top of page

Αποτελέσματα αναζήτησης
Νευρολόγος Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd

Search Results

Βρέθηκαν 79 αποτελέσματα με κενή αναζήτηση

  • Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd | Νευρολόγος | Βιογραφικό - Μετεκπαίδευση

    Νευρολόγος Γκατζώνης | ειδικός στην επιληψία | Καλυτεροι νευρολογοι αθηνα, καθηγητες νευρολογοι αθηνα, νευρολογος καθηγητης πανεπιστημιου αθηνων, νευρολογος καθηγητης πανεπιστημιου αθηνων, κορυφαιος νευρολογος σκληρυνση κατα πλακας, καλυτερος γιατρος για σκληρυνση κατα πλακας Βιογραφικό - Μετεκπαίδευση Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος, Ειδικός στην θεραπεία της επιληψίας Εκπρόσωπος του Κλάδου Επιληψίας της Ελληνικής Νευρολογικής Εταιρείας Ο σύγχρονος Νευρολόγος οφείλει να συνυπολογίζει τους σωματικούς, ψυχολογικούς και φαρμακευτικούς παράγοντες κάθε ασθενούς. Ο συνυπολογισμός αυτών των παραγόντων ενισχύει την ακρίβεια της διάγνωσης, τη διαμόρφωση εξατομικευμένων θεραπευτικών πλάνων και την καλύτερη πρόγνωση της πορείας της νόσου. Οι σύγχρονες τεχνολογικές εξελίξεις και η ραγδαία πρόοδος στις νευροτεχνολογίες και στη βιοϊατρική μηχανική, έχει μετασχηματίσει τη σύγχρονη προσέγγιση των νευρολογικών παθήσεων, επιτρέποντας την εν τω βάθει ανάλυση της λειτουργικής αρχιτεκτονικής του εγκεφάλου και την ανάπτυξη προσωποποιημένων στοχευμένων θεραπευτικών παρεμβάσεων. Σήμερα η Νευρολογία επαναπροσδιορίζει τα όρια της και προάγει ένα νέο πρότυπο ιατρικής αντιμετώπισης που βασίζεται στην υψηλή ανάλυση των εγκεφαλικών μηχανισμών και στην αποτελεσματικότερη προσέγγιση των νευρολογικών νοσημάτων όπως οι αναπηρίες, η νόσος Πάρκινσον, η επιληψία, η σπαστικότητα, ο χρόνιος πόνος, οι παραλύσεις, κ.α. Προσωπικά είχα την τύχη να συμμετέχω στην ίδρυση της πρώτης μικτής ιατρικής ομάδας (μοναδικής μέχρι σήμερα) από επιστήμονες διαφορετικών ειδικοτήτων, που δημιουργήθηκε υπό τον καθηγητή νευροχειρουργικής κ. Δαμιανό Σακά στην Α’ Νευροχειρουργική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ) στο Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» με σκοπό την εφαρμογή επεμβατικών θεραπειών σε νευρολογικά νοσήματα για τα οποία η φαρμακευτική αγωγή δεν επαρκούσε. Στην Κλινική εφαρμόζονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα πρωτοποριακές διαγνωστικές και θεραπευτικές μέθοδοι για τις νευρολογικές παθήσεις. Προτεραιότητα μου αποτελεί η σχέση εμπιστοσύνης με κάθε ασθενή, ο οποίος αντιμετωπίζεται όχι ως μεμονωμένο σύμπτωμα, αλλά ως άνθρωπος με σύνθετες ανάγκες. Αυτή η προσέγγιση αποτελεί για εμένα το θεμέλιο λίθο της σύγχρονης νευρολογικής φροντίδας. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος Καθηγητής Νευρολογίας και Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών Νοσημάτων. A’ Νευροχειρουργική Κλινική, Ιατρική Σχολή Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Νοσοκομείο «ο Ευαγγελισμός» Διευθυντής της Νευρολογικής Κλινικής του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών Συνοπτική πορεία Απόφοιτος Ιατρικής Σχολής Αθηνών, υπότροφος του Ιδρύματος «Παπαδάκη» Εκπλήρωσα στρατιωτική θητεία 2 ετών Εκπλήρωσα υπηρεσία υπαίθρου 3 έτη Εξειδίκευση στη Νευρολογία στην Πανεπιστημιακή Νευρολογική Κλινική στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο MAI 1983 - ΟΚΤ 1983: Ιατρός της Νευρολογικής και Ψυχιατρικής Κλινικής του Μαρκομιχελάκειου Θεραπευτηρίου στον Πειραιά. ΔΕΚ 1992 - ΟΚΤ 1996: Άμισθος επιστημονικός συνεργάτης Νευρολογικής Κλινικής ΕΚΠΑ, Αιγινήτειο Νοσοκομείο. ΟΚΤ 1993 - ΟΚΤ 1996: Υπεύθυνος Τμήματος Νευροφυσιολογίας Διαγνωστικού Κέντρου Ιπποκράτης, Βαρβάκη 21, Αθήνα. ΜΑΙ 1994 - ΔΕΚ 1997: Νευρολόγος, Ελεγκτής Ιατρός και υπεύθυνος Εργαστηρίου Ηλεκτροεγκεφαλογραφίας Διεύθυνσης Ασφάλισης Προσωπικού ΔΕΗ. ΜΑΙ 1995 - ΠΑΡΟΝ: Σύμβουλος Νευρολόγος Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου. ΟΚΤ 1995 - ΠΑΡΟΝ: Σύμβουλος Νευρολόγος του Τμήματος Μεταμοσχεύσεων του Ωνάσειου Κ/Χ Κέντρου. ΟΚΤ 1996 - ΔΕΚ 2004: Έμμισθος επιστημονικός συνεργάτης Νευρολογικής Κλινικής ΕΚΠΑ, Αιγινήτειο Νοσοκομείο. ΔΕΚ 2004 - ΑΠΡ 2005: Λέκτορας Νευρολογίας Νευρολογικής Κλινικής ΕΚΠΑ, Αιγινήτειο Νοσοκομείο. OKT 2003 - ΣΕΠ 2006: Άμισθος επιστημονικός συνεργάτης Νευροχειρουργικής Κλινικής ΕΚΠΑ, Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός». Υπεύθυνος για την οργάνωση και λειτουργία της μονάδας προεγχειρητικού ελέγχου για την επιληψία και μακράς διάρκειας βίντεο-ΗΕΓ παρακολούθησης. ΣΕΠΤ 2006 - ΙΑΝ 2013: Επίκουρος Καθηγητής Α’ Νευροχειρουργικής Κλινικής ΕΚΠΑ. Από τον Σεπτέμβριο του 2011 σε μόνιμη θέση. ΙΑΝ 2013 – ΙΑΝ 2021 Αναπληρωτής Καθηγητής Α’ Νευροχειρουργικής Κλινικής ΕΚΠΑ, Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός». ΙΑΝ 2021- ΠΑΡΟΝ Καθηγητής Νευρολογίας και Χειρουργικής θερπαπείας Νευρολογικών Νοσημάτων, Ιατρική Σχολή Αθηνών, ΕΚΠΑ, Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός». Μετεκπαίδευση στο εξωτερικό INSTITUT VOOR EPILEPSIEBESTRIJDING, «Meer en Bosch» «De Cruquiushoeve» της Ολλανδίας. Η μετεκπαίδευση μου δεν είχε το χαρακτήρα του επισκέπτη, αλλά την πλήρη ανάληψη εκ μέρους μου της διεκπεραίωσης ασθενών από την Ελλάδα σε όλα τα επίπεδα του προεγχειρητικού ελέγχου για τη χειρουργική θεραπεία της επιληψίας. Παρακολούθηση των εκπαιδευτικών μαθημάτων και κλινικών εργαστηρίων του Cleveland Clinic για την Επιληψία επί σειρά ετών. Παρακολούθηση εκπαιδευτικών μαθημάτων της Παγκόσμιας Λίγκας κατά της Επιληψίας για το European Certification of Epileptology. Εκπαιδευτικά σεμινάρια του European Epilepsy Academy (EUREPA) για εξειδίκευση στην επιληπτολογία. Συνοπτική παρούσα κατάσταση Καθηγητής Νευρολογίας και Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών νοσημάτων στην Α’ Ν/Χ Κλινική της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών στο Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» υπεύθυνος για την επεμβατική θεραπεία των νευρολογικών νοσημάτων που δεν αντιμετωπίζονται πλέον με φάρμακα όπως επιληψία, κινητικές διαταραχές, πόνος κ.α. Υπεύθυνος για την διενέργεια νευροφυσιολογικών καταγραφών όπως ΗΕΓ και μακράς διάρκειας ΗΕΓ, βίντεο ΗΕΓ. Σύμβουλος Νευρολόγος του Ωνάσειου Κ/Χ Κέντρου από το 1995. Έχουν εκτιμηθεί έως σήμερα άνω των 6000 ασθενών. Υπεύθυνος του εξωτερικού Ιατρείου Επεμβατικής Νευρολογίας και Λειτουργικής Νευροχειρουργικής το οποίο διενεργείται 2 φορές την εβδομάδα παράλληλα με λειτουργία Ημερήσιας νοσηλείας. Διαβάστε αναλυτικά Διδακτικό Έργο Συμμέτοχη σε Μεταπτυχιακά Προγράμματα Κλινικό - Εργαστηριακό Έργο Νοσοκομειακές και Πανεπιστημιακές Θέσεις Ερευνητικό έργο Βραβεία - Διακρίσεις - Υποτροφίες Μέλος Επιστημονικών Εταιρειών Οργανωτικό - Διοικητικό Έργο Συμμέτοχη σε Επιστημονικές Συναντήσεις Βιβλία Κοινωνικό Έργο & Δράση Ερευνητικό Συγγραφικό Έργο EUROPE PMC EUROPE PMC ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Όταν το χέρι κινείται χωρίς τη θέλησή μας ! Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) Τι είναι το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός Το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) αποτελεί μια σπάνια νευρολογική διαταραχή, κατά την οποία ένα από τα δύο άνω άκρα φαίνεται να εκτελεί κινήσεις χωρίς τη συνειδητή πρόθεση του ατόμου. Ο ασθενής δεν χάνει την ικανότητα κίνησης του χεριού· αντίθετα, το χέρι μπορεί να πραγματοποιεί πολύπλοκες, οργανωμένες κινήσεις, οι οποίες όμως δεν συμφωνούν με την επιθυμία του. Πολλοί ασθενείς περιγράφουν την εμπειρία σαν το χέρι να Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 4 λεπτά Παρουσία του Καθηγητή Νευρολογίας και Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών Νοσημάτων της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (ΕΚΠΑ), κ. Στυλιανού Γκατζώνη, στο 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας Το 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 4 έως και τις 7 Ιουνίου 2026 στο ξενοδοχείο Elite στην Καλαμάτα, αποτέλεσε έναν σημαντικό θεσμό επιστημονικού διαλόγου και ανταλλαγής γνώσης στον διαρκώς εξελισσόμενο τομέα της νευρολογίας. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου παρουσιάστηκαν και αναλύθηκαν σύγχρονοι διαγνωστικοί και θεραπευτικοί αλγόριθμοι με άμεση κλινική εφαρμογή σε μείζονα νευρολογικά νοσήματα, αναδεικνύοντας τις νεότερες εξελίξεις στη δι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 1 λεπτά Οι Αναστολείς BTK (Bruton’s Tyrosine Kinase), μία υποσχόμενη θεραπεία κατά της Σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton - BTK inhibitors αποτελούν μία από τις πιο συζητημένες εξελίξεις στη θεραπεία της Σκλήρυνσης κατά πλάκας, όχι επειδή προσφέρουν άμεση επαναμυελίνωση, αλλά επειδή στοχεύουν έναν πυρήνα της παθοφυσιολογίας που μέχρι πρόσφατα ήταν σχετικά «απρόσιτος»: τη χρόνια, ενδοεγκεφαλική φλεγμονή. Σε αντίθεση με τις κλασικές ανοσοτροποποιητικές θεραπείες που δρουν κυρίως στην περιφέρεια, οι BTK inhibitors έχουν τη δυνατότητα να διαπερνού Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 4 Μαΐ διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων. Μετεκπαίδευση στο εξωτερικό

  • Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός | Νευρολόγος | Νευρολόγος για Ημικρανία, Επιληψία, Σκλήρυνση κατά Πλάκας, Alzheimer, Parkinson, Νευραλγία τριδύμου, Τρόμο, Άνοια | Νευρολόγος | Αθήνα

    Νευρολόγος | Επιληπτολόγος | Στέργιος - Στυλιανός Γκατζώνης | Αθήνα | Καθηγητής Νευρολογίας | Επιληπτιολόγος | Νευρολόγος για Ημικρανίες | Νευρολόγος για Επιληψία | Νευρολόγος για Πάρκινσον | Νευρολόγος για Αλτσχάιμερ | Νευρολόγος Αθήνα | nevrologos | Ειδικός στην θεραπεία της επιληψίας | καλός νευρολόγος | botox για ημικρανία | νευρολόγος για Σκλήρυνση κατά Πλάκας | Καλυτεροι νευρολογοι αθηνα, καθηγητες νευρολογοι αθηνα, καλός νευρολόγος Επιληπτολόγος Αθήνα Κλινική Εμπειρία Έγκυρη Διάγνωση Στοχευμένη Αντιμετώπιση Ανθρώπινη Προσέγγιση Η υγεία του νευρικού συστήματος είναι καθοριστική για την ποιότητα της καθημερινότητας και το προσδόκιμο ζωής του ανθρώπου. Με εμπειρία δεκαετιών, παραμένω στην πρώτη γραμμή των Νευρολογικών εξελίξεων προσφέροντας Ποιοτική φροντίδα και Εξατομικευμένη θεραπεία σε κάθε ασθενή. Στέργιος - Στυλιανός Γκατζώνης MD, Phd Νευρολόγος - Καθηγητής Νευρολογίας ΙΑΤΡΕΙΟ ΚΕΦΑΛΑΛΓΙΑΣ Λεπτομερής Διερεύνηση, Νέα Βιολογικά Φάρμακα, BOTOX-DYSPORT ΙΑΤΡΕΙΟ ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ Μικροχειρουργικές Επεμβάσεις Εκτομής της Επιληπτικής Εστίας ΙΑΤΡΕΙΟ ΕΚΦΥΛΙΣΤΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ Νέες Φαρμακευτικές Αγωγές & Επεμβατικές Θεραπείες ΙΑΤΡΕΙΟ ΒΑΔΙΣΗΣ & ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ Μελέτη Διαταραχών Βάδισης και Συμπτωμάτων Αστάθειας ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΚΑΙ ΝΟΣΗΜΑΤΩΝ Σας καλωσορίζω στην ιστοσελίδα μου. Περίπου 20–30% του γενικού πληθυσμού παρουσιάζει κάποια νευρολογική διαταραχή (είτε ήπια είτε σοβαρή), ενώ ένα μικρότερο ποσοστό (~5–10%) πάσχει από χρόνιες ή σημαντικά επιβαρυντικές νευρολογικές παθήσεις. Στόχος μου είναι να προσφέρω εξατομικευμένη, αποτελεσματική και ανθρώπινη φροντίδα σε κάθε νευρολογικό ασθενή. Στο ιατρείο μου, κάθε συνάντηση με ασθενή είναι κάτι περισσότερο από μια ιατρική εξέταση. Είναι μια σχέση κατανόησης, εμπιστοσύνης και συμπαράστασης. Στέργιος - Στυλιανός Γκατζώνης MD, Phd Νευρολόγος Καθηγητής Νευρολογίας & Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών Νοσημάτων, της Ιατρικής Σχολής Αθηνών Διευθυντής της Νευρολογικής Κλινικής του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών Ιατρικό Κέντρο Αθηνών Ωνάσειο Νοσοκομείο ΜΕΛΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΕΡΓΟ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΚΛΙΝΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΟ ΕΡΓΟ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟ ΕΡΓΟ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ ΣΕ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΕΡΓΟ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΣΤΟΧΕΥΜΕΝΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ - ΑΜΕΣΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ - FOLLOW UP Εξειδίκευση & Πολυετής Κλινική & Επεμβατική Εμπειρία Ημικρανία Ποια είναι τα χαρακτηριστικά της ημικρανίας Ποιοι παράγοντες που μπορούν να την πυροδοτήσουν Ποια είναι η θεραπευτική αντιμετώπιση της ημικρανίας Διαβάστε αναλυτικά Επιληψία Ποια είναι τα αίτια της επιληψίας Ποιοι είναι οι κύριοι τύποι επιληψίας Ποια είναι η φαρμακευτική και ποια η επεμβατική αντιμετώπιση Διαβάστε αναλυτικά Σκλήρυνση κατά Πλάκας Ποιοι παράγοντες προκαλούν την εμφάνιση της Ποιοι είναι οι τύποι της σκλήρυνσης κατά πλάκας Ποια είναι τα νέα φάρμακα για την αντιμετώπιση της νόσου Διαβάστε αναλυτικά Νόσος Alzheimer Ποια είναι τα προειδοποιητικά σημάδια της νόσου Alzheimer Πως γίνεται η διάγνωση της νόσου Alzheimer Ποια είναι η θεραπεία και η αντιμετώπιση της νόσου Διαβάστε αναλυτικά ΠΡΟΣΩΠΟΠΟΙΗΜΕΝΕΣ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - ΝΕΥΡΟΛΟΓΟΣ Αποτελεσματικές νευρολογικές θεραπείες σε σύνθετα και δύσκολα περιστατικά ΙΑΤΡΕΙΟ ΚΕΦΑΛΑΛΓΙΑΣ ΙΑΤΡΕΙΟ ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ ΙΑΤΡΕΙΟ ΕΓΧΥΣΗΣ BOTOX, DYSPORT ΙΑΤΡΕΙΟ ΒΑΔΙΣΗΣ - ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ & ΚΙΝΗΣΗΣ ΕΚΦΥΛΙΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΑΓΓΕΙΑΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΠΟΝΟΣ ΠΕΡΙΦΕΡΙΚΕΣ ΝΕΥΡΟΠΑΘΕΙΕΣ ΑΥΤΟΑΝΟΣΕΣ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΕΣ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΟΞΙΚΕΣ & ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΕΣ ΝΕΥΡΟΠΑΘΕΙΕΣ ΚΙΝΗΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΕΣ & ΓΕΝΕΤΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΝΩΤΙΑΙΟΣ ΜΥΕΛΟΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΦΛΕΓΜΟΝΩΔΕΙΣ & ΛΟΙΜΩΔΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ Νόσος Alzheimer Νόσος Parkinson Χειρουργική της Νόσου Parkinson Ήπια γνωστική εξασθένηση - MCI Αμυοτροφική Πλευρική Σκλήρυνση - ALS Άνοια με σωμάτια Lewy Μετωποκροταφική άνοια Νόσος του Huntington Ημικρανία Ημιπληγική ημικρανία Botox κατά της ημικρανίας Νέα βιολογικά φάρμακα Αθροιστική κεφαλαλγία Κεφαλαλγία τάσεως Δευτεροπαθείς κεφαλαλγίες Νευραλγία τριδύμου νεύρου Επιληψία - Διερεύνηση - Διάγνωση - Θεραπεία Χειρουργική θεραπεία της Επιληψίας Σύνδρομα Lennox-Gastaut & Dravet Κύηση και Επιληψία -Κίνδυνοι, Επιπλοκές, Αντιμετώπιση Botox για Ημικρανίες Botox για Δυστονίες Botox για Σπαστικότητες Botox για Υπεριδρωσία Botox για Σιελόρροια Botox για Ιδιοπαθή Τρόμο Botox για Παγιδευτικές Νευροπάθειες Botox για Σκλήρυνση κατά Πλάκας Διαταραχές Βάδισης Διαταραχές Ισορροπίας Πλάνο Αποκατάστασης ΒΟΤΟΧ - DYSPORT Διαταραχές Κινητικότητας Διερεύνηση & Διάγνωση Εγκεφαλικό Επεισόδιο Αγγειίτιδα ΚΝΣ Ανευρύσματα Χρόνιος Πόνος Αλλοδυνία Νευροπαθητικός Πόνος Χρόνιος Μετεγχειρητικός, Μετατραυματικός Πόνος Πόνος Μέλους Φάντασμα Διαβητική Νευροπάθεια Σύνδρομο Guillain-Barré Παρανεοπλασματικές Νευροπάθειες Παγιδευτικές Νευροπάθειες Σκλήρυνση κατά Πλάκας ή Πολλαπλή Σκλήρυνση Οπτική Νευρομυελίτιδα Μυασθένεια Gravis Σύνδρομο Guillain-Barré Δυστονίες (Εστιακή, Τμηματική, Πολυεστιακή, Γενικευμένη) Ιδιοπαθής Δυστονία Βλεφαρόσπασμος Ινομυαλγία Προοδευτική Υπερπυρηνική Παράλυση PSP Πάρεση Προσωπικού Νεύρου Αλκοολική Νευροπάθεια Νευροτοξικότητα από βαρέα μέταλλα Διαταραχές του Ύπνου Έλλειψη Βιταμίνης Β12 Νόσος Wilson Μιτοχονδριακές Εγκεφαλοπάθειες Δυσκινησίες και Διαταραχές της Κινητικότητας Αταξία Τρόμος - Τρομώδης Διαταραχή Χορεία Υπερτονία & άλλες διαταραχές του μυϊκού τόνου Μυϊκές Δυστροφίες Νόσος Charcot-Marie-Tooth Μεταβολικά Νευρολογικά Σύνδρομα Τραυματισμοί και Βλάβες Νωτιαίου Μυελού Υδροκέφαλος Όγκοι Εγκεφάλου Χρόνια Τραυματική Εγκεφαλοπάθεια Μηνιγγίτιδα Εγκεφαλίτιδα HIV με νευρολογική συμμετοχή Αναζητήστε Πληροφορίες για κάποιο Νευρολογικό Σύμπτωμα, Πάθηση ή Θεραπεία στην Ιστοσελίδα μας Αναζητήστε ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ Σημείο αναφοράς στην πρόληψη, διάγνωση και θεραπεία των Νευρολογικών παθήσεων Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 Αθήνα 4ος Όροφος Το Ιατρείο απέχει: 350 μέτρα από τον σταθμό του Μετρό Ευαγγελισμός, δηλαδή 6 λεπτά με τα πόδια 270 μέτρα από το πάρκινγκ PolisPark στην οδό Ριζάρη 4, δηλαδή 4 λεπτά με τα πόδια Επικοινωνία Για το ραντεβού σας, καλέστε στα τηλέφωνα του Ιατρείου: 210 729 3431 - 210 724 1956 Προγραμματίστε το ραντεβού σας Ωράριο Ιατρείου Ωράριο Ιατρείου κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Το Ιατρείο ΑΝΑΛΥΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ Παρακολουθήστε σύντομα videos του κ. Καθηγητή, όπου αναλύει σε απλή και κατανοητή γλώσσα τις σύγχρονες θεραπείες αντιμετώπισης των Νευρολογικών παθήσεων Αναπαραγωγή βίντεο Αναπαραγωγή βίντεο 03:49 Μετά την επείγουσα αντιμετώπιση του εγκεφαλικού επεισοδίου, τί ακολουθεί ? Αναπαραγωγή βίντεο Αναπαραγωγή βίντεο 04:34 Οι νέες εξατομικευμένες θεραπευτικές αντιεπιληπτικές αγωγές το 2026 και τα καινούργια φάρμακα Αναπαραγωγή βίντεο Αναπαραγωγή βίντεο 03:44 Οι κεφαλαλγίες στον σύγχρονο άνθρωπο και η αντιμετώπισή τους Αναπαραγωγή βίντεο Αναπαραγωγή βίντεο 02:43 Τι είναι ο χρόνιος πόνος και ποια είναι η θεραπευτική του προσέγγιση Αναπαραγωγή βίντεο Αναπαραγωγή βίντεο 01:45 Ο τρόμος κεφαλής και η θεραπεία με βοτουλινική τοξίνη τύπου Α Αναπαραγωγή βίντεο Αναπαραγωγή βίντεο 04:10 Η τοξίνη Botulinum τύπου Α για τη θεραπεία της σπαστικότητας Αναπαραγωγή βίντεο Αναπαραγωγή βίντεο 00:55 Η Επιληψία και οι σύγχρονες θεραπευτικές προσεγγίσεις Αναπαραγωγή βίντεο Αναπαραγωγή βίντεο 03:10 Τι είναι η Ήπια Γνωστική Εξασθένηση Αναπαραγωγή βίντεο Αναπαραγωγή βίντεο 01:06 Ποια είναι η Επεμβατική αντιμετώπιση της νόσου του Πάρκινσον Φόρτωση περισσότερων ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΥΓΕΙΑΣ Πολυεπιστημονική Αντιμετώπιση και Βελτίωση της Λειτουργικής Ικανότητας Διαταραχές Βάδισης, Ισορροπίας και Κινητικότητας Παρακολούθηση και αποκατάσταση των διαταραχών της βάδισης και των συμπτωμάτων αστάθειας λόγω βλαβών του εγκεφάλου, του νωτιαίου μυελού, των νεύρων και των μυών. Διαβάστε αναλυτικά Χρόνιος Πόνος Κεντρικής και Περιφερικής Ευαισθητοποίησης Αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου με εξατομικευμένη διερεύνηση της αιτιοπαθογένειας, αναγνώριση των μηχανισμών και χρήση πολυμορφικών θεραπευτικών στρατηγικών. Διαβάστε αναλυτικά Μυϊκές Δυστροφίες, Μυϊκή Δυστροφία Duchenne, Becker, κ.α. Συνεχής αξιολόγηση της κινητικότητας και της μυϊκής λειτουργίας, συμπτωματικές θεραπείες, παρακολούθηση και πρόληψη επιπλοκών, βελτίωση της στάσης του σώματος. Διαβάστε αναλυτικά Δυσκινησίες και Διαταραχές της Λειτουργικότητας Αντιμετώπιση και ανακούφιση υπερκινητικών διαταραχών όπως χορεία, δυστονία, μυοκλονία, τρόμος, τικ, ακαθησία & υποκινητικών διαταραχών όπως Parkinson, ακινησία, δυσκαμψία. Διαβάστε αναλυτικά ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ, ΑΡΘΡΑ & ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ Η Ενημέρωση, η Πρόληψη και η Έγκαιρη Αντιμετώπιση, Αποτελούν τα Όπλα του Σύγχρονου Ανθρώπου 1 2 3 4 5 Διαβάστε περισσότερα ΣΧΕΣΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ - ΣΧΟΛΙΑ ΑΣΘΕΝΩΝ ΜΟΥ ΑΠΟ GOOGLE Ευχαριστώ όλους τους ασθενείς μου για τα καλά τους λόγια ! σχόλια ασθενών google 5,0

  • Μυϊκές Δυστροφίες | Νευρολόγος Γκατζώνης | Νευρολόγος Αθήνα | Ειδικός στις Μυϊκές Δυστροφίες

    Οι Μυϊκές Δυστροφίες είναι μια ομάδα κληρονομικών νευρομυϊκών νοσημάτων που προκαλούν προοδευτική αδυναμία και ατροφία των μυών | Νευρολόγος Γκατζώνης, ειδικός στις Μυϊκές Δυστροφίες | Givinostat είναι ένα στοχευμένο φάρμακο νέας γενιάς | Μυϊκή Δυστροφία Duchenne | Νευρολόγος επιληψίας | Νευρολόγος | βιολογικές ανοσοθεραπείες μονοκλονικών για την μυασθένεια | Νευρολόγος Αθήνα Γκατζώνης Μυϊκές Δυστροφίες, συμπτώματα, Μυϊκή Δυστροφία Duchenne, Νέες θεραπείες Givinostat Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος, Ειδικός στις Μυϊκές Δυστροφίες Οι Μυϊκές Δυστροφίες είναι μια ομάδα κληρονομικών νευρομυϊκών νοσημάτων που προκαλούν προοδευτική αδυναμία και ατροφία των μυών. Αυτό σημαίνει ότι οι μύες του σώματος σταδιακά εξασθενούν και χάνουν τη δύναμή τους με την πάροδο του χρόνου. Οι μυϊκές δυστροφίες επηρεάζουν κυρίως τους σκελετικούς μύες, δηλαδή αυτούς που χρησιμοποιούμε για την κίνηση, ωστόσο σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να επηρεαστούν οι αναπνευστικοί μυς ή και το μυοκάρδιο. Παρότι στις μυϊκές δυστροφίες η κύρια εκδήλωση είναι η μυϊκή αδυναμία, ορισμένες μορφές μυϊκής δυστροφίας είναι πολυσυστηματικές και μπορεί να προκαλέσουν: Διαταραχές στην κινητικότητα του γαστρεντερικού σωλήνα , όπως δυσκοιλιότητα ή γαστροπάρεση, λόγω εμπλοκής των λείων μυών. Ορθοπαιδικές παραμορφώσεις , όπως σκολίωση, ραιβογονία ή συγκάμψεις αρθρώσεων, λόγω της μυϊκής ανισορροπίας και ατροφίας. Προσβολή του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος , καθώς ορισμένοι τύποι (π.χ. η δυστροφία Duchenne) μπορεί να συνδέονται με ήπια νοητική καθυστέρηση ή διαταραχές συμπεριφοράς, λόγω έλλειψης δυστροφίνης. Σε σπάνιες μορφές μπορεί να εμφανιστούν προβλήματα στον αμφιβληστροειδή ή άλλες οφθαλμολογικές ανωμαλίες . Σε πολύ ειδικές μορφές, μπορεί να εμφανιστούν ορμονικές ή αναπτυξιακές διαταραχές . Ποια είναι η αιτιοπαθογένεια των μυϊκών δυστροφιών Οι μυϊκές δυστροφίες δεν είναι επίκτητες νόσοι, αλλά κληρονομικές γενετικές παθήσεις. Αυτό σημαίνει ότι οφείλονται σε μεταλλάξεις στα γονίδια που ελέγχουν τη δομή ή τη λειτουργία των μυϊκών ινών, άρα δεν είναι μεταδοτικές ούτε αποκτώνται κατά τη διάρκεια της ζωής λόγω εξωτερικών παραγόντων. Ωστόσο μπορεί να παραμένουν υποκλινικές χωρίς συμπτώματα ή με πολύ ήπια συμπτώματα για χρόνια πριν γίνουν εμφανείς. Για παράδειγμα ένας 40χρονος που "ξαφνικά" παρουσιάζει μυϊκή αδυναμία μπορεί να έχει μια μορφή μυϊκής δυστροφίας με καθυστερημένη εκδήλωση. Τι μπορεί να πυροδοτήσει την εκδήλωση μιας μυϊκής δυστροφίας στην ενήλικη ζωή; Η νόσος μπορεί να εμφανιστεί σε ενήλικη ηλικία, είτε γιατί ήταν λανθάνουσα (ήπια μορφή που δεν εκδηλώθηκε νωρίτερα), είτε γιατί ο γενετικός υποδοχέας «ξύπνησε» κάτω από κάποιες συνθήκες. Παράγοντες όπως μία λοίμωξη ή ένας τραυματισμός δεν προκαλούν τη νόσο, αλλά μπορούν να επιταχύνουν ή να αποκαλύψουν συμπτώματα σε άτομα που έχουν ήδη τη γενετική προδιάθεση. Οι μυϊκές δυστροφίες ανήκουν στην υποκατηγορία των πρωτοπαθών μυοπαθειών, είναι κληρονομικές (γενετικά καθορισμένες) και είναι μη φλεγμονώδεις (σε αντίθεση με μυοσίτιδες). Εκλυτικοί παράγοντες που μπορεί να πυροδοτήσουν την νόσο και να αποκαλύψουν πρώιμα τα συμπτώματα σε ένα άτομο με γενετική προδιάθεση: Λοίμωξη ή φλεγμονή. Ιδιαίτερα οι αναπνευστικές ή άλλες βακτηριακές/ιογενείς λοιμώξεις που προκαλούν συστηματική φλεγμονή και στρες στον οργανισμό. Η έντονη εργασιακή κόπωση ή άσκηση ή μυϊκός τραυματισμός μπορεί να προκαλέσουν ταχεία επιδείνωση σε μυϊκό ιστό που είναι ήδη ευάλωτος. Χειρουργικές επεμβάσεις ή αναισθησία μπορεί να οδηγήσουν σε επιπλοκές σε άτομα με μυοπάθειες αν δεν έχει τεθεί πρότερη διάγνωση. Ορισμένα φάρμακα που βλάπτουν τους μύες. Το στρες και η ψυχολογική καταπόνηση μπορεί να επιδεινώσουν τη γενική κατάσταση του οργανισμού και να επιταχύνουν τα συμπτώματα. Ορμονικές αλλαγές όπως η εφηβεία ή η εγκυμοσύνη ενδέχεται να αλλάξουν τη δυναμική της νόσου. Η κακή διατροφή μπορεί να οδηγήσει σε ταχύτερη ατροφία και λειτουργική απώλεια. Που οφείλονται οι μυϊκές δυστροφίες Οφείλονται σε γενετικές μεταλλάξεις, δηλαδή σε αλλαγές στο DNA, που επηρεάζουν την παραγωγή πρωτεϊνών (δυστροφίνη, λαμινίνη, σαρκογλυκάνες, καλπαϊνη, δυσφερλίνη κ.ά.), απαραίτητων για τη σωστή λειτουργία και δομή των μυών. Οι μεταλλάξεις αυτές μπορεί να κληρονομηθούν από τους γονείς ή να προκύψουν αυτόματα (η γενετική βλάβη δεν κληρονομείται, αλλά εμφανίζεται τυχαία κατά την εμβρυϊκή ανάπτυξη). Ποιοί είναι οι τύποι μυϊκών δυστροφιών Οι μυϊκές δυστροφίες είναι πολλές και διαφορετικές με πάνω από 30 αναγνωρισμένους τύπους , αλλά οι πιο γνωστές και συχνές είναι: Μυϊκή Δυστροφία Duchenne (DMD). Εμφανίζεται στην παιδική ηλικία (κυρίως στα αγόρια με έναρξη τα 2 – 5 έτη). Έχει ταχεία εξέλιξη και προκαλεί απώλεια βάδισης, καρδιολογικά και αναπνευστικά προβλήματα. Μυϊκή Δυστροφία Becker (BMD). Παρόμοια με την Duchenne, αλλά πιο ήπια με αργή εξέλιξη. Εμφανίζεται στην εφηβεία – πρώιμη ενήλικη ηλικία. Οι ασθενείς μπορούν να περπατούν μέχρι και την ενήλικη ζωή. Πιθανή καρδιοπάθεια αλλά με καλύτερη πρόγνωση από την DMD. Πρόσωπο-ωμο-βραχιόνιος Μυϊκή Δυστροφία (FSHD). Επηρεάζει τους μύες του προσώπου, των ώμων και των χεριών. Ξεκινά συνήθως στην εφηβεία ή στην πρώιμη ενήλικη ηλικία. Συμπτώματα: αδυναμία προσώπου (δυσκολία χαμόγελου, κλείσιμο ματιών), αδυναμία ωμικής και βραχιόνιας ζώνης. Συνήθως διατηρείται η βάδιση. Μυοτονική Δυστροφία (DM1 & DM2). Η έναρξη της ποικίλει (από συγγενής μορφή έως ενήλικη ηλικία). Προκαλεί αδυναμία προσώπου, περιφερικών μυών, μυϊκή αδυναμία και δυσκολία στη χαλάρωση των μυών. Συνοδεύεται από καρδιακά, ενδοκρινολογικά και γνωστικά προβλήματα (νοητική καθυστέρηση στη συγγενή μορφή της). Ζωνιαίες Μυϊκές Δυστροφίες (LGMD). Έναρξη: Παιδική έως ενήλικη ηλικία. Επηρεάζει τους μύες γύρω από τους ώμους και τους γοφούς. Συμπτώματα: Αδυναμία πυελικής ή ωμικής ζώνης. Προοδευτική δυσχέρεια βάδισης, δυσκολία στο ανέβασμα σκάλας. Πιθανή καρδιοπάθεια ή αναπνευστική δυσκολία σε ορισμένους τύπους. Πρόγνωση: Ποικίλλει ευρέως. Οφθαλμοφαρυγγική Μυϊκή Δυστροφία (OPMD). Επηρεάζει κυρίως τους μύες των ματιών και της κατάποσης. Εμφανίζεται μετά την ηλικία των 40. Συμπτώματα: Βλεφαρόπτωση. Δυσφαγία. Ήπια περιφερική μυϊκή αδυναμία. Πρόγνωση: Αργή εξέλιξη, κυρίως λειτουργικά προβλήματα. Emery-Dreifuss Μυϊκή Δυστροφία (EDMD). Προκαλεί σύσπαση των αρθρώσεων, μυϊκή αδυναμία και καρδιακά προβλήματα. Μπορεί να εμφανιστεί στην παιδική ή εφηβική ηλικία. Συμπτώματα: Πρώιμες συρρικνώσεις (αγκώνες, αυχένας, πτέρνες). Αδυναμία ώμων και ποδιών. Σοβαρή καρδιοπάθεια (αρρυθμίες, καρδιακή ανεπάρκεια). Πρόγνωση: Εξαρτάται από την καρδιολογική επιπλοκή. Συγγενείς Μυϊκές Δυστροφίες (CMD). Παρουσιάζονται από τη γέννηση ή τη βρεφική ηλικία σε ποικιλία μορφών, με ελαφριά ή πιο σοβαρά συμπτώματα, όπως: Υποτονία, καθυστέρηση κινητικής ανάπτυξης. Μπορεί να συνοδεύονται από νοητική καθυστέρηση (π.χ. Walker-Warburg). Πιθανή δυσμορφία, σκολίωση, αναπνευστική ανεπάρκεια. Πρόγνωση: Ποικίλη – κάποιες μορφές βαριές και θανατηφόρες. Distal Muscular Dystrophies (μυϊκές δυστροφίες των άκρων). Επηρεάζουν τους μύες των χεριών και των ποδιών, ξεκινώντας από τα άκρα. Συνήθως εμφανίζονται στην ενήλικη ζωή. Συμπτώματα: Αδυναμία μυών των χεριών ή των ποδιών (π.χ. καμπτήρες ποδοκνημικής). Πρόγνωση: Σχετικά καλή. Ποια είναι τα κύρια χαρακτηριστικά και συμπτώματα των μυϊκών δυστροφιών στους ασθενείς Τα κύρια χαρακτηριστικά και συμπτώματα των μυϊκών δυστροφιών εξαρτώνται από τον τύπο της νόσου και την ηλικία έναρξης, όμως υπάρχουν κοινά σημεία που εμφανίζονται σε όλους ή στους περισσότερους ασθενείς. Γενική σταδιοποίηση μυϊκών δυστροφιών: 1ο Στάδιο: Πρόωρη (ήπια) φάση Ήπια μυϊκή αδυναμία, κυρίως σε γοφούς, πόδια ή ώμους. Οι ασθενείς μπορεί να δυσκολεύονται: Να περπατήσουν. Να σηκωθούν από το πάτωμα ή την καρέκλα. Να ανεβούν σκάλες. 2ο Στάδιο: Εξελισσόμενη μυϊκή αδυναμία (μέτρια φάση) Η μυϊκή αδυναμία γίνεται πιο εμφανής και επηρεάζει την καθημερινότητα. Εμφανίζονται: Δυσκολία στο περπάτημα ή συχνές πτώσεις. Μερική απώλεια ανεξαρτησίας. Ίσως χρήση στηρίγματος για περπάτημα. Μπορεί να ξεκινήσουν σκολίωση ή μυϊκές συσπάσεις. 3ο Στάδιο: Προχωρημένη φάση / Απώλεια κινητικότητας Ατροφία μυών. Οι μύες μικραίνουν και χάνουν τη μάζα τους. Συχνά αντικαθίστανται από λίπος και ινώδη ιστό. Πιο σοβαρή μυϊκή αδυναμία σε κορμό, άκρα και πιθανώς στο πρόσωπο. Το άτομο δεν μπορεί πλέον να περπατήσει. Ίσως αρχίζουν αναπνευστικά προβλήματα ή καρδιολογικές επιπλοκές. 4ο Στάδιο: Προχωρημένη / τελική φάση Μυϊκή ατροφία σε μεγάλο μέρος του σώματος. Απαιτείται βοήθεια για όλες τις βασικές ανάγκες (σίτιση, προσωπική υγιεινή κ.λπ.). Αναπνευστική υποστήριξη. Συνήθως υπάρχουν και καρδιακά προβλήματα ή επιπλοκές από άλλες λειτουργίες. Αρχικά σημάδια: Τα συμπτώματα μυϊκής δυστροφίας σε ενήλικες μπορεί να είναι ύπουλα και για χρόνια να παρερμηνεύονται ως «κούραση», «τεμπελιά» ή «κακή φυσική κατάσταση». Η έγκαιρη αναγνώρισή τους μπορεί να οδηγήσει σε έγκαιρη διάγνωση και πρόληψη σοβαρών επιπλοκών. Τα συμπτώματα που πρέπει να κινητοποιήσουν έναν ενήλικα να επισκεφτεί το νευρολόγο: Κούραση που δεν εξηγείται, εξάντληση μετά από απλό περπάτημα. Προοδευτική μυϊκή αδυναμία. Σκάλωμα ποδιού, παραπάτημα, σύρσιμο ποδιού. Δυσκολία στην κατάποση. Αδυναμία στον αυχένα. Μυϊκοί πόνοι ή κράμπες χωρίς εμφανή λόγο. Ατροφία ή μείωση μυϊκής μάζας, χωρίς απώλεια βάρους. Μειωμένη σεξουαλική λειτουργία. Εμφάνιση αρρυθμιών ή συγκοπτικών επεισοδίων. Πόνος στο στήθος χωρίς καρδιολογική αιτία. Δύσπνοια στην ήπια προσπάθεια ή και σε ηρεμία. Υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας, ακόμη και μετά από κανονικό ύπνο. Πρωινός πονοκέφαλος ή θολούρα. Εμφάνιση των μυϊκών δυστροφιών στον γενικό πληθυσμό Οι μυϊκές δυστροφίες μπορούν να εμφανιστούν στην παιδική ή ενήλικη ηλικία, ανάλογα με τον τύπο. Μερικές μορφές εμφανίζονται στα πρώτα χρόνια της ζωής (όπως η δυστροφία Duchenne), ενώ άλλες εκδηλώνονται αργότερα. Μπορούν να εμφανιστούν σε άτομα κάθε ηλικίας και φύλου, ανάλογα με τον τύπο της νόσου και τον τρόπο κληρονομικότητας. Δεν είναι όλοι οι τύποι ίδιοι, κάποιοι εμφανίζονται στην παιδική ηλικία, άλλοι στην ενήλικη ζωή και κάποιοι είναι πιο συχνοί σε άνδρες. Γενικά οι μυϊκές δυστροφίες θεωρούνται σπάνιες παθήσεις με επιπολασμό: ~ 1 στους 7.000 έως 1 στους 10.000 ανθρώπους παγκοσμίως. Ποια είναι η πρόγνωση των μυϊκών δυστροφιών Η πρόγνωση στις μυϊκές δυστροφίες εξαρτάται από τον τύπο της νόσου, την ηλικία έναρξης, την ταχύτητα εξέλιξης και την εμπλοκή ζωτικών οργάνων όπως η καρδιά και οι πνεύμονες. Αν και πρόκειται για προοδευτικές και χρόνιες παθήσεις, υπάρχουν σημαντικές διαφορές από άτομο σε άτομο. Γενικά χαρακτηριστικά πρόγνωσης: Προοδευτική επιδείνωση Διαφορετική σοβαρότητα ανάλογα με τον τύπο Παραδείγματα: Η Duchenne μυϊκή δυστροφία εξελίσσεται γρήγορα: Τα περισσότερα παιδιά χάνουν την ικανότητα να περπατούν πριν την εφηβεία Πιθανή προσβολή της καρδιάς και του αναπνευστικού Μέσο προσδόκιμο ζωής: 20–30 έτη, με βελτίωση τα τελευταία χρόνια χάρη στη φροντίδα Η μυϊκή δυστροφία Becker είναι πολύ ηπιότερη. Μπορεί κάποιος να μην παραλύσει ποτέ ή να έχει ελάχιστη αναπηρία στα 50. Διαφορά μεταξύ ALS και μυϊκών δυστροφιών Οι μυϊκές δυστροφίες και η πλάγια μυατροφική σκλήρυνση (ALS) ανήκουν στην ευρύτερη κατηγορία των νευρομυϊκών νοσημάτων, δηλαδή παθήσεων που επηρεάζουν τη λειτουργία των μυών και της κίνησης. Παρότι έχουν κάποια κοινά συμπτώματα, όπως η προοδευτική μυϊκή αδυναμία και η δυσκολία στην κίνηση ή την αναπνοή, πρόκειται για εντελώς διαφορετικές παθήσεις. Οι μυϊκές δυστροφίες οφείλονται σε γενετικές αλλαγές που επηρεάζουν άμεσα τους μυς. Δηλαδή, το πρόβλημα βρίσκεται στις ίδιες τις μυϊκές ίνες, που δεν λειτουργούν σωστά και καταστρέφονται σταδιακά. Αντίθετα, η ALS είναι μια εκφυλιστική νόσος που πλήττει τους κινητικούς νευρώνες στον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό. Αυτοί οι νευρώνες είναι υπεύθυνοι για την κίνηση των μυών, και όταν καταστρέφονται, οι μύες ατροφούν και χάνουν τη λειτουργία τους. Η ALS εμφανίζεται συνήθως σε μεγαλύτερη ηλικία, μετά τα 40 ή 50 έτη, και εξελίσσεται γρήγορα. Επιπλέον, η πρόγνωση των δύο νοσημάτων διαφέρει πολύ. Στις μυϊκές δυστροφίες η εξέλιξη ποικίλει ανάλογα με τον τύπο — κάποιες μορφές προχωρούν γρήγορα, άλλες πιο αργά — και υπάρχουν θεραπείες που μπορούν να βοηθήσουν στην επιβράδυνση της νόσου και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Στην ALS, η νόσος εξελίσσεται συνήθως πιο γρήγορα και δυστυχώς δεν υπάρχει οριστική θεραπεία, παρά μόνο φάρμακα που μπορούν να επιβραδύνουν κάπως την πορεία της. Τέλος, ενώ οι μυϊκές δυστροφίες είναι κληρονομικές νόσοι και συνδέονται με αλλαγές στο DNA, η ALS συνήθως δεν κληρονομείται (αν και υπάρχουν σπάνιες κληρονομικές μορφές). Και τα δύο νοσήματα χρειάζονται πολύπλευρη ιατρική φροντίδα και υποστήριξη από εξειδικευμένη ομάδα γιατρών συντονισμένη από έμπειρο νευρολόγο. Πως γίνεται η διάγνωση των μυϊκών δυστροφιών Ο γιατρός που ασχολείται με τις μυϊκές δυστροφίες είναι ο Νευρολόγος , καθώς είναι ο ειδικός γιατρός για τα νευρομυϊκά νοσήματα, δηλαδή παθήσεις που επηρεάζουν τους μύες, τα νεύρα που τους ελέγχουν και τη νευρομυϊκή σύναψη (τη «γέφυρα» επικοινωνίας μεταξύ νεύρου και μυ). Ο νευρολόγος θέτει τη διάγνωση μέσω κλινικής εξέτασης και εξετάσεων, παρακολουθεί τον ασθενή και καθοδηγεί τη θεραπευτική ομάδα (καρδιολόγους, πνευμονολόγους, φυσίατρους, κ.λπ.). Η διερεύνηση και η διάγνωση των μυϊκών δυστροφιών είναι πολυσύνθετη και απαιτεί συνδυασμό κλινικών, εργαστηριακών, απεικονιστικών και γενετικών μεθόδων. Ποια είναι η θεραπεία των μυϊκών δυστροφιών Οι μυϊκές δυστροφίες, αν και προς το παρόν δεν έχουν οριστική ίαση, βρίσκονται στο επίκεντρο εντατικής ερευνητικής δραστηριότητας και τα τελευταία χρόνια έχουν σημειωθεί σημαντικές εξελίξεις στον τομέα της θεραπείας. Οι θεραπείες διακρίνονται σε: Συμβατικές – υποστηρικτικές θεραπείες Αυτές δεν διορθώνουν τη γενετική βλάβη, αλλά βελτιώνουν την ποιότητα ζωής και επιβραδύνουν την εξέλιξη: Κορτικοστεροειδή (όπως η πρεδνιζολόνη ή η δεφλαζακόρτη): Καθυστερούν τη μυϊκή εκφύλιση. Φυσικοθεραπεία / εργοθεραπεία για πρόληψη συγκάμψεων και διατήρηση κινητικότητας. Ορθοπεδικές παρεμβάσεις. Καρδιολογική υποστήριξη. Αναπνευστική υποστήριξη. Σύγχρονες θεραπείες Το μοναδικό φάρμακο με έγκριση από την Ε.Ε. και δυνατότητα πρόσβασης άμεσα στην Ελλάδα είναι το Givinostat. Το Givinostat είναι ένα στοχευμένο φάρμακο νέας γενιάς που δεν διορθώνει τη γενετική μετάλλαξη, αλλά επιβραδύνει την εκφύλιση των μυών στη Duchenne μυϊκή δυστροφία (DMD). Ανήκει στην κατηγορία των HDAC-αναστολέων (Histone Deacetylase Inhibitors). Το Givinostat είναι ένας αναστολέας των ισταμινικών δεακετυλασών (HDAC inhibitor), ο οποίος έχει λάβει έγκριση σε ορισμένες χώρες για τη θεραπεία της μυϊκής δυστροφίας Duchenne (DMD). Το Givinostat δεν είναι μονοκλωνικό αντίσωμα, είναι ένα μικροφάρμακο που διεισδύει μέσα στα κύτταρα και αναστέλλει τη λειτουργία συγκεκριμένων ενζύμων. Αναστέλλει τη δράση της HDAC, με αποτέλεσμα: Μείωση της φλεγμονής στους μύες Μείωση της ίνωσης (δηλαδή λιγότερο «ουλώδη» ιστό στους μύες) Ενίσχυση της αναγέννησης των μυϊκών κυττάρων Επιβράδυνση της προοδευτικής μυϊκής βλάβης Υποσχόμενες θεραπείες υπό μελέτη Αναστολείς μυοστατίνης. Φάρμακα όπως το bimagrumab (BYM338) και το apitegromab βρίσκονται σε κλινικές δοκιμές για τη θεραπεία της μυϊκής ατροφίας, με υποσχόμενα αποτελέσματα σε ασθενείς με μυϊκή ατροφία τύπου 2 (SMA). Gene therapy. Εφάπαξ θεραπεία που εισάγει "μίνι-δυστροφίνη" στα κύτταρα. Έχει πάρει έγκριση στις ΗΠΑ, αλλά ακόμα δεν έχει εγκριθεί στην Ευρώπη. CRISPR και άλλες καινοτόμες τεχνικές παραμένουν σε στάδιο έρευνας. Παρακολούθηση από νευρολόγο και φυσίατρο Συνεχής αξιολόγηση κινητικότητας και μυϊκής λειτουργίας και εκτίμηση της κατάστασης των μυών, της κινητικότητας των αρθρώσεων και των λειτουργικών δυνατοτήτων. Σχεδιασμός εξατομικευμένου προγράμματος φυσιοθεραπείας για την διατήρηση της μυϊκής δύναμης, της ευλυγισίας και της αντοχής, αποφεύγοντας την υπερκόπωση. Παρακολούθηση και πρόληψη επιπλοκών, όπως η πρόληψη των μυϊκών συσπάσεων (σύγκαμψης αρθρώσεων) και η βελτίωση της στάσης του σώματος. Επιλογή βοηθημάτων κινητικότητας, όπως νάρθηκες, περιπατητήρες ή αναπηρικά αμαξίδια, για βελτίωση της ποιότητας ζωής. Εκπαίδευση του ασθενούς και της οικογένειας σχετικά με την αυτοφροντίδα και τις τεχνικές διαχείρισης της νόσου. Κατάρτιση πλάνου διατροφής ανάλογα με τις ανάγκες του ασθενούς, για τη διατήρηση και την αποκατάσταση των μυϊκών ινών. Υποστήριξη του ανοσοποιητικού συστήματος για την πρόληψη λοιμώξεων που μπορούν να επιδεινώσουν τη νόσο. Συμπερασματικά Οι μυϊκές δυστροφίες ειδικά η Duchenne, είναι μια σοβαρή και εξελισσόμενη ασθένεια, αλλά τα πράγματα έχουν αλλάξει δραματικά τα τελευταία 20 χρόνια. Η έρευνα στις μυϊκές δυστροφίες έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο, προσφέροντας νέες δυνατότητες στην κατανόηση, διάγνωση και αντιμετώπιση αυτών των χρόνιων, προοδευτικών μυϊκών νοσημάτων. Η γονιδιακή ανάλυση και οι μοριακές τεχνικές έχουν βελτιωθεί ραγδαία, επιτρέποντάς μας πλέον να προσδιορίσουμε με ακρίβεια το γενετικό υπόβαθρο της νόσου, κάτι που είναι απαραίτητο για την επιλογή στοχευμένων θεραπειών. Σε επίπεδο θεραπείας, οι επιλογές δεν περιορίζονται πλέον στα συμπτωματικά κορτικοστεροειδή. Η κλινική εφαρμογή αναστολέων της ισταμίνης δεακετυλάσης (HDAC), όπως το Givinostat, έχει δείξει υποσχόμενα αποτελέσματα με επιβράδυνση της μυϊκής απώλειας και μείωση της φλεγμονής και της ίνωσης. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Όταν το χέρι κινείται χωρίς τη θέλησή μας ! Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) Τι είναι το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός Το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) αποτελεί μια σπάνια νευρολογική διαταραχή, κατά την οποία ένα από τα δύο άνω άκρα φαίνεται να εκτελεί κινήσεις χωρίς τη συνειδητή πρόθεση του ατόμου. Ο ασθενής δεν χάνει την ικανότητα κίνησης του χεριού· αντίθετα, το χέρι μπορεί να πραγματοποιεί πολύπλοκες, οργανωμένες κινήσεις, οι οποίες όμως δεν συμφωνούν με την επιθυμία του. Πολλοί ασθενείς περιγράφουν την εμπειρία σαν το χέρι να Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 4 λεπτά Παρουσία του Καθηγητή Νευρολογίας και Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών Νοσημάτων της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (ΕΚΠΑ), κ. Στυλιανού Γκατζώνη, στο 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας Το 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 4 έως και τις 7 Ιουνίου 2026 στο ξενοδοχείο Elite στην Καλαμάτα, αποτέλεσε έναν σημαντικό θεσμό επιστημονικού διαλόγου και ανταλλαγής γνώσης στον διαρκώς εξελισσόμενο τομέα της νευρολογίας. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου παρουσιάστηκαν και αναλύθηκαν σύγχρονοι διαγνωστικοί και θεραπευτικοί αλγόριθμοι με άμεση κλινική εφαρμογή σε μείζονα νευρολογικά νοσήματα, αναδεικνύοντας τις νεότερες εξελίξεις στη δι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 1 λεπτά Οι Αναστολείς BTK (Bruton’s Tyrosine Kinase), μία υποσχόμενη θεραπεία κατά της Σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton - BTK inhibitors αποτελούν μία από τις πιο συζητημένες εξελίξεις στη θεραπεία της Σκλήρυνσης κατά πλάκας, όχι επειδή προσφέρουν άμεση επαναμυελίνωση, αλλά επειδή στοχεύουν έναν πυρήνα της παθοφυσιολογίας που μέχρι πρόσφατα ήταν σχετικά «απρόσιτος»: τη χρόνια, ενδοεγκεφαλική φλεγμονή. Σε αντίθεση με τις κλασικές ανοσοτροποποιητικές θεραπείες που δρουν κυρίως στην περιφέρεια, οι BTK inhibitors έχουν τη δυνατότητα να διαπερνού Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 4 Μαΐ διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

  • Ερευνητικό έργο | Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd | Νευρολόγος

    Ερευνητικό έργο | Νευρολόγος Γκατζώνης | ειδικός στην επιληψία | Ιατρός Κεφαλαλγίας και Ημικρανίας | Ιατρός επιληψίας | ΓΚΑΤΖΩΝΗΣ | Νευρολόγος | Καλυτεροι νευρολογοι αθηνα, καθηγητες νευρολογοι αθηνα, νευρολογος καθηγητης πανεπιστημιου αθηνων, νευρολογος καθηγητης πανεπιστημιου αθηνων, κορυφαιος νευρολογος σκληρυνση κατα πλακας, καλυτερος γιατρος για σκληρυνση κατα πλακας Ερευνητικό έργο Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ Κατά την διάρκεια των προπτυχιακών σπουδών μου και κατά τα έτη 1977 έως και 1982, εργάσθηκα στο εργαστήριο Νευροφαρμακολογίας και Πειραματικής Νευροφυσιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο, υπό την διεύθυνση του καθηγητή κ. Κων/νου Στεφανή. Σ’ αυτή την 6ετία συμμετείχα ενεργά σ όλη την ερευνητική δουλειά του εργαστηρίου. Ασχολήθηκα κυρίως με την τεχνική της μικροϊοντοφόρησης, και συμμετείχα στη μελέτη ουσιών όπως οι β-αναστολείς, τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, τα πεπτίδια κ.α. σε άμεση εφαρμογή τους επί του νευρικού κυττάρου. Ήδη το 1981, ως φοιτητής ακόμη, συμμετείχα σε μελέτη που ανακοινώθηκε σε διεθνές συνέδριο και σε μελέτη δημοσιευμένη σε διεθνές περιοδικό (ξένη δημοσίευση υπ΄ αριθ. 1). Από του διορισμού μου το 1993 ως άμισθου επιστημονικού συνεργάτη στην Πανεπιστημιακή Νευρολογική Κλινική του Αιγινήτειου Νοσοκομείου, ιδιαίτερα αντικείμενα έρευνας αποτέλεσαν η επιληψία, η κλινική νευροφυσιολογία και ιδίως η μελέτη του ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος. Ανέλαβα την ίδρυση και οργάνωση εργαστηρίου βίντεο-ηλεκτροεγκεφαλογραφίας. Η λειτουργία του εργαστηρίου προσέφερε την δυνατότητα να μελετήσουμε θέματα όπως η επιληψία οι ψευδοεπιληπτικές κρίσεις, τα σπάνια επιληπτικά σύνδρομα, οι εγκεφαλίτιδες, το κώμα κ.ά. Ο εξοπλισμός του εργαστηρίου για πρώτη φορά στην Ελλάδα με ψηφιακές συσκευές καταγραφής του ΗΕΓ έδωσε την δυνατότητα ιδιαίτερης μελέτης του ηλεκτροεγκεφαλογραφικού σήματος σε συνεργασία με τον τομέα Επεξεργασίας Σήματος του τμήματος Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αναπτύχθηκαν προγράμματα συνεργασίας για την μελέτη του ΗΕΓ-σήματος με εργαλεία μαθηματικής ανάλυσης όπως τα μη γραμμικά πρότυπα, τα νευρωνικά δίκτυα κ.α. Επιβράβευση των προσπαθειών μας αυτών ήταν - πέραν των ανακοινωθέντων και δημοσιευμένων μελετών, της εκπόνησης διπλωματικών εργασιών και διατριβής - η πρόσκληση μας από διεθνή κατασκευαστική εταιρεία λογισμικού για συμμετοχή μας σε πολυεθνικό πρόγραμμα κατασκευής λογισμικού ΗΕΓ. Η πρόταση αυτή υπεβλήθη το Δεκέμβριο του 1996 στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα πλαίσια του Προγράμματος «Ιnnovation Program, Technology Validation and Technology Transfer». Σημαντικό κλινικό ερευνητικό ενδιαφέρον υπήρξε για τα σύνδρομα πρωτοπαθών κεφαλαλγιών. Συμμετείχα στην ίδρυση και λειτουργία του ιατρείου κεφαλαλγίας του Αιγινητείου Νοσοκομείου και στην διεκπεραίωση επιδημιολογικών και άλλων μελετών για τις κεφαλαλγίες (5 μελέτες). Επίσης συνεργάσθηκα με νευροαπεικονιστές για την λεπτομερή μελέτη της σκληρυνσης κατά πλάκας. (3 μελέτες). Λόγω της μακράς και συνεχούς παρουσίας μου στο Ωνάσειο Κ/Χ Κέντρο υπάρχει κλινικό και ερευνητικό ενδιαφέρον για τα αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, το κώμα, τον εγκεφαλικό θάνατο, τα νευρολογικά σύνδρομα της ΜΕΘ (2 μελέτες) Με αφορμή την οργάνωση και λειτουργία από το 2001 της Μονάδας Χειρουργικής της Επιληψίας στην Νευροχειρουργική Κλινική του Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός» της οποίας τη λειτουργία και ανέλαβα, δόθηκε μεγάλο βάρος στην εφαρμογή, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, προγράμματος για την χειρουργική θεραπεία της Επιληψίας. Επιμέρους τομείς κλινικής έρευνας που στηρίχθηκαν σ’ αυτό το πρόγραμμα ήταν η μελέτη της μακράς διάρκειας βίντεο-ΗΕΓ, η εφαρμογή της ενδαρτηριακής έγχυσης αμοβαρβιτάλης (Wada test), η νευροψυχολογική μελέτη των επιληπτικών ασθενών, η διεγχειρητική ήλεκτρο-φλοιογραφία, η μελέτη των χαρακτηριστικών των ασθενών με επιληψία που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση, η προτυποποίηση του τρόπου μετάδοσης των κρίσεων και οι εν τω βάθει νευροφυσιολογικές καταγραφές. Για τα ανωτέρω υπεβλήθη πρόταση χρηματοδότησης από το πρόγραμμα ΠΕΝΕΔ 2004 που έγινε δεκτή και ολοκληρώθηκε το 2008. Η κλινική έρευνα μου στην επιληψία, πέραν των δημοσιευμένων μελετών, βραβεύτηκε οκτώ φορές από το 2006 έως σήμερα. Συμμετέχω στη κλινική έρευνα της Μονάδας Κινητικών Διαταραχών της Α’ Νευροχειρουργικής Κλινικής του Νοσοκομείου Ευαγγελισμός με ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση (Δημοσιευμένες μελέτες στο οικείο κεφάλαιο). Συμμετέχω στη κλινική έρευνα της Νευροχειρουργικής Κλινικής του Νοσοκομείου Ευαγγελισμός για την αντιμετώπιση της σπαστικότητας και του πόνου (Δημοσιευμένες μελέτες στο οικείο κεφάλαιο). ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΜΕΝΑ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠΟ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ Συμμετοχή μου το 1977 στο σχεδιασμό του διακοινοτικού ερευνητικού προγράμματος Innovation Programme, Technology Validation and Technology Transfer, το οποίο υπεβλήθη και για χρηματοδότηση στην Ευρωπαϊκή κοινότητα. Η πρόταση είχε το ακρωνύμιο ΟΝΥΧ και θέμα Digital EEG. To πρόγραμμα δεν εγκρίθηκε στην τελική φάση επιλογής. Από το 2003 έως το 2007 συμμετείχα και στο Ευρωπαϊκό πρόγραμμα “SENSATION” ένα από τα πρώτα διευρωπαϊκά Integrated Projects. Σκοπός του προγράμματος ήταν η ανάπτυξη και εξέλιξη αισθητήρων για την ανίχνευση μεταβολών σειράς βιολογικών παραμέτρων με σκοπό την παρακολούθηση καταστάσεων όπως η προσοχή, η εγρήγορση, η υπνηλία και η εναλλαγή μεταξύ των καταστάσεων ύπνου και εγρήγορσης. Συμμετοχή στο ερευνητικό πρόγραμμα ΠΕΝΕΔ 2003 (Ιανουάριος 2006 – Ιούνιος 2009) με θέμα: «Ανάπτυξη εξελιγμένων υπολογιστικών αλγορίθμων και εργαλείων για την υποβοήθηση του σχεδιασμού λειτουργικών παρεμβάσεων στη νόσο του Parkinson και στην ανθεκτική επιληψία». Υπεύθυνος της ομάδας του ΕΚΠΑ στην συμμετοχή της σε 3 προτάσεις στο πρόγραμμα «Θαλής» - στη μία ως υπεύθυνος της πρότασης. Και οι τρείς πέρασαν στην τελική φάση αξιολόγησης χωρίς τελικά να επιλεγούν προς χρηματοδότηση. Υπεύθυνος της ομάδας του ΕΚΠΑ στην συμμετοχή της στο ερευνητικό πρόγραμμα «Ανάπτυξη συστήματος παρακολούθησης της κατάστασης υγείας των πιλότων αεροσκαφών σε πραγματικό χρόνο» στα πλαίσια της δράσης «ΕΡΕΥΝΩ-ΔΗΜΙΟΥΡΓΩ-ΚΑΙΝΟΤΟΜΩ» του ΕΣΠΑ 2014-2020, σε συνεργασία με την ΕΑΒ, το ΕΜΠ, και την πολεμική αεροπορία. To πρόγραμμα απέσπασε την ψηλότερη βαθμολογία στην κατηγορία του και εγκρίθηκε. ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΑΜΕΙΒΟΜΕΝΕΣ ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΜΕΛΕΤΕΣ Μελέτη (φάση III) αντιεπιληπτικού φαρμάκου (topiramate) - συμμετοχή σε διεθνή ανοικτή πολυκεντρική μελέτη. Απόφαση - έγκριση του ΕΟΦ 711+35429 της 15-2-96. Ομάδα μελέτης (φάση IV) αντιεπιληπτικού φαρμάκου - συμμετοχή σε πανελλήνια πολυκεντρική μελέτη (Μελέτη Neurontin 945-419-001). Διεθνής πολυκεντρική μελέτη αντιεπιληπτικού φαρμάκου (λεβετιρασετάμη) (φάση IV) (Μελέτη SP94). Συμμετοχή σε πολυκεντρική κλινική μελέτη ασφάλειας και αποτελε-σματικότητας αντιεπιληπτικού φαρμάκου (topiramate) ως μονοθεραπεία (Δ.Βασιλόπουλος, Α.Σιαφάκας, Σ.Γκατζώνης, (φάση IV). Συμμετοχή σε πολυκεντρική “Πιλοτική-ανοικτή μελέτη για τη διερεύνηση της αποτελεσματικότητας και της ανοχής της λεβετιρασετάμης στην ανθεκτική νευραλγία τριδύμου” (φάση IV) (Site Principal Investigator). Συμμετοχή στο σχεδιασμό και διεκπεραίωση επιτόπιας επιδημιολογικής μελέτης για την συχνότητα νευρολογικών νοσημάτων στο νομό Λέσβου. Συμμετοχή σε διεθνή πολυκεντρική μελέτη αντιεπιληπτικού φαρμάκου (USL255) φάσης ΙΙΙ. (P09-004) (Site Principal Investigator). Επέκταση της ως άνω μελέτης (P09-005) (Site Principal Investigator). Συμμετοχή σε πολυκεντρική μελέτη αντιεπιληπτικού φαρμάκου (SP0993 Amend 1). Συμμετοχή σε πολυκεντρική μελέτη αντιεπιληπτικού φαρμάκου (SP0994 Epilepsy). Συμμετοχή σε διεθνή πολυκεντρική μελέτη αντιεπιληπτικού φαρμάκου PERAMPANEL (φάση ΙΙΙ) (EISAI 2007-G000-332). (Site Principal Investigator). Συμμετοχή σε διεθνή πολυκεντρική μελέτη EMR200575-001 Pathway 1,(φάση ΙΙΙ) για τη σκλήρυνση κατά πλάκας. (Site Principal Investigator). Συμμετοχή σε διεθνή πολυκεντρική μελέτη PRC01-201, (φάση II/ΙΙΙ) για τη σκλήρυνση κατά πλάκας. (Site Principal Investigator). Συμμετοχή σε διεθνή πολυκεντρική μελέτη PRC3001 για τη σκλήρυνση κατά πλάκας. (Site Principal Investigator). Συμμετοχή στη ελληνική πολυκεντρική μελέτη αντιεπιληπτικού φαρμάκου “LIBERTY” φάσης IV. (Site Principal Investigator). Συμμετοχή σε διεθνή πολυκεντρική μη παρεμβατική μελέτη CRAD001MICO3 (TOSCA) για την Οζώδη σκλήρυνση. (Site Principal Investigator). Συμμετοχή σε διεθνή πολυκεντρική μελέτη ΑΒ10015 για την νόσο του κινητικού νευρώνα (φάση II/ΙΙΙ). Συμμετοχή στη ελληνική πολυκεντρική μη παρεμβατική μελέτη FAMILY για τη σκλήρυνση κατά πλάκας. (Site Principal Investigator). Συμμετοχή σε διεθνή πολυκεντρική μελέτη OBS13434 για τη σκλήρυνση κατά πλάκας (ΦΆΣΗ IV). Διαβάστε αναλυτικά Βιογραφικό - Μετεκπαίδευση Κλινικό - Εργαστηριακό Έργο Νοσοκομειακές και Πανεπιστημιακές Θέσεις Διδακτικό Έργο Βραβεία - Διακρίσεις - Υποτροφίες Μέλος Επιστημονικών Εταιρειών Οργανωτικό - Διοικητικό Έργο Συμμέτοχη σε Επιστημονικές Συναντήσεις Βιβλία Κοινωνικό Έργο & Δράση Ερευνητικό Συγγραφικό Έργο EUROPE PMC EUROPE PMC ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Όταν το χέρι κινείται χωρίς τη θέλησή μας ! Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) Τι είναι το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός Το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) αποτελεί μια σπάνια νευρολογική διαταραχή, κατά την οποία ένα από τα δύο άνω άκρα φαίνεται να εκτελεί κινήσεις χωρίς τη συνειδητή πρόθεση του ατόμου. Ο ασθενής δεν χάνει την ικανότητα κίνησης του χεριού· αντίθετα, το χέρι μπορεί να πραγματοποιεί πολύπλοκες, οργανωμένες κινήσεις, οι οποίες όμως δεν συμφωνούν με την επιθυμία του. Πολλοί ασθενείς περιγράφουν την εμπειρία σαν το χέρι να Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 4 λεπτά Παρουσία του Καθηγητή Νευρολογίας και Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών Νοσημάτων της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (ΕΚΠΑ), κ. Στυλιανού Γκατζώνη, στο 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας Το 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 4 έως και τις 7 Ιουνίου 2026 στο ξενοδοχείο Elite στην Καλαμάτα, αποτέλεσε έναν σημαντικό θεσμό επιστημονικού διαλόγου και ανταλλαγής γνώσης στον διαρκώς εξελισσόμενο τομέα της νευρολογίας. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου παρουσιάστηκαν και αναλύθηκαν σύγχρονοι διαγνωστικοί και θεραπευτικοί αλγόριθμοι με άμεση κλινική εφαρμογή σε μείζονα νευρολογικά νοσήματα, αναδεικνύοντας τις νεότερες εξελίξεις στη δι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 1 λεπτά Οι Αναστολείς BTK (Bruton’s Tyrosine Kinase), μία υποσχόμενη θεραπεία κατά της Σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton - BTK inhibitors αποτελούν μία από τις πιο συζητημένες εξελίξεις στη θεραπεία της Σκλήρυνσης κατά πλάκας, όχι επειδή προσφέρουν άμεση επαναμυελίνωση, αλλά επειδή στοχεύουν έναν πυρήνα της παθοφυσιολογίας που μέχρι πρόσφατα ήταν σχετικά «απρόσιτος»: τη χρόνια, ενδοεγκεφαλική φλεγμονή. Σε αντίθεση με τις κλασικές ανοσοτροποποιητικές θεραπείες που δρουν κυρίως στην περιφέρεια, οι BTK inhibitors έχουν τη δυνατότητα να διαπερνού Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 4 Μαΐ διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

  • Σύνδρομα επιληψίας Lennox-Gastaut & Dravet | Νευρολόγος | Γκατζώνης | Νευρολόγος Αθήνα

    Τα σύνδρομα Lennox-Gastaut (LGS) και Dravet είναι δύο σοβαρές και σπάνιες μορφές επιληψίας της παιδικής ηλικίας, που χαρακτηρίζονται από πολλαπλούς τύπους επιληπτικών κρίσεων, αντοχή στη φαρμακευτική αγωγή και γνωστικές/αναπτυξιακές δυσκολίες | Νευρολόγος Γκατζώνης | Νευρολόγος Αθήνα | NEVROLOGOS | Ημικρανία, γιατρος για πονοκεφαλο, γιατρος για ημικρανια, Κεφαλαλγία, παρκινσον, αλτσχαιμερ, πονοκέφαλος, Νευρολόγος για Ημικρανία, θεραπεία Επιληψίας, γιατρός για Επιληψία Σύνδρομα επιληψίας Lennox-Gastaut & Dravet Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος Τα σύνδρομα Lennox-Gastaut (LGS) και Dravet είναι δύο σοβαρές και σπάνιες μορφές επιληψίας της παιδικής ηλικίας , που χαρακτηρίζονται από πολλαπλούς τύπους επιληπτικών κρίσεων, αντοχή στη φαρμακευτική αγωγή και γνωστικές/αναπτυξιακές δυσκολίες. Και τα δύο σύνδρομα προκαλούν σοβαρές επιληπτικές κρίσεις με αντοχή στα φάρμακα. Συνοδεύονται από αναπτυξιακή καθυστέρηση και μακροχρόνιες επιπτώσεις στη γνωστική και κινητική λειτουργία. Απαιτούν διεπιστημονική προσέγγιση και προσαρμοσμένες θεραπείες για την αντιμετώπιση των κρίσεων και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Σύνδρομο Lennox-Gastaut (LGS) Πρόκειται για ένα σπάνιο τύπο αναπτυξιακής και επιληπτικής εγκεφαλοπάθειας που συνήθως εμφανίζεται μεταξύ 3 και 5 ετών, αν και μπορεί να διαγνωστεί και σε μεγαλύτερη ή μικρότερη ηλικία. Αντιπροσωπεύει περίπου το 1-4% όλων των περιπτώσεων παιδικής επιληψίας. Ο επιπολασμός του Συνδρόμου Lennox-Gastaut (LGS) , δηλαδή η συχνότητά του στον πληθυσμό, είναι χαμηλός, καθώς πρόκειται για μια σπάνια, σοβαρή μορφή επιληψίας της παιδικής ηλικίας. Γενικός επιπολασμός: ~0,1–0.28 ανά 1.000 άτομα (~1:3.500 - 1:10.000). Νέες διαγνώσεις LGS: Περίπου 2 ανά 100.000 παιδιά ετησίως. Φύλο: Ελαφρώς συχνότερο στα αγόρια (αναλογία περίπου 1,5:1). Ευρώπη: ~1 ανά 50.000 γεννήσεις οδηγεί σε LGS. Κλινικά Χαρακτηριστικά του Συνδρόμου Lennox-Gastaut (LGS) Χαρακτηρίζεται από διάφορους τύπους επιληπτικών κρίσεων, όπως τονικοκλονικές, ατονικές, άτυπες απουσίες και μυοκλονικές κρίσεις οι οποίες είναι συχνά ανθεκτικές στη φαρμακευτική αγωγή. Συχνά συνδέεται με νευροαναπτυξιακή καθυστέρηση και παθολογικά ευρήματα στο ηλεκτροεγκεφαλογράφημα. 1. Τύποι επιληπτικών κρίσεων Τονικές κρίσεις, κυρίως κατά τη διάρκεια του ύπνου που προκαλούν σύσπαση του σώματος. Ατονικές κρίσεις με ξαφνική απώλεια μυϊκού τόνου και πτώσεις. Απλές κρίσεις απουσίας με μειωμένη συνείδηση, χωρίς πλήρη ακινησία. Γενικευμένες τονικοκλονικές κρίσεις. Μυοκλονικές και εστιακές κρίσεις σε αρκετές περιπτώσεις. Το ποσοστό πτώσεων και τραυματισμών είναι υψηλό λόγω των ατονικών κρίσεων. 2. Ηλεκτροεγκεφαλογραφικά χαρακτηριστικά Αργό spike-and-wave pattern: <2.5 Hz, με γενικευμένη συμμετρία. Παρατεταμένες απορρυθμίσεις κατά τη διάρκεια του ύπνου. Ενδείξεις διάχυτης δυσλειτουργίας του εγκεφαλικού φλοιού, ηλεκτροεγκεφαλογραφικές αλλοιώσεις. 3. Γνωσιακά & νευροαναπτυξιακά χαρακτηριστικά Νοητική καθυστέρηση που είτε προϋπάρχει, είτε εμφανίζεται μετά την έναρξη των κρίσεων. Σχολική δυσκολία, καθυστέρηση λόγου, κινητική αδεξιότητα. Συχνά ψυχιατρικά χαρακτηριστικά όπως ΔΕΠΥ, διαταραχές διάθεσης, αυτιστικά στοιχεία. Επιβαρυντικοί Παράγοντες του Συνδρόμου Lennox-Gastaut (LGS) Ορισμένα υποκείμενα αίτια αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης LGS, όπως: Νεογνική εγκεφαλοπάθεια (π.χ. υποξία-ισχαιμία). Συγγενείς ανωμαλίες εγκεφάλου. Νευροεκφυλιστικές/μεταβολικές παθήσεις. Σύνδρομα με γνωστή γενετική βάση (π.χ. πολλαπλή σκλήρυνση, συστηματική σκληροδερμία, CHD2 μεταλλάξεις, Autosomal dominant epilepsy). Αιτιολογία - Παθογένεια του Συνδρόμου Lennox-Gastaut (LGS) Δευτερογενές (συμπτωματικό) LGS – ~75% των περιπτώσεων: Υποξία - ισχαιμία περιγεννητικά (π.χ. εγκεφαλοπάθεια από ανοξία). Συγγενείς ανωμαλίες εγκεφάλου (π.χ. λισεγκεφαλία). Νευρομεταβολικά νοσήματα. Νευροδερματώσεις (π.χ. συστηματική σκληροδερμία). Λοιμώξεις του ΚΝΣ (μηνιγγίτιδα, εγκεφαλίτιδα). Ιδιοπαθές / Γενετικό LGS – ~25%: Χωρίς σαφή δομική ή μεταβολική αιτία. Σε ορισμένες περιπτώσεις έχουν εντοπιστεί μεταλλάξεις σε γονίδια όπως CHD2, SCN2A, GABRB3, αλλά η γενετική βάση είναι ετερογενής. Ποια είναι η Θεραπευτική Αντιμετώπιση του Συνδρόμου Lennox-Gastaut (LGS) Η θεραπεία του Συνδρόμου Lennox-Gastaut (LGS) αποτελεί ένα από τα πιο σύνθετα θεραπευτικά πεδία στην επιληπτολογία, εξαιτίας της πολυμορφίας κρίσεων, της αντοχής στα φάρμακα και της συνοδής γνωσιακής επιδείνωσης. Φαρμακευτική Θεραπεία Η φαρμακευτική αγωγή συνιστά την πρώτη γραμμή παρέμβασης, συνήθως με φαρμακευτικό συνδυασμό. Κανένα φάρμακο δεν είναι πλήρως αποτελεσματικό από μόνο του και η επιλογή γίνεται ανάλογα με τον τύπο των κρίσεων και την ανεκτικότητα. Κύρια Αντιεπιληπτικά Φάρμακα 1ης επιλογής: Βαλπροϊκό νάτριο Λαμοτριγίνη Κλομπαζάμη Ρουφιναμίδη Τοπιραμάτη Κετογονική Δίαιτα Υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, χαμηλών υδατανθράκων, μέτριας πρωτεΐνης. Τεκμηριωμένη μείωση κρίσεων σε ~50% των παιδιών με LGS. Επιπλοκές: υπογλυκαιμία, δυσκοιλιότητα, νεφρολιθίαση. Προτιμάται σε παιδιά με ανθεκτικές κρίσεις όπου η φαρμακοθεραπεία έχει αποτύχει. Νεότερες Συμπληρωματικές και Υποστηρικτικές Θεραπείες Κανναβιδιόλη (CBD - Epidiolex). Εγκεκριμένο (FDA/EMA) δείχνει σημαντική μείωση των ατονικών κρίσεων. Λογοθεραπεία, εργοθεραπεία, ειδική αγωγή λόγω της νευροαναπτυξιακής έκπτωσης. Ψυχολογική υποστήριξη παιδιού και οικογένειας. Κοινωνική μέριμνα & εξατομικευμένο εκπαιδευτικό πλάνο. Χειρουργικές και Νευροδιεγερτικές Μέθοδοι Vagus Nerve Stimulation (VNS). Διέγερση του Πνευμονογαστρικού Νεύρου με εμφυτεύσιμη συσκευή σε ανθεκτικές επιληψίες (όπως στο Σύνδρομο Lennox-Gastaut, Dravet & εστιακή επιληψία). Ο θεραπευτικός μηχανισμός είναι η τροποποίηση της νευρωνικής διέγερσης μέσω του πυρήνα του μονήρους. Αποτελεσματικότητα: Μελέτες δείχνουν μείωση >50% των κρίσεων σε έως 40% των ασθενών με LGS με χαμηλές ανεπιθύμητες ενέργειες (βράγχος φωνής, βήχας). Corpus Callosotomy. Διαιρεί το μεσολόβιο για να απομονώσει τη διάχυση κρίσεων μεταξύ ημισφαιρίων. Στοχεύει τις ατονικές κρίσεις (drop attacks) που είναι επικίνδυνες. Προτιμάται σε ανθεκτικές περιπτώσεις με επικίνδυνους τραυματισμούς. Γενετικές Θεραπείες Οι γονιδιακές & CRISPR RNA θεραπείες βρίσκονται σε προκλινικό στάδιο, αλλά με θετικές ενδείξεις. Πρόγνωση και προσδόκιμο ζωής στο Σύνδρομο Lennox-Gastaut Η πρόγνωση και το προσδόκιμο ζωής στο Σύνδρομο Lennox-Gastaut (LGS) αποτελούν κρίσιμα σημεία της κλινικής πορείας, καθώς το σύνδρομο είναι σοβαρή επιληπτική εγκεφαλοπάθεια, που σχετίζεται με ανθεκτικές κρίσεις, προοδευτική νοητική επιδείνωση και αυξημένο κίνδυνο θνησιμότητας. Μεταβολή κρίσεων με την ηλικία: Οι τονικές και ατονικές κρίσεις μπορεί να μειωθούν στην εφηβεία. Ωστόσο, οι εστιακές και γενικευμένες κρίσεις παραμένουν ή αναδύονται εκ νέου στην ενήλικη ζωή. Η υποτροπιάζουσα επιληπτική δραστηριότητα επηρεάζει τη νευρωνική πλαστικότητα με αποτέλεσμα την επιδείνωση της ανάπτυξης. Προσδόκιμο Ζωής: Οι κρίσεις παραμένουν ανθεκτικές σε >75% των ασθενών παρά τη φαρμακευτική αγωγή. Υπάρχει προοδευτική επιδείνωση της γνωσιακής, γλωσσικής και κινητικής λειτουργίας. Συχνές είναι και οι ψυχιατρικές συνοσηρότητες, όπως διαταραχές συμπεριφοράς, αυτιστικά χαρακτηριστικά, άγχος, κατάθλιψη. Μέσο προσδόκιμο ζωής: 20 - 40% χαμηλότερο από το γενικό πληθυσμό Μέση ηλικία θανάτου: ~25 - 30 έτη (ανάλογα με αιτία και φροντίδα). Ο Αιφνίδιος Απρόσμενος Θάνατος σε Επιληψία (Sudden Unexpected Death in Epilepsy), είναι η κύρια αιτία θανάτου σε άτομα με ανθεκτική επιληψία, ιδιαίτερα σε νεαρούς ενήλικες και άτομα με γενικευμένα τονικοκλονικά επεισόδια. Σύνδρομο Dravet (ή Σοβαρή Μυοκλονική Επιληψία της Βρεφικής Ηλικίας) Πρόκειται για μία σπάνια αλλά σοβαρή γενετική επιληπτική εγκεφαλοπάθεια, που εμφανίζεται στην πρώτη παιδική ηλικία και έχει επιβαρυμένη πρόγνωση, τόσο ως προς τον έλεγχο των κρίσεων, όσο και ως προς το προσδόκιμο ζωής. Εμφανίζεται κυρίως κατά τον πρώτο χρόνο ζωής, συνήθως μεταξύ 5 και 8 μηνών (σε φαινομενικά φυσιολογικά βρέφη) και χαρακτηρίζεται από επιληπτικές κρίσεις που προκαλούνται από πυρετό και είναι μεγαλύτερης διάρκειας από τις συνήθεις εμπύρετες κρίσεις. Σταδιακά προστίθενται και άλλοι τύποι επιληπτικών κρίσεων, όπως μυοκλονικές, ατονικές και τονικοκλονικές. Παρουσιάζει επίσης νευροαναπτυξιακή καθυστέρηση, διαταραχές συμπεριφοράς και κινητικές δυσκολίες. Επιδημιολογία του Συνδρόμου Dravet Το σύνδρομο Dravet ταξινομείται στις παιδικές επιληπτικές εγκεφαλοπάθειες με πρώιμη έναρξη και αρνητική πρόγνωση. Εμφανίζεται σε 1 ανά 15.000 - 30.000 γεννήσεις, χωρίς φυλετική προτίμηση. Το 70 - 80% των περιπτώσεων σχετίζεται με παθογόνες μεταλλάξεις στο γονίδιο SCN1A (το οποίο κωδικοποιεί τον υποτύπο 1 του διαύλου νατρίου Nav1.1). Στο 90% των περιπτώσεων η μετάλλαξη είναι de novo (όχι κληρονομική). Νευροαναπτυξιακά και Συμπεριφορικά Χαρακτηριστικά του Συνδρόμου Dravet Γνωσιακή παλινδρόμηση εμφανίζεται κατά το 2ο έτος ζωής. Διαταραχές λόγου, κινητικότητας, μνήμης, συγκέντρωσης. Αυτιστικά χαρακτηριστικά και ΔΕΠΥ συχνά συνυπάρχουν. Αταξία, υπερτονία ή υποτονία, κινητικές διαταραχές. Διαγνωστικά Κριτήρια του Συνδρόμου Dravet Έναρξη εντός 12 μηνών, με παρατεταμένες πυρετικές κρίσεις. Ανθεκτικότητα στις τυπικές θεραπείες. Προοδευτική εμφάνιση πολλαπλών τύπων κρίσεων. Καθυστερημένη γνωστική και κινητική ανάπτυξη. Γενετική επιβεβαίωση SCN1A μετάλλαξης. Ποια είναι η Θεραπευτική Αντιμετώπιση του Συνδρόμου Dravet Το σύνδρομο Dravet είναι ανθεκτικό στις κλασικές αντιεπιληπτικές θεραπείες Τα συνιστώμενα φάρμακα περιλαμβάνουν: Βαλπροϊκό νάτριο (VPA). Βασικό φάρμακο πρώτης γραμμής. Κλομπαζάμη (CLB). Χρησιμοποιείται ως συμπληρωματικό. Στιρπιπεντόλη (STP). Αλληλεπιδρά με VPA και CLB - ενισχύει τα επίπεδα τους. Τοπιραμάτη, Ζονισαμίδη. Συμπληρωματικά σε ανθεκτικές περιπτώσεις. Κανναβιδιόλη (CBD - Epidiolex). Εγκεκριμένο (FDA/EMA), βασισμένο σε RCTs. Fenfluramine. Νεότερο φάρμακο με πολύ καλά αποτελέσματα (εγκεκριμένο το 2020 από τον FDA). Κετογονική Δίαιτα Βοηθά ~50% των ασθενών σε μείωση κρίσεων >50%. Προσφέρει καλή ανοχή, αλλά απαιτεί στενή παρακολούθηση. Χειρουργικές και Νευροδιεγερτικές Μέθοδοι Η Διέγερση του Πνευμονογαστρικού Νεύρου (Vagus Nerve Stimulation - VNS) είναι μια νευροδιεγερτική θεραπεία που μειώνει τη συχνότητα, τη διάρκεια και την ένταση των κρίσεων. Μερικοί ασθενείς νιώθουν και βελτίωση της διάθεσης. Γενετικές Θεραπείες Η γονιδιακή θεραπεία SCN1A (antisense oligonucleotides, CRISPR) βρίσκεται σε κλινικά δοκιμαστικά στάδια (Phase I/II/III), με πολλές υποσχέσεις. Πρόγνωση Το σύνδρομο είναι χρόνιο, με μακροχρόνια επιληπτική δραστηριότητα, νευροαναπτυξιακά ελλείμματα και ανάγκη διά βίου φροντίδας. Παράγοντες καλύτερης επιβίωσης: Έγκαιρη διάγνωση και εξατομικευμένη αντιμετώπιση. Αποφυγή επιβαρυντικών φαρμάκων. Χρήση ειδικών θεραπειών. Ανίχνευση νυχτερινών κρίσεων με χρήση συσκευών. Ενημέρωση οικογένειας και πρωτογενής πρόληψη. Ειδική παιδαγωγική και αναπτυξιακή υποστήριξη. Προσδόκιμο Ζωής Μέσο προσδόκιμο ζωής: 20-40 έτη Νο1 αιτία θανάτου - έως και 50-60% των θανάτων, είναι ο Αιφνίδιος Απρόσμενος Θάνατος σε Επιληψία Sudden Unexpected Death in Epilepsy (SUDEP), που είναι απρόσμενος, μη-τραυματικός και μη-πνιγμονικός. Συμπερασματικά Η διάγνωση ενός παιδιού με επιληπτικό σύνδρομο όπως το Lennox-Gastaut ή το Dravet προκαλεί μεγάλη αγωνία, αβεβαιότητα και αφόρητο συναισθηματικό βάρος. Πρόκειται για σύνδρομα που χρήζουν απαιτητική και πολύπλευρη φροντίδα. Ωστόσο τα τελευταία χρόνια η ιατρική επιστήμη έχει σημειώσει αξιοσημείωτες προόδους. Σήμερα έχουμε στη διάθεσή μας νέα στοχευμένα φάρμακα με αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα (όπως η κανναβιδιόλη, η φενφλουραμίνη, καθώς και εξειδικευμένους συνδυασμούς αντιεπιληπτικών). Παράλληλα εξειδικευμένες παρεμβάσεις, όπως η κετογονική δίαιτα και η διέγερση του πνευμονογαστρικού νεύρου (VNS), αποτελούν σε ορισμένες περιπτώσεις ικανοποιητικές λύσεις. Είναι επίσης σημαντικό να γνωρίζετε ότι, παρά την ανθεκτικότητα των κρίσεων, πολλά παιδιά παρουσιάζουν βελτίωση στη συμπεριφορά, στην επικοινωνία και στην ποιότητα ζωής, όταν εφαρμόζεται μια συστηματική, πολυεπιστημονική προσέγγιση: φαρμακευτική, εκπαιδευτική, φυσιοθεραπευτική και ψυχολογική. Ο δρόμος μπορεί να είναι δύσκολος, αλλά η γνώση, η επιστήμη και η στήριξη μιας ισχυρής ομάδας ειδικών ιατρών μπορούν να κάνουν μετρήσιμη την διαφορά στην καθημερινότητα και στη λειτουργικότητα του παιδιού. Το θεραπευτικό ταξίδι δεν είναι αγώνας ταχύτητας, αλλά μια πορεία φροντίδας και αρωγής. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Όταν το χέρι κινείται χωρίς τη θέλησή μας ! Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) Τι είναι το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός Το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) αποτελεί μια σπάνια νευρολογική διαταραχή, κατά την οποία ένα από τα δύο άνω άκρα φαίνεται να εκτελεί κινήσεις χωρίς τη συνειδητή πρόθεση του ατόμου. Ο ασθενής δεν χάνει την ικανότητα κίνησης του χεριού· αντίθετα, το χέρι μπορεί να πραγματοποιεί πολύπλοκες, οργανωμένες κινήσεις, οι οποίες όμως δεν συμφωνούν με την επιθυμία του. Πολλοί ασθενείς περιγράφουν την εμπειρία σαν το χέρι να Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 4 λεπτά Παρουσία του Καθηγητή Νευρολογίας και Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών Νοσημάτων της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (ΕΚΠΑ), κ. Στυλιανού Γκατζώνη, στο 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας Το 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 4 έως και τις 7 Ιουνίου 2026 στο ξενοδοχείο Elite στην Καλαμάτα, αποτέλεσε έναν σημαντικό θεσμό επιστημονικού διαλόγου και ανταλλαγής γνώσης στον διαρκώς εξελισσόμενο τομέα της νευρολογίας. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου παρουσιάστηκαν και αναλύθηκαν σύγχρονοι διαγνωστικοί και θεραπευτικοί αλγόριθμοι με άμεση κλινική εφαρμογή σε μείζονα νευρολογικά νοσήματα, αναδεικνύοντας τις νεότερες εξελίξεις στη δι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 1 λεπτά Οι Αναστολείς BTK (Bruton’s Tyrosine Kinase), μία υποσχόμενη θεραπεία κατά της Σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton - BTK inhibitors αποτελούν μία από τις πιο συζητημένες εξελίξεις στη θεραπεία της Σκλήρυνσης κατά πλάκας, όχι επειδή προσφέρουν άμεση επαναμυελίνωση, αλλά επειδή στοχεύουν έναν πυρήνα της παθοφυσιολογίας που μέχρι πρόσφατα ήταν σχετικά «απρόσιτος»: τη χρόνια, ενδοεγκεφαλική φλεγμονή. Σε αντίθεση με τις κλασικές ανοσοτροποποιητικές θεραπείες που δρουν κυρίως στην περιφέρεια, οι BTK inhibitors έχουν τη δυνατότητα να διαπερνού Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 4 Μαΐ διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

  • Δυστονίες, Κρανιοαυχενική Δυστονία, Στοματογναθική Δυστονία| Νευρολόγος | Γκατζώνης | Νευρολόγος Αθήνα

    Οι δυστονίες είναι μια ομάδα κινητικών διαταραχών που χαρακτηρίζονται από παθολογικές, ακούσιες, παρατεταμένες ή επαναλαμβανόμενες μυϊκές συσπάσεις, που προκαλούν στρεβλώσεις, επαναλαμβανόμενες κινήσεις ή ανώμαλες στάσεις του σώματος | Νευρολόγος Γκατζώνης | Νευρολόγος Αθήνα | NEVROLOGOS | επιληπτολογοσ, καλός νευρολόγος Δυστονίες, Τύποι, Συμπτώματα, Διάγνωση, Θεραπεία Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος Τι είναι οι Δυστονίες Οι δυστονίες είναι μια ομάδα κινητικών διαταραχών που χαρακτηρίζονται από παθολογικές, ακούσιες, παρατεταμένες ή επαναλαμβανόμενες μυϊκές συσπάσεις, που προκαλούν στρεβλώσεις, επαναλαμβανόμενες κινήσεις ή ανώμαλες στάσεις του σώματος. Αποτελούν νευρολογικής αιτιολογίας διαταραχή και εμφανίζονται ως μεμονωμένη πάθηση ή ως σύμπτωμα άλλης νευρολογικής νόσου. Ποια είναι η διαφορά της Δυστονίας με την Σπαστικότητα Η διαφορά μεταξύ δυστονίας και σπαστικότητας είναι ένα από τα πιο σημαντικά σημεία στη νευρολογική αξιολόγηση των κινητικών διαταραχών, καθώς και οι δύο διαταραχές προκαλούν αυξημένο μυϊκό τόνο. Ωστόσο έχουν διαφορετική παθοφυσιολογία, κλινική εικόνα και θεραπευτική προσέγγιση. Η σπαστικότητα είναι μια μορφή υπερτονίας που εξαρτάται από την ταχύτητα διάτασης. Η δυστονία είναι μια κινητική διαταραχή με ακούσιες, συσπαστικές κινήσεις και ανώμαλες στάσεις, ανεξάρτητα από την ταχύτητα διάτασης. Παθοφυσιολογία δυστονιών Οι δυστονίες θεωρούνται αποτέλεσμα δυσλειτουργίας των βασικών γαγγλίων που είναι υπεύθυνα για τον έλεγχο και τον συντονισμό των εκούσιων κινήσεων. Ειδικότερα υπάρχει ανισορροπία στη νευροδιαβίβαση (κυρίως της ντοπαμίνης, της ακετυλοχολίνης και του GABA, με πιθανή συμμετοχή του θαλάμου και της παρεγκεφαλίδας στην παθογένεια) με αποτέλεσμα να παρατηρούνται παθολογικά κινητικά πρότυπα και διαταραχές στην αναστολή των μυϊκών αντανακλαστικών. Οι δυστονίες διακρίνονται σε: Πρωτοπαθείς (ιδιοπαθείς) : Όταν δεν υπάρχει άλλη υποκείμενη νευρολογική νόσος (συχνά γενετικής αιτιολογίας). Δευτεροπαθείς (συμπτωματικές): Συνδέονται με τραύματα, φαρμακευτική αγωγή (ιδίως αντιψυχωσικά), εγκεφαλικά επεισόδια, εγκεφαλίτιδες ή άλλες νευρολογικές βλάβες. Τύποι δυστονιών Οι δυστονίες, ανάλογα με την εντόπισή τους στο σώμα, διακρίνονται σε διάφορους τύπους, σύμφωνα με την ιατρική ταξινόμηση. Η βασική κατηγοριοποίηση περιλαμβάνει τις εξής μορφές: 1. Εστιακή δυστονία Εντοπίζεται σε μία συγκεκριμένη περιοχή ή μυϊκή ομάδα. Οι εστιακές δυστονίες είναι οι συχνότερες και επηρεάζουν: πρόσωπο, στόμα, σαγόνι, βλέφαρα, μάτια, αυχένα, λάρυγγα, χέρια, πόδια, προκαλώντας βλεφαρόσπασμο, σπασμωδική δυσφωνία, συγγραφική κράμπα, κ.α. 2. Τμηματική δυστονία Περιλαμβάνει δύο ή περισσότερες γειτονικές ανατομικές περιοχές. Οι τμηματικές δυστονίες επηρεάζουν μεγαλύτερο μέρος του σώματος, όπως για παράδειγμα πολλά μέρη στο κεφάλι ταυτόχρονα. Παράδειγμα: δυστονία που επηρεάζει τον αυχένα και τον ώμο. 3. Πολυεστιακή δυστονία Επηρεάζει δύο ή περισσότερες μη γειτονικές περιοχές του σώματος. Οι πολυεστιακές δυστονίες επηρεάζουν περισσότερα από ένα τμήμα του σώματος όπως για παράδειγμα και τα δύο χέρια. 4. Ημιδυστονία Επηρεάζει την ίδια πλευρά του σώματος και συχνά σχετίζεται με εγκεφαλικές βλάβες. 5. Γενικευμένη δυστονία Επηρεάζει τον κορμό και τουλάχιστον δύο άλλες περιοχές του σώματος, πχ. επηρεάζουν όλο το σώμα, όπως τον κορμό τα χέρια και τα πόδια. Συνοπτική ταξινόμηση δυστονιών κατά ανατομική εντόπιση: Κρανιοαυχενική Δυστονία Η κρανιοαυχενική δυστονία, γνωστή ως ραιβόκρανο είναι μια κινητική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από ακούσιες, επαναλαμβανόμενες συσπάσεις των μυών του λαιμού και του αυχένα, οι οποίες προκαλούν ασυνήθιστες θέσεις του κεφαλιού. Αυτές οι συσπάσεις μπορεί να είναι συνεχείς ή διαλείπουσες και να προκαλούν πόνο και τρόμο. Συμπτώματα: Ακούσιες και επαναλαμβανόμενες συσπάσεις των μυών του λαιμού και του αυχένα. Μη φυσιολογικές στάσεις του κεφαλιού, όπως κλίση, περιστροφή ή κίνηση προς τα εμπρός ή πίσω. Πόνος στον αυχένα και τους μύες του λαιμού. Ρυθμικές ή άρρυθμες επαναλαμβανόμενες κινήσεις της κεφαλής (τρόμο). Δυσκολία στην κίνηση του κεφαλιού και του λαιμού. Βλεφαρόσπασμος Ο βλεφαρόσπασμος είναι μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από ακούσιες, επαναλαμβανόμενες συσπάσεις των μυών των βλεφάρων, προκαλώντας μη φυσιολογικές κινήσεις των βλεφάρων. Αυτές οι συσπάσεις μπορεί να είναι ήπιες ή σοβαρές που να προκαλούν δυσκολία στο άνοιγμα των ματιών, ακόμα και προσωρινή λειτουργική τύφλωση. Συμπτώματα: Ακούσιες συσπάσεις, έντονο τρόμο ή κλείσιμο των βλεφάρων που δεν ελέγχεται από τον ασθενή. Ερεθισμός των ματιών, συχνά συνδυάζεται με αίσθηση ξηρότητας, φαγούρας ή ερεθισμού των ματιών. Ευαισθησία στο φως, οι ασθενείς με βλεφαρόσπασμο είναι πιθανόν να εμφανίσουν αυξημένη ευαισθησία στο φως (φωτοφοβία). Δυσκολία στο άνοιγμα των ματιών, σε σοβαρές περιπτώσεις, οι συσπάσεις των βλεφάρων μπορεί να είναι τόσο έντονες που να δυσκολεύουν ή να καθιστούν αδύνατο το άνοιγμα των ματιών. Στοματογναθική Δυστονία Αφορά τους μυς του στόματος, της γνάθου και της γλώσσας. Η στοματογναθική δυστονία είναι μια νευρολογική διαταραχή που προκαλεί ακούσιες, παρατεταμένες μυϊκές συσπάσεις στη γνάθο, το πρόσωπο και το λαιμό. Αυτές οι συσπάσεις μπορεί να οδηγήσουν σε δυσκολία στο μάσημα, την κατάποση και την ομιλία, καθώς και σε πόνο και δυσφορία. Συμπτώματα: Ακούσιες συσπάσεις των μυών της γνάθου, του προσώπου και του τραχήλου. Πόνος ή δυσφορία στη γνάθο, το πρόσωπο και τον τράχηλο. Δυσκολία στο μάσημα, την κατάποση και την ομιλία. Μη φυσιολογική στάση του κεφαλιού ή της γνάθου. Τρόμος στη γνάθο ή το πρόσωπο, (μπορεί να συνυπάρχει με βλεφαρόσπασμο -Σύνδρομο Meige). Φαρυγγολαρυγγική Δυστονία Προσβάλλει τους μύες του φάρυγγα και του λάρυγγα. Η φαρυγγολαρυγγική δυστονία είναι μια κινητική διαταραχή που προκαλεί ακούσιες συσπάσεις των μυών του φάρυγγα και του λάρυγγα, επηρεάζοντας την ομιλία και την κατάποση. Είναι μια μορφή εστιακής δυστονίας, καθώς επηρεάζει συγκεκριμένα τμήματα του σώματος. Συμπτώματα: Δυσκολία στην ομιλία, με φωνή που μπορεί να είναι τραχιά, βραχνή, δυνατή ή διακοπτόμενη. Δυσκολία στην κατάποση, που μπορεί να προκαλέσει δυσφορία ή ακόμα και πνιγμό. Αίσθηση ότι υπάρχει κάτι στο λαιμό ή ότι οι μύες του λαιμού είναι σφιγμένοι. Σπασμός γραφέων Γνωστή και ως δυστονία γραφής ή κράμπα του συγγραφέα, είναι μια μορφή εστιακής δυστονίας που επηρεάζει κυρίως τους μύες του χεριού και του αντιβραχίου κατά τη διάρκεια της γραφής. Αυτή η κατάσταση προκαλεί ακούσιες μυϊκές συσπάσεις, που οδηγούν σε δυσκολία στο γράψιμο και συχνά συνοδεύονται από πόνο ή δυσφορία. Συμπτώματα: Ακούσιες μυϊκές συσπάσεις στο χέρι ή το αντιβράχιο κατά τη διάρκεια της γραφής. Δυσκολία στη σύλληψη του μολυβιού ή του στυλό. Αλλαγή του γραφικού χαρακτήρα. Πόνος ή δυσφορία στο χέρι ή τον καρπό. Αίσθημα κόπωσης στο χέρι. Οφθαλμοκινητική Δυστονία Η οφθαλμοκινητική δυστονία είναι μια μορφή δυστονίας (διαταραχή του μυϊκού τόνου και των κινήσεων) που επηρεάζει τους οφθαλμοκινητικούς μύες, δηλαδή τους μύες που κινούν τα μάτια. Ουσιαστικά, πρόκειται για ακούσιες, παρατεταμένες ή επαναλαμβανόμενες συσπάσεις των μυών που ελέγχουν τις κινήσεις των ματιών, με αποτέλεσμα τις ανώμαλες κινήσεις ή στάσεις των οφθαλμών. Παρόλο που η οφθαλμοκινητική δυστονία είναι σχετικά σπάνια, μπορεί να εμφανιστεί είτε μεμονωμένα είτε ως μέρος άλλων μορφών δυστονίας ή νευρολογικών διαταραχών. Κύρια συμπτώματα: Ακούσιες κινήσεις των ματιών (οφθαλμοκινητικοί σπασμοί) Δυσκολία στη σταθεροποίηση του βλέμματος Διπλωπία (διπλή όραση) λόγω λανθασμένης ευθυγράμμισης των οφθαλμών Μυϊκές συσπάσεις γύρω από τα μάτια Μη φυσιολογικές στάσεις των ματιών (στροφές, αποκλίσεις) Κόπωση οφθαλμών ή αίσθημα τάσης Δυσκολία στην εκτέλεση ομαλών κινήσεων παρακολούθησης Πιθανές διαταραχές ισορροπίας Κορμική Δυστονία Η κορμική δυστονία είναι μια μορφή δυστονίας που επηρεάζει κυρίως τους μυς του κορμού — δηλαδή του θώρακα, της κοιλιάς, της ράχης και της σπονδυλικής στήλης. Ανήκει στις «εστιακές» ή «τμηματικές» δυστονίες ανάλογα με την έκτασή της, και χαρακτηρίζεται από ακούσιες, παρατεταμένες ή επαναλαμβανόμενες συσπάσεις των μυών, που προκαλούν ανώμαλες στάσεις ή κινήσεις του κορμού. Συμπτώματα κορμικής δυστονίας Ακούσιες συσπάσεις κορμού (ραχιαίοι, κοιλιακοί, παρασπονδυλικοί μύες) Στροφές ή κάμψεις της σπονδυλικής στήλης π.χ. το σώμα στρίβει προς μία κατεύθυνση ή κάμπτεται προς τα εμπρός/πλάγια Ασύμμετρη στάση Αστάθεια στη βάδιση λόγω ανώμαλων στάσεων και δυσκολίας στη σταθεροποίηση του κορμού Πόνος λόγω των συνεχών μυϊκών συσπάσεων Δευτερογενείς δυσκολίες στην αναπνοή (σπάνιο, αλλά μπορεί να συμβεί αν συμμετέχουν αναπνευστικοί μύες) Ενίσχυση των συμπτωμάτων με το άγχος ή την κούραση Μερική ύφεση κατά τη διάρκεια του ύπνου (τυπικό εύρημα σε δυστονίες) Δυστονία Άκρων Πρόκειται για παθολογικές, ακούσιες, επαναλαμβανόμενες ή παρατεταμένες συσπάσεις μυών που αφορούν τα άνω ή κάτω άκρα, με αποτέλεσμα: αφύσικες στάσεις, συστροφές, επαναλαμβανόμενες κινήσεις στα χέρια ή στα πόδια. Μπορεί να εμφανιστεί είτε μεμονωμένα (εστιακή), είτε να αποτελεί τμήμα γενικευμένης δυστονίας. Κύρια συμπτώματα Ακούσιες συσπάσεις δακτύλων, καρπού, πήχη Περίεργες θέσεις των δακτύλων Δυσκολία στη λεπτή κινητικότητα Πόνος ή αίσθημα κράμπας Ακούσιες συσπάσεις ποδιού ή δακτύλων Συστροφή ποδιού προς τα μέσα Σύρσιμο ποδιού, πτώση του πέλματος κατά τη βάδιση Δυσκολία στη διατήρηση ισορροπίας Επιδείνωση με την κόπωση και το στρες Γενικευμένη Δυστονία Η γενικευμένη δυστονία χαρακτηρίζεται από την παρουσία δυστονικών κινήσεων ή στάσεων που αφορούν τουλάχιστον τον κορμό και δύο ή περισσότερα άκρα. Δηλαδή, η δυστονία δεν μένει τοπική (π.χ. μόνο στον λαιμό ή μόνο στα χέρια), αλλά επηρεάζει ένα μεγάλο μέρος του σώματος, συχνά προκαλώντας σοβαρή αναπηρία. Δυστονία Κατόπτρου Η δυστονία κατόπτρου περιγράφει την εμφάνιση δυστονικών κινήσεων στο πάσχον άκρο, όταν εκτελείται μία συγκεκριμένη κίνηση με το αντίθετο υγιές άκρο. Δηλαδή: όταν χρησιμοποιούμε το «υγιές» χέρι, παρατηρούνται ακούσιες δυστονικές συσπάσεις στο πάσχον χέρι, ακόμα κι αν αυτό δεν κινείται ενεργά. Ονομάστηκε δυστονία κατόπτρου γιατί το προσβεβλημένο άκρο «αντιγράφει» την κίνηση του υγιούς, με παθολογικό όμως τρόπο. Αφορά κυρίως εστιακές δυστονίες άνω άκρων. Χαρακτηριστικά συμπτώματα: Η δυστονία εμφανίζεται παθητικά όταν το υγιές μέλος κάνει μια ενέργεια (π.χ. γράφουμε με το δεξί και το αριστερό χέρι κάνει ακούσιες κινήσεις). Μπορεί να προκαλεί παράλληλες δυστονικές στάσεις ή συσπάσεις Μπορεί να επιδεινώνει τη δυσλειτουργία στην καθημερινή ζωή, γιατί η χρήση του υγιούς μέλους ενεργοποιεί συμπτώματα στο πάσχον. Δεν είναι πλήρως κατανοητός ο μηχανισμός, αλλά φαίνεται να σχετίζεται με διαταραχή της διασταυρούμενης κινητικής αναστολής (crossed motor inhibition) στα δίκτυα του φλοιού και των βασικών γαγγλίων Επιπολασμός των δυστονιών στον γενικό πληθυσμό Ο επιπολασμός ποικίλλει σημαντικά ανάλογα με: τον τύπο (εστιακή, γενικευμένη, δευτεροπαθής) την ηλικιακή ομάδα τη γεωγραφική κατανομή τα διαγνωστικά κριτήρια που χρησιμοποιούνται Συνολικά, οι περισσότερες επιδημιολογικές μελέτες συμφωνούν ότι: Η συνολική επίπτωση των πρωτοπαθών δυστονιών (εστιακών & γενικευμένων) εκτιμάται περίπου σε 15–30 περιπτώσεις ανά 100.000 πληθυσμού. Οι Εστιακές δυστονίες με εμφάνιση 10–50 ανά 100.000 άτομα είναι η πιο συχνή μορφή δυστονίας με υψηλότερη επίπτωση στις γυναίκες (περίπου 2:1) και μέση ηλικία έναρξης 40–60 έτη. Η γενικευμένη δυστονία είναι σπάνια, αλλά προκαλεί πολύ σοβαρή αναπηρία. Αντιμετώπιση Δυστονιών με Αλλαντική τοξίνη Η αλλαντική τοξίνη (Botox-Dysport Botulinum toxin τύπου Α), αποτελεί σήμερα πρώτης γραμμής θεραπεία για πολλές μορφές δυστονίας. Σε ποιες δυστονίες χρησιμοποιείται: Οι Εστιακές δυστονίες είναι η κύρια ένδειξη, όπως: βλεφαρόσπασμος (εξαιρετικά καλά αποτελέσματα) τραχηλική δυστονία σπασμός γραφέων στοματογναθική δυστονία φαρυγγολαρυγγική δυστονία Τμηματικές δυστονίες σε συνδυασμό μυών Πολυάριθμες μελέτες και μετα-αναλύσεις έχουν τεκμηριώσει ότι η αλλαντική τοξίνη: μειώνει τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων βελτιώνει τη λειτουργικότητα μειώνει τον πόνο βελτιώνει την ποιότητα ζωής Η δράση του ξεκινά σε 3–7 ημέρες μετά την ένεση και διαρκεί 3–6 μήνες, οπότε απαιτούνται επαναληπτικές ενέσεις. Η American Academy of Neurology (AAN) καθώς και η European Federation of Neurological Societies (EFNS) την κατατάσσουν ως θεραπεία πρώτης επιλογής για: βλεφαρόσπασμο τραχηλική δυστονία σπασμωδική δυσφωνία σπασμό γραφέων Διαβάστε αναλυτικά για την θεραπεία των Δυστονιών, με Αλλαντική τοξίνη Botox - Dysport Κάντε κλικ εδώ Φαρμακευτικές αγωγές για την αντιμετώπιση των Δυστονιών Η American Academy of Neurology (AAN) και η European Federation of Neurological Societies (EFNS) συστήνουν την εξατομικευμένη χορήγηση φαρμάκων από νευρολόγους με μεγάλη εμπειρία στις κινητικές διαταραχές. Αναλυτικά οι φαρμακευτικές αγωγές που έχουν θεραπευτική θέση υπό προϋποθέσεις: Αντιχολινεργικά Αναστέλλουν τη δράση της ακετυλοχολίνης στο ραβδωτό σώμα → μειώνουν τη μυϊκή υπερκινησία κυρίως σε νεαρά άτομα με γενικευμένη δυστονία. Βακλοφαίνη Μειώνει τον μυϊκό τόνο, χρήσιμη σε κορμική ή γενικευμένη δυστονία. Βενζοδιαζεπίνες Ενισχύουν τη GABA-εργική αναστολή → καταστέλλουν τις δυστονικές εκφορτίσεις, προτείνονται συχνά συνδυαστικά με αντιχολινεργικά. Λεβοντόπα Χαρακτηριστική θεραπεία σε σπάνιες μορφές. Τετραβεναζίνη Αναστολέας VMAT2 → μειώνει την ντοπαμινεργική υπερδραστηριότητα, κυρίως σε δευτεροπαθείς δυστονίες με χορεία. Άλλα φάρμακα (λιγότερο συχνά) Ζονισαμίδη (zonisamide) → σε ορισμένα περιστατικά Γκαμπαπεντίνη (gabapentin) → αναφορές για συμπτωματική ανακούφιση Χειρουργική Θεραπεία των Δυστονιών Εφαρμόζεται σε δυστονίες ανθεκτικές στην αγωγή με φάρμακα και αλλαντική τοξίνη ή εκτεταμένες δυστονίες όπου δεν επαρκεί η έγχυση της τοξίνης. Πρόκειται για την τεχνική της Εν τω Βάθει εγκεφαλικής Διέγερσης (DBS), δηλαδή την τοποθέτηση 2 λεπτών ηλεκτροδίων στην περιοχή του εγκέφαλου η οποία δυσλειτουργεί στην περίπτωση των δυστονιών (περιοχή που βρίσκονται τα «βασικά γάγγλια») και την εφαρμογή μίας συνεχούς ηλεκτρικής διέγερσης μέσω αυτών των ηλεκτροδίων. Συμπερασματικά Οι δυστονίες είναι χρόνιες νευρολογικές διαταραχές που μπορούν να προκαλέσουν σημαντικούς περιορισμούς στις κινήσεις και τη λειτουργικότητα, επηρεάζοντας την καθημερινότητά των ασθενών. Ωστόσο σήμερα, διαθέτουμε αποτελεσματικές θεραπείες που μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά τα συμπτώματα. Οι ενέσεις αλλαντικής τοξίνης (Botox – Dysport) έχουν αλλάξει ριζικά τη ζωή πολλών ασθενών, προσφέροντας σημαντική μείωση των δυστονικών συσπάσεων, ιδιαίτερα στις εστιακές δυστονίες. Επιπλέον, σε περιπτώσεις γενικευμένης δυστονίας, υπάρχουν συνδυαστικές αγωγές με εξαιρετικά αποτελέσματα. Ιδιοπαθής δυστονία Τι είναι η ιδιοπαθής δυστονία Η ιδιοπαθής δυστονία ανήκει στις πρωτοπαθείς κινητικές διαταραχές και χαρακτηρίζεται από ακούσιες, επαναλαμβανόμενες ή παρατεταμένες μυϊκές συσπάσεις, οι οποίες οδηγούν σε στρεπτικές κινήσεις και παθολογικές στάσεις του σώματος. Το βασικό χαρακτηριστικό της είναι ότι η διαταραχή δεν οφείλεται σε πρόβλημα των μυών ή των περιφερικών νεύρων, αλλά σε δυσλειτουργία του τρόπου με τον οποίο ο εγκέφαλος οργανώνει και ρυθμίζει την κίνηση. Ο όρος «ιδιοπαθή Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 17 Απρ διαβάστηκε 4 λεπτά ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Όταν το χέρι κινείται χωρίς τη θέλησή μας ! Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) Τι είναι το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός Το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) αποτελεί μια σπάνια νευρολογική διαταραχή, κατά την οποία ένα από τα δύο άνω άκρα φαίνεται να εκτελεί κινήσεις χωρίς τη συνειδητή πρόθεση του ατόμου. Ο ασθενής δεν χάνει την ικανότητα κίνησης του χεριού· αντίθετα, το χέρι μπορεί να πραγματοποιεί πολύπλοκες, οργανωμένες κινήσεις, οι οποίες όμως δεν συμφωνούν με την επιθυμία του. Πολλοί ασθενείς περιγράφουν την εμπειρία σαν το χέρι να Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 4 λεπτά Παρουσία του Καθηγητή Νευρολογίας και Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών Νοσημάτων της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (ΕΚΠΑ), κ. Στυλιανού Γκατζώνη, στο 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας Το 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 4 έως και τις 7 Ιουνίου 2026 στο ξενοδοχείο Elite στην Καλαμάτα, αποτέλεσε έναν σημαντικό θεσμό επιστημονικού διαλόγου και ανταλλαγής γνώσης στον διαρκώς εξελισσόμενο τομέα της νευρολογίας. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου παρουσιάστηκαν και αναλύθηκαν σύγχρονοι διαγνωστικοί και θεραπευτικοί αλγόριθμοι με άμεση κλινική εφαρμογή σε μείζονα νευρολογικά νοσήματα, αναδεικνύοντας τις νεότερες εξελίξεις στη δι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 1 λεπτά Οι Αναστολείς BTK (Bruton’s Tyrosine Kinase), μία υποσχόμενη θεραπεία κατά της Σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton - BTK inhibitors αποτελούν μία από τις πιο συζητημένες εξελίξεις στη θεραπεία της Σκλήρυνσης κατά πλάκας, όχι επειδή προσφέρουν άμεση επαναμυελίνωση, αλλά επειδή στοχεύουν έναν πυρήνα της παθοφυσιολογίας που μέχρι πρόσφατα ήταν σχετικά «απρόσιτος»: τη χρόνια, ενδοεγκεφαλική φλεγμονή. Σε αντίθεση με τις κλασικές ανοσοτροποποιητικές θεραπείες που δρουν κυρίως στην περιφέρεια, οι BTK inhibitors έχουν τη δυνατότητα να διαπερνού Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 4 Μαΐ διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων. βοτοχ

  • Αθροιστική κεφαλαλγία | Νευρολόγος Γκατζώνης | Ιατρείο Κεφαλαλγίας & Ημικρανίας | Νευρολόγος Αθήνα | Ειδικός στους Πονοκεφάλους

    Αρκετοί ασθενείς με αθροιστική κεφαλαλγία ουρλιάζουν και χτυπούν το κεφάλι τους όχι από υπερβολή, αλλά σε μία προσπάθεια να διαχειριστούν τον πόνο | Νευρολόγος Γκατζώνης, ειδικός στις Κεφαλαλγίες | Καθηγητής Νευρολογίας | Ιατρός Κεφαλαλγίας και Ημικρανίας | Ιατρός επιληψίας | ΓΚΑΤΖΩΝΗΣ | Νευρολόγος | Ιατρός για την επιληψία, νευρολόγος για τον πονοκέφαλο | αθροιστική κεφαλαλγία είναι μια από τις πιο επώδυνες καταστάσεις που μπορεί να υποστεί ένας άνθρωπος Αθροιστική κεφαλαλγία (Cluster Headache), συμπτώματα, αντιμετώπιση, Νέες θεραπείες Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος, Ειδικός στις Κεφαλαλγίες Ο πόνος της Αθροιστικής Κεφαλαλγίας δεν είναι απλά ένας δυνατός πονοκέφαλος. Είναι κατά πολλούς πάσχοντες ο πιο έντονος πόνος που μπορεί να βιώσει ο άνθρωπος, ισόβαθμος στην κλίμακα έντασης επιπέδου κολικού νεφρού ή τοκετού . Αρκετοί ασθενείς με αθροιστική κεφαλαλγία ουρλιάζουν και χτυπούν το κεφάλι τους όχι από υπερβολή, αλλά σε μία προσπάθεια να διαχειριστούν τον πόνο. Πολλοί ασθενείς προσομοιάζουν τον πόνο σαν ένα πυρωμένο καρφί μέσα στο μάτι. Άλλοι ασθενείς δεν μπορούν να μείνουν ούτε ξαπλωμένοι ούτε όρθιοι. Το μόνο σίγουρο είναι ότι πρόκειται για τον πιο επώδυνο τύπο κεφαλαλγίας. Ας δούμε τα πράγματα με την σειρά: Η αθροιστική κεφαλαλγία (Cluster Headache) είναι μία από τις πιο επώδυνες πρωτοπαθείς κεφαλαλγίες και κατατάσσεται στις τριδυμο-αυτόνομες κεφαλαλγίες (Trigeminal Autonomic Cephalalgias - TACs), σύμφωνα με την ICHD-3 (International Classification of Headache Disorders, 3rd edition). Παρότι είναι καλοήθης πονοκέφαλος που δεν είναι απειλητικός για την ζωή και δεν προκαλεί κάποια εγκεφαλική βλάβη, εντούτοις επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την ζωή του πάσχοντα, ο οποίος εξουθενώνεται και καταρρακώνεται κυριολεκτικά στις περιόδους εξάρσεων. Η Αθροιστική Κεφαλαλγία χαρακτηρίζεται από έντονο, διαξιφιστικό ή καυστικό πόνο, σχεδόν πάντα μονόπλευρα (συνήθως γύρω ή πίσω από τον οφθαλμό), καθώς και από άλλα συμπτώματα, που θα αναλύσουμε στην συνέχεια. Παθοφυσιολογία της αθροιστικής κεφαλαλγίας Η παθογένεια της Αθροιστικής Κεφαλαλγίας δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως, αλλά ενοχοποιείται κυρίως η δυσλειτουργία του υποθαλάμου (ιδίως του υπομέσου υπερχιασματικού πυρήνα), η ενεργοποίηση του τριδύμου νεύρου και η συμμετοχή του αυτόνομου νευρικού συστήματος (συμμετοχή του παρασυμπαθητικού συστήματος μέσω του σφηνοϋπερώιου γαγγλίου). Υποθαλαμική Δυσλειτουργία Ο οπίσθιος υποθάλαμος έχει αποδειχθεί ότι παρουσιάζει αυξημένη μεταβολική δραστηριότητα κατά τη διάρκεια των κρίσεων. Αυτή η περιοχή αποτελεί το «βιολογικό ρολόι» του οργανισμού που ρυθμίζει τον κιρκάδιο ρυθμό, γεγονός που υποδεικνύει την περιοδικότητα των κρίσεων (π.χ. ίδια ώρα κάθε μέρα ή ίδια εποχή κάθε χρόνο). Τριδυμοαγγειακή Ενεργοποίηση Ενεργοποιείται το τρίδυμο νεύρο (ιδίως η οφθαλμική του μοίρα – V1), με απελευθέρωση νευροπεπτιδίων όπως: Substance P, Calcitonin Gene-Related Peptide (CGRP), Neurokinin A. Και τα τρία πεπτίδια παίζουν ρόλο στην σηματοδότηση του πόνου, στη νευρογενή φλεγμονή και την αγγειοδιαστολή. Αυτόνομο Νευρικό Σύστημα - Παρακρανιακή Ενεργοποίηση Η αντιδραστική ενεργοποίηση του παρασυμπαθητικού, μέσω του σφηνοϋπερώιου γαγγλίου ενεργοποιούν τα αυτόνομα συμπτώματα, όπως: δακρύρροια, ρινική καταρροή/συμφόρηση, ερυθρότητα ή οίδημα οφθαλμού, πτώση βλεφάρου, σύσπαση κόρης. Παθογενετικοί παράγοντες της αθροιστικής κεφαλαλγίας Η Αθροιστική Κεφαλαλγία χαρακτηρίζεται κυρίως από την αυτόματη εμφάνιση κρίσεων, ωστόσο υπάρχουν εκλυτικοί παράγοντες (triggers) που μπορούν να προκαλέσουν ή να επιδεινώσουν μια κρίση, ιδιαίτερα εντός της ενεργούς περιόδου (cluster period). Εκλυτικοί Παράγοντες Αθροιστικής Κεφαλαλγίας: Αλκοόλ Ισχυρότερος και πιο συχνός εκλυτικός παράγοντας εντός της ενεργού περιόδου. Ακόμη και μικρές ποσότητες (π.χ. 1 ποτήρι μπύρα ή κρασί) μπορούν να προκαλέσουν κρίση εντός 30–60 λεπτών. Πιθανοί μηχανισμοί: Αγγειοδιαστολή των ενδοκρανιακών αγγείων. Αλληλεπίδραση με υποθαλαμική και τριδυμοαγγειακή οδό. Αυξημένη απελευθέρωση CGRP και ισταμίνης. Κάπνισμα & Νικοτίνη Η συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών είναι ή ήταν καπνιστές (σε ποσοστά έως και 80%). Αν και το κάπνισμα δεν έχει αποδειχθεί αιτιολογικά, φαίνεται να συνδέεται με: νευροαγγειακή ευαισθητοποίηση, χρόνια υποξία και διαταραχή αυτόνομου νευρικού συστήματος. Κυκλικοί και κιρκάδιοι ρυθμοί Ο υποθάλαμος, που λειτουργεί ως «βιολογικό ρολόι», επηρεάζεται από: Αλλαγές στον ύπνο/εγρήγορση Εποχιακές μεταβολές φωτός/σκότους, Επίπεδα μελατονίνης, τα οποία είναι χαμηλά σε πάσχοντες από αθροιστική κεφαλαλγία. Αυτές οι διαταραχές μπορούν να προδιαθέτουν ή να πυροδοτήσουν τις περιόδους κρίσεων. Τροφικά & φαρμακολογικά ερεθίσματα Ορισμένα τρόφιμα, φαρμακευτικά σκευάσματα και ουσίες μπορεί να προκαλέσουν ή να μιμηθούν κρίσεις κεφαλαλγίας, όπως: Θειώδη, ισταμίνη, τυραμίνη, νιτρογλυκερίνη, κ.α. Ύπνος – REM Στάδιο Πολλές επεισόδια πόνου εμφανίζονται κατά τη διάρκεια του REM ύπνου. Αυτό οφείλεται πιθανώς σε υποθαλαμική απορρύθμιση και αλληλεπίδραση με το κιρκάδιο σύστημα. Στρες & Χαλάρωση (post-stress) Η χαλάρωση μετά από στρεσογόνο περίοδο (π.χ. Σαββατοκύριακο) αναφέρεται σε κάποιες περιπτώσεις ως εκλυτικός μηχανισμός. Κληρονομικότητα και Γενετική Συσχέτιση της αθροιστικής κεφαλαλγίας Υπάρχουν επιστημονικά δεδομένα που υποστηρίζουν ότι η Αθροιστική Κεφαλαλγία ενδέχεται να έχει κληρονομικό υπόβαθρο, αν και ο βαθμός γενετικής συμβολής παραμένει χαμηλότερος σε σχέση με άλλες πρωτοπαθείς κεφαλαλγίες, όπως η ημικρανία. Οικογενειακή Εμφάνιση Μελέτες δείχνουν ότι περίπου 5–20% των ασθενών με Αθροιστική Κεφαλαλγία έχουν θετικό οικογενειακό ιστορικό. Ο σχετικός κίνδυνος εμφάνισης σε συγγενή πρώτου βαθμού είναι 5–18 φορές υψηλότερος σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό. Γενετικοί Δείκτες – Μελέτες Συσχέτισης Παλαιότερες μελέτες έχουν δείξει αυξημένη συχνότητα σε ασθενείς με: HLA-B14, HLA-Aw33, HLA-DR5. Ωστόσο, τα αποτελέσματα είναι ετερογενή και μη επαναλήψιμα και δεν υποστηρίζονται από νεότερες μελέτες σε γενετικό υλικό. Γονίδια κιρκαδικών ρυθμών Λόγω της έντονης περιοδικότητας των κρίσεων και της συσχέτισης με τον υποθάλαμο, έχουν μελετηθεί γονίδια όπως: CLOCK, PER1/2/3, BMAL1, CRY1/2. Ορισμένες μικρές μελέτες υποδεικνύουν πιθανές πολυμορφίες, αλλά δεν υπάρχει ισχυρή αιτιολογική τεκμηρίωση. Γενετική προδιάθεση και περιβάλλον Η εμφάνιση της νόσου φαίνεται να εξαρτάται από πολυπαραγοντικούς μηχανισμούς, όπως: Γενετική προδιάθεση Περιβαλλοντικοί παράγοντες (κάπνισμα, ύπνος, αλκοόλ) Επιγενετικές επιδράσεις (ενεργοποίηση ή σίγαση γονιδίων λόγω περιβάλλοντος) Συμπερασματικά Κληρονομική επιβάρυνση σημαίνει μέτριο έως αυξημένο σχετικό κίνδυνο σε συγγενείς. Γονίδια: Κανένα συγκεκριμένο γονίδιο δεν έχει επιβεβαιωθεί αιτιολογικά. Πιθανόν πρόκειται για πολυπαραγοντική παθοφυσιολογία με πιθανή γενετική συσχέτιση, όχι όμως μονογονιδιακή. Ποια είναι τα συμπτώματα της αθροιστικής κεφαλαλγίας Η Αθροιστική Κεφαλαλγία είναι μία από τις πιο έντονες και χαρακτηριστικές μορφές πρωτοπαθούς κεφαλαλγίας, με συμπτώματα υψηλής εντόπισης, αυτόνομης συμμετοχής και έντονου χρονισμού. Κεφαλαλγία Υψηλής Έντασης Εντοπισμός: Μονόπλευρος πόνος (πάντα στην ίδια πλευρά), συνήθως: Οφθαλμική χώρα (περιοφθαλμικά) Κροταφική, μετωπιαία ή υπεροφθαλμική περιοχή Ενίοτε επεκτείνεται σε πρόσωπο, αυτί, δόντια ή αυχένα Χαρακτηριστικά πόνου Εξαιρετικά έντονος Διαξιφιστικός, καυστικός, ή σαν διάτρηση/καρφί Όχι παλλόμενος όπως στην ημικρανία (συνήθως συνεχής ή καυστικός) Χρονικά Χαρακτηριστικά Κρίσης Διάρκεια: 15 – 180 λεπτά (χωρίς θεραπεία) Συχνότητα: Από 1 έως 8 κρίσεις/ημέρα (συνήθως 1–3) Κυκλικότητα: Επεισόδια διάρκειας εβδομάδων ή μηνών Συχνά ίδια ώρα κάθε μέρα, συχνότερα κατά τη νύχτα (REM ύπνος) Συμπτώματα Αυτόνομης Κρανιοπροσωπικής Συμμετοχής Κατά τη διάρκεια της κρίσης παρατηρούνται συμπτώματα από την ίδια πλευρά του προσώπου (το 100% των ασθενών παρουσιάζεται τουλάχιστον 1 αυτόνομο σύμπτωμα): Δακρύρροια Ρινική καταρροή ή συμφόρηση Ερυθρότητα οφθαλμού Πτώση βλεφάρου Συστολή κόρης Οίδημα βλεφάρου ή προσώπου Ανησυχία και Κινητική Διέγερση Σημαντική διαφοροποίηση από ημικρανία. Στην αθροιστική κεφαλαλγία, ο ασθενής: Δεν μπορεί να μείνει ακίνητος. Κάνει βίαιες κινήσεις, περπατάει, χτυπάει το κεφάλι ή ουρλιάζει. Θεωρείται ότι η κινητική διέγερση είναι αντίδραση στο αφόρητο επίπεδο πόνου. Άλλα Πιθανά Συνοδά Συμπτώματα Αίσθημα πίεσης στο μάτι ή τον κρόταφο Δυσφορία ή υπερευαισθησία στο άγγιγμα (allodynia) – σπανιότερα απ’ ότι στην ημικρανία Φωτοφοβία ή φωνοφοβία, ίσως να υπάρχουν Ναυτία/έμετος, συνήθως απουσιάζουν ή είναι ήπια (σε αντίθεση με την ημικρανία) Ποιοι είναι οι τύποι αθροιστικής κεφαλαλγίας Η Αθροιστική Κεφαλαλγία σύμφωνα με την Διεθνή Ταξινόμηση Διαταραχών Κεφαλαλγίας (ICHD-3, International Classification of Headache Disorders, 3η έκδοση), κατηγοριοποιείται κυρίως σε δύο βασικούς τύπους, με βάση την περιοδικότητα και τη διάρκεια των επεισοδίων: Επεισοδιακή Αθροιστική Κεφαλαλγία (eCH) Ο συχνότερος τύπος. Ο ασθενής παρουσιάζει περιόδους κρίσεων διάρκειας μερικών εβδομάδων έως μηνών. Μεταξύ των επεισοδίων υπάρχει πλήρης ύφεση για ≥3 μήνες, χωρίς συμπτώματα. Κάθε περίοδος χαρακτηρίζεται από: 1–8 κρίσεις/24ωρο Κρίσεις σε συγκεκριμένη ώρα Κάθε κρίση διαρκεί 15–180 λεπτά Χρόνια Αθροιστική Κεφαλαλγία (cCH) Λιγότερο συχνός αλλά πολύ πιο εξουθενωτικός τύπος. Οι κρίσεις εμφανίζονται συνεχώς για >1 έτος, χωρίς επαρκείς περιόδους ύφεσης. Μπορεί να είναι πρωτοπαθής (de novo) ή να προκύψει μετατροπή από επεισοδιακή μορφή (δευτεροπαθής). Θεωρείται ότι οφείλεται σε βαθύτερη υποθαλαμική δυσλειτουργία και είναι πιο ανθεκτική στη θεραπεία. Άλλες Κατηγοριοποιήσεις Πρωτοπαθής - Εμφανίζεται χωρίς δευτεροπαθή αιτία - η συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων. Δευτεροπαθής - Σπάνια, αλλά μπορεί να μιμείται την αθροιστική κεφαλαλγία π.χ. από όγκους, αγγειακές δυσπλασίες, αρτηριοφλεβώδεις επικοινωνίες (AVMs), ή τραύμα. Νυχτερινή - Συχνότερη εμφάνιση κατά τη διάρκεια του ύπνου - σχετίζεται με στάδιο REM. Ημερήσια - Κρίσεις κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μεικτή - Κατανομή κρίσεων σε διάφορες ώρες. Πως γίνεται η διάγνωση της αθροιστικής κεφαλαλγίας Ο νευρολόγος θα εξετάσει κλινικά τον ασθενή και θα λάβει το ατομικό και οικογενειακό ιατρικό ιστορικό του. Θα σημειώσει και θα αξιολογήσει τον τρόπο ζωής του ασθενούς, την διατροφή του και τα φάρμακα που λαμβάνει. Διαγνωστικά Κριτήρια (ICHD-3) Για να τεθεί διάγνωση αθροιστικής κεφαλαλγίας απαιτούνται τουλάχιστον 5 κρίσεις που πληρούν τα εξής: Έντονος, μονοπλευρικός πόνος στην περιοφθαλμική/κροταφική περιοχή Διάρκεια κρίσης 15–180 λεπτά Συνοδεύεται από ≥1 αυτόνομο σύμπτωμα ή κινητική ανησυχία Συχνότητα κρίσεων 1 κάθε 2 ημέρες έως 8 την ημέρα Καμία άλλη αιτία να εξηγεί καλύτερα την εικόνα Παρακλινικός έλεγχος για αποκλεισμό δευτεροπαθούς αιτιολογίας Παρόλο που η διάγνωση είναι κλινική, ο απεικονιστικός έλεγχος είναι υποχρεωτικός, ιδίως: Στην πρώτη εμφάνιση της κεφαλαλγίας Σε άτυπη ηλικία έναρξης (>50 έτη) Όταν υπάρχουν νευρολογικά εστιακά σημεία Όταν υπάρχει αντοχή στη θεραπεία Απεικονιστικός έλεγχος: MRI εγκεφάλου με έμφαση στην υπόφυση MR-Angiography ή CT-Angiography (κατά περίπτωση) Επιβεβαίωση της διάγνωσης Αποκλεισμός άλλων, δευτεροπαθών ή επικίνδυνων αιτίων κεφαλαλγίας. Ημερολόγιο αθροιστικής κεφαλαλγίας Το Ημερολόγιο Αθροιστικής Κεφαλαλγίας είναι χρήσιμο εργαλείο για: Πρώιμη, ακριβή διάγνωση Ορθή θεραπευτική παρακολούθηση Αναγνώριση εκλυτικών παραγόντων Τεκμηρίωση της πορείας και της απάντησης στη θεραπεία Η λεπτομερής συμπλήρωση του ημερολογίου μπορεί να αναδείξει ορισμένους παράγοντες που παίζουν ουσιαστικό ρόλο στην πυροδότηση των κρίσεων της αθροιστικής κεφαλαλγίας. Το Ημερολόγιο Αθροιστικής Κεφαλαλγίας είναι ένα δομημένο εργαλείο καταγραφής των κρίσεων, που χρησιμοποιείται τόσο από ασθενείς όσο και από νευρολόγους για την παρακολούθηση, διάγνωση και θεραπευτική διαχείριση της νόσου. Ποια είναι η θεραπευτική αντιμετώπιση της αθροιστικής κεφαλαλγίας Οξεία Αντιμετώπιση 100% Οξυγόνο (12-15 L/min μέσω μάσκας μη επαναεισπνοής για 15-20 λεπτά) Εξαιρετικά αποτελεσματικό (~70-90% ανταπόκριση). Σουματριπτάνη (Sumatriptan) υποδόρια Ταχύτερη και αποτελεσματικότερη τριπτάνη. Ανακούφιση εντός 10-15 λεπτών. Μέγιστο 2 δόσεις/24 ώρες. Ζολμιτριπτάνη (Zolmitriptan) ενδορινικά Προφυλακτική Αντιμετώπιση Χρησιμοποιείται για μείωση της συχνότητας και της έντασης των επεισοδίων. Βεραπαμίλη (Verapamil) Ανταγωνιστής ασβεστίου, αποτελεσματικός προφυλακτικά. Λίθιο (Lithium carbonate) Καλύτερο για χρόνια αθροιστική κεφαλαλγία. Απαιτεί παρακολούθηση επιπέδων λιθίου στο αίμα. Τοπιραμάτη (Topiramate) Μελατονίνη Κορτικοειδή Νεώτερα Μονοκλωνικά φάρμακα στην Ελλάδα Το Emgality (Galcanezumab) είναι εξουσιοδοτημένο στην ΕΕ για την προφύλαξη της ημικρανίας, και με ειδική ένδειξη στις ΗΠΑ - FDA για την επεισοδιακή αθροιστική κεφαλαλγία. Έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό στην επεισοδιακή & χρόνια μορφή, μειώνοντας τη συχνότητα και ένταση των κρίσεων. Αποζημιώνεται από τον ΕΟΠΥΥ – όχι μόνο για την ημικρανία αλλά και για την αθροιστική κεφαλαλγία. Botox Το Botox (botulinum toxin type A), ΔΕΝ έχει αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα και δεν συνιστάται για τη θεραπεία της αθροιστικής κεφαλαλγίας αφού επηρεάζει ανεπαρκώς τους κρίσιμους μηχανισμούς. Ανθεκτικές περιπτώσεις αθροιστικής κεφαλαλγίας Χρειάζεται πολυπαραγοντική προσέγγιση από εξειδικευμένο νευρολόγο σε κεφαλαλγίες και με εμπειρία σε νευροχειρουργικές λύσεις, όπως: Block του σφηνοϋπερώιου γαγγλίου. Το SPG block είναι μια ειδική τεχνική που μπορεί να προσφέρει ανακούφιση σε ασθενείς με αθροιστική κεφαλαλγία και γίνεται με χορήγηση τοπικού αναισθητικού στο σφηνοϋπερώιο γάγγλιο. Διέγερση ινιακού νεύρου (ONS). Βαθιά εγκεφαλική διέγερση υποθαλάμου (DBS) σε εξαιρετικά βαριές, ανθεκτικές περιπτώσεις. Συμπερασματικά Η αθροιστική κεφαλαλγία δεν είναι απλός πονοκέφαλος αλλά μια από τις πιο επώδυνες καταστάσεις που μπορεί να υποστεί ένας άνθρωπος, κάτι που η επιστημονική κοινότητα αναγνωρίζει πλέον ξεκάθαρα. Τα τελευταία χρόνια, η επιστήμη έχει κάνει αλματώδη πρόοδο στη νευροβιολογία του πόνου και της κεφαλαλγίας. Έχουμε κατανοήσει καλύτερα τον ρόλο του υποθαλάμου, των τριδυμοαγγειακών κυκλωμάτων και των πεπτιδίων όπως το CGRP. Αυτό σημαίνει ότι πλέον έχουμε θεραπείες που στοχεύουν πολύ πιο συγκεκριμένα τα σημεία όπου γεννιέται ο πόνος. Υπάρχουν φαρμακευτικές λύσεις, όπως οι τριπτάνες, η οξυγονοθεραπεία, η βεραπαμίλη, και για τους πιο επίμονους τύπους κεφαλαλγίας τα σύγχρονα μονοκλωνικά αντισώματα. Η θεραπευτική στρατηγική γίνεται σήμερα πιο προσωπική και διαμορφώνεται με βάσει το ιστορικό και τις ανάγκες του ασθενούς. Μπορούμε να μειώσουμε τον πόνο, να αποτρέψουμε τις κρίσεις και να δώσουμε στον πάσχοντα την ζωή που του αξίζει. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Όταν το χέρι κινείται χωρίς τη θέλησή μας ! Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) Τι είναι το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός Το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) αποτελεί μια σπάνια νευρολογική διαταραχή, κατά την οποία ένα από τα δύο άνω άκρα φαίνεται να εκτελεί κινήσεις χωρίς τη συνειδητή πρόθεση του ατόμου. Ο ασθενής δεν χάνει την ικανότητα κίνησης του χεριού· αντίθετα, το χέρι μπορεί να πραγματοποιεί πολύπλοκες, οργανωμένες κινήσεις, οι οποίες όμως δεν συμφωνούν με την επιθυμία του. Πολλοί ασθενείς περιγράφουν την εμπειρία σαν το χέρι να Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 4 λεπτά Παρουσία του Καθηγητή Νευρολογίας και Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών Νοσημάτων της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (ΕΚΠΑ), κ. Στυλιανού Γκατζώνη, στο 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας Το 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 4 έως και τις 7 Ιουνίου 2026 στο ξενοδοχείο Elite στην Καλαμάτα, αποτέλεσε έναν σημαντικό θεσμό επιστημονικού διαλόγου και ανταλλαγής γνώσης στον διαρκώς εξελισσόμενο τομέα της νευρολογίας. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου παρουσιάστηκαν και αναλύθηκαν σύγχρονοι διαγνωστικοί και θεραπευτικοί αλγόριθμοι με άμεση κλινική εφαρμογή σε μείζονα νευρολογικά νοσήματα, αναδεικνύοντας τις νεότερες εξελίξεις στη δι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 1 λεπτά Οι Αναστολείς BTK (Bruton’s Tyrosine Kinase), μία υποσχόμενη θεραπεία κατά της Σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton - BTK inhibitors αποτελούν μία από τις πιο συζητημένες εξελίξεις στη θεραπεία της Σκλήρυνσης κατά πλάκας, όχι επειδή προσφέρουν άμεση επαναμυελίνωση, αλλά επειδή στοχεύουν έναν πυρήνα της παθοφυσιολογίας που μέχρι πρόσφατα ήταν σχετικά «απρόσιτος»: τη χρόνια, ενδοεγκεφαλική φλεγμονή. Σε αντίθεση με τις κλασικές ανοσοτροποποιητικές θεραπείες που δρουν κυρίως στην περιφέρεια, οι BTK inhibitors έχουν τη δυνατότητα να διαπερνού Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 4 Μαΐ διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

  • Τραυματισμοί και Βλάβες του Νωτιαίου Μυελού, Μυελοπάθειες | Νευρολόγος Γκατζώνης | Νευρολόγος Αθήνα | Νευρολογικό Ιατρείο Αθήνας

    Το φάσμα των βλαβών του νωτιαίου μυελού αποτελεί μια σύνθετη και ποικιλόμορφη ομάδα νοσημάτων και καταστάσεων με διαφορετική αιτιολογία, παθοφυσιολογία και κλινική έκφραση | Νευρολόγος Γκατζώνης | Επιληψία από Αλκοόλ | Νευρολόγος Αθήνα | Καλός νευρολόγος | Νευρολογικό ιατρείο Αθήνας Τραυματισμοί και Βλάβες του Νωτιαίου Μυελού, Μυελοπάθειες, Μυελίτιδες Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος, Ειδικός στις βλάβες του Νωτιαίου Μυελού Τί είναι ο νωτιαίος μυελός Ο νωτιαίος μυελός ανήκει στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ), μαζί με τον εγκέφαλο. Αποτελεί τον κύριο νευρικό «δρόμο» που συνδέει τον εγκέφαλο με το περιφερικό νευρικό σύστημα, μεταφέροντας τόσο τα κινητικά σήματα προς το σώμα όσο και τα αισθητικά σήματα προς τον εγκέφαλο. Ανατομικά, βρίσκεται εντός του σπονδυλικού σωλήνα και περιβάλλεται από τις μήνιγγες και το εγκεφαλονωτιαίο υγρό, που προσφέρουν προστασία και θρέψη. Λειτουργικά, συμμετέχει στον έλεγχο των κινήσεων, στην επεξεργασία των αισθητικών πληροφοριών, στα αντανακλαστικά και στη ρύθμιση των αυτόνομων λειτουργιών. Με απλά λόγια, ο νωτιαίος μυελός είναι το νευρικό «κέντρο» που συντονίζει πολλές βασικές λειτουργίες του σώματος. Ποιες είναι οι λειτουργίες νωτιαίου μυελού Οι βασικές λειτουργίες του νωτιαίου μυελού είναι κρίσιμες για την κίνηση, την αίσθηση και την ομαλή λειτουργία του οργανισμού. Λειτουργεί ως κεντρικός δίαυλος επικοινωνίας ανάμεσα στον εγκέφαλο και το υπόλοιπο σώμα, μεταφέροντας κινητικές εντολές από τον εγκέφαλο στους μύες και αισθητικές πληροφορίες από το σώμα προς τον εγκέφαλο. Ποια είναι η δομή του νωτιαίου μυελού Ο νωτιαίος μυελός βρίσκεται μέσα στη σπονδυλική στήλη, συγκεκριμένα στον σπονδυλικό σωλήνα που σχηματίζεται από τα σώματα και τα τόξα των σπονδύλων. Εκτείνεται από τη βάση του εγκεφάλου (τον προμήκη μυελό) μέχρι περίπου το ύψος του 1ου ή 2ου οσφυϊκού σπονδύλου (Ο1–Ο2).Ο νωτιαίος μυελός αποτελείται από νευρικό ιστό και χωρίζεται σε δύο κύρια μέρη: λευκή ουσία και φαιά ουσία. Πιο αναλυτικά: Φαιά ουσία Βρίσκεται στο κέντρο του νωτιαίου μυελού και έχει σχήμα πεταλούδας ή γράμματος "Η" σε οριζόντια τομή. Αποτελείται κυρίως από σώματα νευρικών κυττάρων (νευρώνες). Περιλαμβάνει: Πρόσθια κέρατα: κινητικοί νευρώνες → μεταφέρουν σήματα στους μυς. Οπίσθια κέρατα: αισθητικοί νευρώνες → λαμβάνουν σήματα από το σώμα. Πλάγια κέρατα (σε ορισμένα τμήματα) → συμμετέχουν στο αυτόνομο νευρικό σύστημα. Λευκή ουσία (εξωτερική περιοχή) Περιβάλλει τη φαιά ουσία. Αποτελείται από νευρικές ίνες (νευράξονες) που μεταφέρουν σήματα πάνω και κάτω από τον εγκέφαλο. Χωρίζεται σε 3 ζεύγη δεσμών: Πρόσθια, Πλάγια, Οπίσθια. Άλλα βασικά στοιχεία Νωτιαία νεύρα: Εξέρχονται σε ζεύγη από κάθε σπονδυλικό επίπεδο (31 ζεύγη συνολικά). Νωτιαίες μήνιγγες: Προστατευτικές μεμβράνες γύρω από τον νωτιαίο μυελό. Εγκεφαλονωτιαίο υγρό: Περιβάλλει και προστατεύει τον μυελό από κραδασμούς. Σύνδεση με τον εγκέφαλο Η σύνδεση του νωτιαίου μυελού με τον εγκέφαλο γίνεται μέσω του εγκεφαλικού στελέχους, συγκεκριμένα μέσω της μεσεγκεφαλικής γέφυρας (προμήκης μυελός), που βρίσκεται στο κάτω τμήμα του εγκεφάλου και συνεχίζεται στον νωτιαίο μυελό. Αυτή είναι η περιοχή όπου περνούν οι νευρικές ίνες που μεταφέρουν σήματα: Από τον νωτιαίο μυελό στον εγκέφαλο (αισθητικές οδοί) Από τον εγκέφαλο στον νωτιαίο μυελό (κινητικές οδοί) Επιπλέον, μέσω αυτής της σύνδεσης, ο εγκέφαλος ελέγχει τις αντανακλαστικές και τις αυτόνομες λειτουργίες που εδράζονται στον νωτιαίο μυελό. Έτσι, ο νωτιαίος μυελός και ο εγκέφαλος λειτουργούν ως ένα ενιαίο νευρικό σύστημα, με τον νωτιαίο μυελό να είναι ο κεντρικός «αγωγός» μεταφοράς πληροφοριών και εκτέλεσης αντανακλαστικών. Σύνδεση με τα νεύρα Ο νωτιαίος μυελός συνδέεται με τα νεύρα μέσω των νωτιαίων ριζών, που αποτελούν τα σημεία εξόδου και εισόδου των νευρικών ινών προς και από το σώμα. Συγκεκριμένα: Οπίσθιες (ραχιαίες) ρίζες: μεταφέρουν αισθητικές πληροφορίες από το περιφερικό νευρικό σύστημα προς τον νωτιαίο μυελό. Αυτές οι ίνες φέρνουν πληροφορίες για την αίσθηση, τον πόνο, τη θερμοκρασία και τη θέση από το δέρμα, τους μύες και τις αρθρώσεις. Εμπρόσθιες (κοιλιακές) ρίζες: μεταφέρουν κινητικές εντολές από τον νωτιαίο μυελό προς τους μύες, επιτρέποντας την κίνηση και τον μυϊκό έλεγχο. Οι οπίσθιες και εμπρόσθιες ρίζες ενώνονται λίγο έξω από τον νωτιαίο μυελό για να σχηματίσουν τα νωτιαία νεύρα, τα οποία εξέρχονται από τον σπονδυλικό σωλήνα μέσω των μεσοσπονδυλίων τρημάτων και διακλαδώνονται προς διάφορα μέρη του σώματος. Αυτή η σύνδεση επιτρέπει την αμφίδρομη επικοινωνία μεταξύ του κεντρικού νευρικού συστήματος (εγκέφαλος και νωτιαίος μυελός) και του περιφερικού νευρικού συστήματος. Ποιές είναι οι βλάβες του νωτιαίου μυελού Οι βλάβες του νωτιαίου μυελού, είτε τραυματικής είτε παθολογικής αιτιολογίας, συγκροτούν ένα ευρύ φάσμα μυελοπαθειών με σοβαρές νευρολογικές συνέπειες. Ολόκληρο το φάσμα των βλαβών του νωτιαίου μυελού, δηλαδή: τραυματικές, νεοπλασματικές, λοιμώδεις, φλεγμονώδεις, αγγειακές, εκφυλιστικές, μεταβολικές, συγγενείς, τοξικές και παρανεοπλασματικές μυελοπάθειες, περιλαμβάνει πάνω από 50 διακριτές νοσολογικές οντότητες. Η ταξινόμηση των βλαπτικών παραγόντων γίνεται με βάση την παθοφυσιολογική αιτιολογία και την εντόπιση ή έκταση της βλάβης. Η παρακάτω κατηγοριοποίηση παρέχει ένα πλήρες πλαίσιο κατανόησης των παραγόντων που μπορούν να βλάψουν τον νωτιαίο μυελό, ταξινομημένων ανά αιτία και μηχανισμό δράσης. Κάθε μορφή βλάβης έχει τα δικά της παθογενετικά χαρακτηριστικά και διακριτή εξέλιξη, με άμεσο αντίκτυπο στην πρόγνωση και την λειτουργικότητα του ασθενούς. Τραυματικές βλάβες (Κακώσεις του νωτιαίου μυελού) Αποτελούν μια από τις συχνότερες και πιο σοβαρές αιτίες μυελικής βλάβης που προκαλούνται λόγω άμεσης ή έμμεσης κάκωσης του σπονδυλικού σωλήνα. Ανοιχτές κακώσεις: από διατιτραίνοντα τραύματα (π.χ. πυροβολισμός, μαχαίρωμα). Κλειστές κακώσεις: από πτώσεις, τροχαία ατυχήματα ή αθλητικά τραύματα. Μηχανική συμπίεση: ρήξη σπονδυλικού σώματος, εξάρθρημα, κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου που πιέζει τον μυελό. Σταδιοποίηση: Οξεία φάση (πρώτες ώρες/ημέρες): αιμορραγία, οίδημα, νέκρωση. Δευτερογενής φάση (μέρες-εβδομάδες): φλεγμονή, απόπτωση, ισχαιμία. Χρόνια φάση: σχηματισμός κύστεων, γλοίωσης, απομυελίνωσης. Ο νευρολόγος είναι ο αρμόδιος γιατρός για την νευρολογική εκτίμηση και αποκατάσταση και ο νευροχειρουργός για την χειρουργική αντιμετώπιση. Νεοπλασματικές βλάβες (Όγκοι του νωτιαίου μυελού) Αποτελούν βλάβες λόγω πρωτοπαθών ή μεταστατικών όγκων που διηθούν ή πιέζουν τον νωτιαίο μυελό. Οι όγκοι κατατάσσονται με βάση τη θέση τους σε σχέση με τον μυελό και τις μήνιγγες. Ενδομυελικοί: προέρχονται από τον ίδιο τον μυελό (π.χ. αστροκύττωμα, επενδύμωμα). Εξωμυελικοί-ενδοσκληρίδιοι: προέρχονται από τις μήνιγγες ή τις ρίζες (π.χ. μηνιγγίωμα, νευρίνωμα). Εξωσκληρίδιοι: εξωτερικά του σκληρού χιτώνα, συχνά μεταστατικοί όγκοι (π.χ. από πνεύμονα, μαστό, προστάτη). Η βλάβη προκύπτει μέσω άμεσης διήθησης ή μέσω πιεστικών φαινομένων και ισχαιμίας. Ο νευρολόγος είναι ο αρμόδιος γιατρός που θέτει τη διάγνωση, οργανώνει τον απεικονιστικό έλεγχο και κατευθύνει τη διαγνωστική προσπέλαση. Η θεραπεία μπορεί να είναι χειρουργική, ακτινοβολία ή φαρμακευτική σε συνεργασία με νευροχειρουργούς και ογκολόγους. Λοιμώδεις Μυελοπάθειες Πρόκειται για μυελικές βλάβες από μικροβιακούς παράγοντες, πιο συχνές σε ανοσοκατεσταλμένους. Βακτηριακές λοιμώξεις: αποστήματα, φυματίωση του νωτιαίου μυελού, σπειροχαίτες. Ιογενείς λοιμώξεις: HIV μυελοπάθεια, ιός HTLV-1, έρπης. Μυκητιασικές ή παρασιτικές λοιμώξεις: σπανιότερες αλλά σοβαρές σε ανοσοκατεσταλμένους. Ο νευρολόγος συμμετέχει στη διαφορική διάγνωση και συνεργάζεται με λοιμωξιολόγους για την αιτιολογική θεραπεία. Φλεγμονώδεις & Απομυελινωτικές Μυελοπάθειες Πρόκειται για βλάβες που οφείλονται σε ανοσολογική προσβολή της μυελίνης ή του ίδιου του νωτιαίου μυελού. Μπορεί να είναι ιδιοπαθείς, ιογενείς ή συστηματικές. Οξεία εγκάρσια μυελίτιδα: οξεία φλεγμονή που προκαλεί εγκάρσια προσβολή της μυελικής ουσίας, φλεγμονή του μυελού, συνήθως μετά από ιογενή λοίμωξη ή ως αυτοάνοση αντίδραση. Πολλαπλή σκλήρυνση (σκλήρυνση κατά πλάκας): χρόνια απομυελινωτική νόσος με τμηματικές μυελικές βλάβες. Οπτική Νευρομυελίτιδα (νόσος Devic), αυτοάνοση απομυελίνωση με εκτεταμένες μυελικές βλάβες, σοβαρή φλεγμονώδης διαταραχή με προτίμηση στον οπτικό νεύρο και τον νωτιαίο μυελό. MOG-σχετιζόμενες μυελοπάθειες (μυελοπάθειες που σχετίζονται με αντισώματα κατά της MOG (Myelin Oligodendrocyte Glycoprotein), αυτοάνοση νόσος, συνήθως με οξεία εγκάρσια μυελίτιδα, συχνά με καλή πρόγνωση. Ο νευρολόγος είναι ο εξειδικευμένος γιατρός για τη διάγνωση, ανοσοθεραπεία, παρακολούθηση και διαχείριση της κατάστασης των ασθενών. Επίσης, παίζει κομβικό ρόλο στον αποκλεισμό μιμητικών νοσημάτων. Αγγειακές βλάβες του νωτιαίου μυελού Ο νωτιαίος μυελός είναι ευαίσθητος σε ισχαιμία λόγω της περιορισμένης αιματικής του παροχής ή αγγειακών δυσπλασιών, όπως: Απόφραξη ή θρόμβωση της πρόσθιας νωτιαίας αρτηρίας (σύνδρομο πρόσθιας νωτιαίας αρτηρίας) που οδηγεί σε απώλεια κινητικότητας και αισθητικότητας. Αγγειακές δυσπλασίες, αρτηριοφλεβικές δυσπλασίες που προκαλούν αιμορραγίες ή χρόνια φλεβική συμφόρηση. Αιμορραγία/υπαραχνοειδής έκχυση μέσα στον σπονδυλικό σωλήνα. Σταδιοποίηση: οξεία ισχαιμική φάση, υποξική νέκρωση, δευτερογενείς εκφυλιστικές αλλοιώσεις. Ο νευρολόγος εκτιμά την αιτία, οργανώνει τον απεικονιστικό έλεγχο και παρακολουθεί τη λειτουργική αποκατάσταση. Συνεργάζεται με νευροακτινολόγους και νευροχειρουργούς σε περιπτώσεις επεμβατικής ανάγκης. Εκφυλιστικές & μεταβολικές μυελοπάθειες Πρόκειται για χρόνιες καταστάσεις που προκαλούν σταδιακή επιδείνωση της μυελικής λειτουργίας λόγω μηχανικών ή μεταβολικών αιτιών. Σπονδυλική στένωση, χρόνια πίεση του μυελού λόγω οστεοφυτών, εκφύλισης δίσκου, πάχυνσης συνδέσμων. Τραχηλική σπονδυλική μυελοπάθεια, συνδυασμός εκφύλισης και μηχανικής πίεσης στον αυχενικό μυελό. Νόσος του συνδρόμου υποξίας του νωτιαίου μυελού από χρόνια ανεπαρκή αιμάτωση. Μεταβολικές διαταραχές: Έλλειψη βιταμίνης B12 (υποξεία συνδυασμένη εκφύλιση) με απομυελίνωση οπισθίων και πλάγιων δεσμίδων. Νευροεκφυλιστικά νοσήματα (π.χ. νόσος Friedreich, σπάνιες μυελοπάθειες). Ο νευρολόγος διαγιγνώσκει και παρακολουθεί τις νευροεκφυλιστικές και μεταβολικές αιτίες, τις αντιμετωπίζει συμπτωματικά και παραπέμπει για χειρουργική αποσυμπίεση αν απαιτείται. Συγγενείς και κληρονομικές ανωμαλίες του νωτιαίου μυελού Πρόκειται για δομικές γενετικές βλάβες που επηρεάζουν τη μορφολογία ή λειτουργία του μυελού από τη γέννηση. Μυελομηνιγγοκήλη: δισχιδής ράχη με προβολή του μυελού και των μηνίγγων. Σύνδρομο δεμένου μυελού (tethered cord): ανώμαλη καθήλωση του μυελού στον νωτιαίο σωλήνα. Συριγγομυελία: σχηματισμός κοιλότητας (σύριγγας) εντός του μυελού, που μπορεί να είναι συγγενής ή επίκτητη. Ατελή μυελική ανάπτυξη: σε σύνδρομα όπως η Arnold-Chiari ή Dandy-Walker. Ο νευρολόγος έχει ρόλο στην αναγνώριση, παρακολούθηση και διαφοροδιάγνωση, ενώ η χειρουργική αντιμετώπιση εμπίπτει στον νευροχειρουργό. Τοξικές, ιατρογενείς & παρανεοπλασματικές μυελοπάθειες Μηχανισμοί βλάβης που σχετίζονται με εξωτερικές ή εσωτερικές τοξικές επιδράσεις. Τοξική μυελοπάθεια, λόγω βαρέων μετάλλων (π.χ. μόλυβδος), αλκοόλ, φαρμάκων ή ακτινοβολίας. Ακτινική μυελοπάθεια, επιπλοκή ακτινοθεραπείας στον αυχένα ή θώρακα. Παρανεοπλασματικά σύνδρομα, ανοσολογική προσβολή του μυελού λόγω αντίδρασης σε κακοήθεια (συχνά με αντικαρκινικά αντισώματα). Ο νευρολόγος είναι καθοριστικός για την αναγνώριση των άτυπων μυελοπαθειών, τον ανοσολογικό έλεγχο, την καθοδήγηση για θεραπεία και την ενδονοσοκομειακή ή διεπιστημονική διαχείριση. Συμπερασματικά Το φάσμα των βλαβών του νωτιαίου μυελού αποτελεί μια σύνθετη και ποικιλόμορφη ομάδα νοσημάτων και καταστάσεων με διαφορετική αιτιολογία, παθοφυσιολογία και κλινική έκφραση. Ως νευρολόγοι, ο ρόλος μας είναι καθοριστικός τόσο στη διαγνωστική προσέγγιση όσο και στη διαχείριση των ασθενών, ιδιαίτερα στις μη χειρουργικές περιπτώσεις. Η πρώιμη και ακριβής νευρολογική εκτίμηση είναι κρίσιμη για τον καθορισμό της αιτίας — είτε πρόκειται για φλεγμονώδη, μεταβολική, αγγειακή, λοιμώδη ή τοξική μυελοπάθεια — καθώς και για τον αποκλεισμό μιμητών ή συννοσηροτήτων. Η σύγχρονη απεικόνιση (MRI) σε συνδυασμό με νευροφυσιολογικές και ανοσολογικές εξετάσεις επιτρέπει την καλύτερη κατηγοριοποίηση και την εξατομικευμένη θεραπευτική προσέγγιση. Στις φλεγμονώδεις και αυτοάνοσες μυελοπάθειες, η νευρολογική παρακολούθηση και η εφαρμογή ανοσοθεραπείας αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της αντιμετώπισης. Στις λοιμώξεις, η διεπιστημονική συνεργασία με λοιμωξιολόγους είναι αναγκαία. Παράλληλα, ο νευρολόγος έχει πρωταρχικό ρόλο στην αποκατάσταση και στη διαχείριση της αναπηρίας, καθώς και στην παρακολούθηση χρόνιων εκφυλιστικών και μεταβολικών μυελοπαθειών. Η πολυπαραγοντική προσέγγιση, με συνεργασία νευροχειρουργών, ογκολόγων, λοιμωξιολόγων, φυσιοθεραπευτών και άλλων ειδικοτήτων, είναι απαραίτητη για τη βέλτιστη φροντίδα των ασθενών με βλάβες του νωτιαίου μυελού. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Όταν το χέρι κινείται χωρίς τη θέλησή μας ! Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) Τι είναι το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός Το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) αποτελεί μια σπάνια νευρολογική διαταραχή, κατά την οποία ένα από τα δύο άνω άκρα φαίνεται να εκτελεί κινήσεις χωρίς τη συνειδητή πρόθεση του ατόμου. Ο ασθενής δεν χάνει την ικανότητα κίνησης του χεριού· αντίθετα, το χέρι μπορεί να πραγματοποιεί πολύπλοκες, οργανωμένες κινήσεις, οι οποίες όμως δεν συμφωνούν με την επιθυμία του. Πολλοί ασθενείς περιγράφουν την εμπειρία σαν το χέρι να Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 4 λεπτά Παρουσία του Καθηγητή Νευρολογίας και Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών Νοσημάτων της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (ΕΚΠΑ), κ. Στυλιανού Γκατζώνη, στο 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας Το 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 4 έως και τις 7 Ιουνίου 2026 στο ξενοδοχείο Elite στην Καλαμάτα, αποτέλεσε έναν σημαντικό θεσμό επιστημονικού διαλόγου και ανταλλαγής γνώσης στον διαρκώς εξελισσόμενο τομέα της νευρολογίας. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου παρουσιάστηκαν και αναλύθηκαν σύγχρονοι διαγνωστικοί και θεραπευτικοί αλγόριθμοι με άμεση κλινική εφαρμογή σε μείζονα νευρολογικά νοσήματα, αναδεικνύοντας τις νεότερες εξελίξεις στη δι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 1 λεπτά Οι Αναστολείς BTK (Bruton’s Tyrosine Kinase), μία υποσχόμενη θεραπεία κατά της Σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton - BTK inhibitors αποτελούν μία από τις πιο συζητημένες εξελίξεις στη θεραπεία της Σκλήρυνσης κατά πλάκας, όχι επειδή προσφέρουν άμεση επαναμυελίνωση, αλλά επειδή στοχεύουν έναν πυρήνα της παθοφυσιολογίας που μέχρι πρόσφατα ήταν σχετικά «απρόσιτος»: τη χρόνια, ενδοεγκεφαλική φλεγμονή. Σε αντίθεση με τις κλασικές ανοσοτροποποιητικές θεραπείες που δρουν κυρίως στην περιφέρεια, οι BTK inhibitors έχουν τη δυνατότητα να διαπερνού Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 4 Μαΐ διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

  • Σύνδρομο Guillain-Barré | Νευρολόγος | Ιατρείο Νευρολογικών Παθήσεων | Νευρολόγος Αθήνα | Γκατζώνης Στυλιανός

    Το Σύνδρομο Guillain-Barré (GBS) είναι μια σπάνια αλλά σοβαρή νευρολογική πάθηση, στην οποία το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται κατά λάθος στα περιφερικά νεύρα του σώματος. Δεν είναι χρόνιο νόσημα αλλά μία οξεία, αυτοάνοση, φλεγμονώδης πολυριζονευροπάθεια | Νευρολόγος | ΝΕΥΡΟΛΟΓΟΣ ΑΘΗΝΑ ΓΚΑΤΖΩΝΗΣ | καλός νευρολόγος Σύνδρομο Guillain-Barré, συμπτώματα, αντιμετώπιση, θεραπεία Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος Το Σύνδρομο Guillain-Barré (GBS) είναι μια σπάνια αλλά σοβαρή νευρολογική πάθηση, στην οποία το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται κατά λάθος στα περιφερικά νεύρα του σώματος. Δεν είναι χρόνιο νόσημα αλλά μία οξεία, αυτοάνοση, φλεγμονώδης πολυριζονευροπάθεια. Δεν είναι κληρονομικό και δεν μεταδίδεται, αλλά προκύπτει από λανθασμένη αυτοάνοση απάντηση του οργανισμού μετά από μία λοίμωξη ή άλλο ερέθισμα. Επηρεάζει τα περιφερικά νεύρα, με αποτέλεσμα την διαταραχή της κίνησης, αλλά και της αίσθησης. Προκαλεί προοδευτική μυϊκή αδυναμία που ξεκινά από τα κάτω άκρα (πόδια) και μπορεί να ανέβει προς τον κορμό και τα χέρια. Αν και στις περισσότερες περιπτώσεις η πρόγνωση είναι καλή, το σύνδρομο Guillain- Barré μπορεί μπορεί να είναι θανατηφόρο αν η παράλυση φτάσει μέχρι και τους αναπνευστικούς μύες και δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως. Σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Νευρολογικών Διαταραχών και Εγκεφαλικών επεισοδίων (NINDS), περίπου 1-2 στους 100.000 ανθρώπους νοσούν ετησίως από το σύνδρομο Guillain-Barre. Το 80% των ασθενών αναρρώνουν πλήρως ή με ελάχιστα υπολείμματα, της νόσου. Το 15% έχουν μόνιμα νευρολογικά ελλείμματα. Το 5–8% πεθαίνουν, κυρίως λόγω σοβαρής διαταραχής του αυτόνομου νευρικού συστήματος. Το όνομα του συνδρόμου Guillain-Barré προέρχεται από τα επώνυμα των δύο Γάλλων νευρολόγων, Georges Guillain και Jean Alexandre Barré, οι οποίοι μαζί με τον συνάδελφό τους André Strohl περιέγραψαν για πρώτη φορά το σύνδρομο το 1916. Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, μελέτησαν στρατιώτες που εμφάνιζαν αδυναμία στα άκρα και απώλεια αντανακλαστικών, χωρίς βλάβη στο νωτιαίο μυελό. Χρησιμοποιώντας την τότε καινοτόμα ηλεκτροφυσιολογική τεχνική του ηλεκτρονευρογραφήματος, κατέγραψαν τις νευρομυϊκές διαταραχές και απέδειξαν ότι επρόκειτο για παθολογία του περιφερικού νευρικού συστήματος. Ποια είναι τα συμπτώματα του συνδρόμου Guillain-Barré Τα συμπτώματα του συνδρόμου Guillain-Barré είναι αποτέλεσμα της φλεγμονώδους απομυελίνωσης των περιφερικών νεύρων. Το σύνδρομο χαρακτηρίζεται από οξεία έναρξη με ταχέως εξελισσόμενη μυϊκή αδυναμία, καθώς και με δυνατότητα προσβολής των αναπνευστικών μυών και αυτόνομων λειτουργιών. Κύρια συμπτώματα: Μυϊκή αδυναμία Ξεκινά συμμετρικά από τα κάτω άκρα (ανιούσα παράλυση). Επεκτείνεται προς τα άνω άκρα και τον κορμό. Φάση έναρξης 1-10 ημέρες, η μέγιστη αδυναμία εμφανίζεται εντός 2-4 εβδομάδων. Αδυναμία στο πρόσωπο ή στα κρανιακά νεύρα (π.χ. διπλή πάρεση προσωπικού νεύρου). Κρανιακή νευροπάθεια Πάρεση προσωπικού νεύρου (συνήθως αμφοτερόπλευρη). Διπλωπία (προσβολή οφθαλμοκινητικών νεύρων). Σε Miller Fisher σύνδρομο (υποκατηγορία): αταξία + οφθαλμοπληγία + κατάργηση αντανακλαστικών. Μείωση ή απουσία αντανακλαστικών σε όλα τα άκρα. Έλλειψη συντονισμού. Μούδιασμα & Παραισθησίες Αίσθημα καψίματος, μυρμηγκιάσματος, ή μουδιάσματος σε άκρα (περιφερική συμμετοχή). Αναπνευστική ανεπάρκεια Προσβολή του διαφράγματος και των αναπνευστικών μυών → ανάγκη για μηχανικό αερισμό στο 25–30% των περιπτώσεων. Αυτόνομες διαταραχές (σοβαρές και απρόβλεπτες). Αρρυθμίες Υπέρταση/Υπόταση (αστάθεια ΑΠ) Εφίδρωση ή ξηροδερμία Ορθοστατική υπόταση Δυσκοιλιότητα, κατακράτηση ούρων Βαθμός βαρύτητας του συνδρόμου Guillain-Barré Ο βαθμός βαρύτητας του συνδρόμου Guillain-Barré ποικίλλει σημαντικά μεταξύ των ασθενών και εξαρτάται από τη μορφή της νόσου, την ταχύτητα εξέλιξης, την έκταση της νευρικής προσβολής και την ανάγκη για αναπνευστική υποστήριξη. Κλινική βαρύτητα (κλίμακες αξιολόγησης) Η Hughes Functional Grading Scale (GBS disability score) είναι η πιο ευρέως χρησιμοποιούμενη κλίμακα για την εκτίμηση της λειτουργικής βαρύτητας της νόσου: Βαθμός Περιγραφή 0 Φυσιολογική νευρολογική εξέταση 1 Ελαφρά συμπτώματα, ικανότητα για τρέξιμο 2 Ικανός για βάδιση χωρίς βοήθεια, αλλά όχι τρέξιμο 3 Χρήζει βοήθειας για τη βάδιση 4 Κλινήρης ή σε αναπηρικό καροτσάκι 5 Χρειάζεται μηχανική υποστήριξη αναπνοής 6 Κατάληξη Κλινικά σημεία σοβαρής προσβολής Η βαρύτητα εκτιμάται και βάσει συγκεκριμένων ευρημάτων: Αναπνευστική ανεπάρκεια ( το 25–30% των ασθενών χρειάζονται μηχανική υποστήριξη). Ανύψωση προσβολής (πόδια → κορμός → πρόσωπο → αναπνευστικό). Αστάθεια αυτόνομου: αρρυθμίες, διακυμάνσεις πίεσης, επικίνδυνες για τη ζωή. Αδυναμία των κρανιακών νεύρων: π.χ. δυσκαταποσία, δυσαρθρία, διπλωπία. Γρήγορη εξέλιξη (<7 ημέρες από την έναρξη μέχρι τη μέγιστη αδυναμία). Ποιά είναι Παθογένεια του συνδρόμου Guillain-Barré Το σύνδρομο Guillain-Barré είναι μια οξεία φλεγμονώδης απομυελινωτική πολυνευροπάθεια, αυτοάνοσης αιτιολογίας, που επηρεάζει κυρίως το περιφερικό νευρικό σύστημα. Πρόκειται για επείγουσα νευρολογική κατάσταση που απαιτεί άμεση ιατρική φροντίδα. Αιτιολογία και Παθογένεια Το σύνδρομο Guillain-Barré θεωρείται μεταλοιμώδης αυτοάνοση αντίδραση, κατά την οποία το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται εσφαλμένα στα περιφερικά νεύρα του ίδιου του οργανισμού. Εκλυτικοί Παράγοντες Στα 2/3 των περιπτώσεων, δηλαδή στο 66% περίπου των ανθρώπων που εμφανίζουν Guillain-Barré, πριν εμφανιστεί το σύνδρομο, έχει προηγηθεί κάποια λοίμωξη, δηλαδή μια μικροβιακή ή ιογενής ασθένεια (π.χ. γρίπη, γαστρεντερίτιδα, λοίμωξη του αναπνευστικού, κλπ). Παράδειγμα: Ένα άτομο παθαίνει γαστρεντερίτιδα από το βακτήριο Campylobacter jejuni. Μετά από 2-3 εβδομάδες, αρχίζει να αισθάνεται μυϊκή αδυναμία και μουδιάσματα στα πόδια — τα πρώτα σημάδια του Guillain-Barré. Οι πιο συχνοί λοιμώδεις παράγοντες είναι: Campylobacter jejuni (βακτήριο γαστρεντερίτιδας) – πιο ισχυρά συσχετισμένο με την νόσο Cytomegalovirus (CMV) Epstein-Barr virus (EBV) Mycoplasma pneumoniae Influenza Ιός HIV Ιός Zika Ιοί της γρίπης ή COVID-19 (σε μικρότερο ποσοστό) Ανοσολογικός μηχανισμός Η παθοφυσιολογία βασίζεται στη διασταυρούμενη ανοσολογική αντίδραση. Το ανοσοποιητικό σύστημα δημιουργεί αντισώματα και Τ-λεμφοκύτταρα κατά των παθογόνων αντιγόνων. Κάποια από αυτά τα αντισώματα αναγνωρίζουν λανθασμένα τις δομές των περιφερικών νεύρων (όπως τα γαγγλιοσίδια GM1, GD1a, GT1a, GQ1b). Ο μηχανισμός αυτός οδηγεί σε απομυελίνωση, φλεγμονή, διακοπή αγωγιμότητας και μυϊκή αδυναμία/παράλυση. Ποιά είναι η κληρονομική προδιάθεση του συνδρόμου Guillain-Barré Το σύνδρομο Guillain-Barré θεωρείται επίκτητη αυτοάνοση νευροπάθεια και όχι κληρονομική. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένες ενδείξεις γενετικής προδιάθεσης, χωρίς όμως να υπάρχει σαφής και ισχυρός κληρονομικός μηχανισμός. Η εμφάνισή του είναι σποραδική και συνήθως σχετίζεται με λοίμωξη ή ανοσολογική ενεργοποίηση. Δεν υπάρχει αυξημένος κίνδυνος νόσησης σε συγγενείς πρώτου βαθμού. Παρόλο που το GBS δεν μεταδίδεται γενετικά, έχουν αναγνωριστεί ορισμένοι γενετικοί παράγοντες που ίσως επηρεάζουν την ευαισθησία ή τη βαρύτητα της νόσου: Ορισμένα HLA αλληλόμορφα σχετίζονται με αυξημένο ή μειωμένο κίνδυνο GBS. Παραδείγματα: HLA-DQB1*03 → σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο HLA-DR3 → συσχετισμός σε ορισμένες μορφές (π.χ. Miller Fisher) Ποια είναι η επιδημιολογία του συνδρόμου Guillain-Barré Το σύνδρομο Guillain-Barré είναι σχετικά σπάνιο, αλλά αποτελεί την πιο συχνή αιτία οξείας χαλαρής παράλυσης παγκοσμίως. Βασικά Επιδημιολογικά Στοιχεία: Ετήσια επίπτωση: ~1–2 περιπτώσεις / 100.000 άτομα Φύλο: Πιο συχνό στους άνδρες (αναλογία ♂:♀ ≈ 1.5:1) Ηλικία: Αυξάνεται με την ηλικία – πιο συχνό σε >50 ετών Εποχικότητα: Μερικές μορφές σχετίζονται με εποχικά λοιμώδη νοσήματα Θνητότητα: Περίπου 3–8% (ανάλογα με τη βαρύτητα και τη φροντίδα) Υποτροπή: Σπάνια (~1–5% των περιπτώσεων) Το σύνδρομο Guillain-Barré (GBS) μπορεί να προσβάλει άτομα κάθε ηλικίας, από παιδιά έως ηλικιωμένους και δεν υπάρχει ηλικιακός αποκλεισμός. Ωστόσο, ορισμένες ηλικιακές ομάδες παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο. Μέση ηλικία εμφάνισης: 40–60 έτη Αυξημένος κίνδυνος: Άτομα άνω των 50 ετών Ειδικά μετά τα 60–70 Παιδιά και έφηβοι: Πιο σπάνια (περίπου 10–15% των περιπτώσεων) Όταν εμφανίζεται, συνήθως έχει καλύτερη πρόγνωση Ηλικιωμένοι (>65 ετών): Υψηλότερη συχνότητα και βαρύτερη πορεία Μεγαλύτερος κίνδυνος για αναπνευστική ανεπάρκεια και παρατεταμένη ανάρρωση Ποιά είναι η πρόγνωση του συνδρόμου Guillain-Barré Η πρόγνωση του συνδρόμου Guillain-Barré (GBS) εξαρτάται από τον υπότυπο, τη σοβαρότητα κατά την έναρξη, την ταχύτητα παρέμβασης και τη προσβολή ζωτικών λειτουργιών. Αν και η πλειονότητα των ασθενών αναρρώνει πλήρως ή σχεδόν πλήρως, ένα σημαντικό ποσοστό παραμένει με υπολειμματική νευρολογική δυσλειτουργία, ενώ υπάρχει και κίνδυνος θανάτου, κυρίως από σοβαρή διαταραχή του αυτόνομου. Γενική πρόγνωση: Πλήρης αποκατάσταση στο 60–80% των ασθενών εντός 6–12 μηνών Μερική/υπολειμματική αναπηρία στο 15–25% των ασθενών (π.χ. αδυναμία, κόπωση, δυσκαμψία) Ανάγκη αναπνευστικής υποστήριξης (ΜΕΘ) στο ~25% των ασθενών Θνητότητα στο 3–8% των ασθενών Υποτροπή: σπάνια στο ~1–5% των ασθενών Πως γίνεται η διάγνωση του συνδρόμου Guillain-Barré Η διάγνωση του συνδρόμου Guillain-Barré (GBS) είναι κλινική κατά κύριο λόγο, αλλά υποστηρίζεται από εργαστηριακά, νευροφυσιολογικά και απεικονιστικά ευρήματα. Στόχος είναι η επιβεβαίωση της νευροπάθειας, η εξαίρεση άλλων αιτίων και η εκτίμηση της βαρύτητας για την άμεση θεραπευτική παρέμβαση. Τα κριτήρια διάγνωσης βασίζονται σε: Κλινική εικόνα Προοδευτική, συμμετρική μυϊκή αδυναμία Κατάργηση αντανακλαστικών Αισθητικά συμπτώματα Προσβολή κρανιακών νεύρων Αναπνευστική ανεπάρκεια ή αυτόνομες διαταραχές Εξέταση Εγκεφαλονωτιαίου Υγρού (ΕΝΥ) Γίνεται με οσφυονωτιαία παρακέντηση, συνήθως μετά την πρώτη εβδομάδα. Τυπικό εύρημα: Λευκοματοκυτταρικός διχασμός Αυξημένη πρωτεΐνη ΕΝΥ (>45 mg/dL) Φυσιολογικός ή ελαφρώς αυξημένος αριθμός κυττάρων (≤10 κύτταρα/mm³) (Προσοχή το ΕΝΥ μπορεί να είναι φυσιολογικό τις πρώτες 3–5 ημέρες) Ηλεκτρομυογράφημα (ΗΜΓ) – Νευροφυσιολογικός έλεγχος Επιβεβαιώνει την παρουσία πολυνευροπάθειας Χαρακτηριστικά ευρήματα: Επιβράδυνση αγωγιμότητας (σε απομυελινωτική μορφή) Αποκλεισμός αγωγής Παρουσία F-wave διαταραχών Μείωση δυναμικών (σε αξονικές μορφές) Απεικόνιση (MRI) – επικουρικά Η MRI νωτιαίου μυελού μπορεί να δείξει: Ενίσχυση των ριζών των νωτιαίων νεύρων Ενίσχυση κρανιακών νεύρων σε σχετικές μορφές (π.χ. Miller Fisher) Ορολογικές εξετάσεις – σε ειδικές περιπτώσεις Αντισώματα κατά γαγγλιοσιδίων: anti-GM1, GD1a → AMAN και anti-GQ1b → Miller Fisher σύνδρομο Καλλιέργεια κοπράνων για Campylobacter jejuni Έλεγχος για CMV, EBV, Mycoplasma pneumoniae, HIV, SARS-CoV-2 Ποια είναι η θεραπευτική αντιμετώπιση του συνδρόμου Guillain-Barré Η αντιμετώπιση του συνδρόμου Guillain-Barré είναι επείγουσα και πολυπαραγοντική, με στόχο την τροποποίηση της αυτοάνοσης αντίδρασης, την υποστήριξη των ζωτικών λειτουργιών, και τη βελτιστοποίηση της αποκατάστασης. Περιλαμβάνει άμεση νοσηλεία, συχνά σε νοσοκομείο, και εξειδικευμένες θεραπείες για να περιοριστεί η βλάβη από την αυτοάνοση επίθεση στο περιφερικό νευρικό σύστημα. Η θεραπεία πρέπει να ξεκινά άμεσα, ιδίως αν υπάρχει ένδειξη ταχείας επιδείνωσης. Στόχοι της θεραπείας: Διακοπή ή επιβράδυνση της αυτοάνοσης αντίδρασης. Υποστήριξη του ασθενούς μέχρι να ανακάμψει το νευρικό σύστημα. Πρόληψη και αντιμετώπιση επιπλοκών. Ειδικές Θεραπείες: Χρησιμοποιούνται για να "καθαρίσουν" το αίμα από τα αντισώματα που επιτίθενται στα νεύρα: 1. Πλασμαφαίρεση: Αφαιρείται το πλάσμα του αίματος και αντικαθίσταται με άλλο. Σκοπός: Να απομακρυνθούν τα αντισώματα που προκαλούν τη νευρική βλάβη. Ενδείκνυται κυρίως τις πρώτες 2 εβδομάδες. 2. Ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη (IVIG): Δίνεται υψηλή δόση ανοσοσφαιρίνης για να εξουδετερωθούν τα "επιθετικά" αντισώματα. Εξίσου αποτελεσματικό με την πλασμαφαίρεση και συχνά προτιμάται λόγω ευκολίας χορήγησης. Υποστηρικτική Φροντίδα: Αναπνευστική υποστήριξη σε σοβαρές περιπτώσεις. Παρακολούθηση καρδιακής και αυτόνομης λειτουργίας. Φυσικοθεραπεία για την διατήρηση της κινητικότητας. Αντιμετώπιση του νευροπαθητικού πόνου που είναι συχνός. Πρόληψη επιπλοκών, π.χ. θρομβοεμβολικά επεισόδια, ουρολοιμώξεις, κατακλίσεις. Συμπερασματικά Το σύνδρομο Guillain-Barré είναι μια από τις λίγες νευρολογικές καταστάσεις που, όσο αιφνιδιαστικά κι αν εμφανίζεται, μας υπενθυμίζει ότι το ανθρώπινο σώμα έχει τη δυνατότητα να επουλώνεται. Χάρη στην πρόοδο της επιστήμης σήμερα το μεγαλύτερο ποσοστό των ασθενών επιστρέφει σταδιακά στην καθημερινότητά του, ενεργοί, αυτόνομοι και δυνατοί. Με την κατάλληλη ιατρική φροντίδα και υποστήριξη, πάνω από το 80% των ασθενών ανακάμπτει πλήρως ή σχεδόν πλήρως μέσα σε λίγους μήνες. Η έγκαιρη διάγνωση, η σωστή θεραπεία και η εξατομικευμένη αποκατάσταση κάνουν τη διαφορά. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Όταν το χέρι κινείται χωρίς τη θέλησή μας ! Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) Τι είναι το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός Το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) αποτελεί μια σπάνια νευρολογική διαταραχή, κατά την οποία ένα από τα δύο άνω άκρα φαίνεται να εκτελεί κινήσεις χωρίς τη συνειδητή πρόθεση του ατόμου. Ο ασθενής δεν χάνει την ικανότητα κίνησης του χεριού· αντίθετα, το χέρι μπορεί να πραγματοποιεί πολύπλοκες, οργανωμένες κινήσεις, οι οποίες όμως δεν συμφωνούν με την επιθυμία του. Πολλοί ασθενείς περιγράφουν την εμπειρία σαν το χέρι να Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 4 λεπτά Παρουσία του Καθηγητή Νευρολογίας και Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών Νοσημάτων της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (ΕΚΠΑ), κ. Στυλιανού Γκατζώνη, στο 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας Το 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 4 έως και τις 7 Ιουνίου 2026 στο ξενοδοχείο Elite στην Καλαμάτα, αποτέλεσε έναν σημαντικό θεσμό επιστημονικού διαλόγου και ανταλλαγής γνώσης στον διαρκώς εξελισσόμενο τομέα της νευρολογίας. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου παρουσιάστηκαν και αναλύθηκαν σύγχρονοι διαγνωστικοί και θεραπευτικοί αλγόριθμοι με άμεση κλινική εφαρμογή σε μείζονα νευρολογικά νοσήματα, αναδεικνύοντας τις νεότερες εξελίξεις στη δι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 1 λεπτά Οι Αναστολείς BTK (Bruton’s Tyrosine Kinase), μία υποσχόμενη θεραπεία κατά της Σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton - BTK inhibitors αποτελούν μία από τις πιο συζητημένες εξελίξεις στη θεραπεία της Σκλήρυνσης κατά πλάκας, όχι επειδή προσφέρουν άμεση επαναμυελίνωση, αλλά επειδή στοχεύουν έναν πυρήνα της παθοφυσιολογίας που μέχρι πρόσφατα ήταν σχετικά «απρόσιτος»: τη χρόνια, ενδοεγκεφαλική φλεγμονή. Σε αντίθεση με τις κλασικές ανοσοτροποποιητικές θεραπείες που δρουν κυρίως στην περιφέρεια, οι BTK inhibitors έχουν τη δυνατότητα να διαπερνού Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 4 Μαΐ διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

  • Ερευνητικό Συγγραφικό Έργο | Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd | Νευρολόγος

    Ερευνητικό Συγγραφικό Έργο | Νευρολόγος Γκατζώνης | ειδικός στην επιληψία | Ιατρός Κεφαλαλγίας και Ημικρανίας | Ιατρός επιληψίας | ΓΚΑΤΖΩΝΗΣ | Νευρολόγος | Ιατρός για την επιληψία | Καλυτεροι νευρολογοι αθηνα, καθηγητες νευρολογοι αθηνα, νευρολογος καθηγητης πανεπιστημιου αθηνων, νευρολογος καθηγητης πανεπιστημιου αθηνων, κορυφαιος νευρολογος σκληρυνση κατα πλακας, καλυτερος γιατρος για σκληρυνση κατα πλακας Ερευνητικό Συγγραφικό Έργο Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ 140 μελέτες Βρίσκονται στον διεθνή ιστότοπο pubmed ΞΕΝΟΓΛΩΣΣΕΣ ΠΕΡΙΛΗΨΕΙΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΩΝ ΣΕ ΔΙΕΘΝΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ Περιλήψεις δημοσιευμένες σε περιοδικά του SCI ZALONIS I, GATZONIS S, SPANAKI M, MANTOYVALOS V, CHIONI A, PAPAGEORGIOU C. Neuropsychological test performance in epilepsy. 21st International Epilepsy Congress, Sydney Australia, 1995. EPILEPSIA,36: S125, 1995. GATZONIS S, SPANAKI M, KOLINDOU A, MANTOYVALOS V, KOSTAMIS P, PAPAGEORGIOU C. Comparative study of SPECT, CT, MRI and long-term video-EEG in epileptic patients. 21st International Epilepsy Congress, Sydney, Australia, 1995. EPILEPSIA, 36: S123, 1995. GATZONIS S, SPANAKI M, MANTOYVALOS V, CHIONI A, PAPAGEORGIOU C. Seizures as a manifestation of systemic diseases. 21st International Epilepsy Congress, Sydney, Australia, 1995. EPILEPSIA, 36: S232, 1995. ZAMBA E, SPANAKI M, BARDANIS G, GATZONIS S, MANTOYVALOS V, CHIONI A, PAPAGEORGIOU C. Late onset seizures: aetiology, type of seizures and diagnostic evaluation. 21st International Epilepsy Congress, Sydney, Australia, 1995. EPILEPSIA,36: S193, 1995. GATZONIS S, SPANAKI M, PARASKEVOULAKOS E, MANTOYVALOS V, CHIONI A, PAPAGEORGIOU C. The clinical characteristics of patient suffering from pseudo-seizures. Second European Congress of Epileptology. The Hague, The Netherlands 1996. EPILEPSIA, 37(S4):14, 1996. LINARDATOS D, GATZONIS S, MANTOYVALOS V, SIAFAKAS A, KALOUPSIDIS N, PAPAGEORGIOU C. Calculation of the spectrum of Lyapunov exponents in EEG. Second European Congress of Epileptology. The Hague, The Netherlands 1996. EPILEPSIA, 37(S4):154, 1996. ANAGNOSTOULI M, GATZONIS S, MANTOYVALOS V, GOURTZELIDIS P, SEGDITSA I, PAPAGEORGIOU C. MHC class I and class II typing in Greek epileptic patients. Second European Congress of Epileptology. The Hague, The Netherlands, 1996. EPILEPSIA, 37(S4):44, 1996. GATZONIS S, LAIAKI A, VOUTSINAS P, MANTOYVALOS V, SIAFAKAS A, POLITOU A, KALAMAFKIANAKI K, SPANAKI M, KOUNTOURI D, CHIONI A, PAPAGEORGIOU C. A case of fever after antiepileptic treatment. 22st International Congress of Epilepsy. Dublin 1997. EPILEPSIA, 38(S3):68, 1996. GATZONIS S, KALAMAFKIANAKI K, DALAMANGA A, MANTOYVALOS V, SIAFAKAS A, POLITOU A, VOUTSINAS P, CHIONI A, PAPAGEORGIOU C. Reversible anaemia after add-on treatment with topiramate in a patient suffer from refractory epilepsy and stigma thalassemia. 22st International Congress of Epilepsy. Dublin 1996. EPILEPSIA, 38(S3):68, 1996. GATZONIS S, LINARDATOS D, MANTOYVALOS V, SIAFAKAS A, PAPAGEORGIOU C. Dimensionality estimation of adult human EEG. 14th International Congress of EEG and Clinical Neurophysiology. Florence, Italy, 1997. ELECTROENCEPHHY CLIN NEUROPHYSIOL, 103:158, 1997. MITSIKOSTAS D.D., GATZONIS S, THOMAS A, ILIAS A, PAPAGEORGIOU C. Buspirone versus amitriptyline in the treatment of chronic tension-type headache. 8thCongress of the International Headache Society. Amsterdam 1997. CEPHALALGIA 17:448, 1997. YAPIJAKIS C, ANAGNOSTOULI M, YOUROUKOS S, GATZONIS S, VASSILOPOULOS D. Evidence for exclusion of the drpla gene as a major candidate gene for juvenile myoclonic epilepsy in Caucasians. ESHG European Human Genetics Conference 2000, Amsterdam, the Netherlands, 2000. EUR J HUM GEN, 8(s1), 2000. GATZONIS S, GEORGACULIAS N, GIANNAKODIMOS S, MITSOS A, JENKINS A, KARAGEORGIOU K, SINGOUNAS E, LEVENTIS A, SAKAS D. Vagus nerve stimulation for intractable epilepsy. The Greek experience. 4th European Congress on Epileptology, Firenze 2000. EPILEPSIA, 41:97, 2000. ANAGNOSTOULI M, GIOUROUKOS S, GATZONIS S, YAPIJAKIS CH, NIKOLAOU CH, VASSILOPOULOS D. Human leucocyte antigens and immunoglobulin in juvenile myoclonic epilepsy. 1st European Histocompatibility Conference, 1999, Crete, Greece. HUM IMMUNOL, 60 (S1):570, 1999. ROUPAKIOTIS S, GATZONIS S, ZALONIS Y, LIAKOPOULOS D, MANTOYVALOS V. Agenesis of the corpus callosum and epilepsy. 7th European Conference “Epilepsy and Society-2000” 2000, Athens, Greece. SEIZURE, 9:527, 2000. ROUPAKIOTIS S, GATZONIS S, TRIANTAFYLLOU N, CHIONI A, MANTOYVALOS V, SIAFAKAS A. Psychological problems in epileptics detected by a screening inventory. 7th European Conference Epilepsy and Society-2000. Athens, Greece. SEIZURE, 9:527, 2000. GEORGACULIAS N, GATZONIS S, GIANNAKODIMOS S, SINGOUNAS E, SAKAS D. Vagus nerve stimulation for intractable epilepsy: Αnatomical, Physiological and Theoretical basis for its efficacy. 7th European Conference “Epilepsy and Society-2000”. Athens, Greece. SEIZURE, 9:511, 2000. KORFIAS S, GATZONIS S, GEORGACULIAS N, SINGOUNAS E, and SAKAS D. Athens epilepsy surgery group: a report of first treated cases and the presurgical evaluation protocol. 7th Mediterranean Epilepsy Conference, 2001, Athens, Greece. EPILEPTIC DISORD, 4:62, 2002. VASILOPOULOU D, ATHANASOPOULOU C, FILIPPOU D, KALFAKIS N, RENTZOS M, GATZONIS S. Epilepsy awareness among students of social welfare. 7th Mediterranean Epilepsy Conference, 2001, Athens, Greece. EPILEPTIC DISORD, 4:67, 2002. KORFIAS S, SAKAS D, GATZONIS S, KOUYIALIS A, GEORGACULIAS N, SINGOUNAS E. Athens Epilepsy Surgery Group: Review of 25 Treated Cases, Problems and Implications Encountered in Establishing Service. 15th Congress of Eur Soc for Stereotactic and Functional Neurosurgery, Toulouse 2002. ACTA NEUROCHIR 144(10): 3.1, 2002. KORFIAS S, GATZONIS S, GEORGACULIAS N, SINGOUNAS E, SAKAS D. Extratemporal cortical resection in five cases of intractable epilepsy. EPILEPSIA 45: (S3) 188-188, 2004. KORFIAS S, SAKAS D, GATZONIS S, GEORGACULIAS N, KOUYIALIS A, SINGOUNAS E. Intraoperative Electroencephalography in Temporal and Extratemporal Epilepsy Surgery. 16th Congress of Eur Soc for Stereotactic and Functional Neurosurgery, Vienna 2004. ACTA NEUROCHIR, 146(8): P15, 2004. SAKAS D, GEORGACULIAS N, SIATOUNI A, KORFIAS S, MARATHEFTIS N, ANGELOPOULOS E, PAPATHANASIOU M, PARASKEYOULAKOS E, SYRIGOY PAPAVASILEIOY, PATSOURIS E, SINGOUNAS E, GATZONIS S. Case Report of a patient with refractory epilepsy due to extensive multi-focal epileptogenic zone treated with combined surgical procedure. 7th European Congress on Epileptology, 2006 Helsinki. EPILEPSIA, 47(S3):215, 2006. POLYCHRONAKI G, STOITSIS J, TSIROGIANNIS G, GIANNAKAKIS G, PSEGIANNAKIS A, GATZONIS S, CHATZIS A, SIATOUNI A, STEFANATOU M, ANGELOPOULOS E, BALTOGIANNIS C, SDROLIAS P, SINGOUNAS E, SAKAS D, NIKITA K. Design and development of a web based database system for the management and analysis of epilepsy patients data: EPILepsy DΑtabase EPILDA 7th European Congress on Epileptology, 2006 Helsinki. EPILEPSIA, 47(S3):67, 2006. GATZONIS S, GEORGACULIAS N, SIATOUNI A, KORFIAS S, MPOYRAS A, MARATHEFTIS N, STEFANATOU M, KOUGIALIS A, SINGOUNAS E ANGELOPOULOS E, PAPATHANASIOU M, REMOUNDOY M, ZALONIS I, BALTOGIANNIS C, KONSTANTINIDIS K, KASKARELIS I, HATZIOANNOU A, PATSOURIS E, SAKAS D. Epilepsy Surgery Center of Athens University: Results of Surgical Management. 7th European Congress on Epileptology, 2006 Helsinki. EPILEPSIA, 47(S3):208, 2006. ANGELAKIS E, DEDE E, LIOUTA E, PATRIKELIS P, FLASKAS TH, GATZONIS S, SAKAS D. Detecting higher cortical function in patients with pervasive vegetative or minimally conscious state with qEEG coherence 3rd International Congress on Brain & Behavior, Thessaloniki, 2007. ΑNALS OF GENERAL PSYCHIATRY, 7: S359, 2007. GKOUZIOUTA A, LEONTIADIS E, ADAMOPOULOS S, MANGINAS A, KARAVOLIAS G, SOUFLERI L, GKATZONIS S, TSOURELIS L, SFIRAKIS P, ALIVIZATOS P.A. Cerebrovascular accidents in patients with a ventricular assist device. EUR J HEART FAIL S7: 174, 2008. SIATOUNI A, GATZONIS S, GEORGACULIAS N, BOURAS T, TSEKOU CH, SYNGOUNAS E, AGELOPOULOS E, PAPATHANASIOU M, AGELAKIS E, PATRIKELIS P, ΚONSTANDINIDIS K, KASKARELIS I, FASSARIS I, PATSOURIS E, SAKAS D. Epilepsy Surgery in Athens. 8th European Congress on Epileptology (ECE): Berlin, 2009, EPILEPSIA, 50;140 (S4), 2009. BOURAS T, GATZONIS S, GEORGAKOULIAS N, PANOURIAS IG, SIATOUNI A, ANAGNOSTOPOULOS C, TSEKOU C, SAKAS DE. Two-stage intracranial electroencephalography (iEEG) for the localization of the epileptogenic foci in extra-temporal epilepsy. European Congress of Stereotactic and Functional Neurosurgery, Rimini, Italy, 2008. ACTA NEUROCHIR 150:959, 2008. STAVRINOU LC, BOVIATSIS EJ, THEMISTOCLEOUS M, STATHIS P, TAGARIS G, GATZONIS S, PANOURIAS IG, SAKAS DE: Treatment of primary camptocormia (dystonic bent spine) by chronic electrical stimulation of the globus pallidus internus (GPi): report of two cases European Congress of Stereotactic and Functional Neurosurgery, Rimini, Italy, 2008. ACTA NEUROCHIR 150:948, 2008. PANOURIAS IG, BOVIATSIS E, THEMISTOCLEOUS M, KONOFAOU V, BOURAS TI, FLASKAS TN., STAVRINOU L, GATZONIS S, SAKAS DE: Intrathecal baclofen therapy in the management of severe spasticity of cerebral or spinal origin: a case series of 84 patients from a single Neurosurgical Unit European Congress of Stereotactic and Functional Neurosurgery, Rimini, Italy, 2008. ACTA NEUROCHIR 150:940, 2008. MARGETIS K, KORFIAS S, BOUTOS N, PAPAGEORGIOU G, KOUTRAS K, SIDERIS A, VAGIAKIS E, PAPADOPOULOU-DAIFOTI I, DEDE E, LOUFARDAKI M, GATZONIS S, STRANJALIS G, BOVIATSIS E, SAKAS DE. Intrathecal baclofen infusion: A tool for the study of Gaba B receptors. XIX Congress European Society for Stereotactic and Functional Neurosurgery, Athens 2010. ACTA NEUROCHIR 153 (3), 667–761, 2011. MARGETIS K, KORFIAS S, BOUTOS N, FLASKAS T, GATZONIS S, PANOURGIAS I, STRANJALIS G, BOVIATSIS E, SAKAS DE. Special consideration on intrathecal baclophen for the treatment of secondary dystonia. XIX Congress European Society for Stereotactic and Functional Neurosurgery, Athens 2010. ACTA NEUROCHIR 153 (3),667–761, 2011. PAPASILEKAS T, KORFIAS S, MPAIRAMIDIS E, GATZONIS S, SIATOUNI A, GEORGAKOULIAS N, SINGOUNAS E. SAKAS DE. Vagus nerve stimulation in severe intractable epilepsy. XIX Congress European Society for Stereotactic and Functional Neurosurgery, Athens 2010. ACTA NEUROCHIR 153 (3),667–761, 2011. MPAIRAMIDIS E, KORFIAS S, PAPASILEKAS T, NANIDIS N, GATZONIS S, SIATOUNI A, GEORGAKOULIAS N, SINGOUNAS E, SAKAS DE. Temporal epilepsy surgery: our experience. XIX Congress European Society for Stereotactic and Functional Neurosurgery, Athens 2010. ACTA NEUROCHIR 153 (3),667–761, 2011. ANGELAKIS E, LIOUTA E, PATRIKELIS P, GATZONIS S, SIATOUNI A, GEORGAKOULIAS N, DEDE E, SAKAS DE. Cognitive improvement after neurosurgical treatment of intractable epilepsy. XIX Congress European Society for Stereotactic and Functional Neurosurgery, Athens 2010. ACTA NEUROCHIR 153 (3),667–761, 2011. NANIDIS N, KORFIAS S, GATZONIS S, MPAIRAMIDIS E, SAKAS DE. Starfix: A custom surgical platform for stereotactic and functional neurosurgery. XIX Congress European Society for Stereotactic and Functional Neurosurgery, Athens 2010. ACTA NEUROCHIR 153 (3),667–761, 2011. MARGETIS K, KORFIAS S, BOUTOS N, FLASKAS T, LAGOS P, GATZONIS S, STRANJALIS G, BOVIATSIS E, SAKAS DE. Intrathecal baclofen infusion: Strategies for optimizing patient safety. XIX Congress European Society for Stereotactic and Functional Neurosurgery, Athens 2010. ACTA NEUROCHIR 153 (3),667–761, 2011. GEORGAKOULIAS N, KORFIAS S, PAPASILEKAS T, MPAIRAMIDIS E, SIATOUNI A, GATZONIS S, SINGOUNAS E, SAKAS DE. Trasncortical T2 selective amygdalohippocampectomy for the treatment of drug resistant MTLE with the use of a new self-retaining brain refractor. XIX Congress European Society for Stereotactic and Functional Neurosurgery, Athens 2010. ACTA NEUROCHIR 153 (3), 667–761, 2011. BOURAS T, GATZONIS S, GEORGAKOULIAS N, KARATZA M, SIATOUNI A, TSEKOU CH, KONSTANTINIDIS K, PAPATHANASIOU M, SAKAS DE. Two-stage preoperative intracranial electroencephalography (iEEG) aiming to the precise localization of obscure epileptic foci in cases of extra-temporal epilepsy. XIX Congress European Society for Stereotactic and Functional Neurosurgery, Athens 2010. ACTA NEUROCHIR 153 (3),667–761, 2011. V. ZHSIMOPOULOU, M. MAMALI, A. SIATOUNI, A. VERENTZIOTI, A. TAVERNARAKIS, S. GATZONIS. The value of lumbar puncture in the diagnostic evaluation of a first unproved epileptic seizure. 16th Congress of EFNS, Stockholm, 2012. EUR J NEUROL, 19:2012. M. GEITONA, H. KOUSOULAKOU, V. CARAYIANNI, C. BALTOGIANNIS, K. GARGANIS, S. GATZONIS, S. GIANNAKODIMOS, A. KODOUNIS, G. NASIOS, P. POLYCHRONOPOULOS, P. CHRISTOU, G. KARACHALIOS, S. PALAISTIS, D. THEODORATOU. Economic evaluation of lacosamide in the management of epileptic partial onset seizures in Greece. ISPOR 17th European Congress. Amsterdam 2014. VALUE HEALTH. 17(7): A397-8, 2014. ZIS P, ANAGNOSTOPOULOS C, GIAKOUMETTIS D, SIATOUNI A, VERENTZIOTI A, TAVERNARAKIS A, SAKKAS D, STRANTZALIS G, GATZONIS S. Characteristics of patients with non-traumatic, aneurysmal, subarachnoid hemorrhage. World Congress of neurology. Chile 2015. J NEUROL SCI 357, S1, e1-e512. 2015. YEROUKALIS D, GATZONIS S, ALEVIZOS V, STEFANIS C. Effect of propranolol isomers on monoamine neurons in rat cerebellum. July 9-14 1978, 11th C.I.N.P. Congress Collegium Internationale Neuropsychopharmacology. Vienna, Austria, 1978. YFANTOPOULOS J, GATZONIS S. Economic cycles and mental health policy in Greece. 12-19 Οκτ 1989 VIII World Congress of Psychiatry. Athens 1989. LINARDATOS D, GATZONIS S. Testing the presence of nonlinearities in EEG signal. III international summer School of the IEEE Engineering in Medicine and Biology Society, Siena, Italy, 1999. PRAPAS SN, PANAGIOTOU MS, GATZONIS S, ASTRAS GM, PAPADAKIS EG, TRIANTAFILLOU CD, GEROULANOS SJ, PALATIANOS GM. Off-pump coronary artery bypass is associated with reduced neurological morbitity. Eurosurgery 2000, Tenth anniversary of Eurosurgery, Istanbul, Turkey, 2000. VASSILOPOULOU D, ATHANASOPOULOU CH, ROUPAKIOTIS S.C., TRIANTAFYLLOU N, CHIONI A, MANTOUVALOS V, SIAFAKAS A, GATZONIS S.D. Social adjustment of epileptics estimated by a screening inventory. 7th European Conference Epilepsy and Society-2000. Athens, Greece, 2000. ROUPAKIOTIS S, GATZONIS S, KALAMAFKIANAKI K, TRIANTA-FYLLOU N, CHIONI A, ZOURNAS CH, MANTOYVALOS V, SIAFAKAS A. Follow-up and compliance of epileptics. 7th European Conference Epilepsy and Society 2000, Athens, Greece, 2000. KALAMAFKIANAKI K, GATZONIS S, MANTOYVALOS V. Topiramate as add on treatment in patients with refractory epilepsy. 7th European Conference Epilepsy and Society-2000, Athens, Greece, 2000. MICHALOPOULOS A, PALATIANOS G, GATZONIS S, PAPADAKIS E, KRIARAS I, CHRONI D, PALAZIS L, GEROULANOS S, PAPADIMITRIOU L. Determinants and predictors of a major perioperative stroke after open heart surgery. 2nd International Meeting of the Onassis Cardiac Surgery Center, Athens, Greece, 2000. BOUZAS E, GATZONIS S, KARADIMAS P, GATZONIS S, ROUNGAS C. Rétinopathie associée à l`usage de clonazepam. 107 Congres de la Société Française d`Ophtalmologie, Paris, France, 2001. KORFIAS S, GEORGAKOULIAS N, KIMONIDOU V, BALTOGIANNIS C, GATZONIS S, SDROLIAS P, KOUYIALIS A, BOVIATSIS E, STRANJALIS G, PAPAVLASOPOULOS F, SINGOUNAS E, SAKAS DE. Vagal nerve stimulation in severe intractable epilepsy. International Symposium on Neuromodulation, Athens, Greece, 2003. KORFIAS S, GEORGAKOULIAS N, KIMONIDOU V, BALTOGIANNIS C, GATZONIS S, SDROLIAS P, KOUYIALIS A, BOVIATSIS E, STRANJALIS G, PAPAVLASOPOULOS F, SINGOUNAS E, SAKAS D.E. The management of intractable epilepsy by vagal nerve stimulation. 2nd Joint Meeting of the Greek and German Societies of Neurosurgery, Saarbrucken, Germany, 2003. KORFIAS S, SAKAS D.E., GEORGAKOULIAS N, GATZONIS S, KIMΟNIDOU V, BALTOGIANNIS C, KOUYIALIS A, SDROLIAS P, SINGOUNAS E. Temporal lobe epilepsy surgery: minimizing the extent of resection on the basis of intraoperative electro-corticography. 2nd Joint Meeting of the Greek and German Societies of Neurosurgery, Saarbrucken, Germany, 2003. SAKAS DE, KORFIAS S, GATZONIS S, GEORGAKOULIAS N, STRANJALIS G, BALTOGIANNIS C, KIMΟNIDOU V, KOUYIALIS A, SINGOUNAS E. The value of intraoperative electrocorticography (ECOG) for tailoring resections in epilepsy due to mesial temporal sclerosis. 12th European Congress of Neurosurgery, Lisbon, Portugal, 2003. SAKAS DE, GATZONIS S, KORFIAS S, KOUYIALIS A, GEORGAKOULIAS N, BOVIATSIS E, STRANJALIS G, SINGOUNAS E. Vagal nerve stimulation in severe intractable epilepsy. Experience in 15 patients. 6th INS World Congress, Madrid, Spain, 2004. ANGELOPOULOS E, GATZONIS S, PANAGOPOULOS G, MOURTZOU-CHOU P, TSEKOU CH, MANTONAKIS J, DASKALOPOULOU E, PAPADIMITRIOU, SOLDATOS C. Schizophrenia as a neuronal misconnection syndrome: Implication for treatment 5th International Congress of the Neuropsychiatric Association 1st Mediterranean Congress of the International Neuropsychiatric Association, Athens, Greece, 2006. ANGELOPOULOS E, GATZONIS S, PANAGOPOULOS G, MOURTZOU-CHOU P, TSEKOU H, MANTONAKIS J, SARDI H, DASKALOPOULOU E, RABAVILAS A: Neuronal Sensitization as an Augmentation Therapy to Treatment- Resistant Schizophrenia 5th International Congress of the Neuropsychiatric Association. 1rst Mediterranean Congress of the World Federation of Societies of Biological Psychiatry, Athens, Greece, 2006. POLYCHRONAKI G, KTONAS P, GATZONIS S, SIATOUNI A, TSEKOY CH, STEFANATOU M, SAKAS D, NIKITA K. Estimating the average amount of common information in scalp EEG recordings towards pre-ictal state discrimination 3rd International Workshop on Seizure Prediction, Freiburg Germany, 2007. POLYCHRONAKI G, KTONAS P, GATZONIS S, SIATOUNI A, ASVESTAS P, SPANOY E, TSEKOU H, SAKAS D, NIKITA K: Comparison of fractal dimension estimation algorithms for epileptic seizure onset detection. BIBE , Athens, Greece, 2008. SAKAS ED, PANOURIAS I, BOVIATSIS E, THEMISTOCLEOUS M, ANGELOPOULOS E, GATZONIS S. Treatment of Tourette syndrome with self-injurious imminent blindness by bilateral chronic electrical stimulation of the globus pallidus internus: report of a case. 8th World Conf of the International Neuromodulation Society, Acapulco, Mexico, 2007. POLYCHRONAKI G, KTONAS P, GATZONIS S, SIATOUNI A, ASVESTAS P, TSEKOU H, SAKAS D, NIKITA K. Utilizing a fixed-mass fractal dimension estimation approach towards automated epileptic seizure onset detection: a feasibility study, 4th International Workshop on Seizure Prediction, Kansas, 2009. KOSMA A, FLASKAS T, GEORGAKOULIAS N, THEMISTOKLEOUS M, MPOURAS A., GATZONIS S., D. SAKAS. Neurosurgical strategy planning for atypical facial pain. Pain Unit and Palliative Care, Macerata, Italy, 2009 SIATOUNI A, GATZONIS S, GEORGAKOULIAS N, KORFIAS S, TSEKOU CH, BOURAS T, PAPASILEKAS T, ANGELOPOULOS E, PAPATHANASSIOU M, PATRIKELIS P, ΚASKARELLIS I, FASSARIS I, PATSOURIS E, SAKAS D. Epilepsy Surgery for refractory extratemporal epilepsies. Up to ten years follow up. 10th ECE - London 2012. VERENTZIOTI A, SIATOUNI A, GATZONIS S. Experience with Lacosamide in a series of adults with drug resistant focal epilepsy. 10th ECE - London 2012. SIATOUNI A, GATZONIS S, GEORGAKOULIAS N,. TSEKOU CH, BOURAS T, SIGOUNAS E, ANGELOPOULOS E, PAPATHANASSIOU M, AGGELAKIS E, PATRIKELIS P, ΚASKARELLIS I, PATSOURIS E, SAKAS. Temporal lobe epilepsy surgery. Results of an epilepsy surgery unit with up to ten years follow up. 10th ECE - London 2012. KAMPRA M, SIATOUNI A, VERENTZIOTI A, TZERAKIS N, ANDROUTSOS G, KATSAROU E, GATZONIS S. School years for children with epilepsy in Greece: A voice coming from parents and children. 10th ECE - London 2012. VERENZIOTI N, SIATOUNI A, NIKOLAKIS DP, KEFALONITIS G, TAVERNARAKIS A, POLITIS K, GATZONIS S. Epilepsy and Driving. Do the strict rules help? Results from a short questionnaire in an epilepsy center. 10th ECE - London 2012. ANDREADIS N, PAPADATOU-PASTOU M, GATZONIS S, ATZAMPOU M, NTOUSKOU M. Neural underpinnings of autobiographical memory recall under induced negative mood. BPS Nottingham 2016. GATZONIS S, MARGETIS K, BOUTOS N, SIATOUNI A, BOVIATSIS E, SAKAS DE. Evaluating the effectiveness and safety of the intrathecal baclofen for the symptomatic treatment of the MS-related spasticity. ACTRIMS ECTRIMS join meeting, Boston 2014. ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΠΛΗΡΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΩΝ ΣΕ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ Σ.Μαλλιάρα-Λουλακάκη, Σ.Γκατζώνης. “ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ (STATUS EPILEPTICUS). Αρχεία Ελληνικής Ιατρικής, 1992, 9(6):338-349. Σ.Μαλλιάρα-Λουλακάκη, Β.Μαντούβαλος, Ν.Τριανταφύλλου, Σ.Γκατζώνης, Μ.Σπανάκη. “ΣΥΝΔΡΟΜΟ LENNOX-GASTAUT: ΠΡΟΓΝΩΣΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ”. Θέματα Νευροφυσιολογίας, 1993, 1(3):120-123. Δ.Δ.Μητσικώστας, Α.Θωμάς, Σ.Γκατζώνης, Α.Ηλίας, Κ.Παπαγεωργίου. “ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΤΩΝ ΣΥΝΔΡΟΜΩΝ ΠΡΩΤΟΠΑΘΟΥΣ ΚΕΦΑ¬ΛΑΛΓΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΑΘΩ”. Κεφαλαλγία, 1994, 2(3):98-101. Σ.Γκατζώνης, Ε.Σταμπουλής, Σ.Δωρής, Στ.Κορρές, Β.Μαντούβαλος, Κ. Παπαγεωργίου. “ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΑΙΦΝΙΔΙΑΣΜΟΥ”. Νευρολογία, 1995, 1(4):21-25. Σ.Γκατζώνης, Μ.Σπανάκη, Σ.Μαλλιάρα-Λουλακάκη. “ΟΙ ΠΕΡΙΟΔΟΙ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ (SUPPRESSION BURSTS) ΣΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΕΓΚΕΦΑ-ΛΟΓΡΑΦΗΜΑ ΚΑΙ Η ΠΙΘΑΝΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥΣ”. Θέματα Νευροφυσιολογίας, 1994, 2(2):81-84. Σ.Γκατζώνης. “ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ Η ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΑ;” (Γράμμα στον εκδότη). Νευρολογία,1997, 6(3):186-188. Σ.Γκατζώνης. “ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΘΡΟΙΣΤΙΚΗΣ ΚΕΦΑΛΑΛΓΙΑΣ”. Κεφαλαλγία 1996, 4(1): 371-384. Σ.Γκατζώνης. “OΡΜΟΝΙΚΗ ΕΚΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΒΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΘΡΟΙΣΤΙΚΗΣ ΚΑΦΑΛΑΛΓΙΑΣ”. Κεφαλαλγία,1996, 4(2):424-430. Σ.Γκατζώνης. “ΣΥΝΤΟΜΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ 2ου ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ”. Νευρολογία, 1996, 5(3-4):182-183. Σ.Γκατζώνης, Μ.Σπανάκη, Β.Μαντούβαλος, Α.Σιαφάκας, Α.Χιόνη, Κ.Παπαγεωργίου. “ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΨΥΧΩΣΙΚΟΜΟΡΦΗ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΒΙΓΚΑΜΠΑΤΡΙΝΗΣ”. Νευρολογία, 1995, 6(2):149-156. Σ.Γκατζώνης, Δ.Μητσικώστας, Α.Ηλίας, Χ.Ζουρνάς, Κ.Παπαγεωργίου. ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΙΔΙΟΠΑΘΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΧΡΟΝΙΑΣ ΠΑΡΟΞΥΣΜΙΚΗΣ ΚΕΦΑΛΑΛΓΙΑΣ; Κεφαλαλγία, 1996, 4(3):455-458 Σ.Γκατζώνης, Χ.Αρβανίτη, Π.Γαστουνιώτης, Μ.Μανές, Μ.Παπαματθαίου. “ΕΙΔΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΚΕΦΑΛΑΛΓΙΑΣ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ”. Ιατρικό Βήμα, Ιαν-Φεβ 1998: 56-59. Σ.Γκατζώνης. “ΝΕΑ ΑΝΤΙΕΠΙΛΗΠΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ”. Ιατρική Επικαιρότητα, 1998, 2(7): 269-270. Ν.Γεωργακούλιας, Σ.Γκατζώνης, Ε.Σταμπουλής, Α.Σιαφάκας, Α.Jenkins, Ε.Συγκούνας. “ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΗΣ ΔΙΕΓΕΡΣΗΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΟΓΑΣΤΡΙΚΟΥ ΝΕΥΡΟΥ ΣΕ 18 ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΦΑΡΜΑΚΟΑΝΘΕΚΤΙΚΗ ΕΠΙΛΗΨΙΑ”. Ελληνική Νευροχειρουργική 1999,6:15-20. Σ.Γκατζώνης, Χ.Ζουρνάς. “ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΚΑΡΔΙΟΧΕΙ-ΡΟΥΡΓΙΚΩΝ ΕΠΕΜΒΑΣΕΩΝ”. Νευρολογία, 1999, 8:266-278. Σ.Κορφιάς, Σ.Γκατζώνης, Α.Κουγιάλης, Ν.Γεωργακούλιας, Γ.Στράντζαλης, Ε.Μποβιάτσης, Ε.Συγκούνας, Δ.Σακάς. Η ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ . Ελληνική Νευροχειρουργική, 2002, 9:255-31. Δ.Σακάς, Ε.Συγκούνας, Ν.Γεωργακούλιας, Σ.Γκατζώνης. ΕΠΙΛΗΨΙΑ, ΑΣΘΕ-ΝΕΙΑ ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΝΙΑΤΗ. Ιατρικά της Ελευθεροτυπίας, 28 Ιαν 2003, σελ. 38-43. Χρ.Αθανασοπούλου, Δ.Βασιλοπούλου, Κ.Θεοχάρη, Κ.Γκιάτας, Ι.Ζέρβας, Σ.Γκατζώνης. ΟΜΑΔΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΠΑΣΧΟΝΤΩΝ ΑΠΟ ΕΠΙΛΗ-ΨΙΑ. Νευρολογία, 2003,12:20-27. Σ.Κορφιάς, Α.Παπαδημητρίου, Σ.Γκατζώνης, Α.Κουγιάλης, Γ.Στράντζαλης, Ε.Μποβιάτσης, Α.Μαίλης, Δ.Σακάς. “ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ ΕΝΟΣ ΝΗΣΙΩΤΙΚΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ”. Ιατρικός Τύπος 2003, 260:10. Δ.Σακάς Σ.Κορφιάς, Σ.Γκατζώνης, Ν.Γεωργακούλιας, Α.Κουγιάλης, Ε.Μποβιάτσης, Γ.Στράντζαλης, Χ.Μπαλτογιάννης, Β.Κιμωνίδου, Μ.Παπαθανασίου, Δ.Κελέκης, Ε.Συγκούνας. “ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΟΥ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΧΕΙΡΟΥΡΓΗΘΕΝΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗΣ ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ ΤΗΣ ΝΕΥΡΟΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗΣ ΚΛΙΝΙΚΗΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ”. Νευρολογία 2004,13(1):13-22. Ν.Γεωργακούλιας Σ. Κορφιάς, Σ.Γκατζώνης, Α.Κουγιάλης, Ε.Συγγούνας, Δ.Σακάς. “Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΔΙΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΗΣ ΗΛΕΚΤΡΟΦΛΟΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ΣΤΗ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΩΝ ΟΡΙΩΝ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗΣ ΕΚΤΟΜΗΣ ΣΤΗ ΚΡΟΤΑΦΙΚΗ ΕΠΙΛΗΨΙΑ”. Νευρολογία 2004,13(1):23-29. Π.Πατρικέλης, Ε.Αγγελάκης, Σ.Γκατζώνης. ΟΙ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΝΕΥΡΟΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΕΠΙΛΗΨΙΑ ΤΟΥ ΜΕΤΩΠΙΑΙΟΥ ΛΟΒΟΥ. Νευρολογία 2007;16(5):298-305. Γ.Στράντζαλης, Κ.Τσαμανδουράκη, Σ.Γκατζώνης, Α.Βούλγαρης, Α.Μαρτζούκος, Ε.Μαυροφόρου, Α.Μεταλλινός, Κ.Οβάλες, Ε.Παπούλιας, Κ.Σπίγγος, Δ.Σακάς, Γ.Αλαμάνος. ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ. Ιατρικά Χρονικά ΒΔ Ελλάδος. 2010;6(1):5-16. Σ.Γκατζώνης, Α.Σιατούνη, Ν.Βερεντζιώτη, Α.Μπέκα, Σ.Κορφιάς, Ν.Γεωργα-κούλιας, Θ.Παπασιλέκας, Α.Ρωμανά, Θ.Πύλιος, Δ.Σακάς. Η ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗΣ ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΣΗΣ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΦΛΟΙΟΥ ΣΤΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΕΞΩΚΡΟΤΑΦΙΚΗΣ ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ. Νευρολογία 2011:21(3):42-49. Σ.Γκατζώνης, Α.Σιατούνη, Ε.Κατσαρού, Σ.Κορφιάς, Ν.Γεωργακούλιας, Α. Βερεντζιώτη, Θ.Παπασιλέκας, Θ.Πύλιος, Δ.Σακάς. Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΖΩΝΗΣ ΕΠΙΛΗΠΟΓΕΝΕΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΛΗΠΤΟΓΟΝΟ ΒΛΑΒΗ ΣΤΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ Της ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ. Νευρολογία 2012:21(5):26-23. Β. Ζησιμοπούλου, Α.Βερεντζιώτη, Α.Σιατούνη, Α.Πολίτης, Π.Αγγελιδάκης, Δ. Καράκαλος, Α.Ταβερναράκης, Σ.Γκατζώνης. Η ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ (STATUS EPILEPTICUS) ΣΤΟ ΤΜΗΜΑ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΝ: ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΣΤΟ ΓΝΑ «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ». Νευρολογία 2012:21(6):12-17. ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΠΛΗΡΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΩΝ ΣΕ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΜΟΥΣ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ ΣΥΝΕΔΡΙΩΝ Β.Μαντούβαλος, Σ.Γκατζώνης. “ΝΑΡΚΟΛΗΨΙΑ”, σε “ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΟΥ ΥΠΝΟΥ”. Eκδοθέν υπό Ιατρικής Εταιρείας Αθηνών, ΑΘΗΝΑ 1993, σελ. 135-149. Δ.Λιναρδάτος, Σ.Γκατζώνης, Ι.Καλαμποκίδου, Ν.Καλουπτσίδης, Β. Μαντούβαλος, Σιαφάκας Α, Κ. Παπαγεωργίου. “ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΛΟΓΙΣΜΙΚΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΙΧΝΕΥΣΗ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ ΣΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΕΓΚΕΦΑΛΟΓΡΑΦΗ-ΜΑ”. Νευρολογικά Θέματα 1996,3:60-61. Δ.Λιναρδάτος, Σ.Γκατζώνης, Π.Σταμέλος, Ν.Καλουπτσίδης, Β.Μαντούβαλος, Κ.Παπαγεωργίου. “ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΚΘΕΤΩΝ LYAPUNOV ΣΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΕΓΚΕΦΑΛΟΓΡΑΦΗΜΑ”. Νευρολογικά Θέματα 1996,3: 65-66. Σ.Γκατζώνης, M.Σπανάκη, Β.Μαντούβαλος, Χ.Ζουρνάς, Σ.Μαλλιάρα-Λουλακάκη, Κ.Παπαγεωργίου. “ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ ΜΕ ΨΕΥΔΟΕΠΙΛΗΠΤΙΚΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ”. Νευρολογικά Θέματα, 1996, 3:62-64. Χ.Ζουρνάς, Σ.Γκατζώνης, Ι.Κριαράς, Β.Καδάς, Α.Μιχαλόπουλος, Α.Ντάγανου, Γ.Τζελέπης, Κ.Παπαγεωργίου. “ΠΟΛΥΝΕΥΡΟΠΑΘΕΙΑ ΤΗΣ ΜΟΝΑΔΟΣ ΕΝΤΑΤΙΚΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ: ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ ΤΗΣ ΑΙΤΙΟΠΑΘΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ”. Νευρολογικά Θέματα, 1996, 3:162-164. Σ.Γκατζώνης, M.Σπανάκη, Β.Μαντούβαλος, Χ.Ζουρνάς, Σ.Μαλλιάρα-Λουλακάκη, Κ.Παπαγεωργίου. “ΚΛΙΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΨΕΥΔΟΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ (ΨΕΥΔΟΚΡΙΣΕΩΝ)”. Νευρολογικά Θέματα, 1996, 3:57-59. Σ.Γκατζώνης. “ΑΙΤΙΟΠΑΘΟΓΕΝΕΙΑ ΑΘΡΟΙΣΤΙΚΗΣ ΚΕΦΑΛΑΛΓΙΑΣ” σε ΚΕΦΑΛΑΛΓΙΕΣ. Δ.Δ.Μητσικώστας (εκδ), εκδοθέν υπό Βητα, Αθήνα 1997, Κεφ 14, σελ 187-202. Κ.Παπαγεωργίου Σ.Γκατζώνης. “ΜΗ ΓΡΑΜΜΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟ-ΕΓΚΕΦΑΛΟΓΡΑΦΗΜΑΤΟΣ”. Τιμητικός Τόμος καθηγητού Σ.Δ.Μουλόπουλου. Αθήνα 1977, σελ. 235-241. Σ.Γκατζώνης. “ΚΕΦΑΛΑΛΓΙΑ”. Λήμμα στον τόμο “ΙΑΤΡΙΚΗ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ” εκδοθέντος υπό Εκδοτικής Αθηνών, Αθήνα 1998, σελ. 210. Κ.Καλαμαυκιανάκη, Σ.Γκατζώνης, Β. Μαντούβαλος, Α.Χιόνη, Χ.Ζουρνάς, Α.Σιαφάκας. “ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΑΝΟΙΚΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ ΤΗΣ ΤΟΠΙΡΑΜΑΤΗΣ ΩΣ ΠΡΟΣΘΕΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΑΝΘΕΚΤΙΚΗ ΕΠΙΛΗΨΙΑ” . Σε «Η Ελληνική Εμπειρία με Topamac» από το 16ο Παν. Νευρολογικό Συνέδριο. Janssen-Cilag 1999, σελ 5-8. Σ. Κορφιάς, Σ.Γκατζώνης, Α.Κουγιάλης, Ν.Γεωργακούλιας, Ε.Μποβιάτσης, Γ.Στράντζαλης, Ε.Συγγούνας, Δ.Σακάς. “ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΤΗΣ ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ”. Τιμητικός τόμος καθηγητού Χ.Προυκάκη, Αθήνα 2003, σελ 219-224. Α.Λεωνάρδος, Σ.Γκατζώνης. “ΑΙΤΙΟΠΑΘΟΓΕΝΕΙΑ ΑΘΡΟΙΣΤΙΚΗΣ ΚΕΦΑΛΑΛΓΙΑΣ”. Σε ΚΕΦΑΛΑΛΓΙΕΣ Β’ Έκδοση, Δ.Δ.Μητσικώστας (εκδ), εκδοθέν υπό Βήτα, Αθήνα 2004, σελ 213-232. Σ.Γκατζώνης, Δ.Σακάς. “ΚΩΜΑ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ”. Σε «Εισαγωγή στη Νευροχειρουργική» υπό Δαμιανού Ε. Σακά, εκδόσεις ΠΑΡΙΣΙΑΝΟΥ, Αθήνα 2003, σελ 161-174 . Σ.Γκατζώνης. “ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ” σε «Θεραπευτική των χρονίων νοσημάτων και συμπτωμάτων της νευρολογίας» Ν. Ι. Τριανταφύλλου. - 2η έκδ. - Αθήνα : Η Γωνιά του Βιβλίου, 2010. ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙΛΗΨΕΩΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΩΝ ΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΥΝΕΔΡΙΑ 1. Σ.Γκατζώνης, Π.Μαντά, Κ.Βουμβουράκης, Π.Σγουρόπουλος, Κ.Παπαγεωργίου. “ΠΟΛΛΑΠΛΗ ΣΥΜΜΕΤΡΙΚΗ ΛΙΠΟΜΑΤΩΣΗ - ΜΙΤΟΧΟΝΔΡΙΑΚΗ ΜΥΟΠΑΘΕΙΑ. ΚΟΙΝΗ ΠΑΘΟΓΕΝΕΤΙΚΗ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ 'Η ΑΠΛΗ ΣΥΜΠΤΩΣΗ”. 18ο Πανελλήνιο Ιατρικό Συνέδριο, Αθήνα 1992. 2. Σ.Γκατζώνης, Ε.Ανδρεάδου, Β.Μαντούβαλος. “ΕΠΑΝΕΙΛΗΜΜΕΝΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ "Ε" ΜΕΤΑ ΑΙΦΝΙΔΙΑ ΔΙΑΚΟΠΗ ΣΚΕΥΑΣΜΑΤΩΝ ΒΕΝΖΟΔΙΑΖΕΠΙΝΩΝ”. 8η Εαρινή Συνάντηση Ελλήνων Νευρολόγων, Αθήνα 1993. 3. Σ.Γκατζώνης, Μ.Σπανάκη, Α.Χιόνη, Σ.Μαλλιάρα-Λουλακάκη. “ΥΠΟΦΛΟΙΩΔΗΣ ΑΝΟΙΑ”. 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, Θεσσαλονίκη .1993. 4. Σ.Γκατζώνης, Μ.Σπανάκη, Β.Μαντούβαλος, Σ.Μαλλιάρα-Λουλακάκη, Κ.Παπαγεωργίου. “ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ 20ΕΤΟΥΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΜΕΘΟΔΩΝ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΕΓΚΕΦΑΛΟΓΡΑΦΗΜΑΤΟΣ ΜΕ ΥΠΝΟ ΚΑΙ ΟΛΙΚΗ ΣΤΕΡΗΣΗ ΥΠΝΟΥ”. 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, Θεσσαλονίκη. 1993. 5. Μ.Σπανάκη, Σ. Γκατζώνης, Α.Χιόνη, Σ.Μαλλιάρα-Λουλακάκη. “ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ”. 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, Θεσσαλονίκη. 1993. 6. Σ.Γκατζώνης, Β.Μαντούβαλος, Σ.Μαλλιάρα-Λουλακάκη, Κ.Παπαγε¬ωργίου. “ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΗΛΕΚΤΡΟΕΓΚΕΦΑΛΟΓΡΑΦΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΝΤΕΟΣΚΟΠΙΚΗ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ. ΠΡΩΤΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ”. 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, Θεσσαλονίκη 1993. 7. Δ.Δ.Μητσικώστας, Α.Θωμάς, Σ.Γκατζώνης, Α.Ηλίας, Κ.Παπαγεωργίου. “ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΤΩΝ ΣΥΝΔΡΟΜΩΝ ΠΡΩΤΟΠΑΘΟΥΣ ΚΕΦΑΛΑΛΓΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΑΘΩ”. 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, Θεσσαλονίκη 1993. 8. Δ.Λιναρδάτος, Σ.Γκατζώνης, Γ.Ζήκος, Σ.Συβρίδης, Β.Μαντούβαλος, Ν. Καλουπτσίδης, Κ.Παπαγεωργίου. “ΜΕΛΕΤΗ ΤΟΥ ΔΙΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΦΑΣΗΣ ΤΟΥ Η.Ε.Γ. ΕΝΑΣ ΝΕΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΤΗΣ ΗΛΕΚΤΡΟΕΓΚΕΦΑΛΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΟΣ”. Συνέδριο Ελληνικής Εταιρείας Ηλεκτροεγκεφαλογραφίας και Κλινικής Νευροφυσιολογίας, Ναύπλιο 1994. 9. Β.Μαντούβαλος, Σ.Γκατζώνης, Μ.Σπανάκη, Σ.Μαλλιάρα-Λουλακάκη. “ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΠΟΛΥΕΤΟΥΣ ΗΕΓ/ΦΙΚΗΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ. ΣΥΣΧΕΤΙΣΕΙΣ ΜΕ ΚΛΙΝΙΚΟΥΣ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ”. Συνέδριο Ελληνικής Εταιρείας Ηλεκτροεγκεφαλογραφίας και Κλινικής Νευροφυσιολογίας. Ναύπλιο 1994. 10. Σ.Γκατζώνης, Μ.Σπανάκη, Σ.Μαλλιάρα-Λουλακάκη. “ΟΙ ΠΕΡΙΟΔΟΙ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ (SUPPRESSION BURSTS) ΣΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟ-ΕΓΚΕΦΑΛΟΓΡΑΦΗΜΑ ΚΑΙ Η ΠΙΘΑΝΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥΣ”. Συνέδριο Ελληνικής Εταιρείας Ηλεκτροεγκεφαλογραφίας και Κλινικής Νευροφυσιολογίας, Ναύπλιο 1994. 11. Ε.Ζαμπά, Γ.Μπαρδάνης, Σ.Γκατζώνης, Μ.Σπανάκη, Β.Μαντούβαλος, Κ. Παπαγεωργίου. “ΤΟ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΠΡΩΤΟΕΜΦΑ-ΝΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΕΝΗΛΙΚΟ ΖΩΗ. ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ”. 10η Φθινοπωρινή Συνάντηση Ελλήνων Νευρολόγων, Αθήνα 1994. 12. Σ.Γκατζώνης, Ε.Σταμπουλής, Σ.Δωρής, Στ.Κορρές, Β.Μαντούβαλος, Κ. Παπαγεωργίου. “ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΙΦΝΙΔΙΑΣΜΟΥ (STARTLE SYNDROME)”. 10η Φθινοπωρινή Συνάντηση Ελλήνων Νευρολόγων, Αθήνα 1994. 13. Α.Κολίντου, Ν.Σηφάκης, Π.Κωστάμης, Μ.Κατάκη, Σ.Γκατζώνης, Μ.Σπανάκη Π.Σγουρόπουλος, Ι.Ζαλώνης, Κ.Παπαγεωργίου. “ΗΛΕΚΤΡΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ, ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΤΙΚΗ, ΝΕΥΡΟΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΜΟΓΡΑΦΙΚΗ ΔΙ΄ ΕΚΠΟΜΠΗΣ ΦΩΤΟΝΙΩΝ (SPECT) ΜΕΛΕΤΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΩΝ ΑΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ”. 10η Φθινοπωρινή Συνάντηση Ελλήνων Νευρολόγων, Αθήνα 1994. 14. Χ.Παναγιωτόπουλος, Σ.Γκατζώνης, Δ.Λιακόπουλος, Α.Χιόνη, Κ.Παπαγεωργίου. “ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΑ ΣΥΝΔΡΟΜΑ ΣΥΝΔΕΟΜΕΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΒΛΕΜΜΑΤΟΣ (FIXATION-OFF SENSITIVE)”. 10η Φθινοπωρινή Συνάντηση Ελλήνων Νευρολόγων, Αθήνα 1994. 15. Σ.Γκατζώνης, Μ.Σπανάκη, Ν.Τριανταφύλλου, Α.Σιαφάκας, Β.Μαντούβαλος. “Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΗΛΕΚΤΡΟΕΓΚΕΦΑΛΟΓΡΑΦΙΑΣ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ”. 11η Εαρινή Συνάντηση Ελλήνων Νευρολόγων, Αθήνα 1995. 16. Μ.Σπανάκη, Σ.Γκατζώνης, Δ.Λιναρδάτος, Ν.Βλάχου, Α.Χιόνη, Σ.Μαλλιάρα-Λουλακάκη. “ΠΡΟΓΝΩΣΤΙΚΗ ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΕΓΚΕΦΑΛΟΓΡΑ-ΦΗΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΛΗΨΙΑ”. 11η Εαρινή Συνάντηση Ελλήνων Νευρολόγων, Αθήνα 1995. 17. Σ.Γκατζώνης, Δ.Λιναρδάτος, Ν.Καλουπτσίδης, Β.Μαντούβαλος, Κ. Παπαγεωργίου. “ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ ΤΩΝ ΜΗ ΓΡΑΜΜΙΚΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ΣΤΗ ΜΕΛΕΤΗ ΤΟΥ Η.Ε.Γ.: ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΤΗΣ ΔΙΑΣΤΑΣΗΣ ΣΥΣΧΕΤΙΣΗΣ (D).” 11η Εαρινή Συνάντηση Ελλήνων Νευρολόγων, Αθήνα 1995. 18. Δ.Λιναρδάτος, Σ.Γκατζώνης, Ι.Καλαμποκίδου, Ν.Καλουπτσίδης, Β. Μαντούβαλος, A.Σιαφάκας, Κ. Παπαγεωργίου. “ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΛΟΓΙΣΜΙΚΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΙΧΝΕΥΣΗ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ ΣΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΕΓΚΕΦΑ-ΛΟΓΡΑΦΗΜΑ”. 14ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, Αθήνα 1995. 19. Δ.Λιναρδάτος, Σ.Γκατζώνης, Π.Σταμέλος, Ν.Καλουπτσίδης, Β.Μαντούβαλος, Κ.Παπαγεωργίου. “ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΚΘΕΤΩΝ LYAPUNOV ΣΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΕΓΚΕΦΑΛΟΓΡΑΦΗΜΑ”. 14ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, Αθήνα 1995. 20. Δ.Μητσικώστας, Σ.Γκατζώνης, Α.Θωμάς, Ν.Καλφάκης, Α.Ηλίας, Κ. Παπαγεωργίου. “Ο ΕΞΑΜΗΝΟΣ ΕΠΙΠΟΛΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΚΕΦΑΛΑΛΓΙΩΝ ΣΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ”. 14ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, Αθήνα 1995. 21. Μ.Σπανάκη, Σ.Γκατζώνης, Α.Χιόνη, Χ.Ζουρνάς, Γ.Χειμωνάς Σ.Μαλλιάρα-Λουλακάκη Κ. Παπαγεωργίου. “ΥΠΟΦΛΟΙΩΔΗΣ ΑΝΟΙΑ: ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΟΝΤΟΤΗΤΑ; ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ”. 14ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, Αθήνα 1995. 22. Σ.Γκατζώνης, M.Σπανάκη, Β.Μαντούβαλος, Χ.Ζουρνάς, Σ.Μαλλιάρα-Λουλακάκη, Κ.Παπαγεωργίου. “ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ ΜΕ ΨΕΥΔΟΕΠΙΛΗΠΤΙΚΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ”. 14ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, Αθήνα 1995. 23. Χ.Ζουρνάς, Σ.Γκατζώνης, Ι.Κριαράς, Β.Καδάς, Α.Μιχαλόπουλος, Α.Ντάγανου, Γ.Τζελέπης, Κ.Παπαγεωργίου. “ΠΟΛΥΝΕΥΡΟΠΑΘΕΙΑ ΤΗΣ ΜΟΝΑΔΟΣ ΕΝΤΑΤΙΚΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ: ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ ΤΗΣ ΑΙΤΙΟΠΑΘΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ”. 14ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, Αθήνα 1995. 24. Σ.Γκατζώνης, M.Σπανάκη, Β.Μαντούβαλος, Χ.Ζουρνάς, Σ.Μαλλιάρα-Λουλακάκη, Κ.Παπαγεωργίου. “ΚΛΙΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΨΕΥΔΟΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ (ΨΕΥΔΟΚΡΙΣΕΩΝ)”. 14ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, Αθήνα 1995. 25. Μ.Αναγνωστούλη, Χ.Ζουρνάς, Σ.Γκατζώνης, Γ.Αναγνωστούλης, Α.Γουλιάμος, Κ.Παπαγεωργίου. “ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GILLES DE LA TOURRETE (GTS) ME KΑΛΗ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΡΒΑΜΑΖΕΠΙΝΗ”. 22ο ετήσιο Πανελλήνιο Ιατρικό Συνέδριο, Αθήνα 1996. 26. Α.Πολίτη, Ι.Ζαλώνης, Σ.Γκατζώνης, Α.Χιόνη, Κ.Καλαμαυκιανάκη, Π. Βουτσινάς, Β.Μαντούβαλος, Α.Σιαφάκας, Κ.Παπαγεωργίου. “ΝΕΥΡΟΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ”. 23ο Πανελλήνιο Ιατρικό Συνέδριο, Αθήνα 13-17 Μαΐου 1997. 27. Δ.Λιναρδάτος, Π.Γουρτζελίδης, Σ.Γκατζώνης, Ν.Καλουπτσίδης, Β.Μαντούβαλος, Α. Σιαφάκας, Κ.Παπαγεωργίου. “ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΤΕΧΝΗΤΩΝ ΝΕΥΡΩΝΙΚΩΝ ΔΙΚΤΥΩΝ ΣΤΗΝ ΑΝΙΧΝΕΥΣΗ ΑΙΧΜΩΝ ΣΤΟ ΗΕΓ”. 23ο Πανελλήνιο Ιατρικό Συνέδριο, Αθήνα 1997. 28. Σ.Γκατζώνης, Α.Καλαμαυκιανάκη, Β.Μαντούβαλος, Α.Χιόνη, Α.Σιαφάκας, Α.Πολίτη, Κ.Παπαγεωργίου. “ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ ΤΟΠΙΡΑΜΑΤΗΣ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΑΝΘΕΚΤΙΚΗ ΕΠΙΛΗΨΙΑ”. 15ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, Κρήτη 1997. 29. Σ.Γκατζώνης, Α.Καλαμαυκιανάκη, Α.Νταλαμάγκα, Β.Μαντούβαλος, Α.Σιαφάκας, Α.Πολίτη, Π.Βουτσινάς, Α.Χιόνη, Κ.Παπαγεωργίου. “ΑΝΑΣΤΡΕΨΙΜΗ ΑΝΑΙΜΙΑ ΣΕ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΟ ΑΣΘΕΝΗ ΜΕ ΕΤΕΡΟΖΥΓΟ β-ΘΑΛΑΣΣΑΙΜΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ ΤΟΠΙΡΑΜΑΤΗΣ”. 15ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, Κρήτη 1997. 30. Σ.Γκατζώνης, Α.Λαιάκη, Π.Βουτσινάς, Β.Μαντούβαλος, Α.Σιαφάκας, Δ.Κουντούρη, Α.Καλαμαυκιανάκη, Α.Πολίτη, Μ.Σπανάκη, Α.Χιόνη, Κ. Παπαγεωργίου. “ΔΕΚΑΤΙΚΗ ΠΥΡΕΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΛΗΨΗ ΑΝΤΙΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΦΑΡΜΑΚΩΝ”. 15ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, Κρήτη 1997. Διαβάστε αναλυτικά την συνέχεια

  • Ημικρανία | Νευρολόγος Γκατζώνης | Ιατρείο Ημικρανίας | ΓΚΑΤΖΩΝΗΣ | Νευρολόγος | Ιατρός για την Ημικρανία | Αθήνα

    Η ημικρανία έχει σαν αποτέλεσμα ένα είδος Λειτουργικής Αναπηρίας, καθώς οι κρίσεις της μπορούν να διαρκούν ώρες ή και μέρες, καθηλώνοντας τον ασθενή στο κρεβάτι, μειώνοντας την παραγωγικότητα του και τις δραστηριότητες του | Νευρολόγος Γκατζώνης, ειδικός στην Ημικρανία, Καθηγητής Νευρολογίας | Ιατρός Κεφαλαλγίας και Ημικρανίας | Ιατρός επιληψίας | ΓΚΑΤΖΩΝΗΣ | Νευρολόγος | Ιατρός για την επιληψία Ημικρανία, συμπτώματα, αντιμετώπιση, Νέες θεραπείες Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος, Ειδικός στις Ημικρανίες Η ημικρανία δεν αποτελεί μία απλή αγγειακή διαταραχή (όπως πιστευόταν παλαιότερα), αλλά μια πολύπλοκη νευρολογική διαταραχή με ποικίλες αιτίες και μηχανισμούς. Η σύγχρονη νευρολογία αντιμετωπίζει την ημικρανία ως χρόνια νευροβιολογική διαταραχή, που περιλαμβάνει πολύπλοκες αλληλεπιδράσεις μεταξύ εγκεφαλικών δικτύων, νευροδιαβιβαστών και αγγειακών συστημάτων, με σημαντική γενετική προδιάθεση. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO), η ημικρανία αποτελεί μία από τις 10 κύριες αιτίες αναπηρίας παγκοσμίως. Για τον λόγο αυτό οι Νευρολόγοι εφιστούν την προσοχή τόσο του κοινού, όσο και της ιατρικής κοινότητας, για την ανάγκη καλύτερης ενημέρωσης ώστε οι ασθενείς να λαμβάνουν τη φροντίδα που χρειάζονται και να μην γίνεται υποεκτίμηση της σοβαρότητας της νόσου. Η ημικρανία έχει σαν αποτέλεσμα ένα είδος Λειτουργικής Αναπηρίας , καθώς οι κρίσεις της μπορούν να διαρκούν ώρες ή και μέρες, καθηλώνοντας τον ασθενή στο κρεβάτι, μειώνοντας την παραγωγικότητα του και τις δραστηριότητες του. Πολλοί ασθενείς λόγω των απρόβλεπτων κρίσεων βιώνουν φόβο και περιορισμό. Αισθάνονται κοινωνικά απομονωμένοι, νιώθουν κατάθλιψη, άγχος, χρόνιο στρες και αντιμετωπίζουν δυσκολίες στις οικογενειακές και διαπροσωπικές τους σχέσεις. Η Νευρολογική φύση της Ημικρανίας Η ημικρανία αποτελεί νευρολογική διαταραχή και όχι έναν απλό πονοκέφαλο. Αυτό σημαίνει ότι σχετίζεται με δυσλειτουργία του εγκεφάλου, που επηρεάζει διάφορες περιοχές και μηχανισμούς. Η κατανόηση δε των μηχανισμών στην πρόδρομη φάση της ημικρανίας βοηθά τους νευρολόγους να εντοπίσουν και να διαχειριστούν καλύτερα τα πρώιμα συμπτώματα, οδηγώντας σε αποτελεσματικότερες θεραπείες. Στην ημικρανία εμπλέκονται κυρίως: 1. Η υπερευαισθησία του εγκεφάλου Ο εγκέφαλος των ασθενών με ημικρανία παρουσιάζει αυξημένη ευαισθησία σε ερεθίσματα, όπως το φως, οι ήχοι, οι οσμές, το στρες, οι αλλαγές στον ύπνο και στα επίπεδα των ορμονών. Αυτή η υπερευαισθησία οφείλεται σε νευροχημική ανισορροπία και σε παθολογική ενεργοποίηση των νευρωνικών δικτύων. Ο υποθάλαμος (μια περιοχή του εγκεφάλου που είναι κρίσιμη για τη ρύθμιση διαφόρων ομοιοστατικών λειτουργιών, όπως ο ύπνος, η λήψη τροφής, η θερμοκρασία, κ.α.), εμπλέκεται σε μεγάλο βαθμό στην πρόδρομη φάση της ημικρανίας, δηλ. το στάδιο πριν από την έναρξη του ίδιου του πονοκεφάλου. Μελέτες έχουν δείξει αλλοιωμένη υποθαλαμική ενεργοποίηση κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης ενώ συμπτώματα της πρόδρομης φάσης όπως η έντονη επιθυμία για φαγητό, η υπερβολική κόπωση και το άγχος συχνά σχετίζονται με την υποθαλαμική δραστηριότητα. Ο υποθάλαμος δεν εμπλέκεται μόνο στην πρόδρομη φάση, αλλά ενδέχεται επίσης να παίζει ρόλο στην έναρξη και τον τερματισμό των κρίσεων ημικρανίας. Πιστεύεται ότι επηρεάζει το τρίδυμο νεύρο, το οποίο κατέχει κεντρικό ρόλο στον πόνο που σχετίζεται με την ημικρανία. 2. Διαταραχή στο τρίδυμο-αγγειακό σύστημα Η ημικρανία σχετίζεται με το τρίδυμο νεύρο, που είναι υπεύθυνο για την αισθητικότητα του προσώπου και του κρανίου. ‘Όταν το τρίδυμο νεύρο ενεργοποιείται τότε απελευθερώνει νευροπεπτίδια (όπως το CGRP - Calcitonin Gene-Related Peptide), τα οποία που παίζουν κρίσιμο ρόλο στην πρόκληση και διατήρηση της ημικρανίας, καθώς προκαλούν: Διαστολή αιμοφόρων αγγείων Φλεγμονή των μηνίγγων (υμένες γύρω από τον εγκέφαλο) Μετάδοση πόνου προς τον εγκέφαλο 3. Διασπειρόμενη καταστολή (εκπόλωση) του εγκεφαλικού φλοιού - Cortical Spreading Depression - CSD) Πρόκειται για ένα κύμα εκπόλωσης των νευρώνων που μπορεί να εμφανιστεί στον εγκεφαλικό φλοιό αλλά και σε άλλες περιοχές του εγκεφάλου και συχνά σχετίζεται με την αύρα της ημικρανίας και συνοδεύεται από μεταβολές στην αιμάτωση και ενεργοποίηση του πόνου. Ωστόσο η CSD δεν αποτελεί την μοναδική αιτία της ημικρανίας. Επιπροσθέτως η CSD εμπλέκεται και σε άλλες καταστάσεις όπως το εγκεφαλικό επεισόδιο, η τραυματική εγκεφαλική βλάβη και η επιληψία. 4. Νευροδιαβιβαστές και ορμόνες Η ημικρανία συνδέεται με διαταραχές σημαντικών νευροδιαβιβαστών του εγκεφάλου, όπως: Της Σεροτονίνης (5-HT). Τα χαμηλά της επίπεδα στον εγκέφαλο συσχετίζονται με τις ημικρανικές κρίσεις αφού, προκαλείται η απελευθέρωση της σεροτονίνης στην περιφέρεια με αποτέλεσμα την αγγειοσύσπαση και στην συνέχεια την αντισταθμιστική αγγειοδιαστολή που είναι και αιτία πόνου. Της Νοραδρεναλίνης και της Ντοπαμίνης που συμμετέχουν σε νευρωνικές λειτουργίες και ρυθμίζουν την ευαισθησία στον πόνο και το κατώφλι ενεργοποίησης του εγκεφάλου. Η ντοπαμίνη σχετίζεται με προδρομικά συμπτώματα όπως υπνηλία, ναυτία, αλλαγή διάθεσης, κ.α., δικαιολογώντας τα συμπτώματα ναυτίας και εμέτων στους ημικρανικούς ασθενείς. Του CGRP (Calcitonin Gene-Related Peptide) νευροπεπτίδιο που παράγεται από τα νεύρα του τριδύμου και παίζει κρίσιμο ρόλο στην πρόκληση και διατήρηση της ημικρανίας. Τα τελευταία χρόνια θεωρείται κεντρικός παθογενετικός παράγοντας και γι’ αυτό το λόγο αποτελεί στόχο των νεότερων φαρμάκων για την ημικρανία. Το CGRP απελευθερώνεται από νεύρα του τριδύμου και προκαλεί: διαστολή των αγγείων, νευρογενή φλεγμονή (άσηπτη φλεγμονή) και ενίσχυση του πόνου. Του Γλουταμινικού (Glutamate) , που είναι ο κύριος διεγερτικός νευροδιαβιβαστής στον εγκέφαλο και που πιθανόν να εμπλέκεται στην αύρα και στην κεντρική ευαισθητοποίηση (μηχανισμός πόνου). Του GABA (Γ-αμινοβουτυρικό οξύ) που αποτελεί κύριο ανασταλτικό νευροδιαβιβαστή και τα χαμηλά του επίπεδα προκαλούν αυξημένη ευαισθησία στα ερεθίσματα. 5. Γενετική προδιάθεση Πολλοί ασθενείς με ημικρανία έχουν οικογενειακό ιστορικό, γεγονός που υποδηλώνει γενετική βάση. Υπάρχουν γονίδια που σχετίζονται με τη διεγερσιμότητα των νευρώνων ή την ευαισθησία στον πόνο. Έχουν αναγνωριστεί γονίδια που επηρεάζουν την ιοντική ισορροπία και τη νευρωνική διεγερσιμότητα (π.χ. CACNA1A, SCN1A, ATP1A2 - κυρίως σε οικογενή ημικρανία). 6. Κεντρική ευαισθητοποίηση (Central Sensitization) Πρόκειται για μια νευροπλαστική αλλαγή στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (ΚΝΣ) (δηλαδή στον εγκέφαλο και στον νωτιαίο μυελό), κατά την οποία: Οι νευρώνες που σχετίζονται με τον πόνο (κυρίως στον νωτιαίο μυελό και τον εγκέφαλο) γίνονται υπερευαίσθητοι. Αυτό σημαίνει ότι, ερεθίσματα που κανονικά δεν προκαλούν πόνο (π.χ. ήχος, φως, ακόμα και αφή) μπορεί να γίνουν επώδυνα ( βλέπε και αλλοδυνία > διαβάστε αναλυτικά εδώ > ). Η κεντρική ευαισθητοποίηση είναι ένας βασικός μηχανισμός σε χρόνιες μορφές πόνου, όπως στη χρόνια ημικρανία. Αυτός ο μηχανισμός συντηρεί και ενισχύει τις κρίσεις, ακόμα και χωρίς νέο ερέθισμα. Οι "γραμμές μετάδοσης πόνου " (π.χ. τρίδυμο νεύρο, θάλαμος, φλοιός), υπερλειτουργούν και ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται πόνο ακόμη και χωρίς καθαρή αιτία. 7. Αυχενική δυσλειτουργία Διάκριση μεταξύ "ημικρανίας" και "αυχενογενούς κεφαλαλγίας". Εκφυλιστικές ή άλλες αλλοιώσεις στον αυχένα δεν είναι αιτία ημικρανίας, αλλά μπορεί να τη διευκολύνουν ή να τη μιμηθούν, μέσω της διασύνδεσης δομών του αυχένα με το σύστημα του τρίδυμου νεύρου. Ενίοτε η αυχενική δυσλειτουργία μπορεί να πυροδοτήσει υπάρχουσα ημικρανία ειδικά σε άτομα με προδιάθεση σε ημικρανίες. Μέσω αυτού του μηχανισμού πολλοί ασθενείς με ημικρανία αντιλαμβάνονται πόνο στον αυχένα πριν ή κατά τη διάρκεια της κρίσης και δυσκολεύονται να ξεχωρίσουν αν η ημικρανία "ανεβαίνει από τον αυχένα" ή αν ο αυχένας πονάει επειδή έχουν ημικρανία. Ποια είναι τα χαρακτηριστικά της ημικρανίας Η ημικρανία χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενους πονοκεφάλους, συχνά έντονους και παλλόμενους, και συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα. Τα βασικά χαρακτηριστικά της ημικρανίας περιλαμβάνουν: Πόνος στο κεφάλι Έντονος, παλλόμενος πόνος, συνήθως στη μία πλευρά του κεφαλιού (αν και μπορεί να εμφανιστεί και στις δύο). Η ένταση μπορεί να κυμαίνεται από μέτρια έως σοβαρή. Ο πόνος επιδεινώνεται με τη σωματική δραστηριότητα (π.χ. περπάτημα, ανέβασμα σκάλας). Διάρκεια Κρατά από 4 έως 72 ώρες εάν δεν αντιμετωπιστεί. Συνοδά συμπτώματα Ναυτία ή και έμετος Φωτοφοβία (ευαισθησία στο φως) Φωνοφοβία (ευαισθησία στον θόρυβο) Ήπια - προειδοποιητικά συμπτώματα (πρόδρομη φάση). Πριν την κρίση, μερικοί ασθενείς παρουσιάζουν: Αλλαγές στη διάθεση (κατάθλιψη ή ευφορία) Λήθαργο ή αυξημένη ενέργεια Αυξημένη επιθυμία για συγκεκριμένες τροφές Συχνουρία, δυσκοιλιότητα, αυχενική δυσκαμψία Αύρα (σε κάποιες περιπτώσεις). Περίπου 25-30% των ατόμων με ημικρανία παρουσιάζουν αύρα λίγο πριν την κρίση, δηλ.: Οπτικές διαταραχές: λάμψεις, κυματιστές γραμμές, τυφλά σημεία Αισθητικές διαταραχές: μουδιάσματα ή μυρμηκίαση Δυσκολία στην ομιλία ή διαταραχές λόγου Φάση μετά την κρίση . Μετά την κρίση, οι ασθενείς μπορεί να αισθάνονται: Εξάντληση Σύγχυση Ευαισθησία στο φως και στους ήχους Ποιοι είναι οι τύποι της ημικρανίας Βασικοί τύποι ημικρανίας Ημικρανία χωρίς αύρα (κοινή ημικρανία) και ο πιο συχνός τύπος. Σημεία: Έντονος πονοκέφαλος, συνήθως στη μία πλευρά, με ναυτία, φωτοφοβία, φωνοφοβία. Χωρίς προειδοποιητικά νευρολογικά συμπτώματα (όπως η αύρα). Ημικρανία με αύρα (κλασική ημικρανία). Σημεία: Προηγείται αύρα: παροδικά οπτικά, αισθητικά ή συμπτώματα λόγου. Η αύρα εμφανίζεται πριν τον πονοκέφαλο, διαρκεί 5 - 60 λεπτά. Παράδειγμα: φωτοψίες, κυματιστές γραμμές, μουδιάσματα, δυσκολία στο λόγο. Χρόνια ημικρανία . Σημεία: Ημικρανία που συμβαίνει ≥15 μέρες τον μήνα για ≥3 μήνες, εκ των οποίων τουλάχιστον 8 μέρες έχουν χαρακτηριστικά ημικρανίας. Συχνά συνοδεύεται από κατάχρηση παυσίπονων, άγχος ή κατάθλιψη. Χρειάζεται ειδική διαχείριση, όχι απλή ανακούφιση του πόνου. Ημικρανία με πρόδρομα συμπτώματα . Σημεία: Δεν είναι επίσημα ξεχωριστός τύπος, αλλά μπορεί να εμφανίζεται ώρες ή μέρες πριν την κρίση με ευερεθιστότητα, αυξημένη όρεξη, κόπωση, δυσκοιλιότητα, κ.α.. Λιγότερο συχνοί - ειδικοί τύποι Ημικρανίας: Ημικρανία του εγκεφαλικού στελέχους . Σπάνια, σοβαρή μορφή με συμπτώματα από το εγκεφαλικό στέλεχος, όπως: Ζάλη, διπλωπία, αταξία, εμβοές, δυσκολία στην ομιλία. Συχνά χωρίς μυϊκή αδυναμία. Ημιπληγική ημικρανία (Hemiplegic Migraine). Σπάνια και γενετικά συνδεδεμένη μορφή. Προκαλεί παροδική ημιπληγία (παράλυση στη μία πλευρά του σώματος). Ενδέχεται να υπάρχει οικογενειακό ιστορικό. Οφθαλμική ημικρανία . Αποτελεί μια σπάνια μορφή πονοκεφάλου. Ο πόνος εντοπίζεται μέσα στο μάτι και ενδέχεται να συνοδεύεται από αίσθηση αύρας. Υπάρχουν ωστόσο και περιπτώσεις που η οφθαλμική ημικρανία είναι ανώδυνη. Η διάρκεια ενός επεισοδίου μπορεί να ποικίλει από 15 λεπτά ως και 1 ώρα. Η οφθαλμική ημικρανία (γνωστή και ως αμφιβληστροειδική ημικρανία), επηρεάζει την όραση του ενός ματιού και σχετίζεται με νευρολογικές αλλαγές και αγγειακές διαταραχές. Οφείλεται πιθανώς σε σπασμό των αγγείων του αμφιβληστροειδούς ή του οπτικού νεύρου. Κρίνεται απαραίτητη η αξιολόγηση από νευρολόγο και οφθαλμίατρο. Σχετίζεται με γενετική προδιάθεση και παράγοντες πυροδότησης όπως: Στρες Έλλειψη ύπνου Ορμονικές αλλαγές Κατανάλωση σοκολάτας, κόκκινου κρασιού, παστών, κινέζικου φαγητού, κ.ά. Εμμηνορροϊκή ημικρανία . Συνδέεται με τον έμμηνο κύκλο (συνήθως 2 μέρες πριν, έως 3 μέρες μετά). Πυροδοτείται από τις μεταβολές των οιστρογόνων. Συνήθως είναι χωρίς αύρα και πολύ ανθεκτική στα φάρμακα. Άλλοι τρόποι ταξινόμησης Ανάλογα με την συχνότητα σε Επεισοδιακή & Χρόνια ημικρανία Ανάλογα με την προέλευση σε Πρωτοπαθή (χωρίς άλλη πάθηση) & Δευτεροπαθή (π.χ. φάρμακα) Ανάλογα με το ερέθισμα σε ορμονική, σχετιζόμενη με στρες, τροφές, ύπνο κ.ά. Που οφείλεται η ημικρανία και ποιοι είναι οι είναι οι ενοχοποιητικοί παράγοντες Όπως αναφέραμε παραπάνω στην ενότητα « Η Νευρολογική φύση της Ημικρανίας », υπάρχουν πολλοί εκλυτικοί παράγοντες (triggers) που μπορούν να πυροδοτήσουν ένα επεισόδιο ημικρανίας, και συνήθως είναι διαφορετικοί για κάθε άτομο. Εκτός από τους νευροδιαβιβαστές, την γενετική βάση, το τρίδυμο νεύρο, την εγκεφαλική υπερευαισθησία, κ.α., άλλοι εξωγενείς παράγοντες, είναι: 1. Ορμονικοί παράγοντες Πτώση οιστρογόνων (π.χ. πριν ή κατά την έμμηνο ρύση) Εγκυμοσύνη Αντισυλληπτικά χάπια ή ορμονικές θεραπείες 2. Διατροφικοί παράγοντες Σοκολάτα Τυριά (ιδίως ωριμασμένα, όπως ροκφόρ, παρμεζάνα) Αλκοόλ, ιδιαίτερα κόκκινο κρασί Καφεΐνη - είτε υπερβολική κατανάλωση είτε ξαφνική διακοπή Επεξεργασμένα κρέατα (με νιτρικά/νιτρώδη) Κινέζικο φαγητό ( σύνδρομο κινέζικου εστιατορίου ) Παράλειψη γευμάτων ή υπογλυκαιμία Αφυδάτωση 3. Συνήθειες ύπνου Έλλειψη ύπνου Υπερβολικός ύπνος (π.χ. «ύπνος του Σαββατοκύριακου») Ακανόνιστο ωράριο ύπνου 4. Στρες & ψυχολογικοί παράγοντες Οξύ στρες (π.χ. πίεση στη δουλειά, εξετάσεις) Χαλάρωση μετά το στρες (π.χ. το Σαββατοκύριακο μετά από δύσκολη εβδομάδα) Άγχος, κατάθλιψη Συναισθηματικές διακυμάνσεις 5. Περιβαλλοντικοί παράγοντες Έντονα φώτα ή παλλόμενο φως (π.χ. οθόνες, φλας) Δυνατός ήχος Αλλαγές στον καιρό ή στην ατμοσφαιρική πίεση Δυνατές οσμές (π.χ. άρωμα, χλωρίνη, καπνός) Αλλαγές υψομέτρου ή πτήσεις 6. Ιατρικοί & παθολογικοί παράγοντες Κατάχρηση αναλγητικών (medication overuse headache) Τραυματισμός κεφαλής ή αυχένα Υπέρταση, χαμηλό σάκχαρο, ορμονικές διαταραχές Ιγμορίτιδα, προβλήματα αυχένα, προβλήματα ύπνου (όπως υπνική άπνοια) Ποια είναι τα συμπτώματα της ημικρανίας Με βάση την Κλίμακα Πόνου (0–10), ο χαρακτηριστικός πόνος στο κεφάλι σε μία ημικρανία, κυμαίνεται: Συχνά ξεκινά μέτριος (4–6) και κλιμακώνεται σε σοβαρό (7–9). Σε κάποιες περιπτώσεις αναφέρεται ως αφόρητος (10/10), ειδικά με ναυτία, έμετο και φωτοφοβία. Πολλοί ασθενείς δεν μπορούν να εργαστούν, να οδηγήσουν ή να λειτουργήσουν κανονικά κατά την κρίση. Αναλυτικά: Πόνος στο κεφάλι Έντονος, παλλόμενος πόνος, συχνά στη μία πλευρά του κεφαλιού (μονόπλευρος) Μπορεί να διαρκεί από μερικές ώρες έως και 2-3 ημέρες Ναυτία και έμετος. Πολύ συχνά συνοδεύουν την ημικρανία. Ευαισθησία στο φως και στον ήχο. Οι πάσχοντες προτιμούν το σκοτάδι και τη σιωπή. Αύρα (σε κάποιους ανθρώπους), που περιλαμβάνει προειδοποιητικά σημάδια πριν την έναρξη της κρίσης, όπως: Οπτικές διαταραχές (φωτοψίες, μυοψίες, τυφλά σημεία) Μούδιασμα ή μυρμήγκιασμα στο πρόσωπο ή στα άκρα Δυσκολία στην ομιλία Διαταραχές όρασης. Θολή όραση ή εμφάνιση "σπινθήρων" στο οπτικό πεδίο. Διαταραχές συγκέντρωσης. Δυσκολία στη σκέψη, σύγχυση ή αίσθημα «θολού» μυαλού. Ζάλη ή λιποθυμική τάση Τί είναι η αύρα της ημικρανίας Η αύρα της ημικρανίας είναι ένα παροδικό νευρολογικό φαινόμενο, το οποίο προηγείται ή συνοδεύει την ημικρανιακή κρίση. Είναι αποτέλεσμα φλοιικής ηλεκτροφυσιολογικής διαταραχής και παρουσιάζεται με συμπτώματα αισθητηριακά, οπτικά, γλωσσικά ή κινητικά. Τοπογραφία & Τύποι αύρας Η αύρα αντανακλά το φλοιικό σημείο εκκίνησης και διάχυσης του CSD (Διασπειρόμενη καταστολή (εκπόλωση) του εγκεφαλικού φλοιού - Cortical Spreading Depression) και εκδηλώνεται, ως: 1. Οπτική αύρα (συχνότερη >90%). Προέρχεται από το ινιακό λοβό. Συμπτώματα - Οπτικές διαταραχές: Φωτοψίες (φωτεινά στίγματα, κυματιστές γραμμές) Απώλεια όρασης σε συγκεκριμένο τμήμα του οπτικού πεδίου Μεταμορφοψία (παραμόρφωση αντικειμένων) 2. Αισθητηριακή αύρα. Προέρχεται από το σωματοαισθητικό φλοιό (βρεγματικός λοβός) Συμπτώματα: Παραισθησίες: μυρμήγκιασμα, μουδιάσματα Αίσθηση "ρεύματος" που ξεκινά από το χέρι, περνά στο πρόσωπο, γλώσσα 3. Γλωσσική - αφασική αύρα. Δυσλειτουργία του γλωσσικού φλοιού (κυρίως στο αριστερό ημισφαίριο) Συμπτώματα: Δυσαρθρία Δυσκολία εύρεσης λέξεων Αφασία (απώλεια ή διαταραχή της γλώσσας) 4. Κινητική αύρα (σε ημικρανία με ημιπληγία). Προσβολή του κινητικού φλοιού Συμπτώματα: Παροδική αδυναμία ή παράλυση σε ένα ημιμόριο (παροδική ημιπληγία) Η αύρα της ημικρανίας είναι ένα πλήρως αναστρέψιμο νευρολογικό σύμπτωμα και συνήθως διαρκεί 5 -60 λεπτά. Ποια είναι τα 4 στάδια της ημικρανίας Η ημικρανία χωρίζεται σε τέσσερις φάσεις, αλλά αυτό δεν συμβαίνει απαραίτητα σε όλους τους ασθενείς: 1. Πρόδρομη φάση (prodrome) - ώρες ή μέρες πριν την κρίση Οφείλεται σε υποθαλαμική δυσλειτουργία και μεταβολές στη νευροορμονική ομοιόσταση. Συμπτώματα: Αλλαγές στη διάθεση (ευφορία ή κατάθλιψη) Αυξημένη ευαισθησία στο φως, στον ήχο ή στις μυρωδιές (υπερευαισθησία αισθήσεων) Αλλαγές στην όρεξη (π.χ. επιθυμία για γλυκά) Αυξημένη διούρηση Υπνηλία ή αϋπνία Μυϊκή δυσκαμψία, ιδίως στον αυχένα 2. Αύρα ~25-30% των πασχόντων Συμπτώματα: Οπτική αύρα: σπινθηρίζοντα σχήματα ζιγκ ζαγκ γραμμές, προσωρινή απώλεια όρασης Αισθητηριακά: μουδιάσματα (παραισθησίες), ειδικά στο πρόσωπο ή στο χέρι Γλωσσικά: δυσαρθρία, αφασία Κινητικά (σε ημικρανία με ημιπληγία): παροδική αδυναμία Διαρκούν 5–60 λεπτά και προηγούνται της κεφαλαλγίας 3. Φάση του πόνου (κεφαλαλγία) Η φάση αυτή σχετίζεται με ενεργοποίηση του τριδυμο-αγγειακού συστήματος, την νευρογενή φλεγμονή, και την αγγειοδιαστολή των μηνιγγικών αγγείων. Ο πόνος σχετίζεται με απελευθέρωση νευροπεπτιδίων όπως το CGRP . Χαρακτηριστικά πόνου: Μονόπλευρος (60–70%) Παλμικός/σφύζων Μέτριος έως σοβαρός Επιδεινώνεται με φυσική δραστηριότητα Συνοδά συμπτώματα: Ναυτία/έμετος (σε >80%) Φωτοφοβία και φωνοφοβία Ζάλη Δυσανεξία σε οσμές Διαταραχές συγκέντρωσης 4. Μεταημικρανιακή φάση (postdrome) Ακολουθεί την κρίση και μπορεί να διαρκέσει 24-48 ώρες. Συμπτώματα: Αίσθημα «hangover» ή εξάντλησης Ευαισθησία στο κρανίο Δυσκολία συγκέντρωσης Κατάθλιψη ή ευερεθιστότητα Ήπια κεφαλαλγία Πως γίνεται η διάγνωση της ημικρανίας Η διάγνωση της ημικρανίας τίθεται από τον Νευρολόγο μέσω της αναλυτικής λήψης του ιστορικού, της κλινικής εξέτασης και της εφαρμογής των κριτηρίων του ICHD-3 (International Classification of Headache Disorders, 3rd edition). Ο νευρολόγος διερευνά: Τα χαρακτηριστικά του πόνου: εντόπιση, ένταση, διάρκεια, ποιότητα Τα συνοδά συμπτώματα: ναυτία, φωτοφοβία, αύρα Τους προκλητικούς παράγοντες: έμμηνος ρύση, έλλειψη ύπνου, άγχος Την ανταπόκριση σε αναλγητικά & τριπτάνες Το οικογενειακό ιστορικό της ημικρανίας (γενετική προδιάθεση) Παράλληλα οι Νευρολόγοι χρησιμοποιούν τη κλιμακα MIDAS (Migraine Disability Assessment Scale), για να αξιολογήσουν την ανάγκη για προφυλακτική θεραπεία. Η κλίμακα MIDAS είναι ένα ερωτηματολόγιο που χρησιμοποιείται για να μετρήσει τον βαθμό αναπηρίας που προκαλεί η ημικρανία στην καθημερινή ζωή ενός ατόμου. Στο πλαίσιο των κλινικών εξετάσεων, ο Νευρολόγος μπορεί να παραπέμψει τον ασθενή, σε: Ορμονολογικό έλεγχο Καρδιολογικό έλεγχο Μελέτη ύπνου MRI & CT εγκεφάλου ώστε να αποκλειστούν περιπτώσεις, όπως: το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, ο όγκος εγκεφάλου, η ενδοκράνια υπέρταση/υπόταση, οι επιληπτικές κρίσεις, η κεφαλαλγία τύπου τάσης / αθροιστική κεφαλαλγία, οι ορμονικές διαταραχές, η υπνική άπνοια, κ.α. Τι είναι το Ημερολόγιο ημικρανίας Το Ημερολόγιο Ημικρανίας είναι ένα σημαντικό εργαλείο καταγραφής που χρησιμοποιείται από ασθενείς και γιατρούς για την παρακολούθηση της συχνότητας, έντασης, διάρκειας και χαρακτηριστικών των κρίσεων ημικρανίας, καθώς και για την κατανόηση πυροδοτικών παραγόντων και της ανταπόκρισης στη θεραπεία. Το Ημερολόγιο Ημικρανίας περιλαμβάνει την καθημερινή καταγραφή των εξής στοιχείων: Ημερομηνία και ώρα έναρξης της κρίσης Την διάρκεια, πόσες ώρες ή ημέρες διήρκεσε η κρίση Την ένταση του πόνου, συνήθως με κλίμακα 0–10 Τον εντοπισμό του πόνου (μονόπλευρος ή αμφοτερόπλευρος, οπισθοβολβικός, κροταφικός, μετωπιαίος κ.λπ.) Τα χαρακτηριστικά του πόνου, πχ παλμικός, πιεστικός, καυστικός, διαξιφιστικός Τα συνοδά συμπτώματα, πχ ναυτία, έμετος, φωτοφοβία, φωνοφοβία, αύρα, κ.α. Τους πιθανούς πυροδοτικούς παράγοντες, πχ έλλειψη ύπνου, έμμηνος ρύση, στρες, τροφές, κ.α. Τη φαρμακευτική αγωγή, πχ ιβουπροφαίνη, τριπτάνη, κλπ. Την ανταπόκριση στο φάρμακο, πόσο γρήγορα λειτούργησε και αν υπήρχε ανακούφιση Τις επιπτώσεις στην καθημερινότητα του ασθενούς Ο σκοπός του Ημερολογίου Ημικρανίας, είναι να βοηθήσει τον Νευρολόγο αφενός στον εντοπισμό των ημικρανιογενών μηχανισμών και αφετέρου στον σχεδιασμό ενός αποτελεσματικού θεραπευτικού πλάνου. Ποια είναι η θεραπευτική αντιμετώπιση της ημικρανίας Ο θεμέλιος λίθος της σύγχρονης νευρολογικής θεραπευτικής φροντίδας για την ημικρανία είναι η εξατομικευμένη, μηχανιστική προσέγγιση στη διάγνωση και θεραπεία, βασισμένη στην κατανόηση των παθοφυσιολογικών μηχανισμών της διαταραχής. Η σύγχρονη φροντίδα δεν βασίζεται απλώς στην αντιμετώπιση του πόνου, αλλά στη συστηματική αναγνώριση του τύπου της ημικρανίας, των εκλυτικών παραγόντων, της νευροβιολογικής βάσης και του προφίλ του ασθενούς. Κάθε θεραπεία πρέπει να εξατομικεύεται με βάση τη σοβαρότητα της κρίσης, τη συχνότητα, την ανταπόκριση σε προηγούμενες θεραπείες, την παρουσία συνοδών συμπτωμάτων, όπως ναυτίας, εμέτων, κλπ., τις συννοσηρότητες του ασθενούς, το κληρονομικό υπόβαθρο, κ.α. Στην εποχή μας υπάρχουν νέα φάρμακα με μηχανισμούς δράσης (CGRP, νευροτροποποίηση), που βοηθούν στη μακροχρόνια βελτίωση της ποιότητας ζωής των ημικρανικών ασθενών. Ας δούμε περιληπτικά μερικές θεραπευτικές προσεγγίσεις: Μη ειδικά αναλγητικά πρώτης γραμμής για ήπιες - μέτριες κρίσεις ΜΣΑΦ (NSAIDs), όπως: Ιβουπροφαίνη, Ναπροξένη, Δικλοφενάκη, Ασπιρίνη, Παρακεταμόλη, Παρακεταμόλη + καφεΐνη. Β-αποκλειστές, όπως: Προπρανολόλη, Μετοπρολόλη, κ.α., που αναστέλλουν αγγειοδιαστολή και μειώνουν την διεγερσιμότητα. Αντιεπιληπτικά, όπως: Τοπιραμάτη & Βαλπροϊκό που σταθεροποιούν την νευρωνική υπερδιεγερσιμότητα. Αντικαταθλιπτικά, όπως: Αμιτριπτυλίνη, Βενλαφαξίνη, κ.α., που αυξάνουν την σεροτονίνη-νορεπινεφρίνη. Αναστολείς διαύλων ασβεστίου, όπως: Φλουναριζίνη, Βεραπαμίλη, κ.α., που μειώνουν την αγγειοσύσπαση. Ειδικά αντιημικρανικά πρώτης γραμμής για μέτριες - σοβαρές κρίσεις Σουματριπτάνη, Ριζατριπτάνη, Ζολμιτριπτάνη, Ελετριπτάνη και άλλα με παρόμοια δράση. Αντιεμετικά για τον έλεγχο ναυτίας - εμέτου Μετοκλοπραμίδη, Δομπεριδόνη, κ.α. Νέα ειδικά βιολογικά φάρμακα (ditans και gepants ) για την ημικρανία Οι Ανταγωνιστές CGRP (gepants) αποτελούν προηγμένα φάρμακα που δεν είναι μονοκλωνικά αλλά μικροφάρμακα - μικρά μόρια (small molecules) . Λαμβάνονται από το στόμα ή ρινικά και αναστέλλουν τον υποδοχέα του CGRP (Calcitonin Gene-Related Peptide, ενός ισχυρού αγγειοδιασταλτικού και νευρομεταβιβαστή που σχετίζεται με τον πόνο της ημικρανίας), ή το ίδιο το πεπτίδιο Gepants. Τα gepants ανακόπτουν την μετάδοση του πόνου χωρίς να προκαλούν αγγειοσύσπαση, γεγονός που τα καθιστά ασφαλέστερα για τα άτομα με καρδιαγγειακά νοσήματα σε σύγκριση με τις τριπτάνες. Διαθέσιμοι Gepants στην Ελλάδα είναι: 1. Rimegepant (Vydura) Εγκρίθηκε από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (EMA) τον Φεβρουάριο του 2022. Δοσολογία: Δισκίο που διαλύεται στο στόμα, χορηγούμενο κατά την έναρξη της ημικρανίας ή για προφυλακτική χρήση. 2. Atogepant (Aquipta) Εγκρίθηκε: Από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή τον Αύγουστο του 2023. Δοσολογία: Χορηγείται μία φορά την ημέρα. Πλεονεκτήματα Gepants: Δεν προκαλούν αγγειοσύσπαση (ασφαλή σε καρδιαγγειακούς ασθενείς) Καλή αποτελεσματικότητα σε άτομα που δεν ανταποκρίνονται στις τριπτάνες Χρήση τόσο στην κρίση όσο και προφυλακτικά Δρουν στο μονοπάτι του τριδύμου, αναστέλλοντας την φλεγμονώδη απάντηση Λαμβάνονται per os, υπογλώσσια δισκία ή ενδορρινικά Νέα ειδικά φάρμακα μονοκλωνικά αντισώματα (mAbs) για την ημικρανία Αυτά τα φάρμακα έχουν φέρει μια πραγματική επανάσταση στη θεραπεία της ημικρανίας. Είναι ειδικά σχεδιασμένα για την πρόληψη της ημικρανίας (όχι για την οξεία κρίση). Τα μονοκλωνικά αντισώματα (mAbs) για την ημικρανία αποτελούν στοχευμένες βιολογικές θεραπείες που αναστέλλουν το πεπτίδιο CGRP (Calcitonin Gene-Related Peptide) ή τον υποδοχέα του, εμποδίζοντας έτσι τον νευρογενή φλεγμονώδη πόνο και την αγγειοδιαστολή που ευθύνονται για την ημικρανία. Εγκεκριμένα μονοκλωνικά αντισώματα για την ημικρανία στην Ελλάδα είναι: Erenumab (Aimovig), λαμβάνεται υποδόρια 1 φορά το μήνα Fremanezumab (Ajovy), λαμβάνεται υποδόρια 1 φορά το μήνα Galcanezumab (Emgality), χορηγείται υποδόρια 120 mg το μήνα Eptinezumab (Vyepti), χορηγείται υποδόρια 100 - 300 mg κάθε 3 μήνες Πλεονεκτήματα μονοκλωνικών αντισωμάτων: Προσφέρουν στοχευμένη δράση Έχουν μεγάλη διάρκεια ημίσειας ζωής και χορηγούνται μηνιαία ή τριμηνιαία Δεν περνούν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και δρουν περιφερικά στο τρίδυμο σύστημα Προσφέρουν περισσότερη ασφάλεια, αφού δεν προκαλούν αγγειοσύσπαση καθιστώντας τα ασφαλή σε ασθενείς με καρδιαγγειακό ιστορικό. Τα μονοκλωνικά αντισώματα για την ημικρανία, αποζημιώνονται από τον ΕΟΠΥΥ. Botox κατά της ημικρανίας Το Botox (Βοτουλινική τοξίνη τύπου Α) είναι ένα σημαντικό εργαλείο, ειδικά για τους ασθενείς με χρόνια ημικρανία. Η χρήση του Botox στη χρόνια ημικρανία αποτελεί μια επιστημονικά τεκμηριωμένη, ασφαλή και αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή, ειδικά για ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται επαρκώς σε συμβατικές φαρμακευτικές αγωγές. Η επιλογή του Botox πρέπει να γίνεται από ειδικούς νευρολόγους με μακρά εμπειρία στη διαχείριση της ημικρανίας. Η American Headache Society και η European Headache Federation υποστηρίζουν τη χρήση του Botox ως θεραπεία επιλογής για τη χρόνια ημικρανία, ειδικά όταν άλλες θεραπείες απέτυχαν. Μηχανισμός δράσης του Botox στην ημικρανία Το Botox αναστέλλει την απελευθέρωση νευροδιαβιβαστών, όπως η ακετυλοχολίνη, στις νευρικές απολήξεις. Στην περίπτωση της ημικρανίας, το Botox μειώνει την ευαισθησία των νευρικών απολήξεων και αναστέλλει την απελευθέρωση ουσιών που προκαλούν φλεγμονή και πόνο (π.χ. ουσία P, CGRP). Η δράση του Botox φαίνεται να εκδηλώνεται στους περιφερικούς νευρώνες και να αναστέλλει τη μεταφορά πόνου προς το κεντρικό νευρικό σύστημα, με αποτέλεσμα τη μείωση της συχνότητας και της έντασης των ημικρανικών κρίσεων. Ενδείξεις χρήσης Το Botox είναι εγκεκριμένο για τη θεραπεία της χρόνιας ημικρανίας, δηλαδή όταν τα επεισόδια πονοκεφάλου εμφανίζονται περισσότερες από 15 ημέρες τον μήνα, εκ των οποίων τουλάχιστον 8 είναι ημικρανικά. Κλινικά δεδομένα και αποτελεσματικότητα Πολλαπλές κλινικές μελέτες, όπως οι PREEMPT 1 και 2, έχουν δείξει ότι οι ενέσεις Botox μειώνουν σημαντικά τις ημέρες με ημικρανία, τη σοβαρότητα τους και τη χρήση φαρμάκων κατά της ημικρανίας. Οι ασθενείς αναφέρουν βελτίωση της ποιότητας ζωής και μείωση της ανάγκης για φαρμακευτική αγωγή. Κατευθυντήριες οδηγίες διεθνών οργανισμών Το Botox έχει λάβει έγκριση από τον FDA (ΗΠΑ) και EMA (Ευρώπη) για χρήση κατά της ημικρανίας. Είναι αποτελεσματικό και ασφαλές για τη χρόνια ημικρανία. Βελτιώνει τη λειτουργικότητα και μειώνει τον αριθμό των κρίσεων. Έχει καλύτερο προφίλ παρενεργειών σε σχέση με ορισμένα φάρμακα προφύλαξης. Εφαρμογή του Botox για την χρόνια ημικρανία - Πως γίνεται η θεραπεία Το Botox χορηγείται με ενέσεις σε προκαθορισμένα σημεία στο κεφάλι, το πρόσωπο και τον αυχένα. Η μέθοδος βασίζεται στο πρωτόκολλο PREEMPT (Phase III REsearch Evaluating Migraine Prophylaxis Therapy), το οποίο είναι το πιο διαδεδομένο και τεκμηριωμένο πρωτόκολλο εφαρμογής. Η συνιστώμενη συνολική δόση είναι περίπου 155-195 μονάδες Botox (UI - Units). Η δόση κατανέμεται σε 31 έως 39 σημεία ένεσης με περίπου 0,1 ml ανά σημείο. Οι βασικές περιοχές ένεσης είναι: Μέτωπο: 4 σημεία Πλαϊνά του κεφαλιού (περιοχή κροτάφων): 6 σημεία Πίσω μέρος κεφαλιού (ινιακή περιοχή): 6 σημεία Νωτιαία αυχενική περιοχή: 8 σημεία (πλάγια της σπονδυλικής στήλης) Άνω μέρος αυχένα: 4 σημεία Ρινορρινογναθική περιοχή: 1 σημείο Μύες γύρω από τα μάτια: 2 σημεία Συνολικά, καλύπτονται περιοχές που σχετίζονται με την πηγή πόνου και νευρική διέγερση στην ημικρανία. Συχνότητα των θεραπειών: Το Botox χορηγείται κάθε 12 εβδομάδες (3 μήνες) ή και περισσότερο. Η θεραπεία μπορεί να συνεχιστεί με τακτικές επαναλήψεις και η αποτελεσματικότητα της παρακολουθείται από τον γιατρό. Η θεραπεία αποζημιώνεται από τον ΕΟΠΥΥ. Συμπερασματικά Οι νευρολόγοι θεωρούν την ημικρανία μια ιδιαίτερα επιβαρυντική, αλλά συχνά παραγνωρισμένη νόσο, με σοβαρές επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής του ασθενούς. Η ημικρανία είναι πολυπαραγοντική και δύσκολα διαχειρίσιμη πάθηση που απαιτεί ιατρική αντιμετώπιση. Οι πάσχοντες θα πρέπει να ζητήσουν βοήθεια από τον νευρολόγο τους ώστε να μπουν σε πλάνο θεραπείας και να επαναφέρουν την ζωή τους στην κανονικότητα. Σίγουρα δεν υπάρχει “μαγική” θεραπεία. Κάθε ασθενής είναι μοναδικός, με διαφορετική βαρύτητα συμπτωμάτων, διαφορετικά ερεθίσματα και παράγοντες πυροδότησης. Το στοίχημα στην επιτυχία της θεραπείας είναι η εξατομίκευση, δηλαδή ο έμπειρος Νευρολόγος να αξιολογήσει όλα τα δεδομένα και να προσφέρει στον ασθενεί το σωστό φάρμακο ή τον συνδυασμό θεραπειών που του ταιριάζει. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Όταν το χέρι κινείται χωρίς τη θέλησή μας ! Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) Τι είναι το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός Το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) αποτελεί μια σπάνια νευρολογική διαταραχή, κατά την οποία ένα από τα δύο άνω άκρα φαίνεται να εκτελεί κινήσεις χωρίς τη συνειδητή πρόθεση του ατόμου. Ο ασθενής δεν χάνει την ικανότητα κίνησης του χεριού· αντίθετα, το χέρι μπορεί να πραγματοποιεί πολύπλοκες, οργανωμένες κινήσεις, οι οποίες όμως δεν συμφωνούν με την επιθυμία του. Πολλοί ασθενείς περιγράφουν την εμπειρία σαν το χέρι να Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 4 λεπτά Παρουσία του Καθηγητή Νευρολογίας και Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών Νοσημάτων της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (ΕΚΠΑ), κ. Στυλιανού Γκατζώνη, στο 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας Το 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 4 έως και τις 7 Ιουνίου 2026 στο ξενοδοχείο Elite στην Καλαμάτα, αποτέλεσε έναν σημαντικό θεσμό επιστημονικού διαλόγου και ανταλλαγής γνώσης στον διαρκώς εξελισσόμενο τομέα της νευρολογίας. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου παρουσιάστηκαν και αναλύθηκαν σύγχρονοι διαγνωστικοί και θεραπευτικοί αλγόριθμοι με άμεση κλινική εφαρμογή σε μείζονα νευρολογικά νοσήματα, αναδεικνύοντας τις νεότερες εξελίξεις στη δι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 1 λεπτά Οι Αναστολείς BTK (Bruton’s Tyrosine Kinase), μία υποσχόμενη θεραπεία κατά της Σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton - BTK inhibitors αποτελούν μία από τις πιο συζητημένες εξελίξεις στη θεραπεία της Σκλήρυνσης κατά πλάκας, όχι επειδή προσφέρουν άμεση επαναμυελίνωση, αλλά επειδή στοχεύουν έναν πυρήνα της παθοφυσιολογίας που μέχρι πρόσφατα ήταν σχετικά «απρόσιτος»: τη χρόνια, ενδοεγκεφαλική φλεγμονή. Σε αντίθεση με τις κλασικές ανοσοτροποποιητικές θεραπείες που δρουν κυρίως στην περιφέρεια, οι BTK inhibitors έχουν τη δυνατότητα να διαπερνού Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 4 Μαΐ διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων. Νέα βιολογικά φάρμακα ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΙΚΡΑΝΙΑ Botox κατά της ημικρανίας

  • Αλλαντική τοξίνη (Botox – Dysport) για τη θεραπεία της σπαστικότητας | Νευρολόγος | Γκατζώνης | Νευρολόγος Αθήνα

    Σε άτομα με σπαστικότητα μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο, η αλλαντική τοξίνη βελτίωσε τη μυϊκή υπερτονία και την κινητική λειτουργία | Νευρολόγος Γκατζώνης | Νευρολόγος Αθήνα | NEVROLOGOS | Ημικρανία, γιατρος για πονοκεφαλο, γιατρος για ημικρανια, Κεφαλαλγία, παρκινσον, αλτσχαιμερ, πονοκέφαλος, Νευρολόγος για Ημικρανία, θεραπεία Επιληψίας, γιατρός για Επιληψία, Σκλήρυνση κατά Πλάκας Αλλαντική τοξίνη (Botox – Dysport) για τη θεραπεία της σπαστικότητας Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος Τι είναι η σπαστικότητα Η σπαστικότητα είναι ένα νευρολογικό σύμπτωμα που χαρακτηρίζεται από αυξημένο μυϊκό τόνο και παθολογικά ζωηρά αντανακλαστικά που οφείλονται σε βλάβες του ανώτερου κινητικού νευρώνα. Προκαλείται από παθήσεις όπως: Εγκεφαλικό επεισόδιο Αιτιολογία: Βλάβη του φλοιού ή της έσω κάψας στον εγκέφαλο → διακοπή της καθοδικής αναστολής → υπερλειτουργία των αντανακλαστικών τόξων. Σπαστικότητα: Άνω άκρο: κάμψη αγκώνα, καρπού, δακτύλων. Κάτω άκρο: υπερέκταση γόνατος, ιπποποδία (παραμόρφωση του ποδιού που χαρακτηρίζεται από την υπερβολική πελματιαία κάμψη του άκρου ποδιού προς τα κάτω). Αλλαντική τοξίνη (Botox – Dysport): Χορηγείται τοπικά στους υπερτονικούς μύες για να διευκολύνει την κινητικότητα και τη βάδιση. Πολλαπλή σκλήρυνση (Σκλήρυνση κατά Πλάκας) Αιτιολογία: Απομυελινωτικές βλάβες στο ΚΝΣ προκαλούν απώλεια κινητικής αναστολής. Σπαστικότητα: Συχνά συμμετρική στα κάτω άκρα. Μπορεί να είναι επώδυνη ή να δυσκολεύει τη βάδιση, την ούρηση κ.ά. Αλλαντική τοξίνη (Botox – Dysport): Αποτελεσματική σε εστιακή ή ασύμμετρη σπαστικότητα. Ενίοτε και σε σπαστικότητα της κύστης. Εγκεφαλική παράλυση Αιτιολογία: Προγεννητική ή μεταγεννητική βλάβη στον εγκέφαλο → δυσλειτουργία των πυραμιδικών/εξωπυραμιδικών οδών. Σπαστικότητα: Συνήθως κάτω άκρα (σπαστική διπληγία), αλλά και τετραπληγία. Μορφές: ιπποποδία, κάμψη γονάτων, σφιγμένα ισχία. Αλλαντική τοξίνη (Botox – Dysport): Με την σωστή επιλογή των μυών στους οποίους θα γίνει έγχυση, βελτιώνεται η βάδιση. Κακώσεις νωτιαίου μυελού Αιτιολογία: Διακοπή κατιουσών κινητικών οδών → απώλεια των ανασταλτικών ερεθισμάτων → αύξηση μυϊκού τόνου. Σπαστικότητα: Εκφράζεται κάτωθεν του σημείου της βλάβης του νωτιαίου μυελού. Αλλαντική τοξίνη (Botox – Dysport): Χρήσιμη σε εστιακές περιπτώσεις όπου η υπερτονία των μυών δυσχεραίνει την φροντίδα, την καθιστή θέση, ή προκαλεί παραμορφώσεις. Τραυματικές εγκεφαλικές κακώσεις Αιτιολογία: Διάχυτη ή εντοπισμένη βλάβη των μετωπιαίων ή κινητικών λοβών. Σπαστικότητα: Μπορεί να είναι ασύμμετρη και δύσκολο να αντιμετωπιστεί με φάρμακα. Αλλαντική τοξίνη (Botox – Dysport): Χρήσιμος σύμμαχος σε συνδυασμό με φυσικοθεραπεία, για αποκατάσταση λειτουργικότητας. Δευτεροπαθής υπερτονία των μυών της κύστης Αιτιολογία: ΣΚΠ, κάκωση νωτιαίου μυελού, Parkinson. Σπαστικότητα: Εξαρτώμενη από υπερδραστηριότητα του εξωστήρα Αλλαντική τοξίνη (Botox – Dysport): Η ενδοκυστική έγχυση που μειώνει την ακράτεια. Ποιος είναι ο μηχανισμός δράσης της αλλαντικής τοξίνης στη σπαστικότητα Η τοξίνη Botulinum τύπου Α δρα αναστέλλοντας την απελευθέρωση της ακετυλοχολίνης στη νευρομυϊκή σύναψη, εμποδίζοντας τη μυϊκή σύσπαση. Αυτό συμβαίνει επειδή η τοξίνη αυτή διαταράσσει την διαδικασία απελευθέρωσης του νευροδιαβιβαστή ακετυλοχολίνη από τα νευρικά κύτταρα, με αποτέλεσμα τη χαλάρωση του υπερτονικού μυός, για διάστημα 3-6 μηνών. Η χρήση του αλλαντικής τοξίνης είναι εγκεκριμένη από FDA/EMA και συνιστάται βάσει διεθνών οδηγιών. Κλινική αποτελεσματικότητα Σε άτομα με σπαστικότητα μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο, η αλλαντική τοξίνη βελτίωσε τη μυϊκή υπερτονία και την κινητική λειτουργία, (Cochrane Review (2010, ενημ. 2017)). Σε παιδιά με εγκεφαλική παράλυση, η αλλαντική τοξίνη βελτίωσε τη βάδιση και τη στάση όταν συνδυάστηκε με φυσικοθεραπεία. (CUPID trial (2013)). Η χρήση αλλαντικής τοξίνης συνοδευόταν από σημαντική μείωση του πόνου και βελτίωση της ποιότητας ζωής, ιδιαίτερα όταν η σπαστικότητα εμπόδιζε την καθημερινή λειτουργικότητα, (JNNP (2020)). Ποσοστά επιτυχίας της θεραπευτικής χρήσης αλλαντικής τοξίνης ανά τύπο σπαστικότητας Η επιτυχία της αλλαντικής τοξίνης στη σπαστικότητα είναι καλά τεκμηριωμένη, αλλά το ποσοστό αποτελεσματικότητας διαφέρει ανάλογα με: Την αιτία της σπαστικότητας Τον μυ ή τις μυϊκές ομάδες που στοχεύονται Την ύπαρξη συνοδών παρεμβάσεων (φυσικοθεραπεία, νάρθηκες) Την παρουσία μόνιμων συγκάμψεων Επιτυχία της αλλαντικής τοξίνης δεν σημαίνει πλήρη ίαση, αλλά: Μείωση μυϊκού τόνου Βελτίωση στην κίνηση (π.χ. βάδιση, χρήση χεριού) Λιγότερος πόνος/σπασμοί Διευκόλυνση φυσικοθεραπείας/ατομικής υγιεινής Συνήθως το αποτέλεσμα κορυφώνεται σε 2–6 εβδομάδες μετά την έγχυση και διαρκεί 3–4 μήνες. Επιστημονική σύνοψη ανά κατηγορία σπαστικότητας, με ποσοστά επιτυχίας βασισμένα σε μεγάλες μελέτες και ανασκοπήσεις: Μετα-εγκεφαλικό επεισόδιο Περιοχή σπαστικότητας: Άνω άκρο (αγκώνα/καρπού/δακτύλωνν) Ποσοστό κλινικής βελτίωσης: 70–80% Πηγή δεδομένων: Cochrane Review 2010, Elia et al. 2009 Μετα-εγκεφαλικό επεισόδιο Περιοχή σπαστικότητας: Κάτω άκρο Ποσοστό κλινικής βελτίωσης: 60–75% Πηγή δεδομένων: J Rehabil Med, 2014 Πολλαπλή Σκλήρυνση (ΣΚΠ) Περιοχή σπαστικότητας: Κάτω άκρο/προσαγωγοί Ποσοστό κλινικής βελτίωσης: 60–70% (σε εστιακή) Πηγή δεδομένων: Eur J Neurol, 2016 Τραυματική εγκεφαλική κάκωση Περιοχή σπαστικότητας: Ανάλογα με την εντόπιση Ποσοστό κλινικής βελτίωσης: 40–65% Πηγή δεδομένων: Arch Phys Med Κακώσεις νωτιαίου μυελού Περιοχή σπαστικότητας: Κάτω άκρα/προσαγωγοί Ποσοστό κλινικής βελτίωσης: 50–70% βελτίωση Πηγή δεδομένων: Spinal Cord, 2015 Παρακολουθήστε video του κ. Καθηγητή που μας εξηγεί για την αποτελεσματικότητα της αλλαντικής τοξίνης στην αντιμετώπιση της σπαστικότητας ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Όταν το χέρι κινείται χωρίς τη θέλησή μας ! Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) Τι είναι το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός Το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) αποτελεί μια σπάνια νευρολογική διαταραχή, κατά την οποία ένα από τα δύο άνω άκρα φαίνεται να εκτελεί κινήσεις χωρίς τη συνειδητή πρόθεση του ατόμου. Ο ασθενής δεν χάνει την ικανότητα κίνησης του χεριού· αντίθετα, το χέρι μπορεί να πραγματοποιεί πολύπλοκες, οργανωμένες κινήσεις, οι οποίες όμως δεν συμφωνούν με την επιθυμία του. Πολλοί ασθενείς περιγράφουν την εμπειρία σαν το χέρι να Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 4 λεπτά Παρουσία του Καθηγητή Νευρολογίας και Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών Νοσημάτων της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (ΕΚΠΑ), κ. Στυλιανού Γκατζώνη, στο 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας Το 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 4 έως και τις 7 Ιουνίου 2026 στο ξενοδοχείο Elite στην Καλαμάτα, αποτέλεσε έναν σημαντικό θεσμό επιστημονικού διαλόγου και ανταλλαγής γνώσης στον διαρκώς εξελισσόμενο τομέα της νευρολογίας. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου παρουσιάστηκαν και αναλύθηκαν σύγχρονοι διαγνωστικοί και θεραπευτικοί αλγόριθμοι με άμεση κλινική εφαρμογή σε μείζονα νευρολογικά νοσήματα, αναδεικνύοντας τις νεότερες εξελίξεις στη δι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 1 λεπτά Οι Αναστολείς BTK (Bruton’s Tyrosine Kinase), μία υποσχόμενη θεραπεία κατά της Σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton - BTK inhibitors αποτελούν μία από τις πιο συζητημένες εξελίξεις στη θεραπεία της Σκλήρυνσης κατά πλάκας, όχι επειδή προσφέρουν άμεση επαναμυελίνωση, αλλά επειδή στοχεύουν έναν πυρήνα της παθοφυσιολογίας που μέχρι πρόσφατα ήταν σχετικά «απρόσιτος»: τη χρόνια, ενδοεγκεφαλική φλεγμονή. Σε αντίθεση με τις κλασικές ανοσοτροποποιητικές θεραπείες που δρουν κυρίως στην περιφέρεια, οι BTK inhibitors έχουν τη δυνατότητα να διαπερνού Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 4 Μαΐ διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

Γκατζώνης Νευρολόγος, νευρολογος, nevrologos, Επιληψία, Ημικρανία, γιατρος για πονοκεφαλο, γιατρος για ημικρανια, Κεφαλαλγία, παρκινσον, αλτσχαιμερ, πονοκέφαλος, Νευρολόγος για Ημικρανία, botox για ημικρανία, botox πονοκεφαλος, θεραπεία Επιληψίας, γιατρός για Επιληψία, Σκλήρυνση κατά Πλάκας, γιατρός για Σκλήρυνση κατά Πλάκας, γιατρος για Alzheimer, γιατρός για Parkinson, Πάρεση Προσωπικού Νεύρου, γιατρός για Πάρεση, γιατρος για ζαλάδες, Χρόνιος Νευροπαθητικός Πόνος, γιατρός για Μυαλγίες, γιατρός για Άνοια, Νευραλγία Τριδύμου, γιατρός για Νευραλγία Τριδύμου, Αθροιστική κεφαλαλγία, Κεφαλαλγία τάσεως, γιατρός για Διαβητική Νευροπάθεια, γιατρός για ινομυαλγία

ΝΕΥΡΟΛΟΓΟΣ
Prof. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd

Καθηγητής Νευρολογίας και Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών Νοσημάτων Ιατρικής Σχολής Αθηνών ΕΚΠΑ

Γκατζώνης Νευρολόγος, νευρολογος, nevrologos, Επιληψία, Ημικρανία, γιατρος για πονοκεφαλο, γιατρος για ημικρανια, Κεφαλαλγία, παρκινσον, αλτσχαιμερ, πονοκέφαλος, Νευρολόγος για Ημικρανία, botox για ημικρανία, botox πονοκεφαλος, θεραπεία Επιληψίας, γιατρός για Επιληψία, Σκλήρυνση κατά Πλάκας, γιατρός για Σκλήρυνση κατά Πλάκας, γιατρος για Alzheimer, γιατρός για Parkinson, Πάρεση Προσωπικού Νεύρου, γιατρός για Πάρεση, γιατρος για ζαλάδες, Χρόνιος Νευροπαθητικός Πόνος, γιατρός για Μυαλγίες, γιατρός για Άνοια, Νευραλγία Τριδύμου, γιατρός για Νευραλγία Τριδύμου, Αθροιστική κεφαλαλγία, Κεφαλαλγία τάσεως, γιατρός για Διαβητική Νευροπάθεια, γιατρός για ινομυαλγία

Διευθυντής της Νευρολογικής Κλινικής του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών

ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 Αθήνα - 4ος Όροφος

Για το ραντεβού σας, καλέστε:
210 729 3431 - 210 724 1956

Ωράριο Ιατρείου:  
Δευτέρα, Τετάρτη & Πέμπτη
16:30 - 21:00

  • Facebook
  • TikTok
  • Youtube

Πολιτική Προστασίας Δεδομένων

Χρησιμοποιούμε Cookies για την καλύτερη περιήγησή σας στο site μας.

Copyright © 2026

Athens | Dr. Gatzonis ® NEUROLOGIST - Professor of Neurology and Surgical Treatment of Neurological Diseases, Athens University Medical School

NEUROLOGY web design MW

bottom of page