Η Οπτική Νευρομυελίτιδα θεωρείται αυτοάνοσο νόσημα με πολυπαραγοντική αιτιολογία, δηλαδή εμφανίζεται ως αποτέλεσμα αλληλεπίδρασης γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων | Νευρολόγος Γκατζώνης | Νευρολόγος Αθήνα | NEVROLOGOS | επιληπτολογοσ, καλός νευρολόγος Οπτική Νευρομυελίτιδα, Μορφές, Συμπτώματα, Διάγνωση, Θεραπεία Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος Η Οπτική Νευρομυελίτιδα είναι επίσης γνωστή ως νόσος Devic και αποτελεί μία σοβαρή φλεγμονώδη απομυελινωτική αυτοάνοση διαταραχή του κεντρικού νευρικού συστήματος που επηρεάζει κυρίως το οπτικό νεύρο (προκαλώντας βαριά απώλεια όρασης) και τον νωτιαίο μυελό (προκαλώντας παραλύσεις, αισθητικές διαταραχές, δυσλειτουργία των σφιγκτήρων, κ.α.). Η Οπτική Νευρομυελίτιδα έχει ανοσολογική βάση, η οποία διαφέρει από την κλασική πολλαπλή σκλήρυνση . Ας δούμε τα πράγματα με την σειρά: Ποιά είναι Παθογένεια της Οπτικής Νευρομυελίτιδας Η Οπτική Νευρομυελίτιδα θεωρείται αυτοάνοσο νόσημα με πολυπαραγοντική αιτιολογία, δηλαδή εμφανίζεται ως αποτέλεσμα αλληλεπίδρασης γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων. Η διαταραχή εντοπίζεται στο ότι ο οργανισμός παράγει παθολογικά αντισώματα (AQP4-IgG) που στρέφονται εναντίον μιας πρωτεΐνης των αστροκυττάρων (ακουαπορίνη-4 ή AQP4). Τα αστροκύτταρα είναι από τα βασικά στηρικτικά κύτταρα του νευρικού συστήματος και αποτελούν τα πιο πολυάριθμα κύτταρα της γλοίας του εγκεφάλου. Αυτά τα αντισώματα (AQP4-IgG) καταστρέφουν τα αστροκύτταρα, διαταράσσουν τη λειτουργία των ολιγοδενδροκυττάρων και προκαλούν έντονη φλεγμονή, δευτερογενή απομυελίνωση και νευρωνική βλάβη. Επομένως η Οπτική Νευρομυελίτιδα είναι πρωτογενώς αστροκυτταροπάθεια, και δευτερογενώς απομυελινωτική νόσος. Ποιά είναι η κληρονομική προδιάθεση της Οπτικής Νευρομυελίτιδας Η Οπτική Νευρομυελίτιδα δεν είναι κλασική κληρονομική διαταραχή. Υπάρχει γενετική προδιάθεση, κυρίως μέσω HLA αντιγόνων, που διευκολύνει την εμφάνιση της αυτοάνοσης απάντησης, ωστόσο, δεν χαρακτηρίζεται ως κλασική κληρονομική νόσος με την έννοια ενός μονογονιδιακού νοσήματος όπως για παράδειγμα στη νόσο Huntington . Σπάνια παρατηρούνται περιστατικά της νόσου μέσα στην ίδια οικογένεια, όμως υπάρχει αυξημένος κίνδυνος εμφάνισης όταν συνυπάρχουν άλλα αυτοάνοσα νοσήματα π.χ. θυρεοειδίτιδα Hashimoto, Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, κ.α. Ποιες είναι οι κλινικές μορφές της Οπτικής Νευρομυελίτιδας Η Οπτική Νευρομυελίτιδα μπορεί να εκδηλωθεί με διαφορετικά κλινικά πρότυπα και ανά σημείο εντόπισης μπορεί να ταξινομηθεί ως: Μονοφασική οπτική νευρίτιδα (σπανιότερα, χωρίς μυελική συμμετοχή) Μονοφασική εγκάρσια μυελίτιδα Υποτροπιάζουσα οπτική νευρίτιδα Υποτροπιάζουσα εγκάρσια μυελίτιδα Πολυσυστηματική με βλάβες και σε περιοχές του εγκεφάλου Σύνδρομα plus με συμμετοχή υποθαλάμου, εγκεφαλικού στελέχους κ.ά. Με βάση τα κριτήρια του 2015 (International Panel for NMO Diagnosis), η Οπτική Νευρομυελίτιδα διαφοροποιείται ανάλογα με τον συσχετισμό των αντισώματων (AQP4-IgG, σε: με AQP4-IgG θετικότητα (κλασική» μορφή, αποτελεί το 70–80% των περιπτώσεων) με AQP4-IgG αρνητικότητα (δηλ. ασθενείς χωρίς AQP4 αντισώματα και αποτελεί το 20–30% των περιπτώσεων) Τι συμβαίνει στον ασθενή που πάσχει από Οπτική Νευρομυελίτιδα Ο οργανισμός παράγει αντισώματα κατά της ακουαπορίνης-4 (AQP4), μιας πρωτεΐνης που βρίσκεται στα αστροκύτταρα του κεντρικού νευρικού συστήματος. Αυτά τα αυτοαντισώματα προκαλούν φλεγμονή και καταστροφή: Στο οπτικό νεύρο, με αποτέλεσμα την απώλεια όρασης ή θολή όραση. Στο νωτιαίο μυελό, οδηγώντας σε αδυναμία, παράλυση, απώλεια αισθητικότητας ή και απώλεια ελέγχου της ούρησης και της αφόδευσης. Κύρια συμπτώματα: Οπτική νευρίτιδα: Πόνος στα μάτια, απώλεια όρασης (συχνά και στα δύο μάτια). Μυελίτιδα: Αδυναμία ή παράλυση στα άκρα, μυρμηκιάσματα, προβλήματα ελέγχου ούρησης και εντέρου. Συμπτώματα από τον εγκέφαλο: Σε κάποιες περιπτώσεις, μπορεί να υπάρξουν και εγκεφαλικά συμπτώματα (ναυτία, εμετός, υπνηλία, σπασμοί). Πορεία της Νόσου: Συνήθως είναι υποτροπιάζουσα, με επεισόδια επιδείνωσης και περιόδους ύφεσης. Ποια είναι τα συμπτώματα της Οπτικής Νευρομυελίτιδας Τα πρώτα συμπτώματα ξεκινούν από τα μάτια ή από τον νωτιαίο μυελό. Περίπου 50-60% των ασθενών εμφανίζουν οπτική νευρίτιδα ως πρώτο σύμπτωμα. Περίπου 30-40% των ασθενών εμφανίζουν μυελίτιδα (κινητικά και αισθητικά προβλήματα) ως πρώτο σύμπτωμα. Λιγότερο από 10% ξεκινούν από τον εγκέφαλο (ναυτία, λόξιγκας, έμετος). Ποια είναι η συνήθης σειρά εμφάνισης 1. Οπτική Νευρίτιδα - φλεγμονή του οπτικού νεύρου Ξαφνική απώλεια όρασης (μερική ή πλήρης), συνήθως στο ένα μάτι, αλλά μπορεί να είναι και στα δύο. Πόνος κατά την κίνηση του ματιού. Θολή όραση ή "γκρίζο πέπλο" στην όραση. Απώλεια χρωματικής αντίληψης (τα χρώματα φαίνονται ξεθωριασμένα ή παραμορφωμένα). 2. Οξεία Μυελίτιδα (εκδήλωση από τον νωτιαίο μυελό) Αδυναμία ή παράλυση άκρων. Μπορεί να είναι συμμετρική ή ασύμμετρη. Μερικές φορές φτάνει έως την πλήρη παράλυση κάτω άκρων. Απώλεια αισθητικότητας. Μουδιάσματα, μυρμηκιάσματα ή αίσθημα "καψίματος." Διαταραχές στην ούρηση και την αφόδευση. Ακράτεια ή δυσκολία στην κένωση της ουροδόχου κύστης και του εντέρου. 3. Εγκεφαλικά συμπτώματα (πιο σπάνια) Επίμονος λόξιγκας. Ναυτία και έμετος που δεν σχετίζονται με πεπτικά προβλήματα. Ζάλη, δυσκαταποσία, υπνηλία, αστάθεια. Ποια είναι τα προειδοποιητικά σημάδια της Οπτικής Νευρομυελίτιδας Τα προειδοποιητικά σημάδια της Οπτικής Νευρομυελίτιδας είναι τα πρώτα συμπτώματα που μπορεί να εμφανιστούν και υποδηλώνουν ότι κάτι σοβαρό συμβαίνει στο οπτικό νεύρο ή στον νωτιαίο μυελό, πριν ακόμη υπάρξει σοβαρή βλάβη. Αναγνωρίζοντας έγκαιρα αυτά τα σημάδια, είναι δυνατόν να γίνει ταχύτερη διάγνωση και να ξεκινήσει άμεση θεραπεία για την αποφυγή μόνιμων αναπηριών. Προειδοποιητικά Σημάδια της Οπτικής Νευρομυελίτιδας 1. Οπτικά Συμπτώματα (Πρώιμη Ένδειξη) Ξαφνική θόλωση της όρασης στο ένα ή και στα δύο μάτια. Πόνος στον οφθαλμό, ιδιαίτερα όταν κινείται. Μειωμένη αντίληψη των χρωμάτων. Αίσθηση "μαύρης κουρτίνας" ή σκιάς που περιορίζει το οπτικό πεδίο. Αυτά τα σημάδια μπορεί να ξεκινήσουν ήπια και να επιδεινωθούν μέσα σε ώρες ή λίγες ημέρες. 2. Αισθητικά και Κινητικά Συμπτώματα (Πρώιμα Σημάδια Μυελίτιδας) Μουδιάσματα ή μυρμηκιάσματα στα χέρια, τα πόδια ή τον κορμό. Αίσθηση "ζώνης πίεσης" γύρω από την κοιλιά ή το στήθος. Αδυναμία στα άκρα, που μπορεί να ξεκινά ελαφρά και να εξελίσσεται σε σοβαρή αδυναμία. Αστάθεια στο περπάτημα ή βαριά βήματα. 3. Διαταραχές Σφιγκτήρων (Πρώιμη Ένδειξη) Αιφνίδια ακράτεια ούρων ή κοπράνων. Δυσκολία στην έναρξη ή τη διακοπή της ούρησης. Συχνά υποτιμώνται, αλλά είναι σημαντικά πρώιμα προειδοποιητικά σημάδια της μυελικής προσβολής. 4. Εγκεφαλικά Σημάδια (πιο σπάνια, αλλά προειδοποιητικά) Επίμονος λόξιγκας που διαρκεί πάνω από 48 ώρες. Συνεχής ναυτία και έμετος χωρίς εμφανή γαστρεντερική αιτία. Υπνηλία, ζάλη, ή δυσκολία στην κατάποση. Αυτά τα συμπτώματα δείχνουν πιθανή φλεγμονή στην περιοχή του προμήκους μυελού. Ποιά είναι η Πρόγνωση της Οπτικής Νευρομυελίτιδας Η Οπτική Νευρομυελίτιδα είναι χρόνια υποτροπιάζουσα νόσος, με σημαντικό κίνδυνο σοβαρής αναπηρίας αν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως. Περίπου 50–60% των ασθενών με Οπτική Νευρομυελίτιδα θα εμφανίσουν σοβαρή αναπηρία (συνήθως EDSS ≥6, δηλαδή ανάγκη για βακτηρία ή αναπηρικό αμαξίδιο) μέσα σε 5 χρόνια από την έναρξη της νόσου. Ωστόσο με σύγχρονη θεραπεία ο κίνδυνος σοβαρής αναπηρίας μειώνεται δραστικά με τα τελευταία δεδομένα να δείχνουν ότι λιγότερο από το 15% των ασθενών υπό θεραπεία αναπτύσσουν σοβαρή αναπηρία σε 5 χρόνια και η πιθανότητα τύφλωσης μειώνεται σε κάτω από 10–15%. Πάραυτα η θνητότητα είναι σημαντικά υψηλότερη από την πολλαπλή σκλήρυνση , λόγω της βαρύτερης φλεγμονώδους προσβολής του νωτιαίου μυελού, των οπτικών νεύρων, αλλά και του εγκεφάλου. Τι επιπολασμό έχει η Οπτική Νευρομυελίτιδα στον γενικό πληθυσμό Ο επιπολασμός της Οπτικής Νευρομυελίτιδας είναι σχετικά χαμηλός σε σύγκριση με άλλες απομυελινωτικές νόσους, όπως η πολλαπλή σκλήρυνση . Επιδημιολογικά στοιχεία Παγκόσμιος επιπολασμός υπολογίζεται σε περίπου 0,5–4 ανά 100.000 πληθυσμού. Σε περιοχές με μεγαλύτερη αναγνώριση της νόσου (λόγω καλύτερης διάγνωσης AQP4-IgG) μπορεί να φτάσει έως και 10 ανά 100.000. Στην Ιαπωνία, για παράδειγμα, αναφέρονται επιπολασμοί έως 4–5/100.000 Στην Ευρώπη και στη Βόρεια Αμερική, οι μελέτες καταγράφουν 0,5–1/100.000 Στην Ελλάδα, αν και τα στοιχεία είναι περιορισμένα, ο επιπολασμός εκτιμάται κοντά στο 1/100.000 Ηλικία εμφάνισης: συνήθως μεταξύ 30–50 ετών Φύλο: σαφής προτίμηση στο γυναικείο φύλο, με αναλογία γυναίκες/άνδρες περίπου 9/1 στους AQP4-IgG θετικούς ασθενείς Ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου στην Οπτική Νευρομυελίτιδα Η Οπτική Νευρομυελίτιδα δεν έχει απόλυτα καθορισμένους παράγοντες κινδύνου όπως άλλες ασθένειες, αλλά υπάρχουν κάποιες γνωστές συσχετίσεις και προδιαθεσικοί παράγοντες που φαίνεται να αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης της νόσου. Ας τους δούμε αναλυτικά: Παράγοντες Κινδύνου της Οπτικής Νευρομυελίτιδας Γενετική Προδιάθεση. Δεν θεωρείται κληρονομική ασθένεια. Χαμηλός γενετικός κίνδυνος, αλλά όχι μηδενικός. Φυλή και Εθνικότητα. Πιο συχνή σε άτομα Αφρικανικής, Ασιατικής και Λατινοαμερικανικής καταγωγής. Λιγότερο συχνή σε Ευρωπαίους/Καυκάσιους. Φύλο. Εμφανίζεται με μεγάλη υπεροχή στις γυναίκες (αναλογία περίπου 9:1 γυναίκες προς άνδρες). Οι ορμονικοί παράγοντες ενδέχεται να παίζουν ρόλο, αν και αυτό δεν είναι πλήρως κατανοητό. Ηλικία. Εμφανίζεται συνήθως σε ενήλικες μεταξύ 30-50 ετών, αλλά μπορεί να εμφανιστεί και σε παιδιά ή σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, λιγότερο συχνά. Συσχέτιση με άλλες αυτοάνοσες ασθένειες. Η Οπτική Νευρομυελίτιδα έχει συχνά συνεμφάνιση με άλλες αυτοάνοσες παθήσεις, όπως: Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος Σύνδρομο Sjögren Αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα Μυασθένεια Gravis Λοιποί πιθανοί εκλυτικοί παράγοντες. Ιογενείς λοιμώξεις (πιθανή εκκίνηση μέσω ανοσολογικής αντίδρασης). Σωματικό ή ψυχολογικό στρες (πιθανός επιβαρυντικός παράγοντας για την υποτροπή). Πως γίνεται η διάγνωση στην Οπτική Νευρομυελίτιδα Η διάγνωση της Οπτικής Νευρομυελίτιδας βασίζεται σε συνδυασμό κλινικών, εργαστηριακών και απεικονιστικών κριτηρίων. Η Κλινική Εξέταση από τον νευρολόγο, περιλαμβάνει: Έλεγχο της όρασης για τυχούσα οξεία απώλεια όρασης ή και με πόνο στα μάτια. Νευρολογική κλινική εξέταση. Έλεγχο για συμπτώματα από τους σφιγκτήρες (ακράτεια ή κατακράτηση). Έλεγχο για πιθανή επίμονη ναυτία, λόξιγκα ή ζάλη. Επί υποψίας παραπομπή του ασθενούς για οφθαλμολογικό έλεγχο - Οπτική Τομογραφία Συνοχής (OCT). Εργαστηριακές Εξετάσεις – Αντισώματα AQP4-IgG Το σημαντικότερο διαγνωστικό τεστ είναι η ανίχνευση αντισωμάτων κατά της ακουαπορίνης-4 (AQP4-IgG) στο αίμα. Η θετική παρουσία αυτών των αντισωμάτων σχεδόν επιβεβαιώνει τη διάγνωση. Αν τα AQP4-IgG είναι αρνητικά τότε ο ασθενής ελέγχεται και για MOG-IgG (Myelin Oligodendrocyte Glycoprotein antibodies), που σχετίζεται με μια παραλλαγή της νόσου. Άλλες Εξετάσεις: MRI εγκεφάλου και νωτιαίου μυελού για ανίχνευση βλαβών. Οσφυονωτιαία Παρακέντηση (Εξέταση Εγκεφαλονωτιαίου Υγρού). Ποια είναι η θεραπεία της Οπτικής Νευρομυελίτιδας Η θεραπευτική προσέγγιση διακρίνεται σε δύο φάσεις: 1. Θεραπεία Οξείας Υποτροπής (Άμεση Αντιμετώπιση) Στόχος: Μείωση της φλεγμονής και αποτροπή της μόνιμης βλάβης. Θεραπεία: Κορτικοστεροειδή υψηλής δόσης (ενδοφλέβια) Πλασμαφαίρεση 2. Μακροχρόνια Ανοσοκατασταλτική Θεραπεία (Πρόληψη Υποτροπών) Στόχος: Πρόληψη νέων επεισοδίων και επιβράδυνση της εξέλιξης της νόσου. Θεραπεία: Ανοσοκατασταλτικά φάρμακα: Rituximab (Μονοκλωνικό Αντίσωμα κατά των Β-λεμφοκυττάρων) Χορηγείται ενδοφλέβια κάθε 6 μήνες. Πολύ αποτελεσματικό, χρησιμοποιείται ευρέως και στην Ελλάδα. Azathioprine (Αζαθειοπρίνη) Λήψη από το στόμα Φτηνότερη επιλογή, αλλά λιγότερο αποτελεσματική από το Rituximab. Mycophenolate Mofetil Λήψη από το στόμα Χρησιμοποιείται σε ασθενείς που έχουν δυσανεξία στην αζαθειοπρίνη. Νεότερα εγκεκριμένα μονοκλωνικά φάρμακα Eculizumab (Soliris®) Πολύ αποτελεσματικό, αλλά εξαιρετικά ακριβό. Χορηγείται σε επιλεγμένους ασθενείς μέσω ΕΟΠΥΥ με ειδική έγκριση. Inebilizumab (Uplizna®) και Satralizumab (Enspryng®) Νεότερες θεραπείες, εγκεκριμένες στην Ευρώπη και διαθέσιμες με ειδική διαδικασία και στην Ελλάδα. Συμπερασματικά Η Οπτική Νευρομυελίτιδα είναι μια νόσος που μπορούμε σήμερα να ελέγξουμε πολύ πιο αποτελεσματικά από ότι παλιότερα. Έχουμε πλέον στη διάθεσή μας εξειδικευμένα φάρμακα, ακόμα και μονοκλωνικά αντισώματα, που μπορούν να μειώσουν δραματικά τις υποτροπές και να βοηθήσουν τον ασθενή να έχει μια φυσιολογική, ποιοτική ζωή. Ωστόσο αυτή η νόσος δεν συγχωρεί την αμέλεια. Αν δεν τηρηθεί η αγωγή σωστά ή αν ο ασθενής αγνοήσει τα πρώιμα συμπτώματα μιας υποτροπής, η βλάβη μπορεί να είναι μόνιμη και σοβαρή. Ο βασικός στόχος είναι να προλαμβάνουμε και όχι να διορθώνουμε βλάβες. Γι΄αυτό το λόγο επιβάλλεται η στενή συνεργασία νευρολόγου και ασθενή ώστε να κρατήσουμε αυτή τη νόσο υπό έλεγχο. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Όταν το χέρι κινείται χωρίς τη θέλησή μας ! Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) Τι είναι το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός Το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) αποτελεί μια σπάνια νευρολογική διαταραχή, κατά την οποία ένα από τα δύο άνω άκρα φαίνεται να εκτελεί κινήσεις χωρίς τη συνειδητή πρόθεση του ατόμου. Ο ασθενής δεν χάνει την ικανότητα κίνησης του χεριού· αντίθετα, το χέρι μπορεί να πραγματοποιεί πολύπλοκες, οργανωμένες κινήσεις, οι οποίες όμως δεν συμφωνούν με την επιθυμία του. Πολλοί ασθενείς περιγράφουν την εμπειρία σαν το χέρι να Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 4 λεπτά Παρουσία του Καθηγητή Νευρολογίας και Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών Νοσημάτων της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (ΕΚΠΑ), κ. Στυλιανού Γκατζώνη, στο 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας Το 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 4 έως και τις 7 Ιουνίου 2026 στο ξενοδοχείο Elite στην Καλαμάτα, αποτέλεσε έναν σημαντικό θεσμό επιστημονικού διαλόγου και ανταλλαγής γνώσης στον διαρκώς εξελισσόμενο τομέα της νευρολογίας. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου παρουσιάστηκαν και αναλύθηκαν σύγχρονοι διαγνωστικοί και θεραπευτικοί αλγόριθμοι με άμεση κλινική εφαρμογή σε μείζονα νευρολογικά νοσήματα, αναδεικνύοντας τις νεότερες εξελίξεις στη δι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 1 λεπτά Οι Αναστολείς BTK (Bruton’s Tyrosine Kinase), μία υποσχόμενη θεραπεία κατά της Σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton - BTK inhibitors αποτελούν μία από τις πιο συζητημένες εξελίξεις στη θεραπεία της Σκλήρυνσης κατά πλάκας, όχι επειδή προσφέρουν άμεση επαναμυελίνωση, αλλά επειδή στοχεύουν έναν πυρήνα της παθοφυσιολογίας που μέχρι πρόσφατα ήταν σχετικά «απρόσιτος»: τη χρόνια, ενδοεγκεφαλική φλεγμονή. Σε αντίθεση με τις κλασικές ανοσοτροποποιητικές θεραπείες που δρουν κυρίως στην περιφέρεια, οι BTK inhibitors έχουν τη δυνατότητα να διαπερνού Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 4 Μαΐ διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

Οι παρανεοπλασματικές νευροπάθειες είναι ένα σύνολο νευρολογικών διαταραχών που προκαλούνται από μια ανοσολογική απόκριση του οργανισμού σε έναν καρκινικό όγκο, αλλά δεν οφείλονται άμεσα στον όγκο ή στις μεταστάσεις του, αλλά σε μια ανοσολογική απόκριση του οργανισμού απέναντι στον όγκο | Νευρολόγος Γκατζώνης, ειδικός στο Αλτσχάιμερ, Καθηγητής Νευρολογίας | Ιατρός Κεφαλαλγίας και Ημικρανίας | Ιατρός επιληψίας | ΓΚΑΤΖΩΝΗΣ | καλός Νευρολόγος Παρανεοπλασματικές Νευροπάθειες, συμπτώματα, αντιμετώπιση, θεραπεία Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος Τι είναι οι Παρανεοπλασματικές Νευροπάθειες; Οι παρανεοπλασματικές νευροπάθειες είναι ένα σύνολο νευρολογικών διαταραχών που προκαλούνται από μια ανοσολογική απόκριση του οργανισμού σε έναν καρκινικό όγκο, αλλά δεν οφείλονται άμεσα στον όγκο ή στις μεταστάσεις του, αλλά σε μια ανοσολογική απόκριση του οργανισμού απέναντι στον όγκο. Πιο συγκεκριμένα: Ο οργανισμός παράγει αντισώματα ή ενεργοποιεί κυτταρικές ανοσολογικές αποκρίσεις για να επιτεθεί στον καρκινικό όγκο. Ωστόσο, τα αντισώματα ή τα Τ-λεμφοκύτταρα που δημιουργούνται, επιτίθενται και στο νευρικό σύστημα επειδή υπάρχουν κοινά αντιγόνα μεταξύ των καρκινικών κυττάρων και των νευρικών κυττάρων (φαινόμενο «διασταυρούμενης αντίδρασης»). Αυτή η σύγκρουση προκαλεί την καταστροφή των νευρωνικών δομών σε διάφορα επίπεδα: περιφερικά νεύρα, νευρικός ιστός του εγκεφάλου ή του νωτιαίου μυελού. Έτσι παρουσιάζονται συμπτώματα όπως αισθητικές ή κινητικές διαταραχές, αταξία, μυϊκή αδυναμία κ.ά. που όμως δεν σχετίζονται ούτε με την άμεση διήθηση του νευρικού ιστού από τον όγκο, ούτε με τις μεταστάσεις του καρκίνου, ούτε με την τοξικότητα από την χημειοθεραπεία. Η βλάβη στο νευρικό σύστημα είναι έμμεση, παρανεοπλασματική (δηλαδή, παράλληλη του νεοπλάσματος) και ανοσολογικής αιτιολογίας. Παράδειγμα: Μια παρανεοπλασματική αισθητική νευροπάθεια μπορεί να εμφανιστεί σε ασθενή με καρκίνο του πνεύμονα (π.χ. μικροκυτταρικό) πριν ακόμα διαγνωστεί ο όγκος. Αυτές οι νευροπάθειες μπορεί να επηρεάσουν διάφορα μέρη του νευρικού συστήματος, όπως ο εγκέφαλος, ο νωτιαίος μυελός, τα περιφερικά νεύρα και οι μύες. Ποια είναι τα συμπτώματα που προκαλούν οι παρανεοπλασματικές νευροπάθειες Η συμπτωματολογία στις παρανεοπλασματικές νευροπάθειες εξαρτάται από μια σειρά παθογενετικών και κλινικών παραγόντων, όπως: Το σημείο του νευρικού συστήματος που στοχεύεται Το είδος των αυτοαντισωμάτων Το είδος του καρκίνου Την ένταση της ανοσολογικής απόκρισης Τα ατομικά χαρακτηριστικά του ασθενούς Κάθε καρκίνος εκφράζει διαφορετικά αντιγόνα και προκαλεί διαφορετική ανοσολογική απάντηση. Παραδείγματα: Ο μικροκυτταρικός καρκίνος του Πνεύμονα, προσβάλει τα περιφερικά/αυτόνομα νεύρα, προκαλώντας: μούδιασμα, ζάλη, αδυναμία άκρων, δυσκοιλιότητα, διαταραχές πίεσης κ.α. Ο καρκίνος του Μαστού προσβάλλει την παρεγκεφαλίδα, προκαλώντας αστάθεια, δυσκολία στη βάδιση, αταξία, διαταραχές του λόγου, κ.α. Ο καρκίνος των ωοθηκών προσβάλλει τον εγκεφαλικό φλοιό, προκαλώντας επιληπτικές κρίσεις, διαταραχή μνήμης, κ.α Ταξινόμηση παρανεοπλασματικών νευροπαθειών Η ταξινόμηση των παρανεοπλασματικών νευροπαθειών (ανάλογα με τον τύπο του όγκου, τη μορφολογία, τη θέση και τη μεταστατική δυνατότητα) είναι κλινικά πολύ σημαντική γιατί: Επιτρέπει την πρώιμη ανίχνευση υποκείμενου καρκίνου σε ασθενείς με ανεξήγητα νευρολογικά συμπτώματα. Κατευθύνει τη στοχευμένη ογκολογική διερεύνηση. Προβλέπει τον τύπο αντισωμάτων και την πρόγνωση. Παραδείγματα ταξινόμησης των παρανεοπλασματικών νευροπαθειών αναλόγως του όγκου, με στοιχεία μορφολογίας, εντόπισης και μεταστατικής δυναμικής: Μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα Επηρεάζει και προκαλεί: Οπίσθια ριζικά γάγγλια (dorsal root ganglia) → Αισθητική νευροπάθεια Αυτόνομα γάγγλια (νευρικά πλέγματα) → Αυτόνομη νευροπάθεια Προσυναπτικά κινητικά νεύρα (π.χ. νευρομυϊκή σύναψη) → LEMS Μεταιχμιακό σύστημα → Μεταιχμιακή εγκεφαλίτιδα Σημεία - στόχοι: Αισθητικά περιφερικά νεύρα Αυτόνομα νεύρα Κινητικά νεύρα (προ) της σύναψης Κεντρικοί νευρώνες του μεταιχμιακού συστήματος Καρκίνος μαστού Επηρεάζει και προκαλεί: Παρεγκεφαλιδικά κύτταρα Purkinje → Αταξία Σημεία - στόχοι: Παρεγκεφαλίδα (κυρίως τα Purkinje κύτταρα) Σπανιότερα το οπτικό νεύρο Καρκίνος ωοθηκών (τερατώματα) Επηρεάζει και προκαλεί: NMDA υποδοχείς των μετασυναπτικών νευρώνων στο μεταιχμιακό σύστημα → Anti-NMDAR εγκεφαλίτιδα Φλοιώδεις και υποφλοιώδεις δομές → Επιληψία, ψυχωσικά επεισόδια Σημεία - στόχοι: Γλουταμινεργικά νευρικά κυκλώματα Φλοιός, ιππόκαμπος, μεταιχμιακό σύστημα Καρκίνος όρχεων Επηρεάζει και προκαλεί: Νευρώνες του μεταιχμιακού συστήματος (με Anti-Ma2) Ορισμένες φορές και κινητικό φλοιό Σημεία - στόχοι: Ιππόκαμπος, υποθάλαμος, θαλαμικά κυκλώματα Σπανίως: εγκεφαλικό στέλεχος Λέμφωμα (ιδίως non-Hodgkin) Επηρεάζει και προκαλεί: Μικρές αισθητικές ίνες → Νευροπάθεια μικρών ινών Κεντρικά γάγγλια → Αυτόνομη γαγγλιονευροπάθεια Εγκεφαλικά κύτταρα → Εγκεφαλίτιδα Σημεία - στόχοι: Μικρές περιφερικές αισθητικές ίνες Αυτόνομα γάγγλια (π.χ. celiac, stellate) Κεντρικοί φλοιώδεις νευρώνες Καρκίνος παγκρέατος Επηρεάζει και προκαλεί: Περιφερικά αισθητικά και κινητικά νεύρα (δευτεροπαθώς) Μη ειδική πολυνευροπάθεια (πιθανώς από καχεξία ή παραπρωτεϊναιμία) Σημεία - στόχοι: Μικτά περιφερικά νεύρα (μη ειδική βλάβη) Ηπατοκυτταρικός καρκίνος / Χολαγγειοκαρκίνωμα Προκαλεί: Μπορεί να προκαλέσει παραπρωτεϊναιμικές πολυνευροπάθειες Πιθανή συμμετοχή μικρών ινών Σημεία - στόχοι: Αισθητικές ίνες, μικρές περιφερικές ίνες Πως γίνεται η διάγνωση των παρανεοπλασματικών νευροπαθειών Πρώτα ανιχνεύουμε τις νευρολογικές διαταραχές και μετά τον καρκίνο. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι παρανεοπλασματικές νευροπάθειες είναι το πρώτο σημάδι ότι υπάρχει ένας καρκίνος στον οργανισμό, ο οποίος συχνά είναι ακόμα μη διαγνωσμένος και χωρίς συμπτώματα. Δηλαδή: Ο ασθενής εμφανίζει περίεργα νευρολογικά συμπτώματα, π.χ. ξαφνική αστάθεια, ψυχιατρικές διαταραχές, μυϊκή αδυναμία, μούδιασμα, επιληπτικές κρίσεις κ.ά. Τα συμπτώματα δεν εξηγούνται εύκολα από άλλες γνωστές νευρολογικές νόσους (π.χ. σκλήρυνση κατά πλάκας, αγγειακά επεισόδια, λοιμώξεις κ.λπ.). Τότε ο νευρολόγος υποπτεύεται παρανεοπλασματικό σύνδρομο , ειδικά αν υπάρχει ταχεία εξέλιξη, συμμετοχή πολλών τμημάτων του νευρικού συστήματος ή τυπικά σύνδρομα (όπως η υποξεία παρεγκεφαλιδική εκφύλιση ή η εγκεφαλίτιδα anti-NMDAR). Τότε ο Νευρολόγος παραπέμπει τον ασθενή σε έλεγχο για αντισώματα: Ανίχνευση παρανεοπλασματικών αυτοαντισωμάτων (π.χ. anti-Hu, anti-Yo, anti-Ri, anti-NMDAR κ.ά.) Σε ορό και εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ) Αναζητείται ο καρκίνος με απεικονιστικό και ογκολογικό έλεγχο Αξονική / PET-CT / MRI / μαστογραφία / υπερηχογραφήματα / ενδοσκοπήσεις, βιοψίες, κ.α., ανάλογα με την υποψία Έτσι μπορεί να ανιχνευτεί καρκίνος που δεν έχει δώσει ακόμα άλλα σημάδια ! Σε τι ποσοστό πρώτα εμφανίζονται οι νευρολογικές διαταραχές; Σε 60–80% των παρανεοπλασματικών συνδρόμων, τα νευρολογικά συμπτώματα προηγούνται της διάγνωσης του καρκίνου. Ορισμένες φορές, ο καρκίνος ανιχνεύεται μήνες μετά την εμφάνιση των νευρικών συμπτωμάτων, με επίμονο έλεγχο. Πως γίνεται η θεραπεία των παρανεοπλασματικών νευροπαθειών Πρώτα θεραπεύουμε τον καρκίνο και παράλληλα προσπαθούμε να αναστείλουμε την ανοσολογική αντίδραση που προκαλεί τις νευρολογικές βλάβες. Γιατί πρώτα τον καρκίνο; Γιατί ο καρκίνος είναι η πηγή του προβλήματος. Εκφράζει τα αντιγόνα που πυροδοτούν την αυτοάνοση επίθεση κατά των νεύρων. Εάν δεν αφαιρεθεί ή αντιμετωπιστεί, η ανοσολογική αντίδραση θα συνεχίζεται και θα υποτροπιάζει. Η αφαίρεση ή ο έλεγχος του όγκου, μειώνει την αντιγονογονικότητα. Μπορεί να οδηγήσει σε σταθεροποίηση ή μερική υποχώρηση των νευρολογικών συμπτωμάτων. Και τι γίνεται με τη νευρολογική βλάβη; Αντιμετωπίζεται παράλληλα με ανοσοθεραπεία, χωρίς αναμονή και μάλιστα όσο πιο νωρίς ξεκινήσει η θεραπεία, τόσο καλύτερη είναι η πρόγνωση. Αν αφήσουμε την ανοσολογική επίθεση να συνεχιστεί, μπορεί να προκληθεί μη αναστρέψιμη βλάβη. Η θεραπευτική καταστολή της ανοσολογικής αντίδρασης, περιλαμβάνει: κορτικοστεροειδή, αζαθειοπρίνη, πυριδοστιγμίνη, πλασμαφαίρεση, IVIG, ανοσοκατασταλτικά (Rituximab, Cyclophosphamide κ.λπ.). Παράλληλα συστήνεται συμπτωματική υποστήριξη με αντιεπιληπτικά, φυσικοθεραπεία, ψυχολογική υποστήριξη, αγωγή για κόπωση, πόνο, κινητικότητα, κλπ. Τακτική πρέπει να είναι και η παρακολούθηση του ασθενούς με κλινική και απεικονιστική αξιολόγηση και επανέλεγχο αντισωμάτων, ανίχνευση υποτροπής όγκου ή συμπτωμάτων. Συμπερασματικά Τα τελευταία χρόνια η νευρολογία έχει κάνει σημαντικά βήματα στην κατανόηση των παρανεοπλασματικών συνδρόμων αναπτύσσοντας συνεχώς νέες διαγνωστικές μεθόδους. Σε αρκετές περιπτώσεις, τα νευρολογικά συμπτώματα μας οδηγούν να ανακαλύψουμε έναν καρκίνο σε πρώιμο στάδιο, όταν είναι ακόμη αντιμετωπίσιμος. Με τη δύναμη της επιστήμης, την εξέλιξη της ανοσολογίας και τη συνεχή πρόοδο της έρευνας, οι νευρολόγοι δίνουν καθημερινά ελπίδα παρεμβαίνοντας έγκαιρα και δίνοντας στον ασθενή πολύτιμο χρόνο και δυνατότητες θεραπείας. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Όταν το χέρι κινείται χωρίς τη θέλησή μας ! Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) Τι είναι το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός Το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) αποτελεί μια σπάνια νευρολογική διαταραχή, κατά την οποία ένα από τα δύο άνω άκρα φαίνεται να εκτελεί κινήσεις χωρίς τη συνειδητή πρόθεση του ατόμου. Ο ασθενής δεν χάνει την ικανότητα κίνησης του χεριού· αντίθετα, το χέρι μπορεί να πραγματοποιεί πολύπλοκες, οργανωμένες κινήσεις, οι οποίες όμως δεν συμφωνούν με την επιθυμία του. Πολλοί ασθενείς περιγράφουν την εμπειρία σαν το χέρι να Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 4 λεπτά Παρουσία του Καθηγητή Νευρολογίας και Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών Νοσημάτων της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (ΕΚΠΑ), κ. Στυλιανού Γκατζώνη, στο 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας Το 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 4 έως και τις 7 Ιουνίου 2026 στο ξενοδοχείο Elite στην Καλαμάτα, αποτέλεσε έναν σημαντικό θεσμό επιστημονικού διαλόγου και ανταλλαγής γνώσης στον διαρκώς εξελισσόμενο τομέα της νευρολογίας. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου παρουσιάστηκαν και αναλύθηκαν σύγχρονοι διαγνωστικοί και θεραπευτικοί αλγόριθμοι με άμεση κλινική εφαρμογή σε μείζονα νευρολογικά νοσήματα, αναδεικνύοντας τις νεότερες εξελίξεις στη δι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 1 λεπτά Οι Αναστολείς BTK (Bruton’s Tyrosine Kinase), μία υποσχόμενη θεραπεία κατά της Σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton - BTK inhibitors αποτελούν μία από τις πιο συζητημένες εξελίξεις στη θεραπεία της Σκλήρυνσης κατά πλάκας, όχι επειδή προσφέρουν άμεση επαναμυελίνωση, αλλά επειδή στοχεύουν έναν πυρήνα της παθοφυσιολογίας που μέχρι πρόσφατα ήταν σχετικά «απρόσιτος»: τη χρόνια, ενδοεγκεφαλική φλεγμονή. Σε αντίθεση με τις κλασικές ανοσοτροποποιητικές θεραπείες που δρουν κυρίως στην περιφέρεια, οι BTK inhibitors έχουν τη δυνατότητα να διαπερνού Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 4 Μαΐ διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

Ημερολόγιο Κεφαλαλγίας: Πώς να Καταγράφετε Σωστά την Ημικρανία & τον Πονοκέφαλο | Νευρολόγος Γκατζώνης | Μάθετε τι είναι το ημερολόγιο κεφαλαλγίας, πώς βοηθά στη διάγνωση της ημικρανίας και πώς να το συμπληρώνετε σωστά. Οδηγός από νευρολόγο. Ημερολόγιο Κεφαλαλγίας: Αναλυτικός Οδηγός για Ασθενείς Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος, Ειδικός στις Κεφαλαλγίες Το ημερολόγιο κεφαλαλγίας αποτελεί θεμελιώδες εργαλείο στη σύγχρονη νευρολογική πρακτική, με καθοριστική συμβολή στη διάγνωση, τη διαφοροδιάγνωση και τη θεραπευτική παρακολούθηση των κεφαλαλγιών. Χρησιμοποιείται ευρέως στη διαχείριση πρωτοπαθών κεφαλαλγιών, όπως η ημικρανία, η κεφαλαλγία τύπου τάσεως και η αθροιστική κεφαλαλγία, αλλά και σε περιπτώσεις δευτεροπαθών κεφαλαλγιών. Πρόκειται για μια συστηματική, καθημερινή καταγραφή των χαρακτηριστικών των επεισοδίων κεφαλαλγίας, η οποία επιτρέπει την αντικειμενική αποτύπωση της πορείας της νόσου και την εξατομίκευση της θεραπευτικής προσέγγισης. Τι είναι το Ημερολόγιο Κεφαλαλγίας; Το ημερολόγιο κεφαλαλγίας είναι ένα δομημένο εργαλείο καταγραφής, στο οποίο ο ασθενής σημειώνει σε καθημερινή βάση: τη συχνότητα εμφάνισης των επεισοδίων τη διάρκεια και την ένταση του πόνου τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της κεφαλαλγίας τα συνοδά νευρολογικά και συστηματικά συμπτώματα τους πιθανούς εκλυτικούς και επιβαρυντικούς παράγοντες τη φαρμακευτική αγωγή και την ανταπόκριση σε αυτή Η συστηματική αυτή καταγραφή μειώνει την υποκειμενικότητα και τα σφάλματα μνήμης, τα οποία συχνά δυσχεραίνουν τη σωστή διάγνωση. Ποιες Πληροφορίες Πρέπει να Καταγράφονται στο Ημερολόγιο Κεφαλαλγίας; Η σωστή συμπλήρωση του ημερολογίου είναι κρίσιμη για τη διαγνωστική του αξία. Συνιστάται να περιλαμβάνονται οι ακόλουθες παράμετροι: 1. Χρονικά χαρακτηριστικά Ημερομηνία εμφάνισης επεισοδίου Ώρα έναρξης και λήξης Συνολική διάρκεια κεφαλαλγίας 2. Ένταση πόνου Καταγραφή σε αριθμητική κλίμακα (Numeric Rating Scale – NRS) από 0 έως 10 0 = απουσία πόνου 10 = μέγιστος, ανυπόφορος πόνος 3. Ποιοτικά χαρακτηριστικά πόνου Σφύζων (παλλόμενος) Πιεστικός ή «σφιχτικός» Διαξιφιστικός ή οξύς Εντόπιση (μονόπλευρη ή αμφοτερόπλευρη, οπισθοβολβική, ινιακή κ.λπ.) 4. Συνοδά συμπτώματα Ναυτία ή έμετος Φωτοφοβία (ευαισθησία στο φως) Φωνοφοβία (ευαισθησία στους ήχους) Οσμοφοβία Αύρα (οπτικά φαινόμενα, αιμωδίες, διαταραχές λόγου) 5. Εκλυτικοί παράγοντες (triggers) Ψυχολογικό στρες Διαταραχές ύπνου (αϋπνία ή υπερυπνία) Διατροφικοί παράγοντες (π.χ. καφεΐνη, αλκοόλ, συγκεκριμένες τροφές) Ορμονικοί παράγοντες (έμμηνος κύκλος) Περιβαλλοντικές αλλαγές (καιρικές μεταβολές, έντονο φως) 6. Φαρμακευτική αγωγή Είδος φαρμάκου Δοσολογία Χρόνος λήψης Χρόνος έναρξης δράσης Βαθμός αποτελεσματικότητας Κλινική Σημασία του Ημερολογίου Κεφαλαλγίας Η συστηματική χρήση του ημερολογίου παρέχει κρίσιμες πληροφορίες στον νευρολόγο και συμβάλλει: ✔ Στη βελτίωση της διαγνωστικής ακρίβειας Επιτρέπει την αναγνώριση συγκεκριμένων προτύπων κεφαλαλγίας και τη σωστή ταξινόμηση σύμφωνα με διεθνή διαγνωστικά κριτήρια (π.χ. ICHD-3). ✔ Στη διαφοροδιάγνωση Διαχωρίζει μεταξύ: ημικρανίας κεφαλαλγίας τάσεως αθροιστικής κεφαλαλγίας δευτεροπαθών κεφαλαλγιών ✔ Στην αναγνώριση εκλυτικών παραγόντων Διευκολύνει την τροποποίηση του τρόπου ζωής και την εφαρμογή μη φαρμακευτικών παρεμβάσεων. ✔ Στην αξιολόγηση της θεραπείας Επιτρέπει αντικειμενική εκτίμηση: της αποτελεσματικότητας της οξείας αγωγής της ανάγκης για προφυλακτική θεραπεία της μείωσης της συχνότητας και της έντασης των κρίσεων ✔ Στην ανίχνευση κεφαλαλγίας από κατάχρηση φαρμάκων Η συχνή χρήση αναλγητικών μπορεί να οδηγήσει σε επιδείνωση της κεφαλαλγίας (medication-overuse headache), κάτι που αναδεικνύεται μέσα από το ημερολόγιο. Οδηγίες για Σωστή Χρήση του Ημερολογίου Κεφαλαλγίας Για να έχει πραγματική διαγνωστική και θεραπευτική αξία: Η καταγραφή πρέπει να γίνεται καθημερινά, ακόμη και τις ημέρες χωρίς πόνο Να συμπληρώνεται σε πραγματικό χρόνο ή άμεσα μετά το επεισόδιο Να αποφεύγονται γενικεύσεις ή εκ των υστέρων συμπλήρωση Να διατηρείται για επαρκές χρονικό διάστημα (τουλάχιστον 1–3 μήνες) Η συνέπεια και η ακρίβεια στην καταγραφή είναι καθοριστικές, καθώς ακόμη και μικρές λεπτομέρειες μπορεί να επηρεάσουν τη διάγνωση και τη θεραπευτική στρατηγική. Συχνές Ερωτήσεις (FAQ) Πόσο καιρό πρέπει να κρατάω ημερολόγιο κεφαλαλγίας; Συνήθως απαιτούνται τουλάχιστον 4–12 εβδομάδες για αξιόπιστη αξιολόγηση. Πρέπει να καταγράφω και τις ημέρες χωρίς πονοκέφαλο; Ναι — είναι εξίσου σημαντικό για τον υπολογισμό της συχνότητας. Μπορώ να το κρατάω σε κινητό; Ναι, υπάρχουν εφαρμογές, αλλά και ένα απλό ημερολόγιο (χαρτί ή αρχείο) είναι εξίσου αποτελεσματικό. Πότε χρειάζεται να δω νευρολόγο; Όταν οι πονοκέφαλοι είναι: συχνοί έντονοι επιδεινούμενοι ή δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία Συμπερασματικά Το ημερολόγιο κεφαλαλγίας δεν αποτελεί απλώς ένα εργαλείο καταγραφής, αλλά ένα ουσιαστικό μέσο συνεργασίας μεταξύ ασθενούς και νευρολόγου. Η σωστή χρήση του οδηγεί σε πιο ακριβή διάγνωση, καλύτερη κατανόηση της νόσου και πιο αποτελεσματική, εξατομικευμένη θεραπεία. Κάντε κλικ στην φωτογραφία για να κατεβάσετε το ημερολόγιο κεφαλαλγίας σε PDF και να το συμπληρώσετε ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Όταν το χέρι κινείται χωρίς τη θέλησή μας ! Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) Τι είναι το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός Το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) αποτελεί μια σπάνια νευρολογική διαταραχή, κατά την οποία ένα από τα δύο άνω άκρα φαίνεται να εκτελεί κινήσεις χωρίς τη συνειδητή πρόθεση του ατόμου. Ο ασθενής δεν χάνει την ικανότητα κίνησης του χεριού· αντίθετα, το χέρι μπορεί να πραγματοποιεί πολύπλοκες, οργανωμένες κινήσεις, οι οποίες όμως δεν συμφωνούν με την επιθυμία του. Πολλοί ασθενείς περιγράφουν την εμπειρία σαν το χέρι να Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 4 λεπτά Παρουσία του Καθηγητή Νευρολογίας και Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών Νοσημάτων της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (ΕΚΠΑ), κ. Στυλιανού Γκατζώνη, στο 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας Το 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 4 έως και τις 7 Ιουνίου 2026 στο ξενοδοχείο Elite στην Καλαμάτα, αποτέλεσε έναν σημαντικό θεσμό επιστημονικού διαλόγου και ανταλλαγής γνώσης στον διαρκώς εξελισσόμενο τομέα της νευρολογίας. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου παρουσιάστηκαν και αναλύθηκαν σύγχρονοι διαγνωστικοί και θεραπευτικοί αλγόριθμοι με άμεση κλινική εφαρμογή σε μείζονα νευρολογικά νοσήματα, αναδεικνύοντας τις νεότερες εξελίξεις στη δι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 1 λεπτά Οι Αναστολείς BTK (Bruton’s Tyrosine Kinase), μία υποσχόμενη θεραπεία κατά της Σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton - BTK inhibitors αποτελούν μία από τις πιο συζητημένες εξελίξεις στη θεραπεία της Σκλήρυνσης κατά πλάκας, όχι επειδή προσφέρουν άμεση επαναμυελίνωση, αλλά επειδή στοχεύουν έναν πυρήνα της παθοφυσιολογίας που μέχρι πρόσφατα ήταν σχετικά «απρόσιτος»: τη χρόνια, ενδοεγκεφαλική φλεγμονή. Σε αντίθεση με τις κλασικές ανοσοτροποποιητικές θεραπείες που δρουν κυρίως στην περιφέρεια, οι BTK inhibitors έχουν τη δυνατότητα να διαπερνού Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 4 Μαΐ διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

Ο πόνος μέλους φάντασμα δεν είναι ψυχολογική αυταπάτη, αλλά πραγματική αίσθηση πόνου που προκύπτει από αλλαγές στο νευρικό σύστημα | Νευρολόγος Γκατζώνης | Νευρολόγος Αθήνα | NEVROLOGOS | Ημικρανία, γιατρος για πονοκεφαλο, γιατρος για ημικρανια, Κεφαλαλγία, παρκινσον, αλτσχαιμερ, πονοκέφαλος, Νευρολόγος για Ημικρανία, θεραπεία Επιληψίας, γιατρός για Επιληψία, Σκλήρυνση κατά Πλάκας Πόνος Μέλους Φάντασμα, Συμπτώματα, Διάγνωση, Θεραπεία Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος Ο πόνος μέλους φάντασμα (phantom limb pain) είναι ένα ιδιαίτερο είδος νευροπαθητικού πόνου που εμφανίζεται μετά από ακρωτηριασμό ή χειρουργική αφαίρεση ενός μέλους (χέρι, πόδι ή άλλου τμήματος του σώματος). Παρά το γεγονός ότι το μέλος δεν υπάρχει πια στο σώμα, ο ασθενής νιώθει πόνο, καύσο, τσιμπήματα ή και σπασμούς στο σημείο που θα βρισκόταν το μέλος, για τον λόγο ότι ο εγκέφαλος και ο νωτιαίος μυελός συνεχίζουν να «αντιλαμβάνονται» την ύπαρξη του μέλους ή του οργάνου και μπορούν να παράγουν έντονες αισθήσεις πόνου, καύσου, μουδιάσματος ή κράμπας, παρά το ότι το σωματικό μέρος λείπει. Ο πόνος μέλους φάντασμα δεν είναι ψυχολογική αυταπάτη , αλλά πραγματική αίσθηση πόνου που προκύπτει από αλλαγές στο νευρικό σύστημα. Η συχνότητά του υπολογίζεται σε 50–80% των ατόμων μετά από ακρωτηριασμό. Στην πραγματικότητα μπορεί να εμφανιστεί μετά από κάθε χειρουργική αφαίρεση ή απώλεια τμήματος του σώματος, όχι μόνο χεριού ή ποδιού. Συχνές περιοχές εμφάνισης Δάκτυλα / χέρια και πόδια , Μετά από ακρωτηριασμό χεριού, δακτύλων ή ποδιού, ο πόνος φάντασμα είναι πολύ συχνός. Οι ασθενείς περιγράφουν συχνά αίσθηση «σφιξίματος», κράμπας ή ηλεκτρικού πόνου στο ακρωτηριασμένο μέρος. Μαστός. Μετά από μαστεκτομή, εμφανίζεται συχνά πόνος στο θωρακικό τοίχωμα ή τη μασχάλη, σαν να υπάρχει ακόμα ο μαστός. Συχνά συνυπάρχει δυσαισθησία ή μυρμήγκιασμα και περιορισμός κινήσεων του ώμου λόγω προστατευτικής συμπεριφοράς. Οφθαλμός. Μετά την αφαίρεση ενός οφθαλμού μπορεί να εμφανιστεί πόνος ή αίσθηση πίεσης στο μάτι που λείπει, ακόμα και μυϊκός πόνος γύρω από την περιοχή. Δόντια. Μετά από εξαγωγή δοντιού ή οδοντοφατνιακές επεμβάσεις, μπορεί να εμφανιστεί νευροπαθητικός πόνος φατνίου, με αίσθηση καύσου ή μουδιάσματος. Άλλα όργανα και τμήματα σώματος που μπορούν να επηρεαστούν Αφαίρεση μέρους γεννητικών οργάνων, μέρους γλώσσας, τμήματος μύτης ή αυτιού μπορεί να προκαλέσει αντίστοιχες φανταστικές αισθήσεις πόνου. Ο εγκέφαλος διατηρεί την «χαρτογράφηση» αυτών των οργάνων και συνεχίζει να λαμβάνει και να ερμηνεύει σήματα, με αποτέλεσμα την εκδήλωση πόνου ή δυσάρεστων αισθήσεων. Κλινικά χαρακτηριστικά πόνου μέλους φάντασμα Ο πόνος μπορεί να είναι οξύς, καυστικός ή ηλεκτρικός. Συχνά συνοδεύεται από αίσθηση μυρμηγκιάσματος, σφιξίματος, ή κράμπας. Η ένταση του πόνου δεν συνδέεται πάντα με το μέγεθος ή τη θέση του αφαιρεθέντος τμήματος, αφού μικρά όργανα όπως δάκτυλα ή δόντια μπορεί να προκαλέσουν εξίσου έντονο πόνο. Οι αισθήσεις μπορεί να είναι παροξυσμικές ή συνεχείς, και μερικές φορές πυροδοτούνται από αλλαγές θερμοκρασίας, πίεσης ή συναισθηματικής φόρτισης. Βασικά χαρακτηριστικά & συμπτώματα του πόνου μέλους φάντασμα Ο εγκέφαλος διαθέτει έναν χάρτη του σώματος (σωματοαισθητικός φλοιός). Ακόμη και μετά την αφαίρεση μέλους ή οργάνου, η φλοιική περιοχή παραμένει ενεργή. Τα νεύρα που τροφοδοτούσαν το τμήμα μπορεί να δημιουργούν εκτοπική εκφόρτιση ή νευρώματα. Η αλληλεπίδραση περιφερικών σημάτων, νωτιαίας υπερδιέγερσης και φλοιικής αναδιοργάνωσης παράγει την αίσθηση πόνου ή δυσφορίας στο μέλος ή όργανο που δεν υπάρχει πλέον. Με άλλα λόγια, ο πόνος φάντασμα μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε τμήμα του σώματος ή όργανο που αφαιρείται. Η κοινή βάση όλων είναι η συντήρηση της νευρικής και φλοιικής αναπαράστασης του απολεσθέντος μέρους και η αντίστοιχη νευρωνική υπερδιέγερση. Βασικά χαρακτηριστικά Εμφανίζεται σε μέλος που δεν υπάρχει πλέον: Ο εγκέφαλος «εξακολουθεί» να λαμβάνει ή να παράγει σήματα σαν να ήταν εκεί το χέρι, το πόδι ή άλλο τμήμα. Συχνά ξεκινά λίγες μέρες ή εβδομάδες μετά τον ακρωτηριασμό, αλλά μπορεί να παρουσιαστεί και μήνες ή χρόνια αργότερα. Έχει νευροπαθητική φύση: οφείλεται σε βλάβη ή αναδιοργάνωση του νευρικού συστήματος και όχι σε τραυματισμό ιστών. Τι αισθάνεται ο ασθενής Οι ασθενείς περιγράφουν τον πόνο με μεγάλη ποικιλία, αλλά οι πιο συνηθισμένες εμπειρίες είναι: Καύσος, αίσθηση σαν το δέρμα ή οι μύες του μέλους να καίγονται. Μυρμήγκιασμα ή «ηλεκτρικά» τινάγματα, σαν μικρά ηλεκτροσόκ ή σαν να σε τσιμπάει κάτι. Μουδιάσματα, το μέλος μοιάζει βαρύ ή παγωμένο, παρά την απουσία του. Συσφίξεις ή κράμπες, αίσθηση ότι οι μύες του μέλους συσπώνται δυνατά. Αλλαγές στην ένταση, μπορεί να είναι διαρκής πόνος ή να εμφανίζεται σε κύματα που κρατούν δευτερόλεπτα ή λεπτά. Συχνή παρουσία νύχτα. Πολλοί ασθενείς αναφέρουν ότι ο πόνος χειροτερεύει όταν προσπαθούν να ξεκουραστούν. Ποιοι είναι οι τύποι του πόνου μέλους φάντασμα Η διαταραχή έχει υποτύπους που ξεχωρίζουν με βάση τον χρόνο εμφάνισης, το μοτίβο στον χρόνο, την αισθητική ποιότητα, τους εκλυτικούς παράγοντες και την εντόπιση. Τύποι με βάση τον χρόνο εμφάνισης Πρώιμος ΠΜΦ: εμφανίζεται μέσα σε ώρες ή εβδομάδες από τον ακρωτηριασμό ή τη χειρουργική αφαίρεση. Συχνά κυμαίνεται σε ένταση και επηρεάζεται από μετεγχειρητικό στρες. Όψιμος ΠΜΦ: ξεκινά μετά από μήνες ή και χρόνια. Συνδέεται συχνά με αναδιοργάνωση φλοιού και «ευαισθητοποίηση» του νευρικού συστήματος. Χρόνιος επίμονος ΠΜΦ: διαρκεί >3 μήνες, με σταθερό ή συχνά επανεμφανιζόμενο πόνο και λειτουργικό αντίκτυπο (ύπνος, διάθεση, κινητοποίηση). Τύποι με βάση το μοτίβο στον χρόνο Συνεχής/βασικός πόνος: σταθερό υπόστρωμα πόνου (π.χ. καυστικός). Παροξυσμικός/κρίσεις πόνου: «ηλεκτρικά» τινάγματα ή μαχαιριές που έρχονται σε κύματα δευτερολέπτων / λεπτών, πάνω σε ήρεμο ή ήδη επώδυνο υπόβαθρο. Κυκλικός/διαλείπων: μέρες χωρίς συμπτώματα εναλλάσσονται με περιόδους έξαρσης (συχνά μετά από κόπωση, κρύο ή στρες). Τύποι με βάση την αισθητική ποιότητα (πώς τον περιγράφει ο ασθενής) Συχνά συνυπάρχουν πάνω από ένας τύπος στον ασθενή. Δυσαισθητικός–καυστικός πόνος: αίσθημα «καψίματος», «καυτού μετάλλου», συχνά με μυρμήγκιασμα. Ηλεκτρικός πόνος: «ηλεκτροπληξία», «τινάγματα», «σουβλιές». Συσφιγκτικός πόνος: νιώθει ότι οι «μύες» του απόντος μέλους συσπώνται δυνατά. Αλγαισθησία ψύχους: έντονο αίσθημα παγωνιάς/πάγου στο φανταστικό άκρο. Αρθραλγικός τύπος: πόνος που «μοιάζει» να προέρχεται από συγκεκριμένη φανταστική άρθρωση (π.χ. δάκτυλα, αστράγαλος) με αίσθημα δυσκαμψίας. Τύποι με βάση τους εκλυτικούς παράγοντες Αυτόματος ΠΜΦ: εμφανίζεται ξαφνικά χωρίς εμφανές ερέθισμα. Εκλυόμενος ΠΜΦ από: Μηχανικά ερεθίσματα, Θερμοκρασία, Στρες/στέρηση ύπνου/συναισθηματικά ερεθίσματα Τύποι με βάση την εντόπιση μέσα στο «φανταστικό» μέλος Άπω/περιφερικός τύπος: εστιάζεται σε «δάκτυλα» ή «πέλμα/παλάμη» που δεν υπάρχουν. Είναι ο συχνότερος και διακριτός από πόνο στο κολόβωμα (τμήμα του άκρου που απομένει μετά τον ακρωτηριασμό). Εγγύς/διάχυτος τύπος: ο ασθενής τοποθετεί τον πόνο πιο «ψηλά» (π.χ. «στη γάμπα» ή «στο αντιβράχιο») με διάχυτη επέκταση. Εντοπισμένος σε «ειδικές ζώνες»: π.χ. «νύχι που πονά», «κόψιμο στο μικρό δάκτυλο», που επιμένει ως σταθερή αναφορά. Πόσο συχνός είναι ο πόνος μέλους φάντασμα - επιδημιολογία Ο πόνος μέλους φάντασμα είναι αρκετά συχνός φαινότυπος νευροπαθητικού πόνου, αλλά η ακριβής συχνότητα ποικίλλει στις μελέτες ανάλογα με τον πληθυσμό, το είδος της επέμβασης και τις μεθόδους καταγραφής. Οι περισσότερες μεγάλες μελέτες αναφέρουν ότι 50–80% των ατόμων που έχουν υποστεί ακρωτηριασμό θα εμφανίσουν ΠΜΦ κάποια στιγμή. Σε ειδικές κατηγορίες (π.χ. βετεράνοι πολέμου, τραυματίες τροχαίων) τα ποσοστά συχνά υπερβαίνουν το 80% , πιθανώς λόγω πιο εκτεταμένων νευρικών βλαβών και ψυχολογικού στρες. Στις χειρουργικές αφαιρέσεις μη άκρων (π.χ. μαστεκτομή) η συχνότητα είναι χαμηλότερη, αλλά παραμένει αξιοσημείωτη: 10–30% ανάλογα με το είδος και την τεχνική της επέμβασης. Χρονική εμφάνιση Η πλειονότητα εμφανίζει συμπτώματα μέσα στις πρώτες εβδομάδες μετά την απώλεια του μέλους. Περίπου 10–15% μπορεί να εμφανίσει ΠΜΦ μήνες ή και χρόνια αργότερα (όψιμη έναρξη), συχνά μετά από επιβαρυντικό γεγονός (π.χ. τραυματισμό στο κολόβωμα, σοβαρό ψυχολογικό στρες, άλλη χειρουργική επέμβαση). Διάρκεια & χρονιότητα Σε περίπου ένα τρίτο των περιπτώσεων, ο πόνος υποχωρεί ή μειώνεται αισθητά μέσα στον πρώτο χρόνο. Για τους υπόλοιπους, ειδικά αν ο πόνος διατηρηθεί >6 μήνες, υπάρχει αυξημένη πιθανότητα να εξελιχθεί σε χρόνιο ΠΜΦ που διαρκεί χρόνια ή και ισόβια, με σημαντική επίπτωση στην ποιότητα ζωής. Ο επιπολασμός του πόνου μέλους φάντασμα δεν φαίνεται να επηρεάζεται άμεσα από το φύλο όταν συγκρίνουμε άνδρες και γυναίκες που έχουν υποστεί ίδιου τύπου και αιτίας ακρωτηριασμό. Πώς αντιμετωπίζεται ο πόνος μέλους φάντασμα Η αντιμετώπιση του πόνου μέλους φάντασμα είναι σύνθετη και απαιτεί πολυπαραγοντική προσέγγιση, καθώς πρόκειται για κεντρικό νευροπαθητικό πόνο με πολυεπίπεδους μηχανισμούς. Ο θεραπευτικός σχεδιασμός εξατομικεύεται βάσει της παθοφυσιολογίας, της χρονιότητας, της εντόπισης και της ψυχοσωματικής κατάστασης του ασθενούς. 1. Φαρμακευτική αγωγή Η φαρμακοθεραπεία στοχεύει στην τροποποίηση της νευρωνικής υπερδιεγερσιμότητας και της δυσλειτουργίας των κατιόντων και ανιόντων οδών πόνου. Η αγωγή μπορεί να περιλαμβάνει: Τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά και αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης-νορεπινεφρίνης Αντιεπιληπτικά (π.χ. γκαμπαπεντίνη, πρεγκαμπαλίνη, καρβαμαζεπίνη). NMDA ανταγωνιστές. Τοπικοί παράγοντες (π.χ. λιδοκαΐνη, καψαϊκίνη υψηλής συγκέντρωσης). Οπιοειδή χρησιμοποιούνται σε ανθεκτικές περιπτώσεις, με προσοχή για μακροχρόνιες παρενέργειες και ανοχή. 2. Μη φαρμακευτικές παρεμβάσεις Αισθητικοκινητική επανεκπαίδευση Θεραπεία καθρέφτη: επαναπρογραμματίζει τη σωματοαισθητική αναπαράσταση μέσω οπτικο-κινητικής ανατροφοδότησης, μειώνοντας τη διαστρέβλωση του φλοιικού «χάρτη» του μέλους. Τη μέθοδο την αναλύουμε παρακάτω. Διαβαθμισμένη Κινητική Απεικόνιση: σταδιακή εξάσκηση διανοητικής κίνησης του μέλους, που επαναφέρει την ισορροπία διεγερτικών–ανασταλτικών φλοιικών κυκλωμάτων. Τη μέθοδο την αναλύουμε παρακάτω. Διέγερση νευρικού συστήματος Διακρανιακή μαγνητική διέγερση (rTMS) και διακρανιακή συνεχής διέγερση (tDCS) στον πρωτογενή κινητικό ή σωματοαισθητικό φλοιό, για τροποποίηση της κεντρικής επεξεργασίας του πόνου. Νωτιαία νευροδιέγερση (SCS) και περιφερική νευροδιέγερση (PNS) στο κολόβωμα ή στα σχετικά νευρικά πλέγματα, με στόχο την τροποποίηση της μεταβίβασης σημάτων πόνου. Φυσικοθεραπευτικές τεχνικές TENS (διαδερμικός ηλεκτρικός νευρικός ερεθισμός) σε κατάλληλες παραμέτρους, για μείωση της εκτοπικής εκφόρτισης και ενίσχυση ανασταλτικών μηχανισμών. 3. Επεμβατικές θεραπείες Νευρικοί αποκλεισμοί (π.χ. περιφερικοί, συμπαθητικοί) Χειρουργική αντιμετώπιση νευρωμάτων που μειώνουν την παθολογική εκφόρτιση. Εμφυτεύσιμες συσκευές νευροδιέγερσης σε χρόνιες ανθεκτικές περιπτώσεις. 4. Ψυχολογικές και συμπεριφορικές παρεμβάσεις Γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία και εκπαίδευση στη διαχείριση πόνου μειώνουν την αντιληπτή ένταση και το συναισθηματικό φορτίο του πόνου. Εκπαίδευση χαλάρωσης και βιοανάδραση για μείωση του αυτόνομου υπερδιεγερτικού τόνου. Διαβαθμισμένη Κινητική Απεικόνιση Η Διαβαθμισμένη Κινητική Απεικόνιση (Graded Motor Imagery – GMI) αποτελεί εξελιγμένη, πολυσταδιακή προσέγγιση στην αντιμετώπιση του πόνου μέλους φάντασμα και άλλων νευροπαθητικών πόνων, η οποία στοχεύει στην επανεκπαίδευση του φλοιού και του νωτιαίου μυελού για να μειωθεί η υπερδιέγερση και η δυσλειτουργική αναπαράσταση του μέλους. Βασικοί Μηχανισμοί Ο πόνος μέλους φάντασμα συνδέεται με αναδιοργάνωση του σωματοαισθητικού και κινητικού φλοιού μετά τον ακρωτηριασμό ή τη νευρική βλάβη. Το GMI στοχεύει να διορθώσει αυτή τη φλοιική αναδιοργάνωση μέσω τριών διαδοχικών σταδίων, αυξάνοντας σταδιακά τη δυσκολία των κινητικών ή νοητικών διεργασιών: Αναγνώριση πλευράς Φανταστική κίνηση Κίνηση με καθρέφτη Κάθε στάδιο διεγείρει διαφορετικές περιοχές του φλοιού, με τελικό στόχο την επαναφορά φυσιολογικής αισθητικοκινητικής αλληλεπίδρασης και τη μείωση της κεντρικής υπερδιέγερσης. 1. Αναγνώριση πλευράς Ο ασθενής βλέπει εικόνες χεριών ή ποδιών σε διάφορες θέσεις και πρέπει να αναγνωρίσει εάν είναι αριστερό ή δεξί μέλος. Αυτή η διαδικασία ενεργοποιεί τον πρωτογενή σωματοαισθητικό φλοιό, τον προκινητικό φλοιό και περιοχές του παρεγκεφαλιδικού συστήματος, χωρίς να γίνεται πραγματική κίνηση. Σκοπός: η φλοιική διέγερση μειώνει την υπερδιέγερση και προετοιμάζει τον εγκέφαλο για τα επόμενα στάδια. 2. Φανταστική κίνηση Ο ασθενής «φαντάζεται» την εκτέλεση συγκεκριμένων κινήσεων με το απολεσθέν μέλος, χωρίς πραγματική μυϊκή δραστηριότητα. Αυτό ενεργοποιεί ομοιόμορφα τις περιοχές κινητικού φλοιού, σωματοαισθητικού φλοιού και συνδεόμενες περιοχές προγραμματισμού κίνησης. Η φανταστική κίνηση βοηθά στη μείωση των παθολογικών σημάτων πόνου που προέρχονται από την απουσία φυσικής κίνησης. 3. Κίνηση με καθρέφτη Το τελικό στάδιο ενσωματώνει την θεραπεία καθρέφτη, όπου η οπτική ανατροφοδότηση του υγιούς μέλους δίνει την αίσθηση κίνησης του απολεσθέντος. Η διαδικασία ενισχύει τη φλοιική αναδιοργάνωση, μειώνει την αντιληπτική ασυμφωνία μεταξύ οπτικής και αισθητικής πληροφορίας και μειώνει τη νευροπαθητική υπερδιέγερση. Κλινικά Οφέλη Μείωση έντασης πόνου μέλους φάντασμα, ιδιαίτερα σε ασθενείς με χρόνια και ανθεκτικά συμπτώματα. Μείωση παροξυσμικών φαινομένων πόνου, μυϊκών κράμπων φαντάσματος και δυσαισθησίας. Ασφαλής, μη φαρμακευτική προσέγγιση που μπορεί να εφαρμοστεί στο σπίτι με καθοδήγηση. Με απλά λόγια, η Διαβαθμισμένη Κινητική Απεικόνιση εκπαιδεύει τον εγκέφαλο να «ξαναμάθει» το μέλος που λείπει, μέσω σταδιακής ενεργοποίησης του φλοιού και νοητικών κινήσεων, μειώνοντας τη νευροπαθητική υπερδιέγερση που προκαλεί τον πόνο μέλους φάντασμα. Θεραπεία καθρέφτη Η θεραπεία καθρέφτη (Mirror Therapy) αποτελεί μία από τις πλέον τεκμηριωμένες μη φαρμακευτικές παρεμβάσεις για τον πόνο μέλους φάντασμα και στηρίζεται σε νευρολογικούς και φλοιικούς μηχανισμούς αναδιοργάνωσης. Η θεραπεία καθρέφτη «ξεγελάει» τον εγκέφαλο ώστε να «ξαναδεί» το μέλος που λείπει και να σταματήσει να στέλνει σήματα πόνου εκεί όπου δεν υπάρχει πλέον ιστός. Παράλληλα, διορθώνει τις δυσλειτουργικές συνδέσεις στον φλοιό και τον νωτιαίο μυελό, μειώνοντας τη νευροπαθητική υπερδιέγερση που προκαλεί τον πόνο μέλους φάντασμα. Αρχή και Μηχανισμός Ο ασθενής τοποθετεί έναν καθρέφτη κάθετα στη μέση του σώματος, ώστε το υγιές μέλος να εμφανίζεται ως αντανάκλαση του απολεσθέντος ή ακρωτηριασμένου μέλους. Όταν κινεί το υγιές μέλος μπροστά στον καθρέφτη, το οπτικό σύστημα «βλέπει» το απολεσθέν μέλος να κινείται φυσιολογικά. Ο καθρέφτης δημιουργεί μια οπτική ψευδαίσθηση στον εγκέφαλο, κάνοντάς τον να πιστεύει ότι το ακρωτηριασμένο ή παραλυμένο μέλος κινείται κανονικά. Αυτή η ψευδαίσθηση μπορεί να ενεργοποιήσει τους νευρώνες, οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για την αντίληψη και την εκτέλεση κινήσεων. Έτσι μειώνεται η αντικατοπτρική υπερδιεγερσιμότητα που υπάρχει στον φλοιό μετά τον ακρωτηριασμό. Επανακαθορίζεται η σύνδεση ανάμεσα στο φλοιό και τον νωτιαίο μυελό, περιορίζοντας την παραγωγή αυθόρμητων και λανθασμένων σημάτων πόνου. Παράλληλα διεγείρονται οι κατιούσες ανασταλτικές οδοί μέσω φυσιολογικής αισθητικο-κινητικής ανατροφοδότησης, με αποτέλεσμα τη μείωση της κεντρικής ευαισθητοποίησης. Κλινική Αποτελεσματικότητα Μελέτες και τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές έχουν δείξει μείωση έντασης πόνου μέχρι και 40–60% σε πολλούς ασθενείς. Περιορισμοί Δεν αντικαθιστά πλήρως τις φαρμακευτικές θεραπείες σε περιπτώσεις έντονου χρόνιου πόνου ή υψηλής νευρωνικής υπερδιέγερσης. Συμπερασματικά Τόσο η απώλεια ενός μέλους όσο και η μετέπειτα διαταραχή του πόνου φάντασμα είναι μία βαθιά επώδυνη και ψυχολογικά επιβαρυντική κατάσταση για τον πάσχοντα. Ωστόσο, με στοχευμένες παρεμβάσεις, μπορούμε να επαναπρογραμματίσουμε τη φλοιική και νωτιαία επεξεργασία, μειώνοντας τον πόνο που νιώθει ο ασθενής. Με σωστή, πολυδιάστατη προσέγγιση, πολλοί ασθενείς βιώνουν σημαντική μείωση του πόνου φάντασμα μέσα σε εβδομάδες έως μήνες. Το μήνυμα είναι ελπιδοφόρο. Με τις κατάλληλες παρεμβάσεις και τη συνεχή υποστήριξη, ο ασθενής μπορεί να ανακουφιστεί και να έχει μία καλύτερη ποιότητα ζωής. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Όταν το χέρι κινείται χωρίς τη θέλησή μας ! Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) Τι είναι το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός Το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) αποτελεί μια σπάνια νευρολογική διαταραχή, κατά την οποία ένα από τα δύο άνω άκρα φαίνεται να εκτελεί κινήσεις χωρίς τη συνειδητή πρόθεση του ατόμου. Ο ασθενής δεν χάνει την ικανότητα κίνησης του χεριού· αντίθετα, το χέρι μπορεί να πραγματοποιεί πολύπλοκες, οργανωμένες κινήσεις, οι οποίες όμως δεν συμφωνούν με την επιθυμία του. Πολλοί ασθενείς περιγράφουν την εμπειρία σαν το χέρι να Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 4 λεπτά Παρουσία του Καθηγητή Νευρολογίας και Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών Νοσημάτων της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (ΕΚΠΑ), κ. Στυλιανού Γκατζώνη, στο 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας Το 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 4 έως και τις 7 Ιουνίου 2026 στο ξενοδοχείο Elite στην Καλαμάτα, αποτέλεσε έναν σημαντικό θεσμό επιστημονικού διαλόγου και ανταλλαγής γνώσης στον διαρκώς εξελισσόμενο τομέα της νευρολογίας. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου παρουσιάστηκαν και αναλύθηκαν σύγχρονοι διαγνωστικοί και θεραπευτικοί αλγόριθμοι με άμεση κλινική εφαρμογή σε μείζονα νευρολογικά νοσήματα, αναδεικνύοντας τις νεότερες εξελίξεις στη δι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 1 λεπτά Οι Αναστολείς BTK (Bruton’s Tyrosine Kinase), μία υποσχόμενη θεραπεία κατά της Σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton - BTK inhibitors αποτελούν μία από τις πιο συζητημένες εξελίξεις στη θεραπεία της Σκλήρυνσης κατά πλάκας, όχι επειδή προσφέρουν άμεση επαναμυελίνωση, αλλά επειδή στοχεύουν έναν πυρήνα της παθοφυσιολογίας που μέχρι πρόσφατα ήταν σχετικά «απρόσιτος»: τη χρόνια, ενδοεγκεφαλική φλεγμονή. Σε αντίθεση με τις κλασικές ανοσοτροποποιητικές θεραπείες που δρουν κυρίως στην περιφέρεια, οι BTK inhibitors έχουν τη δυνατότητα να διαπερνού Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 4 Μαΐ διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

Ο χρόνιος πόνος δεν είναι απλά ένας παρατεταμένος πόνος που προκαλείται από έναν μόνο παράγοντα, αλλά μια δυναμική λειτουργία του νευρικού συστήματος, που εμπλέκει αισθητήρια, συναισθηματικά, γνωστικά και κινητικά στοιχεία | Νευρολόγος Γκατζώνης | Νευρολόγος Αθήνα | NEVROLOGOS | Ημικρανία, γιατρος για πονοκεφαλο, γιατρος για ημικρανια, Κεφαλαλγία, παρκινσον, αλτσχαιμερ, πονοκέφαλος, Νευρολόγος για Ημικρανία, θεραπεία Επιληψίας, γιατρός για Επιληψία, Σκλήρυνση κατά Πλάκας Χρόνιος Πόνος, Συμπτώματα, Διάγνωση, Θεραπεία Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος Ο χρόνιος πόνος αποτελεί μία σύνθετη, πολυπαραγοντική κατάσταση με σημαντική επίπτωση στη δημόσια υγεία, επηρεάζοντας τόσο την ποιότητα ζωής όσο και τη λειτουργικότητα των πασχόντων. Ο χρόνιος πόνος διαφέρει σημαντικά από τον οξύ πόνο. Ενώ ο οξύς πόνος αποτελεί έναν προστατευτικό μηχανισμό του οργανισμού, ο χρόνιος πόνος μετατρέπεται σε μια αυτόνομη ασθένεια του νευρικού συστήματος αποτελώντας μία από τις κύριες αιτίες αναπηρίας, επηρεάζοντας την δραστηριότητα, την λειτουργικότητα, την ψυχολογία και την ικανότητα του πάσχοντα για εργασία. Τι είναι ο πόνος Από επιστημονικής πλευράς (IASP 2020), ο πόνος είναι μια δυσάρεστη αισθητηριακή και συναισθηματική εμπειρία που σχετίζεται με πραγματική ή πιθανή ιστική βλάβη, στον οργανισμό. Ωστόσο ο πόνος δεν είναι απλώς ένα σήμα από τον τραυματισμένο ιστό, ή την φλεγμαίνουσα περιοχή. Είναι μια υποκειμενική εμπειρία που εξαρτάται από τη νευροβιολογία, τα συναισθήματα και το ψυχοκοινωνικό υπόβαθρο του ατόμου που τον βιώνει. Τι είναι ο χρόνιος πόνος Ο χρόνιος πόνος είναι ο πόνος που διαρκεί περισσότερο από 3 μήνες , είτε γιατί υπάρχει παθολογική ευαισθητοποίηση του νευρικού συστήματος (κεντρική ή περιφερική), όπου ο πόνος συνεχίζεται ακόμα και χωρίς ενεργή βλάβη, είτε γιατί υπάρχει χρόνια εμμένουσα φλεγμονή ή βλάβη όπως για παράδειγμα η ρευματοειδής αρθρίτιδα, είτε για διάφορους άλλους λόγους που θα εξετάσουμε παρακάτω. Σε κάθε περίπτωση η κατανόηση της αιτιοπαθογένειας και των μηχανισμών του χρόνιου πόνου είναι κρίσιμη για την αποτελεσματική διαχείριση και θεραπεία του. Είναι ο πόνος ωφέλιμος; Σαφώς και είναι αφού λειτουργεί ως άμεσο προειδοποιητικό σύστημα ότι κάτι απειλεί την ακεραιότητα του οργανισμού. Εκτός από προληπτικό αντανακλαστικό για την αποφυγή της περαιτέρω βλάβης και της ανάγκης για ακινητοποίηση, ο πόνος συμβάλει και στα εξής: Ενεργοποίηση της επούλωσης Ο πόνος προκαλεί απελευθέρωση νευροπεπτιδίων (substance P, CGRP) που αυξάνουν την τοπική αιμάτωση και φλεγμονή, επιταχύνοντας την επισκευή των ιστών. Ανίχνευση συστημικών νόσων Ο πόνος μπορεί να είναι πρώιμο σύμπτωμα σοβαρών καταστάσεων όπως ο καρκίνος, τα αυτοάνοσα και νευροεκφυλιστικά νοσήματα, κ.α. Όταν όμως ο πόνος οφείλεται σε δυσλειτουργία του ίδιου του νευρικού συστήματος, σε περιφερική ευαισθητοποίηση δηλ. οι υποδοχείς του πόνου γίνονται υπερευαίσθητοι και ενεργοποιούνται ευκολότερα, ή όταν ο εγκέφαλος μαθαίνει ένα μοτίβο του πόνου, το αποθηκεύει και το αναπαράγει χωρίς κάποια βλάβη, τότε ο πόνος χάνει την χρησιμότητα του και γίνεται παθολογικός και εχθρικός για την υγεία. Ποια είναι τα αίτια του χρόνιου πόνου Ο χρόνιος πόνος δεν είναι απλά ένας παρατεταμένος πόνος που προκαλείται από έναν μόνο παράγοντα, αλλά μια δυναμική λειτουργία του νευρικού συστήματος, που εμπλέκει αισθητήρια, συναισθηματικά, γνωστικά και κινητικά στοιχεία. Βασική του αιτία είναι η νευροπλαστικότητα, η ικανότητα δηλαδή του νευρικού συστήματος να αλλάζει δομικά και λειτουργικά. Στην περίπτωση του χρόνιου πόνου, αυτή η πλαστικότητα γίνεται «παθολογική», οδηγώντας σε αλλαγές που διαιωνίζουν τον πόνο. Η παθοφυσιολογία του εξαρτάται από το αν υπάρχει επίμονη βλάβη ιστών/νεύρων ή αν έχει αναπτυχθεί παθολογική ευαισθητοποίηση που διατηρεί τον πόνο ακόμη και χωρίς ενεργό βλαπτικό ερέθισμα. Νευρολογικοί μηχανισμοί χρόνιου πόνου: Περιφερικοί μηχανισμοί. Συνεχής ενεργοποίηση των αλγοϋποδοχέων από φλεγμονή, μηχανική πίεση ή ισχαιμία. Κεντρικοί μηχανισμοί. Ο νωτιαίος μυελός και ο εγκέφαλος υφίστανται κεντρική ευαισθητοποίηση. Νευροπαθητικοί μηχανισμοί. Βλάβες σε περιφερικά ή κεντρικά νεύρα μπορούν να δημιουργήσουν αυτόματη εκφόρτιση και δημιουργία παθολογικών νευρωνικών κυκλωμάτων. Ψυχοβιολογικοί παράγοντες. Το άγχος, η κατάθλιψη και η διαταραχή μετατραυματικού στρες μπορούν να ενισχύσουν τον πόνο, καθώς οι περιοχές του εγκεφάλου που εμπλέκονται στη συναισθηματική επεξεργασία επικαλύπτονται με αυτές της αντίληψης του πόνου. Γενετική Προδιάθεση. Ορισμένα άτομα έχουν γενετική προδιάθεση για μεγαλύτερη ευαισθησία στον πόνο. Μηχανισμοί πρόκλησης χρόνιου πόνου: Ανάλογα με την αιτία, ο χρόνιος πόνος μπορεί να πυροδοτείται ή να επιδεινώνεται από: Συνεχόμενη ιστική βλάβη (π.χ. καρκίνος, εκφυλιστική αρθροπάθεια). Υποτροπιάζουσα φλεγμονή (π.χ. αυτοάνοσα νοσήματα). Νευρικό τραύμα (χειρουργείο, τραυματισμός). Κεντρική δυσλειτουργία (π.χ. ινομυαλγία, μετα-εγκεφαλικός πόνος) όπου δεν υπάρχει ενεργό περιφερικό ερέθισμα. Νευρολογικές παθήσεις. Παθήσεις όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας, ο διαβήτης (διαβητική νευροπάθεια), ή η νευραλγία του τριδύμου μπορούν να βλάψουν τα νεύρα απευθείας. Κατηγορίες του χρόνιου πόνου Ο χρόνιος πόνος χωρίζεται σε κατηγορίες ανάλογα με τον μηχανισμό δημιουργίας του. Από νευρολογικής και ιατρικής άποψης, η πιο αποδεκτή ταξινόμηση της IASP – International Association for the Study of Pain , περιλαμβάνει τρεις βασικές κατηγορίες και υποκατηγορίες, με ενδιάμεσες μορφές. 1. Χρόνιος Νευροπαθητικός Πόνος Προέρχεται από βλάβη ή δυσλειτουργία του ίδιου του νευρικού συστήματος (περιφερικού ή κεντρικού). Δεν οφείλεται σε συνεχή ιστική βλάβη, αλλά σε «παθολογική» μετάδοση νευρικών σημάτων. Περιφερικός νευροπαθητικός πόνος Αιτίες: Διαβητική περιφερική νευροπάθεια Μεθερπητική νευραλγία (μετά από έρπητα ζωστήρα) Τραυματική νευροπάθεια (μετά από κάταγμα, επέμβαση ή κάκωση νεύρου) Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα Πόνος μέλους φάντασμα Χαρακτηριστικά: κάψιμο, τσιμπήματα, ηλεκτρικά τινάγματα, αιφνίδιοι «σουβλεροί» πόνοι, μούδιασμα, αλλοδυνία . Κεντρικός νευροπαθητικός πόνος Αιτίες: Εγκεφαλικό επεισόδιο Σκλήρυνση κατά πλάκας Νωτιαία κάκωση Νευροεκφυλιστικά νοσήματα (π.χ. Parkinson, ALS με νευροπαθητικά στοιχεία) Χαρακτηριστικά: συνεχής ή διαλείπων πόνος, συνήθως με έντονη αλλοδυνία και υπεραλγησία, επηρεασμένος από συναισθηματική κατάσταση. 2. Πόνος που προκύπτει ως συνέπεια χρόνιας ασθένειας ή νοσήματος Οφείλεται σε συνεχή ενεργό βλάβη ιστών (π.χ. φλεγμονή, όγκος) και συμμετέχουν τόσο νευρικοί όσο και φλεγμονώδεις μηχανισμοί. Φλεγμονώδης χρόνιος πόνος Αιτίες: Ρευματοειδής αρθρίτιδα Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα Φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου Μηχανισμός: συνεχή παραγωγή φλεγμονωδών μεσολαβητών που ευαισθητοποιούν τους υποδοχείς πόνου. Ογκολογικός πόνος Αιτίες: Επέκταση όγκου σε νεύρα ή οστά Μεταστάσεις στη σπονδυλική στήλη Μετα-θεραπευτικές βλάβες από χημειοθεραπεία ή ακτινοβολία Μηχανισμός: συνδυασμός ιστικής βλάβης, φλεγμονής και νευροπαθητικού στοιχείου. 3. Χρόνιος Πόνος Κεντρικής Ευαισθητοποίησης Εδώ δεν υπάρχει εμφανής συνεχιζόμενη βλάβη ή σημαντική φλεγμονή, αλλά το κεντρικό νευρικό σύστημα γίνεται υπερ-ευαίσθητο και παράγει πόνο δυσανάλογο με το ερέθισμα. Αιτίες/Παθήσεις: Ινομυαλγία Σύνδρομο χρόνιας κόπωσης Χρόνιος ημικρανικός πονοκέφαλος Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου Κεντρική υπερευαισθησία μετά από τραυματισμό ή χειρουργείο Χαρακτηριστικά: Γενικευμένος πόνος (όχι τοπικός) Μεταβλητή ένταση Συχνά συνυπάρχουν κόπωση, διαταραχές ύπνου, γνωστικές δυσκολίες (“brain fog”) Ειδικότερα ο κεντρικός μηχανισμός του χρόνιου πόνου λόγω Κεντρικής Ευαισθητοποίησης μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα: Αλλοδυνία: Ένα ερέθισμα που κανονικά δεν προκαλεί πόνο (π.χ. ένα ελαφρύ άγγιγμα) γίνεται επώδυνο. Υπεραλγησία: Ένα ήδη επώδυνο ερέθισμα γίνεται πολύ πιο έντονα επώδυνο. Αυτή η υπερευαισθησία προκύπτει από αλλαγές σε μοριακό και κυτταρικό επίπεδο, όπως η αύξηση της δραστηριότητας των υποδοχέων NMDA και η απελευθέρωση νευροδιαβιβαστών (π.χ. γλουταμινικού οξέος) στον νωτιαίο μυελό. 4. Μικτές μορφές χρόνιου πόνου Πολύ συχνά ένας ασθενής έχει συνδυασμό μηχανισμών, όπως: Σπονδυλοαρθρίτιδα → φλεγμονώδης + νευροπαθητικός πόνος Καρκίνος → ιστικός + νευροπαθητικός Οσφυαλγία → αρχικά μηχανικός πόνος, στη συνέχεια κεντρική ευαισθητοποίηση 5. Άλλες ειδικές κατηγορίες χρόνιου πόνου Χρόνιος πονοκέφαλος (ημικρανία, κεφαλαλγία τύπου τάσης, αθροιστική κεφαλαλγία) Σύνδρομο σύνθετου περιοχικού πόνου (CRPS) – σπάνια αλλά σοβαρή μορφή υπερευαισθησίας μετά από τραυματισμό άκρου Μετεγχειρητικός χρόνιος πόνος – μετά από θωρακοτομή, μαστεκτομή, βουβωνοκήλη κ.ά. Ποιοι είναι οι συχνότεροι χρόνιοι πόνοι Με βάση τα επιδημιολογικά δεδομένα από μεγάλες μετα-αναλύσεις και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, το Top 10 των πιο συχνών μορφών χρόνιου πόνου παγκοσμίως, με σειρά περίπου από τον πιο συχνό, στον λιγότερο συχνό, είναι: Χρόνια οσφυαλγία – Νο 1 αιτία μυοσκελετικής αναπηρίας παγκοσμίως. Χρόνια αυχεναλγία – Συχνά συνδεδεμένη με εκφυλιστικές αλλοιώσεις ή μυϊκή ένταση. Οστεοαρθρίτιδα (κυρίως γόνατος και ισχίου). Χρόνια κεφαλαλγία / Ημικρανία. Νευροπαθητικός πόνος (π.χ. διαβητική νευροπάθεια, μεθερπητική νευραλγία). Ινομυαλγία και άλλα σύνδρομα διάχυτου πόνου. Χρόνιος ώμος (π.χ. περιαρθρίτιδα, ρήξη στροφικού πετάλου). Χρόνιος πυελικός πόνος (σύνδρομο πυελικής συμφόρησης, προστατοδυνία, πρωκταλγία, βουλβοδυνία, κ.α.). Πόνος από ρευματοειδή αρθρίτιδα . Καρκινικός πόνος (σε ασθενείς με χρόνια ή προχωρημένη νόσο). Ποια είναι η εμφάνιση του χρόνιου πόνου στον γενικό πληθυσμό Ο χρόνιος πόνος αποτελεί ένα νευροβιολογικό και ψυχοκοινωνικό σύνδρομο, με σημαντικό επιπολασμό στον γενικό πληθυσμό και ποικιλία προδιαθεσικών παραγόντων. Η αντιμετώπισή του απαιτεί διεπιστημονική προσέγγιση, λαμβάνοντας υπόψη το πλήρες βιοψυχοκοινωνικό προφίλ του ατόμου. Καθώς η κατανόηση της παθοφυσιολογίας του εξελίσσεται, ενισχύεται η ανάγκη για εξατομικευμένες θεραπείες, που να στοχεύουν όχι μόνο στον πόνο, αλλά και στις συνοδές συναισθηματικές και λειτουργικές διαταραχές. Η επικράτηση του χρόνιου πόνου ποικίλλει σημαντικά μεταξύ των μελετών, λόγω των πληθυσμιακών χαρακτηριστικών. Παρ’ όλα αυτά, η διεθνής βιβλιογραφία συμφωνεί σε μερικές βασικές εκτιμήσεις: Στον γενικό πληθυσμό, ο επιπολασμός του χρόνιου πόνου κυμαίνεται περίπου στο 20% έως 30% , με ορισμένες χώρες να αναφέρουν ακόμη υψηλότερα ποσοστά. Σε ευρωπαϊκές μελέτες, περίπου 1 στους 5 ενήλικες αναφέρει χρόνιο πόνο μέτριας ή σοβαρής έντασης που διαρκεί πάνω από 6 μήνες. Ο πόνος μυοσκελετικής αιτιολογίας, όπως η οσφυαλγία, η αυχεναλγία και η οστεοαρθρίτιδα, αποτελεί τις πιο συχνές μορφές. Οι γυναίκες εμφανίζουν σταθερά υψηλότερα ποσοστά χρονίου πόνου σε πολλές επιδημιολογικές μελέτες. Το ποσοστό στις γυναίκες κυμαίνεται γύρω στο 25–35% , ενώ στους άνδρες γύρω στο 15–25% . Η μεγαλύτερη συχνότητα στις γυναίκες αποδίδεται σε έναν συνδυασμό βιολογικών, ορμονικών και νευροβιολογικών παραγόντων, όπως: Ορμονικές διακυμάνσεις: Η οιστρογονική και προγεστερονική δραστηριότητα επιδρούν στα κυκλώματα του πόνου, τροποποιώντας την ευαισθησία των νευρώνων σε περιόδους όπως η έμμηνος ρύση, η εγκυμοσύνη και η εμμηνόπαυση. Διαφορές στο κεντρικό νευρικό σύστημα: Οι γυναίκες τείνουν να έχουν υψηλότερη δραστηριότητα σε περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με την επεξεργασία συναισθηματικών και αισθητηριακών πτυχών του πόνου, όπως η νήσος και ο πρόσθιος φλοιός του προσαγωγίου. Κεντρική ευαισθητοποίηση: Οι μηχανισμοί ενίσχυσης του πόνου, όπου ο νωτιαίος μυελός και ο εγκέφαλος αυξάνουν την απόκριση σε επώδυνα ερεθίσματα, φαίνεται να εμφανίζονται συχνότερα και εντονότερα στις γυναίκες. Αυτό σχετίζεται με διαφορές στα νευροδιαβιβαστικά συστήματα (π.χ. σεροτονίνη, νοραδρεναλίνη) και στον τρόπο που το ανοσοποιητικό σύστημα αλληλεπιδρά με τα νευρικά κύτταρα. Ανοσο-νευρική αλληλεπίδραση: Τα μικρογλοιακά κύτταρα και τα Τ-λεμφοκύτταρα εμπλέκονται στην αντίληψη και διατήρηση του πόνου. Στις γυναίκες, η ορμονική ρύθμιση μπορεί να ενισχύει την απελευθέρωση φλεγμονωδών μεσολαβητών που αυξάνουν τη νευρική ευαισθησία. Με απλά λόγια, οι γυναίκες δεν “φαντάζονται” περισσότερο πόνο , αλλά επειδή ο εγκέφαλός τους και τα νευρικά τους κυκλώματα συχνά λειτουργούν σε “υψηλότερη ένταση” απέναντι στα ερεθίσματα, το αποτέλεσμα είναι η μεγαλύτερη πιθανότητα οξείας αντίδρασης και χρόνιας επιμονής του πόνου. Ποια είναι η διαγνωστική προσέγγιση του χρόνιου πόνου Η διαγνωστική προσέγγιση του χρόνιου πόνου απαιτεί συνδυασμό κλινικής αξιολόγησης, εντοπισμού της αιτίας, εκτίμησης της έντασης και του τύπου του πόνου, καθώς και αναγνώρισης συνοδών ψυχοκοινωνικών παραγόντων. Ο στόχος δεν είναι μόνο να τεκμηριωθεί το αίτιο, αλλά και να προσδιοριστεί ο παθοφυσιολογικός μηχανισμός, που καθοδηγεί και τη θεραπεία. Η διαγνωστική διαδικασία περιλαμβάνει: 1. Λήψη του αναλυτικού ιστορικού Έναρξη πόνου: οξύς ή σταδιακός; ακολουθεί κάποιο τραύμα, χειρουργείο, λοίμωξη ή νόσο Διάρκεια, εντόπιση και κατανομή: εντοπισμένος πόνος, διάχυτος, συμμετρικός ή ασύμμετρος. Ποιότητα: καυστικός πόνος, νυγμώδης, πιεστικός, ηλεκτρικός, βαθύς, επιφανειακός. Παράγοντες επιδείνωσης/ανακούφισης: κίνηση, ηρεμία, θερμοκρασία, θέση. Συσχέτιση με άλλες εκδηλώσεις: δυσαισθησίες, υπαισθησία, μυϊκή αδυναμία, κόπωση, διαταραχές ύπνου, άγχος, κατάθλιψη. Ιατρικό ιστορικό: χρόνιες παθήσεις, κακοήθειες, αυτοάνοσα, χειρουργεία. Φαρμακευτικό ιστορικό: αναλγητικά που έχουν δοκιμαστεί, ανταπόκριση, παρενέργειες. Ψυχοκοινωνικοί παράγοντες: επαγγελματικές/οικογενειακές επιπτώσεις, κοινωνική υποστήριξη. 2. Κλινική εξέταση Γενική επισκόπηση: στάση, βάδισμα, εκφράσεις πόνου. Τοπική επισκόπηση και ψηλάφηση: ευαισθησία, μυϊκός σπασμός, οίδημα, θερμοκρασία, αλλοιώσεις δέρματος. Νευρολογική εκτίμηση: αισθητικότητα (ελαφρά αφή, θερμοκρασία, πόνος, δόνηση), κινητικότητα, αντανακλαστικά. Ειδικές δοκιμασίες: Tinel, Phalen, straight leg raising test κ.λπ. ανάλογα με την υποψία. Αξιολόγηση λειτουργικότητας: εύρος κίνησης, αντοχή, επιπτώσεις στις καθημερινές δραστηριότητες. 3. Εργαστηριακός έλεγχος Στοχευμένος, ανάλογα με την κλινική υποψία: Δείκτες φλεγμονής (ΤΚΕ, CRP) για υποψία φλεγμονώδους αιτιολογίας. Ανοσολογικοί δείκτες (ANA, RF, anti-CCP) σε ρευματολογικά αίτια. Βιοχημικός/ορμονικός έλεγχος (θυρεοειδής, βιταμίνη D, B12) σε διάχυτο πόνο. Καρκινικοί δείκτες εφόσον υπάρχουν ενδείξεις κακοήθειας. 4. Απεικονιστικός έλεγχος Ακτινογραφία: εκφυλιστικές ή τραυματικές αλλοιώσεις. MRI / CT: νευρολογικές βλάβες, νεοπλασίες, δισκοπάθειες, μυοσκελετικές παθήσεις. Υπερηχογράφημα: μαλακοί ιστοί, αρθρώσεις, αγγεία. Σπινθηρογράφημα: εντοπισμός μεταστάσεων σε οστά ή φλεγμονωδών εστιών. 5. Εξειδικευμένα διαγνωστικά εργαλεία Νευροφυσιολογικές εξετάσεις (Ηλεκτρομυογράφημα, μελέτη ταχύτητας αγωγής νεύρων) για τεκμηρίωση νευροπαθητικού πόνου. Ποσοτική αισθητική δοκιμασία (QST) για εκτίμηση κατωφλιών πόνου. Διαγνωστικοί αποκλεισμοί (nerve blocks) για εντοπισμό της πηγής του πόνου. 6. Προσδιορισμός μηχανισμού πόνου Αν είναι πόνος που προκύπτει ως συνέπεια χρόνιας ασθένειας ή νοσήματος, νευροπαθητικός, χρόνιος πόνος κεντρικής ευαισθητοποίησης, κλπ, καθώς και την ψυχολογική επίπτωση και συναισθηματική επιβάρυνση του ασθενούς. Η ολοκληρωμένη διάγνωση του χρόνιου πόνου δεν είναι στιγμιαία διαδικασία. Συχνά απαιτεί επαναξιολόγηση και συνδυασμό ευρημάτων για να καταλήξουμε σε μια σαφή αιτιολογική κατηγοριοποίηση, πάνω στην οποία θα βασιστεί η θεραπεία. Ποια είναι η θεραπευτική προσέγγιση του χρόνιου πόνου Η αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου απαιτεί εξατομίκευση, αναγνώριση μηχανισμών, και χρήση πολυμορφικών θεραπευτικών στρατηγικών. Η σύγχρονη νευρολογία ενσωματώνει κλασικές φαρμακολογικές θεραπείες με εξελιγμένες επεμβατικές και βιοτεχνολογικές προσεγγίσεις, ενώ δεν παραβλέπει τους ψυχοκοινωνικούς παράγοντες. Η αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου στο νευρολογικό πλαίσιο δεν είναι απλώς μία συνταγογράφηση αναλγητικών. Ο χρόνιος πόνος αποτελεί μια πολύπλοκη νευροφυσιολογική κατάσταση όπου κεντρικοί και περιφερικοί μηχανισμοί πόνου συνυπάρχουν και αλληλοτροφοδοτούνται. Η αντιμετώπισή του απαιτεί εκτενή κατανόηση των υποκείμενων μηχανισμών και εφαρμογή θεραπειών που στοχεύουν: Το πλάνο διαμορφώνεται με βάση: Τύπο πόνου και παθοφυσιολογία Βαρύτητα και λειτουργική επίπτωση Ανταπόκριση σε προηγούμενες θεραπείες Συνοσηρότητες (ψυχιατρικές, νευρολογικές, καρδιολογικές) Ασφάλεια και ανοχή φαρμάκων Η Φαρμακευτική αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου μπορεί να περιλαμβάνει: Τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά Αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης-νοραδρεναλίνης Αντισπασμωδικά (αντιεπιληπτικά) Κορτικοστεροειδή Οπιοειδή Μονοκλωνικά αντισώματα Botox Βοτουλινική τοξίνη τύπου Α - ΒΟΤΟΧ - DYSPORT για τον χρόνιο πόνο Η χρήση της βοτουλινικής τοξίνης τύπου Α (Botox - Dysport) σε χρόνιο πόνο έχει πολύ συγκεκριμένη νευροβιολογική βάση και δεν περιορίζεται απλώς στην κλασική δράση της στους μύες. Στην πραγματικότητα, πέρα από την αναστολή της απελευθέρωσης ακετυλοχολίνης στις νευρομυϊκές συνάψεις, επιδρά και στα αισθητικά νεύρα, επηρεάζοντας τους μηχανισμούς κεντρικής και περιφερικής ευαισθητοποίησης. Η χρήση Botox - Dysport έχει ένδειξη σε: Χρόνια ημικρανία Σπαστικότητες & δυστονίες που προκαλούν δευτερογενή πόνο Νευραλγία μετά από τραυματισμό ή χειρουργείο (π.χ. μεθερπητική νευραλγία, περιφερική νευροπάθεια) Μυοπεριτονιακό πόνο Παθητικές/εστιακές νευραλγίες Αλλοδυνία & υπερλγησία Ιατρική κάνναβη για τον χρόνιο πόνο Η χρήση ιατρικής κάνναβης μπορεί να έχει κάποιο όφελος ειδικά σε νευροπαθητικού τύπου πόνους. Στον νευροπαθητικό πόνο αρκετές συστηματικές ανασκοπήσεις και αναλύσεις δείχνουν μέτριο αλλά στατιστικώς σημαντικό όφελος για ορισμένα κανναβινοειδή. Στον χρόνιο μυοσκελετικό πόνο (οσφυαλγία, αρθρίτιδα, ινομυαλγία, κ.α.) κάποιες ανασκοπήσεις δείχνουν μικρή κλινική βελτίωση για ορισμένους ασθενείς. Στον καρκινικό πόνο οι αναλύσεις καταλήγουν σε χαμηλής ποιοτικής απόδειξης οφέλη. Σε αλλοδυνία & υπερλγησία παρατηρείται μικρή βελτίωση σε νευροπαθητικές μορφές όπου οι διαταραχές συνδέονται με περιφερική ευαισθητοποίηση. Επεμβατικές θεραπείες για τον χρόνιο πόνο Οι επεμβατικές θεραπείες για τον χρόνιο πόνο είναι πολλές και καλύπτουν από ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές μέχρι πιο προχωρημένες νευροχειρουργικές παρεμβάσεις. Η επιλογή εξαρτάται από τον τύπο πόνου (νευροπαθητικός, μυοσκελετικός, καρκινικός, μικτός), τη διάρκεια, την ανταπόκριση σε συντηρητικές μεθόδους και την γενική κατάσταση του ασθενούς. Ορισμένες από τις επεμβατικές θεραπείες, είναι: Ενέσιμες/τοπικές παρεμβάσεις τοπικού αναισθητικού + κορτικοστεροειδών Θερμικές τεχνικές με ραδιοσυχνότητες και Cryoablation Επισκληρίδιες & ενδορραχιαίες θεραπείες Νευροδιέγερση νωτιαίου μυελού, περιφερικών νεύρων Διέγερση εγκεφάλου Deep Brain Stimulation (DBS) Νευρολυτικές τεχνικές, χημική νευρόλυση Σπονδυλοπλαστική / Κυφοπλαστική Αποσυμπιεστικές τεχνικές Συμπερασματικά Ο χρόνιος πόνος είναι ένας αόρατος εχθρός. Δεν είναι απλώς ένα σύμπτωμα, αλλά μια πολύπλοκη νευρολογική διαταραχή. Με την πάροδο του χρόνου, το νευρικό σύστημα μπορεί να γίνει υπερευαίσθητο, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο όπου ο πόνος αυτοενισχύεται. Αυτό σημαίνει πως, όσο μένει χωρίς αντιμετώπιση, η ένταση και η διάρκεια του πόνου μπορεί να αυξηθούν, επιβαρύνοντας σημαντικά την ποιότητα ζωής των ασθενών. Ωστόσο, η νευροεπιστήμη μας δείχνει πως το νευρικό σύστημα έχει πλαστικότητα και μπορεί να «ξαναρυθμιστεί» με σωστή θεραπεία, που συνδυάζει φάρμακα, φυσιοθεραπεία και γνωστική υποστήριξη. Η πρόκληση είναι να δράσουμε άμεσα και ολιστικά, πριν ο πόνος «εγκατασταθεί» βαθύτερα. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Όταν το χέρι κινείται χωρίς τη θέλησή μας ! Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) Τι είναι το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός Το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) αποτελεί μια σπάνια νευρολογική διαταραχή, κατά την οποία ένα από τα δύο άνω άκρα φαίνεται να εκτελεί κινήσεις χωρίς τη συνειδητή πρόθεση του ατόμου. Ο ασθενής δεν χάνει την ικανότητα κίνησης του χεριού· αντίθετα, το χέρι μπορεί να πραγματοποιεί πολύπλοκες, οργανωμένες κινήσεις, οι οποίες όμως δεν συμφωνούν με την επιθυμία του. Πολλοί ασθενείς περιγράφουν την εμπειρία σαν το χέρι να Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 4 λεπτά Παρουσία του Καθηγητή Νευρολογίας και Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών Νοσημάτων της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (ΕΚΠΑ), κ. Στυλιανού Γκατζώνη, στο 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας Το 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 4 έως και τις 7 Ιουνίου 2026 στο ξενοδοχείο Elite στην Καλαμάτα, αποτέλεσε έναν σημαντικό θεσμό επιστημονικού διαλόγου και ανταλλαγής γνώσης στον διαρκώς εξελισσόμενο τομέα της νευρολογίας. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου παρουσιάστηκαν και αναλύθηκαν σύγχρονοι διαγνωστικοί και θεραπευτικοί αλγόριθμοι με άμεση κλινική εφαρμογή σε μείζονα νευρολογικά νοσήματα, αναδεικνύοντας τις νεότερες εξελίξεις στη δι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 1 λεπτά Οι Αναστολείς BTK (Bruton’s Tyrosine Kinase), μία υποσχόμενη θεραπεία κατά της Σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton - BTK inhibitors αποτελούν μία από τις πιο συζητημένες εξελίξεις στη θεραπεία της Σκλήρυνσης κατά πλάκας, όχι επειδή προσφέρουν άμεση επαναμυελίνωση, αλλά επειδή στοχεύουν έναν πυρήνα της παθοφυσιολογίας που μέχρι πρόσφατα ήταν σχετικά «απρόσιτος»: τη χρόνια, ενδοεγκεφαλική φλεγμονή. Σε αντίθεση με τις κλασικές ανοσοτροποποιητικές θεραπείες που δρουν κυρίως στην περιφέρεια, οι BTK inhibitors έχουν τη δυνατότητα να διαπερνού Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 4 Μαΐ διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

Σε άτομα με σπαστικότητα μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο, η αλλαντική τοξίνη βελτίωσε τη μυϊκή υπερτονία και την κινητική λειτουργία | Νευρολόγος Γκατζώνης | Νευρολόγος Αθήνα | NEVROLOGOS | Ημικρανία, γιατρος για πονοκεφαλο, γιατρος για ημικρανια, Κεφαλαλγία, παρκινσον, αλτσχαιμερ, πονοκέφαλος, Νευρολόγος για Ημικρανία, θεραπεία Επιληψίας, γιατρός για Επιληψία, Σκλήρυνση κατά Πλάκας Αλλαντική τοξίνη (Botox – Dysport) για τη θεραπεία της σπαστικότητας Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος Τι είναι η σπαστικότητα Η σπαστικότητα είναι ένα νευρολογικό σύμπτωμα που χαρακτηρίζεται από αυξημένο μυϊκό τόνο και παθολογικά ζωηρά αντανακλαστικά που οφείλονται σε βλάβες του ανώτερου κινητικού νευρώνα. Προκαλείται από παθήσεις όπως: Εγκεφαλικό επεισόδιο Αιτιολογία: Βλάβη του φλοιού ή της έσω κάψας στον εγκέφαλο → διακοπή της καθοδικής αναστολής → υπερλειτουργία των αντανακλαστικών τόξων. Σπαστικότητα: Άνω άκρο: κάμψη αγκώνα, καρπού, δακτύλων. Κάτω άκρο: υπερέκταση γόνατος, ιπποποδία (παραμόρφωση του ποδιού που χαρακτηρίζεται από την υπερβολική πελματιαία κάμψη του άκρου ποδιού προς τα κάτω). Αλλαντική τοξίνη (Botox – Dysport): Χορηγείται τοπικά στους υπερτονικούς μύες για να διευκολύνει την κινητικότητα και τη βάδιση. Πολλαπλή σκλήρυνση (Σκλήρυνση κατά Πλάκας) Αιτιολογία: Απομυελινωτικές βλάβες στο ΚΝΣ προκαλούν απώλεια κινητικής αναστολής. Σπαστικότητα: Συχνά συμμετρική στα κάτω άκρα. Μπορεί να είναι επώδυνη ή να δυσκολεύει τη βάδιση, την ούρηση κ.ά. Αλλαντική τοξίνη (Botox – Dysport): Αποτελεσματική σε εστιακή ή ασύμμετρη σπαστικότητα. Ενίοτε και σε σπαστικότητα της κύστης. Εγκεφαλική παράλυση Αιτιολογία: Προγεννητική ή μεταγεννητική βλάβη στον εγκέφαλο → δυσλειτουργία των πυραμιδικών/εξωπυραμιδικών οδών. Σπαστικότητα: Συνήθως κάτω άκρα (σπαστική διπληγία), αλλά και τετραπληγία. Μορφές: ιπποποδία, κάμψη γονάτων, σφιγμένα ισχία. Αλλαντική τοξίνη (Botox – Dysport): Με την σωστή επιλογή των μυών στους οποίους θα γίνει έγχυση, βελτιώνεται η βάδιση. Κακώσεις νωτιαίου μυελού Αιτιολογία: Διακοπή κατιουσών κινητικών οδών → απώλεια των ανασταλτικών ερεθισμάτων → αύξηση μυϊκού τόνου. Σπαστικότητα: Εκφράζεται κάτωθεν του σημείου της βλάβης του νωτιαίου μυελού. Αλλαντική τοξίνη (Botox – Dysport): Χρήσιμη σε εστιακές περιπτώσεις όπου η υπερτονία των μυών δυσχεραίνει την φροντίδα, την καθιστή θέση, ή προκαλεί παραμορφώσεις. Τραυματικές εγκεφαλικές κακώσεις Αιτιολογία: Διάχυτη ή εντοπισμένη βλάβη των μετωπιαίων ή κινητικών λοβών. Σπαστικότητα: Μπορεί να είναι ασύμμετρη και δύσκολο να αντιμετωπιστεί με φάρμακα. Αλλαντική τοξίνη (Botox – Dysport): Χρήσιμος σύμμαχος σε συνδυασμό με φυσικοθεραπεία, για αποκατάσταση λειτουργικότητας. Δευτεροπαθής υπερτονία των μυών της κύστης Αιτιολογία: ΣΚΠ, κάκωση νωτιαίου μυελού, Parkinson. Σπαστικότητα: Εξαρτώμενη από υπερδραστηριότητα του εξωστήρα Αλλαντική τοξίνη (Botox – Dysport): Η ενδοκυστική έγχυση που μειώνει την ακράτεια. Ποιος είναι ο μηχανισμός δράσης της αλλαντικής τοξίνης στη σπαστικότητα Η τοξίνη Botulinum τύπου Α δρα αναστέλλοντας την απελευθέρωση της ακετυλοχολίνης στη νευρομυϊκή σύναψη, εμποδίζοντας τη μυϊκή σύσπαση. Αυτό συμβαίνει επειδή η τοξίνη αυτή διαταράσσει την διαδικασία απελευθέρωσης του νευροδιαβιβαστή ακετυλοχολίνη από τα νευρικά κύτταρα, με αποτέλεσμα τη χαλάρωση του υπερτονικού μυός, για διάστημα 3-6 μηνών. Η χρήση του αλλαντικής τοξίνης είναι εγκεκριμένη από FDA/EMA και συνιστάται βάσει διεθνών οδηγιών. Κλινική αποτελεσματικότητα Σε άτομα με σπαστικότητα μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο, η αλλαντική τοξίνη βελτίωσε τη μυϊκή υπερτονία και την κινητική λειτουργία, (Cochrane Review (2010, ενημ. 2017)). Σε παιδιά με εγκεφαλική παράλυση, η αλλαντική τοξίνη βελτίωσε τη βάδιση και τη στάση όταν συνδυάστηκε με φυσικοθεραπεία. (CUPID trial (2013)). Η χρήση αλλαντικής τοξίνης συνοδευόταν από σημαντική μείωση του πόνου και βελτίωση της ποιότητας ζωής, ιδιαίτερα όταν η σπαστικότητα εμπόδιζε την καθημερινή λειτουργικότητα, (JNNP (2020)). Ποσοστά επιτυχίας της θεραπευτικής χρήσης αλλαντικής τοξίνης ανά τύπο σπαστικότητας Η επιτυχία της αλλαντικής τοξίνης στη σπαστικότητα είναι καλά τεκμηριωμένη, αλλά το ποσοστό αποτελεσματικότητας διαφέρει ανάλογα με: Την αιτία της σπαστικότητας Τον μυ ή τις μυϊκές ομάδες που στοχεύονται Την ύπαρξη συνοδών παρεμβάσεων (φυσικοθεραπεία, νάρθηκες) Την παρουσία μόνιμων συγκάμψεων Επιτυχία της αλλαντικής τοξίνης δεν σημαίνει πλήρη ίαση, αλλά: Μείωση μυϊκού τόνου Βελτίωση στην κίνηση (π.χ. βάδιση, χρήση χεριού) Λιγότερος πόνος/σπασμοί Διευκόλυνση φυσικοθεραπείας/ατομικής υγιεινής Συνήθως το αποτέλεσμα κορυφώνεται σε 2–6 εβδομάδες μετά την έγχυση και διαρκεί 3–4 μήνες. Επιστημονική σύνοψη ανά κατηγορία σπαστικότητας, με ποσοστά επιτυχίας βασισμένα σε μεγάλες μελέτες και ανασκοπήσεις: Μετα-εγκεφαλικό επεισόδιο Περιοχή σπαστικότητας: Άνω άκρο (αγκώνα/καρπού/δακτύλωνν) Ποσοστό κλινικής βελτίωσης: 70–80% Πηγή δεδομένων: Cochrane Review 2010, Elia et al. 2009 Μετα-εγκεφαλικό επεισόδιο Περιοχή σπαστικότητας: Κάτω άκρο Ποσοστό κλινικής βελτίωσης: 60–75% Πηγή δεδομένων: J Rehabil Med, 2014 Πολλαπλή Σκλήρυνση (ΣΚΠ) Περιοχή σπαστικότητας: Κάτω άκρο/προσαγωγοί Ποσοστό κλινικής βελτίωσης: 60–70% (σε εστιακή) Πηγή δεδομένων: Eur J Neurol, 2016 Τραυματική εγκεφαλική κάκωση Περιοχή σπαστικότητας: Ανάλογα με την εντόπιση Ποσοστό κλινικής βελτίωσης: 40–65% Πηγή δεδομένων: Arch Phys Med Κακώσεις νωτιαίου μυελού Περιοχή σπαστικότητας: Κάτω άκρα/προσαγωγοί Ποσοστό κλινικής βελτίωσης: 50–70% βελτίωση Πηγή δεδομένων: Spinal Cord, 2015 Παρακολουθήστε video του κ. Καθηγητή που μας εξηγεί για την αποτελεσματικότητα της αλλαντικής τοξίνης στην αντιμετώπιση της σπαστικότητας ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Όταν το χέρι κινείται χωρίς τη θέλησή μας ! Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) Τι είναι το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός Το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) αποτελεί μια σπάνια νευρολογική διαταραχή, κατά την οποία ένα από τα δύο άνω άκρα φαίνεται να εκτελεί κινήσεις χωρίς τη συνειδητή πρόθεση του ατόμου. Ο ασθενής δεν χάνει την ικανότητα κίνησης του χεριού· αντίθετα, το χέρι μπορεί να πραγματοποιεί πολύπλοκες, οργανωμένες κινήσεις, οι οποίες όμως δεν συμφωνούν με την επιθυμία του. Πολλοί ασθενείς περιγράφουν την εμπειρία σαν το χέρι να Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 4 λεπτά Παρουσία του Καθηγητή Νευρολογίας και Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών Νοσημάτων της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (ΕΚΠΑ), κ. Στυλιανού Γκατζώνη, στο 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας Το 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 4 έως και τις 7 Ιουνίου 2026 στο ξενοδοχείο Elite στην Καλαμάτα, αποτέλεσε έναν σημαντικό θεσμό επιστημονικού διαλόγου και ανταλλαγής γνώσης στον διαρκώς εξελισσόμενο τομέα της νευρολογίας. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου παρουσιάστηκαν και αναλύθηκαν σύγχρονοι διαγνωστικοί και θεραπευτικοί αλγόριθμοι με άμεση κλινική εφαρμογή σε μείζονα νευρολογικά νοσήματα, αναδεικνύοντας τις νεότερες εξελίξεις στη δι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 1 λεπτά Οι Αναστολείς BTK (Bruton’s Tyrosine Kinase), μία υποσχόμενη θεραπεία κατά της Σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton - BTK inhibitors αποτελούν μία από τις πιο συζητημένες εξελίξεις στη θεραπεία της Σκλήρυνσης κατά πλάκας, όχι επειδή προσφέρουν άμεση επαναμυελίνωση, αλλά επειδή στοχεύουν έναν πυρήνα της παθοφυσιολογίας που μέχρι πρόσφατα ήταν σχετικά «απρόσιτος»: τη χρόνια, ενδοεγκεφαλική φλεγμονή. Σε αντίθεση με τις κλασικές ανοσοτροποποιητικές θεραπείες που δρουν κυρίως στην περιφέρεια, οι BTK inhibitors έχουν τη δυνατότητα να διαπερνού Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 4 Μαΐ διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων.

Ιατρείο βάδισης, ισορροπίας & διαταραχών κινητικότητας | Οι διαταραχές βάδισης, ισορροπίας και κινητικότητας επηρεάζουν την ζωή των ασθενών, προκαλώντας τους ανησυχία, θλίψη και περιορισμούς. Η συνεργασία σας με την εξειδικευμένη διεπιστημονική ομάδα μας, αποτελεί τον βασικό καταλύτη για τη βελτίωση της λειτουργικότητας και της ποιότητας της ζωής σας | Νευρολόγος | Αθήνα | Γκατζώνης Στυλιανός Ιατρείο βάδισης, Ισορροπίας & Διαταραχών Κινητικότητας Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός MD, Phd - Νευρολόγος, Ειδικός στην αποκατάσταση διαταραχών κίνησης Το Ιατρείο βάδισης, ισορροπίας & κινητικότητας ασχολείται με την μελέτη, την παρακολούθηση και αποκατάσταση των διαταραχών της βάδισης και των συμπτωμάτων αστάθειας λόγω βλαβών του εγκεφάλου, του νωτιαίου μυελού, των νεύρων και των μυών. Πρόκειται για μία πολυεπιστημονική προσέγγιση που στοχεύει στην αξιολόγηση των ατομικών αναγκών, την χορήγηση ειδικών θεραπευτικών αγωγών, την εκπαίδευση των θεραπευτικών μεθόδων και τη βελτίωση της λειτουργικής ικανότητας του ασθενούς. Οι διαταραχές βάδισης, ισορροπίας και κινητικότητας περιλαμβάνουν ένα ευρύ φάσμα παθολογιών που επηρεάζουν την ικανότητα ενός ατόμου να κινείται φυσιολογικά. Αυτές οι διαταραχές μπορεί να οφείλονται σε νευρολογικά, μυοσκελετικά, καρδιοαναπνευστικά ή και ψυχολογικά αίτια. Αναλυτικά: Διαταραχές Βάδισης Αφορούν τις διαταραχές στο πρότυπο περπατήματος, όπως: Αταξική βάδιση: ασταθής, αβέβαιη βάδιση, συχνά λόγω βλάβης της παρεγκεφαλίδας (π.χ. σε σκλήρυνση κατά πλάκας ή όγκους). Σπαστική βάδιση: δύσκαμπτη, με τα πόδια σε σύγκαμψη, συχνή σε εγκεφαλική παράλυση ή σκλήρυνση κατά πλάκας. Βάδιση με σύρσιμο των ποδιών: παρατηρείται στη νόσο του Πάρκινσον. Αντικνημική βάδιση (steppage gait): η υπερβολική ανύψωση του ποδιού κατά το περπάτημα, ώστε να αποφευχθεί το σύρσιμο των δακτύλων στο έδαφος, μπορεί να οφείλεται σε διάφορους παράγοντες, όπως νευρολογικές παθήσεις, μυϊκή αδυναμία ή μη φυσιολογικό μοτίβο βάδισης. Ανταλγική βάδιση: "προστατευτική", για αποφυγή πόνου (π.χ. λόγω αρθρίτιδας). Δισκαμψία ισχίου/γόνατος: προκαλεί τροποποιημένη βάδιση με έλλειψη κάμψης. Διαταραχές Ισορροπίας Επηρεάζουν την ικανότητα διατήρησης της θέσης ή του βηματισμού: Αιθουσαίες διαταραχές: (π.χ. καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσης, νόσος Meniere), με ζάλη, νυσταγμό και πτώσεις. Παρεγκεφαλιδική αστάθεια: δυσκολία στον συντονισμό κινήσεων. Αισθητηριακή αταξία: λόγω απώλειας ιδιοδεκτικής αίσθησης (π.χ. σε πολυνευροπάθειες). Ορθοστατική υπόταση: πτώση πίεσης κατά την έγερση, προκαλώντας ζάλη ή λιποθυμία. Διαταραχές Κινητικότητας Επηρεάζουν τη δυνατότητα εκκίνησης, συνέχισης ή ελέγχου της κίνησης: Νόσος Πάρκινσον : με βραδυκινησία, τρόμο ηρεμίας, μυϊκή δυσκαμψία και παγωμένες κινήσεις. Σκλήρυνση κατά Πλάκας : μπορεί να προκαλέσει αδυναμία, αστάθεια, σπαστικότητα. Εγκεφαλικό επεισόδιο : προκαλεί ημιπάρεση ή ημιπληγία με χαρακτηριστική «κύκλιση» του προσβεβλημένου σκέλους. Μυοπάθειες: οδηγούν σε προοδευτική αδυναμία, συχνά συμμετρική, με δυσκολία στην άνοδο σκάλας ή στην έγερση από καθιστή θέση. Πολυνευροπάθειες : με αδυναμία και απώλεια αίσθησης, κυρίως στα κάτω άκρα. Άλλα Αίτια Ορθοπεδικά προβλήματα: αρθρίτιδα, κατάγματα, παραμορφώσεις. Φαρμακευτικές παρενέργειες: π.χ. από ηρεμιστικά, αντιψυχωσικά, αντιεπιληπτικά. Ψυχογενείς διαταραχές βάδισης: ασυνήθιστα πρότυπα βάδισης χωρίς οργανική αιτιολογία, συνήθως σε ψυχογενείς ή μετατραυματικές καταστάσεις. Διερεύνηση, εκτίμηση, αξιολόγηση διάγνωση Ο Νευρολόγος κάνει την ιατρική αξιολόγηση και είναι ο ιατρός που θα συντονίσει τις υπόλοιπες ιατρικές ειδικότητες κατά περίπτωση όπως: Φυσίατρος, Ορθοπεδικός, ΩΡΛ, Καρδιολόγος, Εργοθεραπευτής, κ.α. Η αξιολόγηση περιλαμβάνει λεπτομερές ιστορικό, νευρολογική εξέταση και εξειδικευμένες εξετάσεις, όπως: Ηλεκτρομυογράφημα (ΗΜΓ), MRI εγκεφάλου/νωτιαίου, αιματολογικές/ορμονικές εξετάσεις, κ.α. Ανάλογα με την αιτία της διαταραχής (νευρολογική, μυοσκελετική, αιθουσαία, καρδιολογική), εμπλέκονται στη διαγνωστική και την θεραπευτική διαδικασία, οι παραπάνω αναφερόμενες ιατρικές ειδικότητες υπό την εποπτεία του Νευρολόγου. Παράλληλα ο ασθενής υποβάλλεται σε ειδικά τεστ (π.χ. Timed Up and Go, Berg Balance Scale) και ανάλυση βάδισης με αισθητήρες ή βίντεο-ανάλυση και εκτίμηση στατικής και δυναμικής ισορροπίας σε ειδικές πλατφόρμες. Εξατομικευμένο Πλάνο Αντιμετώπισης Ο σχεδιασμός του πλάνου αποκατάστασης είναι μία σύνθετη διαδικασία που απαιτεί εξειδικευμένη γνώση και πολυεπιστημονική προσέγγιση. Αρμόδιος ιατρός παραμένει ο Νευρολόγος , ο οποίος εκτός από την φαρμακευτική αγωγή που θα συστήσει στον ασθενή (π.χ. για Πάρκινσον, σκλήρυνση κατά πλάκας, ίλιγγο, κλπ.), θα θέσει τους ρεαλιστικούς θεραπευτικούς στόχους και θα καταρτίσει ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα αποκατάστασης, που μπορεί να περιλαμβάνει: Βελτίωση της βάδισης , μέσα από την εκπαίδευση του ασθενούς στη σωστή χρήση του σώματός του και την αξιοποίηση των διαθέσιμων κινητικών του δεξιοτήτων. Διδάσκονται λειτουργικά πρότυπα κίνησης για την ασφαλή και αποδοτική μετακίνηση στην καθημερινότητα. Επανεκπαίδευση ισορροπίας , μέσω εξειδικευμένων ασκήσεων και λειτουργικών δραστηριοτήτων που στοχεύουν στη σταθερότητα κατά την όρθια θέση, τη βάδιση και τη μεταφορά βάρους. Έμφαση δίνεται στη μείωση κινδύνου πτώσεων και στην αύξηση της αυτοπεποίθησης του ασθενούς. Ασκήσεις ενδυνάμωσης και Νευρομυϊκή επανεκπαίδευση . Ενδυνάμωση των αδύναμων μυών, ειδικά εκείνων που συμβάλλουν στη σταθερότητα του κορμού, της λεκάνης και των κάτω άκρων. Η μυϊκή ενδυνάμωση αποτελεί βασικό πυλώνα για τη βελτίωση της κινητικότητας και της συνολικής λειτουργικότητας του ασθενούς. Εργοθεραπεία για ενίσχυση της λειτουργικότητας και της αυτονομίας. Ψυχολογική υποστήριξη . Στις περιπτώσεις ψυχογενούς κινητικής διαταραχής ή αποδιοργάνωσης λόγω χρόνιου προβλήματος. Επίσης η διαταραχή βάδισης και η αστάθεια μπορεί να προκαλέσουν ψυχολογικά προβλήματα, γι' αυτό η ψυχολογική υποστήριξη είναι απαραίτητη. Τεχνικές και μέθοδοι αντιμετώπισης διαταραχών βάδισης, ισορροπίας & κινητικότητας Η κλινική εξέταση και η εφαρμογή εξειδικευμένων τεχνικών και εργαλείων μέτρησης μπορούν να προσδιορίσουν με ακρίβεια τις παραμέτρους της διαταραχής και να προτείνουν τις κατάλληλες ιατρικές και εμβιομηχανικές μεθόδους αντιμετώπισης ενσωματώνοντας τεχνολογίες όπως η τεχνητή νοημοσύνη. Βοτουλινική τοξίνη τύπου Α - ΒΟΤΟΧ - DYSPORT Η χρήση της αλλαντοτοξίνης έχει φέρει επανάσταση στην αντιμετώπιση των κινητικών διαταραχών και προσφέρει ελάττωση του μυϊκού τόνου στοχευμένα και απόλυτα ελεγχόμενα. Η αλλαντοτοξίνη γίνεται αυστηρά ενδομυϊκά με έγχυση υπό ηλεκτρομυογραφική καθοδήγηση, δεν περνά στην αιματική κυκλοφορία και για το λόγο αυτό δεν έχει παρενέργειες. Η δράση της περιορίζεται μόνο στους μύες στους οποίους έχει γίνει η έγχυση και διατηρείται για 3-6 μήνες συνήθως και ανάλογα με την περίπτωση να χρειαστεί επανέγχυση. Βοτουλινική τοξίνη τύπου Α και κινητικές διαταραχές Το Botox μπορεί να βοηθήσει σημαντικά σε περιπτώσεις διαταραχών βάδισης και κινητικότητας, όταν αυτές σχετίζονται με αυξημένο μυϊκό τόνο ή σπαστικότητα που εμποδίζει την ομαλή κίνηση ή προκαλεί πόνο, δυσκαμψία και λειτουργικούς περιορισμούς. Ενδείκνυται σε: Δυστονίες Τικ Ανώμαλες κινήσεις Εξωπυραμιδικές διαταραχές Μετα-εγκεφαλικό επεισόδιο Κακώσεις νωτιαίου μυελού Σκλήρυνση κατά πλάκας Τραυματικές εγκεφαλικές κακώσεις Άλλες νευρολογικές παθήσεις με μυϊκή υπερδραστηριότητα Το Botox μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στην αποκατάσταση της βάδισης Μειώνει τη σπαστικότητα σε υπερδραστήριους μύες, όπως: Γαστροκνήμιος (γάμπα), οπίσθιοι μηριαίοι, προσαγωγοί Επιτρέπει στο πόδι να κινηθεί πιο φυσιολογικά Βελτιώνει το εύρος κίνησης των αρθρώσεων Μειώνει την αντίσταση κατά την κίνηση (π.χ. έκταση γονάτου, φτέρνα στο έδαφος) Ελαττώνει τον πόνο & την δυσκαμψία Κάνει πιο άνετη την κινητοποίηση και τις ασκήσεις φυσικοθεραπείας Ενισχύει την λειτουργικότητα & την βάδιση Σε συνδυασμό με φυσικοθεραπεία, οδηγεί σε καλύτερη συμμετοχή σε δραστηριότητες Συμβάλει στην πρόληψη παραμορφώσεων Ανακουφίζει από τη χρόνια έντονη μυϊκή σύσπαση που οδηγεί σε παραμορφώσεις (π.χ. ιπποποδία) Πώς εφαρμόζεται η Βοτουλινική τοξίνη τύπου Α – Botox στις κινητικές διαταραχές Η έγχυση γίνεται τοπικά στον σπαστικό μυ από τον Νευρολόγο. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ηλεκτρομυογραφικός ή υπερηχογραφικός καθοδηγούμενος εντοπισμός του μυ. Η δράση του φαρμάκου ξεκινά σε 3-7 ημέρες και κορυφώνεται σε 4 εβδομάδες, με διάρκεια περίπου 3-6 μήνες Η θεραπεία είναι πιο αποτελεσματική όταν συνδυάζεται με φυσικοθεραπευτική παρέμβαση. Η επίδραση του φαρμάκου στη λειτουργικότητα του ασθενούς, εξαρτάται άμεσα από την επιλογή των μυών, τη δοσολογία έγχυσης, το πότε θα γίνει η έγχυση και πότε θα επαναληφθεί. Είναι ως εκ τούτου φανερό ότι η αποτελεσματικότητα αυτής της θεραπείας εξαρτάται απολύτως από το γιατρό που θα αποφασίσει, θα σχεδιάσει και θα εκτελέσει την έγχυση του Botox. Στο Ιατρείο μας έχουμε εικοσαετή και πλέον εμπειρία στην αντιμετώπιση των κινητικών διαταραχών με εγχύσεις αλλαντοτοξίνης που έχουν προσφέρει εξαιρετικά λειτουργικά αποτελέσματα στους ασθενείς μας. Αντιμετωπίζουμε με BOTOX ή DYSPORT περιστατικά σπαστικότητας, δυστονικού ραιβόκρανου και γενικότερα δυστονίας, τικ, ανώμαλες κινήσεις, εξωπυραμιδικές διαταραχές, αλλά και περιπτώσεις κεφαλαλγίας, υπεριδρωσίας, πόνου, κλπ. Ενδεικτικά οι παθήσεις που μπορούν να επωφεληθούν είναι τα αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, οι αυχενικές και άλλες δυστονίες, οι κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, οι χρόνιες κεφαλαλγίες, η σκλήρυνση κατά πλάκας, η νόσος του Πάρκινσον, η εγκεφαλική παράλυση, ο χρόνιος μυοσκελετικός πόνος και πολλές άλλες . Συμπερασματικά Οι διαταραχές βάδισης, ισορροπίας και κινητικότητας επηρεάζουν την ζωή των ασθενών, προκαλώντας τους ανησυχία, θλίψη και περιορισμούς. Σήμερα έχουμε πολλές και αποτελεσματικές μεθόδους για να βοηθήσουμε τη βάδισή σας, την ισορροπία και την κινητικότητά σας να βελτιωθούν σημαντικά. Με τη σωστή νευρολογική αξιολόγηση, σε συνδυασμό με στοχευμένη φυσικοθεραπεία, φαρμακευτική υποστήριξη (όπου ενδείκνυται), και τη χρήση σύγχρονων τεχνολογιών, μπορούμε να ενισχύσουμε ουσιαστικά την κινητική σας απόδοση και αυτονομία. Η νευροπλαστικότητα του εγκεφάλου και η ικανότητα προσαρμογής του νευρομυϊκού συστήματος δίνουν πάντα περιθώρια προόδου, ακόμη και σε χρόνιες και σύμπλοκες καταστάσεις. Η συνεργασία σας με την εξειδικευμένη διεπιστημονική ομάδα μας, αποτελεί τον βασικό καταλύτη για τη βελτίωση της λειτουργικότητας και της ποιότητας της ζωής σας. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ Για ραντεβού στο Νευρολογικό Ιατρείο Σπύρου Μερκούρη 39 Χίλτον 116 34 - Αθήνα 4ος Όροφος μπορείτε να καλέσετε την Γραμματεία στα τηλ.: 210 729 3431 - 210 724 1956 Το ωράριο του Ιατρείου είναι κατόπιν ραντεβού κάθε: Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 16:30 - 21:00 Google οδηγίες Email Ιατρείου ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΝΕΑ Σε απλή και κατανοητή γλώσσα, ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για πολλά ενδιαφέροντα που συμβάλλουν στην πρόληψη και διατήρηση της καλής υγείας. Όταν το χέρι κινείται χωρίς τη θέλησή μας ! Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) Τι είναι το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός Το Σύνδρομο της Ξένης Χειρός (Alien Hand Syndrome – AHS) αποτελεί μια σπάνια νευρολογική διαταραχή, κατά την οποία ένα από τα δύο άνω άκρα φαίνεται να εκτελεί κινήσεις χωρίς τη συνειδητή πρόθεση του ατόμου. Ο ασθενής δεν χάνει την ικανότητα κίνησης του χεριού· αντίθετα, το χέρι μπορεί να πραγματοποιεί πολύπλοκες, οργανωμένες κινήσεις, οι οποίες όμως δεν συμφωνούν με την επιθυμία του. Πολλοί ασθενείς περιγράφουν την εμπειρία σαν το χέρι να Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 4 λεπτά Παρουσία του Καθηγητή Νευρολογίας και Χειρουργικής Θεραπείας Νευρολογικών Νοσημάτων της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (ΕΚΠΑ), κ. Στυλιανού Γκατζώνη, στο 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας Το 37ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νευρολογίας, το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 4 έως και τις 7 Ιουνίου 2026 στο ξενοδοχείο Elite στην Καλαμάτα, αποτέλεσε έναν σημαντικό θεσμό επιστημονικού διαλόγου και ανταλλαγής γνώσης στον διαρκώς εξελισσόμενο τομέα της νευρολογίας. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου παρουσιάστηκαν και αναλύθηκαν σύγχρονοι διαγνωστικοί και θεραπευτικοί αλγόριθμοι με άμεση κλινική εφαρμογή σε μείζονα νευρολογικά νοσήματα, αναδεικνύοντας τις νεότερες εξελίξεις στη δι Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 21 Ιουν διαβάστηκε 1 λεπτά Οι Αναστολείς BTK (Bruton’s Tyrosine Kinase), μία υποσχόμενη θεραπεία κατά της Σκλήρυνσης κατά πλάκας Οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton - BTK inhibitors αποτελούν μία από τις πιο συζητημένες εξελίξεις στη θεραπεία της Σκλήρυνσης κατά πλάκας, όχι επειδή προσφέρουν άμεση επαναμυελίνωση, αλλά επειδή στοχεύουν έναν πυρήνα της παθοφυσιολογίας που μέχρι πρόσφατα ήταν σχετικά «απρόσιτος»: τη χρόνια, ενδοεγκεφαλική φλεγμονή. Σε αντίθεση με τις κλασικές ανοσοτροποποιητικές θεραπείες που δρουν κυρίως στην περιφέρεια, οι BTK inhibitors έχουν τη δυνατότητα να διαπερνού Dr. Γκατζώνης Στέργιος - Στυλιανός 4 Μαΐ διαβάστηκε 2 λεπτά VIDEO & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Παρουσιάσεις από τον Καθηγητή κ. Γκατζώνη, σε θέματα Νευρολογικών παθήσεων. Διαταραχές Βάδισης Διαταραχές Κινητικότητας Διερεύνηση, εκτίμηση, αξιολόγηση διάγνωση Εξατομικευμένο Πλάνο Αντιμετώπισης Διαταραχές Ισορροπίας Βοτουλινική τοξίνη τύπου Α - ΒΟΤΟΧ - DYSPORT