Ερευνητικό έργο | Νευρολόγος Γκατζώνης | ειδικός στην επιληψία | Ιατρός Κεφαλαλγίας και Ημικρανίας | Ιατρός επιληψίας | ΓΚΑΤΖΩΝΗΣ | Νευρολόγος | Καλυτεροι νευρολογοι αθηνα, καθηγητες νευρολογοι αθηνα, νευρολογος καθηγητης πανεπιστημιου αθηνων, νευρολογος καθηγητης πανεπιστημιου αθηνων, κορυφαιος νευρολογος σκληρυνση κατα πλακας, καλυτερος γιατρος για σκληρυνση κατα πλακας Ερευνητικό έργο Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ Κατά την διάρκεια των προπτυχιακών σπουδών μου και κατά τα έτη 1977 έως και 1982, εργάσθηκα στο εργαστήριο Νευροφαρμακολογίας και Πειραματικής Νευροφυσιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο, υπό την διεύθυνση του καθηγητή κ. Κων/νου Στεφανή. Σ’ αυτή την 6ετία συμμετείχα ενεργά σ όλη την ερευνητική δουλειά του εργαστηρίου. Ασχολήθηκα κυρίως με την τεχνική της μικροϊοντοφόρησης, και συμμετείχα στη μελέτη ουσιών όπως οι β-αναστολείς, τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, τα πεπτίδια κ.α. σε άμεση εφαρμογή τους επί του νευρικού κυττάρου. Ήδη το 1981, ως φοιτητής ακόμη, συμμετείχα σε μελέτη που ανακοινώθηκε σε διεθνές συνέδριο και σε μελέτη δημοσιευμένη σε διεθνές περιοδικό (ξένη δημοσίευση υπ΄ αριθ. 1). Από του διορισμού μου το 1993 ως άμισθου επιστημονικού συνεργάτη στην Πανεπιστημιακή Νευρολογική Κλινική του Αιγινήτειου Νοσοκομείου, ιδιαίτερα αντικείμενα έρευνας αποτέλεσαν η επιληψία, η κλινική νευροφυσιολογία και ιδίως η μελέτη του ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος. Ανέλαβα την ίδρυση και οργάνωση εργαστηρίου βίντεο-ηλεκτροεγκεφαλογραφίας. Η λειτουργία του εργαστηρίου προσέφερε την δυνατότητα να μελετήσουμε θέματα όπως η επιληψία οι ψευδοεπιληπτικές κρίσεις, τα σπάνια επιληπτικά σύνδρομα, οι εγκεφαλίτιδες, το κώμα κ.ά. Ο εξοπλισμός του εργαστηρίου για πρώτη φορά στην Ελλάδα με ψηφιακές συσκευές καταγραφής του ΗΕΓ έδωσε την δυνατότητα ιδιαίτερης μελέτης του ηλεκτροεγκεφαλογραφικού σήματος σε συνεργασία με τον τομέα Επεξεργασίας Σήματος του τμήματος Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αναπτύχθηκαν προγράμματα συνεργασίας για την μελέτη του ΗΕΓ-σήματος με εργαλεία μαθηματικής ανάλυσης όπως τα μη γραμμικά πρότυπα, τα νευρωνικά δίκτυα κ.α. Επιβράβευση των προσπαθειών μας αυτών ήταν - πέραν των ανακοινωθέντων και δημοσιευμένων μελετών, της εκπόνησης διπλωματικών εργασιών και διατριβής - η πρόσκληση μας από διεθνή κατασκευαστική εταιρεία λογισμικού για συμμετοχή μας σε πολυεθνικό πρόγραμμα κατασκευής λογισμικού ΗΕΓ. Η πρόταση αυτή υπεβλήθη το Δεκέμβριο του 1996 στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα πλαίσια του Προγράμματος «Ιnnovation Program, Technology Validation and Technology Transfer». Σημαντικό κλινικό ερευνητικό ενδιαφέρον υπήρξε για τα σύνδρομα πρωτοπαθών κεφαλαλγιών. Συμμετείχα στην ίδρυση και λειτουργία του ιατρείου κεφαλαλγίας του Αιγινητείου Νοσοκομείου και στην διεκπεραίωση επιδημιολογικών και άλλων μελετών για τις κεφαλαλγίες (5 μελέτες). Επίσης συνεργάσθηκα με νευροαπεικονιστές για την λεπτομερή μελέτη της σκληρυνσης κατά πλάκας. (3 μελέτες). Λόγω της μακράς και συνεχούς παρουσίας μου στο Ωνάσειο Κ/Χ Κέντρο υπάρχει κλινικό και ερευνητικό ενδιαφέρον για τα αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, το κώμα, τον εγκεφαλικό θάνατο, τα νευρολογικά σύνδρομα της ΜΕΘ (2 μελέτες) Με αφορμή την οργάνωση και λειτουργία από το 2001 της Μονάδας Χειρουργικής της Επιληψίας στην Νευροχειρουργική Κλινική του Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός» της οποίας τη λειτουργία και ανέλαβα, δόθηκε μεγάλο βάρος στην εφαρμογή, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, προγράμματος για την χειρουργική θεραπεία της Επιληψίας. Επιμέρους τομείς κλινικής έρευνας που στηρίχθηκαν σ’ αυτό το πρόγραμμα ήταν η μελέτη της μακράς διάρκειας βίντεο-ΗΕΓ, η εφαρμογή της ενδαρτηριακής έγχυσης αμοβαρβιτάλης (Wada test), η νευροψυχολογική μελέτη των επιληπτικών ασθενών, η διεγχειρητική ήλεκτρο-φλοιογραφία, η μελέτη των χαρακτηριστικών των ασθενών με επιληψία που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση, η προτυποποίηση του τρόπου μετάδοσης των κρίσεων και οι εν τω βάθει νευροφυσιολογικές καταγραφές. Για τα ανωτέρω υπεβλήθη πρόταση χρηματοδότησης από το πρόγραμμα ΠΕΝΕΔ 2004 που έγινε δεκτή και ολοκληρώθηκε το 2008. Η κλινική έρευνα μου στην επιληψία, πέραν των δημοσιευμένων μελετών, βραβεύτηκε οκτώ φορές από το 2006 έως σήμερα. Συμμετέχω στη κλινική έρευνα της Μονάδας Κινητικών Διαταραχών της Α’ Νευροχειρουργικής Κλινικής του Νοσοκομείου Ευαγγελισμός με ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση (Δημοσιευμένες μελέτες στο οικείο κεφάλαιο). Συμμετέχω στη κλινική έρευνα της Νευροχειρουργικής Κλινικής του Νοσοκομείου Ευαγγελισμός για την αντιμετώπιση της σπαστικότητας και του πόνου (Δημοσιευμένες μελέτες στο οικείο κεφάλαιο). ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΜΕΝΑ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠΟ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ Συμμετοχή μου το 1977 στο σχεδιασμό του διακοινοτικού ερευνητικού προγράμματος Innovation Programme, Technology Validation and Technology Transfer, το οποίο υπεβλήθη και για χρηματοδότηση στην Ευρωπαϊκή κοινότητα. Η πρόταση είχε το ακρωνύμιο ΟΝΥΧ και θέμα Digital EEG. To πρόγραμμα δεν εγκρίθηκε στην τελική φάση επιλογής. Από το 2003 έως το 2007 συμμετείχα και στο Ευρωπαϊκό πρόγραμμα “SENSATION” ένα από τα πρώτα διευρωπαϊκά Integrated Projects. Σκοπός του προγράμματος ήταν η ανάπτυξη και εξέλιξη αισθητήρων για την ανίχνευση μεταβολών σειράς βιολογικών παραμέτρων με σκοπό την παρακολούθηση καταστάσεων όπως η προσοχή, η εγρήγορση, η υπνηλία και η εναλλαγή μεταξύ των καταστάσεων ύπνου και εγρήγορσης. Συμμετοχή στο ερευνητικό πρόγραμμα ΠΕΝΕΔ 2003 (Ιανουάριος 2006 – Ιούνιος 2009) με θέμα: «Ανάπτυξη εξελιγμένων υπολογιστικών αλγορίθμων και εργαλείων για την υποβοήθηση του σχεδιασμού λειτουργικών παρεμβάσεων στη νόσο του Parkinson και στην ανθεκτική επιληψία». Υπεύθυνος της ομάδας του ΕΚΠΑ στην συμμετοχή της σε 3 προτάσεις στο πρόγραμμα «Θαλής» - στη μία ως υπεύθυνος της πρότασης. Και οι τρείς πέρασαν στην τελική φάση αξιολόγησης χωρίς τελικά να επιλεγούν προς χρηματοδότηση. Υπεύθυνος της ομάδας του ΕΚΠΑ στην συμμετοχή της στο ερευνητικό πρόγραμμα «Ανάπτυξη συστήματος παρακολούθησης της κατάστασης υγείας των πιλότων αεροσκαφών σε πραγματικό χρόνο» στα πλαίσια της δράσης «ΕΡΕΥΝΩ-ΔΗΜΙΟΥΡΓΩ-ΚΑΙΝΟΤΟΜΩ» του ΕΣΠΑ 2014-2020, σε συνεργασία με την ΕΑΒ, το ΕΜΠ, και την πολεμική αεροπορία. To πρόγραμμα απέσπασε την ψηλότερη βαθμολογία στην κατηγορία του και εγκρίθηκε. ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΑΜΕΙΒΟΜΕΝΕΣ ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΜΕΛΕΤΕΣ Μελέτη (φάση III) αντιεπιληπτικού φαρμάκου (topiramate) - συμμετοχή σε διεθνή ανοικτή πολυκεντρική μελέτη. Απόφαση - έγκριση του ΕΟΦ 711+35429 της 15-2-96. Ομάδα μελέτης (φάση IV) αντιεπιληπτικού φαρμάκου - συμμετοχή σε πανελλήνια πολυκεντρική μελέτη (Μελέτη Neurontin 945-419-001). Διεθνής πολυκεντρική μελέτη αντιεπιληπτικού φαρμάκου (λεβετιρασετάμη) (φάση IV) (Μελέτη SP94). Συμμετοχή σε πολυκεντρική κλινική μελέτη ασφάλειας και αποτελε-σματικότητας αντιεπιληπτικού φαρμάκου (topiramate) ως μονοθεραπεία (Δ.Βασιλόπουλος, Α.Σιαφάκας, Σ.Γκατζώνης, (φάση IV). Συμμετοχή σε πολυκεντρική “Πιλοτική-ανοικτή μελέτη για τη διερεύνηση της αποτελεσματικότητας και της ανοχής της λεβετιρασετάμης στην ανθεκτική νευραλγία τριδύμου” (φάση IV) (Site Principal Investigator). Συμμετοχή στο σχεδιασμό και διεκπεραίωση επιτόπιας επιδημιολογικής μελέτης για την συχνότητα νευρολογικών νοσημάτων στο νομό Λέσβου. Συμμετοχή σε διεθνή πολυκεντρική μελέτη αντιεπιληπτικού φαρμάκου (USL255) φάσης ΙΙΙ. (P09-004) (Site Principal Investigator). Επέκταση της ως άνω μελέτης (P09-005) (Site Principal Investigator). Συμμετοχή σε πολυκεντρική μελέτη αντιεπιληπτικού φαρμάκου (SP0993 Amend 1). Συμμετοχή σε πολυκεντρική μελέτη αντιεπιληπτικού φαρμάκου (SP0994 Epilepsy). Συμμετοχή σε διεθνή πολυκεντρική μελέτη αντιεπιληπτικού φαρμάκου PERAMPANEL (φάση ΙΙΙ) (EISAI 2007-G000-332). (Site Principal Investigator). Συμμετοχή σε διεθνή πολυκεντρική μελέτη EMR200575-001 Pathway 1,(φάση ΙΙΙ) για τη σκλήρυνση κατά πλάκας. (Site Principal Investigator). Συμμετοχή σε διεθνή πολυκεντρική μελέτη PRC01-201, (φάση II/ΙΙΙ) για τη σκλήρυνση κατά πλάκας. (Site Principal Investigator). Συμμετοχή σε διεθνή πολυκεντρική μελέτη PRC3001 για τη σκλήρυνση κατά πλάκας. (Site Principal Investigator). Συμμετοχή στη ελληνική πολυκεντρική μελέτη αντιεπιληπτικού φαρμάκου “LIBERTY” φάσης IV. (Site Principal Investigator). Συμμετοχή σε διεθνή πολυκεντρική μη παρεμβατική μελέτη CRAD001MICO3 (TOSCA) για την Οζώδη σκλήρυνση. (Site Principal Investigator). Συμμετοχή σε διεθνή πολυκεντρική μελέτη ΑΒ10015 για την νόσο του κινητικού νευρώνα (φάση II/ΙΙΙ). Συμμετοχή στη ελληνική πολυκεντρική μη παρεμβατική μελέτη FAMILY για τη σκλήρυνση κατά πλάκας. (Site Principal Investigator). Συμμετοχή σε διεθνή πολυκεντρική μελέτη OBS13434 για τη σκλήρυνση κατά πλάκας (ΦΆΣΗ IV). Διαβάστε αναλυτικά Βιογραφικό - Μετεκπαίδευση Κλινικό - Εργαστηριακό Έργο Νοσοκομειακές και Πανεπιστημιακές Θέσεις Διδακτικό Έργο Βραβεία - Διακρίσεις - Υποτροφίες Μέλος Επιστημονικών Εταιρειών Οργανωτικό - Διοικητικό Έργο Συμμέτοχη σε Επιστημονικές Συναντήσεις Βιβλία Κοινωνικό Έργο & Δράση Ερευνητικό Συγγραφικό Έργο EUROPE PMC EUROPE PMC ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Όταν το χέρι κινείται χωρίς τη θέλησή μας ! Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) Τι είναι το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός Το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) αποτελεί μια σπάνια νευρολογική διαταραχή, κατά την οποία ένα από τα δύο άνω άκρα φαίνεται να εκτελεί κινήσεις χωρίς τη συνειδητή πρόθεση του ατόμου. Ο ασθενής δεν χάνει την ικανότητα κίνησης του χεριού· αντίθετα, το χέρι μπορεί να πραγματοποιεί πολύπλοκες, οργανωμένες κινήσεις, οι οποίες όμως δεν συμφωνούν με την επιθυμία του. Πολλοί ασθενείς περιγράφουν την εμπειρία σαν το χέρι να Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 4 λεπτά Παρουσία του Καθηγητή Νευρολογίας και Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών Νοσημάτων της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (ΕΚΠΑ), κ. Στυλιανού Γκατζώνη, στο 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας Το 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 4 έως και τις 7 Ιουνίου 2026 στο ξενοδοχείο Elite στην Καλαμάτα, αποτέλεσε έναν σημαντικό θεσμό επιστημονικού διαλόγου και ανταλλαγής γνώσης στον διαρκώς εξελισσόμενο τομέα της νευρολογίας. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου παρουσιάστηκαν και αναλύθηκαν σύγχρονοι διαγνωστικοί και θεραπευτικοί αλγόριθμοι με άμεση κλινική εφαρμογή σε μείζονα νευρολογικά νοσήματα, αναδεικνύοντας τις νεότερες εξελίξεις στη δι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 1 λεπτά Οι Αναστολείς BTK (Bruton’s Tyrosine Kinase), μία υποσχόμενη θεραπεία κατά της Σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton - BTK inhibitors αποτελούν μία από τις πιο συζητημένες εξελίξεις στη θεραπεία της Σκλήρυνσης κατά πλάκας, όχι επειδή προσφέρουν άμεση επαναμυελίνωση, αλλά επειδή στοχεύουν έναν πυρήνα της παθοφυσιολογίας που μέχρι πρόσφατα ήταν σχετικά «απρόσιτος»: τη χρόνια, ενδοεγκεφαλική φλεγμονή. Σε αντίθεση με τις κλασικές ανοσοτροποποιητικές θεραπείες που δρουν κυρίως στην περιφέρεια, οι BTK inhibitors έχουν τη δυνατότητα να διαπερνού Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 4 Μαΐ διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

Η εγκεφαλίτιδα είναι πράγματι μια δυνητικά απειλητική για τη ζωή πάθηση, κυρίως λόγω εγκεφαλικού οιδήματος, κρίσεων και αναπνευστικών/καρδιακών επιπλοκών. Η έγκαιρη διάγνωση και θεραπευτική παρέμβαση είναι καθοριστικές για την επιβίωση | Νευρολόγος Γκατζώνης | Νευρολόγος Αθήνα | NEVROLOGOS | Ημικρανία, γιατρος για πονοκεφαλο, γιατρος για ημικρανια, Κεφαλαλγία, παρκινσον, αλτσχαιμερ, πονοκέφαλος, Νευρολόγος για Ημικρανία, θεραπεία Επιληψίας, καλός νευρολόγος Αθήνα Εγκεφαλίτιδα, Μηνιγγοεγκεφαλίτιδα, Εγκεφαλομυελίτιδα, Τύποι, Συμπτώματα, Διάγνωση, Θεραπεία Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος Εγκεφαλίτιδα Η εγκεφαλίτιδα είναι μια φλεγμονώδης νόσος που αφορά τον εγκέφαλο. Πρόκειται για μία παθολογική κατάσταση κατά την οποία ενεργοποιούνται οι μηχανισμοί του ανοσοποιητικού και προκαλείται βλάβη στον νευρικό ιστό, με αποτέλεσμα τις διαταραχές στη λειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος. Η εγκεφαλίτιδα μπορεί να είναι επικίνδυνη για τη ζωή, αν και η βαρύτητα εξαρτάται από την αιτία, την ταχύτητα εξέλιξης, την εντόπιση της φλεγμονής και την άμεση αντιμετώπιση. Ποια είναι η αιτιολογία της εγκεφαλίτιδας Η φλεγμονή μπορεί να οφείλεται σε: Ιογενείς λοιμώξεις (συνηθέστερη αιτία), όπως ιός του έρπητα, ιός της λύσσας, ιός του Δυτικού Νείλου. Βακτηριακές ή παρασιτικές λοιμώξεις , αν και λιγότερο συχνές. Ανοσολογικούς μηχανισμούς , όπως σε αυτοάνοσες καταστάσεις όπου το ανοσοποιητικό επιτίθεται σε νευρικό ιστό. Σπανιότερα, σε μετα-λοιμώδη φλεγμονή μετά από κοινές παιδικές λοιμώξεις. Ποια είναι η παθοφυσιολογία της εγκεφαλίτιδας Η είσοδος του παθογόνου στον εγκέφαλο προκαλεί τοπική φλεγμονώδη αντίδραση. Αυτή περιλαμβάνει: Διείσδυση ανοσολογικών κυττάρων. Έκκριση κυτταροκινών που αυξάνουν τη διαπερατότητα του αιματοεγκεφαλικού φραγμού. Ενδοκυττάρια βλάβη και νεκρωτικές αλλοιώσεις. Αποτέλεσμα αυτών είναι η δυσλειτουργία των νευρώνων και σε ορισμένες περιπτώσεις, η καταστροφή των νευρικών κυκλωμάτων. Ποιες είναι οι κλινικές εκδηλώσεις της εγκεφαλίτιδας Η εγκεφαλίτιδα μπορεί να εκδηλωθεί με ποικιλία συμπτωμάτων, ανάλογα με τη βαρύτητα και την εντόπιση της φλεγμονής, όπως: Πυρετός και κεφαλαλγία. Αλλαγές στη συμπεριφορά, στη συνείδηση ή στον προσανατολισμό. Επιληπτικές κρίσεις. Εστιακά νευρολογικά ελλείμματα (π.χ. αδυναμία, διαταραχές λόγου). Ποιες είναι οι επιπλοκές της εγκεφαλίτιδας Η εξέλιξη μπορεί να είναι απλή και αυτοπεριοριζόμενη, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις η φλεγμονή οδηγεί σε μόνιμες νευρολογικές βλάβες, όπως γνωστικά ελλείμματα ή κινητικές διαταραχές. Ποιες είναι οι άμεσες διαταραχές των εγκεφαλικών λειτουργιών λόγω της εγκεφαλίτιδας Ο εγκέφαλος ελέγχει συνείδηση, αναπνοή, καρδιακή λειτουργία και βασικές νευρολογικές διεργασίες. Μία φλεγμονή ή οίδημα σε κρίσιμες περιοχές (π.χ. εγκεφαλικό στέλεχος) μπορεί να προκαλέσει άμεση αναπνευστική ή καρδιαγγειακή αστάθεια. Οι συνηθέστερες διαταραχές που προκαλεί η εγκεφαλίτιδα, είναι: Αυξημένη ενδοκράνια πίεση Το φλεγμονώδες οίδημα οδηγεί σε συμπίεση του εγκεφαλικού ιστού, με αποτέλεσμα: πονοκέφαλο, εμέτους, θόλωση συνείδησης κίνδυνο εγκεφαλικής κήλης (θανατηφόρα επιπλοκή). Επιληπτικές κρίσεις Οι κρίσεις μπορεί να είναι συχνές ή παρατεταμένες και να προκαλέσουν μόνιμη βλάβη ή ακόμα και θάνατο αν δεν ελεγχθούν. Δευτερογενείς επιπλοκές Λοιμώξεις λόγω ανοσοκαταστολής (αν υπάρχει). Διαταραχές ηλεκτρολυτών, αφυδάτωση. Θρόμβωση ή καρδιακές αρρυθμίες από παρατεταμένη κρίση ή εγκεφαλική δυσλειτουργία. Ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου της εγκεφαλίτιδας Ιός απλού έρπητα (HSV-1): έχει τη μεγαλύτερη θνητότητα αν μείνει χωρίς θεραπεία. Ιός λύσσας: σχεδόν πάντα θανατηφόρος μετά την εμφάνιση συμπτωμάτων. Μυκητιασικές και παρασιτικές μορφές: συχνά πιο επίμονες και δύσκολες στην αντιμετώπιση. Ηλικία: βρέφη και ηλικιωμένοι είναι πιο ευάλωτοι. Ασθενείς με εξασθενημένο ανοσοποιητικό (HIV, μεταμοσχευμένοι, χημειοθεραπεία). Ποια είναι η έκβαση της εγκεφαλίτιδας Μερικοί ασθενείς αναρρώνουν πλήρως, ιδίως σε ήπιες ιογενείς μορφές. Άλλοι αναπτύσσουν μόνιμα νευρολογικά ελλείμματα (απώλεια μνήμης, επιληψία, αλλαγές συμπεριφοράς). Σε σοβαρές περιπτώσεις, η εγκεφαλίτιδα μπορεί να είναι θανατηφόρα. Η εγκεφαλίτιδα είναι πράγματι μια δυνητικά απειλητική για τη ζωή πάθηση, κυρίως λόγω εγκεφαλικού οιδήματος, κρίσεων και αναπνευστικών/καρδιακών επιπλοκών. Η έγκαιρη διάγνωση και θεραπευτική παρέμβαση είναι καθοριστικές για την επιβίωση. Ποιοι είναι οι τύποι της εγκεφαλίτιδας Η εγκεφαλίτιδα είναι φλεγμονή του εγκεφαλικού παρεγχύματος που μπορεί να προκληθεί από ποικίλους λοιμογόνους παράγοντες. Η παθογένεσή της διαφέρει ανάλογα με τον μικροοργανισμό, τη διαδρομή μετάδοσης και την ανοσολογική αντίδραση του ξενιστή. Η εγκεφαλίτιδα μπορεί να προκληθεί από ένα ευρύ φάσμα παθογόνων — ιούς, βακτήρια, μύκητες ή παράσιτα. Οι ιογενείς μορφές είναι οι συχνότερες και εμφανίζουν μεγάλη ποικιλομορφία, ανάλογα με τον τρόπο μετάδοσης (κουνούπια, τσιμπούρια, δαγκώματα ζώων, άμεση επαφή). Οι βακτηριακές, μυκητιασικές και παρασιτικές μορφές σχετίζονται συνήθως με ειδικούς παράγοντες κινδύνου και προκαλούν πιο χρόνια ή εστιακή εικόνα. Παρακάτω γίνεται αναλυτική παρουσίαση των κυριότερων τύπων εγκεφαλίτιδας, με έμφαση στη λοιμώδη αιτιολογία. Ιογενής εγκεφαλίτιδα Οι ιοί αποτελούν την πιο συχνή αιτία. Χαρακτηριστικό τους είναι ότι διεισδύουν στον νευρικό ιστό είτε αιματογενώς είτε διαμέσου νευρικών οδών, προκαλώντας άμεση κυτταροτοξική δράση ή ανοσολογικά επακόλουθα. Ιός απλού έρπητα (HSV-1, HSV-2): Η πιο συχνή σποραδική αιτία βαριάς εγκεφαλίτιδας. Ο HSV εισέρχεται από τον ρινοφάρυγγα ή τα αισθητικά γάγγλια και προσβάλλει κυρίως τους κροταφικούς λοβούς. Εκεί προκαλεί νεκρωτική φλεγμονή με αιμορραγικές αλλοιώσεις, λόγω της άμεσης κυτταροτοξικής δράσης. Η εντόπιση εξηγεί τα χαρακτηριστικά συμπτώματα (διαταραχές μνήμης, λόγου, ψυχιατρικές εκδηλώσεις). Αν δεν αντιμετωπιστεί, η θνητότητα φτάνει το 70–80%. Ακόμη και με θεραπεία, ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών μένει με μόνιμα νευρολογικά ελλείμματα. Ερπητική εγκεφαλίτιδα από ιό ζωστήρα (VZV): Προκαλεί αγγειίτιδα μικρών και μεγάλων αγγείων του εγκεφάλου, οδηγώντας σε ισχαιμικές βλάβες και μικρά έμφρακτα μαζί με φλεγμονή. Μπορεί να εμφανιστεί μετά από επανενεργοποίηση του ιού, κυρίως σε ανοσοκατεσταλμένους. Ιός του Δυτικού Νείλου (West Nile virus): Μεταδίδεται από κουνούπια. Μπορεί να προκαλέσει διάχυτη φλεγμονή του εγκεφάλου, του νωτιαίου μυελού και μηνίγγων, οδηγώντας σε βλάβη κινητικών νευρώνων – παρόμοια με την πολιομυελίτιδα. Χαρακτηρίζεται από αδυναμία, τρόμο, κινητικές διαταραχές. Ιός του Θνητότητα: 5–15% στις σοβαρές μορφές. Εγκεφαλίτιδα από κρότωνες (Tick-borne encephalitis): Μεταδίδεται μέσω δήγματος μολυσμένων τσιμπουριών. Συχνά παρουσιάζει διφασική πορεία με αρχικό εμπύρετο σύνδρομο και αργότερα νευρολογική εμπλοκή. Αρχικά προσβάλλει τις μήνιγγες, στη συνέχεια τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό. Η παθολογία συνδυάζει μηνιγγίτιδα και μυελίτιδα, οδηγώντας σε εστιακές βλάβες. Ιός λύσσας: Μεταδίδεται από δάγκωμα μολυσμένου ζώου. Ο ιός ανέρχεται μέσω περιφερικών νεύρων προς τον εγκέφαλο, προκαλώντας εγκεφαλίτιδα με σπασμούς, υδροφοβία, σπασμωδικές κινήσεις και σχεδόν πάντα έχει θανατηφόρα έκβαση. Εντεροϊοί (π.χ. Coxsackie): Συνήθως προκαλούν μη νεκρωτική φλεγμονή με διάχυτη λεμφοκυτταρική διήθηση, ήπιο οίδημα και συχνά αυτοπεριοριζόμενη βλάβη. Ιός ιαπωνικής εγκεφαλίτιδας: Ενδημικός σε Ασία, μεταδίδεται μέσω κουνουπιών. Προκαλεί εκτεταμένες φλεγμονώδεις αλλοιώσεις και υψηλά ποσοστά θνησιμότητας ή νευρολογικών υπολειμμάτων. Αρμποϊοί (Arboviruses): Ομάδα ιών που μεταδίδονται με έντομα (κουνούπια, κρότωνες). Εκτός από τον ιό του Δυτικού Νείλου και της ιαπωνικής εγκεφαλίτιδας, περιλαμβάνονται και άλλοι που προκαλούν εγκεφαλίτιδες με διαφορετική βαρύτητα. Βακτηριακή εγκεφαλίτιδα Λιγότερο συχνή από την ιογενή, αλλά δυνητικά σοβαρή. Η μετάδοση μπορεί να γίνει αιματογενώς ή από παρακείμενες λοιμώξεις. Νόσος του Lyme (Borrelia): Μετά από τσίμπημα τσιμπουριού. Μπορεί να προκαλέσει λεμφοκυτταρική φλεγμονή των μηνίγγων και ριζών των νεύρων, καθώς και σε διήθηση εγκεφαλικού ιστού. Δεν υπάρχει εκτεταμένη νέκρωση, αλλά χρόνια φλεγμονώδης διήθηση με απομυελινωτικές εστίες. Φυματίωση (Mycobacterium tuberculosis): Σπάνια, αλλά σοβαρή. Οδηγεί σε σχηματισμό φυματιωμάτων (κοκκιωματώδεις αλλοιώσεις με κεντρική τυρώδη νέκρωση) στον εγκέφαλο. Παράλληλα προκαλεί χρόνια βασική μηνιγγίτιδα με ινώδη εξιδρώματα, που συχνά επηρεάζουν τα κρανιακά νεύρα. Σύφιλη (Treponema pallidum): Στις όψιμες μορφές προκαλεί νευροσύφιλη, που μπορεί να εμφανιστεί ως εγκεφαλίτιδα με προοδευτική άνοια και κινητικές διαταραχές λόγω διάχυτης φλεγμονώδους αποδόμησης του φλοιού και της λευκής ουσίας. Μυκητιασική εγκεφαλίτιδα: Εμφανίζεται κυρίως σε άτομα με μειωμένη ανοσολογική άμυνα (AIDS, μεταμοσχευμένοι, μακροχρόνια ανοσοκαταστολή). Οι μύκητες αναπτύσσονται αργά, σχηματίζοντας κοκκιωματώδεις ή αποστηματικού τύπου βλάβες. Κρυπτόκοκκος (Cryptococcus neoformans): Δημιουργεί ζελατινώδη βλεννώδη εξιδρώματα στον υπαραχνοειδή χώρο. Οδηγεί σε χρόνια μηνιγγοεγκεφαλίτιδα με υδροκεφαλία. Ιστοπλάσμωση (Histoplasma capsulatum): Μπορεί να προσβάλει τον εγκέφαλο σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα, προκαλώντας κοκκιωματώδεις ή διάχυτες φλεγμονώδεις βλάβες που μπορούν να μιμηθούν όγκους. Παρασιτική εγκεφαλίτιδα Σχετικά σπάνια, αλλά ιδιαίτερα σοβαρή. Τα παράσιτα προκαλούν συνήθως εστιακές αλλοιώσεις, συχνά με νέκρωση. Τοξοπλάσμωση (Toxoplasma gondii): Συχνή σε ασθενείς με AIDS. Δημιουργεί πολλαπλές εστιακές βλάβες με νευρολογικά ελλείμματα. Στην MRI εμφανίζονται ως δακτυλιοειδείς αλλοιώσεις. Οφείλονται σε καταστροφή νευρικού ιστού από τον πολλαπλασιασμό του παρασίτου. Αμοιβαδικές λοιμώξεις (Naegleria, Acanthamoeba): Μπορούν να οδηγήσουν σε ταχέως θανατηφόρες εγκεφαλίτιδες με οξεία νέκρωση και εκτεταμένο οίδημα. Συνήθως θανατηφόρες μέσα σε λίγες ημέρες. Μόλυνση από τέτανο (Clostridium tetani): Δεν προκαλεί τυπική άμεση εγκεφαλίτιδα, αλλά η τοξίνη επηρεάζει τα νευρικά κύτταρα, οδηγώντας σε σπασμούς και γενικευμένη δυσλειτουργία του νευρικού συστήματος (σπασμοί, δυσκαμψία). Αυτοάνοση Εγκεφαλίτιδα Η αυτοάνοση εγκεφαλίτιδα αποτελεί μια κατηγορία φλεγμονωδών διαταραχών του εγκεφάλου όπου το ανοσοποιητικό σύστημα, λόγω απορρύθμισης, στρέφεται εναντίον ενδογενών πρωτεϊνών του κεντρικού νευρικού συστήματος. Σε αντίθεση με τις λοιμώδεις μορφές, εδώ δεν υπάρχει παθογόνος μικροοργανισμός, καθώς η βλάβη προκαλείται από αυτοαντισώματα που στοχεύουν υποδοχείς, ιοντικά κανάλια ή συναπτικές πρωτεΐνες, διαταράσσοντας την ομαλή νευρωνική επικοινωνία. Η πιο γνωστή και μελετημένη μορφή αυτοάνοσης εγκεφαλίτιδας είναι η αντι-NMDA υποδοχέων (anti-NMDA receptor encephalitis), η οποία έχει κεντρική σημασία τόσο στη νευρολογία όσο και στην ψυχιατρική, λόγω της ιδιαίτερης κλινικής εικόνας που συχνά μιμείται σοβαρές ψυχικές νόσους. Η αυτοάνοση εγκεφαλίτιδα τύπου anti-NMDA είναι μια εντυπωσιακή και περίπλοκη νόσος που συνδυάζει νευρολογικά, ψυχιατρικά και ανοσολογικά στοιχεία. Αποτελεί πρότυπο παράδειγμα του πώς η βλάβη σε έναν θεμελιώδη υποδοχέα της συναπτικής λειτουργίας μπορεί να οδηγήσει σε πολυσύνθετο φάσμα συμπτωμάτων, από ψύχωση μέχρι σοβαρή νευρολογική ανεπάρκεια, αλλά και παράδειγμα ότι η έγκαιρη κατανόηση του μηχανισμού μπορεί να αναστρέψει σε μεγάλο βαθμό την πορεία της νόσου. Εγκεφαλίτιδα Anti-NMDA υποδοχέων Συχνά παρατηρείται σε νεαρούς ενήλικες και παιδιά ενώ μερικές φορές σχετίζεται με όγκους των ωοθηκών. Επηρεάζει τον ιππόκαμπο και το μεταιχμιακό (λιμβικό) σύστημα, προκαλώντας απώλεια μνήμης, επιληπτικές κρίσεις και σύγχυση. Παθοφυσιολογία της εγκεφαλίτιδας αντι-NMDA υποδοχέων Οι NMDA (N-methyl-D-aspartate) υποδοχείς είναι γλουταμινεργικοί υποδοχείς που παίζουν κρίσιμο ρόλο στη συναπτική πλαστικότητα, στη μάθηση και στη μνήμη. Αποτελούν κανάλια ιόντων που ρυθμίζουν την είσοδο ασβεστίου και είναι απαραίτητα για την ενίσχυση της νευρωνικής σηματοδότησης. Στην anti-NMDA εγκεφαλίτιδα, αυτοαντισώματα στοχεύουν κυρίως την υπομονάδα NR1 του υποδοχέα. Η σύνδεση των αντισωμάτων οδηγεί σε: Εσωτερίκευση και μείωση του αριθμού λειτουργικών NMDA υποδοχέων στη συναπτική μεμβράνη. Διαταραχή της γλουταμινεργικής μετάδοσης, με συνέπεια υπολειτουργία κυκλωμάτων που σχετίζονται με γνωστικές, κινητικές και ψυχιατρκές λειτουργίες. Νευρωνική δυσλειτουργία χωρίς απαραίτητα εκτεταμένη κυτταρική νέκρωση, γεγονός που εξηγεί γιατί αρκετοί ασθενείς αναρρώνουν εφόσον ελεγχθεί η αυτοάνοση αντίδραση. Αιτιολογία και εκλυτικοί παράγοντες της εγκεφαλίτιδας αντι-NMDA υποδοχέων Η anti-NMDA εγκεφαλίτιδα μπορεί να είναι: Παρανεοπλασματική: Συχνά σχετίζεται με όγκους, ιδιαίτερα τερατώματα ωοθηκών στις νεαρές γυναίκες. Ο όγκος εκφράζει νευρωνικά αντιγόνα που ενεργοποιούν το ανοσοποιητικό. Μη παρανεοπλασματική: Σε αρκετές περιπτώσεις δεν ανευρίσκεται όγκος. Εικάζεται ο ρόλος λοιμώξεων ή γενετικής προδιάθεσης που πυροδοτούν αυτοανοσία. Κλινική εικόνα εγκεφαλίτιδας αντι-NMDA υποδοχέων Η anti-NMDA εγκεφαλίτιδα εξελίσσεται τυπικά σε στάδια: Προδρομική φάση: Μπορεί να μοιάζει με ήπια ιογενή λοίμωξη (πυρετός, κακουχία, κεφαλαλγία). Ψυχιατρική φάση: Ξεχωρίζει για την απότομη εμφάνιση συμπτωμάτων όπως άγχος, παράνοια, ψευδαισθήσεις, παραλήρημα, διαταραχές διάθεσης. Σε πολλούς ασθενείς η αρχική διάγνωση είναι ψυχιατρική. Νευρολογική φάση: Εμφανίζονται επιληπτικές κρίσεις, διαταραχές λόγου (σιωπή ή ακατάληπτη ομιλία), δυσκινησίες (ακούσιες κινήσεις στόματος, γλώσσας, άκρων), διαταραχές μνήμης και προοδευτική σύγχυση. Αυτόνομη και κινητική απορρύθμιση: Σε βαριές περιπτώσεις αναπτύσσονται δυσλειτουργίες του αυτόνομου νευρικού συστήματος (ταχυκαρδία, διακυμάνσεις πίεσης, υπερθερμία) και υποκινησία ή κατατονία. Νευρολογική και ψυχιατρική σημασία Η anti-NMDA εγκεφαλίτιδα κατέχει ξεχωριστή θέση στη νευρολογία διότι αναδεικνύει τη διασταύρωση νευρολογίας και ψυχιατρικής: Τα πρώτα συμπτώματα μπορεί να θυμίζουν σχιζοφρένεια ή οξεία ψύχωση. Η συνέχεια της νόσου όμως αποκαλύπτει νευρολογικά στοιχεία που προδίδουν οργανική αιτιολογία. Αυτό υπογραμμίζει τη σημασία της αναγνώρισης ότι ορισμένες «ψυχιατρικές» εικόνες έχουν ανοσολογικό υπόβαθρο. Επιστημονική σημασία Η μελέτη της anti-NMDA εγκεφαλίτιδας προσέφερε κρίσιμες γνώσεις: Ανέδειξε τον ρόλο των συναπτικών αντισωμάτων ως αιτιών οξέων εγκεφαλικών συνδρόμων. Έδειξε ότι το ανοσοποιητικό μπορεί να μιμείται ψυχιατρικές παθήσεις. Άνοιξε τον δρόμο για την κατανόηση άλλων μορφών αυτοάνοσης εγκεφαλίτιδας (π.χ. κατά AMPA, GABA, LGI1, CASPR2 υποδοχείς). Ποιά είναι τα συμπτώματα της εγκεφαλίτιδας Η εγκεφαλίτιδα ξεκινά ύπουλα με μη ειδικά συμπτώματα, προχωρά σε σαφή νευρολογική φάση με σπασμούς και ψυχικές μεταβολές, και στις βαριές μορφές οδηγεί σε απώλεια συνείδησης και σοβαρή εγκεφαλική δυσλειτουργία. Η εγκεφαλίτιδα μπορεί να εμφανιστεί με ποικιλία συμπτωμάτων, που εξαρτώνται από την αιτία, την έκταση της φλεγμονής και την εντόπισή της στον εγκέφαλο. Γενικά, τα συμπτώματα προκύπτουν από τρεις βασικούς μηχανισμούς: γενική φλεγμονώδη αντίδραση, νευρολογική δυσλειτουργία και αυξημένη ενδοκράνια πίεση. 1. Προδρομική φάση Συχνά μοιάζει με μια απλή ιογενή λοίμωξη. Εδώ τα συμπτώματα δεν είναι ειδικά και μπορεί να παραπλανήσουν. Πυρετός Κακουχία, αδυναμία Μυαλγίες, αρθραλγίες Κεφαλαλγία ή ήπια φωτοφοβία Ναυτία, ανορεξία Σε αυτή τη φάση δύσκολα γίνεται αντιληπτό ότι πρόκειται για εγκεφαλίτιδα. 2. Οξεία φάση Εμφανίζονται πλέον νευρολογικά συμπτώματα, που προδίδουν προσβολή του εγκεφάλου. Έντονη κεφαλαλγία Υψηλός πυρετός που δεν υποχωρεί εύκολα Αλλαγές στη διάθεση και τη συμπεριφορά (σύγχυση, ευερεθιστότητα, ψευδαισθήσεις, παραλήρημα, παράνοια) Διαταραχή μνήμης και συγκέντρωσης Υπνηλία ή λήθαργος Επιληπτικές κρίσεις (εστιακές ή γενικευμένες) Αυχενική δυσκαμψία, ειδικά όταν συνυπάρχει μηνιγγίτιδα (μηνιγγοεγκεφαλίτιδα) Το σημείο-κλειδί εδώ είναι ότι η κλινική εικόνα ξεπερνά μια απλή λοίμωξη και εμφανίζει σημάδια εγκεφαλικής δυσλειτουργίας. 3. Προοδευτική φάση – σοβαρή εγκεφαλίτιδα Αν η φλεγμονή επιδεινωθεί, εμφανίζονται βαριές εκδηλώσεις λόγω αυξημένης ενδοκράνιας πίεσης και διάχυτης εγκεφαλικής δυσλειτουργίας. Βαθύτερη διαταραχή συνείδησης (λήθαργος → σπουδάζουσα υπνηλία → κώμα) Εστιακά νευρολογικά ελλείμματα (παράλυση άκρων, αφασία, απώλεια όρασης) Αταξία, δυσκινησίες ή τρόμος Δυσαρθρία, δυσφαγία (λόγω βλάβης σε εγκεφαλικό στέλεχος) Συμπτώματα αυξημένης ενδοκράνιας πίεσης: έντονη κεφαλαλγία, εμετοί, βραδυκαρδία, υπέρταση, οίδημα οπτικής θηλής Αυτόνομη αστάθεια: διακυμάνσεις πίεσης, ταχυκαρδία ή βραδυκαρδία, υπερθερμία Σε αυτό το στάδιο, η νόσος είναι απειλητική για τη ζωή και συχνά αφήνει μόνιμα νευρολογικά κατάλοιπα. 4. Υπολειμματική φάση (σε όσους επιβιώσουν) Ανάλογα με τον τύπο και τη βαρύτητα, μπορεί να μείνουν μόνιμες ή μερικές βλάβες: Διαταραχές μνήμης και συγκέντρωσης Επιληπτικές κρίσεις ως χρόνια επιληψία Κινητικά ελλείμματα (αδυναμία, σπαστικότητα, τρόμος, ή παράλυση άκρων) Ψυχιατρικές εκδηλώσεις (κατάθλιψη, αγχώδεις διαταραχές, ψύχωση) Αλλαγές προσωπικότητας ή γνωστικά ελλείμματα Ποιά είναι η διάγνωση της εγκεφαλίτιδας Η διάγνωση της εγκεφαλίτιδας είναι μια σύνθετη διαδικασία που συνδυάζει κλινικά δεδομένα, απεικονιστικές εξετάσεις, ανάλυση εγκεφαλονωτιαίου υγρού (ΕΝΥ) και ειδικές εργαστηριακές δοκιμές. Δεν βασίζεται ποτέ σε ένα μόνο στοιχείο, αλλά στην ολοκληρωμένη εικόνα. 1. Κλινική αξιολόγηση Η υποψία εγκεφαλίτιδας τίθεται όταν συνυπάρχουν: Οξεία πυρετική νόσος Νευρολογικά συμπτώματα (σύγχυση, κρίσεις, διαταραχή συνείδησης, εστιακά ελλείμματα) Ενδείξεις μηνιγγισμού (κεφαλαλγία, αυχενική δυσκαμψία) σε περιπτώσεις μηνιγγοεγκεφαλίτιδας. 2. Εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ) – Οσφυονωτιαία παρακέντηση Η ανάλυση του ΕΝΥ είναι θεμελιώδης: Λευκοκύτταρα: συνήθως λεμφοκυττάρωση (ιογενής), ουδετεροφιλία (βακτηριακή). Πρωτεΐνη: αυξημένη σε όλες τις μορφές. Γλυκόζη: φυσιολογική ή ελαφρώς μειωμένη σε ιογενείς, έντονα χαμηλή σε βακτηριακές ή μυκητιασικές. PCR (αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης): επιτρέπει την ανίχνευση ιικού DNA/RNA (π.χ. HSV, VZV, εντεροϊοί). Αντισώματα: ανίχνευση ειδικών IgM/IgG για ιούς ή αυτοαντισώματα σε αυτοάνοσες μορφές (π.χ. anti-NMDA). 3. Απεικόνιση εγκεφάλου MRI (μαγνητική τομογραφία): εξέταση εκλογής. Δείχνει χαρακτηριστικές βλάβες ανάλογα με την αιτιολογία. HSV: προσβολή κροταφικών λοβών. West Nile: αλλοιώσεις στον νωτιαίο μυελό. Αυτοάνοση: διάχυτες ή μη ειδικές αλλοιώσεις, μερικές φορές φυσιολογική εικόνα. CT: χρήσιμη κυρίως για τον αποκλεισμό άλλων αιτιών (αιμορραγία, όγκοι). 4. Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (EEG) Χρησιμοποιείται για την ανίχνευση επιληπτικών κρίσεων ή διάχυτης εγκεφαλικής δυσλειτουργίας. Στην HSV εγκεφαλίτιδα συχνά εμφανίζονται χαρακτηριστικά περιοδικά μοτίβα στους κροταφικούς λοβούς. 5. Αιματολογικές και ορολογικές εξετάσεις PCR και καλλιέργειες αίματος για παθογόνους παράγοντες. Ανίχνευση ιικών ή βακτηριακών αντισωμάτων στον ορό. Έλεγχος ανοσολογικών δεικτών για αυτοάνοσες μορφές. 6. Νευρολογική εξέταση και παρακολούθηση Η λεπτομερής νευρολογική εκτίμηση αξιολογεί: Επίπεδο συνείδησης (Glasgow Coma Scale) Παρουσία εστιακών σημείων Σημάδια αυξημένης ενδοκράνιας πίεσης 7. Ειδικές εξετάσεις Βιοψία εγκεφάλου: εξαιρετικά σπάνια, μόνο σε άτυπες περιπτώσεις που δεν δίνουν απάντηση τα υπόλοιπα μέσα. Ανοσολογικές δοκιμές: σε αυτοάνοσες μορφές, π.χ. ανίχνευση αντισωμάτων κατά NMDA, LGI1, CASPR2. Ποιά είναι η θεραπεία της εγκεφαλίτιδας Η θεραπεία της εγκεφαλίτιδας δεν είναι ενιαία, γιατί εξαρτάται από την αιτία (ιογενής, βακτηριακή, μυκητιασική, παρασιτική, αυτοάνοση). Υπάρχουν όμως βασικοί θεραπευτικοί άξονες που χωρίζονται σε δύο επίπεδα: Αιτιολογική θεραπεία (ανάλογα με τον παθογόνο παράγοντα) Ιογενής εγκεφαλίτιδα Aκυκλοβίρη: φάρμακο εκλογής για εγκεφαλίτιδα από HSV και VZV. Σε άλλους ιούς (π.χ. West Nile, ιαπωνική, arboviruses) δεν υπάρχει ειδικό αντιιικό και η θεραπεία είναι κυρίως υποστηρικτική. Βακτηριακή εγκεφαλίτιδα / μηνιγγοεγκεφαλίτιδα Αντιβιοτικά ευρέος φάσματος αρχικά (μέχρι να βρεθεί το μικρόβιο), και στη συνέχεια στοχευμένη αγωγή. Συχνά χρειάζεται παρατεταμένη διάρκεια αγωγής (π.χ. φυματίωση, σύφιλη, Lyme). Μυκητιασική εγκεφαλίτιδα Αντιμυκητιασικά (π.χ. αμφοτερικίνη Β, φλουκοναζόλη). Παρασιτική εγκεφαλίτιδα Ειδική αντιπαρασιτική αγωγή (π.χ. πυριμεθαμίνη, σουλφαδιαζίνη, κλινδαμυκίνη για τοξοπλάσμωση). Αυτοάνοση εγκεφαλίτιδα Ανοσοκατασταλτική θεραπεία: κορτικοστεροειδή, IVIG (ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη), πλασμαφαίρεση. Σε ανθεκτικές περιπτώσεις: ριτουξιμάμπη, κυκλοφωσφαμίδη. Παράλληλος έλεγχος για ύπαρξη όγκου (π.χ. ωοθηκικό τεράτωμα στην anti-NMDA εγκεφαλίτιδα). Συμπερασματικά Η εγκεφαλίτιδα είναι μια πολύπλευρη και απρόβλεπτη νόσος του εγκεφάλου, με ποικιλία αιτίων, όπως ιογενή, βακτηριακά, μυκητιασικά, παρασιτικά αλλά και αυτοάνοσα αίτια. Το φάσμα της πορείας της είναι ευρύ: από ήπια, αυτοπεριοριζόμενη νόσο έως βαριά, απειλητική για τη ζωή κατάσταση. Αποτελεί πολύ σημαντική νόσος καθώς ο εγκέφαλος ελέγχει όλες τις ζωτικές λειτουργίες και η φλεγμονή του, μπορεί να προκαλέσει οίδημα, κρίσεις, απώλεια συνείδησης και δυσλειτουργία βασικών νευρολογικών κυκλωμάτων. Ορισμένες μορφές έχουν υψηλή θνητότητα (π.χ. HSV, λύσσα, αμοιβαδική). Ακόμη και μετά την ανάρρωση, αρκετοί ασθενείς μένουν με μακροχρόνια νευρολογικά ή ψυχιατρικά ελλείμματα. Η σημασία της έγκαιρης παρέμβασης Όταν αναγνωριστεί γρήγορα, υπάρχουν θεραπείες που σώζουν ζωές (π.χ. ακυκλοβίρη για τον ιό του έρπητα, ανοσοθεραπεία για τις αυτοάνοσες μορφές), όμως παραμένει μια νόσος υψηλής επικινδυνότητας. Η υποστηρικτική αγωγή σε μονάδα εντατικής θεραπείας είναι πολλές φορές καθοριστική για την επιβίωση. Μηνιγγοεγκεφαλίτιδα Η μηνιγγοεγκεφαλίτιδα είναι η φλεγμονώδης πάθηση που συνδυάζει τη φλεγμονή των μηνίγγων (των προστατευτικών υμένων που περιβάλλουν τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό) με ταυτόχρονη φλεγμονή του ίδιου του εγκεφαλικού παρεγχύματος. Αποτελεί δηλαδή κλινικοπαθολογική κατάσταση όπου συνυπάρχουν στοιχεία τόσο της μηνιγγίτιδας όσο και της εγκεφαλίτιδας. Ποια είναι η αιτιολογία της μηνιγγοεγκεφαλίτιδας Η μηνιγγοεγκεφαλίτιδα μπορεί να προκληθεί από διάφορους παράγοντες: Ιογενείς λοιμώξεις: συχνότερες αιτίες (π.χ. ιός έρπητα, εντεροϊοί, ιός Δυτικού Νείλου). Βακτηριακές λοιμώξεις: π.χ. Neisseria meningitidis, Streptococcus pneumoniae, Listeria monocytogenes. Μυκητιασικοί ή παρασιτικοί παράγοντες, ιδίως σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα. Σπανιότερα, ανοσολογικής ή μετα-λοιμώδους φύσεως αντιδράσεις. Ποια είναι η παθοφυσιολογία της μηνιγγοεγκεφαλίτιδας Η φλεγμονώδης διεργασία επεκτείνεται τόσο στον υπαραχνοειδή χώρο (όπου εντοπίζεται το εγκεφαλονωτιαίο υγρό και οι μήνιγγες) όσο και στον εγκεφαλικό ιστό. Αυτό οδηγεί σε: Διόγκωση και υπεραιμία των μηνίγγων. Διαταραχή του αιματοεγκεφαλικού φραγμού. Είσοδο φλεγμονωδών κυττάρων και μεσολαβητών στον εγκεφαλικό ιστό. Νευρολογική δυσλειτουργία λόγω τοξικής και φλεγμονώδους δράσης στα νευρικά κύτταρα. Ποιες είναι οι κλινικές εκδηλώσεις της μηνιγγοεγκεφαλίτιδας Η μηνιγγοεγκεφαλίτιδα παρουσιάζει χαρακτηριστικά που συνδυάζουν τις εκδηλώσεις της μηνιγγίτιδας και της εγκεφαλίτιδας: Συμπτώματα μηνιγγίτιδας: έντονη κεφαλαλγία, αυχενική δυσκαμψία, φωτοφοβία, ναυτία, έμετος. Συμπτώματα εγκεφαλίτιδας: διαταραχή συνείδησης, επιληπτικές κρίσεις, μεταβολές συμπεριφοράς, εστιακά νευρολογικά ελλείμματα. Συχνά παρατηρείται πυρετός και γενική κακουχία ως συστηματική εκδήλωση της φλεγμονής. Ποιες είναι οι επιπλοκές της μηνιγγοεγκεφαλίτιδας Ανάλογα με την αιτία και τη βαρύτητα, η μηνιγγοεγκεφαλίτιδα μπορεί να οδηγήσει σε: Οίδημα εγκεφάλου και αυξημένη ενδοκράνια πίεση. Νευρολογικές βλάβες (γνωστικές, κινητικές, αισθητικές). Μακροχρόνιες επιπτώσεις στη μνήμη, στη συγκέντρωση ή στη συμπεριφορά. Εγκεφαλομυελίτιδα Η εγκεφαλομυελίτιδα είναι η φλεγμονώδης διαταραχή που αφορά ταυτόχρονα τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό. Πρόκειται για παθολογική κατάσταση του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ), όπου η φλεγμονή δεν περιορίζεται σε μία περιοχή, αλλά εκτείνεται και στα δύο κύρια τμήματά του. Ποια είναι η αιτιολογία της εγκεφαλομυελίτιδας Η εγκεφαλομυελίτιδα μπορεί να προκληθεί από διάφορους παράγοντες: Ιογενείς λοιμώξεις: π.χ. ιός της ιλαράς, ερυθράς, έρπητας, ιός του Δυτικού Νείλου. Μετα-λοιμώδεις ή ανοσολογικές αντιδράσεις: όπως στην οξεία διάχυτη εγκεφαλομυελίτιδα (ADEM). Αυτοάνοσες διαταραχές: όπου το ανοσοποιητικό επιτίθεται στη μυελίνη (π.χ. σε απομυελινωτικές νόσους). Σπανιότερα, βακτηριακές ή παρασιτικές λοιμώξεις. Ποια είναι η παθοφυσιολογία της εγκεφαλομυελίτιδας Η φλεγμονώδης διεργασία επηρεάζει τόσο τον φλοιό και το παρέγχυμα του εγκεφάλου όσο και τις δομές του νωτιαίου μυελού. Κύρια στοιχεία: Διείσδυση ανοσοκυττάρων στον ιστό του ΚΝΣ. Απομυελίνωση (καταστροφή της μυελίνης που περιβάλλει τις νευρικές ίνες) σε πολλές περιπτώσεις. Νευροεκφυλιστικές βλάβες που μπορεί να οδηγήσουν σε μόνιμη νευρωνική απώλεια. Διαταραχή της νευρωνικής αγωγιμότητας τόσο σε εγκεφαλικά όσο και σε νωτιαία κυκλώματα. Ποιες είναι οι κλινικές εκδηλώσεις της εγκεφαλομυελίτιδας Η συμπτωματολογία είναι συνδυασμός εγκεφαλικών και νωτιαίων σημείων: Εγκεφαλικά συμπτώματα: πονοκέφαλος, σύγχυση, αλλαγές συμπεριφοράς, διαταραχή συνείδησης, επιληπτικές κρίσεις. Νωτιαία συμπτώματα: αδυναμία ή παράλυση άκρων, διαταραχές αισθητικότητας, δυσλειτουργία σφιγκτήρων. Γενικά νευρολογικά σημεία: αταξία, διαταραχές ομιλίας, μειωμένα αντανακλαστικά ή παθολογικά αντανακλαστικά. Ποιες είναι οι επιπλοκές της εγκεφαλομυελίτιδας Ανάλογα με την αιτία και την έκταση της φλεγμονής, η εγκεφαλομυελίτιδα μπορεί να οδηγήσει σε: Μόνιμες νευρολογικές αναπηρίες (κινητικές ή γνωστικές). Σοβαρές αισθητικές διαταραχές. Μακροχρόνια γνωστικά ελλείμματα ή διαταραχές συμπεριφοράς. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Όταν το χέρι κινείται χωρίς τη θέλησή μας ! Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) Τι είναι το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός Το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) αποτελεί μια σπάνια νευρολογική διαταραχή, κατά την οποία ένα από τα δύο άνω άκρα φαίνεται να εκτελεί κινήσεις χωρίς τη συνειδητή πρόθεση του ατόμου. Ο ασθενής δεν χάνει την ικανότητα κίνησης του χεριού· αντίθετα, το χέρι μπορεί να πραγματοποιεί πολύπλοκες, οργανωμένες κινήσεις, οι οποίες όμως δεν συμφωνούν με την επιθυμία του. Πολλοί ασθενείς περιγράφουν την εμπειρία σαν το χέρι να Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 4 λεπτά Παρουσία του Καθηγητή Νευρολογίας και Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών Νοσημάτων της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (ΕΚΠΑ), κ. Στυλιανού Γκατζώνη, στο 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας Το 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 4 έως και τις 7 Ιουνίου 2026 στο ξενοδοχείο Elite στην Καλαμάτα, αποτέλεσε έναν σημαντικό θεσμό επιστημονικού διαλόγου και ανταλλαγής γνώσης στον διαρκώς εξελισσόμενο τομέα της νευρολογίας. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου παρουσιάστηκαν και αναλύθηκαν σύγχρονοι διαγνωστικοί και θεραπευτικοί αλγόριθμοι με άμεση κλινική εφαρμογή σε μείζονα νευρολογικά νοσήματα, αναδεικνύοντας τις νεότερες εξελίξεις στη δι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 1 λεπτά Οι Αναστολείς BTK (Bruton’s Tyrosine Kinase), μία υποσχόμενη θεραπεία κατά της Σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton - BTK inhibitors αποτελούν μία από τις πιο συζητημένες εξελίξεις στη θεραπεία της Σκλήρυνσης κατά πλάκας, όχι επειδή προσφέρουν άμεση επαναμυελίνωση, αλλά επειδή στοχεύουν έναν πυρήνα της παθοφυσιολογίας που μέχρι πρόσφατα ήταν σχετικά «απρόσιτος»: τη χρόνια, ενδοεγκεφαλική φλεγμονή. Σε αντίθεση με τις κλασικές ανοσοτροποποιητικές θεραπείες που δρουν κυρίως στην περιφέρεια, οι BTK inhibitors έχουν τη δυνατότητα να διαπερνού Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 4 Μαΐ διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

Η διαβητική νευροπάθεια εξελίσσεται αθόρυβα αλλά σταθερά, με ρυθμό που εξαρτάται από τη διάρκεια του διαβήτη, την ποιότητα ρύθμισής του και άλλους μεταβολικούς/αγγειακούς παράγοντες | Νευρολόγος Γκατζώνης | Νευρολόγος Αθήνα | NEVROLOGOS | Ημικρανία, γιατρος για πονοκεφαλο, γιατρος για ημικρανια, Κεφαλαλγία, παρκινσον, αλτσχαιμερ, πονοκέφαλος, Νευρολόγος για Ημικρανία, θεραπεία Επιληψίας, γιατρός για Επιληψία, καλός νευρολόγος στην Αθήνα Διαβητική νευροπάθεια, Συμπτώματα, Διάγνωση, Θεραπεία Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος Η διαβητική νευροπάθεια είναι μια συχνή και σοβαρή επιπλοκή του σακχαρώδους διαβήτη που επηρεάζει το νευρικό σύστημα, κυρίως τα περιφερικά νεύρα (δηλαδή τα αισθητικά, κινητικά ή αυτόνομα νεύρα εκτός του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού), καθώς και τα μικρά αγγεία που τα αιματώνουν, προκαλώντας ποικίλα συμπτώματα και λειτουργικές διαταραχές. Πού οφείλεται η διαβητική νευροπάθεια Οφείλεται κυρίως στην παρατεταμένη υπεργλυκαιμία (υψηλό σάκχαρο στο αίμα), η οποία οδηγεί σε εκφυλιστικές αλλοιώσεις των νευρικών ινών. Παρακάτω ακολουθεί μία ανάλυση της παθοφυσιολογίας της: Η μακροχρόνια αύξηση των επιπέδων γλυκόζης οδηγεί σε σχηματισμό προϊόντων τελικής γλυκοζυλίωσης (AGEs) που καταστρέφουν τις πρωτεΐνες και τα ένζυμα των κυττάρων, διαταράσσει τη μικροκυκλοφορία και μειώνει την παροχή οξυγόνου στα νεύρα. Παράλληλα η υπεργλυκαιμία αυξάνει την παραγωγή ελευθέρων ριζών (ROS), που προκαλούν μείωση της αντιοξειδωτικής άμυνας και οδηγούν σε βλάβη των μιτοχονδρίων και απόπτωση των νευρικών κυττάρων. Η χρόνια υπεργλυκαιμία προκαλεί αγγειοπάθεια των μικρών αιμοφόρων αγγείων που τροφοδοτούν τα νεύρα οδηγώντας σε ισχαιμία των νευρικών ινών και απώλεια της νευρικής λειτουργίας. Επιπλέον ο διαβήτης προκαλεί την ενεργοποίηση των προ-φλεγμονωδών κυτοκινών (TNF-α, IL-6), που επιτείνουν τη βλάβη στα νεύρα. Ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση διαβητικής νευροπάθειας Οι παράγοντες κινδύνου για διαβητική νευροπάθεια είναι ποικίλοι και σχετίζονται με τη διάρκεια και σοβαρότητα του σακχαρώδους διαβήτη, καθώς και με γενικούς μεταβολικούς και αγγειακούς παράγοντες. Η έγκαιρη αναγνώρισή τους βοηθά στην πρόληψη ή επιβράδυνση της εξέλιξης της νευροπάθειας. Κύριοι Παράγοντες Κινδύνου: Η χρονιότητα της διαβητοπάθειας και η παρατεταμένη υπεργλυκαιμία είναι ο πιο σημαντικός παράγοντας. Ο κίνδυνος αυξάνεται σημαντικά μετά από 5–10 χρόνια αρρύθμιστου διαβήτη. Η αρτηριακή υπέρταση αυξάνει τον κίνδυνο αγγειακής βλάβης και της νευρικής ισχαιμίας. Η δυσλιπιδαιμία. Τα υψηλά επίπεδα LDL, τα χαμηλά HDL και η υπερτριγλυκεριδαιμία σχετίζονται με βλάβες στο περιφερικό νευρικό σύστημα. Η παχυσαρκία (ιδίως κοιλιακή) συνδέεται με την ινσουλινοαντίσταση, το μεταβολικό σύνδρομο και την επιδείνωση της φλεγμονής. Το κάπνισμα συμβάλλει σε αγγειοπάθεια, οξειδωτικό stress και επιδείνωση της μικροκυκλοφορίας στα νεύρα. Η χρόνια νεφρική νόσος / λευκωματουρία, αποτελεί σημάδι μικροαγγειοπάθειας με υψηλό συσχετισμό για νευρική βλάβη. Ο καθιστικός τρόπος ζωής και η φυσική αδράνεια επιδεινώνει την αντίσταση στην ινσουλίνη και τον γλυκαιμικό έλεγχο. Η ηλικία. Η αύξηση της ηλικίας αυξάνει και τον κίνδυνο λόγω συσσωρευμένων βλαβών στα αγγεία και στα περιφερικά και αυτόνομα νεύρα. Η γενετική προδιάθεση, καθώς ορισμένα άτομα έχουν γενετική ευαισθησία στην ανάπτυξη νευροπάθειας σε έδαφος υπεργλυκαιμίας. Ποιες είναι οι μορφές της διαβητικής νευροπάθειας Οι μορφές της διαβητικής νευροπάθειας είναι διαφορετικές κλινικές οντότητες που σχετίζονται με τη νευρολογική βλάβη λόγω χρόνιας υπεργλυκαιμίας στον σακχαρώδη διαβήτη. Καθεμία προσβάλλει διαφορετικά νευρικά υποσυστήματα και εμφανίζεται με χαρακτηριστική συμπτωματολογία και παθοφυσιολογία. Υπάρχουν τέσσερεις βασικές μορφές της νόσου, ανάλογα με τα νεύρα που επηρεάζονται. Ένας ασθενής μπορεί να πάσχει από μία έως και περισσότερες μορφές της νόσου. Αναλυτικά: Περιφερική διαβητική νευροπάθεια Πρόκειται για την πιο συνηθισμένη μορφή της νόσου (60-70% των περιπτώσεων). Προκαλεί Αξονική εκφύλιση των αισθητικών και κινητικών νευρικών ινών. Επηρεάζει πρώτα τα πέλματα και τα πόδια, και ακολουθούν τα χέρια και τα μπράτσα. Τα συμπτώματά της είναι πιο έντονα την νύχτα κατά την διάρκεια του ύπνου και μπορεί να περιλαμβάνουν: Μούδιασμα Μυρμήγκιασμα Φαγούρα Αίσθημα καψίματος Βελονιές και τσιμπήματα Μυϊκή αδυναμία Υπεραισθησία ή απώλεια αισθητικότητας Πόνος στα πέλματα, στα δάχτυλα και στις κνήμες, συχνά νυκτερινός Κινητική αδυναμία και ατροφία μικρών μυών του ποδιού Απώλεια ισορροπίας και συντονισμού Διαβητικά έλκη ποδιών και παραμορφώσεις Αυτόνομη διαβητική νευροπάθεια Η μορφή αυτή επηρεάζει το αυτόνομο νευρικό σύστημα του οργανισμού που ελέγχει την καρδιά, τα μάτια, το πεπτικό και ουροποιητικό σύστημα, τον ιδρώτα και την αναπνοή. Οι βλάβες που δημιουργούνται στα μεταγαγγλιακά συμπαθητικά και παρασυμπαθητικά νεύρα, προκαλούν απώλεια ελέγχου της κινητικότητας των σπλάχνων, του καρδιακού ρυθμού, της ουροδόχου κύστης, κ.ά. Τα συμπτώματα της περιλαμβάνουν: Διαταραχές της καρδιακής λειτουργίας, ταχυαρρυθμίες, βραδυκαρδίες, υπέρταση ή υπόταση, σιωπηλή ισχαιμία. Δυσκαταποσία, γαστροπάρεση, ναυτία, έμετοι, δυσπεψία, διάρροια ή δυσκοιλιότητα. Επαναλαμβανόμενες ουρολοιμώξεις, ατονία ουροδόχου κύστης και ακράτεια ούρων. Στυτική δυσλειτουργία. Διαταραχές στην όραση και προσβολή του αμφιβληστροειδούς. Ανομοιόμορφη εφίδρωση ή ανιδρωσία. Κόπωση, ζάλη, αίσθημα λιποθυμίας κ.α. Εγγύς διαβητική νευροπάθεια Η μορφή αυτή ονομάζεται και μηριαία νευροπάθεια που επηρεάζει τα νεύρα στους μηρούς, τους γοφούς, τους γλουτούς, τις γάμπες και τα πέλματα. Τα συμπτώματα της περιλαμβάνουν: Έντονο πόνο στον μηρό, στη γλουτιαία χώρα ή στην πλάγια γάμπα. Μυϊκή αδυναμία του τετρακεφάλου με δυσκολία στο περπάτημα ή στην ανύψωση από καθιστή θέση. Ατροφία των μυών του μηρού που μπορεί να εξελιχθεί και σε αμφοτερόπλευρη μορφή. Συνήθως εμφανίζεται σε ηλικιωμένους διαβητικούς ασθενείς και ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους άνδρες με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Εστιακή διαβητική νευροπάθεια Η μορφή αυτή επηρεάζει συγκεκριμένο νεύρο ή νευρική ομάδα, με αιφνίδια έναρξη που εκδηλώνεται με οξύ πόνο που μπορεί να διαρκέσει ακόμη και μήνες. Μπορεί να επηρεάσει οποιοδήποτε νεύρο του σώματος, όπως αυτά των ποδιών, της μέσης ή του θώρακα. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν πόνο, μούδιασμα, μυρμήγκιασμα ή αδυναμία στο προσβεβλημένο νεύρο. Εμφανίζεται συνήθως στους ηλικιωμένους ασθενείς και μπορεί να προκαλέσει: Πόνο πίσω από το ένα μάτι. Πάρεση στη μία πλευρά του προσώπου. Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα. Μούδιασμα, μυρμήγκιασμα και πόνο στον αυχένα, στο στήθος, το χέρι, την κοιλιά, την λεκάνη, το ισχίο, τον μηρό, το πέλμα, κ.α. Ποια είναι η συχνότητα της διαβητικής νευροπάθειας στον γενικό πληθυσμό Η διαβητική νευροπάθεια μπορεί να εμφανιστεί σε κάθε ηλικία, ασθενών με αρρύθμιστο σακχαρώδη διαβήτη και να συντρέχουν οι κατάλληλοι παράγοντες κινδύνου (όπως χρόνια υπεργλυκαιμία). Παρ' όλα αυτά, η συχνότητά της αυξάνεται σημαντικά με την ηλικία και τη διάρκεια της νόσου. Επιδημιολογικά Στοιχεία: Περίπου 8–10% του παγκόσμιου πληθυσμού πάσχει από σακχαρώδη διαβήτη (κυρίως τύπου 2). Από αυτούς, το 30–50% θα εμφανίσει κάποια μορφή διαβητικής νευροπάθειας στη διάρκεια της ζωής του. Ηλικίες που προσβάλλει η διαβητική νευροπάθεια: Τα παιδιά & οι έφηβοι με τύπου 1 διαβήτη σπάνια εμφανίζουν διαβητική νευροπάθεια στα πρώτα χρόνια. Όμως μπορεί να εμφανιστεί μετά από >5 χρόνια κακής ρύθμισης. Ενήλικες 30–50 ετών κυρίως ασθενείς με τύπου 2 διαβήτη, εφόσον έχουν αδιάγνωστο διαβήτη επί χρόνια (κάτι συχνό στον τύπο 2), η νευροπάθεια μπορεί να είναι παρούσα ήδη κατά τη διάγνωση. Ηλικιωμένοι >60 ετών. Αυτή η ομάδα έχει τη μεγαλύτερη επίπτωση της διαβητικής νευροπάθειας με αυξημένες επιπλοκές. Ποια είναι η πρόγνωση της διαβητικής νευροπάθειας Η πρόγνωση της διαβητικής νευροπάθειας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον τύπο, τη διάγνωση σε πρώιμο στάδιο και κυρίως από το κατά πόσο ελέγχεται ο σακχαρώδης διαβήτης και οι συνυπάρχοντες παράγοντες κινδύνου. Στις περισσότερες περιπτώσεις, ειδικά όταν η νευροπάθεια είναι προχωρημένη, οι βλάβες στα νεύρα είναι μόνιμες. Ωστόσο, μπορεί να επιτευχθεί σταθεροποίηση ή μερική βελτίωση των συμπτωμάτων με σωστή παρέμβαση. Την χειρότερη πρόγνωση την έχει η Αυτόνομη διαβητική νευροπάθεια όταν επηρεάζει το καρδιαγγειακό σύστημα, όπου η θνησιμότητα αυξάνεται σημαντικά. Ποιος είναι ο ρυθμός εξέλιξης της διαβητικής νευροπάθειας Ο ρυθμός εξέλιξης της διαβητικής νευροπάθειας είναι προοδευτικός και πολυπαραγοντικός, εξαρτώμενος κυρίως από τη διάρκεια και ρύθμιση του διαβήτη, αλλά και από άλλους μεταβολικούς, αγγειακούς και γενετικούς παράγοντες. Στον διαβήτη τύπου 1, εμφανίζεται συνήθως μετά από 5–10 έτη ανεπαρκούς ρύθμισης. Στον διαβήτη τύπου 2, μπορεί να εμφανιστεί ήδη κατά τη διάγνωση ή μέσα σε 3–5 χρόνια, ειδικά αν δεν υπάρχει καλή γλυκαιμική ρύθμιση. Πώς γίνεται η διάγνωση της διαβητικής νευροπάθειας Η διάγνωση της διαβητικής νευροπάθειας δεν βασίζεται μόνο στα συμπτώματα, αλλά και σε αντικειμενική εκτίμηση της λειτουργίας των νεύρων, με σκοπό τον πρώιμο εντοπισμό, την παρακολούθηση της εξέλιξης και την πρόληψη σοβαρών επιπλοκών. Η διαγνωστική προσέγγιση μπορεί να περιλαμβάνει κλινική αξιολόγηση, εκτίμηση συμπτωμάτων, αντικειμενική νευρολογική εξέταση και παρακλινικές εξετάσεις, όπως: Ιστορικό ασθενούς με συμπτώματα, όπως μουδιάσματα, αιμωδίες, καυσαλγία, τσιμπήματα ή «ηλεκτρισμούς» στα άκρα, αίσθημα ξηρότητας ή καψίματος στα πέλματα, ειδικά τη νύχτα, κράμπες ή μυϊκή αδυναμία, ζάλη, ορθοστατική υπόταση, κ.α. Νευρολογική εξέταση για την αξιολόγηση της αισθητικότητας, των αντανακλαστικών, της κινητικότητας, της ισορροπίας / στάσης, της αυτόνομης λειτουργίας, κ.α. Ηλεκτροφυσιολογικός έλεγχος (όταν απαιτείται), για επιβεβαίωση τυχούσας νευραξονικής ή απομυελινωτικής βλάβης, ριζοπάθειας, κ.α. Εργαστηριακές εξετάσεις για βιταμίνη B12, νεφρική και ηπατική λειτουργία, θυρεοειδικές ορμόνες, ηλεκτρολύτες, παραπρωτεΐνες, κ.α. Ποια είναι θεραπεία της διαβητικής νευροπάθειας Η θεραπεία είναι συνήθως πολυπαραγοντική και εξαρτάται από την βαρύτητα, τον τύπο και τα συμπτώματα της νευροπάθειας. Εστιάζει στον έλεγχο του σακχάρου, την ανακούφιση του πόνου, την πρόληψη των επιπλοκών και την αποκατάσταση των νευρικών λειτουργιών του ασθενούς καθώς και στην βελτίωση της ποιότητας ζωής του. Θεραπευτικά μέσα: Αντιδιαβητικά φάρμακα για την καλή ρύθμιση του σακχάρου. Αναστολείς DPP-4 για τη βελτίωση του μεταγευματικού σακχάρου. Αγγειοπροστατευτικά (όπως η λοπεραμίδη) για τον έλεγχο της υπεργλυκαιμίας. Αναστολείς του μετατροπέα του αγγειοτενσίνης και αντιοξειδωτικά για την προστασία των νευρικών κυττάρων από τις οξειδωτικές βλάβες. Συμπληρώματα βιταμινών B (B1, B6, B12) Φαρμακευτική αγωγή για ανακούφιση από τον πόνο και τη βελτίωση της λειτουργικότητας: Αντιεπιληπτικά: Pregabalin και Gabapentin Αντικαταθλιπτικά: Duloxetine και Amitriptyline Τοπικά αναισθητικά: Λιδοκαΐνη, Κάψαϊκίνη Οπιοειδή: Σε σοβαρές περιπτώσεις και υπό προσεκτική ιατρική παρακολούθηση (π.χ. τραμαδόλη). Φαρμακευτική αγωγή για αυτόνομη νευροπάθεια: Για την ορθοστατική υπόταση: Χορήγηση υγρών και αλδοστερόνης για τη βελτίωση της κυκλοφορίας. Για την γαστροπάρεση (διαταραχές κένωσης του στομάχου): Χορήγηση προκινητικών φαρμάκων και ειδική διατροφή. Συστηματική φροντίδα του δέρματος (αντισηπτική φροντίδα, τακτική επιθεώρηση των ποδιών). Φυσικοθεραπεία και αποκατάσταση: Ασκήσεις ενδυνάμωσης και ισορροπίας καθώς και εκπαίδευση για το πώς να αποφεύγονται τραυματισμοί και πτώσεις λόγω της μειωμένης αισθητικότητας. Τακτική παρακολούθηση από τον νευρολόγο και προσαρμογή της φαρμακευτικής αγωγής. Συμπερασματικά Η διαβητική νευροπάθεια εξελίσσεται αθόρυβα αλλά σταθερά, με ρυθμό που εξαρτάται από τη διάρκεια του διαβήτη, την ποιότητα ρύθμισής του και άλλους μεταβολικούς/αγγειακούς παράγοντες. Ένας 35χρονος με κακορρυθμισμένο διαβήτη για 10 χρόνια κινδυνεύει περισσότερο από έναν 60χρονο με καλά ρυθμισμένο σακχαρώδη διαβήτη. Η πρώιμη διάγνωση και η εντατική αντιμετώπιση είναι κρίσιμες για να επιβραδυνθεί η εξέλιξή της και να προληφθούν οι μη αναστρέψιμες βλάβες. Με συνεργασία, σωστή ρύθμιση του σακχάρου και εξατομικευμένη θεραπεία, μπορούμε να σταθεροποιήσουμε την κατάσταση και να διατηρήσουμε την ποιότητα ζωής του ασθενούς σε πολύ καλό επίπεδο. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Όταν το χέρι κινείται χωρίς τη θέλησή μας ! Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) Τι είναι το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός Το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) αποτελεί μια σπάνια νευρολογική διαταραχή, κατά την οποία ένα από τα δύο άνω άκρα φαίνεται να εκτελεί κινήσεις χωρίς τη συνειδητή πρόθεση του ατόμου. Ο ασθενής δεν χάνει την ικανότητα κίνησης του χεριού· αντίθετα, το χέρι μπορεί να πραγματοποιεί πολύπλοκες, οργανωμένες κινήσεις, οι οποίες όμως δεν συμφωνούν με την επιθυμία του. Πολλοί ασθενείς περιγράφουν την εμπειρία σαν το χέρι να Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 4 λεπτά Παρουσία του Καθηγητή Νευρολογίας και Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών Νοσημάτων της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (ΕΚΠΑ), κ. Στυλιανού Γκατζώνη, στο 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας Το 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 4 έως και τις 7 Ιουνίου 2026 στο ξενοδοχείο Elite στην Καλαμάτα, αποτέλεσε έναν σημαντικό θεσμό επιστημονικού διαλόγου και ανταλλαγής γνώσης στον διαρκώς εξελισσόμενο τομέα της νευρολογίας. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου παρουσιάστηκαν και αναλύθηκαν σύγχρονοι διαγνωστικοί και θεραπευτικοί αλγόριθμοι με άμεση κλινική εφαρμογή σε μείζονα νευρολογικά νοσήματα, αναδεικνύοντας τις νεότερες εξελίξεις στη δι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 1 λεπτά Οι Αναστολείς BTK (Bruton’s Tyrosine Kinase), μία υποσχόμενη θεραπεία κατά της Σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton - BTK inhibitors αποτελούν μία από τις πιο συζητημένες εξελίξεις στη θεραπεία της Σκλήρυνσης κατά πλάκας, όχι επειδή προσφέρουν άμεση επαναμυελίνωση, αλλά επειδή στοχεύουν έναν πυρήνα της παθοφυσιολογίας που μέχρι πρόσφατα ήταν σχετικά «απρόσιτος»: τη χρόνια, ενδοεγκεφαλική φλεγμονή. Σε αντίθεση με τις κλασικές ανοσοτροποποιητικές θεραπείες που δρουν κυρίως στην περιφέρεια, οι BTK inhibitors έχουν τη δυνατότητα να διαπερνού Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 4 Μαΐ διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

Ο υδροκέφαλος είναι η παθολογική κατάσταση κατά την οποία συσσωρεύεται υπερβολική ποσότητα εγκεφαλονωτιαίου υγρού (ΕΝΥ) μέσα στις κοιλίες του εγκεφάλου. Η συσσώρευση του υγρού οδηγεί σε διάταση των κοιλιών και σε αύξηση της ενδοκράνιας πίεσης | Νευρολόγος Γκατζώνης | Νευρολόγος Αθήνα | NEVROLOGOS | Ημικρανία, γιατρος για πονοκεφαλο, γιατρος για ημικρανια, Κεφαλαλγία, παρκινσον, αλτσχαιμερ, πονοκέφαλος, Νευρολόγος για Ημικρανία | Καλός Νευρολόγος Αθήνα Υδροκέφαλος, Συμπτώματα, Διάγνωση, Αντιμετώπιση Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος Ο υδροκέφαλος είναι η παθολογική κατάσταση κατά την οποία συσσωρεύεται υπερβολική ποσότητα εγκεφαλονωτιαίου υγρού (ΕΝΥ) μέσα στις κοιλίες του εγκεφάλου. Η συσσώρευση του υγρού οδηγεί σε διάταση των κοιλιών και σε αύξηση της ενδοκράνιας πίεσης. Η αυξημένη πίεση, με τη σειρά της, συμπιέζει τον περιβάλλοντα εγκεφαλικό ιστό και μπορεί να προκαλέσει νευρολογική δυσλειτουργία, διαταραχές βάδισης, γνωστική έκπτωση ή και απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις, εάν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως. Σε έναν υγιή άνθρωπο , το ΕΝΥ παράγεται κυρίως από το χοριοειδές πλέγμα, κυκλοφορεί συνεχώς μέσα στις κοιλίες και στον υπαραχνοειδή χώρο και στη συνέχεια απορροφάται από τις αραχνοειδείς λάχνες στο φλεβικό σύστημα. Με τον τρόπο αυτό διατηρείται μια σταθερή ισορροπία ανάμεσα στην παραγωγή και στην απορρόφηση του υγρού. Όταν αυτή η ισορροπία διαταραχθεί, είτε λόγω υπερβολικής παραγωγής υγρού, είτε λόγω κακής απορρόφησης, είτε λόγω απόφραξης στην ροή του, τότε το ΕΝΥ συσσωρεύεται. Η διαταραχή μπορεί να οφείλεται σε τρεις κύριους μηχανισμούς: σε υπερβολική παραγωγή του υγρού (πιο σπάνια αιτία, π.χ. σε όγκους του χοριοειδούς πλέγματος), σε ελαττωματική απορρόφηση (όπως μετά από υπαραχνοειδή αιμορραγία ή μηνιγγίτιδα που καταστρέφουν τις αραχνοειδείς λάχνες) ή σε απόφραξη της φυσιολογικής ροής του υγρού (π.χ. συγγενείς ανωμαλίες, στένωση υδραγωγού, όγκοι ή κύστεις που εμποδίζουν τη δίοδο). Τι είναι το εγκεφαλονωτιαίο υγρό και που παράγεται Το εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ) είναι ένα διαυγές, άχρωμο υγρό που κυκλοφορεί στον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό, λειτουργώντας ως προστατευτικό μέσο. Παράγεται κυρίως από το χοριοειδές πλέγμα που βρίσκεται μέσα στις κοιλίες του εγκεφάλου. Η καθημερινή παραγωγή του ανέρχεται σε περίπου 500 ml , ενώ ο συνολικός όγκος στο κρανίο είναι περίπου 150 ml , γεγονός που σημαίνει ότι ανακυκλώνεται πλήρως περίπου 3-4 φορές την ημέρα. Ποιες είναι οι κύριες λειτουργίες του εγκεφαλονωτιαίου υγρού Το ΕΝΥ είναι ζωτικής σημασίας για τη σωστή λειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος. Οι κύριες λειτουργίες του είναι: Μηχανική προστασία: Λειτουργεί ως "μαξιλάρι" για τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό, απορροφώντας τους κραδασμούς και προστατεύοντας τους από τραυματισμούς. Ουσιαστικά, μειώνει το "φαινομενικό" βάρος του εγκεφάλου, επιτρέποντας του να "επιπλέει" στο κρανίο. Ρύθμιση της ενδοκράνιας πίεσης: Η συνεχής παραγωγή και απορρόφηση του ΕΝΥ βοηθά στη διατήρηση σταθερής πίεσης μέσα στο κρανίο. Μεταφορά ουσιών: Μεταφέρει θρεπτικά συστατικά στους νευρικούς ιστούς και απομακρύνει μεταβολικά απόβλητα. Ρύθμιση της ομοιόστασης: Διατηρεί ένα σταθερό χημικό περιβάλλον για τα νευρικά κύτταρα, ρυθμίζοντας τη συγκέντρωση ηλεκτρολυτών και άλλων ουσιών. Πως δημιουργείται υδροκέφαλος - Αιτιοπαθογένεια Ο υδροκέφαλος δημιουργείται όταν διαταράσσεται η φυσιολογική ισορροπία ανάμεσα στην παραγωγή, κυκλοφορία και απορρόφηση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού (ΕΝΥ). Η αιτιοπαθογένεια μπορεί να αναλυθεί ως εξής: 1. Απόφραξη στη Ροή του ΕΝΥ Αυτός είναι ο πιο συχνός μηχανισμός και οδηγεί στον μη επικοινωνούντα (αποφρακτικό) υδροκέφαλο. Μια φυσική απόφραξη εμποδίζει το ΕΝΥ να κυκλοφορήσει ελεύθερα μέσα στο κοιλιακό σύστημα. Η απόφραξη μπορεί να συμβεί σε διάφορα σημεία: Στένωση του υδραγωγού του Sylvius: Αυτή είναι η πιο συχνή αιτία αποφρακτικού υδροκέφαλου, ειδικά στα βρέφη και τα παιδιά. Ο υδραγωγός είναι ένα στενό κανάλι που συνδέει την τρίτη με την τέταρτη κοιλία. Όγκοι, κύστεις, αιματώματα, συγγενείς δυσπλασίες: Μια αναπτυσσόμενη μάζα κοντά ή μέσα στο κοιλιακό σύστημα μπορεί να συμπιέσει τα κανάλια, εμποδίζοντας τη ροή. Φλεγμονές: Μηνιγγίτιδες ή άλλες λοιμώξεις μπορούν να προκαλέσουν ίνωση και σύμφυση των τοιχωμάτων, αποφράσσοντας τις διόδους. 2. Διαταραχή της Απορρόφησης του ΕΝΥ Αυτός ο μηχανισμός προκαλεί τον επικοινωνούντα υδροκέφαλο. Σε αυτή την περίπτωση, το ΕΝΥ παράγεται κανονικά και κυκλοφορεί, αλλά δεν μπορεί να απορροφηθεί αποτελεσματικά από τις αραχνοειδείς λάχνες στον υπαραχνοειδή χώρο, με αποτέλεσμα να συσσωρεύεται. Η διαταραχή της απορρόφησης μπορεί να οφείλεται, σε: Υπαραχνοειδής αιμορραγία: Το αίμα από μια αιμορραγία μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή και ίνωση στις αραχνοειδείς λάχνες, μειώνοντας την ικανότητα απορρόφησης του ΕΝΥ. Λοιμώξεις: Η μηνιγγίτιδα/μηνιγγοεγκεφαλίτιδα μπορεί να οδηγήσει σε φλεγμονή και σχηματισμό ινώσεων και συμφύσεων, διαταράσσοντας την απορρόφηση. Συγγενής ανωμαλίες: Σπανιότερα, η ανεπαρκής ανάπτυξη των αραχνοειδών λαχνών κατά την εμβρυϊκή ζωή μπορεί να οδηγήσει σε αυτό τον τύπο υδροκέφαλου. 3. Υπερπαραγωγή ΕΝΥ Αυτός είναι ο πιο σπάνιος μηχανισμός. Ο υδροκέφαλος προκαλείται από την υπερβολική παραγωγή ΕΝΥ με κύριο αίτιο τα θηλώματα του χοριοειδούς πλέγματος. Πρόκειται για καλοήθεις όγκους του χοριοειδούς πλέγματος που παράγουν ΕΝΥ σε ποσότητες μεγαλύτερες από όσες μπορούν να απορροφηθούν, προκαλώντας υδροκέφαλο. 4. Διαταραχή δυναμικής ΕΝΥ (Υδροκέφαλος φυσιολογικής πίεσης – NPH) Εμφανίζεται κυρίως σε ηλικιωμένους. Παρότι υπάρχει συσσώρευση ΕΝΥ, η πίεση του υγρού, όταν μετράται με οσφυονωτιαία παρακέντηση είναι συνήθως εντός φυσιολογικών ορίων. Η ακριβής αιτία δεν είναι πάντα σαφής, αλλά πιστεύεται ότι σχετίζεται με μια διαταραχή στην παλμική κίνηση του ΕΝΥ και την απορρόφησή του, πιθανώς λόγω αγγειακών προβλημάτων ή μικρο-αιμορραγιών. Προκαλεί την χαρακτηριστική τριάδα συμπτωμάτων: διαταραχές βάδισης – άνοια – ακράτεια. Ποιά είναι τα συμπτώματα του υδροκέφαλου Τα συμπτώματα του υδροκέφαλου διαφέρουν ανάλογα με την ηλικία του ασθενούς, την αιτία και την ταχύτητα ανάπτυξης της πάθησης. Η κλινική εικόνα είναι αποτέλεσμα της αυξημένης ενδοκρανιακής πίεσης και της συμπίεσης του εγκεφαλικού ιστού. 1. Συμπτώματα σε Βρέφη και Νεογνά Στα βρέφη, τα κρανιακά οστά δεν έχουν ακόμη συνενωθεί, επιτρέποντας στο κεφάλι να διογκωθεί ως απάντηση στην αύξηση της πίεσης. Αυτό οδηγεί σε μια χαρακτηριστική κλινική εικόνα: Ταχεία αύξηση της περιμέτρου της κεφαλής: Αυτό είναι το πιο συχνό και ορατό σύμπτωμα. Προβολή ή διόγκωση της πηγής: Οι μαλακές περιοχές στην κορυφή του κεφαλιού, γνωστές ως πηγές, μπορεί να φαίνονται τεντωμένες ή να προεξέχουν. Διευρυμένες φλέβες του τριχωτού της κεφαλής: Οι φλέβες στο κεφάλι μπορεί να γίνουν πιο ορατές. "Βλέμμα του ήλιου που δύει": Τα μάτια μπορεί να φαίνονται στραμμένα προς τα κάτω λόγω της πίεσης στο βλέφαρο. Ευερεθιστότητα και νωθρότητα: Το βρέφος μπορεί να κλαίει αδικαιολόγητα ή να είναι ασυνήθιστα ήσυχο και λιπόθυμο. Εμετοί και κακή σίτιση. 2. Συμπτώματα σε Παιδιά και Ενήλικες Σε αυτή την ηλικιακή ομάδα, τα κρανιακά οστά έχουν συνενωθεί, εμποδίζοντας τη διόγκωση του κεφαλιού. Ως εκ τούτου, η αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση εκδηλώνεται με πιο έντονα συμπτώματα. Κεφαλαλγία: Συχνά είναι το πρώτο σύμπτωμα, ιδιαίτερα το πρωί, και επιδεινώνεται με την κατάκλιση. Ναυτία και εμετοί: Προκαλούνται από την πίεση του εγκεφάλου. Προβλήματα στην όραση: Θόλωση, διπλωπία ή βλάβη του οπτικού νεύρου (οίδημα θηλής). Αταξία (δυσκολία στη βάδιση): Διαταραχή της ισορροπίας και του συντονισμού. Γνωστικές διαταραχές: Μείωση της σχολικής ή εργασιακής απόδοσης, απώλεια μνήμης και δυσκολία στη συγκέντρωση. Αλλαγές στην προσωπικότητα: Ευερεθιστότητα, απάθεια ή επιθετικότητα. Συμπτώματα ανά Τύπο Υδροκέφαλου Αποφρακτικός (Μη Επικοινωνών) Υδροκέφαλος: Τα συμπτώματα αναπτύσσονται συνήθως γρήγορα και είναι πιο έντονα, καθώς η απόφραξη οδηγεί σε άμεση και μεγάλη αύξηση της ενδοκρανιακής πίεσης. Υδροκέφαλος Φυσιολογικής Πίεσης (NPH): Αυτός ο τύπος είναι πιο ύπουλος και προσβάλλει κυρίως τους ηλικιωμένους. Τα συμπτώματα αναπτύσσονται σταδιακά και συχνά λανθασμένα αποδίδονται στην άνοια ή άλλες νευρολογικές παθήσεις. Η κλινική του εικόνα χαρακτηρίζεται από την κλασική τριάδα: Διαταραχή της βάδισης: Χαρακτηρίζεται από αργά, μικρά, "κολλημένα" βήματα. Γνωστική έκπτωση: Συνήθως αφορά τη βραχύχρονη μνήμη, την προσοχή και την εκτελεστική λειτουργία. Ακράτεια ούρων: Απώλεια του ελέγχου της ουροδόχου κύστης. Σημαντικό: στην NPH η ενδοκράνια πίεση δεν είναι εμφανώς αυξημένη, άρα τα “κλασικά” συμπτώματα αυξημένης ενδοκράνιας πίεσης (πονοκέφαλος, έμετος) μπορεί να λείπουν. Οξύς ή Υποξύς υδροκέφαλος (αυξημένη ενδοκράνια πίεση) Κεφαλαλγία (συχνά πρωινή, επιδεινώνεται με βήχα/φτέρνισμα). Ναυτία και έμετος (εγκεφαλικοί). Θάμβος όρασης: λόγω θηλώδους οιδήματος ή πάρεσης απαγωγού (διπλωπία). Υπνηλία, λήθαργος. Σπασμοί (σε κάποιες περιπτώσεις). Χρόνιος υδροκέφαλος (αργή εξέλιξη) Κεφαλαλγία ηπιότερη ή και απούσα. Διαταραχές γνωστικών λειτουργιών (απώλεια μνήμης, βραδύτητα, αλλαγές προσωπικότητας). Διαταραχές βάδισης (ευρεία βάση, μικρά βήματα, ασταθής πορεία). Ακράτεια ούρων (κυρίως σε προχωρημένες καταστάσεις). Οπτικές διαταραχές (διπλωπία, θαμπάδα). Τυποι υδροκεφάλου Ο υδροκέφαλος μπορεί να είναι: Ο συγγενής υδροκέφαλος που είναι παρών κατά τη γέννηση και προκύπτει από γενετικούς ή αναπτυξιακούς παράγοντες κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής ζωής. Αποτελεί την πιο συχνή αιτία υδροκέφαλου στα βρέφη και μπορεί να διαγνωστεί με προγεννητικό υπερηχογράφημα. Αιτιολογία: Οι κύριοι λόγοι για την εμφάνισή του περιλαμβάνουν: Στένωση του υδραγωγού του Sylvius: Αποτελεί τη συχνότερη αιτία. Πρόκειται για μία συγγενή στένωση του καναλιού που συνδέει την τρίτη με την τέταρτη κοιλία, εμποδίζοντας τη ροή του εγκεφαλονωτιαίου υγρού (ΕΝΥ) και προκαλώντας αποφρακτικό υδροκέφαλο. Δυσπλασίες του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος: Τέτοιες δυσπλασίες, όπως η δισχιδής ράχη (μυελομηνιγγοκήλη) και η δυσπλασία Dandy-Walker, συχνά συνδέονται με τον υδροκέφαλο λόγω της απόφραξης ή της διαταραχής στην κυκλοφορία του ΕΝΥ. Ενδομήτρια λοίμωξη: Λοιμώξεις όπως η τοξοπλάσμωση, ο κυτταρομεγαλοϊός και η ερυθρά, μπορούν να προκαλέσουν φλεγμονή και ίνωση στους χώρους του ΕΝΥ, οδηγώντας σε υδροκέφαλο. Κλινική εικόνα: Στα βρέφη, ο συγγενής υδροκέφαλος οδηγεί σε ταχεία αύξηση της περιμέτρου της κεφαλής (μεγαλοκεφαλία), καθώς τα κρανιακά οστά δεν έχουν ακόμη συνενωθεί πλήρως. Άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν εμέτους, ευερεθιστότητα, νωθρότητα και τη χαρακτηριστική όψη "ήλιου που δύει" (κατά την οποία οι οφθαλμοί στρέφονται προς τα κάτω). Ο επίκτητος υδροκέφαλος που αναπτύσσεται μετά τη γέννηση και μπορεί να οφείλεται σε τραυματισμούς στο κεφάλι, εγκεφαλική αιμορραγία, όγκους στον εγκέφαλο, λοιμώξεις όπως μηνιγγίτιδα ή άλλες παθήσεις του κεντρικού νευρικού συστήματος. Αιτιολογία: Η εμφάνισή του συνδέεται με: Ενδοκρανιακή αιμορραγία: Ενδοκοιλιακές αιμορραγίες, ειδικά σε πρόωρα βρέφη, καθώς και υπαραχνοειδείς αιμορραγίες σε ενήλικες (π.χ. από ρήξη ανευρύσματος), μπορούν να προκαλέσουν υδροκέφαλο. Το αίμα που συσσωρεύεται εμποδίζει την απορρόφηση του ΕΝΥ από τις αραχνοειδείς λάχνες. Όγκοι του εγκεφάλου: Ένας όγκος που αναπτύσσεται κοντά στους δρόμους ροής του ΕΝΥ (π.χ. στην τρίτη ή τέταρτη κοιλία) μπορεί να προκαλέσει αποφρακτικό υδροκέφαλο. Λοιμώξεις του ΚΝΣ: Λοιμώξεις όπως η βακτηριακή μηνιγγίτιδα ή η εγκεφαλίτιδα μπορούν να οδηγήσουν σε φλεγμονή και ίνωση των μηνίγγων, διαταράσσοντας την απορρόφηση του ΕΝΥ και προκαλώντας επικοινωνούντα υδροκέφαλο. Κρανιοεγκεφαλικός τραυματισμός: Ένα σοβαρό τραύμα μπορεί να προκαλέσει οίδημα ή αιμορραγία, οδηγώντας στην ανάπτυξη υδροκέφαλου. Κλινική εικόνα: Στους ενήλικες και τα μεγαλύτερα παιδιά, όπου τα κρανιακά οστά είναι συνενωμένα, η αύξηση της ενδοκρανιακής πίεσης δεν μπορεί να εκτονωθεί με την αύξηση της κεφαλικής περιμέτρου. Ως εκ τούτου, τα συμπτώματα είναι πιο έντονα και περιλαμβάνουν σοβαρές κεφαλαλγίες, ναυτία, εμετούς, προβλήματα στην όραση, διαταραχές της βάδισης και άνοια. Ποιές είναι οι κατηγορίες του υδροκέφαλου Ο υδροκέφαλος ταξινομείται με βάση την αιτιολογία και τα χαρακτηριστικά της ροής του εγκεφαλονωτιαίου υγρού (ΕΝΥ). Οι κύριες κατηγορίες είναι: 1. Επικοινωνών υδροκέφαλος (Communicating Hydrocephalus) Σε αυτή την κατηγορία, το ΕΝΥ μπορεί να κυκλοφορεί ελεύθερα μεταξύ των κοιλιών του εγκεφάλου και του υπαραχνοειδούς χώρου, αλλά η απορρόφησή του από τις αραχνοειδείς χοριονικές λάχνες είναι ανεπαρκής. Η ονομασία "επικοινωνών" προέρχεται από το γεγονός ότι οι κοιλίες "επικοινωνούν" μεταξύ τους και με τον εξωτερικό χώρο του εγκεφάλου. Αιτιολογία: Η πιο συχνή αιτία είναι η φλεγμονή (π.χ. από μηνιγγίτιδα) ή η αιμορραγία (π.χ. υπαραχνοειδής αιμορραγία) που προκαλεί ίνωση και σκλήρυνση των αραχνοειδών λάχνων, μειώνοντας την ικανότητά τους να απορροφούν το ΕΝΥ. Σπανιότερα, μπορεί να οφείλεται σε υπερπαραγωγή ΕΝΥ από χοριοειδές πλέγμα. Κλινική εικόνα: Η πίεση του ΕΝΥ είναι αυξημένη, οδηγώντας σε συμπτώματα όπως κεφαλαλγία, ναυτία, εμετό και οίδημα του οπτικού νεύρου. 2. Μη επικοινωνών ή αποφρακτικός υδροκέφαλος (Non-communicating or Obstructive Hydrocephalus) Αυτός ο τύπος υδροκεφάλου οφείλεται σε φυσική απόφραξη στη ροή του ΕΝΥ μέσα στο κοιλιακό σύστημα του εγκεφάλου. Η απόφραξη εμποδίζει το ΕΝΥ να φτάσει στον υπαραχνοειδή χώρο, με αποτέλεσμα τη διόγκωση των κοιλιών που βρίσκονται πριν από το σημείο της απόφραξης. Αιτιολογία: Συγγενείς ανωμαλίες: Η πιο συχνή αιτία είναι η στένωση του υδραγωγού του Sylvius, ενός στενού καναλιού που συνδέει την τρίτη με την τέταρτη κοιλία. Όγκοι: Ένας όγκος που αναπτύσσεται μέσα ή κοντά στο κοιλιακό σύστημα μπορεί να ασκήσει πίεση και να φράξει τη ροή. Κύστεις, αιμορραγίες ή φλεγμονές: Αυτές οι καταστάσεις μπορούν επίσης να προκαλέσουν απόφραξη. Κλινική εικόνα: Τα συμπτώματα είναι συνήθως πιο οξέα και έντονα, καθώς η πίεση συσσωρεύεται γρήγορα. 3. Υδροκέφαλος φυσιολογικής πίεσης (Normal Pressure Hydrocephalus - NPH) Αυτή είναι μια ειδική μορφή υδροκεφάλου που προσβάλλει κυρίως τους ηλικιωμένους. Χαρακτηρίζεται από τη κλασική τριάδα των συμπτωμάτων: διαταραχή της βάδισης, άνοια (γνωστικές διαταραχές) και ακράτεια ούρων. Κλινική εικόνα: Η τριάδα των συμπτωμάτων αναπτύσσεται αργά και σταδιακά, συχνά συγχέεται με τη νόσο του Πάρκινσον ή του Αλτσχάιμερ. Η ανταπόκριση στη θεραπεία (με την τοποθέτηση βαλβίδας) μπορεί να είναι εντυπωσιακή, καθιστώντας την έγκαιρη διάγνωση κρίσιμη. 4. Υδροκέφαλος εκ κενού (Hydrocephalus ex Vacuo) Αυτός ο όρος χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη διόγκωση των κοιλιών που δεν οφείλεται σε αύξηση της πίεσης του ΕΝΥ, αλλά σε απώλεια του εγκεφαλικού παρεγχύματος (εγκεφαλική ατροφία). Ουσιαστικά, το ΕΝΥ γεμίζει τον χώρο που αφήνει ο ατροφικός εγκέφαλος. Αιτιολογία: Προκαλείται από παθήσεις που οδηγούν σε απώλεια νευρώνων, όπως η νόσος του Αλτσχάιμερ, η άνοια ή άλλα εκφυλιστικά νευρολογικά νοσήματα. Κλινική εικόνα: Δεν πρόκειται για "πραγματικό" υδροκέφαλο, καθώς δεν υπάρχει αυξημένη πίεση. Τα συμπτώματα οφείλονται στην υποκείμενη ατροφική νόσο και όχι στη συσσώρευση του υγρού. Η διάγνωση γίνεται με απεικονιστικές εξετάσεις, όπως η μαγνητική τομογραφία. Ποιά είναι η επιδημιολογία του υδροκέφαλου Η επιδημιολογία του υδροκέφαλου παρουσιάζει σημαντικές διαφορές ανάλογα με την ηλικιακή ομάδα, την αιτία και τη γεωγραφική περιοχή. Είναι μια πάθηση που εμφανίζει δύο κύριες κορυφές συχνότητας: μία στα βρέφη (συγγενής υδροκέφαλος) και μία στους ηλικιωμένους (Υδροκέφαλος Φυσιολογικής Πίεσης - NPH). Συχνότητα και Επικράτηση Η συνολική παγκόσμια επικράτηση του υδροκέφαλου εκτιμάται σε περίπου 85 ανά 100.000 άτομα. Ωστόσο, αυτή η τιμή διαφέρει σημαντικά μεταξύ των ηλικιακών ομάδων: Παιδιατρικός πληθυσμός: Η συχνότητα είναι περίπου 88 ανά 100.000 άτομα. Στα βρέφη, η συχνότητα εμφάνισης είναι περίπου 0,3 έως 2,5 ανά 1.000 ζώντες γεννήσεις, καθιστώντας τον, τον πιο συχνό λόγο για εγκεφαλική χειρουργική επέμβαση στα παιδιά. Ενήλικες: Η συχνότητα είναι σημαντικά χαμηλότερη, περίπου 11 ανά 100.000 άτομα. Πως γίνεται η διάγνωση του υδροκέφαλου Η διάγνωση του υδροκέφαλου απαιτεί μια ολοκληρωμένη νευρολογική προσέγγιση που συνδυάζει την κλινική εξέταση με ειδικές διαγνωστικές μεθόδους, με έμφαση στη νευροαπεικόνιση. Ο σκοπός είναι να επιβεβαιωθεί η διάταση των κοιλιών, να εντοπιστεί η υποκείμενη αιτία και να εκτιμηθεί η λειτουργική επίδραση της πάθησης. 1. Κλινική Αξιολόγηση Η διάγνωση ξεκινά με τη λήψη λεπτομερούς ιατρικού ιστορικού και τη νευρολογική εξέταση. Τα συμπτώματα ποικίλλουν ανάλογα με την ηλικία του ασθενούς. 2. Νευροαπεικόνιση Η απεικόνιση του εγκεφάλου αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της διάγνωσης του υδροκέφαλου. Αξονική Τομογραφία (CT): Χρησιμοποιείται συχνά ως αρχική εξέταση, ειδικά σε επείγουσες καταστάσεις, καθώς παρέχει γρήγορη απεικόνιση της διάτασης των εγκεφαλικών κοιλιών. Μαγνητική Τομογραφία (MRI): Αποτελεί την πιο λεπτομερή και αξιόπιστη μέθοδο. Η MRI όχι μόνο επιβεβαιώνει τη διάταση των κοιλιών, αλλά μπορεί να προσδιορίσει το ακριβές σημείο της απόφραξης (π.χ. στένωση του υδραγωγού), να αναδείξει πιθανές υποκείμενες αιτίες (όγκοι, κύστεις, αιμορραγίες) και να αξιολογήσει την κατάσταση του εγκεφαλικού παρεγχύματος. Ειδικές τεχνικές MRI, όπως η μελέτη ροής του ΕΝΥ (Flow MRI), μπορούν να απεικονίσουν τη ροή του υγρού και να συμβάλουν στη διάγνωση του υδροκέφαλου φυσιολογικής πίεσης. 3. Συμπληρωματικές Εξετάσεις Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να απαιτηθούν επιπλέον εξετάσεις για την οριστικοποίηση της διάγνωσης και την εκτίμηση της ανταπόκρισης στη θεραπεία. Οσφυονωτιαία Παρακέντηση ("Tap Test"): Ενδεικτική μέθοδος για τον υδροκέφαλο φυσιολογικής πίεσης. Μετά την αφαίρεση μιας ποσότητας ΕΝΥ μέσω παρακέντησης, αξιολογείται η κλινική βελτίωση του ασθενούς (π.χ. στη βάδιση). Εάν παρατηρηθεί βελτίωση, η διάγνωση θεωρείται πιο πιθανή και ο ασθενής θεωρείται καλός υποψήφιος για χειρουργική θεραπεία. Μέτρηση Ενδοκρανιακής Πίεσης: Σε ορισμένες περιπτώσεις, η πίεση του ΕΝΥ μπορεί να μετρηθεί άμεσα με την εισαγωγή ειδικής συσκευής στον εγκέφαλο, παρέχοντας κρίσιμα δεδομένα για τη διάγνωση και τη διαχείριση. Ποιά είναι η θεραπεία του υδροκέφαλου Η θεραπεία του υδροκεφάλου στοχεύει στη ρύθμιση της ροής του εγκεφαλονωτιαίου υγρού (ΕΝΥ) ώστε να αποκατασταθεί η ισορροπία παραγωγής–απορρόφησης και να μειωθεί η πίεση στον εγκέφαλο. Χειρουργική Αντιμετώπιση - Παροχέτευση ΕΝΥ με βαλβίδα (Shunt) Η τοποθέτηση βαλβίδας (shunt) είναι η πιο συνηθισμένη και αποτελεσματική θεραπεία για τους περισσότερους τύπους υδροκέφαλου. Η βαλβίδα είναι ένα λεπτό, εύκαμπτο σωληνάκι με μια βαλβίδα μονής κατεύθυνσης που ρυθμίζει την πίεση. Τύποι Βαλβίδων: Οι βαλβίδες ταξινομούνται ανάλογα με τον προορισμό του ΕΝΥ, σε: Κοιλιοπεριτοναϊκή βαλβίδα Κοιλιοκολπική βαλβίδα Οσφυοπεριτοναϊκή βαλβίδα Νευροενδοσκοπική Χειρουργική Η νευροενδοσκοπική τρίτη κοιλιοστομία (Endoscopic Third Ventriculostomy - ETV) είναι μια εναλλακτική θεραπεία για τον αποφρακτικό υδροκέφαλο. Χρήσιμη κυρίως σε αποφρακτικό υδροκέφαλο (π.χ. στένωση υδραγωγού Sylvius). Δεν απαιτεί μόνιμο shunt. Λειτουργία: Ο νευροχειρουργός χρησιμοποιεί ένα λεπτό ενδοσκόπιο με κάμερα για να δημιουργήσει μια μικρή οπή στο έδαφος της τρίτης κοιλίας. Αυτή η νέα δίοδος επιτρέπει στο ΕΝΥ να παρακάμψει την απόφραξη και να ρέει προς τους υπαραχνοειδείς χώρους, όπου μπορεί να απορροφηθεί. Συντηρητική / Φαρμακευτική Αντιμετώπιση Μπορεί να χρησιμοποιηθεί προσωρινά για να μειώσει την παραγωγή του ΕΝΥ αλλά δεν αποτελεί οριστική θεραπεία και εφαρμόζεται προσωρινά ή σε ειδικές περιπτώσεις. Αποκατάσταση: Μετά τη χειρουργική επέμβαση, είναι συχνά απαραίτητη η φυσιοθεραπεία, η εργοθεραπεία και η λογοθεραπεία για την αποκατάσταση των λειτουργιών που έχουν επηρεαστεί από την πάθηση. Ποιά είναι η πρόγνωση του υδροκέφαλου Η πρόγνωση του υδροκέφαλου ποικίλλει σημαντικά και εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως η υποκείμενη αιτία, η ηλικία διάγνωσης και η ταχύτητα της ιατρικής παρέμβασης. Με τις σύγχρονες θεραπευτικές μεθόδους, πολλά άτομα με υδροκέφαλο μπορούν να ζήσουν μια πλήρη και παραγωγική ζωή. Πρόγνωση σε Παιδιατρικούς Ασθενείς Η πρόγνωση για τα παιδιά με υδροκέφαλο εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το αν υπάρχει νευρολογική βλάβη πριν τη θεραπεία και την αιτία της πάθησης. Καλή πρόγνωση: Τα βρέφη με υδροκέφαλο λόγω συγγενούς στένωσης του υδραγωγού (χωρίς άλλη συνοδό πάθηση) που διαγιγνώσκονται και αντιμετωπίζονται έγκαιρα, έχουν συνήθως πολύ καλή πρόγνωση. Με την τοποθέτηση βαλβίδας, η πλειονότητα μπορεί να επιτύχει φυσιολογική ανάπτυξη και νοημοσύνη. Επιβαρυμένη πρόγνωση: Η πρόγνωση είναι πιο επιφυλακτική όταν ο υδροκέφαλος οφείλεται σε άλλες σοβαρές παθήσεις, όπως οι συγγενείς ανωμαλίες του νευρικού σωλήνα (π.χ. δισχιδής ράχη) ή η περιγεννητική αιμορραγία. Σε αυτές τις περιπτώσεις, μπορεί να υπάρχει ήδη νευρολογική βλάβη, η οποία επηρεάζει τις κινητικές και γνωστικές λειτουργίες. Επίσης, οι επιπλοκές από τη βαλβίδα (δυσλειτουργία ή λοίμωξη) μπορούν να οδηγήσουν σε περαιτέρω νευρολογική βλάβη και να απαιτήσουν πολλαπλές χειρουργικές επεμβάσεις. Πρόγνωση σε Ενήλικες Ασθενείς Υδροκέφαλος Φυσιολογικής Πίεσης (NPH): Η πρόγνωση για τους ασθενείς με NPH είναι γενικά πολύ καλή, ιδιαίτερα αν η διάγνωση γίνει έγκαιρα. Πολλοί ασθενείς βιώνουν σημαντική βελτίωση στα συμπτώματά τους (βάδιση, ακράτεια, γνωστικές λειτουργίες) μετά την τοποθέτηση βαλβίδας. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα της θεραπείας μειώνεται αν η διάγνωση καθυστερήσει και η νευρολογική βλάβη γίνει μη αναστρέψιμη. Επίκτητος υδροκέφαλος από τραύμα ή όγκο : Η πρόγνωση εξαρτάται από την υποκείμενη αιτία. Σε περιπτώσεις όπου ο υδροκέφαλος αποτελεί επιπλοκή μιας άλλης πάθησης, η τελική έκβαση καθορίζεται τόσο από την επιτυχία της αντιμετώπισης του υδροκέφαλου όσο και από την πορεία της αρχικής νόσου. Συνολικά, η έγκαιρη διάγνωση και η άμεση και κατάλληλη χειρουργική θεραπεία είναι κρίσιμοι παράγοντες για την επίτευξη της καλύτερης δυνατής πρόγνωσης. Παρά την επιτυχία της θεραπείας, η πάθηση είναι χρόνια και απαιτεί συνεχή παρακολούθηση, καθώς οι βαλβίδες μπορεί να χρειαστούν αναθεώρηση ή αντικατάσταση στο μέλλον. Συμπερασματικά Ο υδροκέφαλος είναι μια σοβαρή πάθηση που σήμερα αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά. Ωστόσο αν μείνει χωρίς θεραπεία μπορεί να προκαλέσει μόνιμες νευρολογικές βλάβες, όπως κινητικές δυσκολίες, απώλεια μνήμης, γνωστική έκπτωση. Σε οξείες μορφές (π.χ. απόφραξη από όγκο, αιμορραγία) μπορεί να οδηγήσει σε κώμα και θάνατο. Το σημαντικό είναι η έγκαιρη χειρουργική θεραπεία. Οι περισσότεροι ασθενείς, όταν αντιμετωπιστούν έγκαιρα, έχουν πολύ καλή πρόγνωση και επιστρέφουν σε φυσιολογική ζωή. Μετά την επέμβαση χρειάζεται παρακολούθηση από νευρολόγο ή νευροχειρουργό. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Όταν το χέρι κινείται χωρίς τη θέλησή μας ! Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) Τι είναι το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός Το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) αποτελεί μια σπάνια νευρολογική διαταραχή, κατά την οποία ένα από τα δύο άνω άκρα φαίνεται να εκτελεί κινήσεις χωρίς τη συνειδητή πρόθεση του ατόμου. Ο ασθενής δεν χάνει την ικανότητα κίνησης του χεριού· αντίθετα, το χέρι μπορεί να πραγματοποιεί πολύπλοκες, οργανωμένες κινήσεις, οι οποίες όμως δεν συμφωνούν με την επιθυμία του. Πολλοί ασθενείς περιγράφουν την εμπειρία σαν το χέρι να Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 4 λεπτά Παρουσία του Καθηγητή Νευρολογίας και Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών Νοσημάτων της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (ΕΚΠΑ), κ. Στυλιανού Γκατζώνη, στο 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας Το 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 4 έως και τις 7 Ιουνίου 2026 στο ξενοδοχείο Elite στην Καλαμάτα, αποτέλεσε έναν σημαντικό θεσμό επιστημονικού διαλόγου και ανταλλαγής γνώσης στον διαρκώς εξελισσόμενο τομέα της νευρολογίας. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου παρουσιάστηκαν και αναλύθηκαν σύγχρονοι διαγνωστικοί και θεραπευτικοί αλγόριθμοι με άμεση κλινική εφαρμογή σε μείζονα νευρολογικά νοσήματα, αναδεικνύοντας τις νεότερες εξελίξεις στη δι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 1 λεπτά Οι Αναστολείς BTK (Bruton’s Tyrosine Kinase), μία υποσχόμενη θεραπεία κατά της Σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton - BTK inhibitors αποτελούν μία από τις πιο συζητημένες εξελίξεις στη θεραπεία της Σκλήρυνσης κατά πλάκας, όχι επειδή προσφέρουν άμεση επαναμυελίνωση, αλλά επειδή στοχεύουν έναν πυρήνα της παθοφυσιολογίας που μέχρι πρόσφατα ήταν σχετικά «απρόσιτος»: τη χρόνια, ενδοεγκεφαλική φλεγμονή. Σε αντίθεση με τις κλασικές ανοσοτροποποιητικές θεραπείες που δρουν κυρίως στην περιφέρεια, οι BTK inhibitors έχουν τη δυνατότητα να διαπερνού Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 4 Μαΐ διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

Νευρολόγος Γκατζώνης | Καθηγητής Νευρολογίας και Χειρουργικής θερπαπείας Νευρολογικών Νοσημάτων, Ιατρική Σχολή Αθηνών, ΕΚΠΑ, Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» | ειδικός στην επιληψία | Καλυτεροι νευρολογοι αθηνα, καθηγητες νευρολογοι αθηνα, νευρολογος καθηγητης πανεπιστημιου αθηνων, νευρολογος καθηγητης πανεπιστημιου αθηνων, κορυφαιος νευρολογος σκληρυνση κατα πλακας, καλυτερος γιατρος για σκληρυνση κατα πλακας Νοσοκομειακές και Πανεπιστημιακές Θέσεις Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος MAI 1983 - ΟΚΤ 1983: Ιατρός της Νευρολογικής και Ψυχιατρικής Κλινικής του Μαρκομιχελάκειου Θεραπευτηρίου στον Πειραιά. ΙΑΝ 1993 - ΟΚΤ 1996: Άμισθος επιστημονικός συνεργάτης Νευρολογικής Κλινικής ΕΚΠΑ στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο. ΜΑΙ 1995 - ΠΑΡΟΝ: Σύμβουλος Νευρολόγος Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου. ΟΚΤ 1995 - ΠΑΡΟΝ: Σύμβουλος Νευρολόγος του Τμήματος Μεταμοσχεύσεων του Ωνάσειου Κ/Χ Κέντρου. ΟΚΤ 1996 - ΔΕΚ 2004: Έμμισθος επιστημονικός συνεργάτης Νευρολογικής Κλινικής ΕΚΠΑ, Αιγινήτειο Νοσοκομείο. OKT 2003 - ΣΕΠ 2006: Άμισθος επιστημονικός συνεργάτης Ν/Χ κλινικής ΕΚΠΑ. Υπεύθυνος για την οργάνωση και λειτουργία της μονάδας προεγχειρητικού ελέγχου για την επιληψία και μακράς διάρκειας βίντεο-ΗΕΓ παρακολούθησης. ΔΕΚ 2004 - ΑΠΡ 2005: Λέκτορας Νευρολογίας Νευρολογικής Κλινικής ΕΚΠΑ, Αιγινήτειο Νοσοκομείο. ΣΕΠ 2006 - ΙΑΝ 2013: Επίκουρος Καθηγητής Α’ Νευροχειρουργικής Κλινικής ΕΚΠΑ. Από τον Σεπτέμβριο του 2011 σε μόνιμη θέση. ΙΑΝ 2013- ΙΑΝ 2021: Αναπληρωτής Καθηγητής Α’ Ν/Χ Κλινική ΕΚΠΑ ΙΑΝ 2021 – ΠΑΡΟΝ: Καθηγητής Α’ Ν/Χ Κλινική ΕΚΠΑ Διαβάστε αναλυτικά Διδακτικό Έργο Συμμέτοχη σε Μεταπτυχιακά Προγράμματα Βιογραφικό - Μετεκπαίδευση Κλινικό - Εργαστηριακό Έργο Ερευνητικό έργο Βραβεία - Διακρίσεις - Υποτροφίες Μέλος Επιστημονικών Εταιρειών Οργανωτικό - Διοικητικό Έργο Συμμέτοχη σε Επιστημονικές Συναντήσεις Βιβλία Κοινωνικό Έργο & Δράση Ερευνητικό Συγγραφικό Έργο EUROPE PMC EUROPE PMC ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Όταν το χέρι κινείται χωρίς τη θέλησή μας ! Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) Τι είναι το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός Το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) αποτελεί μια σπάνια νευρολογική διαταραχή, κατά την οποία ένα από τα δύο άνω άκρα φαίνεται να εκτελεί κινήσεις χωρίς τη συνειδητή πρόθεση του ατόμου. Ο ασθενής δεν χάνει την ικανότητα κίνησης του χεριού· αντίθετα, το χέρι μπορεί να πραγματοποιεί πολύπλοκες, οργανωμένες κινήσεις, οι οποίες όμως δεν συμφωνούν με την επιθυμία του. Πολλοί ασθενείς περιγράφουν την εμπειρία σαν το χέρι να Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 4 λεπτά Παρουσία του Καθηγητή Νευρολογίας και Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών Νοσημάτων της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (ΕΚΠΑ), κ. Στυλιανού Γκατζώνη, στο 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας Το 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 4 έως και τις 7 Ιουνίου 2026 στο ξενοδοχείο Elite στην Καλαμάτα, αποτέλεσε έναν σημαντικό θεσμό επιστημονικού διαλόγου και ανταλλαγής γνώσης στον διαρκώς εξελισσόμενο τομέα της νευρολογίας. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου παρουσιάστηκαν και αναλύθηκαν σύγχρονοι διαγνωστικοί και θεραπευτικοί αλγόριθμοι με άμεση κλινική εφαρμογή σε μείζονα νευρολογικά νοσήματα, αναδεικνύοντας τις νεότερες εξελίξεις στη δι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 1 λεπτά Οι Αναστολείς BTK (Bruton’s Tyrosine Kinase), μία υποσχόμενη θεραπεία κατά της Σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton - BTK inhibitors αποτελούν μία από τις πιο συζητημένες εξελίξεις στη θεραπεία της Σκλήρυνσης κατά πλάκας, όχι επειδή προσφέρουν άμεση επαναμυελίνωση, αλλά επειδή στοχεύουν έναν πυρήνα της παθοφυσιολογίας που μέχρι πρόσφατα ήταν σχετικά «απρόσιτος»: τη χρόνια, ενδοεγκεφαλική φλεγμονή. Σε αντίθεση με τις κλασικές ανοσοτροποποιητικές θεραπείες που δρουν κυρίως στην περιφέρεια, οι BTK inhibitors έχουν τη δυνατότητα να διαπερνού Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 4 Μαΐ διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μια χρόνια, αυτοάνοση, φλεγμονώδης, απομυελινωτική νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ) (δηλαδή του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού) | Νευρολόγος ΓκατζώνηςΚαλυτεροι νευρολογοι αθηνα, καθηγητες νευρολογοι αθηνα, νευρολογος καθηγητης πανεπιστημιου αθηνων, νευρολογος καθηγητης πανεπιστημιου αθηνων, κορυφαιος νευρολογος σκληρυνση κατα πλακας, καλυτερος γιατρος για σκληρυνση κατα πλακας Σκλήρυνση κατά Πλάκας ή πολλαπλή σκλήρυνση, συμπτώματα, αντιμετώπιση, θεραπεία Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος, Ειδικός στη Σκλήρυνση κατά Πλάκας Οι νευρώνες (νευρικά κύτταρα) είναι τα βασικά δομικά και λειτουργικά κύτταρα του νευρικού συστήματος. Ο ρόλος τους είναι η μετάδοση των ηλεκτρικών και χημικών σημάτων στο σώμα. Υπάρχουν διάφοροι τύποι νευρώνων (αισθητικοί, κινητικοί, ενδιάμεσοι), αλλά όλοι έχουν κοινά βασικά μέρη. Οι νευρώνες αποτελούνται από: Το σώμα τον νευρικό άξονα και τα κλαδιά (νευραξονικές απολήξεις) Ο νευρικός άξονας μεταδίδει το ηλεκτρικό σήμα (νευρική ώση) από το σώμα προς άλλους νευρώνες, μυς ή αδένες. Περιβάλλεται από ένα μονωτικό περίβλημα πρωτεϊνών και λιπιδίων που ονομάζεται μυελίνη. Οι λειτουργίες της μυελίνης είναι η μόνωση και προστασία του νευρικού άξονα και η επιτάχυνση της αγωγιμότητας των ηλεκτρικών ώσεων. Η μυελίνη παράγεται από τα ειδικά κύτταρα: Ολιγοδενδροκύτταρα στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ). Κύτταρα Schwann στο περιφερικό νευρικό σύστημα (ΠΝΣ). Τι είναι η σκλήρυνση κατά πλάκας Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μια χρόνια, αυτοάνοση, φλεγμονώδης, απομυελινωτική νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ) (δηλαδή του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού). Τι συμβαίνει ακριβώς Το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται λανθασμένα στα ολιγοδενδροκύτταρα, δηλαδή στα κύτταρα που παράγουν τη μυελίνη στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα ΚΝΣ. Δεν στοχοποιεί τα κύτταρα Schwann που είναι υπεύθυνα για την παραγωγή της μυελίνης στο Περιφερικό Νευρικό Σύστημα (ΠΝΣ- το οποίο αποτελείται από τα νεύρα και τα γάγγλια που βρίσκονται εκτός του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού και συνδέει το ΚΝΣ με το υπόλοιπο σώμα). Στην σκλήρυνση κατά πλάκας, ορισμένα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος (Τ-λεμφοκύτταρα (T cells), Β-λεμφοκύτταρα (B cells) και μακροφάγα κύτταρα), επιτίθενται λανθασμένα στα ολιγοδενδροκύτταρα και στη μυελίνη, προκαλώντας την καταστροφή της (απομυελίνωση) . Δηλαδή καταστροφή του μυελινικού περιβλήματος που περιβάλλει τους νευράξονες. Ο νευράξονας παραμένει απροστάτευτος, δυσλειτουργεί και μακροχρόνια ενδέχεται να υποστεί και αυτός βλάβη. Αυτή η εκφύλιση εμφανίζεται σαν ουλοποίηση (σκληρυντικά σημεία, « πλάκες » στον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό). Η απώλεια της μυελίνης διαταράσσει την ηλεκτρική αγωγιμότητα των νευρικών ώσεων. Μπορεί να οδηγήσει σε νευρολογικά συμπτώματα όπως μυϊκή αδυναμία, διαταραχές όρασης, προβλήματα ισορροπίας και μνήμης. Η άμεση βλάβη στους ίδιους τους νευράξονες (νευροαξονική εκφύλιση), οδηγεί σε μη αναστρέψιμες αναπηρίες. Σε ποιες ηλικίες εμφανίζεται η σκλήρυνση κατά πλάκας Βάσει των επιδημιολογικών στοιχείων (Atlas of MS 2020 -Multiple Sclerosis International Federation), πάνω από 2.8 εκατομμύρια άνθρωποι πάσχουν από σκλήρυνση κατά πλάκας παγκοσμίως. Η μέση ηλικία διάγνωσης είναι τα 32 έτη με συχνότερο επιπολασμό στις γυναίκες (αναλογία ~3:1) Η εμφάνιση της νόσου είναι υψηλότερη σε εύκρατα κλίματα (π.χ. Βόρεια Ευρώπη, Καναδάς, Σκανδιναβία) και η έναρξη της σημειώνεται συχνότερα μεταξύ των ηλικιών 20-40 ετών, με αιχμή γύρω στα 30 έτη. Ποιοι είναι οι παράγοντες που προκαλούν την εμφάνιση της σκλήρυνσης κατά πλάκας Η σκλήρυνση κατά πλάκας (ΣΚΠ) είναι μια πολυπαραγοντική, αυτοάνοση νευρολογική νόσος, που η ακριβής αιτιολογία της δεν είναι πλήρως κατανοητή. Ωστόσο, επιστημονικά δεδομένα δείχνουν ότι συνδυασμός γενετικών, περιβαλλοντικών, ανοσολογικών και λοιμωδών παραγόντων συμβάλλουν στην εμφάνισή της. Ας τους δούμε αναλυτικά: 1. Γενετικοί Παράγοντες Η σκλήρυνση κατά πλάκας δεν είναι κληρονομική με την αυστηρή έννοια, αλλά υπάρχει γενετική προδιάθεση. Συγγενείς πρώτου βαθμού έχουν 10-20 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο σε σχέση με το γενικό πληθυσμό. Το γονίδιο HLA-DRB1*15:01, αποτελεί τον ισχυρότερο γενετικό παράγοντα κινδύνου. Άτομα με HLA-DRB1*15:01 έχουν 2-4 φορές αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης σκλήρυνσης κατά πλάκας. 2. Περιβαλλοντικοί Παράγοντες α. Έλλειψη βιταμίνης D. Η βιταμίνη D έχει ανοσορυθμιστική δράση και η ανεπάρκειά της θεωρείται παράγοντας κινδύνου. β. Κάπνισμα. Αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης και επιδείνωσης της σκλήρυνσης κατά πλάκας. γ. Παχυσαρκία (ειδικά στην εφηβεία). Ιδίως σε κορίτσια ενισχύει τον κίνδυνο. 3. Λοιμώδεις Παράγοντες Ιός Epstein-Barr (EBV). Ο πιο ισχυρά συσχετισμένος παράγοντας . Μελέτες δείχνουν ότι σχεδόν όλοι οι ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας έχουν προηγηθεί μόλυνσης με ιό Epstein-Barr. Νέα μελέτη στο Science (2022) έδειξε ότι η μόλυνση με EBV προηγείται της σκλήρυνσης κατά πλάκας σε >95% των περιπτώσεων και αυξάνει τον κίνδυνο κατά 32 φορές. Άλλοι ιοί: ο HHV-6 ανθρώπινος ερπητοϊός τύπου 6 και ο κυτταρομεγαλοϊός (CMV). Ωστόσο ο ρόλος τους δεν είναι καλά τεκμηριωμένος. 4. Ανοσολογικοί Παράγοντες Απορρύθμιση της ανοσολογικής ανοχής λόγω μοριακής μίμησης και γενετικών μεταλλάξεων. 5. Φύλο και Ορμόνες Οι γυναίκες προσβάλλονται 3 φορές συχνότερα, ωστόσο τα οιστρογόνα και η προγεστερόνη φαίνεται να παίζουν προστατευτικό ρόλο, ιδίως κατά την εγκυμοσύνη. Ποιοι είναι οι τύποι της σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι κύριοι τύποι της ΣΚΠ διακρίνονται βάσει της κλινικής πορείας και της εξέλιξης της νόσου. Οι βασικοί τύποι είναι οι εξής: 1. Υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα (Relapsing-Remitting MS - RRMS) Ο πιο συχνός τύπος (~85% των περιπτώσεων στην αρχική διάγνωση). Χαρακτηρίζεται από σαφείς υποτροπές (εξάρσεις) με νέα ή επιδεινούμενα συμπτώματα που διαρκούν μέρες ή εβδομάδες. Μετά τις εξάρσεις, ακολουθεί ύφεση (μερική ή πλήρης ανάρρωση). Δεν υπάρχει σταθερή επιδείνωση μεταξύ των επεισοδίων. 2. Δευτεροπαθής προϊούσα (Secondary Progressive MS - SPMS) Ξεκινά συνήθως ως Υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα και μετά από κάποια χρόνια εξελίσσεται. Ο ασθενής παρουσιάζει σταδιακή επιδείνωση των νευρολογικών συμπτωμάτων, ανεξάρτητα από τις υποτροπές. Οι εξάρσεις μπορεί να συνεχιστούν ή να μειωθούν. 3. Πρωτοπαθής προϊούσα (Primary Progressive MS - PPMS) Περίπου 10-15% των περιπτώσεων. Δεν υπάρχουν εξάρσεις ή υφέσεις, αλλά σταδιακή επιδείνωση από την αρχή της νόσου. Η πρόοδος των συμπτωμάτων είναι συνεχής και αργή, χωρίς σαφείς περιόδους βελτίωσης. 4. Προϊούσα-υποτροπιάζουσα (Progressive-Relapsing MS - PRMS) Ο πιο σπάνιος τύπος. Χαρακτηρίζεται από σταδιακή επιδείνωση από την αρχή, όπως στην Πρωτοπαθή προϊούσα, αλλά με σαφείς εξάρσεις στη διάρκεια. Οι ασθενείς δεν αναρρώνουν πλήρως μεταξύ των εξάρσεων. Ποια είναι τα συμπτώματα της σκλήρυνσης κατά πλάκας Τα συμπτώματα της ΣΚΠ διακρίνονται σε πρωτογενή, δευτερογενή και τριτογενή: 1. Πρωτογενή συμπτώματα Απορρέουν άμεσα από τη νευρολογική βλάβη λόγω της απομυελίνωσης και της νευραξονικής απώλειας: Αισθητικά συμπτώματα: Παραισθησίες (μυρμηκιάσματα, κάψιμο, αίσθημα ηλεκτρικού ρεύματος) Απώλεια αισθητικότητας Σημείο Lhermitte: ηλεκτρικό ρεύμα κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης με κάμψη του αυχένα (βλάβη αυχενικού νωτιαίου μυελού) Κινητικά συμπτώματα: Μυϊκή αδυναμία ή παράλυση (συνήθως ασύμμετρη) Σπαστικότητα (αυξημένος μυϊκός τόνος) Αταξία (διαταραχή συντονισμού) Δυσαρθρία (διαταραχές στην άρθρωση του λόγου) Οπτικά συμπτώματα: Οπτική νευρίτιδα: αιφνίδια, επώδυνη απώλεια όρασης στο ένα μάτι Διπλωπία (διπλή όραση) Νυσταγμός Κοιλιακά και σφιγκτηριακά συμπτώματα: Δυσκολία στην ούρηση (συχνουρία, επιτακτική ανάγκη) Κατακράτηση ή ακράτεια ούρων Δυσκοιλιότητα ή ακράτεια κοπράνων Σεξουαλική δυσλειτουργία Κόπωση: Η εξουθενωτική νευρογενής κόπωση είναι ένα από τα πιο συχνά και πρώιμα συμπτώματα, μη σχετιζόμενο με σωματική προσπάθεια. 2. Δευτερογενή συμπτώματα Επιπλοκές που προκύπτουν από τις λειτουργικές επιπτώσεις των πρωτογενών βλαβών: Λοιμώξεις ουροποιητικού λόγω κατακράτησης Ατροφία μυών από αχρησία Έλκη κατάκλισης σε άτομα με παραπληγία Οστεοπόρωση 3. Τριτογενή συμπτώματα Αφορούν τις ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις της νόσου: Κατάθλιψη (πολύ συχνή) Άγχος Διαταραχές γνωστικής λειτουργίας: προβλήματα μνήμης, συγκέντρωσης, εκτελεστικής λειτουργίας Κοινωνική απόσυρση Πώς η σκλήρυνση κατά πλάκας προκαλεί αναπηρία; Η αναπηρία στη σκλήρυνση κατά πλάκας μετράται συνήθως με την κλίμακα EDSS (Expanded Disability Status Scale), που κυμαίνεται από 0 (χωρίς συμπτώματα) έως 10 (θάνατος από ΣΚΠ). Παραδείγματα: EDSS 3–4: Ελαφρά έως μέτρια δυσκολία στη βάδιση. EDSS 6: Απαιτείται βοήθημα (μπαστούνι). EDSS 7–9: Σοβαρή αναπηρία, περιορισμένη κινητικότητα, ανάγκη φροντίδας. Το 60–70% των ασθενών με Υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα μεταπίπτουν σε Δευτεροπαθή προϊούσα μέσα σε 15–20 χρόνια χωρίς θεραπεία. Πάνω από 50% των ασθενών θα χρειαστούν κάποιο βοήθημα βάδισης μέσα σε 15–25 χρόνια από τη διάγνωση, αν δεν λάβουν τροποποιητική θεραπεία. Οι νεότερες θεραπείες έχουν βελτιώσει σημαντικά την πρόγνωση και την εξέλιξη της αναπηρίας. Τι είναι οι ώσεις της σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι ώσεις (ή υποτροπές / εξάρσεις) της σκλήρυνσης κατά πλάκας αποτελούν οξείες επεισοδιακές επιδεινώσεις των νευρολογικών συμπτωμάτων, που αντανακλούν ενεργή φλεγμονή και απομυελίνωση στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (ΚΝΣ). Πρόκειται για κλινικά γεγονότα που χαρακτηρίζουν κυρίως τη Υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα μορφή της νόσου. Τι είναι ακριβώς μια ώση; Μια ώση ορίζεται ως: Νέα ή επιδεινούμενα νευρολογικά συμπτώματα Που διαρκούν τουλάχιστον 24 ώρες Χωρίς πυρετό ή λοίμωξη που θα μπορούσε να τα εξηγήσει Να έχουν παρέλθει τουλάχιστον 30 ημέρες από προηγούμενη ώση Οι ώσεις διαρκούν από λίγες ημέρες έως αρκετές εβδομάδες. Τα συμπτώματα μπορεί να είναι ήπια ή έντονα, και συνήθως ανακάμπτουν μερικώς ή πλήρως. Ωστόσο μπορεί να χρειαστούν εβδομάδες ή μήνες για πλήρη αποκατάσταση, ή να μείνει μόνιμο έλλειμμα. Τι είναι το φαινόμενο Uhthoff Το φαινόμενο Uhthoff είναι ένα παροδικό φαινόμενο που παρατηρείται σε άτομα με σκλήρυνση κατά πλάκας (ΣΚΠ) και άλλες απομυελινωτικές παθήσεις, κατά το οποίο τα νευρολογικά συμπτώματα επιδεινώνονται προσωρινά με την αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος, λόγω παροδικής διαταραχής της αγωγιμότητας στα απομυελινωμένα νευρικά κύτταρα. Τι συμβαίνει στο φαινόμενο Uhthoff; Η αύξηση της θερμοκρασίας (έστω και κατά 0,5–1°C) επιβραδύνει ή εμποδίζει τη διέλευση των ηλεκτρικών σημάτων μέσα από τις περιοχές που έχουν υποστεί απομυελίνωση. Το αποτέλεσμα είναι η προσωρινή επιδείνωση προϋπαρχόντων συμπτωμάτων, όπως: Θάμπωμα ή απώλεια όρασης (ειδικά σε όσους είχαν οπτική νευρίτιδα) Αδυναμία, δυσκολία στη βάδιση Κόπωση Διαταραχές αισθητικότητας Το φαινόμενο Uhthoff μπορεί να προκληθεί από: Ζεστό καιρό ή υγρασία Ζεστό μπάνιο ή ντους Άσκηση (λόγω αύξησης της ενδοσωματικής θερμοκρασίας) Πυρετό Διάρκεια και αντιστρεψιμότητα: Τα συμπτώματα είναι παροδικά (συνήθως διαρκούν λεπτά έως ώρες). Δεν σηματοδοτούν νέα έξαρση της ΣΚΠ, ούτε προκαλούν μόνιμη βλάβη. Εξαλείφονται με την επιστροφή της θερμοκρασίας στα φυσιολογικά επίπεδα. Τι είναι το σημείο Lhermitte Το σημείο Lhermitte είναι ένα νευρολογικό σύμπτωμα, κατά το οποίο ο ασθενής νιώθει μια ηλεκτρική αίσθηση ή τινάγματα που κατεβαίνουν κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης, συχνά προς τα χέρια ή/και τα πόδια, όταν κάνει κάμψη του αυχένα προς τα εμπρός (δηλαδή όταν "σκύβει το κεφάλι"). Τι προκαλεί το σημείο Lhermitte; Οφείλεται σε ερεθισμό των οπίσθιων στηλών του αυχενικού νωτιαίου μυελού, συνήθως λόγω: Απομυελίνωσης (όπως στη σκλήρυνση κατά πλάκας) Συμπίεσης του αυχενικού νωτιαίου μυελού Έλλειψης βιταμίνης B12 Αυχενικής σπονδυλοπάθειας ή όγκων στην αυχενική μοίρα Το σημείο Lhermitte δεν είναι ειδικό εύρημα για την σκλήρυνση κατά πλάκας, καθώς εμφανίζεται σε αρκετές παθήσεις. Πως γίνεται η διάγνωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας Η διάγνωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας (ΣΚΠ) βασίζεται σε κλινικά, απεικονιστικά και εργαστηριακά κριτήρια, καθώς δεν υπάρχει μοναδική εξέταση που να επιβεβαιώνει τη νόσο. Η διαγνωστική διαδικασία ακολουθεί τις τροποποιημένες διαγνωστικές οδηγίες McDonald, με τις τελευταίες ενημερώσεις του 2017 και νέες συστάσεις που λαμβάνονται υπόψη σήμερα (σε χρήση το 2025). Κλινική εξέταση MRI εγκεφάλου και νωτιαίου μυελού Αιματολογικές εξετάσεις για τον αποκλεισμός άλλων νοσημάτων (π.χ. αυτοάνοσα, λοιμώξεις) Οσφυονωτιαία παρακέντηση – ΕΝΥ (εγκεφαλονωτιαίο υγρό) για την ανίχνευση ολιγοκλωνικών ζωνών IgG (OCBs) Οπτικά προκλητά δυναμικά (VEPs) για διάγνωση οπτικής νευρίτιδας Ανίχνευση Νευροϊνικού πεπτίδιο (NfL) Βιοδείκτης που μετριέται στο αίμα ή στο ΕΝΥ και αντικατοπτρίζει νευροαξονική βλάβη Ποια είναι η θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας Η θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας (ΣΚΠ) είναι πολύπλευρη, στοχεύοντας τόσο στην αντιμετώπιση των οξέων ώσεων, όσο και στην επιβράδυνση της εξέλιξης της νόσου μέσω τροποποιητικών θεραπειών (DMTs). Επίσης πολύ σημαντικός τομέας της θεραπευτικής προσέγγισης είναι η ανακούφιση των συμπτωμάτων και η βελτίωση της ποιότητας ζωής του ασθενούς. Οι νεότερες κατευθυντήριες οδηγίες (2025) για το γενικότερο θεραπευτικό πλάνο, περιλαμβάνουν: Για την Αντιμετώπιση των οξέων ώσεων: Κορτικοστεροειδή (πρώτης γραμμής) Πλασμαφαίρεση Τροποποιητική θεραπεία της νόσου (DMTs) Ιντερφερόνες, Οξική γλατιραμέρη, Τεριφλουνομίδη, Διμεθυλοφουμαρικό, Φινγκολιμόδη, Κλαδριβίνη, κ.α. Μονοκλωνικά αντισώματα. Τα μονοκλωνικά αντισώματα (monoclonal antibodies – mAbs) είναι μια κατηγορία τροποποιητικών θεραπειών (DMTs) που δρουν στοχευμένα στο ανοσοποιητικό σύστημα, κυρίως εναντίον κυτταρικών υποδοχέων ή επιφανειακών μορίων των ανοσοκυττάρων. Τα μονοκλωνικά αντισώματα χρησιμοποιούνται για να αναστείλουν τα Β- ή Τ-λεμφοκύτταρα (που επιτίθενται στη μυελίνη), να μειώσουν τη φλεγμονή και να επιβραδύνουν ή να σταματήσουν την εξέλιξη της νόσου. Τα κυκλοφορούντα μονοκλωνικά αντισώματα στην Ελλάδα, είναι: Natalizumab Ocrelizumab Ofatumumab Alemtuzumab Προς κυκλοφορία στην Ελλάδα (έγκριση & διαπραγμάτευση) βρίσκεται το Ublituximab εγκεκριμένο στην ΕΕ και ΗΠΑ το 2022, αναμένεται θετική έγκριση στην Ελλάδα. Συμπτωματική θεραπεία για τα διάφορα χρόνια συμπτώματα που αντιμετωπίζονται ξεχωριστά: Σπαστικότητα (Baclofen, tizanidine, φυσικοθεραπεία) Νευροπαθητικός πόνος (Γκαμπαπεντίνη, pregabalin, τρικυκλικά) Κόπωση (Amantadine, modafinil (σε επιλεγμένα άτομα)) Διαταραχές ουροποιητικού (Αντιχολινεργικά, φυσιοθεραπεία πυελικού εδάφους) Κατάθλιψη/άγχος (SSRIs, Νευροψυχολογική υποστήριξη) Αποκατάσταση και υποστήριξη (Φυσικοθεραπεία, Εργοθεραπεία, Λογοθεραπεία) Πλεονεκτήματα & Προκλήσεις των Μονοκλωνικών Αντισωμάτων Τα μονοκλωνικά αντισώματα δεν είναι όλα ίδια και διαφέρουν στη δομή, τον τρόπο χορήγησης, την ειδικότητα και τους κινδύνους. Προκαλούν βαθιά αλλά στοχευμένη ανοσοκαταστολή, προσφέρουν υψηλή αποτελεσματικότητα (μείωση υποτροπών έως και 90%) και λιγότερες παρενέργειες από τα κλασικά ανοσοκατασταλτικά. Ωστόσο μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο λοιμώξεων όπως την επανενεργοποίηση του ιού JC, που συνήθως βρίσκεται σε λανθάνουσα μορφή στο 70–90% του πληθυσμού, χωρίς συμπτώματα. Παρακολούθηση του ασθενούς & αξιολόγηση της ανταπόκρισης Συνίσταται η προσωποποιημένη παρακολούθηση κάθε 6 μήνες με Κλινική εκτίμηση (EDSS score), αξιολόγηση των αιματολογικών/ανοσολογικών παραμέτρων και MRI. Botox Θεραπεία για τη Σκλήρυνση κατά Πλάκας Διαβάστε αναλυτικά Συμπερασματικά Η γενική στάση της παγκόσμιας νευρολογικής κοινότητας σήμερα απέναντι στη Σκλήρυνση κατά Πλάκας (ΣΚΠ) είναι πολύ πιο αισιόδοξη απ’ ότι ήταν πριν 10 ή 20 χρόνια. Η νόσος δεν θεωρείται πλέον “καταδικαστική” για πολλούς ασθενείς. Σήμερα η διαχείρισή της έχει ριζικά μεταμορφωθεί ανοίγοντας ορίζοντες για πολύ καλύτερη ποιότητα ζωής και, δυνητικά, ίαση. Οι νευρολόγοι μιλούν πλέον για NEDA: No Evidence of Disease Activity — δηλαδή στόχος της θεραπείας είναι να μην υπάρχει καμία υποτροπή, νέα βλάβη σε MRI ή κλινική επιδείνωση. Η ΣΚΠ δεν αντιμετωπίζεται πλέον με φόβο, αλλά με εξατομικευμένη στρατηγική, δυνατά όπλα και ένα συνεχές ρεύμα ελπιδοφόρας έρευνας. Οι πρόσφατες επιστημονικές μελέτες έχουν φέρει σημαντικές προόδους σε δύο βασικούς άξονες θεραπείας: αναστολή της φλεγμονής επαναμυελίνωση/αναγέννηση του νευρικού ιστού 1. Αναστολή φλεγμονής & διακοπή εξέλιξης Βιολογικοί παράγοντες που στοχεύουν τα B‑κύτταρα (π.χ. ocrelizumab), σε συνδυασμό με στοχεύσεις σε B & T κύτταρα, έχουν μειώσει έως 90% τις νέες βλάβες και υποτροπές 2. Η επαναμυελίνωση αποτελεί το επόμενο καταληκτικό βήμα, με πολλά υποσχόμενα πρωτόκολλα (stem cells, μικρά μόρια, συνδυαστική θεραπεία). Η οριστική ίαση δεν είναι ακόμη γεγονός, αλλά η “εκκίνηση της φάσης της ίασης” είναι πλέον εμφανής και αναμένεται μέσα στην επόμενη δεκαετία. Οι Αναστολείς BTK (Bruton’s Tyrosine Kinase), μία υποσχόμενη θεραπεία κατά της Σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton - BTK inhibitors αποτελούν μία από τις πιο συζητημένες εξελίξεις στη θεραπεία της Σκλήρυνσης κατά πλάκας, όχι επειδή προσφέρουν άμεση επαναμυελίνωση, αλλά επειδή στοχεύουν έναν πυρήνα της παθοφυσιολογίας που μέχρι πρόσφατα ήταν σχετικά «απρόσιτος»: τη χρόνια, ενδοεγκεφαλική φλεγμονή. Σε αντίθεση με τις κλασικές ανοσοτροποποιητικές θεραπείες που δρουν κυρίως στην περιφέρεια, οι BTK inhibitors έχουν τη δυνατότητα να διαπερνού Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 4 Μαΐ διαβάστηκε 2 λεπτά ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Όταν το χέρι κινείται χωρίς τη θέλησή μας ! Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) Τι είναι το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός Το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) αποτελεί μια σπάνια νευρολογική διαταραχή, κατά την οποία ένα από τα δύο άνω άκρα φαίνεται να εκτελεί κινήσεις χωρίς τη συνειδητή πρόθεση του ατόμου. Ο ασθενής δεν χάνει την ικανότητα κίνησης του χεριού· αντίθετα, το χέρι μπορεί να πραγματοποιεί πολύπλοκες, οργανωμένες κινήσεις, οι οποίες όμως δεν συμφωνούν με την επιθυμία του. Πολλοί ασθενείς περιγράφουν την εμπειρία σαν το χέρι να Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 4 λεπτά Παρουσία του Καθηγητή Νευρολογίας και Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών Νοσημάτων της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (ΕΚΠΑ), κ. Στυλιανού Γκατζώνη, στο 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας Το 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 4 έως και τις 7 Ιουνίου 2026 στο ξενοδοχείο Elite στην Καλαμάτα, αποτέλεσε έναν σημαντικό θεσμό επιστημονικού διαλόγου και ανταλλαγής γνώσης στον διαρκώς εξελισσόμενο τομέα της νευρολογίας. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου παρουσιάστηκαν και αναλύθηκαν σύγχρονοι διαγνωστικοί και θεραπευτικοί αλγόριθμοι με άμεση κλινική εφαρμογή σε μείζονα νευρολογικά νοσήματα, αναδεικνύοντας τις νεότερες εξελίξεις στη δι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 1 λεπτά Οι Αναστολείς BTK (Bruton’s Tyrosine Kinase), μία υποσχόμενη θεραπεία κατά της Σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton - BTK inhibitors αποτελούν μία από τις πιο συζητημένες εξελίξεις στη θεραπεία της Σκλήρυνσης κατά πλάκας, όχι επειδή προσφέρουν άμεση επαναμυελίνωση, αλλά επειδή στοχεύουν έναν πυρήνα της παθοφυσιολογίας που μέχρι πρόσφατα ήταν σχετικά «απρόσιτος»: τη χρόνια, ενδοεγκεφαλική φλεγμονή. Σε αντίθεση με τις κλασικές ανοσοτροποποιητικές θεραπείες που δρουν κυρίως στην περιφέρεια, οι BTK inhibitors έχουν τη δυνατότητα να διαπερνού Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 4 Μαΐ διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

Οι δυστονίες είναι μια ομάδα κινητικών διαταραχών που χαρακτηρίζονται από παθολογικές, ακούσιες, παρατεταμένες ή επαναλαμβανόμενες μυϊκές συσπάσεις, που προκαλούν στρεβλώσεις, επαναλαμβανόμενες κινήσεις ή ανώμαλες στάσεις του σώματος | Νευρολόγος Γκατζώνης | Νευρολόγος Αθήνα | NEVROLOGOS | επιληπτολογοσ, καλός νευρολόγος Δυστονίες, Τύποι, Συμπτώματα, Διάγνωση, Θεραπεία Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος Τι είναι οι Δυστονίες Οι δυστονίες είναι μια ομάδα κινητικών διαταραχών που χαρακτηρίζονται από παθολογικές, ακούσιες, παρατεταμένες ή επαναλαμβανόμενες μυϊκές συσπάσεις, που προκαλούν στρεβλώσεις, επαναλαμβανόμενες κινήσεις ή ανώμαλες στάσεις του σώματος. Αποτελούν νευρολογικής αιτιολογίας διαταραχή και εμφανίζονται ως μεμονωμένη πάθηση ή ως σύμπτωμα άλλης νευρολογικής νόσου. Ποια είναι η διαφορά της Δυστονίας με την Σπαστικότητα Η διαφορά μεταξύ δυστονίας και σπαστικότητας είναι ένα από τα πιο σημαντικά σημεία στη νευρολογική αξιολόγηση των κινητικών διαταραχών, καθώς και οι δύο διαταραχές προκαλούν αυξημένο μυϊκό τόνο. Ωστόσο έχουν διαφορετική παθοφυσιολογία, κλινική εικόνα και θεραπευτική προσέγγιση. Η σπαστικότητα είναι μια μορφή υπερτονίας που εξαρτάται από την ταχύτητα διάτασης. Η δυστονία είναι μια κινητική διαταραχή με ακούσιες, συσπαστικές κινήσεις και ανώμαλες στάσεις, ανεξάρτητα από την ταχύτητα διάτασης. Παθοφυσιολογία δυστονιών Οι δυστονίες θεωρούνται αποτέλεσμα δυσλειτουργίας των βασικών γαγγλίων που είναι υπεύθυνα για τον έλεγχο και τον συντονισμό των εκούσιων κινήσεων. Ειδικότερα υπάρχει ανισορροπία στη νευροδιαβίβαση (κυρίως της ντοπαμίνης, της ακετυλοχολίνης και του GABA, με πιθανή συμμετοχή του θαλάμου και της παρεγκεφαλίδας στην παθογένεια) με αποτέλεσμα να παρατηρούνται παθολογικά κινητικά πρότυπα και διαταραχές στην αναστολή των μυϊκών αντανακλαστικών. Οι δυστονίες διακρίνονται σε: Πρωτοπαθείς (ιδιοπαθείς) : Όταν δεν υπάρχει άλλη υποκείμενη νευρολογική νόσος (συχνά γενετικής αιτιολογίας). Δευτεροπαθείς (συμπτωματικές): Συνδέονται με τραύματα, φαρμακευτική αγωγή (ιδίως αντιψυχωσικά), εγκεφαλικά επεισόδια, εγκεφαλίτιδες ή άλλες νευρολογικές βλάβες. Τύποι δυστονιών Οι δυστονίες, ανάλογα με την εντόπισή τους στο σώμα, διακρίνονται σε διάφορους τύπους, σύμφωνα με την ιατρική ταξινόμηση. Η βασική κατηγοριοποίηση περιλαμβάνει τις εξής μορφές: 1. Εστιακή δυστονία Εντοπίζεται σε μία συγκεκριμένη περιοχή ή μυϊκή ομάδα. Οι εστιακές δυστονίες είναι οι συχνότερες και επηρεάζουν: πρόσωπο, στόμα, σαγόνι, βλέφαρα, μάτια, αυχένα, λάρυγγα, χέρια, πόδια, προκαλώντας βλεφαρόσπασμο, σπασμωδική δυσφωνία, συγγραφική κράμπα, κ.α. 2. Τμηματική δυστονία Περιλαμβάνει δύο ή περισσότερες γειτονικές ανατομικές περιοχές. Οι τμηματικές δυστονίες επηρεάζουν μεγαλύτερο μέρος του σώματος, όπως για παράδειγμα πολλά μέρη στο κεφάλι ταυτόχρονα. Παράδειγμα: δυστονία που επηρεάζει τον αυχένα και τον ώμο. 3. Πολυεστιακή δυστονία Επηρεάζει δύο ή περισσότερες μη γειτονικές περιοχές του σώματος. Οι πολυεστιακές δυστονίες επηρεάζουν περισσότερα από ένα τμήμα του σώματος όπως για παράδειγμα και τα δύο χέρια. 4. Ημιδυστονία Επηρεάζει την ίδια πλευρά του σώματος και συχνά σχετίζεται με εγκεφαλικές βλάβες. 5. Γενικευμένη δυστονία Επηρεάζει τον κορμό και τουλάχιστον δύο άλλες περιοχές του σώματος, πχ. επηρεάζουν όλο το σώμα, όπως τον κορμό τα χέρια και τα πόδια. Συνοπτική ταξινόμηση δυστονιών κατά ανατομική εντόπιση: Κρανιοαυχενική Δυστονία Η κρανιοαυχενική δυστονία, γνωστή ως ραιβόκρανο είναι μια κινητική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από ακούσιες, επαναλαμβανόμενες συσπάσεις των μυών του λαιμού και του αυχένα, οι οποίες προκαλούν ασυνήθιστες θέσεις του κεφαλιού. Αυτές οι συσπάσεις μπορεί να είναι συνεχείς ή διαλείπουσες και να προκαλούν πόνο και τρόμο. Συμπτώματα: Ακούσιες και επαναλαμβανόμενες συσπάσεις των μυών του λαιμού και του αυχένα. Μη φυσιολογικές στάσεις του κεφαλιού, όπως κλίση, περιστροφή ή κίνηση προς τα εμπρός ή πίσω. Πόνος στον αυχένα και τους μύες του λαιμού. Ρυθμικές ή άρρυθμες επαναλαμβανόμενες κινήσεις της κεφαλής (τρόμο). Δυσκολία στην κίνηση του κεφαλιού και του λαιμού. Βλεφαρόσπασμος Ο βλεφαρόσπασμος είναι μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από ακούσιες, επαναλαμβανόμενες συσπάσεις των μυών των βλεφάρων, προκαλώντας μη φυσιολογικές κινήσεις των βλεφάρων. Αυτές οι συσπάσεις μπορεί να είναι ήπιες ή σοβαρές που να προκαλούν δυσκολία στο άνοιγμα των ματιών, ακόμα και προσωρινή λειτουργική τύφλωση. Συμπτώματα: Ακούσιες συσπάσεις, έντονο τρόμο ή κλείσιμο των βλεφάρων που δεν ελέγχεται από τον ασθενή. Ερεθισμός των ματιών, συχνά συνδυάζεται με αίσθηση ξηρότητας, φαγούρας ή ερεθισμού των ματιών. Ευαισθησία στο φως, οι ασθενείς με βλεφαρόσπασμο είναι πιθανόν να εμφανίσουν αυξημένη ευαισθησία στο φως (φωτοφοβία). Δυσκολία στο άνοιγμα των ματιών, σε σοβαρές περιπτώσεις, οι συσπάσεις των βλεφάρων μπορεί να είναι τόσο έντονες που να δυσκολεύουν ή να καθιστούν αδύνατο το άνοιγμα των ματιών. Στοματογναθική Δυστονία Αφορά τους μυς του στόματος, της γνάθου και της γλώσσας. Η στοματογναθική δυστονία είναι μια νευρολογική διαταραχή που προκαλεί ακούσιες, παρατεταμένες μυϊκές συσπάσεις στη γνάθο, το πρόσωπο και το λαιμό. Αυτές οι συσπάσεις μπορεί να οδηγήσουν σε δυσκολία στο μάσημα, την κατάποση και την ομιλία, καθώς και σε πόνο και δυσφορία. Συμπτώματα: Ακούσιες συσπάσεις των μυών της γνάθου, του προσώπου και του τραχήλου. Πόνος ή δυσφορία στη γνάθο, το πρόσωπο και τον τράχηλο. Δυσκολία στο μάσημα, την κατάποση και την ομιλία. Μη φυσιολογική στάση του κεφαλιού ή της γνάθου. Τρόμος στη γνάθο ή το πρόσωπο, (μπορεί να συνυπάρχει με βλεφαρόσπασμο -Σύνδρομο Meige). Φαρυγγολαρυγγική Δυστονία Προσβάλλει τους μύες του φάρυγγα και του λάρυγγα. Η φαρυγγολαρυγγική δυστονία είναι μια κινητική διαταραχή που προκαλεί ακούσιες συσπάσεις των μυών του φάρυγγα και του λάρυγγα, επηρεάζοντας την ομιλία και την κατάποση. Είναι μια μορφή εστιακής δυστονίας, καθώς επηρεάζει συγκεκριμένα τμήματα του σώματος. Συμπτώματα: Δυσκολία στην ομιλία, με φωνή που μπορεί να είναι τραχιά, βραχνή, δυνατή ή διακοπτόμενη. Δυσκολία στην κατάποση, που μπορεί να προκαλέσει δυσφορία ή ακόμα και πνιγμό. Αίσθηση ότι υπάρχει κάτι στο λαιμό ή ότι οι μύες του λαιμού είναι σφιγμένοι. Σπασμός γραφέων Γνωστή και ως δυστονία γραφής ή κράμπα του συγγραφέα, είναι μια μορφή εστιακής δυστονίας που επηρεάζει κυρίως τους μύες του χεριού και του αντιβραχίου κατά τη διάρκεια της γραφής. Αυτή η κατάσταση προκαλεί ακούσιες μυϊκές συσπάσεις, που οδηγούν σε δυσκολία στο γράψιμο και συχνά συνοδεύονται από πόνο ή δυσφορία. Συμπτώματα: Ακούσιες μυϊκές συσπάσεις στο χέρι ή το αντιβράχιο κατά τη διάρκεια της γραφής. Δυσκολία στη σύλληψη του μολυβιού ή του στυλό. Αλλαγή του γραφικού χαρακτήρα. Πόνος ή δυσφορία στο χέρι ή τον καρπό. Αίσθημα κόπωσης στο χέρι. Οφθαλμοκινητική Δυστονία Η οφθαλμοκινητική δυστονία είναι μια μορφή δυστονίας (διαταραχή του μυϊκού τόνου και των κινήσεων) που επηρεάζει τους οφθαλμοκινητικούς μύες, δηλαδή τους μύες που κινούν τα μάτια. Ουσιαστικά, πρόκειται για ακούσιες, παρατεταμένες ή επαναλαμβανόμενες συσπάσεις των μυών που ελέγχουν τις κινήσεις των ματιών, με αποτέλεσμα τις ανώμαλες κινήσεις ή στάσεις των οφθαλμών. Παρόλο που η οφθαλμοκινητική δυστονία είναι σχετικά σπάνια, μπορεί να εμφανιστεί είτε μεμονωμένα είτε ως μέρος άλλων μορφών δυστονίας ή νευρολογικών διαταραχών. Κύρια συμπτώματα: Ακούσιες κινήσεις των ματιών (οφθαλμοκινητικοί σπασμοί) Δυσκολία στη σταθεροποίηση του βλέμματος Διπλωπία (διπλή όραση) λόγω λανθασμένης ευθυγράμμισης των οφθαλμών Μυϊκές συσπάσεις γύρω από τα μάτια Μη φυσιολογικές στάσεις των ματιών (στροφές, αποκλίσεις) Κόπωση οφθαλμών ή αίσθημα τάσης Δυσκολία στην εκτέλεση ομαλών κινήσεων παρακολούθησης Πιθανές διαταραχές ισορροπίας Κορμική Δυστονία Η κορμική δυστονία είναι μια μορφή δυστονίας που επηρεάζει κυρίως τους μυς του κορμού — δηλαδή του θώρακα, της κοιλιάς, της ράχης και της σπονδυλικής στήλης. Ανήκει στις «εστιακές» ή «τμηματικές» δυστονίες ανάλογα με την έκτασή της, και χαρακτηρίζεται από ακούσιες, παρατεταμένες ή επαναλαμβανόμενες συσπάσεις των μυών, που προκαλούν ανώμαλες στάσεις ή κινήσεις του κορμού. Συμπτώματα κορμικής δυστονίας Ακούσιες συσπάσεις κορμού (ραχιαίοι, κοιλιακοί, παρασπονδυλικοί μύες) Στροφές ή κάμψεις της σπονδυλικής στήλης π.χ. το σώμα στρίβει προς μία κατεύθυνση ή κάμπτεται προς τα εμπρός/πλάγια Ασύμμετρη στάση Αστάθεια στη βάδιση λόγω ανώμαλων στάσεων και δυσκολίας στη σταθεροποίηση του κορμού Πόνος λόγω των συνεχών μυϊκών συσπάσεων Δευτερογενείς δυσκολίες στην αναπνοή (σπάνιο, αλλά μπορεί να συμβεί αν συμμετέχουν αναπνευστικοί μύες) Ενίσχυση των συμπτωμάτων με το άγχος ή την κούραση Μερική ύφεση κατά τη διάρκεια του ύπνου (τυπικό εύρημα σε δυστονίες) Δυστονία Άκρων Πρόκειται για παθολογικές, ακούσιες, επαναλαμβανόμενες ή παρατεταμένες συσπάσεις μυών που αφορούν τα άνω ή κάτω άκρα, με αποτέλεσμα: αφύσικες στάσεις, συστροφές, επαναλαμβανόμενες κινήσεις στα χέρια ή στα πόδια. Μπορεί να εμφανιστεί είτε μεμονωμένα (εστιακή), είτε να αποτελεί τμήμα γενικευμένης δυστονίας. Κύρια συμπτώματα Ακούσιες συσπάσεις δακτύλων, καρπού, πήχη Περίεργες θέσεις των δακτύλων Δυσκολία στη λεπτή κινητικότητα Πόνος ή αίσθημα κράμπας Ακούσιες συσπάσεις ποδιού ή δακτύλων Συστροφή ποδιού προς τα μέσα Σύρσιμο ποδιού, πτώση του πέλματος κατά τη βάδιση Δυσκολία στη διατήρηση ισορροπίας Επιδείνωση με την κόπωση και το στρες Γενικευμένη Δυστονία Η γενικευμένη δυστονία χαρακτηρίζεται από την παρουσία δυστονικών κινήσεων ή στάσεων που αφορούν τουλάχιστον τον κορμό και δύο ή περισσότερα άκρα. Δηλαδή, η δυστονία δεν μένει τοπική (π.χ. μόνο στον λαιμό ή μόνο στα χέρια), αλλά επηρεάζει ένα μεγάλο μέρος του σώματος, συχνά προκαλώντας σοβαρή αναπηρία. Δυστονία Κατόπτρου Η δυστονία κατόπτρου περιγράφει την εμφάνιση δυστονικών κινήσεων στο πάσχον άκρο, όταν εκτελείται μία συγκεκριμένη κίνηση με το αντίθετο υγιές άκρο. Δηλαδή: όταν χρησιμοποιούμε το «υγιές» χέρι, παρατηρούνται ακούσιες δυστονικές συσπάσεις στο πάσχον χέρι, ακόμα κι αν αυτό δεν κινείται ενεργά. Ονομάστηκε δυστονία κατόπτρου γιατί το προσβεβλημένο άκρο «αντιγράφει» την κίνηση του υγιούς, με παθολογικό όμως τρόπο. Αφορά κυρίως εστιακές δυστονίες άνω άκρων. Χαρακτηριστικά συμπτώματα: Η δυστονία εμφανίζεται παθητικά όταν το υγιές μέλος κάνει μια ενέργεια (π.χ. γράφουμε με το δεξί και το αριστερό χέρι κάνει ακούσιες κινήσεις). Μπορεί να προκαλεί παράλληλες δυστονικές στάσεις ή συσπάσεις Μπορεί να επιδεινώνει τη δυσλειτουργία στην καθημερινή ζωή, γιατί η χρήση του υγιούς μέλους ενεργοποιεί συμπτώματα στο πάσχον. Δεν είναι πλήρως κατανοητός ο μηχανισμός, αλλά φαίνεται να σχετίζεται με διαταραχή της διασταυρούμενης κινητικής αναστολής (crossed motor inhibition) στα δίκτυα του φλοιού και των βασικών γαγγλίων Επιπολασμός των δυστονιών στον γενικό πληθυσμό Ο επιπολασμός ποικίλλει σημαντικά ανάλογα με: τον τύπο (εστιακή, γενικευμένη, δευτεροπαθής) την ηλικιακή ομάδα τη γεωγραφική κατανομή τα διαγνωστικά κριτήρια που χρησιμοποιούνται Συνολικά, οι περισσότερες επιδημιολογικές μελέτες συμφωνούν ότι: Η συνολική επίπτωση των πρωτοπαθών δυστονιών (εστιακών & γενικευμένων) εκτιμάται περίπου σε 15–30 περιπτώσεις ανά 100.000 πληθυσμού. Οι Εστιακές δυστονίες με εμφάνιση 10–50 ανά 100.000 άτομα είναι η πιο συχνή μορφή δυστονίας με υψηλότερη επίπτωση στις γυναίκες (περίπου 2:1) και μέση ηλικία έναρξης 40–60 έτη. Η γενικευμένη δυστονία είναι σπάνια, αλλά προκαλεί πολύ σοβαρή αναπηρία. Αντιμετώπιση Δυστονιών με Αλλαντική τοξίνη Η αλλαντική τοξίνη (Botox-Dysport Botulinum toxin τύπου Α), αποτελεί σήμερα πρώτης γραμμής θεραπεία για πολλές μορφές δυστονίας. Σε ποιες δυστονίες χρησιμοποιείται: Οι Εστιακές δυστονίες είναι η κύρια ένδειξη, όπως: βλεφαρόσπασμος (εξαιρετικά καλά αποτελέσματα) τραχηλική δυστονία σπασμός γραφέων στοματογναθική δυστονία φαρυγγολαρυγγική δυστονία Τμηματικές δυστονίες σε συνδυασμό μυών Πολυάριθμες μελέτες και μετα-αναλύσεις έχουν τεκμηριώσει ότι η αλλαντική τοξίνη: μειώνει τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων βελτιώνει τη λειτουργικότητα μειώνει τον πόνο βελτιώνει την ποιότητα ζωής Η δράση του ξεκινά σε 3–7 ημέρες μετά την ένεση και διαρκεί 3–6 μήνες, οπότε απαιτούνται επαναληπτικές ενέσεις. Η American Academy of Neurology (AAN) καθώς και η European Federation of Neurological Societies (EFNS) την κατατάσσουν ως θεραπεία πρώτης επιλογής για: βλεφαρόσπασμο τραχηλική δυστονία σπασμωδική δυσφωνία σπασμό γραφέων Διαβάστε αναλυτικά για την θεραπεία των Δυστονιών, με Αλλαντική τοξίνη Botox - Dysport Κάντε κλικ εδώ Φαρμακευτικές αγωγές για την αντιμετώπιση των Δυστονιών Η American Academy of Neurology (AAN) και η European Federation of Neurological Societies (EFNS) συστήνουν την εξατομικευμένη χορήγηση φαρμάκων από νευρολόγους με μεγάλη εμπειρία στις κινητικές διαταραχές. Αναλυτικά οι φαρμακευτικές αγωγές που έχουν θεραπευτική θέση υπό προϋποθέσεις: Αντιχολινεργικά Αναστέλλουν τη δράση της ακετυλοχολίνης στο ραβδωτό σώμα → μειώνουν τη μυϊκή υπερκινησία κυρίως σε νεαρά άτομα με γενικευμένη δυστονία. Βακλοφαίνη Μειώνει τον μυϊκό τόνο, χρήσιμη σε κορμική ή γενικευμένη δυστονία. Βενζοδιαζεπίνες Ενισχύουν τη GABA-εργική αναστολή → καταστέλλουν τις δυστονικές εκφορτίσεις, προτείνονται συχνά συνδυαστικά με αντιχολινεργικά. Λεβοντόπα Χαρακτηριστική θεραπεία σε σπάνιες μορφές. Τετραβεναζίνη Αναστολέας VMAT2 → μειώνει την ντοπαμινεργική υπερδραστηριότητα, κυρίως σε δευτεροπαθείς δυστονίες με χορεία. Άλλα φάρμακα (λιγότερο συχνά) Ζονισαμίδη (zonisamide) → σε ορισμένα περιστατικά Γκαμπαπεντίνη (gabapentin) → αναφορές για συμπτωματική ανακούφιση Χειρουργική Θεραπεία των Δυστονιών Εφαρμόζεται σε δυστονίες ανθεκτικές στην αγωγή με φάρμακα και αλλαντική τοξίνη ή εκτεταμένες δυστονίες όπου δεν επαρκεί η έγχυση της τοξίνης. Πρόκειται για την τεχνική της Εν τω Βάθει εγκεφαλικής Διέγερσης (DBS), δηλαδή την τοποθέτηση 2 λεπτών ηλεκτροδίων στην περιοχή του εγκέφαλου η οποία δυσλειτουργεί στην περίπτωση των δυστονιών (περιοχή που βρίσκονται τα «βασικά γάγγλια») και την εφαρμογή μίας συνεχούς ηλεκτρικής διέγερσης μέσω αυτών των ηλεκτροδίων. Συμπερασματικά Οι δυστονίες είναι χρόνιες νευρολογικές διαταραχές που μπορούν να προκαλέσουν σημαντικούς περιορισμούς στις κινήσεις και τη λειτουργικότητα, επηρεάζοντας την καθημερινότητά των ασθενών. Ωστόσο σήμερα, διαθέτουμε αποτελεσματικές θεραπείες που μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά τα συμπτώματα. Οι ενέσεις αλλαντικής τοξίνης (Botox – Dysport) έχουν αλλάξει ριζικά τη ζωή πολλών ασθενών, προσφέροντας σημαντική μείωση των δυστονικών συσπάσεων, ιδιαίτερα στις εστιακές δυστονίες. Επιπλέον, σε περιπτώσεις γενικευμένης δυστονίας, υπάρχουν συνδυαστικές αγωγές με εξαιρετικά αποτελέσματα. Ιδιοπαθής δυστονία Τι είναι η ιδιοπαθής δυστονία Η ιδιοπαθής δυστονία ανήκει στις πρωτοπαθείς κινητικές διαταραχές και χαρακτηρίζεται από ακούσιες, επαναλαμβανόμενες ή παρατεταμένες μυϊκές συσπάσεις, οι οποίες οδηγούν σε στρεπτικές κινήσεις και παθολογικές στάσεις του σώματος. Το βασικό χαρακτηριστικό της είναι ότι η διαταραχή δεν οφείλεται σε πρόβλημα των μυών ή των περιφερικών νεύρων, αλλά σε δυσλειτουργία του τρόπου με τον οποίο ο εγκέφαλος οργανώνει και ρυθμίζει την κίνηση. Ο όρος «ιδιοπαθή Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 17 Απρ διαβάστηκε 4 λεπτά ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Όταν το χέρι κινείται χωρίς τη θέλησή μας ! Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) Τι είναι το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός Το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) αποτελεί μια σπάνια νευρολογική διαταραχή, κατά την οποία ένα από τα δύο άνω άκρα φαίνεται να εκτελεί κινήσεις χωρίς τη συνειδητή πρόθεση του ατόμου. Ο ασθενής δεν χάνει την ικανότητα κίνησης του χεριού· αντίθετα, το χέρι μπορεί να πραγματοποιεί πολύπλοκες, οργανωμένες κινήσεις, οι οποίες όμως δεν συμφωνούν με την επιθυμία του. Πολλοί ασθενείς περιγράφουν την εμπειρία σαν το χέρι να Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 4 λεπτά Παρουσία του Καθηγητή Νευρολογίας και Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών Νοσημάτων της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (ΕΚΠΑ), κ. Στυλιανού Γκατζώνη, στο 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας Το 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 4 έως και τις 7 Ιουνίου 2026 στο ξενοδοχείο Elite στην Καλαμάτα, αποτέλεσε έναν σημαντικό θεσμό επιστημονικού διαλόγου και ανταλλαγής γνώσης στον διαρκώς εξελισσόμενο τομέα της νευρολογίας. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου παρουσιάστηκαν και αναλύθηκαν σύγχρονοι διαγνωστικοί και θεραπευτικοί αλγόριθμοι με άμεση κλινική εφαρμογή σε μείζονα νευρολογικά νοσήματα, αναδεικνύοντας τις νεότερες εξελίξεις στη δι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 1 λεπτά Οι Αναστολείς BTK (Bruton’s Tyrosine Kinase), μία υποσχόμενη θεραπεία κατά της Σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton - BTK inhibitors αποτελούν μία από τις πιο συζητημένες εξελίξεις στη θεραπεία της Σκλήρυνσης κατά πλάκας, όχι επειδή προσφέρουν άμεση επαναμυελίνωση, αλλά επειδή στοχεύουν έναν πυρήνα της παθοφυσιολογίας που μέχρι πρόσφατα ήταν σχετικά «απρόσιτος»: τη χρόνια, ενδοεγκεφαλική φλεγμονή. Σε αντίθεση με τις κλασικές ανοσοτροποποιητικές θεραπείες που δρουν κυρίως στην περιφέρεια, οι BTK inhibitors έχουν τη δυνατότητα να διαπερνού Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 4 Μαΐ διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων. βοτοχ

Βιβλία | Νευρολόγος Γκατζώνης | ειδικός στην επιληψία | Ιατρός Κεφαλαλγίας και Ημικρανίας | Ιατρός επιληψίας | ΓΚΑΤΖΩΝΗΣ | Νευρολόγος | Ιατρός για την επιληψία | Νευρολόγος για Ημικρανίας, Νευρολόγος Αθήνα | Γκατζώνης Νευρολόγος, νευρολογος, nevrologos, Επιληψία, Ημικρανία, γιατρος για πονοκεφαλο, γιατρος για ημικρανια, Κεφαλαλγία, παρκινσον, αλτσχαιμερ, πονοκέφαλος, Νευρολόγος για Ημικρανία, botox για ημικρανία, botox πονοκεφαλος Βιβλία Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος Η Νευροψυχολογία της Επιληψίας Ένα βιβλίο για την νευροψυχολογία της επιληψίας. Ίσως το μοναδικό μέσα στην τελευταία δεκαετία παγκοσμίως. Νευροψυχολογία είναι η επιστήμη που στοχεύει στο να κατανοήσει πως η δομή και η λειτουργία του εγκεφάλου σχετίζονται με τους μηχανισμούς της ανθρώπινης σκέψης και της συμπεριφοράς. Ασχολούμενος επί 30 και πλέον χρόνια με την επιληψία από την θέση του Πανεπιστημιακού ιατρού και ως υπεύθυνος του μοναδικού Προγράμματος χειρουργικής θεραπείας της επιληψίας σε Δημόσιο Νοσοκομείο επί 20 και πλέον έτη επιχειρούμε, με τον εξαίρετο συνεργάτη μου και υπεύθυνο του τμήματος Νευροψυχολογίας Κο Παναγιώτη Πατρικέλη, μια προσπάθεια να θίξουμε το πολύπλοκο αυτό θέμα σαν ένα παράθυρο για την διερεύνηση του εγκεφάλου. Ένα εξαιρετικό βιβλίο για τις στοιχειώδεις αρχές της Επιληψίας, με παγκόσμια και επιτυχημένη κυκλοφορία, δίδεται και στα Ελληνικά για ένα ευρύ κοινό ειδικών αλλά και μη ειδικών. Ένα σύντομο πόνημα για την σημασία της τέχνης στην ιατρική. Αφορμή (και όχι μόνο) ένας πίνακας του Ρέμπραντ. Η σημασία ενός έργου και τι σηματοδοτεί. Πως η τέχνη επηρεάζει την ιατρική. Π.Πατρικέλη, Σ.Γκατζώνη Εκδόσεις ΒΗΤΑ Αθήνα 2017 La neuropsicologia dell’ Epilepsia Υπό P.Patrikelis, Giulianna Lucci, S.Gatzonis Εκδόσεις Franco Angeli Edizioni 2018 Το βιβλίο μας «Η νευροψυχολογία της Επιληψίας» μετά την επιτυχημένη κυκλοφορία του στην Ελλάδα, αποδόθηκε και στα Ιταλικά αποτελώντας και για ορισμένα Πανεπιστήμια σύγγραμμα αναφοράς. 100 ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΛΗΨΙΑ Α' Επιμέλεια έκδοσης του βιβλίου Εκδόσεις ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ Αθήνα 1988 Πρόκειται για την απόδοση στα Ελληνικά του βιβλίου «Epilepsy, 100 Elementary Principles» W.H.Theodore-R.J.Porter, Saunders 1995. Το πρωτότυπο αποτελείται από 211 μονόστηλες σελίδες. Epilepsy and Movement disorders A.Aλεξούδη, Σ.Γκατζώνη Εκδόσεις ΒΗΤΑ Αθήνα 2021 Οι κινητικές διαταραχές και η επιληψία είναι δύο διαφορετικές ομάδες παθήσεων. Ωστόσο, αυτές οι οντότητες εμφανίζουν συχνά δυσδιάκριτα όρια, κοινά χαρακτηριστικά στην κλινική τους εμφάνιση, μιμούνται η μία την άλλη και είναι συχνά τόσο η δυσκολία στην διαφορική τους διάγνωση, όσο και τα διαγνωστικά λάθη. Ενα σύντομο εγχειρίδιο για ειδικούς που εξετάζει τον κοινό τόπο δύο μεγάλων κατηγοριών νοσημάτων της νευρολογίας, που αφορούν τις Επιληψίες και τις Κινητικές Διαταραχές. Ο θεραπευτής και η τέχνη Σκέψες πάνω σε έναν πίνακα του Ρέμπραντ Εκδόσεις Γαβριηλίδη Αθήνα 2018 Σκοπός του βιβλίου είναι μια ελάχιστη, ατελής και προφανώς εξατομικευμένη προσπάθεια του συγγραφέα να ειδωθεί ένα συγκεκριμένο έργο μέσα από τη ματιά του χρήστη της τέχνης. Εκείνου στον οποίο απευθύνεται η τέχνη. Διαβάστε αναλυτικά Βιογραφικό - Μετεκπαίδευση Κλινικό - Εργαστηριακό Έργο Νοσοκομειακές και Πανεπιστημιακές Θέσεις Διδακτικό Έργο Ερευνητικό έργο Μέλος Επιστημονικών Εταιρειών Οργανωτικό - Διοικητικό Έργο Βραβεία - Διακρίσεις - Υποτροφίες Συμμέτοχη σε Επιστημονικές Συναντήσεις Κοινωνικό Έργο & Δράση Ερευνητικό Συγγραφικό Έργο EUROPE PMC EUROPE PMC ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Όταν το χέρι κινείται χωρίς τη θέλησή μας ! Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) Τι είναι το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός Το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) αποτελεί μια σπάνια νευρολογική διαταραχή, κατά την οποία ένα από τα δύο άνω άκρα φαίνεται να εκτελεί κινήσεις χωρίς τη συνειδητή πρόθεση του ατόμου. Ο ασθενής δεν χάνει την ικανότητα κίνησης του χεριού· αντίθετα, το χέρι μπορεί να πραγματοποιεί πολύπλοκες, οργανωμένες κινήσεις, οι οποίες όμως δεν συμφωνούν με την επιθυμία του. Πολλοί ασθενείς περιγράφουν την εμπειρία σαν το χέρι να Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 4 λεπτά Παρουσία του Καθηγητή Νευρολογίας και Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών Νοσημάτων της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (ΕΚΠΑ), κ. Στυλιανού Γκατζώνη, στο 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας Το 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 4 έως και τις 7 Ιουνίου 2026 στο ξενοδοχείο Elite στην Καλαμάτα, αποτέλεσε έναν σημαντικό θεσμό επιστημονικού διαλόγου και ανταλλαγής γνώσης στον διαρκώς εξελισσόμενο τομέα της νευρολογίας. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου παρουσιάστηκαν και αναλύθηκαν σύγχρονοι διαγνωστικοί και θεραπευτικοί αλγόριθμοι με άμεση κλινική εφαρμογή σε μείζονα νευρολογικά νοσήματα, αναδεικνύοντας τις νεότερες εξελίξεις στη δι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 1 λεπτά Οι Αναστολείς BTK (Bruton’s Tyrosine Kinase), μία υποσχόμενη θεραπεία κατά της Σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton - BTK inhibitors αποτελούν μία από τις πιο συζητημένες εξελίξεις στη θεραπεία της Σκλήρυνσης κατά πλάκας, όχι επειδή προσφέρουν άμεση επαναμυελίνωση, αλλά επειδή στοχεύουν έναν πυρήνα της παθοφυσιολογίας που μέχρι πρόσφατα ήταν σχετικά «απρόσιτος»: τη χρόνια, ενδοεγκεφαλική φλεγμονή. Σε αντίθεση με τις κλασικές ανοσοτροποποιητικές θεραπείες που δρουν κυρίως στην περιφέρεια, οι BTK inhibitors έχουν τη δυνατότητα να διαπερνού Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 4 Μαΐ διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

Η υπερτονία ορίζεται ως η παθολογική αύξηση της αντίστασης των μυών κατά την παθητική διάταση | Νευρολόγος Γκατζώνης | Νευρολόγος Αθήνα | NEVROLOGOS | επιληπτολογοσ, καλός νευρολόγος | νευρολόγος για υπερτονία Υπερτονία Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος Η υπερτονία αποτελεί θεμελιώδες σημείο της νευρολογικής σημειολογίας και συχνό εύρημα σε πληθώρα παθήσεων του κεντρικού νευρικού συστήματος. Δεν πρόκειται για αυτόνομη νόσο , αλλά για έκφραση διαταραχής της ρύθμισης του μυϊκού τόνου, η οποία φυσιολογικά εξασφαλίζει την ισορροπία μεταξύ σταθερότητας και κινητικότητας. Η διαταραχή αυτή αντικατοπτρίζει βλάβη ή δυσλειτουργία σύνθετων νευρωνικών δικτύων που περιλαμβάνουν τον εγκεφαλικό φλοιό, τα βασικά γάγγλια, την παρεγκεφαλίδα και τον νωτιαίο μυελό. Η κατανόηση της υπερτονίας απαιτεί προσέγγιση που συνδυάζει κλινική παρατήρηση, νευροφυσιολογία και παθοφυσιολογία, ενώ η σύγχρονη βιβλιογραφία αναδεικνύει ότι δεν πρόκειται για ένα ενιαίο φαινόμενο αλλά για φάσμα διαταραχών με διαφορετικούς μηχανισμούς. Τι είναι η Υπερτονία; Η υπερτονία ορίζεται ως η παθολογική αύξηση της αντίστασης των μυών κατά την παθητική διάταση. Σύμφωνα με κλασικούς ορισμούς της νευρολογίας (Lance, 1980), η σπαστικότητα – υποκατηγορία της υπερτονίας – είναι «ταχύτητα-εξαρτώμενη αύξηση του τονικού αντανακλαστικού διάτασης». Ωστόσο, νεότερες μελέτες (Pandyan et al., 2005) υποστηρίζουν ότι η υπερτονία περιλαμβάνει τόσο νευρωνικά όσο και μη νευρωνικά στοιχεία, όπως μυϊκή ίνωση και μεταβολές του συνδετικού ιστού. Συνεπώς, η υπερτονία δεν είναι απλώς αυξημένη «νευρική διέγερση», αλλά αποτέλεσμα αλληλεπίδρασης: νευρωνικής υπερδραστηριότητας μεταβολών στο μυοσκελετικό σύστημα διαταραχής αισθητικοκινητικής ολοκλήρωσης Είδη Υπερτονίας Η κλασική διάκριση σε σπαστικότητα και ακαμψία αντανακλά διαφορετικά παθοφυσιολογικά υποστρώματα. Η σπαστικότητα σχετίζεται κυρίως με βλάβες του ανώτερου κινητικού νευρώνα, όπως συμβαίνει στο Εγκεφαλικό επεισόδιο ή στη Σκλήρυνση κατά Πλάκας . Η απώλεια κατιούσας αναστολής οδηγεί σε υπεραντανακλαστικότητα και ενίσχυση του stretch reflex. Αντίθετα, η ακαμψία, χαρακτηριστική της Νόσου Parkinson , σχετίζεται με δυσλειτουργία των βασικών γαγγλίων και διαταραχή της ντοπαμινεργικής μετάδοσης. Η αντίσταση στην κίνηση είναι σταθερή και ανεξάρτητη της ταχύτητας, αντανακλώντας διαφορετική νευρωνική οργάνωση. Η δυστονία αποτελεί ξεχωριστή κατηγορία, όπου η υπερτονία εκδηλώνεται ως παθολογικά πρότυπα ενεργοποίησης μυών λόγω διαταραχής δικτύων φλοιού–βασικών γαγγλίων. Τι συμβαίνει στον ασθενή με Υπερτονία Νευροφυσιολογικά Η υπερτονία προκύπτει από διαταραχή της ισορροπίας μεταξύ διεγερτικών και ανασταλτικών εισροών στους α-κινητικούς νευρώνες. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, οι κατιούσες οδοί (ιδίως οι φλοιονωτιαίες και δικτυονωτιαίες) ασκούν ανασταλτικό έλεγχο στα νωτιαία αντανακλαστικά. Σε βλάβες αυτών των οδών: μειώνεται η GABAεργική αναστολή αυξάνεται η δραστηριότητα των Ia προσαγωγών ινών ενισχύεται η σύναψη στο πρόσθιο κέρας του νωτιαίου μυελού Μελέτες με ηλεκτροφυσιολογία (Pierrot-Deseilligny & Burke, 2012) δείχνουν ότι η υπερτονία συνοδεύεται από αυξημένη διεγερσιμότητα των κινητικών μονάδων και μειωμένη presynaptic inhibition. Παράλληλα, η σύγχρονη απεικόνιση (fMRI, DTI) έχει αναδείξει αναδιοργάνωση των κινητικών δικτύων, επιβεβαιώνοντας ότι η υπερτονία αποτελεί δυναμικό φαινόμενο νευροπλαστικότητας . Κλινικά Σε επίπεδο ασθενούς, η υπερτονία δεν εκδηλώνεται απλώς ως «σκληροί μύες». Πρόκειται για πολυπαραγοντικό σύνδρομο που επηρεάζει τη λειτουργικότητα: Οι ασθενείς βιώνουν δυσκαμψία, δυσκολία στην έναρξη και εκτέλεση κινήσεων, μειωμένη επιδεξιότητα και εύρος κίνησης . Η βάδιση γίνεται ασταθής και ενεργειακά δαπανηρή. Συχνά συνυπάρχουν επώδυνοι σπασμοί, ιδιαίτερα τη νύχτα. Με την πάροδο του χρόνου, αναπτύσσονται δευτερογενείς επιπλοκές όπως συγκάμψεις, παραμορφώσεις και μυϊκή βράχυνση, οι οποίες επιδεινώνουν περαιτέρω την κινητική αναπηρία (Dietz & Sinkjaer, 2007). Παθοφυσιολογία της Υπερτονίας – Τι πάει στραβά Η παθοφυσιολογία της υπερτονίας είναι πολυεπίπεδη. Στον πυρήνα της βρίσκεται η απώλεια του «κατιόντος ελέγχου» από τον εγκέφαλο προς τον νωτιαίο μυελό. Αυτό οδηγεί σε: αποδέσμευση αρχέγονων αντανακλαστικών υπεραντανακλαστικότητα αύξηση του μυϊκού τόνου Ωστόσο, νεότερα δεδομένα δείχνουν ότι εξίσου σημαντικές είναι οι μηχανικές αλλαγές στους μύες: αυξημένο κολλαγόνο, μειωμένη ελαστικότητα και αλλαγές στη μυϊκή αρχιτεκτονική (Lieber et al., 2004). Έτσι, η υπερτονία δεν είναι μόνο «νευρολογικό» αλλά και «μυοσκελετικό» πρόβλημα. Συχνότερα Αίτια Η υπερτονία εμφανίζεται σε ένα ευρύ φάσμα παθήσεων, με κυριότερες: Το Εγκεφαλικό επεισόδιο αποτελεί την πιο συχνή αιτία σπαστικότητας στους ενήλικες. Η βλάβη του φλοιού ή της έσω κάψας οδηγεί σε αποδιοργάνωση των κινητικών οδών. Μελέτες της European Stroke Organisation αναφέρουν ότι σημαντικό ποσοστό ασθενών αναπτύσσει χρόνια σπαστικότητα μέσα στους πρώτους μήνες. Η Σκλήρυνση κατά Πλάκας χαρακτηρίζεται από απομυελίνωση, η οποία διαταράσσει την αγωγή των νευρικών ώσεων και οδηγεί σε ασυντόνιστη ενεργοποίηση μυών. Οι κακώσεις νωτιαίου μυελού προκαλούν αποσύνδεση εγκεφάλου–περιφέρειας, με αποτέλεσμα έντονη υπεραντανακλαστικότητα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η υπερτονία μπορεί να είναι ιδιαίτερα σοβαρή και ανθεκτική. Στη Νόσος Parkinson , η υπερτονία εμφανίζεται ως ακαμψία λόγω διαταραχής της ντοπαμινεργικής ισορροπίας στα βασικά γάγγλια. Επιδημιολογία Η επιδημιολογία της υπερτονίας εξαρτάται από την υποκείμενη αιτία. Μεγάλες πληθυσμιακές μελέτες δείχνουν ότι: Μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο , περίπου 30% των ασθενών εμφανίζουν σπαστικότητα εντός του πρώτου έτους (Watkins et al., 2002). Στη σκλήρυνση κατά πλάκας , το ποσοστό μπορεί να υπερβαίνει το 60–80% (Rizzo et al., National MS Society). Σε κακώσεις νωτιαίου μυελού , η υπερτονία εμφανίζεται στην πλειονότητα των ασθενών. Δεν υπάρχει σαφής διαφοροποίηση ως προς το φύλο, ενώ η ηλικία σχετίζεται κυρίως μέσω της επίπτωσης των αιτιολογικών νοσημάτων. Κληρονομική προδιάθεση Η υπερτονία ως σύμπτωμα δεν έχει αυτόνομη κληρονομικότητα. Ωστόσο, η γενετική συμβολή είναι σημαντική σε συγκεκριμένα σύνδρομα, όπως οι κληρονομικές δυστονίες και ορισμένες νευροεκφυλιστικές νόσοι. Η σύγχρονη γενετική έρευνα έχει αναδείξει μεταλλάξεις που επηρεάζουν νευροδιαβιβαστικά συστήματα και κινητικά δίκτυα, αυξάνοντας την πιθανότητα εμφάνισης υπερτονίας (π.χ. DYT1 δυστονία). Διάγνωση Η διάγνωση της υπερτονίας βασίζεται πρωτίστως στην κλινική εξέταση. Ο νευρολόγος αξιολογεί τον μυϊκό τόνο μέσω παθητικών κινήσεων και χρησιμοποιεί κλίμακες όπως η Modified Ashworth Scale. Η απεικόνιση (MRI) είναι καθοριστική για τον εντοπισμό της υποκείμενης βλάβης, είτε πρόκειται για αγγειακή, απομυελινωτική ή νεοπλασματική αιτία. Σε επιλεγμένες περιπτώσεις, εργαστηριακές και γενετικές εξετάσεις συμβάλλουν στη διαφορική διάγνωση, ιδιαίτερα σε νεαρούς ασθενείς ή σε άτυπα κλινικά σύνδρομα. Αντιμετώπιση της Υπερτονίας Η φαρμακευτική αντιμετώπιση της υπερτονίας αποτελεί έναν από τους βασικούς άξονες θεραπείας, ιδιαίτερα όταν η αυξημένη μυϊκή τάση προκαλεί πόνο, λειτουργική αναπηρία ή δυσκολία στην αποκατάσταση. Η επιλογή του κατάλληλου φαρμάκου δεν είναι ενιαία, αλλά εξατομικεύεται με βάση την αιτία (π.χ. Εγκεφαλικό επεισόδιο, Σκλήρυνση κατά Πλάκας), τη βαρύτητα, την κατανομή (εστιακή ή γενικευμένη υπερτονία) και το προφίλ του ασθενούς. Η σύγχρονη θεραπευτική στρατηγική διακρίνει τα φάρμακα σε κεντρικώς δρώντα μυοχαλαρωτικά, περιφερικώς δρώντες παράγοντες και στοχευμένες τοπικές θεραπείες. Κεντρικώς δρώντα μυοχαλαρωτικά Baclofen Η βακλοφαίνη αποτελεί το πλέον ευρέως χρησιμοποιούμενο φάρμακο για τη σπαστικότητα. Δρα ως αγωνιστής των GABA-B υποδοχέων στο νωτιαίο μυελό, ενισχύοντας την ανασταλτική νευροδιαβίβαση και μειώνοντας τη διεγερσιμότητα των α-κινητικών νευρώνων. Tizanidine Η τιζανιδίνη είναι επίσης βασικός παράγοντας στη διαχείριση της σπαστικότητας. Αγωνίζεται τους α2-αδρενεργικούς υποδοχείς, μειώνοντας την απελευθέρωση διεγερτικών νευροδιαβιβαστών στο νωτιαίο μυελό. Diazepam Ανήκει στις βενζοδιαζεπίνες και χρησιμοποιείται κυρίως σε οξείες καταστάσεις. Ενισχύει τη δράση του GABA-A υποδοχέα, αυξάνοντας τη νευρωνική αναστολή. Dantrolene Σε αντίθεση με τα προηγούμενα, δρα περιφερικά. Αναστέλλει την απελευθέρωση ασβεστίου από το σαρκοπλασματικό δίκτυο, μειώνοντας τη μυϊκή σύσπαση. Νεότερες και συμπληρωματικές φαρμακευτικές επιλογές Gabapentin και Pregabalin Αν και δεν είναι κλασικά μυοχαλαρωτικά, χρησιμοποιούνται επικουρικά. Μειώνουν τη νευρωνική διεγερσιμότητα μέσω διαύλων ασβεστίου. Ιδιαίτερα χρήσιμα όταν συνυπάρχει νευροπαθητικός πόνος. Clonazepam Χρησιμοποιείται σε ειδικές περιπτώσεις, ιδιαίτερα σε δυστονία. Τοπική φαρμακοθεραπεία Βοτουλινική τοξίνη τύπου A (Botox) Αποτελεί θεραπεία εκλογής για εστιακή υπερτονία. Η βοτουλινική τοξίνη τύπου A έχει καθιερωθεί ως θεραπεία πρώτης γραμμής για εστιακή σπαστικότητα. Δρα αναστέλλοντας την απελευθέρωση ακετυλοχολίνης στη νευρομυϊκή σύναψη. Τυχαιοποιημένες μελέτες και οδηγίες της American Academy of Neurology επιβεβαιώνουν τη σημαντική μείωση του μυϊκού τόνου και τη βελτίωση της λειτουργικότητας, ιδιαίτερα όταν συνδυάζεται με αποκατάσταση. Μηχανισμός δράσης: Αναστέλλει την απελευθέρωση ακετυλοχολίνης στη νευρομυϊκή σύναψη, προκαλώντας παροδική χημική απονεύρωση. Κλινικά δεδομένα: Ισχυρή τεκμηρίωση από κατευθυντήριες οδηγίες της American Academy of Neurology και της European Academy of Neurology. Πλεονεκτήματα: Στοχευμένη δράση Ελάχιστες συστηματικές παρενέργειες Βελτίωση λειτουργικότητας Διάρκεια δράσης: 3–4 μήνες, με επαναληπτικές ενέσεις. Συνδυαστική θεραπεία και εξατομίκευση Στην κλινική πράξη, η μονοθεραπεία είναι συχνά ανεπαρκής. Οι περισσότεροι ασθενείς ωφελούνται από συνδυασμό: φαρμακευτικής αγωγής φυσικοθεραπείας τοπικών παρεμβάσεων Η επιλογή εξαρτάται από: την εντόπιση της υπερτονίας τη λειτουργική επίπτωση τις συνοσηρότητες Τι δείχνει η σύγχρονη βιβλιογραφία Μελέτες από οργανισμούς όπως η American Academy of Neurology, η European Stroke Organisation και το National Institute for Health and Care Excellence (NICE) καταλήγουν ότι: Η βακλοφαίνη και η τιζανιδίνη αποτελούν πρώτης γραμμής θεραπείες Η βοτουλινική τοξίνη είναι ανώτερη για εστιακή σπαστικότητα Η ενδορραχιαία βακλοφαίνη ενδείκνυται σε σοβαρές, ανθεκτικές περιπτώσεις Η συνδυαστική προσέγγιση είναι πιο αποτελεσματική από τη μονοθεραπεία Συμπέρασμα Η φαρμακολογική αντιμετώπιση της υπερτονίας δεν είναι απλή καταστολή του μυϊκού τόνου, αλλά στοχευμένη παρέμβαση σε πολύπλοκους νευροφυσιολογικούς μηχανισμούς. Η σωστή επιλογή φαρμάκου, η προσαρμογή της δόσης και ο συνδυασμός με μη φαρμακευτικές θεραπείες αποτελούν το κλειδί για τη βέλτιστη λειτουργική αποκατάσταση του ασθενούς. Οι νεότερες μελέτες αλλάζουν την κατανόηση της υπερτονίας: Δεν αρκεί η μείωση του μυϊκού τόνου Σημασία έχει η επίδραση στη λειτουργικότητα και τη νευροπλαστικότητα Η βοτουλινική τοξίνη αποκτά πιο «στρατηγικό» ρόλο Η βακλοφαίνη χρησιμοποιείται πιο προσεκτικά Η ενδορραχιαία θεραπεία αναβαθμίζεται Το μέλλον της θεραπείας δεν είναι απλώς «μυοχαλάρωση», αλλά η στοχευμένη επαναρύθμιση του κινητικού συστήματος Συμπερασματικά Η υπερτονία αποτελεί ένα πολυπαραγοντικό φαινόμενο που αντανακλά βαθύτερες διαταραχές του κινητικού ελέγχου. Η σύγχρονη κατανόηση αναδεικνύει τη σημασία τόσο των νευρωνικών όσο και των περιφερικών μηχανισμών. Η ολοκληρωμένη προσέγγιση, βασισμένη σε τεκμηριωμένη ιατρική και διεπιστημονική συνεργασία, είναι απαραίτητη για τη βέλτιστη διαχείριση των ασθενών και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Όταν το χέρι κινείται χωρίς τη θέλησή μας ! Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) Τι είναι το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός Το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) αποτελεί μια σπάνια νευρολογική διαταραχή, κατά την οποία ένα από τα δύο άνω άκρα φαίνεται να εκτελεί κινήσεις χωρίς τη συνειδητή πρόθεση του ατόμου. Ο ασθενής δεν χάνει την ικανότητα κίνησης του χεριού· αντίθετα, το χέρι μπορεί να πραγματοποιεί πολύπλοκες, οργανωμένες κινήσεις, οι οποίες όμως δεν συμφωνούν με την επιθυμία του. Πολλοί ασθενείς περιγράφουν την εμπειρία σαν το χέρι να Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 4 λεπτά Παρουσία του Καθηγητή Νευρολογίας και Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών Νοσημάτων της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (ΕΚΠΑ), κ. Στυλιανού Γκατζώνη, στο 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας Το 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 4 έως και τις 7 Ιουνίου 2026 στο ξενοδοχείο Elite στην Καλαμάτα, αποτέλεσε έναν σημαντικό θεσμό επιστημονικού διαλόγου και ανταλλαγής γνώσης στον διαρκώς εξελισσόμενο τομέα της νευρολογίας. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου παρουσιάστηκαν και αναλύθηκαν σύγχρονοι διαγνωστικοί και θεραπευτικοί αλγόριθμοι με άμεση κλινική εφαρμογή σε μείζονα νευρολογικά νοσήματα, αναδεικνύοντας τις νεότερες εξελίξεις στη δι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 1 λεπτά Οι Αναστολείς BTK (Bruton’s Tyrosine Kinase), μία υποσχόμενη θεραπεία κατά της Σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton - BTK inhibitors αποτελούν μία από τις πιο συζητημένες εξελίξεις στη θεραπεία της Σκλήρυνσης κατά πλάκας, όχι επειδή προσφέρουν άμεση επαναμυελίνωση, αλλά επειδή στοχεύουν έναν πυρήνα της παθοφυσιολογίας που μέχρι πρόσφατα ήταν σχετικά «απρόσιτος»: τη χρόνια, ενδοεγκεφαλική φλεγμονή. Σε αντίθεση με τις κλασικές ανοσοτροποποιητικές θεραπείες που δρουν κυρίως στην περιφέρεια, οι BTK inhibitors έχουν τη δυνατότητα να διαπερνού Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 4 Μαΐ διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

Νευρολόγος Γκατζώνης | Καθηγητής Νευρολογίας και Χειρουργικής θερπαπείας Νευρολογικών Νοσημάτων, Ιατρική Σχολή Αθηνών, ΕΚΠΑ, Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» | Καλυτεροι νευρολογοι αθηνα, καθηγητες νευρολογοι αθηνα, νευρολογος καθηγητης πανεπιστημιου αθηνων, νευρολογος καθηγητης πανεπιστημιου αθηνων, κορυφαιος νευρολογος σκληρυνση κατα πλακας, καλυτερος γιατρος για σκληρυνση κατα πλακας Κλινικό - Εργαστηριακό Έργο Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος Εκπρόσωπος του Κλάδου Επιληψίας της Ελληνικής Νευρολογικής Εταιρείας MAI 1983 - ΟΚΤ 1983: Ιατρός της Νευρολογικής και Ψυχιατρικής Κλινικής του Μαρκομιχελάκειου Θεραπευτηρίου στον Πειραιά. ΟΚΤ 1983 - ΔΕΚ 1984: Στρατιωτική θητεία ως ιατρός στρατιωτικών μονάδων στο στρατό ξηράς (Τμήμα της θητείας). ΔΕΚ 1984 - ΑΥΓ 1985: Αγροτικός ιατρός Ερεικούσσας Κερκύρας (κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής θητείας). ΟΚΤ 1985 - ΣΕΠ 1987: Αγροτικός ιατρός Μεσαγρού Αίγινας. ΝΟΕ 1987 - ΜΑΙ 1988: Εξάμηνη ειδίκευση στην Παθολογία, 7ο Θεραπευτήριο ΙΚΑ, Αθήνα. ΣΕΠ 1988 - ΜΑΡ 1989: Εξάμηνη ειδίκευση στη Ψυχιατρική, Δρομοκαΐτειο Θεραπευτήριο, Αθήνα. ΟΚΤ 1989 - ΟΚΤ 1992: Ειδίκευση στη Νευρολογία, Αιγινήτειο Νοσοκομείο, Αθήνα. ΔΕΚ 1992 - ΟΚΤ 1996: Άμισθος επιστημονικός συνεργάτης Νευρολογικής Κλινικής ΕΚΠΑ, Αιγινήτειο Νοσοκομείο. ΟΚΤ 1993 - ΟΚΤ 1996: Υπεύθυνος Τμήματος Νευροφυσιολογίας Διαγνωστικού Κέντρου Ιπποκράτης, Βαρβάκη 21, Αθήνα. ΜΑΙ 1994 - ΔΕΚ 1997: Νευρολόγος, Ελεγκτής Ιατρός και υπεύθυνος Εργαστηρίου Ηλεκτροεγκεφαλογραφίας Διεύθυνσης Ασφάλισης Προσωπικού ΔΕΗ. ΜΑΙ 1995 - ΠΑΡΟΝ: Σύμβουλος Νευρολόγος Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου. ΟΚΤ 1995 - ΠΑΡΟΝ: Σύμβουλος Νευρολόγος του Τμήματος Μεταμοσχεύσεων του Ωνάσειου Κ/Χ Κέντρου. ΟΚΤ 1996 - ΔΕΚ 2004: Έμμισθος επιστημονικός συνεργάτης Νευρολογικής Κλινικής ΕΚΠΑ, Αιγινήτειο Νοσοκομείο. ΔΕΚ 2004 - ΑΠΡ 2005: Λέκτορας Νευρολογίας Νευρολογικής Κλινικής ΕΚΠΑ, Αιγινήτειο Νοσοκομείο. OKT 2003 - ΣΕΠ 2006: Άμισθος επιστημονικός συνεργάτης Νευροχειρουργικής Κλινικής ΕΚΠΑ, Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός». ΣΕΠΤ 2006 - ΙΑΝ 2013: Επίκουρος Καθηγητής Α’ Νευροχειρουργικής Κλινικής ΕΚΠΑ μόνιμος από το 2011. ΙΑΝ 2013 – ΙΑΝ 2021 Αναπληρωτής Καθηγητής Α’ Νευροχειρουργικής Κλινικής ΕΚΠΑ, Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός». ΙΑΝ 2021- ΠΑΡΟΝ Καθηγητής Νευρολογίας και Χειρουργικής θερπαπείας Νευρολογικών Νοσημάτων, Ιατρική Σχολή Αθηνών, ΕΚΠΑ, Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός». Από το 1995 διατέλεσα μόνιμο μέλος της ομάδας μεταμοσχεύσεων του Ωνάσειου Κ/Χ Κέντρου. Τα καθήκοντα μου αφορούσας τον προμεταμοσχευτικό έλεγχο και τις αποφάσεις επιλογής, καθώς και τη αντιμετώπιση των νευρολογικών επιπλοκών και προβλημάτων των μεταμοσχευθέντων ασθενών. Από το 1995, ανέλαβα την προσπάθεια της Νευρολογικής κλινικής του Αιγινητείου Νοσοκομείου-υπό τον καθηγητή Κ.Παπαγεωργίου, στην οργάνωση της χειρουργικής θεραπείας της επιληψίας στην Ελλάδα. Για το λόγο αυτό μετεκπαιδεύτηκα σε ειδικό κέντρο στο εξωτερικό, συνοδεύοντας ασθενείς της κλινικής μας και συμμετέχοντας στο προεγχειρητικό τους έλεγχο, έως ότου έγινε δυνατόν να είμαστε σε θέση να πραγματοποιήσουμε όλο τον προεγχειρητικό έλεγχο στην Ελλάδα. Από το 2000 αρχίσαμε να εφαρμόζουμε -σε συνεργασία με την Α’ Νευροχειρουργική Κλινική του ΕΚΠΑ- τη χειρουργική θεραπεία της επιληψίας. Ήμουν από την αρχή του προγράμματος -και παραμένω ως σήμερα- ο υπεύθυνος νευρολόγος για τον προεγχειρητικό έλεγχο των ασθενών. Το 2004 εντάχθηκα στην Α’ Νευροχειρουργική Κλινική με αντικείμενο την Χειρουργική αντιμετώπιση των Νευρολογικών νοσημάτων. Η παρουσία μου από το 2006 στην Νευροχειρουργική κλινική έχει τους εξής μείζονες άξονες: Παρακολούθηση των ασθενών της Νευροχειρουργικής Κλινικής που εμφανίζουν νευρολογικά προβλήματα. Αριθμός κλινών περίπου 50 περίπου/ Περιλαμβάνει ασθενείς στην ΜΕΘ και στην ΜΑΦ. Παρακολούθηση ασθενών της ΜΑΦ και της ΜΕΘ με νευρολογικά προβλήματα. Νευροφυσιολογικές καταγραφές στην ΜΕΘ και την ΜΑΦ. Λειτουργία της Μονάδας Χειρουργικής Επιληψίας. Λειτουργία της Μονάδας Μακράς Διάρκειας Ηλεκτροεγκεφαλογραφικής Καταγραφής με καθεστώς συνεχούς εφημερίας. Συμμετοχή στην λειτουργία της Μονάδας Χειρουργικής Αντιμετώπισης Κινητικών Διαταραχών. Λειτουργία της Μονάδας Χειρουργικής Αντιμετώπισης του πόνου. Λειτουργία της Μονάδας Νευροαποκατάστασης και Χειρουργικής Θεραπείας της Σπαστικότητας. Ειδικά το κλινικό μου έργο συνοψίζεται στα κάτωθι: 1) Είμαι ο υπεύθυνος Νευρολόγος και συντονιστής της πολυκλαδικής ομάδας που διεκπεραιώνει τον προεγχειρητικό έλεγχο για την θεραπεία της Επιληψίας. Η ομάδα αποτελείται από 3 νευρολόγους, δύο νευροψυχολόγους, ψυχίατρο, απεικονιστή, τεχνικό ηλεκτροεγκεφαλογραφίας, εργοθεραπευτή και ειδικά αποσπασμένο ειδικευόμενο της Νευροχειρουργικής Κλινικής. Συχνά παρακολουθεί το πρόγραμμα και συμμετέχει ειδικευόμενος Νευρολογίας από άλλα Νοσοκομεία της Αττικής. Το συγκεκριμένο πρόγραμμα είναι το πρώτο που οργανώθηκε στην Ελλάδα, το μοναδικό σε Ακαδημαϊκό περιβάλλον, και το μοναδικό στην Ελλάδα που πληρούσε όλα τα κριτήρια του EFNS (European Federation Neurological Societies) για τα Κέντρα Χειρουργικής Θεραπείας της Επιληψίας. Η Μονάδα Χειρουργικής Επιληψίας είναι εφάμιλλη των αντίστοιχων μονάδων του εξωτερικού. διεκπεραιώνοντας ένα πλήρες πρόγραμμα για την χειρουργική αντιμετώπιση της επιληψίας με δυνατότητες επιτέλεσης και των πλέον πολύπλοκων και δύσκολων επεμβάσεων. Από το 2016 η Μονάδα επαναλειτουργεί με εντελώς νέο και υψηλής τεχνολογίας εξοπλισμό. Έχουν πραγματοποιηθεί συνολικά >400 μακράς διάρκειας βιντεο-ηλεκτροεγκε-φαλογραφικές καταγραφές σε ασθενείς με ανθεκτική στα φάρμακα επιληψία. Από αυτές οι 70 περίπου ήταν καταγραφές με χειρουργικά τοποθετούμενα ηλεκτρόδια (επισκληρίδια πλέγματα και εν τω βάθει ηλεκτρόδια). Έχουν πραγματοποιηθεί 5 επεμβάσεις εν τω βάθει εγκεφαλικής διέγερσης για επιληψία. Έχουν πραγματοποιηθεί 80 επεμβάσεις για τοποθέτηση διεγέρτη του πνευμο-νογαστρικού νεύρου. Έχουν πραγματοποιηθεί συνολικά 370 χειρουργικές επεμβάσεις για επιληψία σε 280 ασθενείς. Ιδιαίτερη τιμή και αναγνώριση για τον υπογράφοντα αλλά και την Α’Νευροχειρουργική κλινική και το ΕΚΠΑ, αποτελεί η εκτενής αναφορά στην ίδρυση και λειτουργία της Μονάδας Χειρουργικής της Επιληψίας σε άρθρο ανασκόπηση των Schijns και συν (2015), για την ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ. Επισυνάπτεται το άρθρο των: Olaf E. M. G. Schijns, Govert Hoogland, Pieter L. Kubben & Peter J. Koehler με τίτλο: “The start and development of epilepsy surgery in Europe: a historical review” που δημοσιεύθηκε στο Neurosurgical Review τον Μάιο του 2015. 2) Συμμετέχω από το 2006 στην ομάδα χειρουργικής αντιμετώπισης των κινητικών διαταραχών, ενώ ανέλαβα από το 2014 την διεκπεραίωση του προεγχειρητικού, διεγχειρητικού και μετεγχειρητικού ελέγχου της αντιμετώπισης της Νόσυ Πάρκινσον, των δυστονιών και άλλων κινητικών διαταραχών. 3) Είμαι ο υπεύθυνος νευρολόγος ενός ευρέως προγράμματος για τον προεγχειρητικό έλεγχο και την μετεγχειρητική παρακολούθηση ασθενών με σπαστικότητα που υποβάλλονται σε ενδορραχιαία έγχυση μπακλοφαίνης. Στην παρούσα φάση το πρόγραμμα έχει πάνω από 400 εμφυτευμένες συσκευές. Οι 174 ασθενείς (πάσχοντες από πολλαπλή σκλήρυνση, οικογενή σπαστική παραπάρεση, νόσο κινητικού νευρώνα, συγγενή εγκεφαλική παράλυση, κακώσεις και άλλα νευρολογικά νοσήματα) διατέλεσαν υπό την άμεση προεγχειρητική και μετεγχειρητική εποπτεία μου. 4) Είμαι ο υπεύθυνος νευρολόγος του προγράμματος εφαρμογής επεμβατικών τεχνικών για την αντιμετώπιση χρόνιου φαρμακοανθεκτικού πόνου. Αυτό περιλαμβάνει την προεγχειρητική παρακολούθηση, την επιλογή φαρμακοανθεκτικών ασθενών, την επιλογή της κατάλληλης προσπέλασης και την μετεγχειρητική παρακολούθηση των ασθενών. Συνολικά έχουν αντιμετωπισθεί 420 ασθενείς με χρόνιο πόνο και έχουν υποβληθεί σε χειρουργική αντιμετώπιση >50 υπό την εποπτεία μου. 5) Είμαι ο υπεύθυνος νευρολόγος για την κλινική παρακολούθηση των ασθενών που νοσηλεύονται στην Νευροχειρουργική Κλινική του Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός». Η κλινική νοσηλεύει κατά μέσο όρο 50-60 ασθενείς (39 κλίνες δύναμη κλινικής, κλίνες διασποράς που κυμαίνονται, ασθενείς στην ΜΕΘ, ασθενείς στη ΜΑΦ). Η πλειοψηφία των ασθενών εξετάζονται προεγχειρητικά και παρακολουθούνται μετεγχειρητικά σε πλαίσιο καθημερινής παρακολούθησης. 6) Έχω υπό την άμεση εποπτεία μου ένα ευρύ πρόγραμμα νευροαποκατάστασης σε ασθενείς με χρόνια νευρολογικά νοσήματα σε συνεργασία με φυσίατρο επιστημονικό συνεργάτη, και εμβιομηχανικό επιστημονικό συνεργάτη. Αυτό περιλαμβάνει την λειτουργία ιατρείου βάδισης και ισορροπίας και το ιατρείο έγχυσης αλλαντικής τοξίνης. Ομάδα Νευροαποκατάστασης: Αποτελούμενη από νευρολόγο, ιατρό αποκατάστασης, νευροψυχολόγο, ψυχίατρο και εμβιομηχανικό. Μέσος όρος εξεταζόμενων 30 ασθενείς μηνιαίως. 7) Έχω την ευθύνη λειτουργίας τμήματος έγχυσης αλλαντικής τοξίνης (σε συνεργασία με το πρόγραμμα νευροαποκατάστασης) το οποίο έχει διεκπεραιώσει άνω των 1200 εγχύσεων σε άνω των 200 ασθενών με νευρολογικά νοσήματα (70 ασθενείς με δυστονία, 80 με σπαστικότητα, 65 με κεφαλαλγία ή άλλο χρόνιο πόνο, 5 ασθενείς με υπεριδρωσία, 5 ασθενείς με σιελόρροια). Μέσος όρος 18 εγχύσεις μηνιαίως σε ημερήσιες νοσηλείες. 8) Είμαι από το 2016 (οπότε και ιδρύθηκε) υπεύθυνος του ιατρείου Οζώδους Σκλήρυνσης και Σπανίων Νευρολογικών Παθήσεων του Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός». Το ιατρείο είναι και Κέντρο Αναφοράς για τη Νότια Ελλάδα των ασθενών με Οζώδη Σκλήρυνση και διαθέτει βάση δεδομένων για την οζώδη σκλήρυνση. Έχουν καταγραφεί 74 ασθενείς με σπάνια νοσήματα εκ των οποίων 21 με οζώδη σκλήρυνση. Το ιατρείο συντονίζει την διεπιστημονική αντιμετώπιση των ασθενών αυτών. 9) Είμαι υπεύθυνος για την διενέργεια νευροφυσιολογικών καταγραφών όπως ΗΕΓ και μακράς διάρκειας ΗΕΓ στους ασθενείς των δύο Εντατικών Μονάδων Θεραπείας του Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός» (ΜΕΘ 1 και ΜΕΘ 2) αλλά και της ΜΑΦ (Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας) (βλέπε πιστοποιητικό καθηγητή Σ. Ζακυνθινού). Πραγματοποιούνται μηνιαίως 30-60 κατά μέσο όρο εκτιμήσεις ασθενών και άνω των 50 ωρών νευροφυσιολογικές καταγραφές, στη ΜΕΘ και τη ΜΑΦ του Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός». 10) Παραμένω σύμβουλος Νευρολόγος του Ωνάσειου Κ/Χ Κέντρου και αποκλειστικός υπεύθυνος των νευροφυσιολογικών καταγραφών του Κέντρου.. Έχουν εκτιμηθεί έως σήμερα άνω των 6000 ασθενείς (Πιστοποιητικό Επιστημονικής Επιτροπής Ωνάσειου Κ/Χ Κέντρου). 11) Είμαι υπεύθυνος του Ιατρείου Λειτουργικής Νευροχειρουργικής το οποίο διενεργείται 2 φορές την εβδομάδα παράλληλα με λειτουργία Ημερήσιας νοσηλείας. Το ιατρείο διαθέτει αυτόνομο σύστημα καταγραφής και επεξεργασίας δεδομένων ασθενών και αυτόνομο διαδικτυακό ηλεκτρονικό αρχείο για τους ασθενείς με επιληψία (βάση δεδομένων EPILDA). Στο ιατρείο έχουν εξετασθεί: >1770 ασθενείς με επιληψία >150 ασθενείς με Πολλαπλή Σκλήρυνση 300 ασθενείς με κινητικές διαταραχές >120ασθενείς με σύνδρομα άνοιας >1500 ασθενείς με άλλα νοσήματα >260 ασθενείς με χρόνιο πόνο Διαβάστε αναλυτικά Διδακτικό Έργο Συμμέτοχη σε Μεταπτυχιακά Προγράμματα Βιογραφικό - Μετεκπαίδευση Νοσοκομειακές και Πανεπιστημιακές Θέσεις Ερευνητικό έργο Βραβεία - Διακρίσεις - Υποτροφίες Μέλος Επιστημονικών Εταιρειών Οργανωτικό - Διοικητικό Έργο Συμμέτοχη σε Επιστημονικές Συναντήσεις Βιβλία Κοινωνικό Έργο & Δράση Ερευνητικό Συγγραφικό Έργο EUROPE PMC EUROPE PMC ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Όταν το χέρι κινείται χωρίς τη θέλησή μας ! Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) Τι είναι το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός Το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) αποτελεί μια σπάνια νευρολογική διαταραχή, κατά την οποία ένα από τα δύο άνω άκρα φαίνεται να εκτελεί κινήσεις χωρίς τη συνειδητή πρόθεση του ατόμου. Ο ασθενής δεν χάνει την ικανότητα κίνησης του χεριού· αντίθετα, το χέρι μπορεί να πραγματοποιεί πολύπλοκες, οργανωμένες κινήσεις, οι οποίες όμως δεν συμφωνούν με την επιθυμία του. Πολλοί ασθενείς περιγράφουν την εμπειρία σαν το χέρι να Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 4 λεπτά Παρουσία του Καθηγητή Νευρολογίας και Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών Νοσημάτων της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (ΕΚΠΑ), κ. Στυλιανού Γκατζώνη, στο 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας Το 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 4 έως και τις 7 Ιουνίου 2026 στο ξενοδοχείο Elite στην Καλαμάτα, αποτέλεσε έναν σημαντικό θεσμό επιστημονικού διαλόγου και ανταλλαγής γνώσης στον διαρκώς εξελισσόμενο τομέα της νευρολογίας. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου παρουσιάστηκαν και αναλύθηκαν σύγχρονοι διαγνωστικοί και θεραπευτικοί αλγόριθμοι με άμεση κλινική εφαρμογή σε μείζονα νευρολογικά νοσήματα, αναδεικνύοντας τις νεότερες εξελίξεις στη δι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 1 λεπτά Οι Αναστολείς BTK (Bruton’s Tyrosine Kinase), μία υποσχόμενη θεραπεία κατά της Σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton - BTK inhibitors αποτελούν μία από τις πιο συζητημένες εξελίξεις στη θεραπεία της Σκλήρυνσης κατά πλάκας, όχι επειδή προσφέρουν άμεση επαναμυελίνωση, αλλά επειδή στοχεύουν έναν πυρήνα της παθοφυσιολογίας που μέχρι πρόσφατα ήταν σχετικά «απρόσιτος»: τη χρόνια, ενδοεγκεφαλική φλεγμονή. Σε αντίθεση με τις κλασικές ανοσοτροποποιητικές θεραπείες που δρουν κυρίως στην περιφέρεια, οι BTK inhibitors έχουν τη δυνατότητα να διαπερνού Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 4 Μαΐ διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

Η σιελόρροια αποτελεί ένα νευρολογικό σύμπτωμα δυσλειτουργίας στον έλεγχο της παραγωγής ή κατάποσης του σάλιου, με συχνή παρουσία σε κινητικές και νευροεκφυλιστικές νόσους | Νευρολόγος | Νευρολόγος Αθήνα Γκατζώνης | καλός νευρολόγος αθηνα Σιελόρροια, Τύποι, Αίτια, Συμπτώματα και θεραπεία με αλλαντική τοξίνη (Botox – Dysport) Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος, Επιληπτολόγος Τι είναι η σιελόρροια Η σιελόρροια αποτελεί ένα νευρολογικό σύμπτωμα δυσλειτουργίας στον έλεγχο της παραγωγής ή κατάποσης του σάλιου, με συχνή παρουσία σε κινητικές και νευροεκφυλιστικές νόσους. Η σιελόρροια χαρακτηρίζεται από την υπερβολική παραγωγή σάλιου ή/και την ανικανότητα ελέγχου της ροής του σάλιου από το στόμα και μπορεί να οφείλεται σε νευρολογικά, ανατομικά ή φαρμακολογικά αίτια. Από νευρολογικής και ιατρικής άποψης, αποτελεί σύμπτωμα και όχι πάθηση καθαυτή. Είδη σιελόρροιας Η σιελόρροια ταξινομείται σε κατηγορίες ανάλογα με την αιτία, τον μηχανισμό εμφάνισης και την κλινική εικόνα. Παρακάτω παρουσιάζονται οι κυριότερες κατηγορίες σιελόρροιας με βάση νευρολογικά και ιατρικά κριτήρια: Προσαγωγική σιελόρροια Υπερβολική παραγωγή σιέλου από τους σιελογόνους αδένες. Αιτίες: Φάρμακα Οδοντικά ή στοματικά προβλήματα (ουλίτιδα, απόστημα) Ναυτία, εγκυμοσύνη Τοξικές καταστάσεις (π.χ. δηλητηρίαση) Νευρολογική συνάφεια: Λιγότερο συχνή σε καθαρά νευρολογικές παθήσεις. Απαγωγική σιελόρροια Φυσιολογική ή ελαφρώς αυξημένη παραγωγή σιέλου, αλλά διαταραχή στην κατάποση ή στον κινητικό έλεγχο του στόματος. Αιτίες: Νευρολογικά νοσήματα (Parkinson, ALS, εγκεφαλική παράλυση) Διαταραχές στη κινητικότητα της γλώσσας, μασητικών μυών ή φαρυγγικών μυών Δυσφαγία Είναι η πιο κοινή μορφή σιελόρροιας σε νευρολογικά πλαίσια. Οξεία σιελόρροια Απότομη έναρξη, παροδική. Αιτίες: Οξείες φλεγμονές του στόματος Τοξίνες ή φάρμακα Επιληπτική κρίση (π.χ. γενικευμένη τονικοκλονική) Χρόνια σιελόρροια Διαρκεί >3 μήνες, σταθερή ή επιδεινούμενη. Αιτίες: Νευροεκφυλιστικά νοσήματα (ALS, Parkinson) Αναπτυξιακές διαταραχές (π.χ. αυτισμός, εγκεφαλική παράλυση) Άνοια Απαιτεί μακροχρόνια παρέμβαση και συνεχή θεραπευτική παρακολούθηση. Σιελόρροια σε ηρεμία Εμφανίζεται όταν ο ασθενής είναι ήρεμος ή δεν μιλά. Συνήθης σε εγκεφαλική παράλυση ή νόσο Parkinson. Μηχανισμός: Έλλειψη αυτόματης κατάποσης σε κατάσταση ηρεμίας. Σιελόρροια κατά την ομιλία ή λήψη τροφής Εντοπίζεται όταν ο ασθενής προσπαθεί να μιλήσει ή να καταπιεί. Δείχνει διαταραχή στο νευρομυϊκό συντονισμό (γλώσσα, υπερώα, φάρυγγας). Κοινή σε νευρολογικούς ασθενείς με στοματοφαρυγγική δυσλειτουργία. Νυκτερινή σιελόρροια Σιελόρροια που εμφανίζεται κατά τον ύπνο. Συνδέεται με: Ροχαλητό / υπνική άπνοια Αναπνοή από το στόμα Ανατομικές ανωμαλίες ή φαρμακευτική υπερσιελόρροια Ψυχογενής σιελόρροια Σπανιότερη μορφή. Συνδέεται με ψυχιατρικές διαταραχές, άγχος, νεύρωση. Μπορεί να συνοδεύει ιδεοψυχαναγκαστική συμπεριφορά ή σωματοποίηση. Ποια είναι τα συμπτώματα της σιελόρροιας Τα συμπτώματα της σιελόρροιας ποικίλλουν ανάλογα με την αιτία, τη σοβαρότητα και το νευρολογικό ή μη υπόβαθρο του ασθενούς. Η σιελόρροια δεν είναι απλώς αισθητικό πρόβλημα. Μπορεί να προκαλέσει λειτουργικές, κοινωνικές και ιατρικές επιπλοκές. Αναλυτική ταξινόμηση κλινικών συμπτωμάτων σιελόρροιας: Κύριο σύμπτωμα (πρωτοπαθές) Ακούσια ροή σιέλου έξω από το στόμα Συχνά από τις γωνίες των χειλιών Εμφανίζεται σε ηρεμία ή κατά την ομιλία/μάσηση. Συνοδά στοματοπροσωπικά συμπτώματα Υγρά χείλη και υγρό πηγούνι Ερεθισμός ή μακροχρόνια δερματίτιδα γύρω από το στόμα, το πηγούνι και το λαιμό Κακοσμία στόματος (λόγω βακτηριακής υπερανάπτυξης) Συχνές λοιμώξεις του δέρματος (ιδίως σε άτομα με νευρολογικές παθήσεις) Λειτουργικά συμπτώματα Δυσκολία στην ομιλία (λόγω συγκέντρωσης σιέλου) Δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία) Αυξημένος κίνδυνος εισρόφησης σιέλου με κίνδυνο να οδηγήσει σε εισρόφηση και πνευμονία Δυσκολία στην κατανάλωση τροφής και κατάποσης ιδίως των υγρών Νευρομυϊκά συμπτώματα (ιδιαίτερα σε νευρολογικούς ασθενείς) Υποτονία ή υπερτονία μυών προσώπου/γλώσσας Μειωμένος έλεγχος χειλιών, γλώσσας ή στοματικού εδάφους Μειωμένα αντανακλαστικά κατάποσης Μείωση αισθητικότητας στο στόμα Ψυχοκοινωνικά συμπτώματα Αμηχανία και κοινωνική απομόνωση Απώλεια αυτοεκτίμησης Σχολικός/επαγγελματικός αποκλεισμός Εκφοβισμός ή αρνητική κοινωνική αντιμετώπιση, ιδιαίτερα σε παιδιά με εγκεφαλική παράλυση Νυκτερινά συμπτώματα (σε περίπτωση νυκτερινής σιελόρροιας) Βρεγμένο μαξιλάρι Ερεθισμένος λαιμός/οισοφάγος το πρωί Ενίοτε νυχτερινός βήχας ή ασθματικά φαινόμενα από μικροεισρόφηση Που οφείλεται η σιελόρροια 1. Κεντρικοί νευρολογικοί μηχανισμοί Η παραγωγή και η κατάποση του σάλιου ρυθμίζονται κυρίως από τον πυρήνα του μοναχικού δεματίου (nucleus tractus solitarius) και τον παρασυμπαθητικό έλεγχο μέσω των κρανιακών νεύρων VII (προσωπικό), IX (γλωσσοφαρυγγικό) και XII (υπογλώσσιο). Ο δικτυωτός σχηματισμός (reticular formation) στον προμήκη μυελό συντονίζει την αυτόματη και ημι-αυτόματη κατάποση. Όταν αυτοί οι νευρικοί άξονες διαταραχθούν (π.χ. από εγκεφαλικό επεισόδιο ή νευροεκφυλιστική νόσο), μπορεί να παρουσιαστεί σιελόρροια λόγω δυσφαγίας ή διαταραχής στον μυϊκό έλεγχο της γλώσσας και του προσώπου. 2. Νευρολογικά αίτια σιελόρροιας Νόσος Parkinson , μπορεί να προκαλέσει υποκινητικότητα των μυών του προσώπου και δυσκολία κατάποσης. Αμυοτροφική Πλευρική Σκλήρυνση (ALS) , μπορεί να προκαλέσει σπαστικότητα, παράλυση μυών προσώπου και φάρυγγα. Εγκεφαλική παράλυση, έχει υπευθυνότητα για την κακή στοματοκινητική λειτουργία, αδυναμία οργάνωσης της κατάποσης. Κακώσεις εγκεφάλου, επηρεάζουν τον έλεγχο του φάρυγγα, γλώσσας και νευρικής οδού κατάποσης. Άνοια (Alzheimer, κ.α.), προκαλεί απώλεια συντονισμού, απώλεια επίγνωσης στοματοφαρυγγικής λειτουργίας. 3. Άλλοι παράγοντες σιελόρροιας Αυξημένη παραγωγής σάλιου λόγω φαρμακογενούς αιτιολογίας, οδοντικών λοιμώξεων, εγκυμοσύνης. Μειωμένη κατάποση (νευρολογικές καταστάσεις). Απώλεια αισθητικού ή κινητικού ελέγχου των μυών του στόματος. Ανοσοσυμβατική επίγνωση (ιδίως σε γνωσιακή έκπτωση/άνοια). Πως η σιελόρροια επηρεάζει την ζωή του ανθρώπου Η σιελόρροια μπορεί να επηρεάσει την ποιότητα ζωής, τη σωματική υγεία και την κοινωνική λειτουργικότητα ενός ατόμου. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να αναγνωρίζεται όχι μόνο ως σύμπτωμα, αλλά και ως σημείο μιας ευρύτερης νευρολογικής ή ανατομικής δυσλειτουργίας. Σωματικές επιπτώσεις: Δερματικοί ερεθισμοί: Η συνεχής ροή σάλιου μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό, εξανθήματα ή μολύνσεις γύρω από το στόμα, στο πηγούνι και στον λαιμό. Δυσκολία στην ομιλία ή στην κατάποση: Η υπερβολική παρουσία σάλιου στο στόμα δυσκολεύει την άρθρωση ή την ομαλή κατάποση τροφής/υγρών. Κακή στοματική υγιεινή: Υπάρχει αυξημένος κίνδυνος για τερηδόνα ή κακοσμία, ειδικά αν συνδυάζεται με δυσκολία στην κατάποση ή νευρολογικά προβλήματα. Κίνδυνος εισρόφησης: Σε σοβαρές περιπτώσεις, ειδικά σε άτομα με νευρολογικές παθήσεις, μπορεί να οδηγήσει σε εισρόφηση και πνευμονία. Ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις: Αμηχανία & χαμηλή αυτοεκτίμηση: Η ορατή σιελόρροια ή το “τρέξιμο” σάλιου μπορεί να προκαλεί ντροπή και άγχος, ιδίως σε κοινωνικές συναναστροφές. Απομόνωση: Πολλοί ασθενείς, ιδιαίτερα παιδιά ή ενήλικες με αναπηρίες, μπορεί να αποφεύγουν το σχολείο, την εργασία ή κοινωνικές δραστηριότητες. Δυσκολία στην επικοινωνία: Επηρεάζεται η δυνατότητα έκφρασης και συζήτησης με άλλους, κυρίως όταν συνοδεύεται από άλλες νευρολογικές δυσλειτουργίες. Πόσοι άνθρωποι πάσχουν από σιελόρροια στον γενικό πληθυσμό Η σιελόρροια αν και συχνά υποτιμάται, αποτελεί σημαντικό πρόβλημα κυρίως σε άτομα με νευρολογικές παθήσεις. Στον γενικό πληθυσμό είναι σχετικά σπάνια, αλλά όταν εμφανίζεται, σχετίζεται με νευρολογικές δυσλειτουργίες, αναπτυξιακές διαταραχές και τραυματισμούς. Επιδημιολογικά δεδομένα στο γενικό πληθυσμό: Ενήλικες χωρίς νευρολογικά νοσήματα: η επίμονη σιελόρροια είναι πολύ σπάνια (<1%). Περιστασιακή σιελόρροια (π.χ. στον ύπνο) εμφανίζεται συχνά αλλά δεν θεωρείται παθολογική. Παιδιά 0–2 ετών: η σιελόρροια θεωρείται φυσιολογική λόγω ανωριμότητας νευρομυϊκού ελέγχου. Παιδιά με εγκεφαλική παράλυση (CP): 10–58% εμφανίζουν παθολογική σιελόρροια. Έως 40% παρουσιάζουν μέτρια έως σοβαρή μορφή, που επηρεάζει τη λειτουργικότητα και την ποιότητα ζωής. Παιδιά με αυτισμό: 5–10% μπορεί να εμφανίσουν σιελόρροια ως αποτέλεσμα στοματικής αισθητηριακής δυσλειτουργίας ή καθυστέρησης στην ωριμότητα της κατάποσης. Ενήλικες με νευρολογικές παθήσεις: Νόσος Πάρκινσον: 32–78% των ασθενών παρουσιάζουν σιελόρροια. Η σιελόρροια στο Πάρκινσον δεν σχετίζεται με υπερέκκριση σάλιου, αλλά με υποκινησία της κατάποσης και μειωμένη αυτόματη απορρόφηση του σάλιου. Συνδέεται με προχωρημένα στάδια της νόσου και υψηλότερο κίνδυνο πνευμονίας λόγω εισρόφησης. Αμυοτροφική Πλευρική Σκλήρυνση (ALS): Περίπου 42–70% των ασθενών αναφέρουν σοβαρή σιελόρροια. Προέρχεται από αδυναμία κατάποσης και φαρυγγική δυσλειτουργία. Μετα-εγκεφαλικά επεισόδια: 15–30% των ασθενών παρουσιάζουν δυσφαγία και δευτερογενή σιελόρροια, ιδιαίτερα όταν η βλάβη αφορά το εγκεφαλικό στέλεχος. Νόσος Huntington , Σκλήρυνση κατά Πλάκας : Πιο σπάνια, αλλά μπορεί να παρατηρηθεί σιελόρροια σε προχωρημένα στάδια με εκσεσημασμένη νευρομυϊκή δυσλειτουργία. Πως γίνεται η διάγνωση της σιελόρροιας Η διάγνωση της σιελόρροιας βασίζεται σε κλινική αξιολόγηση, ιστορικό και, όταν χρειάζεται, ειδικές εξετάσεις για τον προσδιορισμό της αιτίας και της βαρύτητας. Η προσέγγιση εξαρτάται από την ηλικία του ασθενούς και την ύπαρξη υποκείμενης νευρολογικής ή ανατομικής διαταραχής. Είναι η αλλαντική τοξίνη τύπου Α (botox – dysport) κατάλληλη θεραπεία κατά της σιελόρροιας; Ναι, η βοτουλινική τοξίνη τύπου Α (Botox) θεωρείται αποτελεσματική και ασφαλής θεραπευτική επιλογή για τη σιελόρροια, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις νευρολογικής αιτιολογίας, όταν άλλες θεραπείες είναι ανεπαρκείς ή ανεπιθύμητες. Το Botox είναι μία καλά τεκμηριωμένη, ασφαλής και αποτελεσματική θεραπεία για τη σιελόρροια, ειδικά όταν υπάρχει νευρολογικό υπόβαθρο. Πως λειτούργει η αλλαντική τοξίνη τύπου Α (botox – dysport) κατά της σιελόρροιας; Το Botox δρα κατά της σιελόρροιας μέσω νευροπαραλυτικής δράσης στους σιελογόνους αδένες, μπλοκάροντας τη νευρολογική διέγερση που προκαλεί παραγωγή σάλιου. Δηλαδή, η βοτουλινική τοξίνη απονευρώνει προσωρινά τον σιελογόνο αδένα μέσω χημικής παράλυσης των παρασυμπαθητικών απολήξεων. Η δράση της είναι τοπική, αναστρέψιμη και καλά ανεκτή. Διαρκεί 3–6 μήνες. Πολλές μελέτες σε ασθενείς με Πάρκινσον, ALS και εγκεφαλική παράλυση έχουν δείξει: 60% μείωση στη συχνότητα και τον όγκο σιελόρροιας. Βελτίωση στην ποιότητα ζωής. Ελάχιστες παρενέργειες. Δεν επηρεάζει τη γευστική λειτουργία, την κατάποση, ή την κεντρική νευρική λειτουργία. Δεν επηρεάζει τον εγκέφαλο ή άλλες συστημικές λειτουργίες. Πως πραγματοποιείται η θεραπεία κατά της σιελόρροιας με αλλαντική τοξίνη τύπου Α (botox – dysport); Η θεραπεία της σιελόρροιας με βοτουλινική τοξίνη τύπου Α (Botox) είναι μια ελάχιστα επεμβατική, ασφαλής και στοχευμένη μέθοδος που εφαρμόζεται με ενδοαδενικές ενέσεις στους σιελογόνους αδένες. Αξιολόγηση: Κλινική εξέταση: εκτίμηση σιελόρροιας (βαρύτητα, συχνότητα, επιπτώσεις). Εντοπισμός ενεργών σιελογόνων αδένων που προκαλούν το πρόβλημα. Ανασκόπηση φαρμακευτικής αγωγής (π.χ. αντιπηκτικά, αντιχολινεργικά). Αξιολόγηση για δυσφαγία. Προσδιορισμός και στόχευση αδένων: Οι κύριοι στόχοι είναι: Παρωτίδες: εκκρίνουν ~60% του σάλιου Υπογνάθιοι αδένες: εκκρίνουν ~30% Τοπική αναισθησία συνήθως δεν απαιτείται. Συνήθως η έγχυση γίνεται με υπερηχογραφική καθοδήγηση. Έναρξη δράσης: 3–7 ημέρες Μέγιστο αποτέλεσμα: 2–4 εβδομάδες Διάρκεια δράσης: 3–6 μήνες Επανάληψη θεραπείας: ανάλογα με την ανταπόκριση, 2–3 φορές/έτος Πλεονεκτήματα της αλλαντικής τοξίνης τύπου Α (botox – dysport) κατά της σιελόρροιας Η θεραπεία της σιελόρροιας με βοτουλινική τοξίνη τύπου Α (Botox) προσφέρει πολλά και σημαντικά πλεονεκτήματα, ιδιαίτερα σε ασθενείς με νευρολογικές παθήσεις ή όταν άλλες θεραπείες δεν είναι αποτελεσματικές ή ανεκτές. Είναι ασφαλής θεραπεία ακόμα και για παιδιά ≥2 ετών (εγκεκριμένη από FDA/EMA). Είναι ελάχιστα επεμβατική μέθοδος. Προσφέρει μεγάλη αποτελεσματικότητα, μειώνει σημαντικά τη συχνότητα και ποσότητα σιελόρροιας (έως και 60–80% σε μελέτες). Έχει λιγότερες παρενέργειες από τα φάρμακα. Μπορεί να επαναληφθεί με ασφάλεια αρκετές φορές ετησίως. Δεν απαιτεί χειρουργείο, γενική αναισθησία ή νοσηλεία. Ο ασθενής επιστρέφει άμεσα στις δραστηριότητές του. Συμπερασματικά Οι εγχύσεις αλλαντικής τοξίνης τύπου Α (botox – dysport) είναι μια σύγχρονη, επιστημονικά τεκμηριωμένη, ασφαλής και πρακτική θεραπεία κατά της σιελόρροιας, με ιδιαίτερη αξία σε νευρολογικούς ασθενείς και παιδιά με εγκεφαλική παράλυση. Αν εφαρμοστεί σωστά, προσφέρει ασύγκριτη διαφορά στην ποιότητα της ζωή του ασθενούς. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Όταν το χέρι κινείται χωρίς τη θέλησή μας ! Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) Τι είναι το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός Το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) αποτελεί μια σπάνια νευρολογική διαταραχή, κατά την οποία ένα από τα δύο άνω άκρα φαίνεται να εκτελεί κινήσεις χωρίς τη συνειδητή πρόθεση του ατόμου. Ο ασθενής δεν χάνει την ικανότητα κίνησης του χεριού· αντίθετα, το χέρι μπορεί να πραγματοποιεί πολύπλοκες, οργανωμένες κινήσεις, οι οποίες όμως δεν συμφωνούν με την επιθυμία του. Πολλοί ασθενείς περιγράφουν την εμπειρία σαν το χέρι να Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 4 λεπτά Παρουσία του Καθηγητή Νευρολογίας και Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών Νοσημάτων της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (ΕΚΠΑ), κ. Στυλιανού Γκατζώνη, στο 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας Το 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 4 έως και τις 7 Ιουνίου 2026 στο ξενοδοχείο Elite στην Καλαμάτα, αποτέλεσε έναν σημαντικό θεσμό επιστημονικού διαλόγου και ανταλλαγής γνώσης στον διαρκώς εξελισσόμενο τομέα της νευρολογίας. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου παρουσιάστηκαν και αναλύθηκαν σύγχρονοι διαγνωστικοί και θεραπευτικοί αλγόριθμοι με άμεση κλινική εφαρμογή σε μείζονα νευρολογικά νοσήματα, αναδεικνύοντας τις νεότερες εξελίξεις στη δι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 1 λεπτά Οι Αναστολείς BTK (Bruton’s Tyrosine Kinase), μία υποσχόμενη θεραπεία κατά της Σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton - BTK inhibitors αποτελούν μία από τις πιο συζητημένες εξελίξεις στη θεραπεία της Σκλήρυνσης κατά πλάκας, όχι επειδή προσφέρουν άμεση επαναμυελίνωση, αλλά επειδή στοχεύουν έναν πυρήνα της παθοφυσιολογίας που μέχρι πρόσφατα ήταν σχετικά «απρόσιτος»: τη χρόνια, ενδοεγκεφαλική φλεγμονή. Σε αντίθεση με τις κλασικές ανοσοτροποποιητικές θεραπείες που δρουν κυρίως στην περιφέρεια, οι BTK inhibitors έχουν τη δυνατότητα να διαπερνού Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 4 Μαΐ διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

Τα σύνδρομα Lennox-Gastaut (LGS) και Dravet είναι δύο σοβαρές και σπάνιες μορφές επιληψίας της παιδικής ηλικίας, που χαρακτηρίζονται από πολλαπλούς τύπους επιληπτικών κρίσεων, αντοχή στη φαρμακευτική αγωγή και γνωστικές/αναπτυξιακές δυσκολίες | Νευρολόγος Γκατζώνης | Νευρολόγος Αθήνα | NEVROLOGOS | Ημικρανία, γιατρος για πονοκεφαλο, γιατρος για ημικρανια, Κεφαλαλγία, παρκινσον, αλτσχαιμερ, πονοκέφαλος, Νευρολόγος για Ημικρανία, θεραπεία Επιληψίας, γιατρός για Επιληψία Σύνδρομα επιληψίας Lennox-Gastaut & Dravet Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος Τα σύνδρομα Lennox-Gastaut (LGS) και Dravet είναι δύο σοβαρές και σπάνιες μορφές επιληψίας της παιδικής ηλικίας , που χαρακτηρίζονται από πολλαπλούς τύπους επιληπτικών κρίσεων, αντοχή στη φαρμακευτική αγωγή και γνωστικές/αναπτυξιακές δυσκολίες. Και τα δύο σύνδρομα προκαλούν σοβαρές επιληπτικές κρίσεις με αντοχή στα φάρμακα. Συνοδεύονται από αναπτυξιακή καθυστέρηση και μακροχρόνιες επιπτώσεις στη γνωστική και κινητική λειτουργία. Απαιτούν διεπιστημονική προσέγγιση και προσαρμοσμένες θεραπείες για την αντιμετώπιση των κρίσεων και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Σύνδρομο Lennox-Gastaut (LGS) Πρόκειται για ένα σπάνιο τύπο αναπτυξιακής και επιληπτικής εγκεφαλοπάθειας που συνήθως εμφανίζεται μεταξύ 3 και 5 ετών, αν και μπορεί να διαγνωστεί και σε μεγαλύτερη ή μικρότερη ηλικία. Αντιπροσωπεύει περίπου το 1-4% όλων των περιπτώσεων παιδικής επιληψίας. Ο επιπολασμός του Συνδρόμου Lennox-Gastaut (LGS) , δηλαδή η συχνότητά του στον πληθυσμό, είναι χαμηλός, καθώς πρόκειται για μια σπάνια, σοβαρή μορφή επιληψίας της παιδικής ηλικίας. Γενικός επιπολασμός: ~0,1–0.28 ανά 1.000 άτομα (~1:3.500 - 1:10.000). Νέες διαγνώσεις LGS: Περίπου 2 ανά 100.000 παιδιά ετησίως. Φύλο: Ελαφρώς συχνότερο στα αγόρια (αναλογία περίπου 1,5:1). Ευρώπη: ~1 ανά 50.000 γεννήσεις οδηγεί σε LGS. Κλινικά Χαρακτηριστικά του Συνδρόμου Lennox-Gastaut (LGS) Χαρακτηρίζεται από διάφορους τύπους επιληπτικών κρίσεων, όπως τονικοκλονικές, ατονικές, άτυπες απουσίες και μυοκλονικές κρίσεις οι οποίες είναι συχνά ανθεκτικές στη φαρμακευτική αγωγή. Συχνά συνδέεται με νευροαναπτυξιακή καθυστέρηση και παθολογικά ευρήματα στο ηλεκτροεγκεφαλογράφημα. 1. Τύποι επιληπτικών κρίσεων Τονικές κρίσεις, κυρίως κατά τη διάρκεια του ύπνου που προκαλούν σύσπαση του σώματος. Ατονικές κρίσεις με ξαφνική απώλεια μυϊκού τόνου και πτώσεις. Απλές κρίσεις απουσίας με μειωμένη συνείδηση, χωρίς πλήρη ακινησία. Γενικευμένες τονικοκλονικές κρίσεις. Μυοκλονικές και εστιακές κρίσεις σε αρκετές περιπτώσεις. Το ποσοστό πτώσεων και τραυματισμών είναι υψηλό λόγω των ατονικών κρίσεων. 2. Ηλεκτροεγκεφαλογραφικά χαρακτηριστικά Αργό spike-and-wave pattern: <2.5 Hz, με γενικευμένη συμμετρία. Παρατεταμένες απορρυθμίσεις κατά τη διάρκεια του ύπνου. Ενδείξεις διάχυτης δυσλειτουργίας του εγκεφαλικού φλοιού, ηλεκτροεγκεφαλογραφικές αλλοιώσεις. 3. Γνωσιακά & νευροαναπτυξιακά χαρακτηριστικά Νοητική καθυστέρηση που είτε προϋπάρχει, είτε εμφανίζεται μετά την έναρξη των κρίσεων. Σχολική δυσκολία, καθυστέρηση λόγου, κινητική αδεξιότητα. Συχνά ψυχιατρικά χαρακτηριστικά όπως ΔΕΠΥ, διαταραχές διάθεσης, αυτιστικά στοιχεία. Επιβαρυντικοί Παράγοντες του Συνδρόμου Lennox-Gastaut (LGS) Ορισμένα υποκείμενα αίτια αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης LGS, όπως: Νεογνική εγκεφαλοπάθεια (π.χ. υποξία-ισχαιμία). Συγγενείς ανωμαλίες εγκεφάλου. Νευροεκφυλιστικές/μεταβολικές παθήσεις. Σύνδρομα με γνωστή γενετική βάση (π.χ. πολλαπλή σκλήρυνση, συστηματική σκληροδερμία, CHD2 μεταλλάξεις, Autosomal dominant epilepsy). Αιτιολογία - Παθογένεια του Συνδρόμου Lennox-Gastaut (LGS) Δευτερογενές (συμπτωματικό) LGS – ~75% των περιπτώσεων: Υποξία - ισχαιμία περιγεννητικά (π.χ. εγκεφαλοπάθεια από ανοξία). Συγγενείς ανωμαλίες εγκεφάλου (π.χ. λισεγκεφαλία). Νευρομεταβολικά νοσήματα. Νευροδερματώσεις (π.χ. συστηματική σκληροδερμία). Λοιμώξεις του ΚΝΣ (μηνιγγίτιδα, εγκεφαλίτιδα). Ιδιοπαθές / Γενετικό LGS – ~25%: Χωρίς σαφή δομική ή μεταβολική αιτία. Σε ορισμένες περιπτώσεις έχουν εντοπιστεί μεταλλάξεις σε γονίδια όπως CHD2, SCN2A, GABRB3, αλλά η γενετική βάση είναι ετερογενής. Ποια είναι η Θεραπευτική Αντιμετώπιση του Συνδρόμου Lennox-Gastaut (LGS) Η θεραπεία του Συνδρόμου Lennox-Gastaut (LGS) αποτελεί ένα από τα πιο σύνθετα θεραπευτικά πεδία στην επιληπτολογία, εξαιτίας της πολυμορφίας κρίσεων, της αντοχής στα φάρμακα και της συνοδής γνωσιακής επιδείνωσης. Φαρμακευτική Θεραπεία Η φαρμακευτική αγωγή συνιστά την πρώτη γραμμή παρέμβασης, συνήθως με φαρμακευτικό συνδυασμό. Κανένα φάρμακο δεν είναι πλήρως αποτελεσματικό από μόνο του και η επιλογή γίνεται ανάλογα με τον τύπο των κρίσεων και την ανεκτικότητα. Κύρια Αντιεπιληπτικά Φάρμακα 1ης επιλογής: Βαλπροϊκό νάτριο Λαμοτριγίνη Κλομπαζάμη Ρουφιναμίδη Τοπιραμάτη Κετογονική Δίαιτα Υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, χαμηλών υδατανθράκων, μέτριας πρωτεΐνης. Τεκμηριωμένη μείωση κρίσεων σε ~50% των παιδιών με LGS. Επιπλοκές: υπογλυκαιμία, δυσκοιλιότητα, νεφρολιθίαση. Προτιμάται σε παιδιά με ανθεκτικές κρίσεις όπου η φαρμακοθεραπεία έχει αποτύχει. Νεότερες Συμπληρωματικές και Υποστηρικτικές Θεραπείες Κανναβιδιόλη (CBD - Epidiolex). Εγκεκριμένο (FDA/EMA) δείχνει σημαντική μείωση των ατονικών κρίσεων. Λογοθεραπεία, εργοθεραπεία, ειδική αγωγή λόγω της νευροαναπτυξιακής έκπτωσης. Ψυχολογική υποστήριξη παιδιού και οικογένειας. Κοινωνική μέριμνα & εξατομικευμένο εκπαιδευτικό πλάνο. Χειρουργικές και Νευροδιεγερτικές Μέθοδοι Vagus Nerve Stimulation (VNS). Διέγερση του Πνευμονογαστρικού Νεύρου με εμφυτεύσιμη συσκευή σε ανθεκτικές επιληψίες (όπως στο Σύνδρομο Lennox-Gastaut, Dravet & εστιακή επιληψία). Ο θεραπευτικός μηχανισμός είναι η τροποποίηση της νευρωνικής διέγερσης μέσω του πυρήνα του μονήρους. Αποτελεσματικότητα: Μελέτες δείχνουν μείωση >50% των κρίσεων σε έως 40% των ασθενών με LGS με χαμηλές ανεπιθύμητες ενέργειες (βράγχος φωνής, βήχας). Corpus Callosotomy. Διαιρεί το μεσολόβιο για να απομονώσει τη διάχυση κρίσεων μεταξύ ημισφαιρίων. Στοχεύει τις ατονικές κρίσεις (drop attacks) που είναι επικίνδυνες. Προτιμάται σε ανθεκτικές περιπτώσεις με επικίνδυνους τραυματισμούς. Γενετικές Θεραπείες Οι γονιδιακές & CRISPR RNA θεραπείες βρίσκονται σε προκλινικό στάδιο, αλλά με θετικές ενδείξεις. Πρόγνωση και προσδόκιμο ζωής στο Σύνδρομο Lennox-Gastaut Η πρόγνωση και το προσδόκιμο ζωής στο Σύνδρομο Lennox-Gastaut (LGS) αποτελούν κρίσιμα σημεία της κλινικής πορείας, καθώς το σύνδρομο είναι σοβαρή επιληπτική εγκεφαλοπάθεια, που σχετίζεται με ανθεκτικές κρίσεις, προοδευτική νοητική επιδείνωση και αυξημένο κίνδυνο θνησιμότητας. Μεταβολή κρίσεων με την ηλικία: Οι τονικές και ατονικές κρίσεις μπορεί να μειωθούν στην εφηβεία. Ωστόσο, οι εστιακές και γενικευμένες κρίσεις παραμένουν ή αναδύονται εκ νέου στην ενήλικη ζωή. Η υποτροπιάζουσα επιληπτική δραστηριότητα επηρεάζει τη νευρωνική πλαστικότητα με αποτέλεσμα την επιδείνωση της ανάπτυξης. Προσδόκιμο Ζωής: Οι κρίσεις παραμένουν ανθεκτικές σε >75% των ασθενών παρά τη φαρμακευτική αγωγή. Υπάρχει προοδευτική επιδείνωση της γνωσιακής, γλωσσικής και κινητικής λειτουργίας. Συχνές είναι και οι ψυχιατρικές συνοσηρότητες, όπως διαταραχές συμπεριφοράς, αυτιστικά χαρακτηριστικά, άγχος, κατάθλιψη. Μέσο προσδόκιμο ζωής: 20 - 40% χαμηλότερο από το γενικό πληθυσμό Μέση ηλικία θανάτου: ~25 - 30 έτη (ανάλογα με αιτία και φροντίδα). Ο Αιφνίδιος Απρόσμενος Θάνατος σε Επιληψία (Sudden Unexpected Death in Epilepsy), είναι η κύρια αιτία θανάτου σε άτομα με ανθεκτική επιληψία, ιδιαίτερα σε νεαρούς ενήλικες και άτομα με γενικευμένα τονικοκλονικά επεισόδια. Σύνδρομο Dravet (ή Σοβαρή Μυοκλονική Επιληψία της Βρεφικής Ηλικίας) Πρόκειται για μία σπάνια αλλά σοβαρή γενετική επιληπτική εγκεφαλοπάθεια, που εμφανίζεται στην πρώτη παιδική ηλικία και έχει επιβαρυμένη πρόγνωση, τόσο ως προς τον έλεγχο των κρίσεων, όσο και ως προς το προσδόκιμο ζωής. Εμφανίζεται κυρίως κατά τον πρώτο χρόνο ζωής, συνήθως μεταξύ 5 και 8 μηνών (σε φαινομενικά φυσιολογικά βρέφη) και χαρακτηρίζεται από επιληπτικές κρίσεις που προκαλούνται από πυρετό και είναι μεγαλύτερης διάρκειας από τις συνήθεις εμπύρετες κρίσεις. Σταδιακά προστίθενται και άλλοι τύποι επιληπτικών κρίσεων, όπως μυοκλονικές, ατονικές και τονικοκλονικές. Παρουσιάζει επίσης νευροαναπτυξιακή καθυστέρηση, διαταραχές συμπεριφοράς και κινητικές δυσκολίες. Επιδημιολογία του Συνδρόμου Dravet Το σύνδρομο Dravet ταξινομείται στις παιδικές επιληπτικές εγκεφαλοπάθειες με πρώιμη έναρξη και αρνητική πρόγνωση. Εμφανίζεται σε 1 ανά 15.000 - 30.000 γεννήσεις, χωρίς φυλετική προτίμηση. Το 70 - 80% των περιπτώσεων σχετίζεται με παθογόνες μεταλλάξεις στο γονίδιο SCN1A (το οποίο κωδικοποιεί τον υποτύπο 1 του διαύλου νατρίου Nav1.1). Στο 90% των περιπτώσεων η μετάλλαξη είναι de novo (όχι κληρονομική). Νευροαναπτυξιακά και Συμπεριφορικά Χαρακτηριστικά του Συνδρόμου Dravet Γνωσιακή παλινδρόμηση εμφανίζεται κατά το 2ο έτος ζωής. Διαταραχές λόγου, κινητικότητας, μνήμης, συγκέντρωσης. Αυτιστικά χαρακτηριστικά και ΔΕΠΥ συχνά συνυπάρχουν. Αταξία, υπερτονία ή υποτονία, κινητικές διαταραχές. Διαγνωστικά Κριτήρια του Συνδρόμου Dravet Έναρξη εντός 12 μηνών, με παρατεταμένες πυρετικές κρίσεις. Ανθεκτικότητα στις τυπικές θεραπείες. Προοδευτική εμφάνιση πολλαπλών τύπων κρίσεων. Καθυστερημένη γνωστική και κινητική ανάπτυξη. Γενετική επιβεβαίωση SCN1A μετάλλαξης. Ποια είναι η Θεραπευτική Αντιμετώπιση του Συνδρόμου Dravet Το σύνδρομο Dravet είναι ανθεκτικό στις κλασικές αντιεπιληπτικές θεραπείες Τα συνιστώμενα φάρμακα περιλαμβάνουν: Βαλπροϊκό νάτριο (VPA). Βασικό φάρμακο πρώτης γραμμής. Κλομπαζάμη (CLB). Χρησιμοποιείται ως συμπληρωματικό. Στιρπιπεντόλη (STP). Αλληλεπιδρά με VPA και CLB - ενισχύει τα επίπεδα τους. Τοπιραμάτη, Ζονισαμίδη. Συμπληρωματικά σε ανθεκτικές περιπτώσεις. Κανναβιδιόλη (CBD - Epidiolex). Εγκεκριμένο (FDA/EMA), βασισμένο σε RCTs. Fenfluramine. Νεότερο φάρμακο με πολύ καλά αποτελέσματα (εγκεκριμένο το 2020 από τον FDA). Κετογονική Δίαιτα Βοηθά ~50% των ασθενών σε μείωση κρίσεων >50%. Προσφέρει καλή ανοχή, αλλά απαιτεί στενή παρακολούθηση. Χειρουργικές και Νευροδιεγερτικές Μέθοδοι Η Διέγερση του Πνευμονογαστρικού Νεύρου (Vagus Nerve Stimulation - VNS) είναι μια νευροδιεγερτική θεραπεία που μειώνει τη συχνότητα, τη διάρκεια και την ένταση των κρίσεων. Μερικοί ασθενείς νιώθουν και βελτίωση της διάθεσης. Γενετικές Θεραπείες Η γονιδιακή θεραπεία SCN1A (antisense oligonucleotides, CRISPR) βρίσκεται σε κλινικά δοκιμαστικά στάδια (Phase I/II/III), με πολλές υποσχέσεις. Πρόγνωση Το σύνδρομο είναι χρόνιο, με μακροχρόνια επιληπτική δραστηριότητα, νευροαναπτυξιακά ελλείμματα και ανάγκη διά βίου φροντίδας. Παράγοντες καλύτερης επιβίωσης: Έγκαιρη διάγνωση και εξατομικευμένη αντιμετώπιση. Αποφυγή επιβαρυντικών φαρμάκων. Χρήση ειδικών θεραπειών. Ανίχνευση νυχτερινών κρίσεων με χρήση συσκευών. Ενημέρωση οικογένειας και πρωτογενής πρόληψη. Ειδική παιδαγωγική και αναπτυξιακή υποστήριξη. Προσδόκιμο Ζωής Μέσο προσδόκιμο ζωής: 20-40 έτη Νο1 αιτία θανάτου - έως και 50-60% των θανάτων, είναι ο Αιφνίδιος Απρόσμενος Θάνατος σε Επιληψία Sudden Unexpected Death in Epilepsy (SUDEP), που είναι απρόσμενος, μη-τραυματικός και μη-πνιγμονικός. Συμπερασματικά Η διάγνωση ενός παιδιού με επιληπτικό σύνδρομο όπως το Lennox-Gastaut ή το Dravet προκαλεί μεγάλη αγωνία, αβεβαιότητα και αφόρητο συναισθηματικό βάρος. Πρόκειται για σύνδρομα που χρήζουν απαιτητική και πολύπλευρη φροντίδα. Ωστόσο τα τελευταία χρόνια η ιατρική επιστήμη έχει σημειώσει αξιοσημείωτες προόδους. Σήμερα έχουμε στη διάθεσή μας νέα στοχευμένα φάρμακα με αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα (όπως η κανναβιδιόλη, η φενφλουραμίνη, καθώς και εξειδικευμένους συνδυασμούς αντιεπιληπτικών). Παράλληλα εξειδικευμένες παρεμβάσεις, όπως η κετογονική δίαιτα και η διέγερση του πνευμονογαστρικού νεύρου (VNS), αποτελούν σε ορισμένες περιπτώσεις ικανοποιητικές λύσεις. Είναι επίσης σημαντικό να γνωρίζετε ότι, παρά την ανθεκτικότητα των κρίσεων, πολλά παιδιά παρουσιάζουν βελτίωση στη συμπεριφορά, στην επικοινωνία και στην ποιότητα ζωής, όταν εφαρμόζεται μια συστηματική, πολυεπιστημονική προσέγγιση: φαρμακευτική, εκπαιδευτική, φυσιοθεραπευτική και ψυχολογική. Ο δρόμος μπορεί να είναι δύσκολος, αλλά η γνώση, η επιστήμη και η στήριξη μιας ισχυρής ομάδας ειδικών ιατρών μπορούν να κάνουν μετρήσιμη την διαφορά στην καθημερινότητα και στη λειτουργικότητα του παιδιού. Το θεραπευτικό ταξίδι δεν είναι αγώνας ταχύτητας, αλλά μια πορεία φροντίδας και αρωγής. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Όταν το χέρι κινείται χωρίς τη θέλησή μας ! Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) Τι είναι το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός Το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) αποτελεί μια σπάνια νευρολογική διαταραχή, κατά την οποία ένα από τα δύο άνω άκρα φαίνεται να εκτελεί κινήσεις χωρίς τη συνειδητή πρόθεση του ατόμου. Ο ασθενής δεν χάνει την ικανότητα κίνησης του χεριού· αντίθετα, το χέρι μπορεί να πραγματοποιεί πολύπλοκες, οργανωμένες κινήσεις, οι οποίες όμως δεν συμφωνούν με την επιθυμία του. Πολλοί ασθενείς περιγράφουν την εμπειρία σαν το χέρι να Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 4 λεπτά Παρουσία του Καθηγητή Νευρολογίας και Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών Νοσημάτων της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (ΕΚΠΑ), κ. Στυλιανού Γκατζώνη, στο 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας Το 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 4 έως και τις 7 Ιουνίου 2026 στο ξενοδοχείο Elite στην Καλαμάτα, αποτέλεσε έναν σημαντικό θεσμό επιστημονικού διαλόγου και ανταλλαγής γνώσης στον διαρκώς εξελισσόμενο τομέα της νευρολογίας. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου παρουσιάστηκαν και αναλύθηκαν σύγχρονοι διαγνωστικοί και θεραπευτικοί αλγόριθμοι με άμεση κλινική εφαρμογή σε μείζονα νευρολογικά νοσήματα, αναδεικνύοντας τις νεότερες εξελίξεις στη δι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 1 λεπτά Οι Αναστολείς BTK (Bruton’s Tyrosine Kinase), μία υποσχόμενη θεραπεία κατά της Σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton - BTK inhibitors αποτελούν μία από τις πιο συζητημένες εξελίξεις στη θεραπεία της Σκλήρυνσης κατά πλάκας, όχι επειδή προσφέρουν άμεση επαναμυελίνωση, αλλά επειδή στοχεύουν έναν πυρήνα της παθοφυσιολογίας που μέχρι πρόσφατα ήταν σχετικά «απρόσιτος»: τη χρόνια, ενδοεγκεφαλική φλεγμονή. Σε αντίθεση με τις κλασικές ανοσοτροποποιητικές θεραπείες που δρουν κυρίως στην περιφέρεια, οι BTK inhibitors έχουν τη δυνατότητα να διαπερνού Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 4 Μαΐ διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.