Οι παρανεοπλασματικές νευροπάθειες είναι ένα σύνολο νευρολογικών διαταραχών που προκαλούνται από μια ανοσολογική απόκριση του οργανισμού σε έναν καρκινικό όγκο, αλλά δεν οφείλονται άμεσα στον όγκο ή στις μεταστάσεις του, αλλά σε μια ανοσολογική απόκριση του οργανισμού απέναντι στον όγκο | Νευρολόγος Γκατζώνης, ειδικός στο Αλτσχάιμερ, Καθηγητής Νευρολογίας | Ιατρός Κεφαλαλγίας και Ημικρανίας | Ιατρός επιληψίας | ΓΚΑΤΖΩΝΗΣ | καλός Νευρολόγος Παρανεοπλασματικές Νευροπάθειες, συμπτώματα, αντιμετώπιση, θεραπεία Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος Τι είναι οι Παρανεοπλασματικές Νευροπάθειες; Οι παρανεοπλασματικές νευροπάθειες είναι ένα σύνολο νευρολογικών διαταραχών που προκαλούνται από μια ανοσολογική απόκριση του οργανισμού σε έναν καρκινικό όγκο, αλλά δεν οφείλονται άμεσα στον όγκο ή στις μεταστάσεις του, αλλά σε μια ανοσολογική απόκριση του οργανισμού απέναντι στον όγκο. Πιο συγκεκριμένα: Ο οργανισμός παράγει αντισώματα ή ενεργοποιεί κυτταρικές ανοσολογικές αποκρίσεις για να επιτεθεί στον καρκινικό όγκο. Ωστόσο, τα αντισώματα ή τα Τ-λεμφοκύτταρα που δημιουργούνται, επιτίθενται και στο νευρικό σύστημα επειδή υπάρχουν κοινά αντιγόνα μεταξύ των καρκινικών κυττάρων και των νευρικών κυττάρων (φαινόμενο «διασταυρούμενης αντίδρασης»). Αυτή η σύγκρουση προκαλεί την καταστροφή των νευρωνικών δομών σε διάφορα επίπεδα: περιφερικά νεύρα, νευρικός ιστός του εγκεφάλου ή του νωτιαίου μυελού. Έτσι παρουσιάζονται συμπτώματα όπως αισθητικές ή κινητικές διαταραχές, αταξία, μυϊκή αδυναμία κ.ά. που όμως δεν σχετίζονται ούτε με την άμεση διήθηση του νευρικού ιστού από τον όγκο, ούτε με τις μεταστάσεις του καρκίνου, ούτε με την τοξικότητα από την χημειοθεραπεία. Η βλάβη στο νευρικό σύστημα είναι έμμεση, παρανεοπλασματική (δηλαδή, παράλληλη του νεοπλάσματος) και ανοσολογικής αιτιολογίας. Παράδειγμα: Μια παρανεοπλασματική αισθητική νευροπάθεια μπορεί να εμφανιστεί σε ασθενή με καρκίνο του πνεύμονα (π.χ. μικροκυτταρικό) πριν ακόμα διαγνωστεί ο όγκος. Αυτές οι νευροπάθειες μπορεί να επηρεάσουν διάφορα μέρη του νευρικού συστήματος, όπως ο εγκέφαλος, ο νωτιαίος μυελός, τα περιφερικά νεύρα και οι μύες. Ποια είναι τα συμπτώματα που προκαλούν οι παρανεοπλασματικές νευροπάθειες Η συμπτωματολογία στις παρανεοπλασματικές νευροπάθειες εξαρτάται από μια σειρά παθογενετικών και κλινικών παραγόντων, όπως: Το σημείο του νευρικού συστήματος που στοχεύεται Το είδος των αυτοαντισωμάτων Το είδος του καρκίνου Την ένταση της ανοσολογικής απόκρισης Τα ατομικά χαρακτηριστικά του ασθενούς Κάθε καρκίνος εκφράζει διαφορετικά αντιγόνα και προκαλεί διαφορετική ανοσολογική απάντηση. Παραδείγματα: Ο μικροκυτταρικός καρκίνος του Πνεύμονα, προσβάλει τα περιφερικά/αυτόνομα νεύρα, προκαλώντας: μούδιασμα, ζάλη, αδυναμία άκρων, δυσκοιλιότητα, διαταραχές πίεσης κ.α. Ο καρκίνος του Μαστού προσβάλλει την παρεγκεφαλίδα, προκαλώντας αστάθεια, δυσκολία στη βάδιση, αταξία, διαταραχές του λόγου, κ.α. Ο καρκίνος των ωοθηκών προσβάλλει τον εγκεφαλικό φλοιό, προκαλώντας επιληπτικές κρίσεις, διαταραχή μνήμης, κ.α Ταξινόμηση παρανεοπλασματικών νευροπαθειών Η ταξινόμηση των παρανεοπλασματικών νευροπαθειών (ανάλογα με τον τύπο του όγκου, τη μορφολογία, τη θέση και τη μεταστατική δυνατότητα) είναι κλινικά πολύ σημαντική γιατί: Επιτρέπει την πρώιμη ανίχνευση υποκείμενου καρκίνου σε ασθενείς με ανεξήγητα νευρολογικά συμπτώματα. Κατευθύνει τη στοχευμένη ογκολογική διερεύνηση. Προβλέπει τον τύπο αντισωμάτων και την πρόγνωση. Παραδείγματα ταξινόμησης των παρανεοπλασματικών νευροπαθειών αναλόγως του όγκου, με στοιχεία μορφολογίας, εντόπισης και μεταστατικής δυναμικής: Μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα Επηρεάζει και προκαλεί: Οπίσθια ριζικά γάγγλια (dorsal root ganglia) → Αισθητική νευροπάθεια Αυτόνομα γάγγλια (νευρικά πλέγματα) → Αυτόνομη νευροπάθεια Προσυναπτικά κινητικά νεύρα (π.χ. νευρομυϊκή σύναψη) → LEMS Μεταιχμιακό σύστημα → Μεταιχμιακή εγκεφαλίτιδα Σημεία - στόχοι: Αισθητικά περιφερικά νεύρα Αυτόνομα νεύρα Κινητικά νεύρα (προ) της σύναψης Κεντρικοί νευρώνες του μεταιχμιακού συστήματος Καρκίνος μαστού Επηρεάζει και προκαλεί: Παρεγκεφαλιδικά κύτταρα Purkinje → Αταξία Σημεία - στόχοι: Παρεγκεφαλίδα (κυρίως τα Purkinje κύτταρα) Σπανιότερα το οπτικό νεύρο Καρκίνος ωοθηκών (τερατώματα) Επηρεάζει και προκαλεί: NMDA υποδοχείς των μετασυναπτικών νευρώνων στο μεταιχμιακό σύστημα → Anti-NMDAR εγκεφαλίτιδα Φλοιώδεις και υποφλοιώδεις δομές → Επιληψία, ψυχωσικά επεισόδια Σημεία - στόχοι: Γλουταμινεργικά νευρικά κυκλώματα Φλοιός, ιππόκαμπος, μεταιχμιακό σύστημα Καρκίνος όρχεων Επηρεάζει και προκαλεί: Νευρώνες του μεταιχμιακού συστήματος (με Anti-Ma2) Ορισμένες φορές και κινητικό φλοιό Σημεία - στόχοι: Ιππόκαμπος, υποθάλαμος, θαλαμικά κυκλώματα Σπανίως: εγκεφαλικό στέλεχος Λέμφωμα (ιδίως non-Hodgkin) Επηρεάζει και προκαλεί: Μικρές αισθητικές ίνες → Νευροπάθεια μικρών ινών Κεντρικά γάγγλια → Αυτόνομη γαγγλιονευροπάθεια Εγκεφαλικά κύτταρα → Εγκεφαλίτιδα Σημεία - στόχοι: Μικρές περιφερικές αισθητικές ίνες Αυτόνομα γάγγλια (π.χ. celiac, stellate) Κεντρικοί φλοιώδεις νευρώνες Καρκίνος παγκρέατος Επηρεάζει και προκαλεί: Περιφερικά αισθητικά και κινητικά νεύρα (δευτεροπαθώς) Μη ειδική πολυνευροπάθεια (πιθανώς από καχεξία ή παραπρωτεϊναιμία) Σημεία - στόχοι: Μικτά περιφερικά νεύρα (μη ειδική βλάβη) Ηπατοκυτταρικός καρκίνος / Χολαγγειοκαρκίνωμα Προκαλεί: Μπορεί να προκαλέσει παραπρωτεϊναιμικές πολυνευροπάθειες Πιθανή συμμετοχή μικρών ινών Σημεία - στόχοι: Αισθητικές ίνες, μικρές περιφερικές ίνες Πως γίνεται η διάγνωση των παρανεοπλασματικών νευροπαθειών Πρώτα ανιχνεύουμε τις νευρολογικές διαταραχές και μετά τον καρκίνο. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι παρανεοπλασματικές νευροπάθειες είναι το πρώτο σημάδι ότι υπάρχει ένας καρκίνος στον οργανισμό, ο οποίος συχνά είναι ακόμα μη διαγνωσμένος και χωρίς συμπτώματα. Δηλαδή: Ο ασθενής εμφανίζει περίεργα νευρολογικά συμπτώματα, π.χ. ξαφνική αστάθεια, ψυχιατρικές διαταραχές, μυϊκή αδυναμία, μούδιασμα, επιληπτικές κρίσεις κ.ά. Τα συμπτώματα δεν εξηγούνται εύκολα από άλλες γνωστές νευρολογικές νόσους (π.χ. σκλήρυνση κατά πλάκας, αγγειακά επεισόδια, λοιμώξεις κ.λπ.). Τότε ο νευρολόγος υποπτεύεται παρανεοπλασματικό σύνδρομο , ειδικά αν υπάρχει ταχεία εξέλιξη, συμμετοχή πολλών τμημάτων του νευρικού συστήματος ή τυπικά σύνδρομα (όπως η υποξεία παρεγκεφαλιδική εκφύλιση ή η εγκεφαλίτιδα anti-NMDAR). Τότε ο Νευρολόγος παραπέμπει τον ασθενή σε έλεγχο για αντισώματα: Ανίχνευση παρανεοπλασματικών αυτοαντισωμάτων (π.χ. anti-Hu, anti-Yo, anti-Ri, anti-NMDAR κ.ά.) Σε ορό και εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ) Αναζητείται ο καρκίνος με απεικονιστικό και ογκολογικό έλεγχο Αξονική / PET-CT / MRI / μαστογραφία / υπερηχογραφήματα / ενδοσκοπήσεις, βιοψίες, κ.α., ανάλογα με την υποψία Έτσι μπορεί να ανιχνευτεί καρκίνος που δεν έχει δώσει ακόμα άλλα σημάδια ! Σε τι ποσοστό πρώτα εμφανίζονται οι νευρολογικές διαταραχές; Σε 60–80% των παρανεοπλασματικών συνδρόμων, τα νευρολογικά συμπτώματα προηγούνται της διάγνωσης του καρκίνου. Ορισμένες φορές, ο καρκίνος ανιχνεύεται μήνες μετά την εμφάνιση των νευρικών συμπτωμάτων, με επίμονο έλεγχο. Πως γίνεται η θεραπεία των παρανεοπλασματικών νευροπαθειών Πρώτα θεραπεύουμε τον καρκίνο και παράλληλα προσπαθούμε να αναστείλουμε την ανοσολογική αντίδραση που προκαλεί τις νευρολογικές βλάβες. Γιατί πρώτα τον καρκίνο; Γιατί ο καρκίνος είναι η πηγή του προβλήματος. Εκφράζει τα αντιγόνα που πυροδοτούν την αυτοάνοση επίθεση κατά των νεύρων. Εάν δεν αφαιρεθεί ή αντιμετωπιστεί, η ανοσολογική αντίδραση θα συνεχίζεται και θα υποτροπιάζει. Η αφαίρεση ή ο έλεγχος του όγκου, μειώνει την αντιγονογονικότητα. Μπορεί να οδηγήσει σε σταθεροποίηση ή μερική υποχώρηση των νευρολογικών συμπτωμάτων. Και τι γίνεται με τη νευρολογική βλάβη; Αντιμετωπίζεται παράλληλα με ανοσοθεραπεία, χωρίς αναμονή και μάλιστα όσο πιο νωρίς ξεκινήσει η θεραπεία, τόσο καλύτερη είναι η πρόγνωση. Αν αφήσουμε την ανοσολογική επίθεση να συνεχιστεί, μπορεί να προκληθεί μη αναστρέψιμη βλάβη. Η θεραπευτική καταστολή της ανοσολογικής αντίδρασης, περιλαμβάνει: κορτικοστεροειδή, αζαθειοπρίνη, πυριδοστιγμίνη, πλασμαφαίρεση, IVIG, ανοσοκατασταλτικά (Rituximab, Cyclophosphamide κ.λπ.). Παράλληλα συστήνεται συμπτωματική υποστήριξη με αντιεπιληπτικά, φυσικοθεραπεία, ψυχολογική υποστήριξη, αγωγή για κόπωση, πόνο, κινητικότητα, κλπ. Τακτική πρέπει να είναι και η παρακολούθηση του ασθενούς με κλινική και απεικονιστική αξιολόγηση και επανέλεγχο αντισωμάτων, ανίχνευση υποτροπής όγκου ή συμπτωμάτων. Συμπερασματικά Τα τελευταία χρόνια η νευρολογία έχει κάνει σημαντικά βήματα στην κατανόηση των παρανεοπλασματικών συνδρόμων αναπτύσσοντας συνεχώς νέες διαγνωστικές μεθόδους. Σε αρκετές περιπτώσεις, τα νευρολογικά συμπτώματα μας οδηγούν να ανακαλύψουμε έναν καρκίνο σε πρώιμο στάδιο, όταν είναι ακόμη αντιμετωπίσιμος. Με τη δύναμη της επιστήμης, την εξέλιξη της ανοσολογίας και τη συνεχή πρόοδο της έρευνας, οι νευρολόγοι δίνουν καθημερινά ελπίδα παρεμβαίνοντας έγκαιρα και δίνοντας στον ασθενή πολύτιμο χρόνο και δυνατότητες θεραπείας. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Τι είναι η υπεριδρωσία Η υπεριδρωσία είναι μια ιατρική κατάσταση κατά την οποία το άτομο ιδρώνει περισσότερο από το φυσιολογικό, πέρα από τις ανάγκες του σώματος για θερμορύθμιση. Δεν σχετίζεται πάντα με ζέστη, άσκηση ή άγχος, γιατί το άτομο μπορεί να ιδρώνει υπερβολικά ακόμη και σε δροσερές και ήρεμες συνθήκες. Πόσοι άνθρωποι πάσχουν από υπεριδρωσία στον γενικό πληθυσμό Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν επίσημες εθνικές στατιστικές μελέτες για την υπεριδρωσία, αλλά βάσει ευρωπαϊκών δεδομένων, εκτιμάται ότι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός πριν από 5 ημέρες διαβάστηκε 2 λεπτά 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας Με αξιοσημείωτη επιτυχία έκλεισε το 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας, που πραγματοποιήθηκε από 20 έως 22 Νοεμβρίου 2025 στην Αράχωβα. Κορυφαίοι ειδικοί από όλο τον κόσμο συζήτησαν και παρουσίασαν κατά την διάρκεια των 3 ημερών του συνεδρίου, σημαντικές πληροφορίες που βοηθούν στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των νευρολογικών παθήσεων. Ο Καθηγητής Νευρολογίας κύριος Γκατζώνης συμμετείχε ως Ομιλητής και ως Προεδρείο στις συζητήσε Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 23 Νοε 2025 διαβάστηκε 1 λεπτά Τι είναι η ινομυαλγία ? Παλιότερα η ινομυαλγία αμφισβητούταν και υποτιμούταν ακόμη και από τους γιατρούς. Όμως η ινομυαλγία είναι μια πραγματική, χρόνια πάθηση που σχετίζεται με τον τρόπο που ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα επεξεργάζονται τα σήματα του πόνου. Παρότι δεν προκαλεί βλάβες στους μυς ή στις αρθρώσεις, είναι όμως πολυσυμπτωματική πάθηση, που επηρεάζει την σωματική και την ψυχική υγεία. Η ινομυαλγία είναι ένα χρόνιο σύνδρομο κεντρικής ευαισθητοποίησης, που ανήκει στις λειτουργικές σωματ Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 9 Νοε 2025 διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

Η ήπια γνωστική εξασθένηση (Mild Cognitive Impairment - MCI) είναι ένα προκλινικό στάδιο μεταξύ της φυσιολογικής γήρανσης και της άνοιας, όπου ο ασθενής εμφανίζει νοητική εξασθένηση, αλλά εξακολουθεί να είναι σχετικά ανεξάρτητος στην καθημερινότητα του | Νευρολόγος Γκατζώνης, ειδικός στο Αλτσχάιμερ, Καθηγητής Νευρολογίας | Ιατρός Κεφαλαλγίας και Ημικρανίας | Ιατρός επιληψίας | ΓΚΑΤΖΩΝΗΣ | Νευρολόγος | Ιατρός για την επιληψία Ήπια γνωστική εξασθένηση (Mild Cognitive Impairment - MCI) Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος, Ειδικός στο Αλτσχάιμερ Τι είναι η Ήπια γνωστική εξασθένηση - MCI Η ήπια γνωστική εξασθένηση (Mild Cognitive Impairment - MCI) είναι μια κατάσταση κατά την οποία ένα άτομο εμφανίζει ήπια μείωση των γνωστικών λειτουργιών, όπως η μνήμη, η προσοχή, ο λόγος, η σκέψη και η οπτικοχωρική αντίληψη χωρίς όμως να επηρεάζονται σημαντικά οι καθημερινές του δραστηριότητες. Είναι ένα προκλινικό στάδιο μεταξύ της φυσιολογικής γήρανσης και της άνοιας, όπου ο ασθενής εμφανίζει νοητική εξασθένηση, αλλά εξακολουθεί να είναι σχετικά ανεξάρτητος στην καθημερινότητα του. Η ήπια γνωστική εξασθένηση (MCI) είναι μια κατάσταση που ενίοτε προηγείται της άνοιας ή της νόσου Alzheimer, αλλά δεν είναι απαραίτητο ότι θα εξελιχθεί σε άνοια. Ορισμένα άτομα με MCI παραμένουν σε σταθερή κατάσταση ή ακόμα και βελτιώνονται, ωστόσο ένα ποσοστό αυτών (10-15%), εξελίσσεται με άνοια συνήθως μέσα σε λίγα χρόνια. Η ήπια γνωστική εξασθένηση επηρεάζει περισσότερο τους άνδρες ~19% σε σύγκριση με τις γυναίκες ~14%. Ωστόσο οι γυναίκες έχουν υψηλότερο κίνδυνο μετατροπής σε Alzheimer σε σχέση με τους άνδρες. Στον γενικό πληθυσμό ≥65 ετών το 10-20% εμφανίζουν MCI. Ο επιπολασμός αυξάνεται δραματικά με την ηλικία: Ηλικία Επιπολασμός MCI 60–64 ετών ~6–8% 65–69 ετών ~10–12% 70–74 ετών ~15% 75–79 ετών ~20–25% ≥80 ετών ~25–35% Ποια είναι τα συμπτώματα της ήπιας γνωστικής εξασθένησης - MCI Η MCI μπορεί να εκδηλωθεί με διάφορους τρόπους, αλλά συνήθως περιλαμβάνει δυσκολίες στη μνήμη, τη λήψη αποφάσεων, την οργάνωση, τον προσανατολισμό και την έκφραση. Η MCI και ταξινομείται σε αμνησιακή και μη αμνησιακή μορφή. Με βάση τα διεθνή διαγνωστικά κριτήρια και τη σχετική νευροψυχολογική βιβλιογραφία η MCI χαρακτηρίζεται από αντικειμενικά μετρήσιμη μείωση μίας ή περισσότερων γνωστικών λειτουργιών, που υπερβαίνει την αναμενόμενη για την ηλικία και το μορφωτικό επίπεδο του ατόμου, αλλά δεν προκαλεί σημαντική έκπτωση της λειτουργικότητας στην καθημερινότητα. Κυριότερα συμπτώματα: 1. Μνήμη (κυρίως στην αμνησιακή MCI) Μειωμένη ανάκληση πρόσφατων γεγονότων Επαναλαμβανόμενες ερωτήσεις ή ιστορίες Δυσκολία στην ανάκληση ονομάτων Εξάρτηση από σημειώσεις, ημερολόγια και άλλους ανθρώπους για υπενθυμίσεις 2. Γλωσσικές Λειτουργίες Δυσκολία στην εύρεση λέξεων Μειωμένη ευχέρεια λόγου Δυσκολία κατανόησης περίπλοκων οδηγιών ή αφηρημένων εννοιών 3. Εκτελεστικές Λειτουργίες Μειωμένη ικανότητα προγραμματισμού ή λήψης αποφάσεων Δυσκολία στην επίλυση προβλημάτων Αδυναμία διαχείρισης πολλαπλών εργασιών (π.χ. οργάνωση εξόδου, λογαριασμών) 4. Οπτικοχωρικές Ικανότητες Δυσκολία στον προσανατολισμό σε γνώριμους χώρους Δυσκολία στην ανάγνωση χαρτών ή οδηγιών Μειωμένη αίσθηση βάθους ή σχέσεων χώρου 5. Προσοχή και Συγκέντρωση Διάσπαση από εξωτερικά ερεθίσματα Δυσκολία παρακολούθησης συζητήσεων, ειδικά σε θορυβώδες περιβάλλον Δυσκολία στη διατήρηση συνεχούς νοητικής προσπάθειας 6. Μεταγνωστικές Λειτουργίες Οι περισσότεροι ασθενείς με MCI αντιλαμβάνονται την δυσκολία που έχουν για όλα τα παραπάνω, σε αντίθεση με τους ασθενείς με άνοια που δεν έχουν επίγνωση της κατάστασής τους. Ποια είναι τα αίτια και οι παράγοντες κινδύνου της ήπιας γνωστικής εξασθένησης - MCI Η MCI δεν αποτελεί ενιαία παθολογική οντότητα, αλλά ετερογενές προκλινικό σύνδρομο, με ποικίλα αίτια και παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς. Διακρίνεται σε: Νευροεκφυλιστικής αιτιολογίας MCI (π.χ. πρόδρομη μορφή Alzheimer) Αγγειακής αιτιολογίας MCI (π.χ. μικροαγγειακή νόσος) MCI σχετιζόμενη με ψυχιατρικές ή μεταβολικές διαταραχές Δευτερογενής MCI (λόγω φαρμάκων, λοίμωξης, τραυματισμού) Ο ισχυρότερος ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου είναι η ηλικία αφού ο επιπολασμός της MCI αυξάνεται από <5% στους 60ρηδες σε >25% μετά τα 85 έτη. Άλλοι παράγοντες κινδύνου είναι: Νευροεκφυλιστικές Διαταραχές όπως η Νόσος Alzheimer η οποία αποτελεί την πιο συχνή υποκείμενη αιτία για MCI, ειδικά της αμνησιακής μορφής. Αγγειακοί παράγοντες, που οδηγούν σε ισχαιμική βλάβη και ελάττωση της εγκεφαλικής εφεδρείας, όπως: Αρτηριακή υπέρταση, Διαβήτης τύπου 2, Δυσλιπιδαιμία, Καρδιαγγειακή νόσος (π.χ. κολπική μαρμαρυγή, έμφραγμα), Μικροαγγειακή βλάβη στον εγκέφαλο. Ψυχιατρικές διαταραχές, όπως κατάθλιψη και αγχώδεις διαταραχές. Γενετικοί παράγοντες για Alzheimer (ApoE ε4 αλληλόμορφο Apolipoprotein E ε4). Χαμηλό Επίπεδο Εκπαίδευσης. Το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο σχετίζεται με μειωμένη γνωστική εφεδρεία. Καθιστική ζωή και έλλειψη άσκησης, η άσκηση προάγει τη νευρογένεση στον ιππόκαμπο και τη συνδεσιμότητα του προμετωπιαίου φλοιού. Διατροφή, η δυτικού τύπου διατροφή (πλούσια σε κορεσμένα λιπαρά, ζάχαρη, επεξεργασμένα τρόφιμα), συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο. Αντίθετα η Μεσογειακή διατροφή έχει προστατευτικό ρόλο. Διαταραχές ύπνου, όπως η υπνική άπνοια, συνδέεται με γνωστική εξασθένηση λόγω υποξίας και φλεγμονής. Κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις από προηγούμενα επεισόδια τραυματισμού σχετίζονται με αυξημένο μακροχρόνιο κίνδυνο MCI και Alzheimer. Φαρμακευτικοί παράγοντες, όπως αντιχολινεργικά, βενζοδιαζεπίνες και οπιοειδή σχετίζονται με αναστρέψιμη όμως MCI. Χρόνια νοσήματα όπως, νεφρική ανεπάρκεια, ηπατοπάθειες, αναιμία, ανεπάρκεια Β12 και υποθυρεοειδισμός, μπορούν να προκαλέσουν δευτεροπαθή γνωστική εξασθένηση. Ποια είναι η διάκριση της ήπιας γνωστικής εξασθένησης – MCI από την άνοια Η κύρια διαφορά είναι ότι στην MCI οι νοητικές δυσλειτουργίες δεν επηρεάζουν σημαντικά την ικανότητα του ατόμου να εκτελεί καθημερινές δραστηριότητες, ενώ στην άνοια αυτές οι δυσλειτουργίες είναι πιο σοβαρές και παρεμβαίνουν στις καθημερινές δραστηριότητες. Παρόλα αυτά η MCI είναι κλινικά κρίσιμη και θεωρείται πρώιμο ή μεταβατικό στάδιο σε ορισμένες περιπτώσεις. Θα είναι σκόπιμο να υπάρχει εκτίμηση από νευρολόγο. Πως γίνεται η διάγνωση της ήπιας γνωστικής εξασθένησης – MCI Η διάγνωση της MCI βασίζεται σε νευροψυχολογικές εξετάσεις που αξιολογούν διάφορες γνωστικές λειτουργίες, όπως η μνήμη, η προσοχή, η γλώσσα και η εκτελεστική λειτουργία, καθώς και σε υποκειμενικές αναφορές από το άτομο και τους οικείους του για τις αλλαγές στη γνωστική λειτουργία. Η διάγνωση είναι πολυπαραγοντική και απαιτεί συστηματική κλινική, γνωστική και λειτουργική αξιολόγηση. Στόχος είναι να τεκμηριωθεί η αντικειμενική γνωστική έκπτωση, να αποκλειστεί η άνοια και να εντοπιστεί η πιθανή αιτιολογία. Διαγνωστικά κριτήρια (Petersen et al. – NIA-AA) Για να τεθεί διάγνωση MCI, πρέπει να πληρούνται όλα τα παρακάτω: Υποκειμενική αναφορά νοητικής διαταραχής από τον ασθενή ή/και τρίτους (συγγενείς). Αντικειμενική γνωστική έκπτωση, τεκμηριωμένη με νευροψυχολογικά τεστ, σε σχέση με την ηλικία και το μορφωτικό επίπεδο. Διατήρηση λειτουργικής αυτονομίας (π.χ. φροντίζει τον εαυτό του, διαχειρίζεται οικονομικά και κοινωνικά). Απουσία άνοιας – τα συμπτώματα δεν επηρεάζουν σημαντικά την καθημερινή ζωή. Η λήψη του κλινικού ιστορικού από τον Νευρολόγο περιλαμβάνει ερωτήσεις και καταγραφή ως εξής: Έναρξη, διάρκεια και εξέλιξη συμπτωμάτων Επιρροή στην καθημερινή λειτουργικότητα Παράγοντες κινδύνου (αγγειακοί, ψυχιατρικοί, φάρμακα) Οικογενειακό ιστορικό άνοιας Συνέντευξη με οικείο πρόσωπο για επιβεβαίωση συμπτωμάτων Νευροψυχολογικές δοκιμασίες και αξιολόγηση πολλαπλών γνωστικών τομέων, όπως: Μνήμη Γλώσσα Εκτελεστικές λειτουργίες Οπτικοχωρικές ικανότητες Προσοχή / Εργαζόμενη μνήμη Εξετάσεις για αποκλεισμό αναστρέψιμων αιτίων: Β12, φυλλικό οξύ Θυρεοειδικές ορμόνες (TSH, T3, T4) Γλυκόζη αίματος, ουρία, κρεατινίνη, ηλεκτρολύτες Ηπατικά ένζυμα Νεφρική/ηπατική λειτουργία Δείκτες φλεγμονής Νευρολοιμώξεις (εάν υπάρχουν υποψίες): HIV, σύφιλη Σπειρομέτρηση και μελέτη ύπνου (αν υπάρχει υποψία υπνικής άπνοιας) Νευροαπεικόνιση: MRI ή CT εγκεφάλου για ευρήματα, που σχετίζονται με την προσβολή των γνωσιακών λειτουργιών, κ.α. Προαιρετικοί βιοδείκτες, όπως: ↓ Aβ42, ↑ Total-Tau & Phospho-Tau PET Amyloid / FDG-PET Νευροϊνίδια (NfL) στο αίμα ή ΕΝΥ Ποια είναι η θεραπεία της ήπιας γνωστικής εξασθένησης – MCI Δεν υπάρχει μέχρι σήμερα εγκεκριμένη φαρμακευτική αγωγή ειδικά για την MCI, όμως υπάρχει θεραπευτική παρέμβαση, ιδιαίτερα αν πρόκειται για πρώιμο στάδιο της νόσου Alzheimer ή αγγειακής άνοιας. Ο κύριος στόχος είναι η αναχαίτιση και επιβράδυνση της εξέλιξης προς άνοια, η βελτίωση της γνωστικής λειτουργίας και η διαχείριση των υποκείμενων αιτιών ή παραγόντων κινδύνου. Γενικές Θεραπευτικές Αρχές Πολυπαραγοντική προσέγγιση Εκτίμηση και τροποποίηση παραγόντων κινδύνου Εκπαίδευση ασθενών και οικογένειας Στενή παρακολούθηση (κάθε 6–12 μήνες) Φαρμακευτικές παρεμβάσεις Σε άτομα με βιοδείκτες Alzheimer μπορεί να δοκιμαστούν υπό παρακολούθηση και μόνο όταν τα δυνητικά οφέλη ξεπερνούν τις παρενέργειες: Αντιχολινεστερασικά (Donepezil, Rivastigmine, Galantamine), Αντι-αμυλοειδικά μονοκλωνικά αντισώματα (Aducanumab, Lecanemab, Donanemab). Σε άτομα με συνοδό κατάθλιψη ή αγχώδη διαταραχή: εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (π.χ. Sertraline). Φαρμακευτική αντιμετώπιση των υποκείμενων παθήσεων: έλεγχος αρτηριακής πίεσης, λιπιδίων, σακχάρου, yποθυρεοειδισμού, αναιμίας, κλπ και υπνικής άπνοιας με CPAP. Σκευάσματα βιταμινών & συμπληρώματα Βιταμίνη B12 (επί ανεπάρκειας) Βιταμίνη D (επί ανεπάρκειας) Ωμέγα-3 λιπαρά Ginkgo Biloba Curcumin, Resveratrol, CoQ10 Μη Φαρμακευτικές Παρεμβάσεις Γνωστική Ενδυνάμωση / Εκπαίδευση με εξειδικευμένα προγράμματα ασκήσεων μνήμης, συγκέντρωσης, επίλυσης προβλημάτων Σωματική άσκηση (30 λεπτά, 3–5 φορές/εβδομάδα): βελτίωση εκτελεστικών λειτουργιών Μεσογειακή διατροφή πλούσια σε αντιοξειδωτικά, ω-3, φυτικές ίνες Διαχείριση ύπνου & άγχους Διατήρηση ενεργού κοινωνικής ζωής Συμπερασματικά Η διάγνωση της ήπιας γνωστικής εξασθένησης – MCI δεν σημαίνει άνοια. Δεν σημαίνει ότι ο ασθενής θα χάσει τον εαυτό του ή ότι όλα τελείωσαν. Είναι ένα καμπανάκι – αλλά όχι καταδίκη. Πολλές περιπτώσεις MCI παραμένουν σταθερές για χρόνια ή ακόμη και βελτιώνονται, ειδικά όταν εντοπίσουμε και τροποποιήσουμε παράγοντες που επιβαρύνουν τον εγκέφαλο, όπως η πίεση, ο διαβήτης, η κακή διατροφή ή ο κακός ύπνος. Ο εγκέφαλος διαθέτει σημαντική πλαστικότητα – προσαρμόζεται, μαθαίνει, ενισχύεται. Με την σωστή καθοδήγηση, παρακολούθηση και φροντίδα από τον Νευρολόγο μπορούμε να ενισχύσουμε την εγκεφαλική λειτουργία και να καθυστερήσουμε ή ακόμη και να εμποδίσουμε την όποια επιδείνωση. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Τι είναι η υπεριδρωσία Η υπεριδρωσία είναι μια ιατρική κατάσταση κατά την οποία το άτομο ιδρώνει περισσότερο από το φυσιολογικό, πέρα από τις ανάγκες του σώματος για θερμορύθμιση. Δεν σχετίζεται πάντα με ζέστη, άσκηση ή άγχος, γιατί το άτομο μπορεί να ιδρώνει υπερβολικά ακόμη και σε δροσερές και ήρεμες συνθήκες. Πόσοι άνθρωποι πάσχουν από υπεριδρωσία στον γενικό πληθυσμό Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν επίσημες εθνικές στατιστικές μελέτες για την υπεριδρωσία, αλλά βάσει ευρωπαϊκών δεδομένων, εκτιμάται ότι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός πριν από 5 ημέρες διαβάστηκε 2 λεπτά 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας Με αξιοσημείωτη επιτυχία έκλεισε το 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας, που πραγματοποιήθηκε από 20 έως 22 Νοεμβρίου 2025 στην Αράχωβα. Κορυφαίοι ειδικοί από όλο τον κόσμο συζήτησαν και παρουσίασαν κατά την διάρκεια των 3 ημερών του συνεδρίου, σημαντικές πληροφορίες που βοηθούν στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των νευρολογικών παθήσεων. Ο Καθηγητής Νευρολογίας κύριος Γκατζώνης συμμετείχε ως Ομιλητής και ως Προεδρείο στις συζητήσε Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 23 Νοε 2025 διαβάστηκε 1 λεπτά Τι είναι η ινομυαλγία ? Παλιότερα η ινομυαλγία αμφισβητούταν και υποτιμούταν ακόμη και από τους γιατρούς. Όμως η ινομυαλγία είναι μια πραγματική, χρόνια πάθηση που σχετίζεται με τον τρόπο που ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα επεξεργάζονται τα σήματα του πόνου. Παρότι δεν προκαλεί βλάβες στους μυς ή στις αρθρώσεις, είναι όμως πολυσυμπτωματική πάθηση, που επηρεάζει την σωματική και την ψυχική υγεία. Η ινομυαλγία είναι ένα χρόνιο σύνδρομο κεντρικής ευαισθητοποίησης, που ανήκει στις λειτουργικές σωματ Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 9 Νοε 2025 διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

Η χορεία διακρίνεται από όλες τις άλλες κινητικές διαταραχές κυρίως λόγω της άτυπης, άρρυθμης, γρήγορης και μη ελεγχόμενης φύσης των κινήσεών της | Νευρολόγος Γκατζώνης, ειδικός στην Χορεία | Καθηγητής Νευρολογίας | Ιατρός Κεφαλαλγίας και Ημικρανίας | Ιατρός επιληψίας | Νευρολόγος | Ιατρός για την επιληψία, νευρολόγος για τον πονοκέφαλο | Νευρολόγος Αθήνα Γκατζώνης Χορεία, συμπτώματα, αντιμετώπιση, θεραπείες Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος, Ειδικός στις Υπερκινητικές Διαταραχές Η χορεία ένας τύπος υπερκινητικής διαταραχής, δηλαδή ένα κλινικό σύμπτωμα που μπορεί να εμφανιστεί στο πλαίσιο πολλών διαφορετικών υποκείμενων παθήσεων, όπως στην νόσο του Huntington, στη Νόσο Wilson, στη χορεία του Sydenham, κ.α. Η χορεία είναι μία νευρολογική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από ακούσιες, γρήγορες, απότομες, μη ρυθμικές και ασυντόνιστες κινήσεις που μπορεί να επηρεάζουν το πρόσωπο, τα άκρα και τον κορμό. Επειδή οι κινήσεις μοιάζουν με «χορευτικές» έλαβε την ονομασία χορεία από την ελληνική λέξη "χορός". Η χορεία και οι άλλες κινητικές διαταραχές Η χορεία διακρίνεται από όλες τις άλλες κινητικές διαταραχές κυρίως λόγω της άτυπης, άρρυθμης, γρήγορης και μη ελεγχόμενης φύσης των κινήσεών της. Η αναγνώρισή της είναι σημαντική, γιατί συχνά αποτελεί σύμπτωμα υποκείμενης σοβαρής νευρολογικής ή μεταβολικής κατάστασης. Χαρακτηριστικά των κινήσεων στην χορεία Οι κινήσεις της χορείας έχουν πολύ χαρακτηριστικά γνωρίσματα, τα οποία βοηθούν σημαντικά στη διάγνωση και ειδικά στη διαφορική διάγνωση από τις άλλες κινητικές διαταραχές όπως ο τρόμος, η δυστονία ή ο μυόκλονος. Γενικά χαρακτηριστικά κινήσεων της χορείας: Δεν έχουν ρυθμό (σε αντίθεση με τον τρόμο ή τικ). Δεν είναι επαναλαμβανόμενες ή προβλέψιμες. Μπορούν να «μεταπηδούν» από ένα σημείο του σώματος σε άλλο. Μπορούν να μειωθούν ή να σταματήσουν στον ύπνο. Αναλυτικά χαρακτηριστικά κινήσεων της χορείας: Είναι ακούσιες, δηλ. δεν ελέγχονται από τη βούληση του ατόμου και δεν μπορεί να τις καταστείλει πλήρως, αν και καμιά φορά τις «καλύπτει» με θεληματικές κινήσεις. Είναι άρρυθμες & ακανόνιστες χωρίς σταθερό ρυθμό ή συχνότητα. Εμφανίζονται απρόβλεπτα, με ακανόνιστα διαστήματα. Είναι γρήγορες, απότομες και μοιάζουν με τυχαίες «χορευτικές» κινήσεις. Είναι μικρού ή μεσαίου εύρους, όχι όμως τόσο μικρές όπως ο τρόμος, αλλά ούτε τόσο έντονες όπως στη δυσκινησία. Επηρεάζουν δάχτυλα, χέρια, πρόσωπο, γλώσσα, πόδια, κορμό. Είναι μεταναστευτικές, δηλ. μπορούν να αλλάζουν συνεχώς θέση, για παράδειγμα εμφανίζονται στο ένα χέρι και μετά στο άλλο, ή στο πρόσωπο και μετά στα κάτω άκρα. Εντείνονται με το στρες ή την προσοχή. Γίνονται πιο έντονες όταν το άτομο προσπαθεί να κάνει μια κίνηση ή όταν αγχώνεται. Μπορεί να υποχωρούν στον ύπνο. Ποια είναι η παθοφυσιολογία της χορείας Η χορεία προκύπτει όταν διαταράσσεται η φυσιολογική ισορροπία αναστολής και διέγερσης στα βασικά γάγγλια, με κυρίαρχο αποτέλεσμα την ανεξέλεγκτη διέγερση του κινητικού φλοιού, η οποία εκδηλώνεται ως άτακτη, άρρυθμη υπερκινησία. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, τα βασικά γάγγλια λειτουργούν ως ρυθμιστές της κίνησης. Υπάρχουν δύο κύριες νευρωνικές οδοί: Η Άμεση κινητική οδός – προάγει την κίνηση. Η Έμμεση κινητική οδός – αναστέλλει την υπερβολική ή ανεπιθύμητη κίνηση. Η ισορροπία αυτών των δύο οδών εξασφαλίζει ομαλές, ελεγχόμενες και ακριβείς κινήσεις. Τι συμβαίνει στη χορεία: Στη χορεία, υπάρχει βλάβη ή δυσλειτουργία της έμμεσης οδού, με αποτέλεσμα την ανεπαρκή αναστολή των ανεπιθύμητων κινητικών ερεθισμάτων. Δηλαδή, το σύστημα που κανονικά «φρενάρει» τις ακούσιες κινήσεις δεν λειτουργεί σωστά και έτσι προκύπτει υπερβολική κινητική δραστηριότητα. Ποιοι είναι οι παράγοντες που προκαλούν την εμφάνιση της χορείας Οι βασικοί παράγοντες που προκαλούν χορεία περιλαμβάνουν: Κληρονομικά νοσήματα: Νόσος του Huntington (συχνότερη μορφή χορείας) Νόσος Wilson (συσσώρευση χαλκού στον εγκέφαλο) Δευτεροπαθείς αιτίες: Ρευματική χορεία ή χορεία του Sydenham. Προκαλείται μετά από λοίμωξη με στρεπτόκοκκο (κυρίως σε παιδιά και εφήβους). Είναι αυτοάνοση αντίδραση που προσβάλλει τα βασικά γάγγλια. Εγκυμοσύνη (μία σπάνια μορφή χορείας της εγκυμοσύνης ή chorea gravidarum) Εγκεφαλικά επεισόδια που προσβάλλουν τα βασικά γάγγλια (ιδίως τον πυρήνα του υποθαλάμου ή τον θάλαμο). Φάρμακα (π.χ. αντικαταθλιπτικά, αντιψυχωσικά, αντιπαρκινσονικά) Μεταβολικές διαταραχές πχ. υπογλυκαιμία, υπεργλυκαιμία (ιδίως σε ηλικιωμένους Θυρεοτοξίκωση (χορεία θυρεοτοξίκωσης) Υποπαραθυρεοειδισμός ή διαταραχές ασβεστίου Παρανεοπλασματικά σύνδρομα (σε κακοήθειες, μέσω ανοσολογικής αντίδρασης) Αυτοάνοσα νοσήματα όπως ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος Λήψη κοκαΐνης ή αμφεταμινών Ιδιοπαθής χορεία όταν δεν εντοπίζεται σαφής αιτία Σε ποιες ηλικίες εμφανίζεται η χορεία Η χορεία μπορεί να εμφανιστεί σε όλες τις ηλικίες, από τη βρεφική έως τη γεροντική, ανάλογα με την αιτία που την προκαλεί. Δεν είναι «ηλικιακή» νόσος από μόνη της, αλλά ένα σύμπτωμα που συνδέεται με διαφορετικά νοσήματα σε κάθε ηλικιακή ομάδα. Παραδείγματα ανά ηλικιακή ομάδα: Παιδική ηλικία – Εφηβεία Χορεία Sydenham (ρευματικός πυρετός). Η συχνότερη αιτία παιδικής χορείας. Εμφανίζεται κυρίως σε ηλικίες 5–15 ετών, περισσότερο σε κορίτσια, συνήθως μετά από στρεπτοκοκκική λοίμωξη (π.χ. αμυγδαλίτιδα). Νόσος του Huntington. Η πιο γνωστή κληρονομική αιτία χορείας. Εμφανίζεται συνήθως στα 30–50 έτη, αλλά υπάρχουν και πρώιμες ή καθυστερημένες μορφές. Συνοδεύεται από γνωσιακή έκπτωση και ψυχιατρικά συμπτώματα. Χορεία θυρεοτοξίκωσης. Σπανιότερη αιτία σε νεαρές ή μέσης ηλικίας γυναίκες. Φαρμακογενής χορεία ή όψιμη δυσκινησία. Συνήθως σε ενήλικες που λαμβάνουν αντιψυχωσικά, αντιεπιληπτικά ή αντιπαρκινσονικά φάρμακα. Αγγειακή χορεία (χορεία από εγκεφαλικό επεισόδιο). Εμφανίζεται αιφνίδια σε ηλικιωμένους μετά από βλάβη στα βασικά γάγγλια. Συνήθως μονόπλευρη (ημιχορεία). Ποια είναι τα συμπτώματα της χορείας Η χορεία εκδηλώνεται κυρίως με ακούσιες, άρρυθμες, μη συντονισμένες κινήσεις, που μπορεί να επηρεάζουν το πρόσωπο, τα άκρα ή και ολόκληρο το σώμα. Τα συμπτώματα ποικίλλουν ανάλογα με την αιτία και την ηλικία και σε πολλές περιπτώσεις συνοδεύονται από νευροψυχιατρικά ή μεταβολικά στοιχεία. Περιγραφή των βασικών συμπτωμάτων: Ακούσιες, άρρυθμες, ξαφνικές κινήσεις χωρίς συγκεκριμένο ρυθμό που επηρεάζουν κυρίως τα χέρια, τα δάχτυλα, τα πόδια, το πρόσωπο, τον κορμό. Υπερκινητικότητα – ανησυχία. Ο ασθενής κινείται συνεχώς. Δυσκολία στον συντονισμό και σε κινήσεις που απαιτούν ακρίβεια, όπως το γράψιμο, το φαγητό με μαχαιροπίρουνα, κλπ. Συχνές πτώσεις ή απώλεια ισορροπίας. Προβλήματα στην όρθια στάση ή στη βάδιση. Αλλοιώσεις στην ομιλία και την έκφραση του προσώπου. Υπάρχουν μυϊκοί σπασμοί στο πρόσωπο, χαμόγελα ή μορφασμοί χωρίς λόγο. Ψυχιατρικά και γνωσιακά συμπτώματα ιδίως στη νόσο του Huntington. Επιδείνωση με το στρες – βελτίωση στον ύπνο. Πως γίνεται η διάγνωση της χορείας Η διάγνωση της χορείας γίνεται μέσα από μια σειρά κλινικών και παρακλινικών βημάτων με στόχο την αναγνώριση της υποκείμενης αιτίας, η οποία καθορίζει και τη θεραπεία. Παρουσίαση της διαγνωστικής διαδικασίας: Κλινική Εξέταση Ο νευρολόγος αξιολογεί: Την φύση των κινήσεων: ακανόνιστες, μη ρυθμικές, χωρίς συγκεκριμένο μοτίβο. Εντόπιση: πρόσωπο, άνω και κάτω άκρα, κορμός. Παράγοντες που τις επιδεινώνουν ή βελτιώνουν (π.χ. στρες, ύπνος). Συνοδά νευρολογικά ή ψυχιατρικά συμπτώματα: διαταραχές διάθεσης, γνωστικές διαταραχές, δυστονία. Οικογενειακό ιστορικό: Αναζητείται ιστορικό νόσου Huntington ή άλλων κληρονομικών χορειών. Φαρμακευτική αγωγή: Κάποια φάρμακα (π.χ. αντιψυχωσικά, αντιεπιληπτικά, αντιπαρκινσονικά) μπορεί να προκαλέσουν φαρμακευτική χορεία. Λοιμώξεις: π.χ. ρευματικός πυρετός Ενδοκρινικές διαταραχές: π.χ. χορεία σε υπεργλυκαιμία. Εργαστηριακές Εξετάσεις Ανάλογα με την υποψία: Αντισώματα έναντι στρεπτόκοκκου (ASO, anti-DNAse B) → Χορεία Sydenham. Γλυκόζη αίματος → σε υποψία χορείας από υπεργλυκαιμία. Θυρεοειδικές ορμόνες, αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα κ.ά. Γενετικός Έλεγχος Ειδικά για τη νόσο του Huntington, γίνεται ανάλυση για επαναλήψεις CAG στο γονίδιο HTT. Απεικονιστικές Εξετάσεις Μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου. Ποια είναι η θεραπεία της χορείας Η θεραπεία της χορείας εξαρτάται από την αιτία της. Η χορεία δεν είναι νόσος από μόνη της, αλλά σύμπτωμα που εμφανίζεται σε διάφορες παθολογικές καταστάσεις. Η αντιμετώπιση στοχεύει είτε στην αντιμετώπιση της υποκείμενης αιτίας όταν είναι αναστρέψιμη, είτε στην συμπτωματική ανακούφιση των ακούσιων κινήσεων, όταν η αιτία είναι χρόνια ή μη ιάσιμη. Πότε μπορεί να βοηθήσει το Botox στη χορεία; Σε εστιασμένη χορεία, δηλ. όταν η χορεία επηρεάζει συγκεκριμένο μυ ή περιοχή (όπως πρόσωπο, άκρο ή αυχένα) και προκαλεί λειτουργικό πρόβλημα ή πόνο, οι εγχύσεις botox βοηθούν αποτελεσματικά. Συμπερασματικά Για κάποιους τύπους χορείας υπάρχει πλήρης ίαση. Για άλλες μορφές, όπως η νόσος Huntington, μπορεί να μη θεραπεύουμε ακόμη την αιτία, αλλά μπορούμε να μειώσουμε τα συμπτώματα, να υποστηρίξουμε την καθημερινότητα και να δώσουμε ποιοτική ζωή στον ασθενή. Η έρευνα προχωρά, και μαζί της προχωρά και η ελπίδα. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, έχουμε στα χέρια μας εργαλεία για να αναγνωρίζουμε έγκαιρα την διαταραχή, να ελέγχουμε τα συμπτώματα της και να στηρίζουμε ουσιαστικά τους ανθρώπους που την αντιμετωπίζουν. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Τι είναι η υπεριδρωσία Η υπεριδρωσία είναι μια ιατρική κατάσταση κατά την οποία το άτομο ιδρώνει περισσότερο από το φυσιολογικό, πέρα από τις ανάγκες του σώματος για θερμορύθμιση. Δεν σχετίζεται πάντα με ζέστη, άσκηση ή άγχος, γιατί το άτομο μπορεί να ιδρώνει υπερβολικά ακόμη και σε δροσερές και ήρεμες συνθήκες. Πόσοι άνθρωποι πάσχουν από υπεριδρωσία στον γενικό πληθυσμό Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν επίσημες εθνικές στατιστικές μελέτες για την υπεριδρωσία, αλλά βάσει ευρωπαϊκών δεδομένων, εκτιμάται ότι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός πριν από 5 ημέρες διαβάστηκε 2 λεπτά 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας Με αξιοσημείωτη επιτυχία έκλεισε το 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας, που πραγματοποιήθηκε από 20 έως 22 Νοεμβρίου 2025 στην Αράχωβα. Κορυφαίοι ειδικοί από όλο τον κόσμο συζήτησαν και παρουσίασαν κατά την διάρκεια των 3 ημερών του συνεδρίου, σημαντικές πληροφορίες που βοηθούν στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των νευρολογικών παθήσεων. Ο Καθηγητής Νευρολογίας κύριος Γκατζώνης συμμετείχε ως Ομιλητής και ως Προεδρείο στις συζητήσε Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 23 Νοε 2025 διαβάστηκε 1 λεπτά Τι είναι η ινομυαλγία ? Παλιότερα η ινομυαλγία αμφισβητούταν και υποτιμούταν ακόμη και από τους γιατρούς. Όμως η ινομυαλγία είναι μια πραγματική, χρόνια πάθηση που σχετίζεται με τον τρόπο που ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα επεξεργάζονται τα σήματα του πόνου. Παρότι δεν προκαλεί βλάβες στους μυς ή στις αρθρώσεις, είναι όμως πολυσυμπτωματική πάθηση, που επηρεάζει την σωματική και την ψυχική υγεία. Η ινομυαλγία είναι ένα χρόνιο σύνδρομο κεντρικής ευαισθητοποίησης, που ανήκει στις λειτουργικές σωματ Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 9 Νοε 2025 διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

Αρκετοί ασθενείς με αθροιστική κεφαλαλγία ουρλιάζουν και χτυπούν το κεφάλι τους όχι από υπερβολή, αλλά σε μία προσπάθεια να διαχειριστούν τον πόνο | Νευρολόγος Γκατζώνης, ειδικός στις Κεφαλαλγίες | Καθηγητής Νευρολογίας | Ιατρός Κεφαλαλγίας και Ημικρανίας | Ιατρός επιληψίας | ΓΚΑΤΖΩΝΗΣ | Νευρολόγος | Ιατρός για την επιληψία, νευρολόγος για τον πονοκέφαλο | αθροιστική κεφαλαλγία είναι μια από τις πιο επώδυνες καταστάσεις που μπορεί να υποστεί ένας άνθρωπος Αθροιστική κεφαλαλγία (Cluster Headache), συμπτώματα, αντιμετώπιση, Νέες θεραπείες Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος, Ειδικός στις Κεφαλαλγίες Ο πόνος της Αθροιστικής Κεφαλαλγίας δεν είναι απλά ένας δυνατός πονοκέφαλος. Είναι κατά πολλούς πάσχοντες ο πιο έντονος πόνος που μπορεί να βιώσει ο άνθρωπος, ισόβαθμος στην κλίμακα έντασης επιπέδου κολικού νεφρού ή τοκετού . Αρκετοί ασθενείς με αθροιστική κεφαλαλγία ουρλιάζουν και χτυπούν το κεφάλι τους όχι από υπερβολή, αλλά σε μία προσπάθεια να διαχειριστούν τον πόνο. Πολλοί ασθενείς προσομοιάζουν τον πόνο σαν ένα πυρωμένο καρφί μέσα στο μάτι. Άλλοι ασθενείς δεν μπορούν να μείνουν ούτε ξαπλωμένοι ούτε όρθιοι. Το μόνο σίγουρο είναι ότι πρόκειται για τον πιο επώδυνο τύπο κεφαλαλγίας. Ας δούμε τα πράγματα με την σειρά: Η αθροιστική κεφαλαλγία (Cluster Headache) είναι μία από τις πιο επώδυνες πρωτοπαθείς κεφαλαλγίες και κατατάσσεται στις τριδυμο-αυτόνομες κεφαλαλγίες (Trigeminal Autonomic Cephalalgias - TACs), σύμφωνα με την ICHD-3 (International Classification of Headache Disorders, 3rd edition). Παρότι είναι καλοήθης πονοκέφαλος που δεν είναι απειλητικός για την ζωή και δεν προκαλεί κάποια εγκεφαλική βλάβη, εντούτοις επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την ζωή του πάσχοντα, ο οποίος εξουθενώνεται και καταρρακώνεται κυριολεκτικά στις περιόδους εξάρσεων. Η Αθροιστική Κεφαλαλγία χαρακτηρίζεται από έντονο, διαξιφιστικό ή καυστικό πόνο, σχεδόν πάντα μονόπλευρα (συνήθως γύρω ή πίσω από τον οφθαλμό), καθώς και από άλλα συμπτώματα, που θα αναλύσουμε στην συνέχεια. Παθοφυσιολογία της αθροιστικής κεφαλαλγίας Η παθογένεια της Αθροιστικής Κεφαλαλγίας δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως, αλλά ενοχοποιείται κυρίως η δυσλειτουργία του υποθαλάμου (ιδίως του υπομέσου υπερχιασματικού πυρήνα), η ενεργοποίηση του τριδύμου νεύρου και η συμμετοχή του αυτόνομου νευρικού συστήματος (συμμετοχή του παρασυμπαθητικού συστήματος μέσω του σφηνοϋπερώιου γαγγλίου). Υποθαλαμική Δυσλειτουργία Ο οπίσθιος υποθάλαμος έχει αποδειχθεί ότι παρουσιάζει αυξημένη μεταβολική δραστηριότητα κατά τη διάρκεια των κρίσεων. Αυτή η περιοχή αποτελεί το «βιολογικό ρολόι» του οργανισμού που ρυθμίζει τον κιρκάδιο ρυθμό, γεγονός που υποδεικνύει την περιοδικότητα των κρίσεων (π.χ. ίδια ώρα κάθε μέρα ή ίδια εποχή κάθε χρόνο). Τριδυμοαγγειακή Ενεργοποίηση Ενεργοποιείται το τρίδυμο νεύρο (ιδίως η οφθαλμική του μοίρα – V1), με απελευθέρωση νευροπεπτιδίων όπως: Substance P, Calcitonin Gene-Related Peptide (CGRP), Neurokinin A. Και τα τρία πεπτίδια παίζουν ρόλο στην σηματοδότηση του πόνου, στη νευρογενή φλεγμονή και την αγγειοδιαστολή. Αυτόνομο Νευρικό Σύστημα - Παρακρανιακή Ενεργοποίηση Η αντιδραστική ενεργοποίηση του παρασυμπαθητικού, μέσω του σφηνοϋπερώιου γαγγλίου ενεργοποιούν τα αυτόνομα συμπτώματα, όπως: δακρύρροια, ρινική καταρροή/συμφόρηση, ερυθρότητα ή οίδημα οφθαλμού, πτώση βλεφάρου, σύσπαση κόρης. Παθογενετικοί παράγοντες της αθροιστικής κεφαλαλγίας Η Αθροιστική Κεφαλαλγία χαρακτηρίζεται κυρίως από την αυτόματη εμφάνιση κρίσεων, ωστόσο υπάρχουν εκλυτικοί παράγοντες (triggers) που μπορούν να προκαλέσουν ή να επιδεινώσουν μια κρίση, ιδιαίτερα εντός της ενεργούς περιόδου (cluster period). Εκλυτικοί Παράγοντες Αθροιστικής Κεφαλαλγίας: Αλκοόλ Ισχυρότερος και πιο συχνός εκλυτικός παράγοντας εντός της ενεργού περιόδου. Ακόμη και μικρές ποσότητες (π.χ. 1 ποτήρι μπύρα ή κρασί) μπορούν να προκαλέσουν κρίση εντός 30–60 λεπτών. Πιθανοί μηχανισμοί: Αγγειοδιαστολή των ενδοκρανιακών αγγείων. Αλληλεπίδραση με υποθαλαμική και τριδυμοαγγειακή οδό. Αυξημένη απελευθέρωση CGRP και ισταμίνης. Κάπνισμα & Νικοτίνη Η συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών είναι ή ήταν καπνιστές (σε ποσοστά έως και 80%). Αν και το κάπνισμα δεν έχει αποδειχθεί αιτιολογικά, φαίνεται να συνδέεται με: νευροαγγειακή ευαισθητοποίηση, χρόνια υποξία και διαταραχή αυτόνομου νευρικού συστήματος. Κυκλικοί και κιρκάδιοι ρυθμοί Ο υποθάλαμος, που λειτουργεί ως «βιολογικό ρολόι», επηρεάζεται από: Αλλαγές στον ύπνο/εγρήγορση Εποχιακές μεταβολές φωτός/σκότους, Επίπεδα μελατονίνης, τα οποία είναι χαμηλά σε πάσχοντες από αθροιστική κεφαλαλγία. Αυτές οι διαταραχές μπορούν να προδιαθέτουν ή να πυροδοτήσουν τις περιόδους κρίσεων. Τροφικά & φαρμακολογικά ερεθίσματα Ορισμένα τρόφιμα, φαρμακευτικά σκευάσματα και ουσίες μπορεί να προκαλέσουν ή να μιμηθούν κρίσεις κεφαλαλγίας, όπως: Θειώδη, ισταμίνη, τυραμίνη, νιτρογλυκερίνη, κ.α. Ύπνος – REM Στάδιο Πολλές επεισόδια πόνου εμφανίζονται κατά τη διάρκεια του REM ύπνου. Αυτό οφείλεται πιθανώς σε υποθαλαμική απορρύθμιση και αλληλεπίδραση με το κιρκάδιο σύστημα. Στρες & Χαλάρωση (post-stress) Η χαλάρωση μετά από στρεσογόνο περίοδο (π.χ. Σαββατοκύριακο) αναφέρεται σε κάποιες περιπτώσεις ως εκλυτικός μηχανισμός. Κληρονομικότητα και Γενετική Συσχέτιση της αθροιστικής κεφαλαλγίας Υπάρχουν επιστημονικά δεδομένα που υποστηρίζουν ότι η Αθροιστική Κεφαλαλγία ενδέχεται να έχει κληρονομικό υπόβαθρο, αν και ο βαθμός γενετικής συμβολής παραμένει χαμηλότερος σε σχέση με άλλες πρωτοπαθείς κεφαλαλγίες, όπως η ημικρανία. Οικογενειακή Εμφάνιση Μελέτες δείχνουν ότι περίπου 5–20% των ασθενών με Αθροιστική Κεφαλαλγία έχουν θετικό οικογενειακό ιστορικό. Ο σχετικός κίνδυνος εμφάνισης σε συγγενή πρώτου βαθμού είναι 5–18 φορές υψηλότερος σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό. Γενετικοί Δείκτες – Μελέτες Συσχέτισης Παλαιότερες μελέτες έχουν δείξει αυξημένη συχνότητα σε ασθενείς με: HLA-B14, HLA-Aw33, HLA-DR5. Ωστόσο, τα αποτελέσματα είναι ετερογενή και μη επαναλήψιμα και δεν υποστηρίζονται από νεότερες μελέτες σε γενετικό υλικό. Γονίδια κιρκαδικών ρυθμών Λόγω της έντονης περιοδικότητας των κρίσεων και της συσχέτισης με τον υποθάλαμο, έχουν μελετηθεί γονίδια όπως: CLOCK, PER1/2/3, BMAL1, CRY1/2. Ορισμένες μικρές μελέτες υποδεικνύουν πιθανές πολυμορφίες, αλλά δεν υπάρχει ισχυρή αιτιολογική τεκμηρίωση. Γενετική προδιάθεση και περιβάλλον Η εμφάνιση της νόσου φαίνεται να εξαρτάται από πολυπαραγοντικούς μηχανισμούς, όπως: Γενετική προδιάθεση Περιβαλλοντικοί παράγοντες (κάπνισμα, ύπνος, αλκοόλ) Επιγενετικές επιδράσεις (ενεργοποίηση ή σίγαση γονιδίων λόγω περιβάλλοντος) Συμπερασματικά Κληρονομική επιβάρυνση σημαίνει μέτριο έως αυξημένο σχετικό κίνδυνο σε συγγενείς. Γονίδια: Κανένα συγκεκριμένο γονίδιο δεν έχει επιβεβαιωθεί αιτιολογικά. Πιθανόν πρόκειται για πολυπαραγοντική παθοφυσιολογία με πιθανή γενετική συσχέτιση, όχι όμως μονογονιδιακή. Ποια είναι τα συμπτώματα της αθροιστικής κεφαλαλγίας Η Αθροιστική Κεφαλαλγία είναι μία από τις πιο έντονες και χαρακτηριστικές μορφές πρωτοπαθούς κεφαλαλγίας, με συμπτώματα υψηλής εντόπισης, αυτόνομης συμμετοχής και έντονου χρονισμού. Κεφαλαλγία Υψηλής Έντασης Εντοπισμός: Μονόπλευρος πόνος (πάντα στην ίδια πλευρά), συνήθως: Οφθαλμική χώρα (περιοφθαλμικά) Κροταφική, μετωπιαία ή υπεροφθαλμική περιοχή Ενίοτε επεκτείνεται σε πρόσωπο, αυτί, δόντια ή αυχένα Χαρακτηριστικά πόνου Εξαιρετικά έντονος Διαξιφιστικός, καυστικός, ή σαν διάτρηση/καρφί Όχι παλλόμενος όπως στην ημικρανία (συνήθως συνεχής ή καυστικός) Χρονικά Χαρακτηριστικά Κρίσης Διάρκεια: 15 – 180 λεπτά (χωρίς θεραπεία) Συχνότητα: Από 1 έως 8 κρίσεις/ημέρα (συνήθως 1–3) Κυκλικότητα: Επεισόδια διάρκειας εβδομάδων ή μηνών Συχνά ίδια ώρα κάθε μέρα, συχνότερα κατά τη νύχτα (REM ύπνος) Συμπτώματα Αυτόνομης Κρανιοπροσωπικής Συμμετοχής Κατά τη διάρκεια της κρίσης παρατηρούνται συμπτώματα από την ίδια πλευρά του προσώπου (το 100% των ασθενών παρουσιάζεται τουλάχιστον 1 αυτόνομο σύμπτωμα): Δακρύρροια Ρινική καταρροή ή συμφόρηση Ερυθρότητα οφθαλμού Πτώση βλεφάρου Συστολή κόρης Οίδημα βλεφάρου ή προσώπου Ανησυχία και Κινητική Διέγερση Σημαντική διαφοροποίηση από ημικρανία. Στην αθροιστική κεφαλαλγία, ο ασθενής: Δεν μπορεί να μείνει ακίνητος. Κάνει βίαιες κινήσεις, περπατάει, χτυπάει το κεφάλι ή ουρλιάζει. Θεωρείται ότι η κινητική διέγερση είναι αντίδραση στο αφόρητο επίπεδο πόνου. Άλλα Πιθανά Συνοδά Συμπτώματα Αίσθημα πίεσης στο μάτι ή τον κρόταφο Δυσφορία ή υπερευαισθησία στο άγγιγμα (allodynia) – σπανιότερα απ’ ότι στην ημικρανία Φωτοφοβία ή φωνοφοβία, ίσως να υπάρχουν Ναυτία/έμετος, συνήθως απουσιάζουν ή είναι ήπια (σε αντίθεση με την ημικρανία) Ποιοι είναι οι τύποι αθροιστικής κεφαλαλγίας Η Αθροιστική Κεφαλαλγία σύμφωνα με την Διεθνή Ταξινόμηση Διαταραχών Κεφαλαλγίας (ICHD-3, International Classification of Headache Disorders, 3η έκδοση), κατηγοριοποιείται κυρίως σε δύο βασικούς τύπους, με βάση την περιοδικότητα και τη διάρκεια των επεισοδίων: Επεισοδιακή Αθροιστική Κεφαλαλγία (eCH) Ο συχνότερος τύπος. Ο ασθενής παρουσιάζει περιόδους κρίσεων διάρκειας μερικών εβδομάδων έως μηνών. Μεταξύ των επεισοδίων υπάρχει πλήρης ύφεση για ≥3 μήνες, χωρίς συμπτώματα. Κάθε περίοδος χαρακτηρίζεται από: 1–8 κρίσεις/24ωρο Κρίσεις σε συγκεκριμένη ώρα Κάθε κρίση διαρκεί 15–180 λεπτά Χρόνια Αθροιστική Κεφαλαλγία (cCH) Λιγότερο συχνός αλλά πολύ πιο εξουθενωτικός τύπος. Οι κρίσεις εμφανίζονται συνεχώς για >1 έτος, χωρίς επαρκείς περιόδους ύφεσης. Μπορεί να είναι πρωτοπαθής (de novo) ή να προκύψει μετατροπή από επεισοδιακή μορφή (δευτεροπαθής). Θεωρείται ότι οφείλεται σε βαθύτερη υποθαλαμική δυσλειτουργία και είναι πιο ανθεκτική στη θεραπεία. Άλλες Κατηγοριοποιήσεις Πρωτοπαθής - Εμφανίζεται χωρίς δευτεροπαθή αιτία - η συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων. Δευτεροπαθής - Σπάνια, αλλά μπορεί να μιμείται την αθροιστική κεφαλαλγία π.χ. από όγκους, αγγειακές δυσπλασίες, αρτηριοφλεβώδεις επικοινωνίες (AVMs), ή τραύμα. Νυχτερινή - Συχνότερη εμφάνιση κατά τη διάρκεια του ύπνου - σχετίζεται με στάδιο REM. Ημερήσια - Κρίσεις κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μεικτή - Κατανομή κρίσεων σε διάφορες ώρες. Πως γίνεται η διάγνωση της αθροιστικής κεφαλαλγίας Ο νευρολόγος θα εξετάσει κλινικά τον ασθενή και θα λάβει το ατομικό και οικογενειακό ιατρικό ιστορικό του. Θα σημειώσει και θα αξιολογήσει τον τρόπο ζωής του ασθενούς, την διατροφή του και τα φάρμακα που λαμβάνει. Διαγνωστικά Κριτήρια (ICHD-3) Για να τεθεί διάγνωση αθροιστικής κεφαλαλγίας απαιτούνται τουλάχιστον 5 κρίσεις που πληρούν τα εξής: Έντονος, μονοπλευρικός πόνος στην περιοφθαλμική/κροταφική περιοχή Διάρκεια κρίσης 15–180 λεπτά Συνοδεύεται από ≥1 αυτόνομο σύμπτωμα ή κινητική ανησυχία Συχνότητα κρίσεων 1 κάθε 2 ημέρες έως 8 την ημέρα Καμία άλλη αιτία να εξηγεί καλύτερα την εικόνα Παρακλινικός έλεγχος για αποκλεισμό δευτεροπαθούς αιτιολογίας Παρόλο που η διάγνωση είναι κλινική, ο απεικονιστικός έλεγχος είναι υποχρεωτικός, ιδίως: Στην πρώτη εμφάνιση της κεφαλαλγίας Σε άτυπη ηλικία έναρξης (>50 έτη) Όταν υπάρχουν νευρολογικά εστιακά σημεία Όταν υπάρχει αντοχή στη θεραπεία Απεικονιστικός έλεγχος: MRI εγκεφάλου με έμφαση στην υπόφυση MR-Angiography ή CT-Angiography (κατά περίπτωση) Επιβεβαίωση της διάγνωσης Αποκλεισμός άλλων, δευτεροπαθών ή επικίνδυνων αιτίων κεφαλαλγίας. Ημερολόγιο αθροιστικής κεφαλαλγίας Το Ημερολόγιο Αθροιστικής Κεφαλαλγίας είναι χρήσιμο εργαλείο για: Πρώιμη, ακριβή διάγνωση Ορθή θεραπευτική παρακολούθηση Αναγνώριση εκλυτικών παραγόντων Τεκμηρίωση της πορείας και της απάντησης στη θεραπεία Η λεπτομερής συμπλήρωση του ημερολογίου μπορεί να αναδείξει ορισμένους παράγοντες που παίζουν ουσιαστικό ρόλο στην πυροδότηση των κρίσεων της αθροιστικής κεφαλαλγίας. Το Ημερολόγιο Αθροιστικής Κεφαλαλγίας είναι ένα δομημένο εργαλείο καταγραφής των κρίσεων, που χρησιμοποιείται τόσο από ασθενείς όσο και από νευρολόγους για την παρακολούθηση, διάγνωση και θεραπευτική διαχείριση της νόσου. Ποια είναι η θεραπευτική αντιμετώπιση της αθροιστικής κεφαλαλγίας Οξεία Αντιμετώπιση 100% Οξυγόνο (12-15 L/min μέσω μάσκας μη επαναεισπνοής για 15-20 λεπτά) Εξαιρετικά αποτελεσματικό (~70-90% ανταπόκριση). Σουματριπτάνη (Sumatriptan) υποδόρια Ταχύτερη και αποτελεσματικότερη τριπτάνη. Ανακούφιση εντός 10-15 λεπτών. Μέγιστο 2 δόσεις/24 ώρες. Ζολμιτριπτάνη (Zolmitriptan) ενδορινικά Προφυλακτική Αντιμετώπιση Χρησιμοποιείται για μείωση της συχνότητας και της έντασης των επεισοδίων. Βεραπαμίλη (Verapamil) Ανταγωνιστής ασβεστίου, αποτελεσματικός προφυλακτικά. Λίθιο (Lithium carbonate) Καλύτερο για χρόνια αθροιστική κεφαλαλγία. Απαιτεί παρακολούθηση επιπέδων λιθίου στο αίμα. Τοπιραμάτη (Topiramate) Μελατονίνη Κορτικοειδή Νεώτερα Μονοκλωνικά φάρμακα στην Ελλάδα Το Emgality (Galcanezumab) είναι εξουσιοδοτημένο στην ΕΕ για την προφύλαξη της ημικρανίας, και με ειδική ένδειξη στις ΗΠΑ - FDA για την επεισοδιακή αθροιστική κεφαλαλγία. Έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό στην επεισοδιακή & χρόνια μορφή, μειώνοντας τη συχνότητα και ένταση των κρίσεων. Αποζημιώνεται από τον ΕΟΠΥΥ – όχι μόνο για την ημικρανία αλλά και για την αθροιστική κεφαλαλγία. Botox Το Botox (botulinum toxin type A), ΔΕΝ έχει αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα και δεν συνιστάται για τη θεραπεία της αθροιστικής κεφαλαλγίας αφού επηρεάζει ανεπαρκώς τους κρίσιμους μηχανισμούς. Ανθεκτικές περιπτώσεις αθροιστικής κεφαλαλγίας Χρειάζεται πολυπαραγοντική προσέγγιση από εξειδικευμένο νευρολόγο σε κεφαλαλγίες και με εμπειρία σε νευροχειρουργικές λύσεις, όπως: Block του σφηνοϋπερώιου γαγγλίου. Το SPG block είναι μια ειδική τεχνική που μπορεί να προσφέρει ανακούφιση σε ασθενείς με αθροιστική κεφαλαλγία και γίνεται με χορήγηση τοπικού αναισθητικού στο σφηνοϋπερώιο γάγγλιο. Διέγερση ινιακού νεύρου (ONS). Βαθιά εγκεφαλική διέγερση υποθαλάμου (DBS) σε εξαιρετικά βαριές, ανθεκτικές περιπτώσεις. Συμπερασματικά Η αθροιστική κεφαλαλγία δεν είναι απλός πονοκέφαλος αλλά μια από τις πιο επώδυνες καταστάσεις που μπορεί να υποστεί ένας άνθρωπος, κάτι που η επιστημονική κοινότητα αναγνωρίζει πλέον ξεκάθαρα. Τα τελευταία χρόνια, η επιστήμη έχει κάνει αλματώδη πρόοδο στη νευροβιολογία του πόνου και της κεφαλαλγίας. Έχουμε κατανοήσει καλύτερα τον ρόλο του υποθαλάμου, των τριδυμοαγγειακών κυκλωμάτων και των πεπτιδίων όπως το CGRP. Αυτό σημαίνει ότι πλέον έχουμε θεραπείες που στοχεύουν πολύ πιο συγκεκριμένα τα σημεία όπου γεννιέται ο πόνος. Υπάρχουν φαρμακευτικές λύσεις, όπως οι τριπτάνες, η οξυγονοθεραπεία, η βεραπαμίλη, και για τους πιο επίμονους τύπους κεφαλαλγίας τα σύγχρονα μονοκλωνικά αντισώματα. Η θεραπευτική στρατηγική γίνεται σήμερα πιο προσωπική και διαμορφώνεται με βάσει το ιστορικό και τις ανάγκες του ασθενούς. Μπορούμε να μειώσουμε τον πόνο, να αποτρέψουμε τις κρίσεις και να δώσουμε στον πάσχοντα την ζωή που του αξίζει. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Τι είναι η υπεριδρωσία Η υπεριδρωσία είναι μια ιατρική κατάσταση κατά την οποία το άτομο ιδρώνει περισσότερο από το φυσιολογικό, πέρα από τις ανάγκες του σώματος για θερμορύθμιση. Δεν σχετίζεται πάντα με ζέστη, άσκηση ή άγχος, γιατί το άτομο μπορεί να ιδρώνει υπερβολικά ακόμη και σε δροσερές και ήρεμες συνθήκες. Πόσοι άνθρωποι πάσχουν από υπεριδρωσία στον γενικό πληθυσμό Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν επίσημες εθνικές στατιστικές μελέτες για την υπεριδρωσία, αλλά βάσει ευρωπαϊκών δεδομένων, εκτιμάται ότι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός πριν από 5 ημέρες διαβάστηκε 2 λεπτά 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας Με αξιοσημείωτη επιτυχία έκλεισε το 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας, που πραγματοποιήθηκε από 20 έως 22 Νοεμβρίου 2025 στην Αράχωβα. Κορυφαίοι ειδικοί από όλο τον κόσμο συζήτησαν και παρουσίασαν κατά την διάρκεια των 3 ημερών του συνεδρίου, σημαντικές πληροφορίες που βοηθούν στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των νευρολογικών παθήσεων. Ο Καθηγητής Νευρολογίας κύριος Γκατζώνης συμμετείχε ως Ομιλητής και ως Προεδρείο στις συζητήσε Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 23 Νοε 2025 διαβάστηκε 1 λεπτά Τι είναι η ινομυαλγία ? Παλιότερα η ινομυαλγία αμφισβητούταν και υποτιμούταν ακόμη και από τους γιατρούς. Όμως η ινομυαλγία είναι μια πραγματική, χρόνια πάθηση που σχετίζεται με τον τρόπο που ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα επεξεργάζονται τα σήματα του πόνου. Παρότι δεν προκαλεί βλάβες στους μυς ή στις αρθρώσεις, είναι όμως πολυσυμπτωματική πάθηση, που επηρεάζει την σωματική και την ψυχική υγεία. Η ινομυαλγία είναι ένα χρόνιο σύνδρομο κεντρικής ευαισθητοποίησης, που ανήκει στις λειτουργικές σωματ Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 9 Νοε 2025 διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

Βλεφαρόσπασμος και Botox θεραπεία | Ο βλεφαρόσπασμος είναι η αμφοτερόπλευρη, εστιακή δυστονία των μυών σύγκλεισης των βλεφάρων, που εκδηλώνεται με ακούσιες, επαναλαμβανόμενες ή παρατεταμένες συσπάσεις και προκαλεί επιβεβλημένο κλείσιμο των βλεφάρων, δηλαδή διαταραχή της λειτουργίας τους, χωρίς πρωτοπαθή βλάβη του οφθαλμού ή της όρασης ως αισθητηρίου | Νευρολόγος Γκατζώνης | Νευρολόγος Αθήνα | NEVROLOGOS | Ημικρανία, γιατρος για ημικρανια, Νευρολόγος για Ημικρανία | Καλός Νευρολόγος Αθήνα Βλεφαρόσπασμος, Συμπτώματα, Διάγνωση, Αντιμετώπιση, Botox θεραπεία Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος Ο βλεφαρόσπασμος αποτελεί μία νευρολογική κινητική διαταραχή, που ανήκει στις εστιακές δυστονίες. Χαρακτηρίζεται από ακούσιες, επαναλαμβανόμενες και παρατεταμένες συσπάσεις των σφιγκτήρων μυών των βλεφάρων (κυρίως του orbicularis oculi και των περίοφθαλμων μυών). Οι σπασμοί αυτοί μπορεί να είναι ήπιοι και διαλείποντες στην αρχή, αλλά με την πάροδο του χρόνου συχνά γίνονται πιο έντονοι και παρατεταμένοι με υπερβολικό βλεφαρισμό οδηγώντας σε ακούσιο κλείσιμο των βλεφάρων. Από νευρολογικής πλευράς Πρόκειται για διαταραχή του κινητικού ελέγχου (δυστονία) με χαρακτηριστικό γνώρισμα τις επίμονες ή διαλείπουσες συσπάσεις των βλεφάρων. Δεν υποδηλώνει βλάβη του ίδιου του οφθαλμού ή του οπτικού νεύρου, αλλά αφορά τον τρόπο που το νευρικό σύστημα ενεργοποιεί τους μύες των βλεφάρων. Ο λειτουργικός ορισμός, συνεπώς είναι: εστιακή κινητική διαταραχή με υπερκινητικότητα των μηχανισμών σύγκλεισης του βλεφάρου που υπερισχύει έναντι των μηχανισμών ανύψωσης. Από οφθαλμολογικής πλευράς Είναι διαταραχή της λειτουργίας των βλεφάρων όπου η πράξη του βλεφαρισμού/κλεισίματος γίνεται υπερβολική και μη ελεγχόμενη, με συνέπεια την παροδική παρεμπόδιση της όρασης έως και «λειτουργική τύφλωση» όταν το κλείσιμο παρατείνεται. Η ανατομία του οφθαλμού παραμένει τυπικά φυσιολογική αλλά το πρόβλημα έγκειται στην κινητική λειτουργία των βλεφάρων και στο υπερτονικό κλείσιμό τους. Κατά την εξέλιξη του επεισοδίου, ο ανελκτήρας του άνω βλεφάρου δεν μπορεί να υπερνικήσει τον υπερδραστήριο σφιγκτήρα, με αποτέλεσμα την αναγκαστική σύγκλειση παρά τη διατήρηση της οπτικής ικανότητας του οφθαλμού. Ο βλεφαρόσπασμος δεν είναι μία απλή μυοκυμία βλεφάρου που είναι γνωστή σε όλους σαν φτερούγισμα των βλεφάρων ή τρεμόπαιγμα του ματιού. Δεν είναι ημισπασμός προσώπου, αφού αυτός συχνά είναι μονόπλευρος και αφορά ευρύτερα τους μιμητικούς μύες και όχι αποκλειστικά τον σφιγκτήρα βλεφάρου. Δεν είναι απραξία ανοίγματος βλεφάρου, αφού εκεί το ζήτημα είναι η αδυναμία έναρξης της ανύψωσης του βλεφάρου χωρίς υποχρεωτικό σπασμό σύγκλεισης. Ο βλεφαρόσπασμος είναι η αμφοτερόπλευρη, εστιακή δυστονία των μυών σύγκλεισης των βλεφάρων, που εκδηλώνεται με ακούσιες, επαναλαμβανόμενες ή παρατεταμένες συσπάσεις και προκαλεί επιβεβλημένο κλείσιμο των βλεφάρων, δηλαδή διαταραχή της λειτουργίας τους, χωρίς πρωτοπαθή βλάβη του οφθαλμού ή της όρασης ως αισθητηρίου. Πού οφείλεται ο βλεφαρόσπασμος Ο βλεφαρόσπασμος δεν ξεκινά από το μάτι, αλλά από τον εγκέφαλο. Τα βασικά γάγγλια και τα κινητικά κυκλώματα αποτυγχάνουν να φιλτράρουν σωστά τα ερεθίσματα και δίνουν υπερβολικές εντολές σύσπασης στους μύες των βλεφάρων. Ο βλεφαρόσπασμος ανήκει στις εστιακές δυστονίες, δηλαδή σε διαταραχές της κινητικότητας που σχετίζονται με δυσλειτουργία των δικτύων ρύθμισης της κίνησης στον εγκέφαλο, κυρίως των βασικών γαγγλίων και των συνδέσεών τους με τον θάλαμο, τον εγκεφαλικό φλοιό και την παρεγκεφαλίδα. Ποια είναι τα συμπτώματα του βλεφαρόσπασμου Ο βλεφαρόσπασμος εκδηλώνεται με προοδευτικά επιδεινούμενες ακούσιες συσπάσεις των βλεφάρων, που ξεκινούν ως αυξημένο βλεφάρισμα και καταλήγουν σε αναγκαστικό, βίαιο και παρατεταμένο κλείσιμο των ματιών, προκαλώντας σοβαρή διαταραχή της όρασης και της καθημερινής λειτουργικότητας. 1. Πρώιμα συμπτώματα Αυξημένο ανοιγοκλείσιμο των βλεφάρων (υπερβλεφαρισμός), πιο έντονο σε καταστάσεις κόπωσης, άγχους ή έντονου φωτός. Αίσθημα ερεθισμού ή ξηρότητας στα μάτια, που πολλές φορές οδηγεί τον ασθενή να πιστεύει ότι πρόκειται για οφθαλμολογικό πρόβλημα. Φωτοφοβία (υπερευαισθησία στο φως). Ήπια, ακούσια μυοσπασμικά τινάγματα στα βλέφαρα, συνήθως αμφοτερόπλευρα. 2. Εγκατεστημένα συμπτώματα Ακούσιες, επαναλαμβανόμενες ή παρατεταμένες συσπάσεις των μυών γύρω από τα μάτια. Βίαιο κλείσιμο των βλεφάρων που ο ασθενής δεν μπορεί να ελέγξει εκούσια. Οι σπασμοί επιδεινώνονται με έντονο φως, διάβασμα, οδήγηση, στρες, ενώ μπορεί να μειώνονται προσωρινά όταν ο ασθενής χαλαρώνει ή κατά την ομιλία. Το άνοιγμα των βλεφάρων γίνεται δύσκολο, ακόμη και όταν το άτομο προσπαθεί να τα κρατήσει ανοικτά. 3. Προχωρημένα συμπτώματα Παρατεταμένη αδυναμία ανοίγματος των ματιών λόγω συνεχών σπασμών που οδηγεί σε λειτουργική τύφλωση (όχι λόγω βλάβης της όρασης, αλλά επειδή τα βλέφαρα παραμένουν κλειστά). Δυσκολία στην ανάγνωση, οδήγηση, εργασία και σε κάθε δραστηριότητα που απαιτεί οπτική συγκέντρωση. Ψυχολογική επιβάρυνση: άγχος, κοινωνική απομόνωση, ακόμη και καταθλιπτική συμπτωματολογία εξαιτίας της αναπηρίας που προκαλεί. Ποια άτομα προσβάλλονται από βλεφαρόσπασμο Ο βλεφαρόσπασμος εμφανίζεται κυρίως σε γυναίκες μέσης ή μεγαλύτερης ηλικίας (40–70 ετών), ενώ επιβαρυντικοί παράγοντες είναι η ξηροφθαλμία, η φωτοφοβία, το στρες και σπανιότερα η γενετική προδιάθεση. Παρότι ο βλεφαρόσπασμος είναι μια σχετικά σπάνια διαταραχή, ωστόσο υπάρχουν συγκεκριμένα δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά που σχετίζονται με την εμφάνισή του: 1. Ηλικία Συνήθως εμφανίζεται στην μέση και ώριμη ενήλικη ηλικία. Η τυπική ηλικία έναρξης είναι μεταξύ 40 και 70 ετών. Σπάνια εμφανίζεται σε νεαρότερες ηλικίες. 2. Φύλο Υπάρχει σαφής υπεροχή στις γυναίκες. Οι μελέτες δείχνουν περίπου 2–3 φορές συχνότερη εμφάνιση σε γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες. 3. Προδιαθεσικοί παράγοντες / ομάδες κινδύνου Άτομα με χρόνια οφθαλμική ξηρότητα ή χρόνια ερεθιστικά συμπτώματα (π.χ. ξηροφθαλμία, βλεφαρίτιδα). Άτομα με υπερευαισθησία στο φως (φωτοφοβία). Ασθενείς με άγχος ή παρατεταμένη ψυχολογική κόπωση, που μπορεί να επιδεινώνουν τον σπασμό. Σε μικρότερο ποσοστό, άτομα με οικογενειακό ιστορικό δυστονιών, γεγονός που υποδηλώνει πιθανό γενετικό υπόβαθρο. Μπορεί να συνυπάρξει με άλλες εστιακές δυστονίες, π.χ. στον τράχηλο ή στο πρόσωπο (σύνδρομο Meige). Επιπτώσεις Ο βλεφαρόσπασμος μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την καθημερινότητα, όπως: Δυσκολία στην ανάγνωση και στη χρήση ηλεκτρονικών συσκευών. Περιορισμοί στην οδήγηση και στην εργασία. Κοινωνική απομόνωση λόγω της ορατής κινητικής διαταραχής. Δευτερογενή ψυχολογικά προβλήματα (άγχος, καταθλιπτικά συμπτώματα). Πόσο συχνός είναι ο βλεφαρόσπασμος Ο βλεφαρόσπασμος θεωρείται σπάνια νευρολογική διαταραχή, αλλά όχι εξαιρετικά σπάνια. Επιδημιολογικά στοιχεία Η συχνότητα στον γενικό πληθυσμό εκτιμάται περίπου σε 20–50 άτομα ανά 1.000.000 . Η επίπτωση (νέα περιστατικά ανά έτος) κυμαίνεται γύρω στο 1–2 περιστατικά ανά 100.000 πληθυσμού. Αποτελεί τη συχνότερη μορφή εστιακής δυστονίας του προσώπου. Δημογραφικές τάσεις Ηλικία: συνήθως αρχίζει μεταξύ 40–70 ετών και η μέση ηλικία έναρξης είναι γύρω στα 55 χρόνια. Φύλο: εμφανίζεται περίπου 2–3 φορές συχνότερα στις γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες. Γεωγραφία/πληθυσμοί: δεν φαίνεται να υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα σε φυλές ή γεωγραφικές περιοχές, αν και οι μελέτες είναι περιορισμένες. Κλινική σημασία Παρότι σπάνιος, ο βλεφαρόσπασμος έχει δυσανάλογα μεγάλη επίπτωση στη λειτουργικότητα του ασθενούς: Μπορεί να οδηγήσει σε λειτουργική τύφλωση, δηλαδή ανικανότητα να δει κανείς, όχι λόγω βλάβης στην όραση, αλλά λόγω ακούσιου κλεισίματος των βλεφάρων. Προκαλεί σοβαρούς περιορισμούς στην οδήγηση, εργασία, ανάγνωση και στην καθημερινότητα. Ποιά είναι η ταξινόμηση του βλεφαρόσπασμου Ο βλεφαρόσπασμος ανάλογα με την έκταση και τη συνύπαρξη άλλων διαταραχών, ταξινομείται σε: 1. Καλοήθης (ιδιοπαθής ή πρωτοπαθής) βλεφαρόσπασμος Χαρακτηριστικά: Αφορά αποκλειστικά τους μυς των βλεφάρων (κυρίως orbicularis oculi). Δεν συνυπάρχουν άλλες νευρολογικές εκδηλώσεις. Η όραση ως αισθητήριο παραμένει φυσιολογική, αλλά διαταράσσεται η λειτουργική ικανότητα λόγω των σπασμών. Κλινική σημασία: Είναι η πιο συχνή μορφή βλεφαρόσπασμου. Μπορεί να προκαλέσει σημαντική λειτουργική αναπηρία (ανάγνωση, οδήγηση, εργασία). Δεν εξελίσσεται σε γενικευμένη νευρολογική νόσο και δεν σχετίζεται με βλάβες του εγκεφάλου που οδηγούν σε θάνατο ή νευροεκφυλισμό. 2. Ειδικές μορφές βλεφαρόσπασμου α) Σύνδρομο Meige (Βλεφαροστοματοπροσωπική δυστονία) Ο βλεφαρόσπασμος συνυπάρχει με στοματογναθική δυστονία και μπορεί να συμμετέχουν οι μύες του τραχήλου. Κλινική εικόνα: Βίαιες συσπάσεις προσώπου (μάτια + στόμα + σαγόνι). Δυσκολία στην ομιλία, στη μάσηση, στην κατάποση. Σημασία: Αποτελεί πιο βαριά μορφή δυστονίας, με σημαντικότερη λειτουργική αναπηρία. β) Εξάπλωση δυστονίας Ο βλεφαρόσπασμος μπορεί να είναι η πρώτη εκδήλωση μιας ευρύτερης δυστονικής διαταραχής. Ενδέχεται να εξαπλωθεί σε: μύες του κάτω προσώπου, μύες του τραχήλου, σπανιότερα σε άλλα τμήματα του σώματος. γ) Δευτεροπαθής βλεφαρόσπασμος Προκαλείται από υποκείμενη βλάβη ή νόσο του νευρικού συστήματος (π.χ. τραύμα, φαρμακευτική επίδραση, νευροεκφυλιστικές νόσοι). Σπάνιος σε σχέση με τον ιδιοπαθή. Πώς γίνεται η διάγνωση του βλεφαρόσπασμου Η διάγνωση του βλεφαρόσπασμου είναι κατά βάση κλινική και στηρίζεται στην προσεκτική αξιολόγηση του ιστορικού και της φυσικής εξέτασης. Ο ασθενής συνήθως αναφέρει σταδιακή έναρξη με αυξημένο ανοιγοκλείσιμο των βλεφάρων, φωτοευαισθησία και αίσθημα ξηρότητας, που εξελίσσονται σε ακούσιες, βίαιες και παρατεταμένες συσπάσεις των βλεφάρων. Στην κλινική εξέταση παρατηρούνται επαναλαμβανόμενα επεισόδια σύσπασης του orbicularis oculi και σχετιζόμενων μυών τα οποία οδηγούν σε αναγκαστικό κλείσιμο των βλεφάρων παρά τη διατήρηση φυσιολογικής όρασης και της ακέραιης οφθαλμολογικής ανατομίας. Ωστόσο ο νευρολόγος οφείλει να αποκλείσει άλλες καταστάσεις που μπορεί να μιμηθούν τον βλεφαρόσπασμο. Η μυοκυμία βλεφάρου αποτελεί συχνή παγίδα διάγνωσης, καθώς εκδηλώνεται με μικρά τινάγματα χωρίς βίαιο κλείσιμο. Ο ημισπασμός προσώπου διαφοροποιείται επειδή είναι συνήθως μονόπλευρος και αφορά ευρύτερα τους μιμητικούς μύες. Επίσης, η απραξία ανοίγματος βλεφάρου διακρίνεται από την αδυναμία εκκίνησης της ανύψωσης χωρίς συσπαστικά επεισόδια. Δεν υπάρχει ειδικός εργαστηριακός ή απεικονιστικός δείκτης για τον βλεφαρόσπασμο και η απεικόνιση εγκεφάλου (π.χ. MRI) μπορεί να διενεργηθεί μόνο για τον αποκλεισμό δευτεροπαθών αιτιών (όπως αγγειακές βλάβες ή όγκους). Η ηλεκτροφυσιολογική μελέτη με ηλεκτρομυογράφημα μπορεί να δείξει ακούσια εκφόρτιση του orbicularis oculi, αλλά σπάνια είναι απαραίτητη για την κλινική διάγνωση. Η οφθαλμολογική εξέταση συμπληρώνει τη διαδικασία, καθώς αξιολογεί την ύπαρξη ξηροφθαλμίας ή άλλων τοπικών ερεθιστικών παραγόντων, που μπορεί να αποτελούν εκλυτικά ερεθίσματα. Παρ’ όλα αυτά, το βασικό εύρημα παραμένει ότι η ίδια η ανατομία του οφθαλμού είναι ακέραιη και η όραση διατηρείται, με τη διαταραχή να εστιάζεται στη νευρολογική ρύθμιση της λειτουργίας των βλεφάρων. Συνεπώς, η διάγνωση του βλεφαρόσπασμου τίθεται όταν παρατηρείται αμφοτερόπλευρη, εστιακή δυστονία των βλεφάρων, που εκδηλώνεται με ακούσιες και επαναλαμβανόμενες συσπάσεις οδηγώντας σε βίαιο κλείσιμο των ματιών, με ταυτόχρονη απουσία άλλης πρωτοπαθούς οφθαλμολογικής ή νευρολογικής βλάβης. Ποια είναι η θεραπεία του βλεφαρόσπασμου Η θεραπευτική αντιμετώπιση του βλεφαρόσπασμου στοχεύει στη μείωση των ακούσιων συσπάσεων και στη βελτίωση της λειτουργικότητας και ποιότητας ζωής του ασθενούς. Δεδομένου ότι η ακριβής αιτιολογία δεν είναι πλήρως διευκρινισμένη και οι παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί εντοπίζονται στα βασικά γάγγλια και στην αισθητικο-κινητική ολοκλήρωση, η θεραπεία είναι συμπτωματική και όχι αιτιολογική. Η πρώτης γραμμής θεραπεία για τον βλεφαρόσπασμο η οποία έχει αναγνωριστεί διεθνώς ως η πιο αποτελεσματική και ασφαλής μέθοδος, είναι οι ενέσεις αλλαντικής τοξίνης Botox στους προσβεβλημένους μύες. Αναλυτικά η θεραπεία με Botox Η αλλαντική τοξίνη τύπου Α – Botox δρα προ-συναπτικά στη νευρομυϊκή σύναψη. Αναστέλλει την απελευθέρωση ακετυλοχολίνης από τα κινητικά άκρα των νευρώνων. Προκαλεί χημική απονεύρωση των μυών, με αποτέλεσμα την παροδική μείωση της υπερκινητικότητας και του σπασμού. Η δράση είναι τοπική (στο σημείο έγχυσης) και αναστρέψιμη, καθώς με την πάροδο του χρόνου δημιουργούνται νέες νευρομυϊκές συνάψεις. Τεχνική χορήγησης Γίνεται με ενδομυϊκές μικροενέσεις σε συγκεκριμένα σημεία των μυών που συμμετέχουν στη σύγκλειση των βλεφάρων ανάλογα με την κλινική εικόνα. Οι δόσεις εξατομικεύονται και συνήθως χρησιμοποιούνται 25–50 μονάδες ανά οφθαλμό (διαφοροποιείται ανάλογα με το σκεύασμα). Η διαδικασία είναι ταχεία, ανεκτή από τον ασθενή και πραγματοποιείται στο ιατρείο, χωρίς αναισθησία. Αποτελεσματικότητα Η δράση ξεκινά σε 3–7 ημέρες μετά την έγχυση. Η μέγιστη βελτίωση παρατηρείται σε 2–4 εβδομάδες. Η διάρκεια του αποτελέσματος είναι περίπου 3–4 μήνες, μετά τους οποίους απαιτείται επανάληψη. Περισσότεροι από 80–90% των ασθενών εμφανίζουν σημαντική βελτίωση των συμπτωμάτων. Συμπληρωματικές θεραπείες: Φαρμακευτική αγωγή (συμπληρωματική, όχι πρώτης επιλογής) Βενζοδιαζεπίνες (π.χ. κλοναζεπάμη) → μπορεί να μειώσουν τους σπασμούς, αλλά με περιορισμένη αποτελεσματικότητα. Αντιχολινεργικά (π.χ. τριεξιφαινιδύλη) → χρησιμοποιούνται σπανιότερα, λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών. Μυοχαλαρωτικά (βακλοφένη) → μερικές φορές βοηθούν, αλλά δεν αποτελούν βασική θεραπεία. Χειρουργικές επιλογές (σε ανθεκτικές περιπτώσεις) Μυεκτομή orbicularis oculi: αφαίρεση τμημάτων του μυός. Βαθιά εγκεφαλική διέγερση (Deep Brain Stimulation – DBS): σε εξαιρετικά ανθεκτικές περιπτώσεις, κυρίως όταν ο βλεφαρόσπασμος αποτελεί μέρος γενικευμένης δυστονίας. Άλλα βοηθητικά μέτρα Χρήση γυαλιών ηλίου για μείωση φωτοφοβίας. Τεχνητά δάκρυα σε περιπτώσεις ξηροφθαλμίας. Τεχνικές χαλάρωσης και διαχείρισης στρες, που συχνά λειτουργούν βοηθητικά. Ποια είναι η πρόγνωση του βλεφαρόσπασμου Ο βλεφαρόσπασμος είναι συνήθως χρόνια αλλά μη απειλητική για τη ζωή διαταραχή, με μεταβλητή πορεία ανάλογα με τον τύπο και την ανταπόκριση στη θεραπεία. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η νόσος ξεκινά σταδιακά με ήπιες συσπάσεις των βλεφάρων και προοδευτικά επιδεινώνεται. Η εξέλιξη μπορεί να σταθεροποιηθεί μετά από μερικά χρόνια, χωρίς περαιτέρω επιδείνωση, ιδίως στον καλοήθη βλεφαρόσπασμο. Στις ειδικές μορφές, όπως το σύνδρομο Meige, η δυστονία μπορεί να εξαπλωθεί σε άλλες μυϊκές ομάδες του προσώπου και του τραχήλου, αυξάνοντας τη σοβαρότητα και τη λειτουργική αναπηρία. Λειτουργική επίπτωση Παρά τη διατήρηση της φυσιολογικής όρασης, η συνεχής ακούσια σύσπαση μπορεί να οδηγήσει σε λειτουργική τύφλωση, που περιορίζει δραστηριότητες όπως ανάγνωση, οδήγηση και εργασία. Η καθημερινότητα των ασθενών μπορεί να επηρεαστεί σημαντικά, και δευτερογενώς να προκληθούν ψυχολογικές επιπτώσεις (άγχος, κοινωνική απομόνωση). Ανταπόκριση στη θεραπεία Η ενδομυϊκή χορήγηση Botox προσφέρει εντυπωσιακή και ασφαλή βελτίωση στη μεγάλη πλειονότητα των ασθενών (>80–90%). Οι θεραπείες δεν θεραπεύουν τη νόσο αιτιολογικά, αλλά διαχειρίζονται τα συμπτώματα με σταθερή, επαναλαμβανόμενη εφαρμογή. Οι φαρμακευτικές θεραπείες έχουν περιορισμένη αποτελεσματικότητα, ενώ οι χειρουργικές επεμβάσεις προορίζονται για ανθεκτικές ή εκτεταμένες μορφές. Μακροπρόθεσμη πρόγνωση Σε καλοήθη μορφή, οι ασθενείς διατηρούν συνήθως πλήρη νευρολογική λειτουργία, με τις περιοδικές ενέσεις Botox να ελέγχουν τα συμπτώματα. Στις ειδικές μορφές (Meige ή γενικευμένες δυστονίες), μπορεί να παρατηρηθεί σταδιακή επιδείνωση ή επέκταση των δυστονικών σπασμών, απαιτώντας πολυπαραγοντική θεραπευτική στρατηγική. Σπάνια, ο βλεφαρόσπασμος σχετίζεται με νευροεκφυλιστικές νόσους, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις παραμένει περιορισμένος στους μυς των βλεφάρων ή του προσώπου. Συμπερασματικά Ο βλεφαρόσπασμος είναι χρόνια αλλά μη απειλητική διαταραχή, με προοδευτικά αυξανόμενη ή σταθερή συμπτωματολογία. Μπορεί να είναι πολύ ενοχλητικός και να δυσκολεύει την καθημερινότητα, ωστόσο δεν είναι επικίνδυνος για τη ζωή ούτε προκαλεί μόνιμη απώλεια όρασης. Με τη σωστή θεραπεία, κυρίως με τις ενέσεις Botox, τα συμπτώματα μπορούν να ελεγχθούν σε μεγάλο βαθμό, ώστε ο ασθενής να συνεχίσει τις καθημερινές του δραστηριότητες και να έχει καλή ποιότητα ζωής. Είναι σημαντικό ο ασθενής να παρακολουθεί τα συμπτώματα και να συνεργάζεται στενά με τον γιατρό του, γιατί η έγκαιρη αντιμετώπιση μειώνει την ένταση των σπασμών και προστατεύει τη λειτουργικότητά του. Αν και η νόσος δεν είναι απειλητική, η έλλειψη θεραπείας μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική κοινωνική δυσκολία, ψυχολογική επιβάρυνση και περιορισμό της καθημερινότητας. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Τι είναι η υπεριδρωσία Η υπεριδρωσία είναι μια ιατρική κατάσταση κατά την οποία το άτομο ιδρώνει περισσότερο από το φυσιολογικό, πέρα από τις ανάγκες του σώματος για θερμορύθμιση. Δεν σχετίζεται πάντα με ζέστη, άσκηση ή άγχος, γιατί το άτομο μπορεί να ιδρώνει υπερβολικά ακόμη και σε δροσερές και ήρεμες συνθήκες. Πόσοι άνθρωποι πάσχουν από υπεριδρωσία στον γενικό πληθυσμό Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν επίσημες εθνικές στατιστικές μελέτες για την υπεριδρωσία, αλλά βάσει ευρωπαϊκών δεδομένων, εκτιμάται ότι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός πριν από 5 ημέρες διαβάστηκε 2 λεπτά 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας Με αξιοσημείωτη επιτυχία έκλεισε το 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας, που πραγματοποιήθηκε από 20 έως 22 Νοεμβρίου 2025 στην Αράχωβα. Κορυφαίοι ειδικοί από όλο τον κόσμο συζήτησαν και παρουσίασαν κατά την διάρκεια των 3 ημερών του συνεδρίου, σημαντικές πληροφορίες που βοηθούν στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των νευρολογικών παθήσεων. Ο Καθηγητής Νευρολογίας κύριος Γκατζώνης συμμετείχε ως Ομιλητής και ως Προεδρείο στις συζητήσε Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 23 Νοε 2025 διαβάστηκε 1 λεπτά Τι είναι η ινομυαλγία ? Παλιότερα η ινομυαλγία αμφισβητούταν και υποτιμούταν ακόμη και από τους γιατρούς. Όμως η ινομυαλγία είναι μια πραγματική, χρόνια πάθηση που σχετίζεται με τον τρόπο που ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα επεξεργάζονται τα σήματα του πόνου. Παρότι δεν προκαλεί βλάβες στους μυς ή στις αρθρώσεις, είναι όμως πολυσυμπτωματική πάθηση, που επηρεάζει την σωματική και την ψυχική υγεία. Η ινομυαλγία είναι ένα χρόνιο σύνδρομο κεντρικής ευαισθητοποίησης, που ανήκει στις λειτουργικές σωματ Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 9 Νοε 2025 διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων. Βλεφαρόσπασμος και Botox

Η διαβητική νευροπάθεια εξελίσσεται αθόρυβα αλλά σταθερά, με ρυθμό που εξαρτάται από τη διάρκεια του διαβήτη, την ποιότητα ρύθμισής του και άλλους μεταβολικούς/αγγειακούς παράγοντες | Νευρολόγος Γκατζώνης | Νευρολόγος Αθήνα | NEVROLOGOS | Ημικρανία, γιατρος για πονοκεφαλο, γιατρος για ημικρανια, Κεφαλαλγία, παρκινσον, αλτσχαιμερ, πονοκέφαλος, Νευρολόγος για Ημικρανία, θεραπεία Επιληψίας, γιατρός για Επιληψία, καλός νευρολόγος στην Αθήνα Διαβητική νευροπάθεια, Συμπτώματα, Διάγνωση, Θεραπεία Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος Η διαβητική νευροπάθεια είναι μια συχνή και σοβαρή επιπλοκή του σακχαρώδους διαβήτη που επηρεάζει το νευρικό σύστημα, κυρίως τα περιφερικά νεύρα (δηλαδή τα αισθητικά, κινητικά ή αυτόνομα νεύρα εκτός του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού), καθώς και τα μικρά αγγεία που τα αιματώνουν, προκαλώντας ποικίλα συμπτώματα και λειτουργικές διαταραχές. Πού οφείλεται η διαβητική νευροπάθεια Οφείλεται κυρίως στην παρατεταμένη υπεργλυκαιμία (υψηλό σάκχαρο στο αίμα), η οποία οδηγεί σε εκφυλιστικές αλλοιώσεις των νευρικών ινών. Παρακάτω ακολουθεί μία ανάλυση της παθοφυσιολογίας της: Η μακροχρόνια αύξηση των επιπέδων γλυκόζης οδηγεί σε σχηματισμό προϊόντων τελικής γλυκοζυλίωσης (AGEs) που καταστρέφουν τις πρωτεΐνες και τα ένζυμα των κυττάρων, διαταράσσει τη μικροκυκλοφορία και μειώνει την παροχή οξυγόνου στα νεύρα. Παράλληλα η υπεργλυκαιμία αυξάνει την παραγωγή ελευθέρων ριζών (ROS), που προκαλούν μείωση της αντιοξειδωτικής άμυνας και οδηγούν σε βλάβη των μιτοχονδρίων και απόπτωση των νευρικών κυττάρων. Η χρόνια υπεργλυκαιμία προκαλεί αγγειοπάθεια των μικρών αιμοφόρων αγγείων που τροφοδοτούν τα νεύρα οδηγώντας σε ισχαιμία των νευρικών ινών και απώλεια της νευρικής λειτουργίας. Επιπλέον ο διαβήτης προκαλεί την ενεργοποίηση των προ-φλεγμονωδών κυτοκινών (TNF-α, IL-6), που επιτείνουν τη βλάβη στα νεύρα. Ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση διαβητικής νευροπάθειας Οι παράγοντες κινδύνου για διαβητική νευροπάθεια είναι ποικίλοι και σχετίζονται με τη διάρκεια και σοβαρότητα του σακχαρώδους διαβήτη, καθώς και με γενικούς μεταβολικούς και αγγειακούς παράγοντες. Η έγκαιρη αναγνώρισή τους βοηθά στην πρόληψη ή επιβράδυνση της εξέλιξης της νευροπάθειας. Κύριοι Παράγοντες Κινδύνου: Η χρονιότητα της διαβητοπάθειας και η παρατεταμένη υπεργλυκαιμία είναι ο πιο σημαντικός παράγοντας. Ο κίνδυνος αυξάνεται σημαντικά μετά από 5–10 χρόνια αρρύθμιστου διαβήτη. Η αρτηριακή υπέρταση αυξάνει τον κίνδυνο αγγειακής βλάβης και της νευρικής ισχαιμίας. Η δυσλιπιδαιμία. Τα υψηλά επίπεδα LDL, τα χαμηλά HDL και η υπερτριγλυκεριδαιμία σχετίζονται με βλάβες στο περιφερικό νευρικό σύστημα. Η παχυσαρκία (ιδίως κοιλιακή) συνδέεται με την ινσουλινοαντίσταση, το μεταβολικό σύνδρομο και την επιδείνωση της φλεγμονής. Το κάπνισμα συμβάλλει σε αγγειοπάθεια, οξειδωτικό stress και επιδείνωση της μικροκυκλοφορίας στα νεύρα. Η χρόνια νεφρική νόσος / λευκωματουρία, αποτελεί σημάδι μικροαγγειοπάθειας με υψηλό συσχετισμό για νευρική βλάβη. Ο καθιστικός τρόπος ζωής και η φυσική αδράνεια επιδεινώνει την αντίσταση στην ινσουλίνη και τον γλυκαιμικό έλεγχο. Η ηλικία. Η αύξηση της ηλικίας αυξάνει και τον κίνδυνο λόγω συσσωρευμένων βλαβών στα αγγεία και στα περιφερικά και αυτόνομα νεύρα. Η γενετική προδιάθεση, καθώς ορισμένα άτομα έχουν γενετική ευαισθησία στην ανάπτυξη νευροπάθειας σε έδαφος υπεργλυκαιμίας. Ποιες είναι οι μορφές της διαβητικής νευροπάθειας Οι μορφές της διαβητικής νευροπάθειας είναι διαφορετικές κλινικές οντότητες που σχετίζονται με τη νευρολογική βλάβη λόγω χρόνιας υπεργλυκαιμίας στον σακχαρώδη διαβήτη. Καθεμία προσβάλλει διαφορετικά νευρικά υποσυστήματα και εμφανίζεται με χαρακτηριστική συμπτωματολογία και παθοφυσιολογία. Υπάρχουν τέσσερεις βασικές μορφές της νόσου, ανάλογα με τα νεύρα που επηρεάζονται. Ένας ασθενής μπορεί να πάσχει από μία έως και περισσότερες μορφές της νόσου. Αναλυτικά: Περιφερική διαβητική νευροπάθεια Πρόκειται για την πιο συνηθισμένη μορφή της νόσου (60-70% των περιπτώσεων). Προκαλεί Αξονική εκφύλιση των αισθητικών και κινητικών νευρικών ινών. Επηρεάζει πρώτα τα πέλματα και τα πόδια, και ακολουθούν τα χέρια και τα μπράτσα. Τα συμπτώματά της είναι πιο έντονα την νύχτα κατά την διάρκεια του ύπνου και μπορεί να περιλαμβάνουν: Μούδιασμα Μυρμήγκιασμα Φαγούρα Αίσθημα καψίματος Βελονιές και τσιμπήματα Μυϊκή αδυναμία Υπεραισθησία ή απώλεια αισθητικότητας Πόνος στα πέλματα, στα δάχτυλα και στις κνήμες, συχνά νυκτερινός Κινητική αδυναμία και ατροφία μικρών μυών του ποδιού Απώλεια ισορροπίας και συντονισμού Διαβητικά έλκη ποδιών και παραμορφώσεις Αυτόνομη διαβητική νευροπάθεια Η μορφή αυτή επηρεάζει το αυτόνομο νευρικό σύστημα του οργανισμού που ελέγχει την καρδιά, τα μάτια, το πεπτικό και ουροποιητικό σύστημα, τον ιδρώτα και την αναπνοή. Οι βλάβες που δημιουργούνται στα μεταγαγγλιακά συμπαθητικά και παρασυμπαθητικά νεύρα, προκαλούν απώλεια ελέγχου της κινητικότητας των σπλάχνων, του καρδιακού ρυθμού, της ουροδόχου κύστης, κ.ά. Τα συμπτώματα της περιλαμβάνουν: Διαταραχές της καρδιακής λειτουργίας, ταχυαρρυθμίες, βραδυκαρδίες, υπέρταση ή υπόταση, σιωπηλή ισχαιμία. Δυσκαταποσία, γαστροπάρεση, ναυτία, έμετοι, δυσπεψία, διάρροια ή δυσκοιλιότητα. Επαναλαμβανόμενες ουρολοιμώξεις, ατονία ουροδόχου κύστης και ακράτεια ούρων. Στυτική δυσλειτουργία. Διαταραχές στην όραση και προσβολή του αμφιβληστροειδούς. Ανομοιόμορφη εφίδρωση ή ανιδρωσία. Κόπωση, ζάλη, αίσθημα λιποθυμίας κ.α. Εγγύς διαβητική νευροπάθεια Η μορφή αυτή ονομάζεται και μηριαία νευροπάθεια που επηρεάζει τα νεύρα στους μηρούς, τους γοφούς, τους γλουτούς, τις γάμπες και τα πέλματα. Τα συμπτώματα της περιλαμβάνουν: Έντονο πόνο στον μηρό, στη γλουτιαία χώρα ή στην πλάγια γάμπα. Μυϊκή αδυναμία του τετρακεφάλου με δυσκολία στο περπάτημα ή στην ανύψωση από καθιστή θέση. Ατροφία των μυών του μηρού που μπορεί να εξελιχθεί και σε αμφοτερόπλευρη μορφή. Συνήθως εμφανίζεται σε ηλικιωμένους διαβητικούς ασθενείς και ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους άνδρες με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Εστιακή διαβητική νευροπάθεια Η μορφή αυτή επηρεάζει συγκεκριμένο νεύρο ή νευρική ομάδα, με αιφνίδια έναρξη που εκδηλώνεται με οξύ πόνο που μπορεί να διαρκέσει ακόμη και μήνες. Μπορεί να επηρεάσει οποιοδήποτε νεύρο του σώματος, όπως αυτά των ποδιών, της μέσης ή του θώρακα. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν πόνο, μούδιασμα, μυρμήγκιασμα ή αδυναμία στο προσβεβλημένο νεύρο. Εμφανίζεται συνήθως στους ηλικιωμένους ασθενείς και μπορεί να προκαλέσει: Πόνο πίσω από το ένα μάτι. Πάρεση στη μία πλευρά του προσώπου. Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα. Μούδιασμα, μυρμήγκιασμα και πόνο στον αυχένα, στο στήθος, το χέρι, την κοιλιά, την λεκάνη, το ισχίο, τον μηρό, το πέλμα, κ.α. Ποια είναι η συχνότητα της διαβητικής νευροπάθειας στον γενικό πληθυσμό Η διαβητική νευροπάθεια μπορεί να εμφανιστεί σε κάθε ηλικία, ασθενών με αρρύθμιστο σακχαρώδη διαβήτη και να συντρέχουν οι κατάλληλοι παράγοντες κινδύνου (όπως χρόνια υπεργλυκαιμία). Παρ' όλα αυτά, η συχνότητά της αυξάνεται σημαντικά με την ηλικία και τη διάρκεια της νόσου. Επιδημιολογικά Στοιχεία: Περίπου 8–10% του παγκόσμιου πληθυσμού πάσχει από σακχαρώδη διαβήτη (κυρίως τύπου 2). Από αυτούς, το 30–50% θα εμφανίσει κάποια μορφή διαβητικής νευροπάθειας στη διάρκεια της ζωής του. Ηλικίες που προσβάλλει η διαβητική νευροπάθεια: Τα παιδιά & οι έφηβοι με τύπου 1 διαβήτη σπάνια εμφανίζουν διαβητική νευροπάθεια στα πρώτα χρόνια. Όμως μπορεί να εμφανιστεί μετά από >5 χρόνια κακής ρύθμισης. Ενήλικες 30–50 ετών κυρίως ασθενείς με τύπου 2 διαβήτη, εφόσον έχουν αδιάγνωστο διαβήτη επί χρόνια (κάτι συχνό στον τύπο 2), η νευροπάθεια μπορεί να είναι παρούσα ήδη κατά τη διάγνωση. Ηλικιωμένοι >60 ετών. Αυτή η ομάδα έχει τη μεγαλύτερη επίπτωση της διαβητικής νευροπάθειας με αυξημένες επιπλοκές. Ποια είναι η πρόγνωση της διαβητικής νευροπάθειας Η πρόγνωση της διαβητικής νευροπάθειας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον τύπο, τη διάγνωση σε πρώιμο στάδιο και κυρίως από το κατά πόσο ελέγχεται ο σακχαρώδης διαβήτης και οι συνυπάρχοντες παράγοντες κινδύνου. Στις περισσότερες περιπτώσεις, ειδικά όταν η νευροπάθεια είναι προχωρημένη, οι βλάβες στα νεύρα είναι μόνιμες. Ωστόσο, μπορεί να επιτευχθεί σταθεροποίηση ή μερική βελτίωση των συμπτωμάτων με σωστή παρέμβαση. Την χειρότερη πρόγνωση την έχει η Αυτόνομη διαβητική νευροπάθεια όταν επηρεάζει το καρδιαγγειακό σύστημα, όπου η θνησιμότητα αυξάνεται σημαντικά. Ποιος είναι ο ρυθμός εξέλιξης της διαβητικής νευροπάθειας Ο ρυθμός εξέλιξης της διαβητικής νευροπάθειας είναι προοδευτικός και πολυπαραγοντικός, εξαρτώμενος κυρίως από τη διάρκεια και ρύθμιση του διαβήτη, αλλά και από άλλους μεταβολικούς, αγγειακούς και γενετικούς παράγοντες. Στον διαβήτη τύπου 1, εμφανίζεται συνήθως μετά από 5–10 έτη ανεπαρκούς ρύθμισης. Στον διαβήτη τύπου 2, μπορεί να εμφανιστεί ήδη κατά τη διάγνωση ή μέσα σε 3–5 χρόνια, ειδικά αν δεν υπάρχει καλή γλυκαιμική ρύθμιση. Πώς γίνεται η διάγνωση της διαβητικής νευροπάθειας Η διάγνωση της διαβητικής νευροπάθειας δεν βασίζεται μόνο στα συμπτώματα, αλλά και σε αντικειμενική εκτίμηση της λειτουργίας των νεύρων, με σκοπό τον πρώιμο εντοπισμό, την παρακολούθηση της εξέλιξης και την πρόληψη σοβαρών επιπλοκών. Η διαγνωστική προσέγγιση μπορεί να περιλαμβάνει κλινική αξιολόγηση, εκτίμηση συμπτωμάτων, αντικειμενική νευρολογική εξέταση και παρακλινικές εξετάσεις, όπως: Ιστορικό ασθενούς με συμπτώματα, όπως μουδιάσματα, αιμωδίες, καυσαλγία, τσιμπήματα ή «ηλεκτρισμούς» στα άκρα, αίσθημα ξηρότητας ή καψίματος στα πέλματα, ειδικά τη νύχτα, κράμπες ή μυϊκή αδυναμία, ζάλη, ορθοστατική υπόταση, κ.α. Νευρολογική εξέταση για την αξιολόγηση της αισθητικότητας, των αντανακλαστικών, της κινητικότητας, της ισορροπίας / στάσης, της αυτόνομης λειτουργίας, κ.α. Ηλεκτροφυσιολογικός έλεγχος (όταν απαιτείται), για επιβεβαίωση τυχούσας νευραξονικής ή απομυελινωτικής βλάβης, ριζοπάθειας, κ.α. Εργαστηριακές εξετάσεις για βιταμίνη B12, νεφρική και ηπατική λειτουργία, θυρεοειδικές ορμόνες, ηλεκτρολύτες, παραπρωτεΐνες, κ.α. Ποια είναι θεραπεία της διαβητικής νευροπάθειας Η θεραπεία είναι συνήθως πολυπαραγοντική και εξαρτάται από την βαρύτητα, τον τύπο και τα συμπτώματα της νευροπάθειας. Εστιάζει στον έλεγχο του σακχάρου, την ανακούφιση του πόνου, την πρόληψη των επιπλοκών και την αποκατάσταση των νευρικών λειτουργιών του ασθενούς καθώς και στην βελτίωση της ποιότητας ζωής του. Θεραπευτικά μέσα: Αντιδιαβητικά φάρμακα για την καλή ρύθμιση του σακχάρου. Αναστολείς DPP-4 για τη βελτίωση του μεταγευματικού σακχάρου. Αγγειοπροστατευτικά (όπως η λοπεραμίδη) για τον έλεγχο της υπεργλυκαιμίας. Αναστολείς του μετατροπέα του αγγειοτενσίνης και αντιοξειδωτικά για την προστασία των νευρικών κυττάρων από τις οξειδωτικές βλάβες. Συμπληρώματα βιταμινών B (B1, B6, B12) Φαρμακευτική αγωγή για ανακούφιση από τον πόνο και τη βελτίωση της λειτουργικότητας: Αντιεπιληπτικά: Pregabalin και Gabapentin Αντικαταθλιπτικά: Duloxetine και Amitriptyline Τοπικά αναισθητικά: Λιδοκαΐνη, Κάψαϊκίνη Οπιοειδή: Σε σοβαρές περιπτώσεις και υπό προσεκτική ιατρική παρακολούθηση (π.χ. τραμαδόλη). Φαρμακευτική αγωγή για αυτόνομη νευροπάθεια: Για την ορθοστατική υπόταση: Χορήγηση υγρών και αλδοστερόνης για τη βελτίωση της κυκλοφορίας. Για την γαστροπάρεση (διαταραχές κένωσης του στομάχου): Χορήγηση προκινητικών φαρμάκων και ειδική διατροφή. Συστηματική φροντίδα του δέρματος (αντισηπτική φροντίδα, τακτική επιθεώρηση των ποδιών). Φυσικοθεραπεία και αποκατάσταση: Ασκήσεις ενδυνάμωσης και ισορροπίας καθώς και εκπαίδευση για το πώς να αποφεύγονται τραυματισμοί και πτώσεις λόγω της μειωμένης αισθητικότητας. Τακτική παρακολούθηση από τον νευρολόγο και προσαρμογή της φαρμακευτικής αγωγής. Συμπερασματικά Η διαβητική νευροπάθεια εξελίσσεται αθόρυβα αλλά σταθερά, με ρυθμό που εξαρτάται από τη διάρκεια του διαβήτη, την ποιότητα ρύθμισής του και άλλους μεταβολικούς/αγγειακούς παράγοντες. Ένας 35χρονος με κακορρυθμισμένο διαβήτη για 10 χρόνια κινδυνεύει περισσότερο από έναν 60χρονο με καλά ρυθμισμένο σακχαρώδη διαβήτη. Η πρώιμη διάγνωση και η εντατική αντιμετώπιση είναι κρίσιμες για να επιβραδυνθεί η εξέλιξή της και να προληφθούν οι μη αναστρέψιμες βλάβες. Με συνεργασία, σωστή ρύθμιση του σακχάρου και εξατομικευμένη θεραπεία, μπορούμε να σταθεροποιήσουμε την κατάσταση και να διατηρήσουμε την ποιότητα ζωής του ασθενούς σε πολύ καλό επίπεδο. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Τι είναι η υπεριδρωσία Η υπεριδρωσία είναι μια ιατρική κατάσταση κατά την οποία το άτομο ιδρώνει περισσότερο από το φυσιολογικό, πέρα από τις ανάγκες του σώματος για θερμορύθμιση. Δεν σχετίζεται πάντα με ζέστη, άσκηση ή άγχος, γιατί το άτομο μπορεί να ιδρώνει υπερβολικά ακόμη και σε δροσερές και ήρεμες συνθήκες. Πόσοι άνθρωποι πάσχουν από υπεριδρωσία στον γενικό πληθυσμό Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν επίσημες εθνικές στατιστικές μελέτες για την υπεριδρωσία, αλλά βάσει ευρωπαϊκών δεδομένων, εκτιμάται ότι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός πριν από 5 ημέρες διαβάστηκε 2 λεπτά 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας Με αξιοσημείωτη επιτυχία έκλεισε το 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας, που πραγματοποιήθηκε από 20 έως 22 Νοεμβρίου 2025 στην Αράχωβα. Κορυφαίοι ειδικοί από όλο τον κόσμο συζήτησαν και παρουσίασαν κατά την διάρκεια των 3 ημερών του συνεδρίου, σημαντικές πληροφορίες που βοηθούν στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των νευρολογικών παθήσεων. Ο Καθηγητής Νευρολογίας κύριος Γκατζώνης συμμετείχε ως Ομιλητής και ως Προεδρείο στις συζητήσε Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 23 Νοε 2025 διαβάστηκε 1 λεπτά Τι είναι η ινομυαλγία ? Παλιότερα η ινομυαλγία αμφισβητούταν και υποτιμούταν ακόμη και από τους γιατρούς. Όμως η ινομυαλγία είναι μια πραγματική, χρόνια πάθηση που σχετίζεται με τον τρόπο που ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα επεξεργάζονται τα σήματα του πόνου. Παρότι δεν προκαλεί βλάβες στους μυς ή στις αρθρώσεις, είναι όμως πολυσυμπτωματική πάθηση, που επηρεάζει την σωματική και την ψυχική υγεία. Η ινομυαλγία είναι ένα χρόνιο σύνδρομο κεντρικής ευαισθητοποίησης, που ανήκει στις λειτουργικές σωματ Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 9 Νοε 2025 διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

Europe PMC Δημοσιεύσεις | Νευρολόγος Γκατζώνης | ειδικός στην επιληψία | Ιατρός Κεφαλαλγίας και Ημικρανίας | Ιατρός επιληψίας | ΓΚΑΤΖΩΝΗΣ | Νευρολόγος | Ιατρός για την επιληψία | Καλυτεροι νευρολογοι αθηνα, καθηγητες νευρολογοι αθηνα, νευρολογος καθηγητης πανεπιστημιου αθηνων, νευρολογος καθηγητης πανεπιστημιου αθηνων, κορυφαιος νευρολογος σκληρυνση κατα πλακας, καλυτερος γιατρος για σκληρυνση κατα πλακας PubMed Δημοσιεύσεις Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος PubMed ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ - Κάνετε κλικ στην παρακάτω εικόνα ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Τι είναι η υπεριδρωσία Η υπεριδρωσία είναι μια ιατρική κατάσταση κατά την οποία το άτομο ιδρώνει περισσότερο από το φυσιολογικό, πέρα από τις ανάγκες του σώματος για θερμορύθμιση. Δεν σχετίζεται πάντα με ζέστη, άσκηση ή άγχος, γιατί το άτομο μπορεί να ιδρώνει υπερβολικά ακόμη και σε δροσερές και ήρεμες συνθήκες. Πόσοι άνθρωποι πάσχουν από υπεριδρωσία στον γενικό πληθυσμό Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν επίσημες εθνικές στατιστικές μελέτες για την υπεριδρωσία, αλλά βάσει ευρωπαϊκών δεδομένων, εκτιμάται ότι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός πριν από 5 ημέρες διαβάστηκε 2 λεπτά 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας Με αξιοσημείωτη επιτυχία έκλεισε το 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας, που πραγματοποιήθηκε από 20 έως 22 Νοεμβρίου 2025 στην Αράχωβα. Κορυφαίοι ειδικοί από όλο τον κόσμο συζήτησαν και παρουσίασαν κατά την διάρκεια των 3 ημερών του συνεδρίου, σημαντικές πληροφορίες που βοηθούν στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των νευρολογικών παθήσεων. Ο Καθηγητής Νευρολογίας κύριος Γκατζώνης συμμετείχε ως Ομιλητής και ως Προεδρείο στις συζητήσε Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 23 Νοε 2025 διαβάστηκε 1 λεπτά Τι είναι η ινομυαλγία ? Παλιότερα η ινομυαλγία αμφισβητούταν και υποτιμούταν ακόμη και από τους γιατρούς. Όμως η ινομυαλγία είναι μια πραγματική, χρόνια πάθηση που σχετίζεται με τον τρόπο που ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα επεξεργάζονται τα σήματα του πόνου. Παρότι δεν προκαλεί βλάβες στους μυς ή στις αρθρώσεις, είναι όμως πολυσυμπτωματική πάθηση, που επηρεάζει την σωματική και την ψυχική υγεία. Η ινομυαλγία είναι ένα χρόνιο σύνδρομο κεντρικής ευαισθητοποίησης, που ανήκει στις λειτουργικές σωματ Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 9 Νοε 2025 διαβάστηκε 2 λεπτά

Η αλκοολική νευροπάθεια εμφανίζεται στο 25% έως 66% των χρόνιων αλκοολικών | Νευρολόγος Γκατζώνης | Επιληψία από Αλκοόλ | Νευρολόγος Αθήνα | Καλός νευρολόγος Γκατζώνης Αλκοολική Νευροπάθεια, κλινική εικόνα, Επιληψία από Αλκοόλ Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος, Ειδικός στις τοξικές περιφερικές νευροπάθειες Η Αλκοολική Νευροπάθεια είναι μια νευρολογική διαταραχή που προκαλείται από τη χρόνια και υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, η οποία οδηγεί σε βλάβη των περιφερικών νεύρων, δηλαδή των νεύρων που βρίσκονται έξω από τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό. Ανήκει στις περιφερικές νευροπάθειες, και ειδικότερα στις τοξικές ή μεταβολικές νευροπάθειες, αφού προκαλείται από την τοξική επίδραση του αλκοόλ. Ποια είναι η αιτιοπαθογένεια της αλκοολικής νευροπάθειας Η αιτιοπαθογένεια της αλκοολικής νευροπάθειας είναι πολυπαραγοντική και περιλαμβάνει: Άμεση τοξική επίδραση του αλκοόλ. Το αλκοόλ και οι μεταβολίτες του (κυρίως η ακεταλδεΰδη) είναι νευροτοξικοί και βλάπτουν απευθείας τη δομή και λειτουργία των περιφερικών νευρώνων. Υπάρχει εκφυλισμός των αξόνων και απώλεια μυελίνης, κυρίως των αισθητικών νευρικών ινών. Δευτερογενής έλλειψη θειαμίνης (Β1) και άλλων βιταμινών (Β6, Β12, νιασίνη) που επίσης συνεισφέρουν στην παθοφυσιολογία. Χρόνια αλκοολαιμία που αυξάνει τις κυτταροκίνες (TNF-α, IL-6). Ποια είναι η επιδημιολογία της αλκοολικής νευροπάθειας Η αλκοολική νευροπάθεια μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά είναι πιο συχνή σε ενήλικες που έχουν μακροχρόνια και έντονη κατανάλωση αλκοόλ. Συνήθως εμφανίζεται σε άτομα ηλικίας 30–60 ετών, καθώς η νευροπάθεια απαιτεί χρόνια έκθεση στο αλκοόλ για να αναπτυχθεί. Η αλκοολική νευροπάθεια εμφανίζεται στο 25% έως 66% των χρόνιων αλκοολικών. Ποια είναι η πρόγνωση της αλκοολικής νευροπάθειας Η πρόγνωση της αλκοολικής νευροπάθειας εξαρτάται κυρίως από τη διακοπή της κατανάλωσης αλκοόλ, τον βαθμό της εκφύλισης των νευρικών ινών κατά τη διάγνωση και την επαρκή χορήγηση θειαμίνης και άλλων βιταμινών. Χωρίς διακοπή της κατανάλωσης, η πορεία είναι προοδευτικά εκφυλιστική και μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη αναπηρία (βαριά αισθητικοκινητική πολυνευροπάθεια και αδυναμία βάδισης). 1. Άμεση φάση (εβδομάδες – πρώτοι μήνες μετά τη διακοπή) Διακοπή κατανάλωσης: Σταματά η συνεχιζόμενη τοξική βλάβη και μειώνεται το οξειδωτικό stress. Συμπληρώματα θειαμίνης και βιταμινών Β μπορούν να προλάβουν τον περαιτέρω εκφυλισμό, αλλά δεν αναστρέφουν άμεσα την ήδη υπάρχουσα εκφύλιση των αξόνων. Κλινικά, ο πόνος και τα αισθητικά συμπτώματα (καύσος, παραισθησίες) μπορεί να αρχίσουν να μειώνονται σε 4–12 εβδομάδες. Η κινητική λειτουργία σπάνια βελτιώνεται σημαντικά σε τόσο σύντομο διάστημα. 2. Υποξεία φάση (3–12 μήνες) Εφόσον ο ασθενής παραμένει σε αποχή και συνεχίζει τη διατροφική αποκατάσταση, ξεκινά αναγέννηση των νευρικών ινών. Η διαδικασία αυτή είναι βραδεία και η αναγέννηση των αξόνων υπολογίζεται περίπου σε 1–3 mm την ημέρα, γεγονός που σημαίνει ότι η αποκατάσταση σε μακρούς νευράξονες (όπως στα κάτω άκρα) απαιτεί πολλούς μήνες έως και πάνω από ένα έτος. Κλινικά, μπορεί να βελτιωθεί η σταθερότητα στο βάδισμα, η μυϊκή δύναμη, αλλά σπάνια επανέρχεται πλήρως η φυσιολογική λειτουργία, ειδικά αν υπήρχε σοβαρή κινητική συμμετοχή. 3. Μακροπρόθεσμη φάση (1–3 χρόνια) Αν η αποχή από το αλκοόλ διατηρείται και δεν υπάρχουν άλλες νευροτοξικές επιβαρύνσεις (π.χ. ηπατική ανεπάρκεια, υποσιτισμός), μπορεί να υπάρξει σταθεροποίηση και μερική ή μέτρια βελτίωση της αισθητικής και κινητικής λειτουργίας. Ωστόσο, σε πολλές περιπτώσεις παραμένουν υπολειμματικές βλάβες. 4. Κακή πρόγνωση Η συνέχιση κατανάλωσης αλκοόλ οδηγεί σε προοδευτική, μη αναστρέψιμη απώλεια των νευρικών ινών. Η καθυστερημένη διάγνωση όταν έχει ήδη εγκατασταθεί η εκτεταμένη εκφύλιση συνεπάγεται τη μειωμένη δυνατότητα αναγέννησης και την εγκατάσταση μόνιμης αναπηρίας. Συνυπάρχουσες νόσοι (π.χ. ηπατική κίρρωση, σακχαρώδης διαβήτης) επιδεινώνουν την εξέλιξη. Ποια είναι η κλινική εικόνα και τα συμπτώματα της αλκοολικής νευροπάθειας Η αλκοολική νευροπάθεια παρουσιάζει μια τυπική κλινική εικόνα που αντιστοιχεί σε χρόνια, συμμετρική, κυρίως αξονική πολυνευροπάθεια με προοδευτική εγκατάσταση. Η βλάβη αφορά κατά προτεραιότητα τις μακρύτερες περιφερικές ίνες, με αποτέλεσμα τα πρώτα συμπτώματα να εμφανίζονται στα κάτω άκρα. Η νόσος εξελίσσεται προοδευτικά, με συμπτώματα που μπορεί να είναι αισθητικά, κινητικά και αυτόνομα, όπως: 1. Αισθητικά συμπτώματα Παραισθησίες (μυρμηκιάσματα, μουδιάσματα, τσιμπήματα, βελόνες) στα άκρα κυρίως στα πόδια. Αίσθηση καύσου ή θερμότητας στα πέλματα, καυστικός πόνος, χειρότερος τη νύχτα. Αλλοίωση αισθητικότητας (υπαισθησία σε πόνο, θερμοκρασία, αφή). Η κατανομή ξεκινά περιφερικά στα κάτω άκρα, επεκτείνεται κεντρικά και αργότερα στα άνω άκρα. 2. Κινητικά συμπτώματα Εμφανίζονται αργότερα από τα αισθητικά. Αδυναμία μικρών μυών του άκρου ποδός → δυσκολία στην ανύψωση δακτύλων. Μυϊκή ατροφία κυρίως περιφερικά. Μυϊκή αδυναμία, κυρίως στους περιφερικούς μυς των κάτω άκρων Μείωση ή εξαφάνιση των τενόντιων αντανακλαστικών (κυρίως του Αχίλλειου). Διαταραχή ισορροπίας, ασταθές βάδισμα, κινητική αναπηρία. 4. Αυτόνομα συμπτώματα Ορθοστατική υπόταση. Διαταραχές εφίδρωσης, αλλαγές θερμοκρασίας. Γαστροπάρεση (καθυστέρηση γαστρικής κένωσης). Δυσκοιλιότητα ή διάρροια. Σεξουαλική δυσλειτουργία. Δυσκολία στην ούρηση (νευρογενής κύστη). 5. Πόνος Συχνά νευροπαθητικού τύπου (καυστικός, ηλεκτρικά «σοκ»). Τείνει να επιδεινώνεται τη νύχτα και μπορεί να είναι δυσανάλογα έντονος σε σχέση με την απώλεια αισθητικότητας. 6. Γνωστικά/εγκεφαλικά συμπτώματα Όταν εμφανίζονται διαταραχές γνωστικών λειτουργιών, αυτές δεν οφείλονται στην ίδια τη νευροπάθεια, αλλά στις συνοδές επιπλοκές της χρόνιας κατανάλωσης αλκοόλ, όπως: Σύνδρομο Wernicke–Korsakoff. Αιτία: σοβαρή ανεπάρκεια θειαμίνης (Β1). Γνωστικά/εγκεφαλικά συμπτώματα: Οφθαλμοπληγία: παραλυση ή αδυναμία κινησης οφθαλμών, νυσταγμός. Αταξία: κυρίως βάδισης, ισορροπίας. Διαταραχή συνείδησης: σύγχυση, μειωμένη εγρήγορση. Συχνά προστίθενται: υπόταση, υποθερμία, λιποθυμικά επεισόδια. Σύγχυση, αποπροσανατολισμός. Διαταραχή πρόσφατης μνήμης → ανικανότητα καταγραφής νέων πληροφοριών. Συμπλήρωση των κενών μνήμης με φανταστικές ιστορίες Προβλήματα εκτελεστικών λειτουργιών και προσοχής. Αλκοολική εγκεφαλοπάθεια. Προοδευτική γνωστική έκπτωση λόγω: Άμεσης τοξικότητας της αιθανόλης στο ΚΝΣ. Χρόνιας ηπατικής ανεπάρκειας → αυξημένη αμμωνία → ηπατική εγκεφαλοπάθεια. Συμπτώματα: Μειωμένη συγκέντρωση και ταχύτητα επεξεργασίας. Απάθεια, ευερεθιστότητα. Σε βαριές περιπτώσεις: λήθαργος, τρόμος, σύγχυση έως κώμα. Αλκοολική εκφύλιση παρεγκεφαλίδας Δεν είναι καθαρά «γνωστικό» πρόβλημα, αλλά επηρεάζει: Συντονισμό κινήσεων (αταξία). Ισορροπία, βάδισμα. Μπορεί να συνοδεύεται από ήπιες εκτελεστικές διαταραχές. Επιληψία από Αλκοόλ Η κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να έχει σημαντική επίδραση στη συχνότητα και την ένταση των επιληπτικών κρίσεων. Σε άτομα που πάσχουν από επιληψία, το αλκοόλ λειτουργεί ως εκλυτικός παράγοντας αυξάνοντας τον κίνδυνο για επιληπτικές κρίσεις, ακόμη και σε μικρές ποσότητες. Επιπλέον, η απότομη διακοπή της κατανάλωσης αλκοόλ ιδιαίτερα σε άτομα με χρόνια κατανάλωση ή εξάρτηση, μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιληπτικές κρίσεις. Οι κρίσεις αυτές είναι γνωστές ως κρίσεις απόσυρσης και συχνά εμφανίζονται μέσα σε 6–48 ώρες από την τελευταία κατανάλωση. Πώς σχετίζεται το αλκοόλ με τις επιληπτικές κρίσεις; Καταστολή του εγκεφάλου: Το αλκοόλ επηρεάζει τους νευροδιαβιβαστές που ρυθμίζουν τη διέγερση και την αναστολή στον εγκέφαλο. Η κατάχρηση ή η απότομη διακοπή μπορεί να διαταράξει αυτή την ισορροπία. Διαταραχές ύπνου: Το αλκοόλ επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα του ύπνου, που είναι σημαντικός σταθεροποιητικός παράγοντας για άτομα με επιληψία. Αλληλεπίδραση με αντιεπιληπτικά φάρμακα: Το αλκοόλ μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητα των φαρμάκων ή να αυξήσει τις παρενέργειες. Συμβουλές για ασθενείς με επιληψία Αποφύγετε την κατανάλωση αλκοόλ, ιδίως σε μεγάλες ποσότητες ή χωρίς τροφή. Μην διακόπτετε απότομα την κατανάλωση αν είστε εξαρτημένοι — ζητήστε ιατρική βοήθεια για ασφαλή αποτοξίνωση. Συζητήστε με τον νευρολόγο σας πριν καταναλώσετε αλκοόλ, ώστε να αξιολογηθεί η πιθανή επίδραση στην κατάστασή σας και στα φάρμακά σας. Διατηρήστε τακτικά ωράρια ύπνου και λήψης φαρμάκων. Πως γίνεται η διάγνωση της αλκοολικής νευροπάθειας Η διάγνωση της αλκοολικής νευροπάθειας γίνεται από τον νευρολόγο και απαιτεί κλινική και εργαστηριακή διερεύνηση, όπως: Λήψη αναλυτικού ιστορικού Κατανάλωση αλκοόλ: διάρκεια, ποσότητα, καθημερινή ή επεισοδιακή χρήση. Διατροφικό ιστορικό: ενδείξεις υποσιτισμού ή ανεπάρκειας βιταμινών. Συμπτωματολογία: έναρξη, εξέλιξη, συμμετρία συμπτωμάτων, ύπαρξη πόνου, δυσαισθησιών, κινητικής αδυναμίας, αυτόνομων διαταραχών. Συνυπάρχουσες παθήσεις: διαβήτης, ηπατική νόσος, νεφρική ανεπάρκεια, χρήση νευροτοξικών φαρμάκων. Νευρολογική κλινική εξέταση Αισθητική. Έλεγχος αφής, πόνου, θερμοκρασίας, ιδιοδεκτικότητας, δόνησης. Κινητική. Μυϊκή ισχύς → αναζήτηση περιφερικής αδυναμίας, ατροφίας. Αντανακλαστικά. Κυρίως Αχίλλειο και επιγονατιδικό → συχνά μειωμένα ή απολεσθέντα. Βάδισμα – ισορροπία. Σημεία αταξίας, δυσκολία σε βάδισμα σε ευθεία ή σε σκοτάδι. Αυτόνομη λειτουργία. Ορθοστατική πίεση, εφίδρωση, δερματικές αλλαγές. Εργαστηριακός έλεγχος - Αιματολογικές εξετάσεις Επίπεδα βιταμινών (Β1, Β6, Β12, φολικό οξύ), βιταμίνη D. Ηπατική και νεφρική λειτουργία. Γλυκόζη αίματος, HbA1c (αποκλεισμός διαβητικής νευροπάθειας). Ηλεκτρολύτες, TSH, έλεγχος για HIV, βαρέα μέταλλα αν υπάρχει υποψία. Δείκτες αλκοολικής κατανάλωσης: ΓGT, MCV, CDT. Νευροφυσιολογικές εξετάσεις Ηλεκτρομυογράφημα (ΗΜΓ). Αναδεικνύει αξονική εκφύλιση (χαμηλά δυναμικά δράσης, μειωμένη ταχύτητα αγωγής). Νευρογραφία (NCS).Δείχνει συμμετρική, αισθητικοκινητική, αξονικού τύπου πολυνευροπάθεια. Διακρίνει αν υπάρχει και απομυελινωτικό στοιχείο. Συμπληρωματικές εξετάσεις (εφόσον χρειάζεται), MRI εγκεφάλου/νωτιαίου. Ποια είναι η θεραπευτική αντιμετώπιση της αλκοολικής νευροπάθειας Η θεραπεία της αλκοολικής νευροπάθειας μπορεί να σταματήσει ή να επιβραδύνει σημαντικά την περαιτέρω βλάβη των νεύρων και να βελτιώσει αρκετά τα συμπτώματα, ειδικά αν η διακοπή του αλκοόλ γίνει νωρίς και η θεραπεία ξεκινήσει άμεσα. Ωστόσο, δεν εγγυάται πλήρη ίαση ή πλήρη αποκατάσταση χωρίς ελλείμματα. Η θεραπεία της αλκοολικής νευροπάθειας στοχεύει σε τρεις βασικούς άξονες: Αντιμετώπιση της αιτίας, Νευροπροστασία και αποκατάσταση, Συμπτωματική ανακούφιση κυρίως του νευροπαθητικού πόνου και της λειτουργικής ανεπάρκειας. Ανάλυση ανά είδος θεραπείας: Αιτιολογική θεραπεία (πρωταρχική) Απόλυτη διακοπή κατανάλωσης αλκοόλ για να σταματήσει η συνεχιζόμενη τοξική βλάβη και η περαιτέρω εκφύλιση των αξόνων. Η αντιμετώπιση του εθισμού στο αλκοόλ είναι πολυδιάστατη και συνδυάζει φαρμακευτική αγωγή, ψυχολογική υποστήριξη και αλλαγές στον τρόπο ζωής. Το θεραπευτικό πλάνο περιλαμβάνει: Φαρμακευτική υποστήριξη. Ψυχοθεραπευτική παρέμβαση. Νοσηλεία σε βαριές περιπτώσεις στέρησης. Διόρθωση διατροφικών ελλείψεων με λήψη Β1, Β6, Β12, φολικό οξύ. Νευροπροστατευτική θεραπεία Λήψη Άλφα-λιποϊκού οξέος. Φαρμακευτική αντιμετώπιση των αυτόνομων διαταραχών. Ρύθμιση σακχάρου αίματος. Ανακουφιστική θεραπεία Αντιμετώπιση νευροπαθητικού πόνου με: Αντικαταθλιπτικά τύπου SNRI (ντουλοξετίνη, βενλαφαξίνη). Αντισπασμωδικά: γκαμπαπεντίνη, πρεγκαμπαλίνη. Τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά (αμιτριπτυλίνη – με προσοχή λόγω παρενεργειών). Σε ανθεκτικό πόνο: τοπικά επιθέματα λιδοκαΐνης ή καψαϊκίνης. Ο νευρολόγος συνεργάζεται με τον ψυχίατρο για την ορθή διαχείριση της επιθετικότητας και των συνυπαρχουσών ψυχικών διαταραχών Έχει θεραπευτική αξία η χρήση ιατρικής κάνναβης στην αντιμετώπιση της αλκοολικής νευροπάθειας; Η κάνναβη είναι και αυτή μια ψυχοδραστική ουσία, με πιθανότητα εθισμού, και μπορεί να δημιουργήσει άλλου είδους προβλήματα, ειδικά σε άτομα με ιστορικό εξάρτησης. Η χρήση κάνναβης δεν έχει εγκριθεί ως θεραπεία για τον αλκοολισμό από τις μεγάλες ιατρικές εταιρείες. Σε κάποιες περιπτώσεις, η ταυτόχρονη χρήση αλκοόλ και κάνναβης μπορεί να επιβαρύνει την ψυχική υγεία ή να οδηγήσει σε σοβαρές αλληλεπιδράσεις. Συμπερασματικά Η αλκοολική νευροπάθεια είναι μια πάθηση που προκαλείται από τη χρόνια χρήση αλκοόλ και επηρεάζει τα νεύρα στα άκρα σας, οδηγώντας σε πόνο, μούδιασμα και αδυναμία. Δεν πρέπει να υποτιμάτε τη σοβαρότητα αυτής της κατάστασης, γιατί αν συνεχίσετε να πίνετε, η βλάβη στα νεύρα σας θα επιδεινωθεί και οι δυσκολίες στο περπάτημα και την ισορροπία θα γίνουν πιο έντονες. Πρέπει οπωσδήποτε να σταματήσετε την κατανάλωση αλκοόλ, χωρίς εξαιρέσεις. Η διακοπή δεν είναι εύκολη, αλλά είναι το πιο σημαντικό βήμα για να σταματήσουμε την εξέλιξη της νόσου και να σας βοηθήσουμε να νιώσετε καλύτερα. Με σωστή φροντίδα και στήριξη, η ζωή σας μπορεί να γίνει πολύ καλύτερη. Μην εγκαταλείπετε την προσπάθεια. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Τι είναι η υπεριδρωσία Η υπεριδρωσία είναι μια ιατρική κατάσταση κατά την οποία το άτομο ιδρώνει περισσότερο από το φυσιολογικό, πέρα από τις ανάγκες του σώματος για θερμορύθμιση. Δεν σχετίζεται πάντα με ζέστη, άσκηση ή άγχος, γιατί το άτομο μπορεί να ιδρώνει υπερβολικά ακόμη και σε δροσερές και ήρεμες συνθήκες. Πόσοι άνθρωποι πάσχουν από υπεριδρωσία στον γενικό πληθυσμό Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν επίσημες εθνικές στατιστικές μελέτες για την υπεριδρωσία, αλλά βάσει ευρωπαϊκών δεδομένων, εκτιμάται ότι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός πριν από 5 ημέρες διαβάστηκε 2 λεπτά 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας Με αξιοσημείωτη επιτυχία έκλεισε το 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας, που πραγματοποιήθηκε από 20 έως 22 Νοεμβρίου 2025 στην Αράχωβα. Κορυφαίοι ειδικοί από όλο τον κόσμο συζήτησαν και παρουσίασαν κατά την διάρκεια των 3 ημερών του συνεδρίου, σημαντικές πληροφορίες που βοηθούν στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των νευρολογικών παθήσεων. Ο Καθηγητής Νευρολογίας κύριος Γκατζώνης συμμετείχε ως Ομιλητής και ως Προεδρείο στις συζητήσε Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 23 Νοε 2025 διαβάστηκε 1 λεπτά Τι είναι η ινομυαλγία ? Παλιότερα η ινομυαλγία αμφισβητούταν και υποτιμούταν ακόμη και από τους γιατρούς. Όμως η ινομυαλγία είναι μια πραγματική, χρόνια πάθηση που σχετίζεται με τον τρόπο που ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα επεξεργάζονται τα σήματα του πόνου. Παρότι δεν προκαλεί βλάβες στους μυς ή στις αρθρώσεις, είναι όμως πολυσυμπτωματική πάθηση, που επηρεάζει την σωματική και την ψυχική υγεία. Η ινομυαλγία είναι ένα χρόνιο σύνδρομο κεντρικής ευαισθητοποίησης, που ανήκει στις λειτουργικές σωματ Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 9 Νοε 2025 διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ ΣΕ ΣΥΝΕΔΡΙΑ, ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ, ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ | Νευρολόγος Γκατζώνης | ειδικός στην επιληψία | Ιατρός Κεφαλαλγίας και Ημικρανίας | Ιατρός επιληψίας | Καλυτεροι νευρολογοι αθηνα, καθηγητες νευρολογοι αθηνα, νευρολογος καθηγητης πανεπιστημιου αθηνων, νευρολογος καθηγητης πανεπιστημιου αθηνων, κορυφαιος νευρολογος σκληρυνση κατα πλακας, καλυτερος γιατρος για σκληρυνση κατα πλακας Συμμέτοχη σε Επιστημονικές Συναντήσεις Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΣΤΑ ΟΠΟΙΑ ΗΜΟΥΝ ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ή ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕΩΝ Πρόεδρος στην συνεδρία με τίτλο “Vagus Nerve Stimulation, a Novel Treatment for Refractory Epilepsy” σε 7th European Conference- Epilepsy and Society, Αθήνα 2000. Πρόεδρος σε συνεδρία παρουσίασης ανακοινώσεων στο 7th Mediterranean Epilepsy Conference, Αθήνα 2001. Πρόεδρος στην ημερίδα «Εφαρμογές της Πυρηνικής Ιατρικής σε Νευρολογικά Νοσήματα», Αθήνα 2009. Πρόεδρος σε συνεδρία στο 2nd Armenian-Hellenic Medical Conference on CNS Disorders, Yerevan 2010. Πρόεδρος σε συνεδρία με τίτλο «Χειρουργική αντιμετώπιση της επιληψίας» στο 9ου συνεδρίου επιληψίας, Αθήνα 2014. Πρόεδρος σε συνεδρία με τίτλο «Επιληπτική κατάσταση» στο 15ο Μετεκπαιδευτικό Σεμινάριο του ΠΕΣΕ, Αθήνα 2015. Πρόεδρος σε «Επιστημονική Ημερίδα για την MS», Κύπρος 2016. Πρόεδρος σε συνεδρία με τίτλο «Παθήσεις εγκεφάλου. Σύνοψη ΑΑΝ 2016» στο 4ο επιστημονικό forum: Από το Vancouver στη Σύρο, Σύρος 2016. Πρόεδρος σε συνεδρία με τίτλο «MS-4. Σύνοψη ΑΑΝ 2016» στο 4ο επιστημονικό forum: Από το Vancouver στη Σύρο, Σύρος 2016. Πρόεδρος σε συνεδρία με τίτλο «Επακόλουθα σχετιζόμενα με την επιληψία» στο 11ο Πανελλήνιο συνέδριο επιληψίας, Θεσσαλονίκη 2017. Πρόεδρος σε συνεδρία με τίτλο «Placebo & Nocebo» στο 5ο επιστημονικό forum: Από την Βοστώνη στη Σύρο, Σύρος 2017. Πρόεδρος σε συνεδρία με τίτλο «Ο ρόλος του ΗΕΓ στις αυτοάνοσες επιληψίες» στο 5ο Πανελλήνιο Συνέδριο κλινικής Νευροφυσιολογίας, Πιερία 2016. ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ ΣΕ ΣΥΝΕΔΡΙΑ, ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ, ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΚΑΤΟΠΙΝ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗΣ Σ.Γκατζώνης. “ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΜΕ LAMICTAL”. Διάλεξη σε επιστημονική ημερίδα για την επιληψία, ΛΟΥΤΡΑΚΙ 15-16/6/1996. Σ.Γκατζώνης. “ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΜΕ LAMICTAL”. Διάλεξη σε, επιστημονική ημερίδα για την επιληψία, ΧΑΛΚΙΔΑ, 22/6/1996. Σ.Γκατζώνης. “ΤO ΗΕΓ ΣΤΟ ΚΩΜΑ”. Ομιλία σε “Εκπαιδευτικά Σεμινάρια 1998”, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ, ΑΘΗΝΑ Σάββατο 24/1/1998. Σ.Γκατζώνης. “ΤO ΗΕΓ ΣΤΙΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΕΣ”. Ομιλία σε “Εκπαιδευτικά Σεμινάρια 1998”, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ, Σάββατο ΑΘΗΝΑ, 24/1/1998. Σ.Γκατζώνης. “ΝΕΑ ΑΝΤΙΕΠΙΛΗΠΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ”. Διάλεξη σε ημερίδα της Νευρολογικής κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών με θέμα “Νεότερα Δεδομένα στην Επιληψία”, ΑΘΗΝΑ, 4/4/1998. Σ.Γκατζώνης. “ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΝΕΥΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ”. Διάλεξη σε “Συνεχιζόμενη Εκπαίδευση στην Αναισθησιολογία”, (υπό την Αιγίδα της Αναισθησιολογικής Εταιρείας), Κύκλος Ε’. ΑΘΗΝΑ 10-12/4/1998. Σ.Γκατζώνης. “ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ Κ/Χ ΕΠΕΜΒΑΣΗ”. Ομιλία σε μετεκπαιδευτικό πρόγραμμα Ωνασείου Κ/Χ Κέντρου, ΑΘΗΝΑ 11/5/1999. Σ.Γκατζώνης. “ΦΑΡΜΑΚΟΑΝΘΕΚΤΙΚΗ ΕΠΙΛΗΨΙΑ: ΟΡΙΣΜΟΣ-ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ”. Διάλεξη σε Συμπόσιο με θέμα «Φαρμακοανθεκτική Επιληψία», ΑΘΗΝΑ 2310/1999. Σ.Γκατζώνης. “ΠΡΟΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ”. Διάλεξη σε Εκπαιδευτικό Σεμινάριο με Θέμα “Επιληψίες: Πρόοδοι στη διάγνωση και τη θεραπεία”, ΑΘΗΝΑ 11/12/1999. Σ.Γκατζώνης. “OΞΥ ΙΣΧΑΙΜΙΚΟ ΑΕΕ: ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΩΡΕΣ”. Παρουσίαση σε Στρογγυλή Τράπεζα στα πλαίσια του 26ου Πανελλήνιου Ιατρικού Συνεδρίου, ΑΘΗΝΑ 20/5/2000. Σ.Γκατζώνης “VAGUS NERVE STIMULATION IN EPILEPSY” Διάλεξη σε 7th European Conference- Epilepsy and Society, ΑΘΗΝΑ 19-21/5/2000. Σ.Γκατζώνης. “VNS: FOLLOW UP. ΤΕΧΝΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ”. Παρουσίαση σε Συμπόσιο με θέμα “Η πορεία της θεραπείας των επιληπτικών κρίσεων με ερεθισμό του πνευμονογαστρικού νεύρου στην Ελλάδα τον 21ο αιώνα”, ΑΘΗΝΑ 23/11/2000,. Σ.Γκατζώνης. “ΚΛΑΣΙΚΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΑΝΤΙΕΠΙΛΗΠΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ”. Εισήγηση στην επιστημονική ημερίδα με Θέμα “Η επιληψία στη νέα χιλιετία”, ΡΕΘΥΜΝΟ 23/9/2000. Σ.Γκατζώνης. “ΜΟΝΟΘΕΡΑΠΕΙΑ-ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΙ ΑΝΤΙΕ”. Εισήγηση στην επιστημονική ημερίδα με Θέμα “Η επιληψία στη νέα χιλιετία”, ΡΕΘΥΜΝΟ 23/9/2000. Σ.Γκατζώνης. “ΟΔΗΓΗΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΛΗΨΙΑ”. Εισήγηση στην επιστημονική ημερίδα με Θέμα “Η επιληψία στη νέα χιλιετία”, ΡΕΘΥΜΝΟ 23/9/2000. Σ.Γκατζώνης. “ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΑΣΚΗΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΛΗΨΙΑ”. Εισήγηση στην επιστημονική ημερίδα με Θέμα “Η επιληψία στη νέα χιλιετία”, ΡΕΘΥΜΝΟ 23/9/2000. Σ.Γκατζώνης. “ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΝΕΥΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ”. Διάλεξη σε Συνεχιζόμενη Εκπαίδευση στην Αναισθησιολογία, (υπό την Αιγίδα της Αναισθησιολογικής Εταιρείας), ΑΘΗΝΑ 1/12/2000. Σ.Γκατζώνης. “ΦΑΡΜΑΚΟΑΝΘΕΚΤΙΚΗ ΕΠΙΛΗΨΙΑ: ΠΡΟΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΚΑΤΑΛΛΗΛΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ”. Εισήγηση στο “Πρόγραμμα μαθημάτων της Ελληνικής Νευροχειρουργικής Εταιρείας” για το έτος 2001-2002, ΑΘΗΝΑ 25/4/2002. Σ.Γκατζώνης. “Η ΜΕΛΕΤΗ SAPHIRE”. Διάλεξη σε “Τέταρτο Μετεκπαιδευτικό Σεμινάριο σε Νευρολογικά Θέματα” του Ναυτικού Νοσοκομείου Αθηνών, ΑΘΗΝΑ Σεπτέμβριος-Δεκέμβριος 2003. Σ.Γκατζώνης. “ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ-ΠΡΟΕΓΧΕΙΡΗ-ΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ”. Διάλεξη σε “Τέταρτο Μετεκπαιδευτικό Σεμινάριο σε Νευρολογικά Θέματα” του Ναυτικού Νοσοκομείου Αθηνών, ΑΘΗΝΑ Σεπτέμβριος-Δεκέμβριος 2003. Σ.Γκατζώνης. “ΜΕΛΕΤΗ SAPHIRE”. Διάλεξη σε “Πέμπτο Μετεκπαιδευτικό Σεμινάριο σε Νευρολογικά Θέματα” του Ναυτικού Νοσοκομείου Αθηνών, ΑΘΗΝΑ Σεπτέμβριος-Δεκέμβριος 2005. Σ.Γκατζώνης. “EΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ” Διάλεξη στο πλαίσιο της Συνεχιζόμενης Εκπαίδευσης στη Μαιευτική και την Γυναικολογία της Β’ Μαιευτικής και Γυναικολογικής Κλινικής του ΕΚΠΑ, ΑΘΗΝΑ 10/1/2006. Σ.Γκατζώνης. “ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ-ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ”. Διάλεξη σε “Έβδομο Μετεκπαιδευτικό Σεμινάριο σε Νευρολογικά Θέματα” του Ναυτικού Νοσοκομείου Αθηνών, ΑΘΗΝΑ Σεπτέμβριος-Δεκέμβριος 2008. Σ.Γκατζώνης “ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΟΙ ΣΠΑΣΜΟΙ”. Ομιλητής και Συντονιστής του 1ο Πανελλήνιου Συνέδριου Κατ’ Οίκον Νοσηλείας, ΑΘΗΝΑ 23-25/10/2009. Σ.Γκατζώνης “ΑΓΓΕΙΑΚΟ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ” Ομιλητής και Συντονιστής στο 1ο Πανελλήνιο Συνέδριο Κατ’ Οίκον Νοσηλείας, ΑΘΗΝΑ 23-25/10/2009. Σ.Γκατζώνης “ΕΝ ΤΩ ΒΑΘΕΙ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΣ ΕΡΕΘΙΣΜΟΣ : DBS” Διάλεξη στο 23 Πανελλήνιο Συνέδριο Ελλήνων Νευρολόγων, ΘΕΣ/ΝΙΚΗ Μάιος 2009. Σ.Γκατζώνης. “ΕΙΣΗΓΗΣΗ” ως προεδρεύων στην ημερίδα “Εφαρμογές της Πυρηνικής ιατρικής σε Νευρολογικά Νοσήματα”, ΑΘΗΝΑ 24/1/2009. Σ.Γκατζώνης. “ΕΠΕΜΒΑΤΙΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΊΕΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΛΗΨΙΑ”. Διάλεξη σε “8ο Μετεκπαιδευτικό Σεμινάριο σε Νευρολογικά Θέματα” του Ναυτικού Νοσοκομείου Αθηνών, ΑΘΗΝΑ Σεπτέμβριος-Δεκέμβριος 2009. Σ.Γκατζώνης. “STATUS EPILEPTICUS”. Διάλεξη στο 24o Πανελλήνιο Συνέδριο Ελλήνων Νευρολόγων, ΚΩΣ 20-23/52010. Σ.Γκατζώνης. “ΝΕΩΤΕΡΑ ΑΝΤΙΕΠΙΛΗΠΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ”. Διάλεξη σε “Ένατο Μετεκπαιδευτικό Σεμινάριο σε Νευρολογικά Θέματα” του Ναυτικού Νοσοκομείου Αθηνών, ΑΘΗΝΑ Σεπτέμβριος-Δεκέμβριος 2010. Σ.Γκατζώνης “ΕΠΙΛΗΨΙΑ ΚΑΙ ΚΥΗΣΗ” . Διάλεξη στη σειρά μετεκπαιδευτικών μαθημάτων Β’ Κλινικής Μαιευτικής και Γυναικολογίας, ΑΘΗΝΑ 7/12/2010. Σ.Γκατζώνης “ΝΕΩΤΕΡΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ”. Διάλεξη σε Επιστημονική Συνάντηση με τίτλο: «Ημέρες Νευρολογίας 2010», ΛΑΡΙΣΑ. 3-5/12/ 2010. Σ.Γκατζώνης “ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ”. 2nd Armenian-Hellenic Medical Conference on CNS Disorders, YEREVAN 9-12/9/2010. Σ.Γκατζώνης “ΛΑΚΟΣΑΜΙΔΗ ΕΝΑΣ ΝΕΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΣΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ”. 2nd Armenian-Hellenic Medical Conference on CNS Disorders, YEREVAN 9-12/9/2010. Σ.Γκατζώνης “ΝΕΥΡΟΒΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΛΗΠΤΟΓΕΝΕΣΗΣ”. Διάλεξη σε ημερίδα «Ημέρες Επιληψίας, για μια νέα θεώρηση ενός παλαιού νοσήματος», ΑΘΗΝΑ 13/1/2011. Σ.Γκατζώνης. “ΑΝΘΕΚΤΙΚΗ ΕΠΙΛΗΨΙΑ. ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΘΕΡΑΠΕΥ-ΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ”. Διάλεξη σε “Δέκατο Μετεκπαιδευτικό Σεμινάριο σε Νευρολογικά Θέματα” του Ναυτικού Νοσοκομείου Αθηνών, ΑΘΗΝΑ Σεπτέμβριος-Δεκέμβριος 2011. Σ.Γκατζώνης. “ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΣΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΕΚΤΙΚΗΣ ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ: ΜΙΑ ΑΝΤΙΦΑΣΗ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΘΕΙ”. Διάλεξη σε εκπαιδευτική ημερίδα με θέμα «Ανθεκτική Επιληψία», ΑΘΗΝΑ 05/11/2011. Σ.Γκατζώνης “ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΑ ΜΥΟΚΛΟΝΙΚΑ ΣΥΝΔΡΟΜΑ”. Διάλεξη σε εκπαιδευτικό Σεμινάριο Κλάδου Κινητικών Διαταραχών της Ελληνικής Νευρολογικής Εταιρείας, ΑΘΗΝΑ 17/3/2012 Σ.Γκατζώνης “Η ΔΟΜΗ ΤΗΣ ΠΡΟΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΗΣ ΕΚΤΙΜΗΣΗΣ”. Διάλεξη στο 10ο Μετεκπαιδευτικό Σεμινάριο της Ελληνικής Νευρολογικής Εταιρείας, ΘΕΣ/ΝΙΚΗ 26/52012. Σ.Γκατζώνης. “XΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ” Διάλεξη σε ημερίδα με τίτλο «Επιληψία: μετά την αποτυχία της πρώτης θεραπείας», ΡΕΘΥΜΝΟ 18/2/2012. Σ.Γκατζώνης. “ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΩΝ ΜΕ ΕΠΙΛΗΨΙΑ”. Διάλεξη σε ημερίδα με τίτλο «Επιληψία: μετά την αποτυχία της πρώτης θεραπείας», ΡΕΘΥΜΝΟ 18/2/2012. Σ.Γκατζώνης. “XΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ”. Διάλεξη σε ημερίδα με τίτλο «Επιληψία: μετά την αποτυχία της πρώτης θεραπείας», ΒΥΤΙΝΑ 7/3/2012. Σ.Γκατζώνης. “ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΩΝ ΜΕ ΕΠΙΛΗΨΙΑ”. Διάλεξη σε ημερίδα με τίτλο «Επιληψία: μετά την αποτυχία της πρώτης θεραπείας», ΒΥΤΙΝΑ 7/3/2012. Σ.Γκατζώνης. “ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΦΑΡΜΑΚΟΑΝΘΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΛΗΨΙΑ”. Διάλεξη σε 7o Πανελλήνιο Συνέδριο Επιληψίας, ΑΘΗΝΑ 30/3-1/4/2012. Σ.Γκατζώνης. “ΡΕΤΙΓΚΑΜΠΙΝΗ ΚΛΙΝΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ”. Διάλεξη σε δορυφορικό συμπόσιο στο 7o πανελλήνιο συνέδριο επιληψίας, ΑΘΗΝΑ 30/3-1/4/2012. Σ.Γκατζώνης. “Η ΘΕΣΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΑΝΤΙΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΛΗΨΙΑ”. Διάλεξη στην 1η θεματική συνάντηση της Ελληνικής Νευρολογικής Εταιρείας. ΒΟΛΟΣ 9-10/11/2012. Σ.Γκατζώνης. “STATUS EPILEPTICUS”. Διάλεξη στο 11ο μετεκπαιδευτικό σεμινάριο σε νευρολογικά θέματα, ΑΘΗΝΑ Σεπτέμβριος-Δεκέμβριος 2012. Σ.Γκατζώνης. “Η ΟΖΩΔΗΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΟΠΙΑ ΤΟΥ ΝΕΥΡΟΛΟΓΟΥ”. Διάλεξη σε εκδήλωση για την παγκόσμια ημέρα οζώδους σκλήρυνσης, ΑΘΗΝΑ Μάιος 2013. Σ.Γκατζώνης. “ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ”. Διάλεξη στα Σεμινάρια Νευρολογίας της Α’ Νευρολογικής κλινικής ΕΚΠΑ, ΑΘΗΝΑ 19/6/2012. Σ.Γκατζώνης. ”ΕΞΙΔΙΚΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΠΑΝΙΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ”. Διάλεξη σε ημερίδα «Η συνεχιζόμενη εκπαίδευση για τις σπάνιες παθήσεις» Ιατρική Εταιρεία Αθηνών, ΑΘΗΝΑ 28/9/2013 Σ.Γκατζώνης. “ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ: ΕΠΙΛΟΓΗ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ”. Διάλεξη σε ημερίδα Επιληψίας στο Εκπαιδευτικό πρόγραμμα του έτους 2012-2013 της Α’ Νευρολογικής κλινικής ΕΚΠΑ, ΑΘΗΝΑ 19/1/2013. Σ.Γκατζώνης. “H ΣΤΕΡΗΣΗ ΥΠΝΟΥ ΩΣ ΜΕΘΟΔΟΣ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΛΗΨΙΑ” Διάλεξη στο Θερινό Σχολείο της Νευρολογικής Εταιρείας με θέμα «Επιληψία», ΤΗΝΟΣ 16-8/6/2014. Σ.Γκατζώνης. “ΕΠΙΛΕΓΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΝΤΙΕΠΙΛΗΠΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕ ΒΆΣΗ ΤΟΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ ΔΡΑΣΗΣ ΤΩΝ ΑΤΙΕΠΙΛΗΠΙΚΩΝ”. Διάλεξη στο 9ο Πανελλήνιο Συνέδριο Επιληψίας, ΑΘΗΝΑ 17-19/10/2014. Σ.Γκατζώνης. “ΝΕΑ ΑΝΤΙΕΠΙΛΗΠΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ: ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙ-ΚΟΤΗΤΑ» Διάλεξη σε θεματικό Συνέδριο με τίτλο «Επιληψία», ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 15-16/2/2017. Σ.Γκατζώνης. “ΑΥΤΟΑΝΟΣΕΣ ΕΠΙΛΗΨΙΕΣ”. Διάλεξη στο 13ο Μετεκπαιδευτικό Σεμινάριο σε νευρολογικά θέματα,. ΑΘΗΝΑ Σεπτέμβριος-Δεκέμβριος 2014. Σ.Γκατζώνης. “NATALIZUMAB: ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑ”. Διάλεξη σε «Ημέρες Κλινικής Νευρολογίας», ΕΡΕΤΡΙΑ 26-28/9/2014. Σ.Γκατζώνης. “Η ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΗΛΕΚΤΡΟΕΓΚΕΦΑΛΟΓΡΑΦΙΑΣ ΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΗΣ ΚΡΙΣΗΣ”. Διάλεξη στο 4ο Πανελλήνιο Συνέδριο Κλινικής Νευροφυσιολογίας, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ 25-28/10/2014. Σ.Γκατζώνης. “ΕΠΙΛΗΨΙΑ”. Διάλεξη σε «Ημέρες Νευρολογίας», ΛΑΡΙΣΑ 5-7 Δεκεμβρίου 2014. Σ.Γκατζώνης. “Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΒΑΔΙΣΗΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΛΑΠΛΗ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥΣ”. Διάλεξη σε 1ο Πανελλήνιο διεπιστημονικό συνέδριο για την σκλήρυνση κατά πλάκας σε παιδική και εφηβική ηλικία, ΑΘΗΝΑ 17-18/1/2015. Σ.Γκατζώνης. “ΕΠΙΛΗΨΙΑ”. Εισήγηση σε 3ο επιστημονικό forum: Από την Washington στο Πόρτο Χέλι, ΠΟΡΤΟ ΧΕΛΙ 29/5-1/6/2015. Σ.Γκατζώνης. “Η ΤΕΡΙΦΛΟΥΝΑΜΙΔΗ ΣΤΟ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ ΑΛΓΟΡΙΘΜΟ”. Εισήγηση σε 3ο επιστημονικό forum: Από την Washington στο Πόρτο Χέλι, ΠΟΡΤΟ ΧΕΛΙ 29/5-1/6/2015. Σ.Γκατζώνης. “ΜΕΛΕΤΕΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΖΩΗΣ ΣΤΗΝ MS”. Εισήγηση σε 3ο επιστημονικό forum: Από την Washington στο Πόρτο Χέλι. ΠΟΡΤΟ ΧΕΛΙ 29/5-1/6/2015. Σ.Γκατζώνης. “ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΩΝ”. Εισήγηση σε workshοp στο 3ο επιστημονικό forum: Από την Washington στο Πόρτο Χέλι, ΠΟΡΤΟ ΧΕΛΙ 29/5-1/6/2015. Σ.Γκατζώνης. “ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: EPILEPSIA PARTIALIS COΝTINUA”. Διάλεξη σε 15ο Μετεκπαιδευτικό Σεμινάριο του ΠΕΣΕ, ΑΘΗΝΑ 18/5/2015. Σ.Γκατζώνης. “ΟΖΩΔΗΣ ΣΚΛΗΡΥΝΗΣΗ. OΙ ΝΕΦΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΚΑΙ ΜΗ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΙΑΣ ΠΟΛΥΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ”. Διάλεξη σε 89η Επιστημονική Συνάντηση Ελληνικής Νεφρολογικής Εταιρείας, ΑΘΗΝΑ 12-13/3/2015. Σ.Γκατζώνης. “TERIFLUNOMIDE : ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗ-ΤΑΣ ΩΣ ΠΡΩΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΤΗΝ ΥΔΠΣ”. Διάλεξη σε «Ημέρες Νευρολογίας», ΛΑΡΙΣΑ 5-7 Δεκεμβρίου 2014. Σ.Γκατζώνης. “ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟ-ΤΗΤΑ ΖΩΗΣ”. Διάλεξη σε 1ο Πανελλήνιο Συνέδριο ΕΛΙΕΑΚΑΠ, ΑΘΗΝΑ 27/2-1/3/2015. Σ.Γκατζώνης. “ΚΟΡΤΙΖΟΝΗ Ή ΑΝΟΣΟΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΝΜΟ”. Διάλεξη σε «Διημερίδα Νευρολογίας Στρατιωτικών Νοσοκομείων», ΑΘΗΝΑ 6-7/3/2015. Σ.Γκατζώνης. “ Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΤΙΚΗΣ ΝΕΥΡΟΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΛΗΨΙΑ” . Κλινικό σχόλιο σε ημερίδα «Απεικόνιση και επιληψία» της Α’ Νευρολογικής Κλινικής, ΑΘΗΝΑ 14/3/2015. Σ.Γκατζώνης. “ΜΠΟΡΕΙ ΕΝΑ ΦΑΡΜΑΚΟ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΗΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΠΡΑΚΤΙΚΗ; Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΛΕΒΕΤΙΑΡΑΣΕΤΑΜΗΣ”. Διάλεξη σε ημερίδα «Προβληματισμοί στη θεραπευτική αντιμετώπιση της ημικρανίας και της επιληψίας», ΑΘΗΝΑ 28/2/2015. Σ.Γκατζώνης. “OVERVIEW OF THE DISEASE: DIAGNOSIS AND MANAGEMENT”. Διάλεξη σε ημερίδα «Tuberous Sclerosis Awareness and Treatment”, ΑΘΗΝΑ 3/6/16. Σ.Γκατζώνης. “TRANSITION FROM PEDIATRIC TO ADULT PATIENTS / TSC CENTERS OF REFERENCE”. Διάλεξη σε ημερίδα «Tuberous Sclerosis Awareness and Treatment”, ΑΘΗΝΑ 3/6/16. Σ.Γκατζώνης. “ΕΠΙΛΗΨΙΑ ΚΑΙ ΟΓΚΟΙ ΚΝΣ”. Διάλεξη σε 31ο Σεμινάριο Συνεχιζόμενης Εκπαίδευσης της Ελληνικής Νευρολογικής Εταιρείας, ΑΘΗΝΑ 10/12/ 2016. Σ.Γκατζώνης. “ΒΕΛΤΙΩΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΒΑΔΙΣΗ - ΒΕΛΤΙΩΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ”. Διάλεξη σε Επιστημονική Ημερίδα για την MS, ΚΥΠΡΟΣ 14/4/2016. Σ.Γκατζώνης. “ΠΟΣΟ ΣΠΑΝΙΟΣ ΕΙΣΑΙ”. Εισήγηση σε ανοιχτή συζήτηση -ενημέρωση στο Innovathens, ΑΘΗΝΑ 8/4/2016. Σ.Γκατζώνης. “ΗΛΕΚΤΡΟΕΓΚΕΦΑΛΟΓΡΑΦΙΚΗ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ STATUS EPILEPTICUS ΧΩΡΙΣ ΣΠΑΣΜΟΥΣ”. Διάλεξη σε 5o Πανελλήνιο Συνέδριο Κλινικής Νευροφυσιολογίας, ΠΙΕΡΙΑ 27-30/9/2016. Σ.Γκατζώνης. “ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΛΟΓΙΑ, Η ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΛΗΠΤΟΛΟΓΙΑΣ. ΑΠΟ ΤΟΝ IMMANUELE KANT ΣΤΗΝ ΠΕΡΑΜΠΑΝΕΛΗ”. Διάλεξη σε 5o Πανελλήνιο Συνέδριο Κλινικής Νευροφυσιολογίας, ΠΙΕΡΙΑ 27-30/92016. Σ.Γκατζώνης. “EΠΙΛΗΨΙΕΣ”. Εισήγηση σε 4ο επιστημονικό forum: Από το Vancouver στη Σύρο, ΣΥΡΟΣ 20-21/5/2016. Σ.Γκατζώνης. “ΟΖΩΔΗΣ ΣΚΛΗΡΥΝΗΣΗ. ΑΠΟ ΤΟ ΑΙΤΙΟ ΣΤΙΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ”. Διάλεξη σε 19o Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, ΚΑΛΑΜΑΤΑ. 11-14/5/2016. Σ.Γκατζώνης. “ΝΕΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΣΘΕΝΩΝ ΜΕ ΟΖΩΔΗ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΛΗΨΙΑ”. Διάλεξη σε 11ο Πανελλήνιο Συνέδριο επιληψίας, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 27/5/2017. Σ.Γκατζώνης. “Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΦΑΡΜΑΚΟΑΝΘΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ” . Διάλεξη σε 11ο Πανελλήνιο Συνέδριο επιληψίας, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 27/5/2017. Σ.Γκατζώνης. “Ο ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ ΚΑΙ Η ΤΕΧΝΗ”. Διάλεξη σε 5ο επιστημονικό forum: Από την Βοστώνη στη Σύρο, ΣΥΡΟΣ 2-4/6//2017. Σ.Γκατζώνης. “RETHINK PROFYLAXIS”. Διάλεξη σε Intracranial Glioma Workshop: From A to Z, ΛΑΡΙΣΑ 6-8/6/2017. Σ.Γκατζώνης. “ΤΑ ΝΕΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΟΖΩΔΗ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ”. Διάλεξη σε 28ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, ΚΑΛΑΜΑΤΑ 8-11/6/2017. Σ.Γκατζώνης. “ΕΠΙΛΗΨΙΑ ΚΑΙ ΝΕΟΠΛΑΣΜΑΤΙΚΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ”. Διάλεξη σε 28ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, ΚΑΛΑΜΑΤΑ 8-11/6/2017. Σ.Γκατζώνης. “ΟΖΩΔΗΣ ΣΚΛΗΡΥΝΗΣΗ. Η ΝΟΣΟΣ ΚΑΙ Η ΒΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ”. Διάλεξη σε 22ο Ετήσιο Σεμινάριο Συνεχιζόμενης Ιατρικής Εκπαίδευσης του Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός», ΑΘΗΝΑ 13-17/2/2017. Σ.Γκατζώνης. “ΥΨΙΣΥΧΝΕΣ ΤΑΛΑΝΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΛΗΨΙΑ”. Διάλεξη σε 6ο Πανελλήνιο Συνέδριο Κλινικής Νευροφυσιολογίας, ΚΑΣΤΟΡΙΑ 9-12/11/2017. Σ.Γκατζώνης. “EPILEPSY CARE IN GREECE”. Εισήγηση σε 1st Mid Europe Epilepsy Forum, ΑΘΗΝΑ 21/10/2017. Διαβάστε αναλυτικά Βιογραφικό - Μετεκπαίδευση Κλινικό - Εργαστηριακό Έργο Νοσοκομειακές και Πανεπιστημιακές Θέσεις Διδακτικό Έργο Ερευνητικό έργο Μέλος Επιστημονικών Εταιρειών Οργανωτικό - Διοικητικό Έργο Βραβεία - Διακρίσεις - Υποτροφίες Βιβλία Κοινωνικό Έργο & Δράση Ερευνητικό Συγγραφικό Έργο EUROPE PMC EUROPE PMC ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Τι είναι η υπεριδρωσία Η υπεριδρωσία είναι μια ιατρική κατάσταση κατά την οποία το άτομο ιδρώνει περισσότερο από το φυσιολογικό, πέρα από τις ανάγκες του σώματος για θερμορύθμιση. Δεν σχετίζεται πάντα με ζέστη, άσκηση ή άγχος, γιατί το άτομο μπορεί να ιδρώνει υπερβολικά ακόμη και σε δροσερές και ήρεμες συνθήκες. Πόσοι άνθρωποι πάσχουν από υπεριδρωσία στον γενικό πληθυσμό Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν επίσημες εθνικές στατιστικές μελέτες για την υπεριδρωσία, αλλά βάσει ευρωπαϊκών δεδομένων, εκτιμάται ότι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός πριν από 5 ημέρες διαβάστηκε 2 λεπτά 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας Με αξιοσημείωτη επιτυχία έκλεισε το 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας, που πραγματοποιήθηκε από 20 έως 22 Νοεμβρίου 2025 στην Αράχωβα. Κορυφαίοι ειδικοί από όλο τον κόσμο συζήτησαν και παρουσίασαν κατά την διάρκεια των 3 ημερών του συνεδρίου, σημαντικές πληροφορίες που βοηθούν στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των νευρολογικών παθήσεων. Ο Καθηγητής Νευρολογίας κύριος Γκατζώνης συμμετείχε ως Ομιλητής και ως Προεδρείο στις συζητήσε Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 23 Νοε 2025 διαβάστηκε 1 λεπτά Τι είναι η ινομυαλγία ? Παλιότερα η ινομυαλγία αμφισβητούταν και υποτιμούταν ακόμη και από τους γιατρούς. Όμως η ινομυαλγία είναι μια πραγματική, χρόνια πάθηση που σχετίζεται με τον τρόπο που ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα επεξεργάζονται τα σήματα του πόνου. Παρότι δεν προκαλεί βλάβες στους μυς ή στις αρθρώσεις, είναι όμως πολυσυμπτωματική πάθηση, που επηρεάζει την σωματική και την ψυχική υγεία. Η ινομυαλγία είναι ένα χρόνιο σύνδρομο κεντρικής ευαισθητοποίησης, που ανήκει στις λειτουργικές σωματ Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 9 Νοε 2025 διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

Μεταπτυχιακή Εκπαίδευση και Μετεκπαιδευτικά προγράμματα, ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΣΕ ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΕΣ ΔΙΑΤΡΙΒΕΣ | Νευρολόγος Γκατζώνης | Καλυτεροι νευρολογοι αθηνα, καθηγητες νευρολογοι αθηνα, νευρολογος καθηγητης πανεπιστημιου αθηνων, νευρολογος καθηγητης πανεπιστημιου αθηνων, κορυφαιος νευρολογος σκληρυνση κατα πλακας, καλυτερος γιατρος για σκληρυνση κατα πλακας Διδακτικό Έργο Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος Εκπρόσωπος του Κλάδου Επιληψίας της Ελληνικής Νευρολογικής Εταιρείας ΔΙΔΑΚΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ: Σ. Γκατζώνης, Δ.Σακάς. “ΚΩΜΑ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ”. Σε «Εισαγωγή στη Νευροχειρουργική» υπό Δαμιανού Ε. Σακά, εκδόσεις ΠΑΡΙΣΙΑΝΟΥ, Αθήνα 2003, σελ 161-174. Διδακτορική Διατριβή: ΣΗΜΑΣΙΑ ΚΑΙ ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΣ ΤΗΣ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΗΣ ΠΟΛΥΩΡΗΣ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΣ ΗΛΕΚΤΡΟΕΓΚΕΦΑΛΟΓΡΑΦΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΑΣ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΩΝ ΨΕΥΔΟΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ (ΨΕΥΔΟΚΡΙΣΕΩΝ)”. Νευρολογική Κλινική Πανεπιστημίου Αθηνών, Βαθμός: Άριστα - Χρον.1995 ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΑ ΚΑΙ ΜΗ ΜΑΘΗΜΑΤΑ: Υπεύθυνος ομάδος για την κλινική άσκηση στην Νευρολογία των φοιτητών του 5ου έτους της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο, για τα ακαδημαϊκά έτη 1992-1993, 1993-1994, 1994-1995, 1995-1996, 1996-1997, 1997-1998, 1998-1999, 1999-2000, 2001-2002, 2002-2003, 2003-2004. Διάρκεια ενασχόλησης: καθημερινά, περίπου 2 εβδομάδες μηνιαίως για το σύνολο του διδακτικού έτους (Χ8 μήνες). Θεωρητικά μαθήματα από αμφιθεάτρου στους φοιτητές 5ου έτους της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο. Συμμετοχή καθημερινά στην εκπαίδευση των φοιτητών στο Εργαστήριο Ηλεκτροεγκεφαλογραφίας του Αιγινήτειου Νοσοκομείου από το 1993 έως 2004. Συμμετοχή καθημερινά στην εκπαίδευση τεχνικών ηλεκτροεγκεφαλογραφίας στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο από το 1993 έως 2004. Ενεργός συμμετοχή στην εκπαίδευση, θεωρητική και πρακτική, των φοιτητών του Πανεπιστημίου Αθηνών στα πλαίσια του μαθήματος της Νευροχειρουργικής από το 2006. Μεταπτυχιακή Εκπαίδευση και Μετεκπαιδευτικά προγράμματα: ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΣΕ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ: Θεωρητικά μαθήματα από αμφιθεάτρου και συμμετοχή στην εκπαίδευση των ειδικευόμενων της Νευρολογικής Κλινικής του Αιγινήτειου Νοσοκομείου από το 1993 ως 2004. Συμμετοχή καθημερινά στην ειδική εκπαίδευση των ειδικευομένων στο Εργαστήριο Ηλεκτροεγκεφαλογραφίας της Νευρολογικής Κλινικής του Αιγινήτειου Νοσοκομείου από το 1993 έως 2004. Συμμετοχή καθημερινά στην εκπαίδευση των ειδικευομένων της Νευροχειρουργικής Κλινικής από το 2006 έως σήμερα. Συμμετοχή στην εκπαίδευση φοιτητών ΤΕΙ που ασκούνται στο Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός». Εκπαίδευση ειδικευoμένων νευρολόγων άλλων κλινικών στην Μονάδα Χειρουργικής της Επιληψίας του Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός». Οι ειδικευόμενοι τοποθετούνται μετά από αίτημα των διευθυντών τους και εκπαιδεύονται για διάστημα 3 μηνών. Διαλέξεις στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα εξειδικευομένων και ειδικευμένων της Κλινικής Εντατικής Θεραπείας του Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός». Από 3ετίας οργάνωση και διεκπεραίωση κλινικών σεμιναρίων ανά εξάμηνο, με συμμετοχή επισκεπτών νευρολόγων ιατρών από όλη την Ελλάδα, με θέμα την εκπαίδευσή τους στην αντιμετώπιση και διεκπεραίωση ασθενών με επιληψία και κυρίως της χειρουργικής θεραπείας της σε πραγματικές συνθήκες (μέσα στους χώρους του Νοσοκομείου). Οργάνωση διήμερου σεμιναρίου με θέμα «Αντιμετώπιση ασθενών με Επιληψία» στην Θεσσαλονίκη 5-7 Δεκεμβρίου 2017. Εκπαιδευτικές διαλέξεις και συμμετοχή σε εκπαιδευτικά σεμινάρια ως εκπαιδευτής όπως αναγράφονται αναλυτικά στο οικείο κεφάλαιο περί ομιλιών σε συνέδρια εκπαιδευτικές ημερίδες και σεμινάρια. (Ομιλητής στα Ετήσια Σεμινάρια Συνεχιζόμενης Ιατρικής Εκπαίδευσης του Γ.Ν.Α. «Ευαγγελισμός», της Α΄ Νευρολογικής Κλινικής ΕΚΠΑ, της Πανεπιστημιακής Κλινικής Εντατικής Θεραπείας ΕΚΠΑ, του Πανελληνίου Ιατρικού Συνεδρίου, της Νευρολογικής Εταιρείας, του Πανελληνίου Επιστημονικού Συλλόγου κατά της Επιληψίας). Η Μονάδα της Χειρουργικής Επιληψίας του Νοσοκομείου Ευαγγελισμός παρέμενε επί μία 20ετία η μόνη Ακαδημαϊκή μονάδα στην Ελλάδα και η μόνη που πληρούσε τις απαραίτητες προϋποθέσεις για να θεωρείται κέντρο χειρουργικής της επιληψίας. Ως τέτοια είχε αναλάβει όλο το βάρος και την ευθύνη της εκπαίδευσης που σχετίζεται με τη χειρουργική της επιληψίας σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες. ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ: Ετήσια μαθήματα στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα «Κλινική Φαρμακολογία» της Φαρμακευτικής Σχολής από το 2014 συνεχώς. Μάθημα στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα «Κλινική Νευροφυσιολογία» της Β’ Νευρολογικής Κλινικής ΕΚΠΑ. Μαθήματα από το 2017 στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών "Διαταραχές της Αναπνοής στον Ύπνο - Εργαστηριακή και Κλινική Ιατρική του Ύπνου" της Α΄ Κλινικής Εντατικής Θεραπείας και του Κέντρο Ύπνου του Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός». Μαθήματα στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών “Εφαρμοσμένη Νευροανατομία» της Α’ Ν/Χ Κλινικής ΕΚΠΑ έως και το 2018. ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΣΕ ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΕΣ ΔΙΑΤΡΙΒΕΣ: 17 ΔΙΑΤΡΙΒΕΣ ΩΣ ΕΠΙΒΛΕΠΩΝ 15 ΕΠΙΠΛΕΟΝ Δ. ΔΙΑΤΡΙΒΕΣ Ως ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΤΡΙΜΕΛΟΥΣ 22 ΕΠΙΠΛΕΟΝ Ως ΜΕΛΟΣ Της ΕΠΤΑΜΕΛΟΥΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ Διαβάστε αναλυτικά Βιογραφικό - Μετεκπαίδευση Κλινικό - Εργαστηριακό Έργο Νοσοκομειακές και Πανεπιστημιακές Θέσεις Ερευνητικό έργο Βραβεία - Διακρίσεις - Υποτροφίες Μέλος Επιστημονικών Εταιρειών Οργανωτικό - Διοικητικό Έργο Συμμέτοχη σε Επιστημονικές Συναντήσεις Βιβλία Κοινωνικό Έργο & Δράση Ερευνητικό Συγγραφικό Έργο EUROPE PMC EUROPE PMC ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Τι είναι η υπεριδρωσία Η υπεριδρωσία είναι μια ιατρική κατάσταση κατά την οποία το άτομο ιδρώνει περισσότερο από το φυσιολογικό, πέρα από τις ανάγκες του σώματος για θερμορύθμιση. Δεν σχετίζεται πάντα με ζέστη, άσκηση ή άγχος, γιατί το άτομο μπορεί να ιδρώνει υπερβολικά ακόμη και σε δροσερές και ήρεμες συνθήκες. Πόσοι άνθρωποι πάσχουν από υπεριδρωσία στον γενικό πληθυσμό Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν επίσημες εθνικές στατιστικές μελέτες για την υπεριδρωσία, αλλά βάσει ευρωπαϊκών δεδομένων, εκτιμάται ότι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός πριν από 5 ημέρες διαβάστηκε 2 λεπτά 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας Με αξιοσημείωτη επιτυχία έκλεισε το 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας, που πραγματοποιήθηκε από 20 έως 22 Νοεμβρίου 2025 στην Αράχωβα. Κορυφαίοι ειδικοί από όλο τον κόσμο συζήτησαν και παρουσίασαν κατά την διάρκεια των 3 ημερών του συνεδρίου, σημαντικές πληροφορίες που βοηθούν στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των νευρολογικών παθήσεων. Ο Καθηγητής Νευρολογίας κύριος Γκατζώνης συμμετείχε ως Ομιλητής και ως Προεδρείο στις συζητήσε Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 23 Νοε 2025 διαβάστηκε 1 λεπτά Τι είναι η ινομυαλγία ? Παλιότερα η ινομυαλγία αμφισβητούταν και υποτιμούταν ακόμη και από τους γιατρούς. Όμως η ινομυαλγία είναι μια πραγματική, χρόνια πάθηση που σχετίζεται με τον τρόπο που ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα επεξεργάζονται τα σήματα του πόνου. Παρότι δεν προκαλεί βλάβες στους μυς ή στις αρθρώσεις, είναι όμως πολυσυμπτωματική πάθηση, που επηρεάζει την σωματική και την ψυχική υγεία. Η ινομυαλγία είναι ένα χρόνιο σύνδρομο κεντρικής ευαισθητοποίησης, που ανήκει στις λειτουργικές σωματ Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 9 Νοε 2025 διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων. ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ:

Η μηνιγγίτιδα είναι νόσος με υψηλό κίνδυνο τόσο για οξείες θανατηφόρες επιπλοκές όσο και για μακροχρόνια νευρολογικά και λειτουργικά ελλείμματα στους επιζώντες | Νευρολόγος Γκατζώνης | Νευρολόγος Αθήνα | NEVROLOGOS | Ημικρανία, γιατρος για πονοκεφαλο, γιατρος για ημικρανια, Κεφαλαλγία, παρκινσον, αλτσχαιμερ, πονοκέφαλος, Νευρολόγος για Ημικρανία, θεραπεία Επιληψίας, καλός νευρολόγος Αθήνα Μηνιγγίτιδα, Ιογενής Μηνιγγίτιδα, Οξεία Βακτηριακή Μηνιγγίτιδα, Τύποι, Συμπτώματα, Διάγνωση, Θεραπεία Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος Οι μήνιγγες είναι τρεις μεμβρανώδεις στιβάδες που περιβάλλουν και προστατεύουν το κεντρικό νευρικό σύστημα (εγκέφαλο και νωτιαίο μυελό). Αναλυτικά: Σκληρά μήνιγγα , η εξωτερική, παχιά και ινώδης μεμβράνη, που παρέχει μηχανική προστασία για τη στήριξη του εγκεφάλου. Αραχνοειδής μήνιγγα , λεπτή, ημιδιαφανής μεμβράνη, που λειτουργεί ως φράγμα ανάμεσα στη σκληρά και τη χοριοειδή μήνιγγα. Χοριοειδής μήνιγγα , η έσω στοιβάδα, που αγκαλιάζει την επιφάνεια του εγκεφάλου ακολουθώντας τις πτυχές και τις αυλακώσεις του. Έχει πολλά αιμοφόρα αγγεία που καταλήγουν βαθιά στον εγκέφαλο. Ο χώρος μεταξύ της αραχνοειδούς και της χοριοειδούς μήνιγγας ονομάζεται υπαραχνοειδές διάστημα , όπου κυκλοφορεί το εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ) που καλύπτει τον εγκέφαλο και έχει καθοριστικό ρόλο, στην: Μηχανική προστασία : απορροφά και κατανέμει τις δυνάμεις πίεσης στον εγκέφαλο. Μεταβολική λειτουργία : συμβάλλει στη ρύθμιση του μικροπεριβάλλοντος των νευρώνων και στη μεταφορά θρεπτικών ουσιών. Αμυντική λειτουργία : δρα ως μέσο απομάκρυνσης άχρηστων προϊόντων και τοξινών. Η μηνιγγίτιδα είναι η φλεγμονή των μηνίγγων, δηλαδή των παραπάνω αναφερομένων προστατευτικών μεμβρανών που περιβάλλουν τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό. Παρά την απλότητα του ορισμού, αποτελεί μια ετερογενή παθολογική οντότητα με ποικίλη αιτιολογία και κλινική εικόνα. Η φλεγμονή των μηνίγγων μπορεί να προκληθεί από διάφορα αίτια: Λοιμώδη (βακτήρια, ιοί, μύκητες, παράσιτα, φυματίωση) Μη λοιμώδη (αυτοάνοσα νοσήματα, φάρμακα, τοξικές αντιδράσεις) Νεοπλασματικά ή παρανεοπλασματικά (διήθηση ή ανοσολογικοί μηχανισμοί σε κακοήθειες) Τι συμβαίνει στην μηνιγγίτιδα Η μηνιγγίτιδα ξεκινά συνήθως όταν ένας παθογόνος μικροοργανισμός (βακτήριο, ιός, μύκητας ή παράσιτο), ή ένας μη λοιμώδης βλαπτικός παράγοντας (ανοσολογικός, φαρμακευτικός ή νεοπλασματικός) καταφέρει να παρακάμψει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. Ο αιματοεγκεφαλικός φραγμός αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους μηχανισμούς άμυνας του κεντρικού νευρικού συστήματος, καθώς ρυθμίζει επιλεκτικά την είσοδο ουσιών από το αίμα στον εγκέφαλο και το εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Όταν όμως ένα παθογόνο ή ένας βλαπτικός παράγοντας υπερβεί αυτό το φράγμα, εγκαθίσταται στο υπαραχνοειδές διάστημα, όπου κυκλοφορεί το εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ). Το υπαραχνοειδές διάστημα είναι ένας χώρος με περιορισμένες αμυντικές δυνατότητες αφού διαθέτει χαμηλά επίπεδα ανοσοσφαιρινών, περιορισμένη συμπληρωματική δραστηριότητα και μειωμένη φαγοκυτταρική ικανότητα σε σύγκριση με το αίμα. Αυτό καθιστά το περιβάλλον του υπαραχνοειδούς διαστήματος ιδανικό για γρήγορο πολλαπλασιασμό των μικροβίων, εφόσον αυτά έχουν καταφέρει να εγκατασταθούν εκεί. Σε ποιές ηλικίες εκδηλώνεται η μηνιγγίτιδα Η μηνιγγίτιδα μπορεί να εκδηλωθεί σε κάθε ηλικία, αλλά οι νεογνικές και παιδικές ηλικίες είναι οι πιο ευάλωτες, ενώ η εφηβεία παρουσιάζει αύξηση λόγω μηνιγγιτιδόκοκκου (Neisseria meningitidis). Στους ενήλικες και ηλικιωμένους η συχνότητα είναι μικρότερη, αλλά η σοβαρότητα μεγαλύτερη. Ας το δούμε αναλυτικά: 1. Νεογνά (0–28 ημέρες) Συχνότητα: Υψηλή ευαισθησία λόγω αδύναμου ανοσοποιητικού συστήματος. Συχνότερα αίτια: Group B Streptococcus, Escherichia coli, Listeria monocytogenes. 2. Βρέφη και νήπια (1–12 μηνών) Συχνότητα: Ακόμη υψηλή. Συχνότερα αίτια: Streptococcus pneumoniae, Neisseria meningitidis, Haemophilus influenzae type b. 3. Παιδιά (1–18 ετών) Συχνότητα: Πιο συχνή σε εφήβους (ιδιαίτερα στις ηλικίες 15–19 ετών). Συχνότερα αίτια: Neisseria meningitidis (ιδιαίτερα στις εφηβικές ομάδες). 4. Ενήλικες Συχνότητα: Χαμηλότερη από ότι στα παιδιά, αλλά αυξάνεται σε άτομα με μειωμένο ανοσοποιητικό σύστημα ή χρόνια νοσήματα. Συχνότερα αίτια: Streptococcus pneumoniae, Neisseria meningitidis. 5. Ηλικιωμένοι (>65 ετών) Συχνότητα: Λιγότερο συχνή αλλά συνήθως πιο σοβαρή. Συχνότερα αίτια: Streptococcus pneumoniae, Listeria monocytogenes. Ποιοί είναι οι τύποι μηνιγγίτιδας Ιογενής Μηνιγγίτιδα Είναι ο πιο συνηθισμένος τύπος και συνήθως προκαλεί ήπια συμπτώματα. Προκαλείται κυρίως από εντεροϊούς, αλλά και από ιούς του έρπητα, τον ιό της παρωτίτιδας ή και τον HIV κατά την πρωτολοίμωξη. Η προσβολή των μηνίγγων γίνεται είτε μέσω αιματογενούς διασποράς είτε με άμεση επέκταση από γειτονικές περιοχές (π.χ. ρινοφάρυγγα). Η φλεγμονώδης αντίδραση οδηγεί σε λευκοκυττάρωση στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ), κυρίως λεμφοκυτταρική, με ήπια αύξηση της πρωτεΐνης και φυσιολογική ή ελαφρώς μειωμένη γλυκόζη. Η ιογενής μετάδοση είναι συχνά πιο ήπια και δεν οδηγεί σε επιδημίες, σε αντίθεση με τη βακτηριακή μορφή. Βακτηριακή Μηνιγγίτιδα Είναι σοβαρότερη και μπορεί να απειλήσει τη ζωή. Προκαλείται από βακτήρια όπως ο μηνιγγιτιδόκοκκος, ο πνευμονιόκοκκος και ο αιμόφιλος ινφλουέντζας τύπου Β. Οι πιο συχνές μορφές είναι: Οξεία βακτηριακή (η συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων) Χρόνια βακτηριακή (σπανιότερη, π.χ. φυματιώδης ή βρουκελλική μηνιγγίτιδα) Υποξεία ή επιμένουσα μορφή σε ανοσοκατεσταλμένους ή με άτυπα βακτήρια (π.χ. Nocardia) Οξεία Βακτηριακή Μηνιγγίτιδα Αναφέρεται ρητά σε ταχείας έναρξης (<1-2 ημερών), υψηλής φλεγμονώδους αντίδρασης και δυνητικά θανατηφόρα λοίμωξη των μηνίγγων από παθογόνα βακτήρια όπως: Neisseria meningitidis Streptococcus pneumoniae Haemophilus influenzae τύπου b Είναι ο τύπος που προκαλεί επείγον ιατρικό περιστατικό, με υψηλό κίνδυνο για οίδημα εγκεφάλου, σπασμούς, εγκεφαλικό επεισόδιο ή θάνατο. Η βακτηριακή μηνιγγίτιδα μεταδίδεται κυρίως μέσω σταγονιδίων από τον ρινοφάρυγγα μολυσμένων ατόμων. Neisseria meningitidis: η μετάδοση γίνεται με στενή επαφή ή αερογενώς, λόγω του ότι ο φάρυγγας αποτελεί κύριο χώρο αποικισμού. Streptococcus pneumoniae: μεταδίδεται επίσης μέσω αναπνευστικών σταγονιδίων, αλλά συχνά προϋπάρχει ιγμορίτιδα ή πνευμονία ως εστία λοίμωξης. Haemophilus influenzae: λιγότερο συχνά λόγω εκτεταμένου εμβολιασμού, μεταδίδεται κυρίως με άμεση επαφή ή σταγονίδια. Η βακτηριακή μετάδοση απαιτεί στενή ή παρατεταμένη επαφή με φορέα ή ασθενή. Τα βακτήρια πρώτα αποικίζουν τον ανώτερο αναπνευστικό και στη συνέχεια διεισδύουν στην κυκλοφορία, ξεπερνώντας τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό για να προκαλέσουν μηνιγγίτιδα. Φυματιώδης Μηνιγγίτιδα Πρόκειται για μια υποξεία ή χρόνια μορφή μηνιγγίτιδας που προκαλείται από το Μυκοβακτήριο της φυματίωσης (Mycobacterium tuberculosis). Η λοίμωξη μπορεί να είναι αποτέλεσμα αιματογενούς διασποράς από πνευμονική φυματίωση ή από λανθάνουσα λοίμωξη του ΚΝΣ. Η παθοφυσιολογία περιλαμβάνει την εστιακή φλεγμονή κυρίως στη βάση του εγκεφάλου, με δημιουργία κοκκιωμάτων, αρτηρίτιδας και υδροκέφαλου. Το ΕΝΥ εμφανίζει λεμφοκυτταρική υπεροχή, υψηλή πρωτεΐνη, πολύ χαμηλή γλυκόζη και αυξημένη πίεση. Η έναρξη των συμπτωμάτων είναι ύπουλη, με αρχική κακουχία και προοδευτική επιδείνωση της συνείδησης. Μυκητιασική και Παρασιτική Μηνιγγίτιδα Η μυκητιασική μηνιγγίτιδα είναι λιγότερο συχνή και συνήθως επηρεάζει άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα (πχ. ανοσοκατεσταλμένους, AIDS, μεταμοσχευμένοι, χρήση κορτικοστεροειδών ή ανοσοκατασταλτικών). Ο νηματοειδής μύκητας Cryptococcus neoformans είναι το πιο συχνό αίτιο, με είσοδο μέσω του αναπνευστικού και αιματογενή διασπορά στον εγκέφαλο. Η φλεγμονώδης απάντηση είναι συνήθως υποτονική, με ήπια λεμφοκυττάρωση στο ΕΝΥ, αυξημένη πίεση και πρωτεΐνη και συχνά ελαττωμένη γλυκόζη. Η χρονιότητα των συμπτωμάτων και η σταδιακή επιδείνωση είναι χαρακτηριστικές. Η μυκητιασική μηνιγγίτιδα μεταδίδεται από το περιβάλλον και όχι από άνθρωπο σε άνθρωπο. Στην παρασιτική μηνιγγίτιδα το παράσιτο εισέρχεται μέσω της μύτης κατά την επαφή με μολυσμένο νερό (λίμνες, θερμές πηγές), προκαλώντας πρωτοπαθή αμοιβαδική μηνιγγοεγκεφαλίτιδα. Άσηπτη Μηνιγγίτιδα και Οξεία Άσηπτη Μηνιγγίτιδα Είναι η φλεγμονή των μηνίγγων με αρνητικές καλλιέργειες ΕΝΥ για κοινά βακτηριακά παθογόνα. Οι αιτίες είναι συνήθως ιογενούς αιτιολογίας, ή από μη τυπικά βακτήρια που δεν ανιχνεύονται εύκολα (π.χ. Borrelia, Treponema, Mycoplasma), από φάρμακα (π.χ. ΜΣΑΦ, IVIG), από συστηματικά νοσήματα (π.χ. ΣΕΛ, σαρκοείδωση, αγγειίτιδες), από νεοπλάσματα ή από παρανεοπλασματικά σύνδρομα, κ.α. Οξεία Άσηπτη Μηνιγγίτιδα Είναι υποκατηγορία της άσηπτης μηνιγγίτιδας με οξεία έναρξη (<5 ημέρες). Χαρακτηριστικά: Ξαφνική εμφάνιση πυρετού, πονοκέφαλου, ναυτίας. Η πορεία είναι συνήθως καλοήθης, εκτός εάν υποκρύπτεται σοβαρό συστηματικό νόσημα Αυτοάνοση Μηνιγγίτιδα Προκαλείται στο πλαίσιο νοσημάτων όπως η σαρκοείδωση, ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος (ΣΕΛ), ή οι αγγειίτιδες. Φαρμακευτική Μηνιγγίτιδα Οφείλεται σε ανοσολογική αντίδραση σε φάρμακα (π.χ. ΜΣΑΦ, αντιβιοτικά, IVIG, μονοκλωνικά αντισώματα). Νεοπλασματική Μηνιγγίτιδα Προκαλείται από άμεση διήθηση των μηνίγγων από καρκινικά κύτταρα (λευχαιμίες, λεμφώματα, μεταστατικοί όγκοι). Παρανεοπλασματική Μηνιγγίτιδα Εμφανίζεται ως ανοσολογική αντίδραση σε κακοήθεια, χωρίς απαραίτητα άμεση διήθηση των μηνίγγων. Συνήθως συνοδεύεται από άλλες παρανεοπλασματικές εκδηλώσεις του ΚΝΣ. Χρόνια Μηνιγγίτιδα Αναφέρεται σε μηνιγγίτιδα με συμπτώματα διάρκειας άνω των 4 εβδομάδων η εξέλιξή της είναι αργή και τα συμπτώματα μπορεί να είναι πιο ήπια ή ασαφή, γεγονός που δυσκολεύει τη διάγνωση. Περιλαμβάνει λοιμώδη και μη λοιμώδη αίτια. Οι λοιμώδεις παράγοντες περιλαμβάνουν Mycobacterium tuberculosis, Cryptococcus neoformans, Treponema pallidum (νευροσύφιλη) και Borrelia burgdorferi (νόσος Lyme). Μη λοιμώδη αίτια είναι τα νεοπλάσματα (μηνιγγικές μεταστάσεις), οι φλεγμονώδεις νόσοι (π.χ. σαρκοείδωση, αγγειίτιδες του ΚΝΣ), και φαρμακευτικές αντιδράσεις. Η εικόνα του ΕΝΥ και η κλινική πορεία είναι ετερόκλητες, με συχνά διαλείποντα ή μεταβαλλόμενα συμπτώματα. Η έγκαιρη αναγνώριση είναι κρίσιμη για την αποφυγή μόνιμων νευρολογικών βλαβών. Ποιος είναι ο τρόπος μετάδοσης της μηνιγγίτιδας Η μετάδοση της μηνιγγίτιδας είναι στενά συνδεδεμένη με το παθογόνο: Οι βακτηριακές μορφές μεταδίδονται κυρίως αερογενώς ή μέσω σταγονιδίων, και μπορούν να προκαλέσουν επιδημίες. Οι ιογενείς μορφές μεταδίδονται συχνά μέσω κοπροστοματικής οδού ή επαναδραστηριοποιήσεων. Οι μυκητιακές και παρασιτικές μορφές σχετίζονται με περιβαλλοντική έκθεση. Οι μη λοιμώδεις μορφές δεν είναι μεταδοτικές. Πώς φτάνει ένα μικρόβιο να μολύνει τις μήνιγγες; Ένα μικρόβιο δεν προσβάλλει άμεσα τις μήνιγγες από το εξωτερικό περιβάλλον, αλλά βρίσκει τρόπους να "παρακάμψει" τις άμυνες του σώματος και να φτάσει ως εκεί μέσω του αίματος, ή μέσω κοντινών δομών. Ας το εξηγήσουμε από την αρχή, με τη σειρά που συμβαίνει μέσα στο σώμα: 1. Το μικρόβιο μπαίνει στο σώμα Τα βακτήρια ή ιοί πρώτα αποικίζουν περιοχές όπου βρίσκονται φυσιολογικά ή εκτίθενται συχνά στο περιβάλλον: ρινοφάρυγγας, ανώτερο αναπνευστικό, γαστρεντερικός σωλήνας ή δέρμα. Αρχικά, το μικρόβιο πολλαπλασιάζεται τοπικά. Στην περίπτωση των βακτηρίων της μηνιγγίτιδας, η πρώτη αποικία βρίσκεται σχεδόν πάντα στο ρινοφάρυγγα (δηλαδή στο πίσω μέρος της μύτης και του φάρυγγα). 2. Διείσδυση στον οργανισμό Από τη ρινοφαρυγγική περιοχή, το μικρόβιο βρίσκει τρόπους να διαπεράσει τον επιθηλιακό φραγμό και να μπει στο αίμα. Από τη στιγμή που θα βρεθεί στο κυκλοφορικό σύστημα, αρχίζει να διασπείρεται σε ολόκληρο τον οργανισμό. Αυτό το στάδιο είναι κρίσιμο, γιατί μέσω του αίματος μπορεί να φτάσει κοντά στα τριχοειδή αγγεία του εγκεφάλου. Εκεί, συναντά έναν νέο, πανίσχυρο φραγμό, τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. 3. Ο αιματοεγκεφαλικός φραγμός Ο εγκέφαλος είναι τόσο σημαντικό και ευαίσθητο όργανο που διαθέτει μια ειδική προστατευτική δομή: τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. Αυτός αποτελείται από: Σφιχτά ενδοθηλιακά κύτταρα που δεν αφήνουν τίποτα να περάσει ελεύθερα Βασική μεμβράνη και αστροκύτταρα που λειτουργούν ως φίλτρο Ο ρόλος του αιματοεγκεφαλικού φραγμού είναι να επιτρέπει μόνο συγκεκριμένα μόρια (όπως θρεπτικά συστατικά και οξυγόνο) να φτάνουν στον εγκέφαλο και να κρατά έξω βακτήρια, ιούς, φλεγμονώδη κύτταρα και τοξίνες. Όμως, κάποια βακτήρια έχουν εξελιχθεί ειδικά για να ξεπερνούν αυτόν τον φραγμό. 4. Πώς το μικρόβιο "ξεγελά" τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό Ορισμένα παθογόνα διαθέτουν μηχανισμούς που τους επιτρέπουν: Να προσκολληθούν στα ενδοθηλιακά κύτταρα των εγκεφαλικών τριχοειδών Να παραβιάσουν τα στενά σημεία επαφής (tight junctions) Να προκαλέσουν φλεγμονή που "χαλαρώνει" τον φραγμό Ή ακόμα και να χρησιμοποιήσουν τα ίδια τα φαγοκύτταρα του οργανισμού σαν "όχημα" για να περάσουν (ο λεγόμενος Trojan horse mechanism) Μόλις περάσουν αυτό το σημείο, μπαίνουν στον χώρο ανάμεσα στις μήνιγγες – συγκεκριμένα στο υπαραχνοειδές διάστημα. 5. Μόλυνση του υπαραχνοειδούς χώρου – μηνιγγίτιδα Τα μικρόβια εγκαθίστανται στο υπαραχνοειδές διάστημα, όπου κυκλοφορεί το εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ). Αυτό το υγρό δεν έχει ισχυρούς μηχανισμούς άμυνας όπως έχει το αίμα: Έχει χαμηλή συγκέντρωση αντισωμάτων Έχει λίγα λευκά αιμοσφαίρια Δεν έχει συμπλήρωμα (δηλαδή ένα μέρος της ανοσίας που σκοτώνει βακτήρια) Έτσι, τα μικρόβια βρίσκουν ιδανικό περιβάλλον για να πολλαπλασιαστούν χωρίς ιδιαίτερη αντίσταση. Το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδρά καθυστερημένα, αλλά όταν αντιδρά, το κάνει έντονα, δηλαδή στέλνει κύτταρα και φλεγμονώδεις ουσίες, που όμως: Αυξάνουν την ενδοκράνια πίεση Δημιουργούν οίδημα (πρήξιμο) του εγκεφάλου Διαταράσσουν την εγκεφαλική αιματική ροή Διαταράσσουν την κυκλοφορία του ΕΝΥ Προκαλούν τις κλασικές εκδηλώσεις της μηνιγγίτιδας: πυρετό, πονοκέφαλο, αυχενική δυσκαμψία, σπασμούς, υδροκέφαλο, διαταραχή συνείδησης, σπασμούς, εγκεφαλικό επεισόδιο και μόνιμες νευρολογικές βλάβες. Ποια είναι η επιδημιολογία της μηνιγγίτιδας Η επιδημιολογία της μηνιγγίτιδας εξαρτάται από το αίτιο, την ηλικία του πληθυσμού, την γεωγραφική περιοχή και την προσβασιμότητα σε προληπτικά μέτρα (όπως εμβολιασμοί). 1. Βακτηριακή Μηνιγγίτιδα Η βακτηριακή μηνιγγίτιδα αποτελεί την πιο σοβαρή μορφή, με υψηλή θνητότητα αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα. Συχνότητα: Παγκοσμίως, η επίπτωση κυμαίνεται περίπου σε 1–2 περιστατικά ανά 100.000 άτομα/έτος σε ανεπτυγμένες χώρες, αλλά σε περιοχές με περιορισμένη πρόσβαση σε υγειονομική φροντίδα ή σε ενδημικές περιοχές μπορεί να είναι πολύ υψηλότερη. Παράγοντες κινδύνου: βρέφη, παιδιά, ηλικιωμένοι, ανοσοκατεσταλμένοι, στενές κοινότητες (π.χ. στρατώνες, πανεπιστημιακές εστίες). 2. Ιογενής Μηνιγγίτιδα Η πιο συχνή μορφή συνολικά, αλλά με ήπια πορεία και χαμηλή θνητότητα. Συχνότητα: Η επίπτωση εκτιμάται περίπου 10–100 περιστατικά ανά 100.000 άτομα/έτος , κυρίως σε παιδιά και νεαρούς ενήλικες. 3. Μυκητιασική και Παρασιτική Μηνιγγίτιδα Σπάνιες μορφές , συνήθως σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα (HIV/AIDS, μεταμοσχευμένοι, χρόνια χρήση κορτικοστεροειδών). Μορφές όπως η αμοιβαδική μηνιγγοεγκεφαλίτιδα εμφανίζονται σε θερμά νερά και είναι πολύ σπάνιες αλλά με σχεδόν 100% θνητότητα. 4. Μη λοιμώδης Μηνιγγίτιδα Αυτοάνοσες, φαρμακευτικές ή νεοπλασματικές μορφές είναι σχετικά σπάνιες , δεν προκαλούν επιδημίες και η συχνότητά τους εξαρτάται από υποκείμενα νοσήματα και έκθεση σε φάρμακα ή κακοήθεια Ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση μηνιγγίτιδας Η μηνιγγίτιδα είναι πολυπαραγοντική νόσος και ο κίνδυνος εξαρτάται από την αλληλεπίδραση ξενιστή–παθογόνου–περιβάλλοντος. Η πρόληψη περιλαμβάνει εμβολιασμό, αποφυγή συγχρωτισμού σε επιδημίες, έγκαιρη αντιμετώπιση ΩΡΛ λοιμώξεων και ιδιαίτερη προσοχή σε άτομα με ανοσοκαταστολή ή σπληνεκτομή. Οι παράγοντες κινδύνου για μηνιγγίτιδα συνδυάζουν προδιάθεση του ξενιστή, έκθεση σε παθογόνο, ανατομικούς παράγοντες και περιβαλλοντικές συνθήκες. Η αναγνώρισή τους είναι κρίσιμη για πρόληψη, έγκαιρη διάγνωση και προσαρμογή θεραπείας, καθώς οι υψηλού κινδύνου ασθενείς μπορεί να απαιτούν προληπτικά μέτρα όπως εμβολιασμό ή προφυλακτική αντιβιοτική αγωγή. Οι παράγοντες κινδύνου σχετίζονται τόσο με την έκθεση στον λοιμογόνο παράγοντα όσο και με την ατομική προδιάθεση του οργανισμού. Παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση μηνιγγίτιδας: Ηλικία Τα βρέφη και τα μικρά παιδιά έχουν ανώριμο ανοσοποιητικό σύστημα και είναι πιο ευάλωτα. Οι έφηβοι και νεαροί ενήλικες παρουσιάζουν αυξημένη συχνότητα βακτηριακής μηνιγγίτιδας, ιδίως από Neisseria meningitidis, λόγω στενών κοινωνικών επαφών. Οι ηλικιωμένοι έχουν αυξημένο κίνδυνο από Streptococcus pneumoniae λόγω ανοσολογικής γήρανσης. Συνθήκες διαβίωσης και συγχρωτισμός Φοιτητικές εστίες, στρατώνες, κατασκηνώσεις και φυλακές ευνοούν τη μετάδοση μηνιγγιτιδοκοκκικής νόσου λόγω στενής επαφής και σταγονιδίων. Υποκείμενα νοσήματα ή καταστάσεις ανοσοκαταστολής HIV λοίμωξη, καρκίνοι, χρόνια νοσήματα (π.χ. σακχαρώδης διαβήτης). Θεραπεία με κορτικοστεροειδή ή ανοσοκατασταλτικά φάρμακα. Σπληνεκτομή ή λειτουργική ασπληνία αυξάνουν τον κίνδυνο βακτηριακής μηνιγγίτιδας από Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae και Neisseria meningitidis. Έλλειψη εμβολιασμού Η απουσία εμβολιασμού έναντι μηνιγγιτιδοκόκκου, πνευμονιόκοκκου ή Haemophilus influenzae τύπου b αυξάνει σημαντικά την πιθανότητα σοβαρής βακτηριακής μηνιγγίτιδας. Ποια είναι τα κλινικά σημεία και συμπτώματα της μηνιγγίτιδας Η μηνιγγίτιδα εκδηλώνεται με ένα σύνολο συμπτωμάτων και κλινικών σημείων που προκύπτουν από τη φλεγμονή των μηνίγγων και τις επιδράσεις της στον εγκέφαλο, το εγκεφαλονωτιαίο υγρό και την ενδοκράνια πίεση. Η εικόνα ποικίλλει ανάλογα με την αιτιολογία (βακτηριακή, ιογενής, μυκητιασική), την ηλικία και τη γενική κατάσταση του ασθενούς, ωστόσο υπάρχουν ορισμένα χαρακτηριστικά στοιχεία που συγκροτούν την κλασική κλινική εικόνα. Η έναρξη της βακτηριακής μηνιγγίτιδας είναι συνήθως αιφνίδια , με υψηλό πυρετό, ρίγος και έντονη κεφαλαλγία. Η κεφαλαλγία είναι διάχυτη, συνεχής και συχνά ανθεκτική στα κοινά αναλγητικά, ενώ επιδεινώνεται με την κίνηση της κεφαλής λόγω ερεθισμού των μηνίγγων. Συνοδεύεται από ναυτία και εμέτους που δεν σχετίζονται απαραίτητα με τη λήψη τροφής, αλλά με την αυξημένη ενδοκράνια πίεση. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά συμπτώματα είναι η αυχενική δυσκαμψία: ο ασθενής δυσκολεύεται να κάμψει τον αυχένα προς το θώρακα και συχνά υιοθετεί στάση με το κεφάλι σε ελαφρά έκταση για να μειώσει τον πόνο. Αυτό το εύρημα αποτελεί εκδήλωση ερεθισμού των μηνίγγων και ανιχνεύεται με τις κλασικές κλινικές δοκιμασίες Kernig και Brudzinski, οι οποίες αναδεικνύουν τον αντανακλαστικό μυϊκό σπασμό. Η φωτοφοβία και η φωνοφοβία είναι συχνά συμπτώματα και αποδίδονται στην υπερευαισθησία του κεντρικού νευρικού συστήματος. Η διαταραχή του επιπέδου συνείδησης αποτελεί σημαντικό στοιχείο, που κυμαίνεται από απλή σύγχυση και υπνηλία μέχρι λήθαργο ή κώμα, ανάλογα με τη βαρύτητα και την εξέλιξη της νόσου. Σπασμοί μπορεί να εμφανιστούν, ιδίως σε βακτηριακή μηνιγγίτιδα και οφείλονται σε ερεθισμό του εγκεφαλικού φλοιού ή σε επιπλοκές όπως αγγειίτιδα και ισχαιμία. Στα παιδιά και ιδιαίτερα στα βρέφη, η κλινική εικόνα είναι λιγότερο τυπική: εκδηλώνεται με ανορεξία, ευερεθιστότητα, υπόταση ή προπέτεια της πρόσθιας πηγής, γεγονός που απαιτεί υψηλό δείκτη υποψίας. Επιπρόσθετα, σε μηνιγγιτιδοκοκκική λοίμωξη συχνά παρατηρείται χαρακτηριστικό πετεχειώδες ή πορφυρικό εξάνθημα (είναι τύποι δερματικών εξανθημάτων που χαρακτηρίζονται από μικρές, κόκκινες ή μωβ κηλίδες στο δέρμα, οι οποίες οφείλονται σε αιμορραγία κάτω από το δέρμα), το οποίο αποτελεί ένδειξη σηψαιμίας και χρήζει άμεσης αντιμετώπισης. Η παρουσία εστιακών νευρολογικών σημείων, όπως πάρεση κρανιακών νεύρων, ημιπάρεση ή διαταραχές οπτικής οξύτητας, υποδηλώνει επιπλοκές από την ίδια τη φλεγμονώδη διεργασία ή την αύξηση της ενδοκράνιας πίεσης. Συνολικά, η μηνιγγίτιδα χαρακτηρίζεται από τριάδα συμπτωμάτων —πυρετό, κεφαλαλγία και αυχενική δυσκαμψία — στην οποία συχνά προστίθενται διαταραχές συνείδησης, σπασμοί και εξανθήματα, ανάλογα με τον αιτιολογικό παράγοντα και την εξέλιξη. Η έγκαιρη αναγνώριση των σημείων αυτών έχει καθοριστική σημασία, καθώς η νόσος μπορεί να επιδεινωθεί ταχύτατα και να οδηγήσει σε βαριές νευρολογικές βλάβες ή θάνατο εάν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα. Ποια είναι κλινική εικόνα του ασθενούς που νοσεί από μηνιγγίτιδα Η κλινική εικόνα του ασθενούς με μηνιγγίτιδα χαρακτηρίζεται από την οξεία εγκατάσταση γενικών συμπτωμάτων λοίμωξης και ταυτόχρονα από σημεία που υποδηλώνουν φλεγμονή των μηνίγγων και επιβάρυνση του κεντρικού νευρικού συστήματος. Συνήθως, η νόσος ξεκινά με υψηλό πυρετό, ρίγος και έντονη κακουχία. Πολύ γρήγορα εμφανίζεται ισχυρή κεφαλαλγία, διάχυτη και συνεχής, που δεν υποχωρεί με απλά αναλγητικά και επιδεινώνεται με τις κινήσεις του αυχένα. Η ναυτία και οι έμετοι είναι συχνοί και αποδίδονται στην αύξηση της ενδοκράνιας πίεσης. Το πλέον χαρακτηριστικό σημείο είναι η αυχενική δυσκαμψία: ο ασθενής δεν μπορεί να κάμψει το κεφάλι προς το θώρακα λόγω αντανακλαστικού μυϊκού σπασμού από τον ερεθισμό των μηνίγγων. Συχνά παρατηρούνται φωτοφοβία και φωνοφοβία, με έντονη δυσανεξία στο φως και στον θόρυβο. Καθώς εξελίσσεται η φλεγμονή, επέρχονται διαταραχές της συνείδησης, από ήπια σύγχυση έως λήθαργο και κώμα, ανάλογα με τη βαρύτητα και την ταχύτητα εξέλιξης. Σπασμοί μπορεί να εμφανιστούν, ιδιαίτερα στη βακτηριακή μορφή, λόγω ερεθισμού του φλοιού ή ισχαιμικών βλαβών. Σε μηνιγγιτιδοκοκκική λοίμωξη, η κλινική εικόνα μπορεί να περιπλέκεται με πετεχειώδες ή πορφυρικό εξάνθημα, ένδειξη σηψαιμίας και επείγουσα κατάσταση. Στα βρέφη και μικρά παιδιά η εικόνα συχνά δεν είναι τυπική: παρατηρείται άρνηση σίτισης, ευερεθιστότητα, λήθαργος, ανεξήγητο κλάμα ή προπέτεια της πρόσθιας πηγής (διόγκωση της μαλακής περιοχής στο κεφάλι του βρέφους, στο σημείο όπου ενώνονται τα οστά του κρανίου). Στους ηλικιωμένους αντίθετα, η νόσος μπορεί να εμφανιστεί με πιο ήπια συμπτώματα, αλλά με γρήγορη επιδείνωση του επιπέδου συνείδησης. Συνολικά, ο ασθενής με μηνιγγίτιδα εμφανίζει την κλασική τριάδα: πυρετό, κεφαλαλγία και αυχενική δυσκαμψία, στην οποία προστίθενται κατά περίπτωση διαταραχές συνείδησης, σπασμοί και εξανθήματα. Η παρουσία αυτών των εκδηλώσεων, ιδιαίτερα όταν συνυπάρχουν οξέα σημεία λοίμωξης, επιβάλλει άμεση κλινική διερεύνηση και θεραπευτική παρέμβαση, λόγω της ταχείας εξέλιξης και της υψηλής θνητότητας της νόσου. Ποια είναι η εξέλιξη της μηνιγγίτιδας Η εξέλιξη της μηνιγγίτιδας εξαρτάται από τον αιτιολογικό παράγοντα, την ηλικία και την κατάσταση του ανοσοποιητικού συστήματος του ασθενούς, καθώς και από την ταχύτητα διάγνωσης και έναρξης της θεραπείας. Η νόσος μπορεί να ακολουθήσει ταχύτατη και κακοήθη πορεία ή να έχει ηπιότερη, αυτοπεριοριζόμενη μορφή, ιδίως όταν πρόκειται για ιογενή αιτιολογία. Στην βακτηριακή μηνιγγίτιδα, η πορεία είναι συνήθως οξεία και τα συμπτώματα εγκαθίστανται σε διάστημα λίγων ωρών έως ημερών. Ο ασθενής ξεκινά με πυρετό, κεφαλαλγία και δυσκαμψία αυχένα, που γρήγορα συνοδεύονται από ναυτία, εμέτους και φωτοφοβία. Εάν δεν υπάρξει έγκαιρη θεραπευτική παρέμβαση, η φλεγμονή στον υπαραχνοειδή χώρο προκαλεί έντονο εγκεφαλικό οίδημα, αύξηση της ενδοκράνιας πίεσης και διαταραχή της αιματικής κυκλοφορίας του εγκεφάλου. Αυτό οδηγεί σε μεταβολή του επιπέδου συνείδησης, σπασμούς, εστιακά νευρολογικά ελλείμματα ή ακόμη και κώμα. Σε περιπτώσεις σηψαιμικής διασποράς, όπως στη μηνιγγιτιδοκοκκική νόσο, η εξέλιξη μπορεί να είναι κεραυνοβόλος, με εμφάνιση πετεχειώδους εξανθήματος, υπότασης, διαταραχής πηκτικότητας και πολυοργανικής ανεπάρκειας. Η ιογενής μηνιγγίτιδα, αντιθέτως, συνήθως έχει πιο ήπια πορεία. Τα συμπτώματα μοιάζουν με εκείνα της βακτηριακής μορφής αλλά είναι λιγότερο έντονα και συχνά αυτοϊώνται σε λίγες ημέρες έως μία εβδομάδα χωρίς σοβαρές νευρολογικές επιπλοκές. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, ιδίως με ιούς όπως ο έρπης, μπορεί να συνυπάρξει ή να εξελιχθεί σε εγκεφαλίτιδα, με σοβαρότερες συνέπειες. Η μυκητιασική και παρασιτική μηνιγγίτιδα ακολουθεί συνήθως πιο υποξεία ή χρόνια πορεία, με προοδευτική κεφαλαλγία, ήπιο πυρετό και σταδιακή έκπτωση νευρολογικών λειτουργιών. Εκδηλώνεται κυρίως σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς και η εξέλιξη εξαρτάται από την έγκαιρη αναγνώριση και την εντατική θεραπευτική αγωγή. Όσον αφορά την έκβαση, ακόμη και με θεραπεία, η βακτηριακή μηνιγγίτιδα μπορεί να αφήσει σοβαρές νευρολογικές επιπλοκές, όπως απώλεια ακοής, υδροκέφαλο, μαθησιακές δυσκολίες ή μόνιμα εστιακά νευρολογικά ελλείμματα. Χωρίς θεραπεία, η θνητότητα είναι εξαιρετικά υψηλή. Αντίθετα, η ιογενής μορφή έχει κατά κανόνα καλή πρόγνωση. Ένα 10-20% των επιζώντων από μηνιγγιτιδοκοκκική μηνιγγίτιδα θα παραμείνει με σοβαρά νευρολογικά ελλείμματα Τα πιο συχνά είναι: Απώλεια ακοής: αποτελεί τη συχνότερη επιπλοκή, λόγω βλάβης του κοχλιακού νεύρου ή του έσω ωτός από τη φλεγμονώδη διεργασία. Νευρολογικά ελλείμματα: πάρεση κρανιακών νεύρων, ημιπάρεση, διαταραχές ισορροπίας, σπαστικότητα. Διαταραχές γνωστικών λειτουργιών: προβλήματα μνήμης, συγκέντρωσης, μαθησιακές δυσκολίες σε παιδιά, μειωμένη νοητική απόδοση. Σπασμοί και επιληπτικά σύνδρομα: αποτέλεσμα εγκεφαλικών ουλών ή αγγειακών επιπλοκών. Ψυχιατρικές ή συμπεριφορικές διαταραχές: άγχος, κατάθλιψη, συναισθηματική αστάθεια. Ακρωτηριασμοί ή ορθοπεδικές αναπηρίες: σε περιπτώσεις σηψαιμίας με εκτεταμένη ισχαιμία ή γάγγραινα λόγω διάχυτης ενδαγγειακής πήξης. Πως γίνεται η διάγνωση της μηνιγγίτιδας Η διάγνωση της μηνιγγίτιδας είναι ένα επείγον ιατρικό σύμβαμα, καθώς η νόσος μπορεί να εξελιχθεί ραγδαία και η καθυστέρηση στη θεραπεία αυξάνει τη θνητότητα και τη νοσηρότητα. Βασίζεται στη συνδυασμένη εκτίμηση της κλινικής εικόνας, των εργαστηριακών εξετάσεων και των απεικονιστικών μεθόδων όπου απαιτείται. Η έγκαιρη αναγνώριση είναι κρίσιμη, γιατί κάθε ώρα καθυστέρησης στη χορήγηση κατάλληλης θεραπείας αυξάνει τον κίνδυνο θανάτου και μόνιμων νευρολογικών επιπλοκών. Κλινική υποψία Η διάγνωση ξεκινά από την αναγνώριση της χαρακτηριστικής συμπτωματολογίας: υψηλός πυρετός, κεφαλαλγία, αυχενική δυσκαμψία (η κλασική τριάδα), διαταραχές συνείδησης, σπασμοί, φωτοφοβία, φωνοφοβία, σε παιδιά: ευερεθιστότητα, λήθαργος, άρνηση σίτισης, προπέτεια πρόσθιας πηγής, σε μηνιγγιτιδοκοκκική λοίμωξη: πετεχειώδες ή πορφυρικό εξάνθημα. Η παρουσία αυτών των σημείων θεωρείται ιατρικό επείγον και ο ασθενής πρέπει να διερευνηθεί άμεσα. Εργαστηριακός έλεγχος – Οσφυονωτιαία παρακέντηση Η οσφυονωτιαία παρακέντηση με τη λήψη εγκεφαλονωτιαίου υγρού (ΕΝΥ) από τον υπαραχνοειδή χώρο και την ανάλυσή του είναι η καθοριστική εξέταση για τη διάγνωση. Κυτταρολογική εξέταση: πολυμορφοπυρηνική λευκοκυττάρωση στη βακτηριακή μορφή, λεμφοκυττάρωση στην ιογενή. Βιοχημική ανάλυση: χαμηλή γλυκόζη και υψηλή πρωτεΐνη στη βακτηριακή, συνήθως φυσιολογική γλυκόζη και ήπια αύξηση πρωτεΐνης στην ιογενή. Μικροβιολογικές μέθοδοι: χρώση κατά Gram, καλλιέργεια ΕΝΥ, μοριακές τεχνικές (PCR) για ταυτοποίηση του παθογόνου. Απεικονιστικός έλεγχος Η αξονική τομογραφία εγκεφάλου προηγείται της παρακέντησης σε ασθενείς με: εστιακά νευρολογικά ελλείμματα, διαταραχή συνείδησης, σπασμούς, σημεία αυξημένης ενδοκράνιας πίεσης ή ιστορικό ανοσοκαταστολής. Στόχος είναι να αποκλειστεί χωροκατακτητική βλάβη ή σοβαρό οίδημα που θα έκανε την παρακέντηση επικίνδυνη. Συμπληρωματικές εξετάσεις Αιματολογικές: γενική αίματος, δείκτες φλεγμονής (CRP, ταχύτητα καθίζησης, προκαλσιτονίνη). Αιμοκαλλιέργειες: συχνά θετικές και βοηθούν στον εντοπισμό του παθογόνου. Άλλες καλλιέργειες (ρινοφαρυγγικού εκκρίματος, ουροκαλλιέργεια) αν υπάρχει υποψία εστίας. Διαφορική διάγνωση Η διάγνωση πρέπει να διαφοροδιαγνωσθεί από άλλες καταστάσεις που προκαλούν παρόμοια εικόνα, όπως εγκεφαλίτιδα, υποαραχνοειδής αιμορραγία, αποστήματα εγκεφάλου, σήψη με εγκεφαλοπάθεια ή ιογενείς εμπύρετες καταστάσεις με κεφαλαλγία. Ποια είναι η θεραπεία της μηνιγγίτιδας Η θεραπεία της μηνιγγίτιδας απαιτεί άμεση έναρξη εμπειρικής αντιβιοτικής αγωγής, συχνά σε συνδυασμό με κορτικοστεροειδή, εντατική υποστηρικτική φροντίδα και προσαρμογή της αγωγής με βάση τα αποτελέσματα του ΕΝΥ και τις καλλιέργειες. Η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία καθορίζουν την πρόγνωση και μειώνουν τον κίνδυνο θανάτου και μόνιμων επιπλοκών. 1. Επείγουσα αντιμετώπιση και υποστηρικτικά μέτρα Νοσηλεία σε νοσοκομείο: σε μονάδα με δυνατότητα εντατικής παρακολούθησης. Άμεση έναρξη εμπειρικής αντιμικροβιακής αγωγής χωρίς καθυστέρηση για τα αποτελέσματα του ΕΝΥ, εφόσον υπάρχει ισχυρή κλινική υποψία. Υποστηρικτικά μέτρα: ενυδάτωση, οξυγόνωση, ρύθμιση ηλεκτρολυτών, αντιμετώπιση σπασμών, παρακολούθηση ενδοκράνιας πίεσης. 2. Αντιμικροβιακή θεραπεία Η επιλογή εξαρτάται από την ηλικία, την κλινική κατάσταση και τον πιθανό μικροοργανισμό. Το φάσμα των αντιβιώσεων περιλαμβάνει φάρμακα και συνδυασμούς αυτών, όπως αμπικιλλίνη + κεφοταξίμη, αμινογλυκοσίδη, κεφτριαξόνη ή κεφοταξίμη ± βανκομυκίνη, βανκομυκίνη + μεροπενέμη ή κεφταζιδίμη, κ.α. 3. Συμπληρωματική φαρμακευτική αγωγή Κορτικοστεροειδή (δεξαμεθαζόνη): χορηγούνται ταυτόχρονα με την πρώτη δόση αντιβιοτικού, ιδίως σε βακτηριακή μηνιγγίτιδα από πνευμονιόκοκκο, καθώς μειώνουν τον κίνδυνο απώλειας ακοής και άλλων νευρολογικών επιπλοκών. Αντιεπιληπτικά: εάν ο ασθενής παρουσιάζει σπασμούς. Αντιπυρετικά και αναλγητικά: για τον έλεγχο πυρετού και κεφαλαλγίας. 4. Ειδική θεραπεία ανά αιτιολογία Ιογενής μηνιγγίτιδα: συνήθως υποστηρικτική αγωγή. Εξαίρεση αποτελεί ο ερπητικός ιός (HSV), όπου χορηγείται ακυκλοβίρη. Μυκητιασική μηνιγγίτιδα: αντιμετωπίζεται με αντιμυκητιασικά φάρμακα. Φυματιώδης μηνιγγίτιδα: συνδυασμός τεσσάρων αντιφυματικών φαρμάκων (ισονιαζίδη, ριφαμπικίνη, πυραζιναμίδη, εθαμβουτόλη) με κορτικοστεροειδή για πολλούς μήνες. Η θεραπεία της μηνιγγίτιδας εξαρτάται από το αίτιο (βακτηριακό, ιογενές, μυκητιασικό, φυματιώδες, παρασιτικό, φαρμακευτικό ή αυτοάνοσο). Κάθε τύπος απαιτεί διαφορετική προσέγγιση. Ποιες είναι οι επιπλοκές της μηνιγγίτιδας Η μηνιγγίτιδα είναι νόσος με υψηλό κίνδυνο τόσο για οξείες θανατηφόρες επιπλοκές όσο και για μακροχρόνια νευρολογικά και λειτουργικά ελλείμματα στους επιζώντες. Γι’ αυτό θεωρείται πάντα ιατρικό επείγον, όπου η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία μειώνουν σημαντικά τη θνητότητα και τη νοσηρότητα. Οι επιπλοκές της μηνιγγίτιδας είναι πολλές και μπορεί να είναι είτε οξείες, δηλαδή να εμφανιστούν κατά τη διάρκεια της νόσου, είτε μακροχρόνιες, δηλαδή να παραμείνουν στον ασθενή μετά την αποδρομή της λοίμωξης. Η βαρύτητά τους εξαρτάται από τον αιτιολογικό παράγοντα, την ηλικία, την ταχύτητα έναρξης της θεραπείας και την ανταπόκριση του οργανισμού. 1. Οξείες επιπλοκές Αυτές εκδηλώνονται κατά την ενεργό φάση της νόσου και μπορεί να απειλήσουν άμεσα τη ζωή: Σηψαιμία και καταπληξία (shock): ιδίως στη μηνιγγιτιδοκοκκική λοίμωξη, με διάχυτη ενδαγγειακή πήξη, υπόταση και πολυοργανική ανεπάρκεια. Οξύ εγκεφαλικό οίδημα: οδηγεί σε αυξημένη ενδοκράνια πίεση, κίνδυνο εγκεφαλικής κήλης και θάνατο. Υδροκέφαλος: λόγω απόφραξης της ροής του ΕΝΥ από τις φλεγμονώδεις μεμβράνες. Σπασμοί και επιληπτικές κρίσεις: εξαιτίας ερεθισμού του εγκεφαλικού φλοιού. Αγγειακές επιπλοκές: αγγειίτιδα, θρόμβωση ή ισχαιμικά εγκεφαλικά επεισόδια. Εστιακά νευρολογικά ελλείμματα: πάρεση, διαταραχές ομιλίας, οπτικές διαταραχές. Πάρεση κρανιακών νεύρων: συνηθέστερα του VI (απαγωγό) και του VIII (αιθουσαίο-κοχλιακό). Πνευμονικό οίδημα νευρογενούς αιτιολογίας ή καρδιακές αρρυθμίες λόγω δυσλειτουργίας του αυτόνομου νευρικού συστήματος. 2. Χρόνιες / Μακροχρόνιες επιπλοκές Αφορούν κυρίως όσους επέζησαν βακτηριακής μηνιγγίτιδας και εμφανίζονται σε ποσοστό 10–30% ανάλογα με τον παθογόνο μικροοργανισμό: Απώλεια ακοής: η συχνότερη μόνιμη επιπλοκή, λόγω βλάβης του κοχλιακού νεύρου ή του έσω ωτός. Μόνιμες νευρολογικές βλάβες: πάρεση, ημιπληγία, διαταραχές ισορροπίας, σπαστικότητα. Γνωστικές και ψυχολογικές διαταραχές: μαθησιακές δυσκολίες, προβλήματα μνήμης και συγκέντρωσης, μειωμένη νοητική απόδοση, κατάθλιψη ή αγχώδεις διαταραχές. Επιληψία: δευτεροπαθής σε ουλές ή εγκεφαλικά επεισόδια που προκλήθηκαν κατά τη νόσο. Υδροκέφαλος χαμηλής πίεσης ή χρόνιος υδροκέφαλος: με ανάγκη τοποθέτησης βαλβίδας παροχέτευσης. Ακρωτηριασμοί και ορθοπεδικές αναπηρίες: κυρίως σε μηνιγγιτιδοκοκκική σηψαιμία με γάγγραινα. Ενδοκρινικές δυσλειτουργίες: σπανιότερα, λόγω βλάβης υποθαλάμου–υπόφυσης (π.χ. σε φυματιώδη μηνιγγίτιδα). Συμπερασματικά Η μηνιγγίτιδα αποτελεί σημαντικό πρόβλημα δημόσιας υγείας, με υψηλή θνητότητα στις βακτηριακές μορφές και συχνές επιπλοκές. Δεν είναι μια απλή λοίμωξη, δεν είναι ένα “συνάχι” ή ένας πυρετός που θα περάσει με λίγη ξεκούραση. Είναι μια από τις πιο επικίνδυνες λοιμώξεις του νευρικού μας συστήματος, που μπορεί να εξελιχθεί ραγδαία, μέσα σε λίγες ώρες, ακόμη και σε υγιή άτομα. Η ασθένεια αυτή μπορεί να ξεκινήσει ύπουλα, με έναν πονοκέφαλο ή έναν πυρετό, αλλά γρήγορα μπορεί να οδηγήσει σε σπασμούς, κώμα και θάνατο. Ένας νέος άνθρωπος, απολύτως υγιής, μπορεί το πρωί να έχει ένα απλό αίσθημα αδιαθεσίας και το βράδυ να δίνει μάχη για τη ζωή του στην εντατική. Αυτό δεν είναι υπερβολή είναι μία πραγματικότητα που βλέπουμε καθημερινά στα νοσοκομεία. Ακόμη και όσοι επιβιώσουν, δεν βγαίνουν πάντα αλώβητοι: έως και ένας στους πέντε ασθενείς θα παραμείνει με μόνιμα νευρολογικά ελλείμματα, όπως απώλεια ακοής, μαθησιακές δυσκολίες, ή κινητικές αναπηρίες. Το μήνυμα που πρέπει να μείνει σε όλους είναι το εξής: Η μηνιγγίτιδα σκοτώνει αλλά μπορούμε να την προλάβουμε. Ο εμβολιασμός είναι το ισχυρότερο όπλο μας. Μια απλή, ασφαλής ένεση μπορεί να σώσει μια ζωή, μπορεί να σώσει τη δική σας ή του παιδιού σας. Η πρόληψη είναι το κλειδί και η ταχύτητα η σωτηρία. Στη μηνιγγίτιδα, κάθε ώρα μετράει και μερικές φορές, είναι η διαφορά ανάμεσα στη ζωή και στον θάνατο. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Τι είναι η υπεριδρωσία Η υπεριδρωσία είναι μια ιατρική κατάσταση κατά την οποία το άτομο ιδρώνει περισσότερο από το φυσιολογικό, πέρα από τις ανάγκες του σώματος για θερμορύθμιση. Δεν σχετίζεται πάντα με ζέστη, άσκηση ή άγχος, γιατί το άτομο μπορεί να ιδρώνει υπερβολικά ακόμη και σε δροσερές και ήρεμες συνθήκες. Πόσοι άνθρωποι πάσχουν από υπεριδρωσία στον γενικό πληθυσμό Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν επίσημες εθνικές στατιστικές μελέτες για την υπεριδρωσία, αλλά βάσει ευρωπαϊκών δεδομένων, εκτιμάται ότι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός πριν από 5 ημέρες διαβάστηκε 2 λεπτά 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας Με αξιοσημείωτη επιτυχία έκλεισε το 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας, που πραγματοποιήθηκε από 20 έως 22 Νοεμβρίου 2025 στην Αράχωβα. Κορυφαίοι ειδικοί από όλο τον κόσμο συζήτησαν και παρουσίασαν κατά την διάρκεια των 3 ημερών του συνεδρίου, σημαντικές πληροφορίες που βοηθούν στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των νευρολογικών παθήσεων. Ο Καθηγητής Νευρολογίας κύριος Γκατζώνης συμμετείχε ως Ομιλητής και ως Προεδρείο στις συζητήσε Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 23 Νοε 2025 διαβάστηκε 1 λεπτά Τι είναι η ινομυαλγία ? Παλιότερα η ινομυαλγία αμφισβητούταν και υποτιμούταν ακόμη και από τους γιατρούς. Όμως η ινομυαλγία είναι μια πραγματική, χρόνια πάθηση που σχετίζεται με τον τρόπο που ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα επεξεργάζονται τα σήματα του πόνου. Παρότι δεν προκαλεί βλάβες στους μυς ή στις αρθρώσεις, είναι όμως πολυσυμπτωματική πάθηση, που επηρεάζει την σωματική και την ψυχική υγεία. Η ινομυαλγία είναι ένα χρόνιο σύνδρομο κεντρικής ευαισθητοποίησης, που ανήκει στις λειτουργικές σωματ Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 9 Νοε 2025 διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

Οργανωτικό - διοικητικό έργο | Νευρολόγος Γκατζώνης | ειδικός στην επιληψία | Ιατρός Κεφαλαλγίας και Ημικρανίας | Ιατρός επιληψίας | Καλυτεροι νευρολογοι αθηνα, καθηγητες νευρολογοι αθηνα, νευρολογος καθηγητης πανεπιστημιου αθηνων, νευρολογος καθηγητης πανεπιστημιου αθηνων, κορυφαιος νευρολογος σκληρυνση κατα πλακας, καλυτερος γιατρος για σκληρυνση κατα πλακας Οργανωτικό - Διοικητικό Έργο Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΟ - ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΕΡΓΟ Στα πλαίσια της λειτουργίας του τμήματος Ηλεκτροεγκεφαλογραφίας της Νευρολογικής κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών ανέλαβα την δημιουργία και οργάνωση του πρώτου εν Ελλάδι εργαστηρίου μακράς διάρκειας video-ηλεκτροεγκεφαλογραφίας ενηλίκων (1992). Πραγματοποιήσαμε τις πρώτες καταγραφές ενηλίκων για προεγχειρητικό έλεγχο στα πλαίσια χειρουργικής θεραπείας της επιληψίας. Συμμετείχα στην οργάνωση και λειτουργία του ειδικού ιατρείου κεφαλαλγίας στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο (1990-1993). Οργάνωσα ειδικό ιατρείο κεφαλαλγίας στον ασφαλιστικό οργανισμό ΔΑΠ-ΔΕΗ. Το ιατρείο λειτούργησε από 1994 έως το 1998. Σχεδίασα, οργάνωσα και έθεσα σε λειτουργία το 2002 την μονάδα μακράς διάρκειας βίντεο-ηλεκτροεγκεφαλογραφικής καταγραφής της Α’ Νευροχειρουρ-γικής κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός όπου οργανώθηκε και διεκπεραιώνεται συστηματικά η μελέτη ανθεκτικών μορφών επιληψίας με σκοπό την χειρουργική θεραπεία της επιληψίας. Είναι η μοναδική στην Ελλάδα σε Δημόσιο Νοσοκομείο. Οργάνωσα και έθεσα σε λειτουργία, ιατρείο νευροαποκατάστασης στο Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» σε συνεργασία με τη φυσίατρο κα Ζωή Δαληβίγκα και το νευροψυχολόγο κ Παναγιώτη Πατρικέλη. Οργάνωσα τη δημιουργία Ηλεκτρονικού Αρχείου για τους ασθενείς με Επιληψία σε συνεργασία με το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Οργάνωσα την πλήρη αναβάθμιση -μέσα στο 2016- της Μονάδας Χειρουργικής Θεραπείας της Επιληψίας με την εξασφάλιση ικανού κονδυλίου για την αντικατάσταση του εξοπλισμού. Οργάνωσα ειδικό εργαστήριο Νευροψυχολογίας με εξειδίκευση στην προσέγγιση ασθενών με Νευρολογικά νοσήματα που πρόκειται να υποβληθούν σε χειρουργική θεραπεία, με συμμετοχή ομάδας νευροψυχολόγων Οργάνωσα υπό την άμεση εποπτεία μου και επιστημονική ευθύνη τις εξής διεπιστημονικές ανεξάρτητες ομάδες στα πλαίσια της Λειτουργικής Νευροχειρουργικής Ομάδα Χειρουργικής Επιληψίας. Ομάδα Χειρουργικής Θεραπείας Κινητικών Διαταραχών. Νευρολόγος:). Ομάδα Χειρουργικής Θεραπείας του Πόνου.. Ομάδα Νευροαποκατάστασης και χειρουργικής θεραπείας της Σπαστικότητας: Oμάδα Εργοθεραπείας για νέους ασθενείς με περιορισμένες ψυχονοητικές δυνατότητες: Οργάνωση Συνεδρίων, Σεμιναρίων και άλλων επιστημονικών και εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων Υπήρξα μέλος της οργανωτικής επιτροπής του πρώτου Πανελληνίου Συνεδρίου για την Έρευνα του Ύπνου. Οργάνωσα εκ μέρους της Νευρολογικής κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών εκπαιδευτική ημερίδα για την Επιληψία. (Αθήνα, 4/4/1998). Συμμετείχα στην οργανωτική επιτροπή του 7th European Conference for EPILEPSY and SOCIETY-2000. (Αθήνα 19-21 Μαΐου 2000). Συμμετείχα στην οργανωτική επιτροπή του 7th Mediterranean Epilepsy Conference. (Αθήνα 22-25 Νοεμβρίου 2001). Συμμετείχα στην οργανωτική επιτροπή του 2ου Συνεδρίου Επεμβατικής και Φαρμακευτικής Νευροτροποποίησης. (Αθήνα, 3-5 Δεκεμβρίου 2009). Συμμετείχα στην οργανωτική επιτροπή του 1ο Πανελλήνιου Συνέδριου Κατ’ Οίκον Νοσηλείας. (Αθήνα 23-25/10/2009). Οργάνωσα την ημερίδα με θέμα «Εφαρμογές της Πυρηνικής Ιατρικής στα Νευρολογικά Νοσήματα». (Αθήνα 24/1/2009). Συμμετείχα στην οργανωτική επιτροπή του 19ου Συνέδριου της Ευρωπαϊκής Εταιρείας για την Στερεοτακτική και Λειτουργική Νευροχειρουργική (Αθήνα 22-25 Σεπτεμβρίου 2010). Οργάνωσα εκπαιδευτική ημερίδα με θέμα «Ανθεκτική Επιληψία» (Αθήνα, 05/11/2011). Οργάνωσα εκπαιδευτική συνάντηση με τίτλο «Επιληψία: μετά την αποτυχία της πρώτης θεραπείας» (Αθήνα 11/10/2011). Οργάνωσα εκπαιδευτική ημερίδα με τίτλο «Νέοι τρόποι στη θεραπεία της Επιληψίας» (Ρέθυμνο 18/2/2012). Οργάνωσα εκπαιδευτική ημερίδα με τίτλο «Επιληψία: μετά την αποτυχία της πρώτης θεραπείας» (Βυτίνα 7/3/2012). Συμμετείχα στην Επιστημονική Επιτροπή του 9ου Πανελληνίου Συνεδρίου Επιληψίας (Αθήνα 17-19/10/2014). Συμμετείχα στην Επιστημονική Επιτροπή του 10ου Πανελληνίου Συνεδρίου Επιληψίας (Αθήνα 8-10/4/2016). Συμμετείχα στην Επιστημονική Επιτροπή του θεματικού Συνεδρίου «Επιληψία». (Θεσσαλονίκη 15-16/2/2017). Συμμετείχα στην Επιστημονική Επιτροπή του 5oυ Συνεδρίου Κλινικής Νευροφυσιολογίας (Πιερία 27-30/9/2016). Είμαι μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής ή της Οργανωτικής Επιτροπής πολλών εκ των Πανελληνίων Συνεδρίων Νευρολογίας, Πανελληνίων Συνεδρίων Επιληψίας, Πανελληνίων Συνεδρίων Κεφαλαλγίας. Ιδιαίτερη τιμή και αναγνώριση για τον υπογράφοντα αλλά και την Νευροχειρουργική κλινική και το ΕΚΠΑ, αποτελεί η εκτενής αναφορά στην οργάνωση και λειτουργία της Μονάδας Χειρουργικής της Επιληψίας σε άρθρο ανασκόπηση των Schijns και συν (2015), για την ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ . Διαβάστε το άρθρο «The start and development of epilepsy surgery in Europe: a historical review» με τις αναφορές στον κ. Καθηγητή, εδώ > Download Διαβάστε αναλυτικά Βιογραφικό - Μετεκπαίδευση Κλινικό - Εργαστηριακό Έργο Νοσοκομειακές και Πανεπιστημιακές Θέσεις Διδακτικό Έργο Ερευνητικό έργο Μέλος Επιστημονικών Εταιρειών Βραβεία - Διακρίσεις - Υποτροφίες Συμμέτοχη σε Επιστημονικές Συναντήσεις Βιβλία Κοινωνικό Έργο & Δράση Ερευνητικό Συγγραφικό Έργο EUROPE PMC EUROPE PMC ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Τι είναι η υπεριδρωσία Η υπεριδρωσία είναι μια ιατρική κατάσταση κατά την οποία το άτομο ιδρώνει περισσότερο από το φυσιολογικό, πέρα από τις ανάγκες του σώματος για θερμορύθμιση. Δεν σχετίζεται πάντα με ζέστη, άσκηση ή άγχος, γιατί το άτομο μπορεί να ιδρώνει υπερβολικά ακόμη και σε δροσερές και ήρεμες συνθήκες. Πόσοι άνθρωποι πάσχουν από υπεριδρωσία στον γενικό πληθυσμό Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν επίσημες εθνικές στατιστικές μελέτες για την υπεριδρωσία, αλλά βάσει ευρωπαϊκών δεδομένων, εκτιμάται ότι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός πριν από 5 ημέρες διαβάστηκε 2 λεπτά 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας Με αξιοσημείωτη επιτυχία έκλεισε το 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Νευροφυσιολογίας, που πραγματοποιήθηκε από 20 έως 22 Νοεμβρίου 2025 στην Αράχωβα. Κορυφαίοι ειδικοί από όλο τον κόσμο συζήτησαν και παρουσίασαν κατά την διάρκεια των 3 ημερών του συνεδρίου, σημαντικές πληροφορίες που βοηθούν στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των νευρολογικών παθήσεων. Ο Καθηγητής Νευρολογίας κύριος Γκατζώνης συμμετείχε ως Ομιλητής και ως Προεδρείο στις συζητήσε Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 23 Νοε 2025 διαβάστηκε 1 λεπτά Τι είναι η ινομυαλγία ? Παλιότερα η ινομυαλγία αμφισβητούταν και υποτιμούταν ακόμη και από τους γιατρούς. Όμως η ινομυαλγία είναι μια πραγματική, χρόνια πάθηση που σχετίζεται με τον τρόπο που ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα επεξεργάζονται τα σήματα του πόνου. Παρότι δεν προκαλεί βλάβες στους μυς ή στις αρθρώσεις, είναι όμως πολυσυμπτωματική πάθηση, που επηρεάζει την σωματική και την ψυχική υγεία. Η ινομυαλγία είναι ένα χρόνιο σύνδρομο κεντρικής ευαισθητοποίησης, που ανήκει στις λειτουργικές σωματ Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 9 Νοε 2025 διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.