσδιάρθρωση κινήσεων (ασυνέργεια): αδυναμία συντονισμού επιμέρους μυϊκών ομάδων σε μια σύνθετη κίνηση. Δυσχρονία (ασυγχρονία): καθυστέρηση στην έναρξη ή στην παύση μιας κίνησης. Τρόμος πρόθεσης: ρυθμική ταλάντωση που εμφανίζεται κατά την εκτέλεση στοχευμένων κινήσεων, και όχι σε κατάσταση ηρεμίας. 3. Διαταραχές ομιλίας (δυσαρθρία) Η ομιλία γίνεται αργή, σπαστή, ασυντόνιστη ή μονότονη. Ο ασθενής μπορεί να παρουσιάζει διακυμάνσεις στην ένταση και τον ρυθμό, με αποτέλεσμα η ομιλία να ακούγεται “εκρηκτική” ή σπαστή. Αυτό αντικατοπτρίζει την έλλειψη συντονισμού των μυών του λάρυγγα, της γλώσσας και του φάρυγγα. 4. Διαταραχές οφθαλμοκινητικότητας Η συμμετοχή της παρεγκεφαλίδας και των αιθουσαίων συνδέσεων οδηγεί σε: Νυσταγμό: ακούσιες, ρυθμικές κινήσεις των ματιών, συνήθως οριζόντιες, που εντείνονται με το βλέμμα στο πλάι. Δυσχέρεια στη σταθεροποίηση του βλέμματος: αδυναμία διατήρησης ενός σταθερού οπτικού στόχου. Καθυστέρηση ή διαταραχή στην έναρξη οφθαλμικών κινήσεων. 5. Διαταραχές λόγου και κατάποσης Η έλλειψη συντονισμού των μυών του φάρυγγα και της γλώσσας μπορεί να προκαλέσει: Δυσφαγία: δυσκολία στη σωστή κατάποση τροφής ή υγρών. Αναρρόφηση: κίνδυνος μεταφοράς τροφής ή υγρών στην αναπνευστική οδό. 6. Διαταραχές ισορροπίας και προσανατολισμού Ο ασθενής νιώθει αστάθεια, κυρίως όταν κλείνει τα μάτια ή κινείται σε σκοτεινό περιβάλλον (ιδιαίτερα έντονο σε αισθητική αταξία). Η δυσχέρεια στην ιδιοδεκτικότητα οδηγεί σε υπερβολική εξάρτηση από την όραση για τη διατήρηση ισορροπίας. 7. Συνοδά νευρολογικά ευρήματα Ανάλογα με την αιτία της αταξίας μπορεί να παρατηρηθούν: Αδυναμία ή υποτονία: οι μύες εμφανίζονται λιγότερο τονικοί. Παθολογικά αντανακλαστικά: ιδιαίτερα στις κληρονομικές μορφές όπου εμπλέκεται και ο νωτιαίος μυελός. Πυραμιδικά ή εξωπυραμιδικά συμπτώματα: σε εκφυλιστικές ή κληρονομικές μορφές (π.χ. σπαστικότητα, δυστονία, παρκινσονισμός). 8. Συστηματικά συμπτώματα (σε ειδικές μορφές) Στην αταξία του Φρίντριχ: παρατηρούνται συχνά σκολίωση, μυοκαρδιοπάθεια, διαβήτης. Στην αταξία-τελαγγειεκτασία: συνυπάρχουν τελαγγειεκτασίες στα μάτια και στο δέρμα, ανοσοανεπάρκεια, προδιάθεση σε κακοήθειες. Στα παρανεοπλασματικά σύνδρομα: εμφανίζονται νευρολογικά συμπτώματα παράλληλα με τον καρκίνο. Ποια είναι τα σημεία που πρέπει να οδηγήσουν ένα άτομο στον νευρολόγο για διερεύνηση Ένας άνθρωπος πρέπει να πάει στον γιατρό όταν η αταξία εμφανίζεται ξαφνικά, επιδεινώνεται, συνοδεύεται από άλλα νευρολογικά συμπτώματα ή επηρεάζει καθημερινές λειτουργίες όπως το βάδισμα, η ομιλία και η κατάποση. Η αταξία δεν είναι νόσος, αλλά σύμπτωμα που μπορεί να κρύβει από πίσω της σοβαρές νευρολογικές ή συστηματικές παθήσεις. Ένας άνθρωπος πρέπει να αναζητήσει άμεσα ιατρική βοήθεια (νευρολόγο) όταν παρατηρήσει οποιοδήποτε από τα παρακάτω προειδοποιητικά σημάδια: Προειδοποιητικά σημάδια που απαιτούν διερεύνηση Αιφνίδια εμφάνιση αστάθειας ή δυσκολίας στο περπάτημα, ξαφνικό “μεθυσμένο” βάδισμα χωρίς λόγο. Αίσθηση ότι χάνει την ισορροπία του ή ότι το σώμα “παρασύρεται” προς τη μία πλευρά. Διαταραχές λόγου, απότομη αλλαγή στη ροή ή στη σαφήνεια της ομιλίας. Ο λόγος γίνεται “σπαστός”, τραυλίζει ή δεν βγαίνει σωστά. Διαταραχές στην κίνηση των χεριών ή των ματιών. Δυσκολία να εκτελέσει ακριβείς κινήσεις (π.χ. να πιάσει ένα ποτήρι χωρίς να το ρίξει). Εμφάνιση τρόμου κατά την κίνηση. Νυσταγμός (ακούσιες κινήσεις των ματιών). Δυσκολία στην κατάποση. Συχνός πνιγμός ή βήχας κατά την κατάποση στερεών ή υγρών. Συνυπάρχοντα νευρολογικά συμπτώματα Ζάλη, διπλωπία, αδυναμία, μούδιασμα, απώλεια αίσθησης. Αλλαγές στη συμπεριφορά, στη μνήμη ή στην ικανότητα συγκέντρωσης. Συμπτώματα μετά από τραύμα ή λοίμωξη Αστάθεια που εμφανίζεται μετά από χτύπημα στο κεφάλι. Αταξία που εμφανίζεται σε παιδί μετά από εμπύρετη ίωση. Οικογενειακό ιστορικό. Εάν στην οικογένεια υπάρχουν γνωστές κληρονομικές αταξίες, ή οποιοδήποτε από τα παραπάνω συμπτώματα. Ποιά είναι η διάγνωση της αταξίας Η διάγνωση της αταξίας είναι καθαρά κλινική και νευρολογική διαδικασία, βασισμένη σε λεπτομερή λήψη ιστορικού, νευρολογική εξέταση και εξειδικευμένο εργαστηριακό/απεικονιστικό έλεγχο για τον εντοπισμό της αιτίας. Ο νευρολόγος ακολουθεί συστηματικά βήματα: 1. Λήψη αναλυτικού ιστορικού Έναρξη και εξέλιξη: αιφνίδια (π.χ. αγγειακό επεισόδιο) ή προοδευτική (π.χ. εκφυλιστική, κληρονομική). Συνοδά συμπτώματα: ζάλη, τρόμος, δυσαρθρία, δυσφαγία, αδυναμία, αισθητικές διαταραχές. Οικογενειακό ιστορικό: ύπαρξη κληρονομικών αταξιών. Φάρμακα και τοξικές ουσίες: π.χ. αντιεπιληπτικά, αλκοόλ, χημειοθεραπευτικά. Συστηματικά νοσήματα: θυρεοειδοπάθειες, αυτοάνοσα, λοιμώξεις, κακοήθειες. 2. Νευρολογική εξέταση Ο νευρολόγος ελέγχει συστηματικά: Βάδισμα, δοκιμασίες συντονισμού, δοκιμασία δυσδιαδοχοκινησίας, ισορροπίας, οφθαλμοκινητικότητας, ομιλία, αντανακλαστικά, κ.α. 3. Εργαστηριακές και απεικονιστικές εξετάσεις Μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου και νωτιαίου μυελού Αιματολογικός και βιοχημικός έλεγχος → βιταμίνες (Β12, Ε), θυρεοειδικές ορμόνες, αυτοαντισώματα, δείκτες λοιμώξεων. Οσφυονωτιαία παρακέντηση (ΕΝΥ) σε υποψία φλεγμονώδους, λοιμώδους ή παρανεοπλασματικής αιτιολογίας. Ηλεκτροφυσιολογικός έλεγχος (ηλεκτρομυογράφημα, προκλητά δυναμικά) για αισθητική αταξία. Γενετικός έλεγχος σε ύποπτες κληρονομικές μορφές (π.χ. αταξία του Φρίντριχ, σπονδυλοπαρεγκεφαλιδικές αταξίες). 4. Διαφορική διάγνωση Ο νευρολόγος αποκλείει άλλες καταστάσεις που προκαλούν αστάθεια ή τρόμο, όπως ο παρκινσονισμός, η αιθουσαία διαταραχή, η μυοπάθεια ή πολυνευροπάθεια, κ.α. Ποια είναι η θεραπεία της αταξίας Η θεραπεία της αταξίας είναι πολύπλοκη, γιατί δεν πρόκειται για μία συγκεκριμένη νόσο, αλλά για σύμπτωμα που μπορεί να οφείλεται σε πλήθος διαφορετικών αιτίων (κληρονομικών, εκφυλιστικών, αυτοάνοσων, μεταβολικών, τοξικών, παρανεοπλασματικών, κ.ά.). Συνεπώς η αντιμετώπιση χωρίζεται σε: Αιτιολογική θεραπεία Στόχος είναι να διορθωθεί ή να ελεγχθεί η υποκείμενη αιτία, όπως: Μεταβολικές/διατροφικές ανεπάρκειες: Βιταμίνη Ε (σε αταξία λόγω ανεπάρκειας βιταμίνης Ε). Βιταμίνη Β1 (θιαμίνη, σε αλκοολική εγκεφαλοπάθεια Wernicke). Βιταμίνη Β12 (σε υποξεία συνδυασμένη εκφύλιση). Ενδοκρινολογικές/θυρεοειδικές διαταραχές: θεραπεία υποκείμενης θυρεοειδοπάθειας. Αυτοάνοσες αταξίες: κορτικοστεροειδή, ανοσοκατασταλτικά, ή ανοσοθεραπείες (IVIG, πλασμαφαίρεση, μονοκλωνικά αντισώματα). Λοιμώξεις: αντιβιοτικά, αντιικά ή αντιμυκητιασικά ανάλογα με το παθογόνο. Παρανεοπλασματικά σύνδρομα: θεραπεία του καρκίνου, ανοσοθεραπεία. Τοξικές αιτίες: διακοπή του υπεύθυνου φαρμάκου ή της ουσίας (π.χ. αλκοόλ, αντιεπιληπτικά). Συμπτωματική φαρμακευτική θεραπεία Παρότι δεν υπάρχει ακόμα ριζική θεραπεία για τις περισσότερες κληρονομικές/εκφυλιστικές αταξίες, οι συμπτωματικές αγωγές που χορηγούνται είναι: Αντιμυασθενικά φάρμακα Ριλουζόλη Βακλοφένη, τιζανιδίνη Ισοξουπρίνη, βεραπαμίλη Βενζοδιαζεπίνες Αντικαταθλιπτικά/αγχολυτικά Botox Θεραπεία με Omaveloxolone Η omaveloxolone είναι το πρώτο φάρμακο που έχει εγκριθεί για την Αταξία του Φρίντριχ. Στην Ελλάδα, μέσω συνεργασίας του Υπουργείου Υγείας, του ΙΦΕΤ και της φαρμακευτικής εταιρείας Genesis Pharma, το 50% των ασθενών έχει πλέον πρόσβαση στο φάρμακο μέσω προγράμματος πρώιμης πρόσβασης. Αυτό έχει βελτιώσει την καθημερινότητα των ασθενών, καθυστερώντας την εξέλιξη της νόσου και σε ορισμένες περιπτώσεις αναστρέφοντας τα βαριά συμπτώματα. Νευροδιέγερση (Deep Brain Stimulation) Στο Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» στην Αθήνα, εφαρμόζεται μια καινοτόμος μέθοδος νευροδιέγερσης για τη θεραπεία της παρεγκεφαλιδικής αταξίας. Η μέθοδος περιλαμβάνει την εμφύτευση ηλεκτροδίων στον εγκέφαλο, με σκοπό τη βελτίωση της ισορροπίας και της βάδισης. Πρώτα αποτελέσματα δείχνουν σταθερή ύφεση των συμπτωμάτων έως και 30%, με σημαντική βελτίωση στην ποιότητα ζωής των ασθενών. Υποστηρικτική – Αποκατάσταση Πολύ σημαντική και βασική μορφή παρέμβασης είναι η φυσικοθεραπεία με ασκήσεις ισορροπίας, ενδυνάμωσης, επανεκπαίδευσης βάδισης και η εργοθεραπεία με εκπαίδευση στις καθημερινές δραστηριότητες. Νεότερες / ερευνητικές θεραπείες Γονιδιακή θεραπεία και RNA-based θεραπείες: ερευνούνται για σπονδυλοπαρεγκεφαλιδικές αταξίες και για την αταξία του Φρίντριχ. Βλαστοκυτταρικές θεραπείες: ακόμα σε πειραματικό στάδιο. Θεραπεία Botox για την αταξία Το Botox ενδείκνυται σε εστιακά κινητικά προβλήματα που συνοδεύουν την αταξία, κυρίως σπαστικότητα, δυστονία ή τρόμο σε άκρα ή λάρυγγα, με οφέλη την τοπική μείωση των ακούσιων συσπάσεων και βελτίωση της λειτουργικότητας, αλλά με προσωρινό αποτέλεσμα και περιορισμένο πεδίο δράσης. Η θεραπεία με Botox (βοτουλινική τοξίνη τύπου Α) στην αταξία δεν αντιμετωπίζει την αταξία καθ’ αυτήν, αλλά χρησιμοποιείται για συμπτώματα που προκαλούνται από ακούσιες μυϊκές συσπάσεις ή δυστονία που επιβαρύνουν τον κινητικό συντονισμό. Ενδείξεις Εστιακός τρόμος ή μυϊκές συσπάσεις: Όταν ο τρόμος ή η δυστονία περιορίζει την εκτέλεση καθημερινών κινήσεων, π.χ. στο χέρι, στα δάκτυλα ή στο σαγόνι. Σπαστικότητα ή δυστονία σε συνδυασμό με αταξία: Σε περιπτώσεις όπου η αταξία συνυπάρχει με τοπικές σπαστικές κινήσεις που δυσκολεύουν το περπάτημα ή τις λεπτές κινήσεις. Διαταραχές ομιλίας (δυσφωνία): Όταν η αταξία συνοδεύεται από έντονη σπαστικότητα των μυών του φάρυγγα ή του λάρυγγα, η τοπική έγχυση Botox μπορεί να βελτιώσει την άρθρωση και την ένταση της φωνής. Οφέλη Μείωση ακούσιων μυϊκών συσπάσεων που επιδεινώνουν τον τρόμο ή δυσκολεύουν τις κινήσεις. Βελτίωση λεπτών κινητικών δεξιοτήτων σε χέρια ή άκρα, π.χ. γραφή, χρήση εργαλείων. Ανακούφιση από δυστονικές κινήσεις που επηρεάζουν καθημερινές δραστηριότητες. Προσωρινή βελτίωση ομιλίας ή κατάποσης σε συγκεκριμένες περιπτώσεις δυσφωνίας ή σπαστικότητας λάρυγγα. Ποιά είναι η πρόγνωση της αταξίας Αταξία από μόνη της δεν προκαλεί θάνατο ούτε πλήρη παράλυση των μυών. Παράλυση ή θνησιμότητα εμφανίζεται μόνο μέσω επιπλοκών ή της υποκείμενης νόσου που προκαλεί την αταξία. Η πρόγνωση της αταξίας είναι καλύτερη σε αναστρέψιμες/επίκτητες αιτίες και χειρότερη σε κληρονομικές προοδευτικές μορφές, κυρίως λόγω μακροχρόνιων επιπλοκών. Οπότε, η πρόγνωση της αταξίας εξαρτάται κυρίως από την υποκείμενη αιτία, τον τύπο της αταξίας (κληρονομική ή επίκτητη), την ηλικία έναρξης και την ταχύτητα εξέλιξης των συμπτωμάτων. Δεν πρόκειται για μία ενιαία νόσο, επομένως η πρόγνωση ποικίλλει σημαντικά. Συμπερασματικά Η διάγνωση της αταξίας μπορεί να φαίνεται τρομακτική, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι ο ασθενής θα χάσει τον έλεγχο της ζωής του από την πρώτη στιγμή. Η αταξία δεν είναι πλήρως αναστρέψιμη στις περισσότερες περιπτώσεις, αλλά υπάρχουν διαθέσιμες θεραπείες και υποστηρικτικές μέθοδοι που μπορούν να επιβραδύνουν την εξέλιξη, να μειώσουν τα συμπτώματα και να βελτιώσουν σημαντικά την ποιότητα ζωής. Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούμε να κάνουμε για να βελτιώσουμε την ισορροπία, τον συντονισμό και την καθημερινότητά των ασθενών. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Τι είναι η υπεριδρωσία Η υπεριδρωσία είναι μια ιατρική κατάσταση κατά την οποία το άτομο ιδρώνει περισσότερο από το φυσιολογικό, πέρα από τις ανάγκες του σώματος για θερμορύθμιση. Δεν σχετίζεται πάντα με ζέστη, άσκηση ή άγχος, γιατί το άτομο μπορεί να ιδρώνει υπερβολικά ακόμη και σε δροσερές και ήρεμες συνθήκες. Πόσοι άνθρωποι πάσχουν από υπεριδρωσία στον γενικό πληθυσμό Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν επίσημες εθνικές στατιστικές μελέτες για την υπεριδρωσία, αλλά βάσει ευρωπαϊκών δεδομένων, εκτιμάται ότι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός πριν από 5 ημέρες διαβάστηκε 2 λεπτά 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας Με αξιοσημείωτη επιτυχία έκλεισε το 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας, που πραγματοποιήθηκε από 20 έως 22 Νοεμβρίου 2025 στην Αράχωβα. Κορυφαίοι ειδικοί από όλο τον κόσμο συζήτησαν και παρουσίασαν κατά την διάρκεια των 3 ημερών του συνεδρίου, σημαντικές πληροφορίες που βοηθούν στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των νευρολογικών παθήσεων. Ο Καθηγητής Νευρολογίας κύριος Γκατζώνης συμμετείχε ως Ομιλητής και ως Προεδρείο στις συζητήσε Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 23 Νοε 2025 διαβάστηκε 1 λεπτά Τι είναι η ινομυαλγία ? Παλιότερα η ινομυαλγία αμφισβητούταν και υποτιμούταν ακόμη και από τους γιατρούς. Όμως η ινομυαλγία είναι μια πραγματική, χρόνια πάθηση που σχετίζεται με τον τρόπο που ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα επεξεργάζονται τα σήματα του πόνου. Παρότι δεν προκαλεί βλάβες στους μυς ή στις αρθρώσεις, είναι όμως πολυσυμπτωματική πάθηση, που επηρεάζει την σωματική και την ψυχική υγεία. Η ινομυαλγία είναι ένα χρόνιο σύνδρομο κεντρικής ευαισθητοποίησης, που ανήκει στις λειτουργικές σωματ Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 9 Νοε 2025 διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

  • Μυασθένεια Gravis | Νευρολόγος Γκατζώνης | Ιατρείο Νευρολογικών Παθήσεων | Νευρολόγος Αθήνα | Γκατζώνης Στυλιανός

    Τα πρώτα συμπτώματα της μυασθένειας Gravis εμφανίζονται συνήθως μεταξύ 2ης και 4ης δεκαετίας στις γυναίκες και 6ης και 8ης δεκαετίας στους άνδρες | Νευρολόγος Γκατζώνης, ειδικός στην μυασθένεια Gravis | Καθηγητής Νευρολογίας | Ιατρός Κεφαλαλγίας και Ημικρανίας | Ιατρός επιληψίας | Νευρολόγος | Ιατρός για την επιληψία, νευρολόγος για τον πονοκέφαλο | βιολογικές ανοσοθεραπείες μονοκλονικών για την μυασθένεια | Νευρολόγος Αθήνα Γκατζώνης Μυασθένεια Gravis, συμπτώματα, αντιμετώπιση, Νέες θεραπείες Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος, Ειδικός στις Κεφαλαλγίες Η μυασθένεια Gravis (MG) είναι μια σπάνια, χρόνια αυτοάνοση νευρομυϊκή διαταραχή που προκαλεί αδυναμία και εύκολη κόπωση των μυών. Η αιτιοπαθογένεια της νόσου οφείλεται στη δυσλειτουργία της μετάδοσης του ερεθίσματος από τον κινητικό νευρώνα στον σκελετικό μυ. Η παθολογική διαδικασία εντοπίζεται στη μετασυναπτική μεμβράνη. Τι προκαλεί τη Μυασθένεια Gravis Παραγωγή αυτοαντισωμάτων (κυρίως IgG) έναντι συστατικών της νευρομυϊκής σύναψης Στους περισσότερους ασθενείς (>80%), ανιχνεύονται κυκλοφορούντα αυτοαντισώματα που στρέφονται κατά του υποδοχέα της ακετυλοχολίνης (AChR) και προκαλούν την αποδόμηση του. Σε άλλους ασθενείς (10–15%), τα αντισώματα στοχεύουν την MuSK (Muscle-Specific Kinase) ή πιο σπάνια άλλες πρωτεΐνες. Ο ρόλος του Θύμου Αδένα Ο θύμος αδένας είναι κεντρικός στην παθογένεια της νόσου, αφού στο >65% των ασθενών παρατηρείται θυμική υπερπλασία, και το ~10–15% παρουσιάζει θύμωμα (όγκος του θύμου). Θεωρείται ότι στον θύμο λαμβάνει χώρα η ενεργοποίηση αυτοαντιδραστικών Τ-λεμφοκυττάρων με αποτέλεσμα την αυτοάνοση ενεργοποίηση Β-λεμφοκυττάρων και την παραγωγή παθολογικών IgG αντισωμάτων. Παράγοντες κινδύνου και ενεργοποίησης της μυασθένειας Gravis Γενετικοί παράγοντες: Ισχυρή συσχέτιση με τα HLA-DR3, HLA-B8, ειδικά στη νεανική μορφή. Περιβαλλοντικοί παράγοντες: Ιογενείς λοιμώξεις ή άλλοι ανοσολογικοί εκλυτικοί παράγοντες μπορεί να δρουν ως ενεργοποιητές σε γενετικά προδιατεθειμένα άτομα. Ορισμένα φάρμακα (π.χ. αναστολείς διαύλων ασβεστίου, β-αναστολείς, αντιβιοτικά όπως αμινογλυκοσίδες) μπορούν να επιδεινώσουν ή αποκαλύψουν υποκείμενη μυασθένεια Gravis. Επιπολασμός και Επίπτωση Μυασθένειας Gravis Επιπολασμός: ~150 - 300 περιπτώσεις ανά 1.000.000 άτομα (0,015% - 0,03%) στον γενικό πληθυσμό. Ο επιπολασμός αυξάνεται με την ηλικία. Ηλικιακή Κατανομή: Η μυασθένεια Gravis μπορεί να παρουσιαστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά υπάρχουν δύο μορφές: Νεανική μορφή με ηλικία έναρξης: 20 - 40 έτη και συνδέεται συχνότερα με θυμική υπερπλασία. Όψιμη μορφή με ηλικία έναρξης: >50 - 60 έτη και πιο συχνά συνδέεται με θυμική ατροφία ή θύμωμα. Συμπτώματα Μυασθένειας Gravis Η Μυασθένεια Gravis έχει χαρακτηριστική κλινική εικόνα που βασίζεται στην διαλείπουσα μυϊκή αδυναμία. Τα πρώτα συμπτώματα μπορεί να είναι: Βλεφαρόπτωση ή διπλωπία στο ~85% των ασθενών. Ακολουθούν προοδευτική μυϊκή αδυναμία, δυσφαγία, δυσφωνία ή αναπνευστική δυσχέρεια. Η αλλοίωση της νευρομυϊκής μετάδοσης εκδηλώνεται με: Μυϊκή αδυναμία που επιδεινώνεται με την προσπάθεια (κόπωση). Προσβολή κυρίως των κρανιακών μυών (βλεφαροπτώση, διπλωπία), φαρυγγικών/λαρυγγικών (δυσφαγία, δυσφωνία) και περιοδικά των αναπνευστικών μυών (κρίση MG). Πώς θα το καταλάβει ο ασθενής - Πρώτη κλινική εικόνα Τα πρώτα συμπτώματα της μυασθένειας Gravis εμφανίζονται συνήθως μεταξύ 2ης και 4ης δεκαετίας στις γυναίκες και 6ης και 8ης δεκαετίας στους άνδρες. Η νόσος μπορεί να εκδηλωθεί οξύτατα, αλλά συχνότερα η έναρξη είναι υποξεία ή προοδευτική, μέσα σε εβδομάδες έως μήνες. Ο ασθενής θα παρατηρήσει επαναλαμβανόμενα επεισόδια μυϊκής αδυναμίας, τα οποία επιδεινώνονται με την προσπάθεια (κόπωση) και βελτιώνονται με την ανάπαυση. Κατηγορίες μυϊκής αδυναμίας Αδυναμία προσωπικών μυών, δυσκαμψία προσώπου, υποτονική έκφραση, δυσκολία στην έκφραση συναισθημάτων. Δυσφαγία, δυσκολία στην κατάποση ιδιαίτερα υγρών, δυσκολία στην μάσηση, δυσφωνία, δυσκολία στην άρθρωση. Αδυναμία αυχενικών μυών: “drop head syndrome” (πέφτει το κεφάλι προς τα εμπρός). Αδυναμία άνω και κάτω άκρων: δυσκολία σε ανεβοκατέβασμα σκάλας, βούρτσισμα μαλλιών, κλπ. Αναπνευστική δυσχέρεια: σοβαρή επιπλοκή σε μυασθενική κρίση. Μυασθενική κρίση Απειλητική για τη ζωή κατάσταση που επιφέρει σοβαρή αναπνευστική δυσχέρεια. Απαιτεί νοσηλεία σε ΜΕΘ και μηχανική υποστήριξη αναπνοής. Μπορεί να προκληθεί από λοίμωξη, διακοπή θεραπείας, ή λήψη επιβαρυντικών φαρμάκων. Ποια είναι η εξέλιξη της Μυασθένειας Gravis Τα πρώτα 1-3 χρόνια είναι κρίσιμα, καθώς σε αυτό το διάστημα παρατηρείται η μεγαλύτερη εξέλιξη της νόσου. Στο 80-90% των ασθενών, τα αρχικά οφθαλμικά συμπτώματα μπορεί να εξελιχθούν σε γενικευμένη μυασθένεια. Πως γίνεται η διάγνωση της Μυασθένειας Gravis Η διάγνωση είναι πολυπαραγοντική, με υψηλό δείκτη υποψίας και βασίζεται σε συνδυασμό κλινικών, ηλεκτροφυσιολογικών, ανοσολογικών και απεικονιστικών ευρημάτων. 1. Κλινική εκτίμηση Η διάγνωση ξεκινά με κλινική υποψία, βασισμένη στα χαρακτηριστικά συμπτώματα: Μυϊκή αδυναμία που επιδεινώνεται με κόπωση και βελτιώνεται με ανάπαυση. Οφθαλμικά συμπτώματα: βλεφαρόπτωση, διπλωπία. Αδυναμία μυών προσώπου: δυσαρθρία, δυσφαγία, υποτονική έκφραση. Απουσία αισθητικών συμπτωμάτων. Ωστόσο η κλινική εικόνα είναι απαραίτητη, αλλά όχι επαρκής για τελική διάγνωση και απαιτούνται επιπλέον εξειδικευμένες εξετάσεις. 2. Ανοσολογικές εξετάσεις (αντισώματα) 3. Ηλεκτροφυσιολογικός έλεγχος 4. Απεικονιστικός έλεγχος θύμου αδένα Ποια είναι η θεραπεία της Μυασθένειας Gravis Η θεραπεία της Μυασθένειας Gravis (MG) είναι πολυεπίπεδη και εξατομικευμένη, με στόχο την αποκατάσταση της νευρομυϊκής μετάδοσης και την αναστολή της παθολογικής ανοσολογικής απόκρισης. Η θεραπευτική στρατηγική εξαρτάται από: τη βαρύτητα της νόσου (οφθαλμική ή γενικευμένη), την παρουσία θυμώματος, την κατάσταση του ασθενούς (π.χ. εγκυμοσύνη, κρίση), και την ανοσολογική υποκατηγορία (π.χ. anti-AChR, anti-MuSK). Οι θεραπευτικές επιλογές μπορεί να περιλαμβάνουν: Συμπτωματική θεραπεία - Αναστολείς ακετυλοχολινεστεράσης Ανοσοκατασταλτική θεραπεία - Καταστολή της παθολογικής ανοσίας με Κορτικοστεροειδή ή με Μη στεροειδείς ανοσοκατασταλτικούς παράγοντες Στοχευμένες βιολογικές ανοσοθεραπείες: Eculizumab Ravulizumab Αντισωματικές θεραπείες με ανοσοκάθαρση - Πλασμαφαίρεση - IVIG (ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη) Θυμεκτομή Οι βιολογικές θεραπείες (eculizumab, rituximab) ενδέχεται να αποζημιώνονται από τον ΕΟΠΥΥ, μετά από ειδικό αίτημα μέσω ΣΗΠ, λόγω υψηλού κόστους. Πρόγνωση της Μυασθένειας Gravis Η πρόγνωση της Μυασθένειας Gravis (MG) έχει βελτιωθεί δραματικά τις τελευταίες δεκαετίες λόγω της προόδου στη διάγνωση, την ανοσοκατασταλτική θεραπεία και την υποστηρικτική φροντίδα. Ενώ πρόκειται για χρόνια αυτοάνοση νόσο, στις περισσότερες περιπτώσεις είναι πλέον διαχειρίσιμη με εξαιρετική ποιότητα ζωής. Το 90% των ασθενών επιτυγχάνουν κλινική βελτίωση ή ύφεση. 40–50% επιτυγχάνουν φαρμακευτική ύφεση ή λειτουργική ύφεση. <5% παραμένουν ανθεκτικοί (refractory MG) με περιορισμένη απόκριση σε πολλαπλές θεραπείες. Η θνητότητα έχει πέσει κάτω από 5%, κυρίως σε περιπτώσεις επιπλεγμένων κρίσεων, κακοήθων θυμωμάτων ή πολυνοσηρότητας. Η πλειοψηφία των ασθενών ανταποκρίνεται καλά στη θεραπεία, ζει για δεκαετίες με λειτουργική αυτονομία, και έχει φυσιολογικό προσδόκιμο ζωής. Οι σοβαρές μορφές είναι αντιμετωπίσιμες με ειδικές ανοσοθεραπείες και υποστηρικτική φροντίδα. Συμπερασματικά Η Μυασθένεια Gravis είναι μια χρόνια, αλλά πλέον καλά ελεγχόμενη νευρολογική νόσος. Με την κατάλληλη θεραπευτική προσέγγιση, οι περισσότεροι ασθενείς έχουν καλή πρόγνωση και ζουν μια ενεργή και ποιοτική ζωή. Σήμερα διαθέτουμε αποτελεσματικά ανοσοκατασταλτικά φάρμακα, βιολογικές θεραπείες και εξειδικευμένη υποστήριξη που μας επιτρέπουν να ελέγχουμε τα συμπτώματα, να προλαμβάνουμε κρίσεις και σε πολλές περιπτώσεις να επιτυγχάνουμε ακόμα και φαρμακευτική ύφεση. Δεν πρόκειται για εξελισσόμενη νευροεκφυλιστική νόσο και δεν προκαλεί την προσβολή του εγκεφάλου και των νοητικών ικανοτήτων. Με συστηματική παρακολούθηση και εξατομικευμένη θεραπεία, το ποσοστό ασθενών που ζουν φυσιολογικά ή σχεδόν φυσιολογικά είναι πολύ υψηλό. Σκοπός μας είναι να προσαρμόσουμε την αγωγή στις ανάγκες του ασθενούς και να τον στηρίξουμε σε κάθε βήμα. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Τι είναι η υπεριδρωσία Η υπεριδρωσία είναι μια ιατρική κατάσταση κατά την οποία το άτομο ιδρώνει περισσότερο από το φυσιολογικό, πέρα από τις ανάγκες του σώματος για θερμορύθμιση. Δεν σχετίζεται πάντα με ζέστη, άσκηση ή άγχος, γιατί το άτομο μπορεί να ιδρώνει υπερβολικά ακόμη και σε δροσερές και ήρεμες συνθήκες. Πόσοι άνθρωποι πάσχουν από υπεριδρωσία στον γενικό πληθυσμό Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν επίσημες εθνικές στατιστικές μελέτες για την υπεριδρωσία, αλλά βάσει ευρωπαϊκών δεδομένων, εκτιμάται ότι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός πριν από 5 ημέρες διαβάστηκε 2 λεπτά 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας Με αξιοσημείωτη επιτυχία έκλεισε το 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας, που πραγματοποιήθηκε από 20 έως 22 Νοεμβρίου 2025 στην Αράχωβα. Κορυφαίοι ειδικοί από όλο τον κόσμο συζήτησαν και παρουσίασαν κατά την διάρκεια των 3 ημερών του συνεδρίου, σημαντικές πληροφορίες που βοηθούν στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των νευρολογικών παθήσεων. Ο Καθηγητής Νευρολογίας κύριος Γκατζώνης συμμετείχε ως Ομιλητής και ως Προεδρείο στις συζητήσε Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 23 Νοε 2025 διαβάστηκε 1 λεπτά Τι είναι η ινομυαλγία ? Παλιότερα η ινομυαλγία αμφισβητούταν και υποτιμούταν ακόμη και από τους γιατρούς. Όμως η ινομυαλγία είναι μια πραγματική, χρόνια πάθηση που σχετίζεται με τον τρόπο που ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα επεξεργάζονται τα σήματα του πόνου. Παρότι δεν προκαλεί βλάβες στους μυς ή στις αρθρώσεις, είναι όμως πολυσυμπτωματική πάθηση, που επηρεάζει την σωματική και την ψυχική υγεία. Η ινομυαλγία είναι ένα χρόνιο σύνδρομο κεντρικής ευαισθητοποίησης, που ανήκει στις λειτουργικές σωματ Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 9 Νοε 2025 διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

  • ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd | Νευρολόγος | ΙΑΤΡΕΙΟ ΚΕΦΑΛΑΛΓΙΑΣ, ΗΜΙΚΡΑΝΙΑΣ, ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ ΚΑΙ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΩΝ ΠΑΘΗΣΕΩΝ

    Ο Νευρολόγος είναι ο κατάλληλος Ιατρός για να κατανοήσει την κατάσταση και να βρει την καλύτερη προσέγγιση για τη διερεύνηση και την αντιμετώπιση κάθε νευρολογικού προβλήματος. | Νευρολόγος Γκατζώνης | ειδικός στην επιληψία | Καλυτεροι νευρολογοι αθηνα, καθηγητες νευρολογοι αθηνα, νευρολογος καθηγητης πανεπιστημιου αθηνων, νευρολογος καθηγητης πανεπιστημιου αθηνων, κορυφαιος νευρολογος σκληρυνση κατα πλακας, καλυτερος γιατρος για σκληρυνση κατα πλακας Επικοινωνία Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος Ιατρείο Κεφαλαλγίας, Ημικρανίας, Επιληψίας και Νευρολογικών Παθήσεων Είναι απόλυτα σωστό και σεβαστό, οι περισσότεροι συνάνθρωποι μας που αντιμετωπίζουν κάποια νευρολογικά συμπτώματα, να νιώθουν ανησυχία ή αβεβαιότητα για το τι μπορεί να συμβαίνει. Ο Νευρολόγος είναι ο κατάλληλος Ιατρός για να κατανοήσει την κατάσταση και να βρει την καλύτερη προσέγγιση για τη διερεύνηση και την αντιμετώπιση κάθε νευρολογικού προβλήματος. Μην διστάσετε λοιπόν, να μου πείτε οτιδήποτε σας ανησυχεί ή σας φαίνεται περίεργο, γιατί κάθε πληροφορία είναι πολύτιμη. Είμαι εδώ για να σας βοηθήσω, να σας εξηγήσω με σαφήνεια και να σας υποστηρίξω σε κάθε βήμα της διαγνωστικής και θεραπευτικής διαδικασίας. Η συνεργασία Νευρολόγου - Ασθενή είναι το σημαντικό μας όπλο για να φτάσουμε στην αποτελεσματική θεραπεία και την αποκατάσταση της Υγείας. Το Νευρολογικό Ιατρείο μου βρίσκεται στην οδό Σπύρου Μερκούρη 39 περιοχή Χίλτον - Αθήνα στον 4ο όροφο. Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού, κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη από τις 16:30 έως 21:00 . Το Ιατρείο απέχει: 350 μέτρα από τον σταθμό του Μετρό Ευαγγελισμός, δηλαδή 6 λεπτά με τα πόδια 270 μέτρα από το πάρκινγκ PolisPark στην οδό Ριζάρη 4, δηλαδή 4 λεπτά με τα πόδια Για το ραντεβού σας, μπορείτε να καλέσετε την γραμματεία του ιατρείου στα εξής τηλέφωνα: 210 729 3431 - 210 724 1956. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΞΕΤΑΣΘΟΥΝ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ Για κάθε ασθενή που έχει προγραμματίσει ραντεβού για πρώτη φορά, είναι ωφέλιμο να έχει μαζί του κατά το ραντεβού μας, τα εξής: Τα φάρμακα τα οποία λαμβάνει για όλες τις παθήσεις που τυχόν έχει Τις πρόσφατες εξετάσεις που έχει κάνει Τον ΑΜΚΑ και το Βιβλιάριο Υγείας του Συμβουλεύω όλους τους ασθενείς αλλά και τους οικείους τους να έχουν σημειώσει από πριν σε ένα χαρτί, όλες τις απορίες και ερωτήσεις, που θέλουν να τους απαντήσω, ή να συζητήσουμε. Prof. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd ΝΕΥΡΟΛΟΓΟΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Μέσω της φόρμας μπορείτε να προγραμματίσετε το ραντεβού σας. Όνομα:* Email:* Περιοχή:* Τηλέφωνο:* Επιλέξτε την Επιθυμητή ημερομηνία εξέτασης (Δευτέρα ή Τετάρτη ή Πέμπτη): Επιλέξτε την Επιθυμητή ώρα εξέτασης: 16:30 17:00 17:30 18:00 18:30 19:00 19:30 20:00 20:30 21:00 Γράψτε το μήνυμα σας: Συμφωνώ με τους Όρους Χρήσης. Δείτε τους Όρους Χρήσης * Αποστολή της Φόρμας φάρμα επικοινωνίας

  • Κεφαλαλγία τάσεως | Νευρολόγος Γκατζώνης | Ιατρείο Ημικρανίας | ΓΚΑΤΖΩΝΗΣ | Νευρολόγος | Ιατρός για την Ημικρανία | Αθήνα

    Η κεφαλαλγία τάσεως αποτελεί τη συχνότερη μορφή πονοκεφάλου στον γενικό πληθυσμό. Περίπου 1 στους 4 ανθρώπους βιώνει την κεφαλαλγία τάσεως τουλάχιστον 1 φορά ετησίως | Νευρολόγος Γκατζώνης, ειδικός στην Κεφαλαλγία τάσεως, Καθηγητής Νευρολογίας | Ιατρός Κεφαλαλγίας και Ημικρανίας | Ιατρός επιληψίας | ΓΚΑΤΖΩΝΗΣ | Νευρολόγος | Ιατρός για την επιληψία, Κεφαλαλγία τάσεως θεραπεία, νευρολόγος αθήνα, νευρολόγος για τον πονοκέφαλο Κεφαλαλγία τάσεως, συμπτώματα, αντιμετώπιση, Νέες θεραπείες Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος, Ειδικός στις Κεφαλαλγίες Η κεφαλαλγία τάσεως αποτελεί τη συχνότερη μορφή πονοκεφάλου στον γενικό πληθυσμό. Είναι συνήθως ήπιας έως μέτριας έντασης και χαρακτηρίζεται από ένα αίσθημα πίεσης ή «σφιξίματος» γύρω από το κεφάλι, συχνά σαν να φορά κανείς ένα σφιχτό καπέλο. Περίπου 1 στους 4 ανθρώπους βιώνει την κεφαλαλγία τάσεως τουλάχιστον 1 φορά ετησίως. Οι γυναίκες επηρεάζονται περισσότερο (~31% έναντι ~21% των ανδρών). Η χρόνια μορφή της είναι πολύ πιο επιβαρυντική – όχι επειδή ο πόνος είναι πιο έντονος, αλλά επειδή δεν σταματά. Η επεισοδιακή μορφή της έχει μικρότερο αντίκτυπο στη ζωή του ατόμου και μπορεί να εμφανίζεται μετά από άγχος ή έλλειψη ύπνου. Η κεφαλαλγία τάσεως έχει πολυπαραγοντική αιτιολογία. Αυτό σημαίνει ότι δεν προκαλείται από έναν και μόνο παράγοντα, αλλά από σύνθετη αλληλεπίδραση νευροφυσιολογικών, μυϊκών και ψυχογενών μηχανισμών. Ας δούμε τα πράγματα αναλυτικά : Η κεφαλαλγία τάσεως αποτελεί περίπου το 70% έως 80% όλων των κεφαλαλγιών. Οι ημικρανίες αντιπροσωπεύουν περίπου 10% - 15%. Διαφοροποιείται ως προς την διάρκεια σε: Επεισοδιακή: Λιγότερο από 15 ημέρες το μήνα Χρόνια: 15 ή περισσότερες ημέρες το μήνα για πάνω από 3 μήνες Ποια είναι τα χαρακτηριστικά της κεφαλαλγία τάσεως Σύμφωνα με το Διεθνές Ταξινομητικό Σύστημα Κεφαλαλγιών (International Classification of Headache Disorders – ICHD-3, IHS 2018), η κεφαλαλγία τάσεως ταξινομείται σε μορφές με βάση τη συχνότητα και τα χαρακτηριστικά των επεισοδίων που προκαλεί. 1. Επεισοδιακή κεφαλαλγία τάσεως Διακρίνεται σε: α) Σπάνια επεισοδιακή Επεισόδια <1 ημέρα/μήνα κατά μέσο όρο (δηλαδή <12 ημέρες/έτος) Συνήθως σχετίζεται με παροδικό στρες ή έλλειψη ύπνου Δεν επηρεάζει τη λειτουργικότητα β) Συχνή επεισοδιακή 1–14 ημέρες/μήνα για τουλάχιστον 3 μήνες (ή 12–179 ημέρες/έτος) Μπορεί να επηρεάζει την απόδοση, ειδικά αν τα επεισόδια είναι μεγάλης διάρκειας Αυξημένος κίνδυνος μετάπτωσης σε χρόνια μορφή 2. Χρόνια κεφαλαλγία τάσεως Πόνος ≥15 ημέρες/μήνα για >3 μήνες (ή ≥180 ημέρες/έτος) Συνεχής ή σχεδόν καθημερινή κεφαλαλγία Η ένταση παραμένει ήπια έως μέτρια, αλλά η συχνότητα προκαλεί σημαντική λειτουργική αναπηρία Συχνά συνοδεύεται από: Μυϊκή δυσκαμψία (ιδίως στον αυχένα/ώμους) Ψυχολογικούς παράγοντες (άγχος, κατάθλιψη) Κατάχρηση αναλγητικών Ποια είναι τα συμπτώματα της κεφαλαλγίας τάσεως Πόνος αμφοτερόπλευρος και στις δύο πλευρές του κεφαλιού και αίσθηση πίεσης ή σφιξίματος, σαν ζώνη γύρω από το κεφάλι ή σαν σφιχτή κορδέλα. Πόνος στους κροτάφους. Πόνος στο μέτωπο. Πόνος στον αυχένα ή στο πίσω μέρος του κεφαλιού. Ο πόνος είναι ήπια έως μέτριας έντασης και όχι παλμικός πόνος όπως στην ημικρανία. Δεν συνοδεύεται από ναυτία ή έμετο. Μπορεί να σπάνια συνοδεύεται από φωτοφοβία ή φωνοφοβία, αλλά όχι και τα δύο ταυτόχρονα. Ο πόνος δεν επιδεινώνεται με σωματική δραστηριότητα. Η διάρκεια του πόνου είναι από 30 λεπτά έως αρκετές ημέρες. Η ανταπόκριση του πόνου είναι συνήθως καλή σε ήπια αναλγητικά (π.χ. παρακεταμόλη). Από τι προκαλείται η κεφαλαλγία τάσεως Στρες, άγχος, κούραση, κακή στάση σώματος, μυϊκή ένταση στον αυχένα και στους ώμους, έλλειψη ύπνου, είναι μερικοί από τους παράγοντες πρόκλησης. Αναλυτικά: Η αυξημένη τάση ή κόπωση στους επικράνιους και αυχενικούς μυς θεωρείται σημαντικός παράγοντας. Η τοπική μυϊκή φλεγμονή ή δυσλειτουργία μπορεί να αυξήσει την ευαισθησία του πόνου. Σε χρόνια μορφή, αυτή η ευαισθησία μπορεί να ενισχύσει την κεντρική ευαισθητοποίηση. Αλλαγές στον ύπνο και στις σωματικές συνήθειες , όπως ο κακός ύπνος, η έλλειψη ξεκούρασης, η κακή στάση σώματος και η παρατεταμένη καθιστική εργασία (ειδικά σε οθόνες) οδηγούν σε μυϊκή δυσλειτουργία. Αυτός ο παράγοντας είναι περισσότερο προκλητικός στην επεισοδιακή TTH. Νευροχημικές ανισορροπίες. Έχουν παρατηρηθεί αλλαγές στη σεροτονίνη και άλλες νευροδιαβιβαστικές ουσίες που ρυθμίζουν τον πόνο και τη διάθεση. Μειωμένη σεροτονινεργική δραστηριότητα φαίνεται να αυξάνει την ευαισθησία στον πόνο. Κεντρική ευαισθητοποίηση. Αποτελεί βασικός μηχανισμός στην χρόνια κεφαλαλγία τάσεως. Πρόκειται για υπεραντίδραση του κεντρικού νευρικού συστήματος στον πόνο. Τα νεύρα που μεταφέρουν πόνο (κυρίως τριδύμου νεύρου και αυχενικών νωτιαίων) υπερδιεγείρονται, ακόμα και σε ήπια ερεθίσματα. Ψυχογενείς και ψυχοκοινωνικοί παράγοντες . Άγχος, κατάθλιψη, χρόνιο στρες και ψυχολογική ένταση είναι σημαντικά επιδεινωτικά αίτια. Η σχέση εγκεφάλου–σώματος παίζει κεντρικό ρόλο: τα αρνητικά συναισθήματα αυξάνουν τον μυϊκό τόνο και ενεργοποιούν τους ίδιους νευρωνικούς μηχανισμούς με τον πόνο. Κατάχρηση φαρμάκων (σε χρόνιες μορφές), Η υπερβολική χρήση αναλγητικών (παρακεταμόλη, ΜΣΑΦ κ.ά.) μπορεί να προκαλέσει Medication Overuse Headache, μια δευτερογενή χρόνια κεφαλαλγία που μοιάζει με κεφαλαλγία τάσεως. Πως τίθεται η διάγνωση για την κεφαλαλγία τάσεως Η διάγνωση της κεφαλαλγίας τάσεως είναι κλινική, δηλαδή βασίζεται αποκλειστικά στην περιγραφή των συμπτωμάτων του ασθενούς, χωρίς ειδικές εργαστηριακές ή απεικονιστικές εξετάσεις. Η Διεθνής Εταιρεία Κεφαλαλγίας (IHS), με το ταξινομητικό της σύστημα ICHD-3 (2018), έχει ορίσει σαφή κριτήρια για την αναγνώριση των διαφόρων μορφών της κεφαλαλγίας τάσεως. Κριτήρια για επεισοδιακή κεφαλαλγία τάσεως Τουλάχιστον 10 επεισόδια κεφαλαλγίας να πληρώνουν τα παρακάτω: Διάρκεια: 30 λεπτά έως 7 ημέρες Τουλάχιστον 2 από τα εξής: Διμερής εντόπιση Πίεση/σφίξιμο (όχι παλμικός πόνος) Ήπια έως μέτρια ένταση Δεν επιδεινώνεται από συνήθη φυσική δραστηριότητα Και τα 2 παρακάτω: Όχι ναυτία ή έμετος Είτε φωτοφοβία είτε φωνοφοβία, όχι και τα δύο μαζί Κριτήρια για χρόνια κεφαλαλγία τάσεως Κεφαλαλγία που εμφανίζεται ≥15 ημέρες/μήνα για >3 μήνες (δηλ. ≥180 ημέρες/έτος), με τα ίδια χαρακτηριστικά όπως παραπάνω. Κλινική εξέταση Η νευρολογική εξέταση είναι αναγκαία στην διάγνωση της κεφαλαλγίας τάσεως. Ο Νευρολόγος μπορεί να αξιολογήσει: Μυϊκή τάση στον αυχένα και στους ώμους (ψηλάφηση για μυϊκούς κόμβους – trigger points) Κακή στάση σώματος ή εργονομία Ψυχολογικά χαρακτηριστικά (αγχώδης/καταθλιπτική διάθεση) Απεικονιστικός/εργαστηριακός έλεγχος Δεν απαιτείται παρά μόνο αν υπάρχουν "κόκκινες σημαίες" (red flags), όπου κρίνεται απαραίτητη η περαιτέρω διερεύνηση: Νέο είδος κεφαλαλγίας μετά τα 50 έτη Ραγδαία έναρξη/πολύ έντονος πόνος ("σαν κεραυνός") Αλλαγή στο μοτίβο πονοκεφάλων Νευρολογικά ελλείμματα Πυρετός, κακουχία, καρκινικό ή ανοσοκατεσταλμένο άτομο Διαφορική διάγνωση Ο Νευρολόγος θέτει διάγνωση κυρίως με αποκλεισμό άλλων αιτιών κεφαλαλγίας, ιδιαίτερα: Ημικρανία - Παλμική, μονόπλευρη, συνοδεύεται από ναυτία/αύρα. Αθροιστική κεφαλαλγία - Πολύ έντονη, πάντα μονόπλευρη, με αυτόνομες εκδηλώσεις. Κεφαλαλγία από κατάχρηση - Ιστορικό υπερβολικής χρήσης αναλγητικών. Δευτερογενής κεφαλαλγία - Πυρετός, κακουχία, νευρολογικά σημεία → απαιτεί διερεύνηση. Ποια είναι η θεραπευτική αντιμετώπιση της κεφαλαλγίας τάσεως Η θεραπευτική αντιμετώπιση της κεφαλαλγίας τάσεως διακρίνεται σε δύο βασικούς άξονες: Ανακούφιση του οξέος πόνου (οξεία αντιμετώπιση). Πρόληψη και μείωση της συχνότητας/έντασης (προφυλακτική θεραπεία). Ωστόσο το θεραπευτικό πλάνο εξαρτάται από τη μορφή της κεφαλαλγίας τάσεως (επεισοδιακή ή χρόνια) και εξατομικεύεται με βάση τη συχνότητα, την ένταση, τη συνοσηρότητα (π.χ. κατάθλιψη) και τη λειτουργικότητα του ασθενούς. 1. Οξεία θεραπεία Στόχος: Ανακούφιση του πονοκεφάλου όταν εμφανίζεται με απλά αναλγητικά Παρακεταμόλη, Ιβουπροφαίνη, Ναπροξένη, κλπ. 2. Προφυλακτική θεραπεία Για συχνή επεισοδιακή TTH (≥2 κρίσεις/εβδομάδα) και Χρόνια TTH (≥15 ημέρες/μήνα) > Τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά - Αμιτριπτυλίνη, Μυοχαλαρωτικά / Αντισπασμωδικά -Τοπιραμάτη, Γκαμπαπεντίνη, Εναλλακτικές επιλογές σε ανθεκτικές περιπτώσεις - SSRI / SNRI Φλουοξετίνη, βενλαφαξίνη. Ειδικά η αμιτριπτυλίνη δρα μειώνοντας την κεντρική ευαισθητοποίηση και βελτιώνοντας τον ύπνο, ακόμη και σε ασθενείς χωρίς κατάθλιψη. Μελέτες δείχνουν ότι η αμιτριπτυλίνη βελτιώνει σημαντικά την ποιότητα ζωής και μειώνει τα επεισόδια στη χρόνια τκεφαλαλγία τάσεως σε περίπου 60-70% των ασθενών. ΒΟΤΟΧ Οι διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες (π.χ. EFNS, American Headache Society) δεν συστήνουν τη χρήση Botox για την κεφαλαλγία τάσεως ως στάνταρ θεραπεία. Μπορεί να εξεταστεί μόνο σε πολύ ειδικές, ανθεκτικές περιπτώσεις, υπό αυστηρή ιατρική παρακολούθηση. Μονοκλωνικά Η παθογένεια της κεφαλαλγίας τάσεως διαφέρει από αυτή της ημικρανίας. Ενώ η ημικρανία σχετίζεται άμεσα με το μονοπάτι του CGRP, η κεφαλαλγία τάσεως έχει πιο πολύπλοκους μηχανισμούς (μυϊκή τάση, κεντρική ευαισθητοποίηση, ψυχολογικούς παράγοντες) που δεν στοχεύονται απευθείας από τα μονοκλωνικά αντισώματα. Ποιό είναι το πλάνο παρακολούθησης του ασθενούς με κεφαλαλγία τάσεως Η παρακολούθηση και διαχείριση πρέπει να γίνεται σε συνεννόηση με τον νευρολόγο. Συνήθως η πρώτη επανεξέταση γίνεται στις 4 εβδομάδες μετά την έναρξη θεραπείας για αξιολόγηση της ανταπόκρισης στην αγωγή. Οι μεταγενέστερες επανεξετάσεις γίνονται κάθε 3 - 6 μήνες ή νωρίτερα αν επιδεινώνεται η κατάσταση ή αλλάζει το μοτίβο του πόνου. Πρόγνωση στην κεφαλαλγία τάσεως Οι περισσότεροι ασθενείς ανταποκρίνονται καλά στις φαρμακευτικές θεραπείες. Με προφυλακτική αγωγή (π.χ. αμιτριπτυλίνη), περίπου το 50 - 70% των ασθενών παρουσιάζουν σημαντική μείωση στη συχνότητα και ένταση. Συμπερασματικά Η κεφαλαλγία τάσεως είναι η πιο συχνή μορφή κεφαλαλγίας και παρότι μπορεί να είναι ενοχλητική, δεν συνδέεται με σοβαρές ή απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις. Η πρόγνωση είναι γενικά καλή, ειδικά αν αντιμετωπιστεί έγκαιρα. Με την κατάλληλη θεραπεία, η συχνότητα και η ένταση των πονοκεφάλων μειώνονται σημαντικά και η ποιότητα ζωής βελτιώνεται. Ακόμη και σε χρόνια κεφαλαλγία τάσεως, οι περισσότεροι ασθενείς ανταποκρίνονται σε συνδυαστικές θεραπείες. Υπάρχουν πολλά μέσα για να ελέγξουμε την κεφαλαλγία, και για αυτό είμαστε εδώ για να σας στηρίξουμε σε κάθε θεραπευτικό βήμα. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Τι είναι η υπεριδρωσία Η υπεριδρωσία είναι μια ιατρική κατάσταση κατά την οποία το άτομο ιδρώνει περισσότερο από το φυσιολογικό, πέρα από τις ανάγκες του σώματος για θερμορύθμιση. Δεν σχετίζεται πάντα με ζέστη, άσκηση ή άγχος, γιατί το άτομο μπορεί να ιδρώνει υπερβολικά ακόμη και σε δροσερές και ήρεμες συνθήκες. Πόσοι άνθρωποι πάσχουν από υπεριδρωσία στον γενικό πληθυσμό Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν επίσημες εθνικές στατιστικές μελέτες για την υπεριδρωσία, αλλά βάσει ευρωπαϊκών δεδομένων, εκτιμάται ότι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός πριν από 5 ημέρες διαβάστηκε 2 λεπτά 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας Με αξιοσημείωτη επιτυχία έκλεισε το 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας, που πραγματοποιήθηκε από 20 έως 22 Νοεμβρίου 2025 στην Αράχωβα. Κορυφαίοι ειδικοί από όλο τον κόσμο συζήτησαν και παρουσίασαν κατά την διάρκεια των 3 ημερών του συνεδρίου, σημαντικές πληροφορίες που βοηθούν στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των νευρολογικών παθήσεων. Ο Καθηγητής Νευρολογίας κύριος Γκατζώνης συμμετείχε ως Ομιλητής και ως Προεδρείο στις συζητήσε Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 23 Νοε 2025 διαβάστηκε 1 λεπτά Τι είναι η ινομυαλγία ? Παλιότερα η ινομυαλγία αμφισβητούταν και υποτιμούταν ακόμη και από τους γιατρούς. Όμως η ινομυαλγία είναι μια πραγματική, χρόνια πάθηση που σχετίζεται με τον τρόπο που ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα επεξεργάζονται τα σήματα του πόνου. Παρότι δεν προκαλεί βλάβες στους μυς ή στις αρθρώσεις, είναι όμως πολυσυμπτωματική πάθηση, που επηρεάζει την σωματική και την ψυχική υγεία. Η ινομυαλγία είναι ένα χρόνιο σύνδρομο κεντρικής ευαισθητοποίησης, που ανήκει στις λειτουργικές σωματ Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 9 Νοε 2025 διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

bottom of page